220511-2-086 ทางเอกภาค2-ตอน086(หน้า200)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

หมายถึงสถานที่ก่อสร้างหมายถึงโรงเรือนเป็นกุศลสถาพรภาษาบาลีเต็มๆส่วนหนึ่งที่อธิบายก็หมายถึงว่าจะท้าทายเป็นอาคารโรงเรือนที่ก่อสร้างขึ้นสำหรับทำเป็นที่ให้ยาหรือว่าเป็นที่จะทำประโยชน์ขึ้นมารักษาหรือว่าทำคุณประโยชน์อย่างนี้ถ้าจะว่าแล้วในโรงเรือนที่ขณะนี้ที่ทำอยู่นี่ศาลานี่คือทำอยู่นี่คืออุปสรรคมีขอบเขตสถานีความหมายมากเท่านั้นสำหรับให้พระทำไมเน้นเอาอีกมีความหมายแยกลงไปอีกแต่สำหรับให้พระท่านมีขอบเขต ที่จะทำกิจ 2 วันสำคัญซึ่งกันเอาไว้ว่าไม่ให้คนอื่นก็ไปยุ่งไปกวนถ้าจะมีจิตสำคัญอะไรต่ออะไรหลายๆอย่างก็ให้กันทำอย่างที่เรามีเธอมีอะไรกันเองเหมือนกับหมอผ่าตัดจะเข้าไปในห้องผ่าตัดลึกเข้าไปในห้องอะไร ICU อะไรเนี่ยสงสัยต้องทำไม่ให้ใครเข้าไปยุ่งเพราะจะต้องใช้สมาธิใช้ความเคร่งเครียดอะไรที่จะกระทำงานอย่างยิ่งของเขาก็ให้เขาจัดการกันแต่อย่างนั้นก็หมายความละเอียดเจาะลึกลงไปอีกทีนึงขอด้วยแต่เดี๋ยวนี้ก็มาความมีความหมายว่ามันขยายความอะไรต่ออะไรกันมันเป็นการ ขยายความเข้าไปหาตัวบางตัวเปลือกตัวที่เน้นเข้าไปในจุดหนึ่งที่ตัวเองไปหมายเอาร่อนๆบางๆเปิดๆคิ้วๆได้ชัดๆสวยๆคำว่าโอปอล์จะถามมันมีความหมายมากมีความหมายหรือทางที่จะแยกเอาไว้ในหนังสือทางเพศหมายถึงการหมายถึงความหมายของสภาพแท้ๆก็หมายถึงว่าเราได้รับประโยชน์ได้รับประโยชน์คือได้รับยาที่รักษาตัวเราที่เราเองมีโรคกิเลสนี่แหละสำคัญถ้าได้รถแล้วจะเป็นกรรมวิธีอย่างไรอย่างไรและหลายอย่างที่จะไม้ไปให้เราได้เกิดประโยชน์การรักษาที่เราให้มันมีเหตุลดลงลดลงได้เป็นอุปสรรคทั้งนั้นจะมีสิทธิ์สอบมีกรรมวิธี มีแม้แต่วันอุโบสถพิมพ์วันอุโบสถคือวันที่สำคัญสำคัญที่เรากะให้เราว่าเราจะไปรับฉีดยาเราจะไปรับยามารักษาตัวเรียกว่าโอโปสดถึงอุบลอุโบสถชนะภาษาบาลีเขาก็มีอธิบายไว้หมดเยอะแยะอ่านดูในทางอื่นเดี๋ยวนี้คำว่าอุโบสถหรือว่าโบสถ์หรือว่าอุบัติเหตุอุโบสถนี่เลยกลายเป็นความหมายที่กันกลั่นและการที่เราจะได้มาค้างคืนทั้งวันไม่ได้กำหนดเขตกำหนดข้อกำหนดระเบียบกำหนดอะไรต่ออะไรที่เป็นศีลเป็นกรรมฐานเป็นหลักเกณฑ์ที่จะกำหนดให้แก่ตนเองเพื่อที่จะพึงประพฤติปฏิบัติก็ไปแม้วันหนึ่งคืนหนึ่งอย่างนี้ก็ การรักษาอุโบสถมีศีลที่เคยเข้มเข้มงวดกวดขันมีหลักเกณฑ์ที่จะทำให้เราได้ฝืนได้ฝึกปรือได้เสพคุณได้กระทำตนให้มีการลักลอบอะไรขึ้นมาบ้างก็ถือว่าเป็นอุโบสถเป็นการไม่เอาใช้ยารักษาตัวเราขึ้นมาอย่างแท้จริงก็รวนแล้วแต่เป็นเรื่องการเป็นเรื่องของอุโบสถทั้งนั้นในแง่เงื่อนต่างๆหลายๆเรื่องอะไรแย่เพราะว่าเราได้มาครั้งนี้เราได้มาอยู่บริษัทอย่างนี้อย่างน้อยที่สุดเราก็ได้ใกล้ชิดใกล้ชิดคนคิดลักษณะหนึ่งเราเคยทุกข์ฟรีเกี่ยวกับอยู่แต่คนอีกชนิดหนึ่งคน ศาสนาที่เขาเต็มไปด้วยโลกีย์มากไม่ได้เรื่องโลกีย์ทั้งนั้นจะบอกว่ามันไม่มีกระแสดูดไม่มีกระแสผลักอะไรมันก็ไม่ได้มันมีธรรมดาในโลกมันมีกระแสดูดกระแสผลักสิ่งที่เราไม่ชอบก็เกิดการกระแสผลักสิ่งที่เราชอบเราก็เกิดการกระแสดูดเขาจะพยายามชอบเขาพยายามถูกก็เกิดกระแสดูเขาจะพยายามผลักให้เกิดกระแสก็พยายามที่จะไม่ชอบไม่ร่วมเขาก็เกิดกระแสหลักและก็มีกระแสอย่างนั้นแต่เฉลี่ยแล้วมารวมๆกันเข้าในโลกมันก็จะพยายามที่จะทำให้เราตกต่ำหรือว่าให้เราเป็นไปในจุดที่ไม่ดีมันจะดูดจะเสื่อมอะไรก็แล้วแต่มันจะดูจะผลักอะไรก็แล้วแต่ มันก็จะทำให้เราตกต่ำลงไปเพราะเราอยู่ในกระแสของคนเนี่ยซึ่งว่าด้วยความจริงแล้วเนี่ยมันรวนแล้วแต่พยายามจะฉุดดึงกันลงไปในทางร้ายทำให้เรามันยิ่งทุกข์หนักยิ่งยงลำบากยากเย็นตกต่ำด้วยความไม่รู้นั่นแหละเยอะบางทีเนี่ยนึกว่าเราเองเรารักลูกรักหลานรักญาติที่โกโยติการรับมิตรสหายแล้วเราจะพยายามจูงดึงมิตรสหายญาติโยธิการลูกหลานอะไรต่ออะไรต่างๆลงไปในทิศทางที่เราคิดว่าควรจะได้อย่างนี้จะเป็นอย่างนี้แต่แท้จริงเราจูงดึงผลักดันเข้าไปในจิตใจในสุดทางนั้นมันไม่ได้กลาย ให้มันเบาง่ายว่างสบายปลดปล่อยมีชีวิตที่มีค่าประเสริฐหรอกจับจุดดึงลงไปในจุดที่ไม่มีชีวิตที่ไร้ค่ามีชีวิตที่หนักหนาวนเวียนวุ่นวายเพิ่มเข้าเพิ่มเข้าไปอีกไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่พี่น้องญาติที่โคโยตี้การมิตรสหายส่วนใหญ่แล้ววิเคราะห์ดูดีๆดูแลแบบพาเราดึงเราเข้าไปในจุดที่เรียกว่าแล้วกลายเป็นคนหลงตนบริการตนขอบคุณ เป็นมายาโลกเกิดสำคัญเรียกว่าสุขมีมากประการสุขถ้าต้องการมันแปลว่าสุขมันหลอกลวงสุขบอกอาริกะเนี่ยภาษาอังกฤษแปลว่าสุขนี่มันตัวหลอกลวงโดยตลกแสดงตัวมายาตัวไม่จริงสุขนั้นมันไม่จริงส่วนพระพุทธเจ้าที่จะ ตรัสรู้เห็นตัวจริงๆเห็นตัวจริงๆแต่จริงๆตอนนั้นที่ตรัสรู้คือตรัสรู้ทุกอริยสัจกำกับลงไปตามคำว่าทุกข์จะมีคำว่าอริยสัจกำกับตามทุกอริยสัจชั้นตรัสรู้ตัวนี้เห็นจนมีได้คนนี้คนเรามันนึกว่าโลกนี้เป็นสิ่งที่น่ารู้น่าเห็นหน้าเป็นหน้ามีหน้าเข้าใจหน้ายึดถือหรือว่าหน้าที่จะต้องได้จะไปหลงเพลิดเพลินหรือว่ามันก็ไปลืมตัวอยู่กับสิ่งนั้นแล้วก็ไปลืมตัวอยู่กับคำว่าจบซึ่งเป็นลืมตัวอยู่กับมายาอยู่กับของหลอกลวงขอที่ไม่ไม่ไปแก่นสารไม่เป็นแน่แท้ไม่เป็นเรื่องทำให้เราเจริญอะไรเลยแล้วก็ไปหลงเลิก คนเราก็เลยถูกหลอกจูงดึงไปไว้ที่อารมณ์เพลินหรืออารมณ์สุขหรืออารมณ์สนุกจะต้องเอาอารมณ์อย่างนี้มาใส่ไว้ที่ตัวเสมอแล้วมันทำให้เราหลงใหลจมติดเสียเวล่ำเวลาเสียแรงงานเสียบทบาทเสียอะไรกันแล้วแต่ลงไปอยู่ในสภาวะที่เรียกว่ากำลังระเริงสุขนั้นเราจะไปเสียอยู่ในภาวะที่ระลึกทุกทีไปลองคิดดูดีๆที่พูดให้ฟังเนี่ยลองใส่ซองตามดูดีๆจะเห็นว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆแล้วก็เชิญเราไปเจริญเราไปอะไรก็ได้อยู่ในอารมณ์อย่างนั้นแล้วเราก็ติดอยู่ตรงนั้นแหละ ก็ไม่รู้ว่าเราได้ดีหรือเราไม่ได้ดีเราเสียหรือไม่ได้เสียอะไรเราไม่รู้เพราะความว่าระเริงลงไปอยู่ในสภาพที่เราเห็นว่าเป็นรถอร่อยเป็นสภาพที่เราจะจูงดึงกันลงไปหารถอร่อยพวกนี้เขาก็พยายามจูนยศอร่อยที่มันไม่ได้เรื่องมากก็ยิ่งเป็นการเสียหายมากทำให้ความเป็นมนุษย์ไม่มีตกต่ำมากลงไปเสียเวลาไประเริงไปเพลิดเพลินไปสนุกสนานไปเอร็ดอร่อยจมอยู่ในภาวะที่แล้วตามด้วยเช่นว่ายกตัวอย่างนี่แหละวนเวียนไปหาอบายมุขลงไปนั่งเล่นไพ่จงอยู่ในบ่อนไพ่อยู่ด้วยเป็นลมไปกินเหล้าจนมีภาวะเสียเวลา