พ่อครูเคยแสดงความโกรธหรือไม่.docx

อาตมาจะเดินเข้าไปเพื่อนมันก็ดึงแยกไม่ให้มาเจอกัน นี่คือครั้งหนึ่ง ระลึกดูว่าอาการจิตของเราไม่ได้โกรธ แต่รู้สึกว่า ทำไมเพื่อนกันทำอย่างนี้ มันอาการเป็นอย่างไรถึงต้องทำถึงขนาดนี้ นั่นคือครั้งหนึ่ง อีกครั้งหนึ่ง เพื่อนคนนี้เป็นทหารแผนที่ เป็นนักบิน สุดท้ายมาเป็นนักบินพาณิชย์หากิน ชื่อทองพิณ แต่งงานกับเพื่อนรุ่นเดียวกันอยู่จังหวัดอุบลนี่แหละ อยู่หอพักเดียวกัน เขาก็มีท่าทางยียวนอาตมาตลอดเวลา จนกระทั่งอาตมาก็คิดว่าทำไมเขาไม่ชอบใจอะไรเรา มีอยู่วันหนึ่ง อาตมาก็เดินไปจากห้องจะไปคุยไปถามให้ชัดเจน ไม่ได้จะไปหาความรุนแรงอะไร เพื่อนเขารู้ก็ตามมาดึงเอาไว้ ออกมาอีก ก็เลยไม่ได้พูดกันไม่ได้เจรจากัน ตั้งแต่บัดนั้นก็แยกกันไปทำการงานคนละอาชีพไม่ได้เจอกันเลย ก็เลยไม่ได้รู้เรื่อง ก็มีอยู่เท่านี้ อาการที่ระลึกได้ว่าอาการไม่ชอบใจ มันไม่ใช่โกรธ ไม่เคยถึงขั้นโกรธ _พ่อครูไม่เคยแสดงความโกรธปรากฏออกมาเลยให้เห็นเลยสักครั้ง อาจจะมีตำหนิหรือ ดุบ้าง เป็นบางครั้งเท่านั้น ยังมีเหตุผลอีกมากมายจนสาธยายไม่ไหว ดูแต่เวลาคนส่ง SMS มาด่าว่าพ่อครูอย่างหยาบคาย พ่อครูก็มีอาการสงบ ไม่ได้ตอบโต้ด้วยความโกรธเลย อย่าว่าแต่พ่อครูเลย แม้แต่พวกเราชาวอโศกก็ไม่เห็นมีใครแสดงความโกรธ คนเรานั้นเลย เพราะเราลดละความโกรธได้จริง คนเรากินอาหารยังกินเป็นเวลา แล้วการเคี้ยวหมากเพราะเหตุใดจึงต้องเคี้ยววันละหลายครั้งไม่ทราบได้ พ่อครูว่า... ทำไมจะไม่ทราบได้ ก็เพราะว่าเขาติด เท่าที่เห็นอย่างมหาบัวกินหมากไม่ขาดปาก ก็เขาติดเขายึด โดยที่เขาไม่รู้เขาโง่งมงาย การกินการเคี้ยวเกิดขึ้นทางกาย แต่ความติดเกิดขึ้นที่ทวารใจ จึงเรียกว่า ติดอกติดใจ ไงคะ ถูกไหมคะ พ่อครู พ่อครูว่า...ถูกต้อง ก็ดูมันง่ายๆ เป็นเรื่องพื้นๆ แต่เป็นเรื่องลึก อย่างมหาบัวเป็นเรื่องลึกสำหรับเขาจนตายไป คนก็ยังหลงว่าเป็นอรหันต์ แล้วก็เชื่อถือกันอยู่ ก็ศึกษาไป เราก็ไม่รู้จะทำอย่างไร คนเราจะไปบังคับความเชื่อความถือกันไม่ได้หรอก มันก็ต้องดูไป ปฏิบัติกันไปพิสูจน์กันไป ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน 650506 อนุสาสนีปาฏิหาริย์ของผู้มีอภิภายตนะ 8 พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