สื่อธรรมะพ่อครู(ศิลปะโลกุตระ) ตอน ศิลปะต้องมีสองส่วน.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(ศิลปะโลกุตระ) ตอน ศิลปะต้องมีสองส่วน พ่อครูว่า...ผู้ที่ติดในรสอร่อยอยู่ก็ใช้ภาษาฟรุ้งฟริ้งเยอะ ผู้ที่เข้าหาเนื้อหาสาระแล้วก็จะลดความอร่อยในรสลง ในศิลปะมีสุนทรียศิลป์และสารศิลป์ ต้องมีสิ่งชวนเชิญ ให้เข้าหาเนื้อหาสาระ แต่อย่าให้สุนทรีย์ไปกลบสาระ ถ้ามีแต่สาระอย่างเดียวเรียกว่าสารคดี มันก็แข็งโป๊กเลย ก็สำหรับผู้ที่สนใจในสาระจริงๆ ไม่ต้องใช้ศิลป์เลยก็ได้ คนที่เต็มใจสนใจ แต่ส่วนใหญ่มีกิเลสอยู่ก็ต้องอาศัยกระสัยสุนทรีย์ผสมไปบ้าง แต่ถ้ามากนักก็ไม่ดี มากจนกระทั่ง คนไม่เข้าถึงสาระ แอบเอาแต่ของอร่อย คนก็จะติดแต่ของประโลมส่วนใหญ่ ไม่เข้าถึงแก่นถึงเนื้อศิลปะทุกวันนี้เลยเป็นของปลอม เต็มไปด้วยเทคนิคสีสันรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส เต็มไปด้วยสิ่งที่เป็นสุนทรีย์หมด หมดสาระ จนอาตมาเคยท้วง ที่เขาตัดสินภาพให้ได้เหรียญทอง แล้วคนก็ไปสัมภาษณ์เจ้าของภาพว่าอาจารย์ภาพนี้นี่ Interest point หรือสาระ ของภาพนี้คืออะไรเขาก็ตอบว่าไม่รู้หรอก อาตมาก็ว่านี่หรือเหรียญทอง จำว่าเป็นภาพเสื้อหรืออะไรนี่ คนอยู่ในวงการก็คงพอนึกออกว่าเป็นของใคร อาตมาก็ว่านี่ละเนอะ คนเขียนศิลปะไม่รู้เรื่องเลย โมเมไป เข้าตากรรมการ กรรมการรู้เนื้อหาสาระแต่ว่าคนเขียนนั้นไม่รู้ เดี๋ยวนี้ก็ไม่รู้จักศิลปะเอาลิงมาเหยียบย่ำมาขีดมาเขียนไปเอาช้างมาเขียน เอารถจักรยานชุบสีแล้วก็วิ่งไปบนแผ่นกระดาษ แผ่นพื้นผ้า แล้วก็กลายเป็น Abstract art วิจารณ์เขามากเดี๋ยวหัวแตกเพราะว่าศิลปินส่วนมากนั้นมีอัตตาเยอะ ก็ไม่อยากจะไปแตะอะไรเขาหรอก วิจารณ์บ้างในฐานะที่เรารู้เรื่องศิลปะพอสมควร ก็แสดงออกบ้าง เดี๋ยวนี้มันน่าสงสารจริงจริงๆศิลปะกลายเป็นเรื่องมอมเมา ขี้หมูขี้หมาก็ได้ราคาเป็นร้อยล้านพันล้าน ในต่างประเทศ ถูกหลอกกันน่าดู 601208_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้