ถ้าไม่ทรมานร่างกายยิ่งดื่มเข้าไปฉันต้องเดินมาชนแก้วเข้าไปเดินยิ้มภาวนาลองดูซิวันนี้จมเข้าไปต้องทรมานร่างกายสุขภาพเสียทำให้สติเสื่อมทำให้เรายิ่งหนักเข้าไปยิ่งเติมเข้าไปให้หนักๆไปยิ่งทรุดยิ่งแก่ยิ่งสุดท้ายก็โมโหก็ไม่ขึ้นสติก็ไม่มีคำว่าบ้าบอๆอะไรสักทีเดียวมีแรงขนาดที่จะให้ร่างกายมันมีกำลังกล้ามเนื้อมันแข็งแรงอยู่ทำอะไรได้ก็ทำบ้าไปเลยถ้าไม่มีกำลังที่จะให้กล้ามเนื้อทำอะไรได้นอนแลหลานไปเลยจบปุ๊บไปเลยสนุกๆอะไรก็ไม่ได้โดนตีไปเลยทีนี้เป็นต้นมันทำให้คนไร้ค่าลงไปหมดเลยไร้ค่าก็ยังไม่มีเป็นผ้าเลยหรือ การพนันอย่างยกตัวอย่างยิ่งจมยิ่งหนักยิ่งนึกว่ามันเพลิดเพลินยิ่งอะไรก็ได้นั่งทรมานเป็นเธอบางทีทั้งวันทั้งคืนเหยียดก็แล้วครูก็แล้วโก่งโค้งก็แล้วอะไรก็แล้วแต่คุณไปดูแล้วไปนั่งดูตามดูพวกที่เล่นไพ่อาตมาก็เคยเล่นมันหนักเหมือนกันมันบ้าๆบอๆทรมานชีวิตทรมานร่างกายจึงไม่ได้กินนอนไม่ได้นอนเป็นอะไรก็ไปทำไมไม่รู้ทำไมถึงบอกว่าเพลิดเพลินอยู่กับใครอยู่กับไอ้พวกนั้นแหมกำลังอร่อยอะไรเปิดอะไรมันลืมอะไรไปหมดแล้วมันทำให้เราเองกลายเป็นคนเสียกลายเป็นคนที่ตกต่ำกลายเป็นคนที่พลาดถ้าควรจะได้มีเวลาไปทำอะไรที่เป็นค่าเป็นราคาเป็นคุณเป็นประโยชน์ชัดๆอธิบายให้เห็นจริงๆ ยกตัวอย่างให้เป็นอย่างนี้ถึงแม้แต่เราจะไปเพลิดเพลินในการแต่งตัวผู้หญิงเนี่ยมีเยอะแยะในคืนนี้มีผู้หญิงมากันเยอะเราเรานึกดูซิว่าในตอนที่เราร่าเริงอยู่ในอารมณ์ที่เพลิดเพลินที่จะต้องหลงใหลในความแต่งตัวแม้เราไม่มีเงินก็ขอให้เคี้ยวไม่ได้แตะสักพันนึงก็ล้มลูกๆคลำๆอะไรอยู่ทำไมไม่ได้อะไรเลยถ้ามีเงินก็สุดท้ายไปมีเท่าไหร่ก็เอาเรื่องเอาแรงไปออกเลือดออกแรงไปหาเงินมาได้เงินมาเอามาให้เขาเอามาแล้วก็เอามาฝากมาแต่งมาโปะเข้าไปในตัวแล้วก็เอาไปตรวจสภาพกันไปโทรไปเลยเปล่าได้สูบไม่ได้ห่าอะไรเลยทรมานร่างกายบางทีนี่ไม่ใช่ว่าเอามาแล้วได้มาเนี่ยเอามาเฉยๆนะเอามาแต่งตัวนึงโอ๊ยได้เทคโนโลยี ตัวเองเชฟดีขึ้นแต่ไม่มีประสิทธิภาพแต่ตัวเองอาจจะต่างอึดอัดอะไรจะได้เป็นสาวแล้วนะทรมานเอ้าเอาทั้งนั้นแล้วก็นึกว่าเราได้อะไรอันนึงก็เริ่มเลยว่าเราได้สมใจเป็นรถที่ยอมจ่ายเป็นรถสมที่ต้องการให้มันมีตัวอย่างตัวต้องการตัวเดียวเลยเป็นตัวเองแล้วก็สมที่เราต้องใจต้องการนี้แม้มันจะมีภาวะที่มีชั้นมีภาวะติดทรมานมีภาวะที่ทำให้เราตกต่ำมีภาวะที่เราให้ทรุดโทรมเสื่อมทรามลงไปอย่างใดอย่างไรเสียหายอย่างไรบกพร่องอย่างไรลงไปไม่ สุขภาพจะทรุดกลายเป็นอะไรจะทนได้ปวดเมื่อยจะต้องทรมานจะต้องหนักหนาจะต้องเหน็ดเหนื่อยจะต้องเสียต้องทนร้อนเสียทั้งเวลาเสียทั้งปัญญาเสียทั้งอะไรต่ออะไรลงไปไม่คิดทั้งนั้นจ่ายมันประพฤติแกเป็นอย่างนี้ทั้งนั้นเวลาไปชมอยู่ในนั้นอารมณ์อยู่ในอารมณ์ๆเป็นอย่างนี้ทั้งนั้นมียกตัวอย่างอบายมุขก็ได้เห็นชัดอันอื่นก็เหมือนกันหมดระยะมันสุขุมประณีตแล้วมันไม่แก่สาธิตมึงก็ยังอบายมุขจะเป็นตัวต่ำสุดอันอื่นก็เหมือนกันลืมแล้วก็ไม่จำเป็นอันอะไรแล้วเสียเวล่ำเวลาแทนที่เราจะเป็นบทบาทเป็นค่าเป็นคุณเป็นอะไรต่ออะไรเราก็ไม่เป็นและการที่เรา ให้มันมีค่ามีคุณมีประโยชน์ขึ้นมาก็กลับไปเสียหมดเพราะชีวิตของคนเราถ้าเกิดว่าเราไม่เข้าใจสัจธรรมจะเรียกว่าความจริงซึ่งเป็นของกินกันจริงอย่างนี้แล้วล่ะก็เราไประนองสุขหรือเป็นหลงสุขสุขจิตเป็นตัวร้ายกลายเป็นตัวหลอกเป็นตัวมายาเป็นตัวจูงบินเป็นตัวที่ทำให้มนุษย์ของเราเนี่ยตกต่ำแต่พระพุทธเจ้าจึงไม่ตรัสรู้ในสิ่งที่อริยะแปลว่าฉลาดแปลว่าปราบแล้วผู้รู้ชัดรู้จริงสัจจะแปลว่าความจริงความจริงที่พระพุทธเจ้าหรือว่าอริยะอย่างยอดเยี่ยมสูงขั้นพระพุทธเจ้ามารู้นี่มันเรื่องของความทุกข์ต่างหากเป็นเรื่องที่ควร เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นตั้งอยู่แล้วก็ดับไปถ้าเป็นไตรลักษณ์เขาเรียกว่าอนิจจังทุกขังนี่แหละตัวทุกข์ตัวทุกข์ขังอนัตตาจนทุกครั้งคือตัวที่ตั้งอยู่อนิจจังคือตัวที่กำลังเคลื่อนๆอยู่ส่วนตัวอนัตตาหมายความว่ามันไม่มีหรอกมันไม่มีแล้วโดยไม่มีอะไรจริงๆส่วนตัวที่มันยังมีอยู่นี่แหละเรารู้ตัวมีคือตัวทุกข์ขาดไอ้สิ่งที่มีจริงๆมันไม่มีอะไรสิ่งที่มีจริงๆไอ้ตัวที่กำลังเคลื่อนอยู่เขาเรียกว่ามันยังไม่แน่มันยังไม่เป็นสิ่งนั้นมันยังไม่ลงตัวมันยังไม่ได้อันนี้จำได้ว่าไม่เที่ยงไม่แพ้ไม่แน่นอนมันจะเคลื่อนไปมันยังมีสภาวะเปลี่ยนแปลงอยู่ตัวที่เปลี่ยนแปลงเป็นตัวที่เราจับไม่ติดโดยที่เราหมายมั่นปั้นมือออกเป๊ะๆไม่ได้เราเรียก อนิจจังไปหมดส่วนตัวทุกข์ก็คือตัวก็จับได้แม่นๆจับรู้ได้ชัดๆแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าสิ่งที่จับรู้ชัดๆนี้จะไม่เป็นอนิจจังก็ยังเป็นอนิจจังอยู่ในตัวนั่นเองตัวที่จับได้มันมั่นตัวทุกครั้งเราจับตัวมันได้มั่นเลยเรียกว่าทุกครั้งและในตัวมันเองมันก็เป็นอนิจจังและตัวมันเองมันก็ไม่ใช่ตัวแต่เราเป็นหลงพยายามให้มันมีตลอดนานนักการเมืองจึงไม่นิพพานสักทีไม่มีอยู่ตลอดจิตของเรามันจะให้มันมีเลยเราไม่รู้จิตของเราได้ว่าจิตของเราจะให้มันมีเราไม่รู้แต่เราไม่รู้ง่ายๆจนกว่าจะมาเรียนซ้ำรอบปล่อยวาง มันอยากให้ได้อยากเป็นอยากมีอยู่นะแล้วมันเอาไว้จริงๆด้วยมันเอาไว้จริงๆด้วยถ้ามันไม่เอาจริงๆแล้วล่ะก็มันถึงจะเป็นการเห็นทุกข์เห็นตัวไม่เอาเห็นตัวไม่ตั้งอยู่มีตัวที่ไม่ตั้งอยู่มันตั้งอยู่ก็เพราะว่าเราเองเราจำยอมสุดท้ายพระอรหันต์จึงจำยอมให้คิดธาตุดินน้ำไฟลมมีอยู่แล้วท่านก็รู้ความจริงเป็นที่สุดแล้วว่าถึงยอมให้มันตั้งอยู่ยังไงมันก็ทนอยู่ไม่ได้หรอกถึงวาระหนึ่งมันจะแตกสลายพระอรหันต์จึงหมดที่จะสงสัยไม่ใช่ถ้ามันตั้งอยู่เนี่ยมันก็เป็นแท่งทุกข์เป็นการที่ตั้งอยู่มันไม่นานนักหรอกมันไม่นานเลยแล้วเราก็ปล่อยวาง แม่ใจสบายใจได้มันไม่ค้ำฟ้าแล้วมันไม่นานเลยยิ่งเดี๋ยวนี้ยังไม่กี่ปีแล้วไม่ถึงร้อยกว่าจะไปมุ่งหมายว่าสมัยก่อนโน้นเขาอยู่ตั้ง 80,000 ปีตาย 60,000 ปีตายไม่ต้องไปคิดถึงขนาดที่ธันวาคมก็เลยคนที่อายุตั้ง 80,000 บาทตีตาย 60,000 ปีตายโอ้โหคิดดูที่มันจะทนทานมันจะนานถ้ายังไงแล้วมันก็เป็นอย่างนั้นยิ่งสมัยนี้แล้วไม่ต้องไปพูด 80,000 บาทไม่ต้องไปพูด 8,000 อะไรนี่ 80 มันก็จะถึงดีได้เลยไม่รู้แต่มันไม่ได้ไปทนทานอะไรมากมายหรอกถ้าเป็นผู้รู้ความจริงอยู่แล้วเพราะฉะนั้นเอาเถอะใช้มันไปกระทำมันไปบทบาทอะไรที่กำลังอะไรที่จะทำให้ดีที่สุดสร้างสรรค์ได้ สุดเป็นไปได้ดีที่สุดใช้มันไปทำมันเป็นประโยชน์ที่สุดไปให้มันมีค่าตอนนี้ให้มันมีค่าถ้าอาหารถึงสำนึกถึงข้าเออเรานี่นะหลงก่อร่างสร้างหนี้สร้างยอดเรือนไม่ได้หักยอดเงินสร้างบ้านสร้างเรือนสร้างตนเองมาไปมาไปมาโอ้โหไม่รู้กี่หน้านับชาติระลึกดูเถอะวันนี้เป็นวันต่อจากวิสาขบูชาพระพุทธเจ้าวันก่อนจะวิสาขบูชาที่จะตรัสรู้เนี่ยคือวันที่ท่านนั่งทบทวนดูความที่ผ่านมาทั้งหมดตั้งใจเข้ากระทบตัวโดยใช้เตาอบใช้วิจารณญาณ เซลล์เซลล์ประสาทวิชากัมพูชาเตวิชโทวิชา 3 อย่างวิชา 3 อย่างนั้นก็คือตรวจสอบดูอาสวะทั้งสิ้น 1 ระลึกรู้ความเกิดความดับอยู่ในมหาจักรวาลอยู่ในโลกนี้หนึ่งที่เราได้ผ่านพบมาบุพเพนิวาสานุสติญาณก็คือพยายามใช้ความรู้ญาณที่แปลว่าความระลึกถึงสิ่งที่ได้ผ่านมาที่เราเคยผ่านเคยพบเคยเป็นจริงไม่ใช่เป็นดาวไม่ใช่เป็นต้นคิดเอาจำนวนเอาประมาณเอาคะแนนเอาไม่ใช่แต่ท่านจะระลึกถึงความจริงของท่านที่ท่านเด็ดผ่านมาได้เป็นมาได้อยู่มานี่มาสาตามฤทธิ์ไปมากน้อยเท่าไหร่ ให้มากที่สุดถึงความจริงที่เราได้ผ่านมาจริงๆจะเป็นได้อยู่ได้ระลึกมีทั้งอารมณ์จิตมีทั้งความรู้สึกสุขทุกข์มีทั้งความเป็นไปอะไรทุกอย่างกับเราได้เป็นมาทั้งนั้นได้สร้างในกอได้มีชีวิตชีวามาอย่างไรๆลงไปให้มากที่สุดแล้วก็รู้ว่ามันเกิดมันดับมันเปลี่ยนไปเปลี่ยนไปท่านอธิบายไว้ในบุพเพสันนิวาสเปรียบเหมือนยังคนเนี่ยยืนอยู่บนหอสูงยืนอยู่บนหอสูงแล้วก็มองลงมายังหมู่มนุษย์ชนต่างๆเปรียบมนุษย์ ได้ ปัจจุบันนี่แหละพี่เมื่อวานนี้มันยิ่งแพ้หรือไม่ยิ่งแพ้พ่อมันใหม่มันสดมันจริงๆแล้วก็เอาจริงๆเอาของจริงที่สุดเพราะฉะนั้นของสิ่งที่เราได้ดีที่สุดก็คือของที่ใหม่สดที่สุดอย่าไประลึกได้ของเก่าๆแก่ๆมันก็ยิ่งไม่กินเท่ารู้ไหมมันยิ่งเด็ดขาดเลยมันยิ่งจริงบุพเพสันนิวาสมีสายสืบมีสายสืบมีส่วนที่เรียกว่ามันโยงถึงกันมีเหตุผลที่คล้องจองร้อยเรียงไปเลยรับรองไว้ว่านี่เป็นเรื่องจริงแน่นอนมีเหตุผลของเราอ้างอิงอย่างแท้จริงของเราซึ่งเป็นเรื่องไม่ไปวัดกับของโลกโลก เพราะมันหลายชั่วกับชั่วกันมาเนี่ยมันวัดไม่ได้มันต้องใช้นามมาทำวัดผู้มีนามมาทำเป็นเครื่องหมายและใช้เครื่องหมายทางนามธรรมเป็นเครื่องวัดได้ผู้นั้นท่านก็เป็นผู้สามารถที่จะรู้เองเข้าใจยังมีงานเข้าใจอย่างมีปัญญาสูงสุดแล้วก็จะมีเหตุผลลัพธ์รอบของท่านจริงแล้วมันจะเกิดความเชื่อเกิดความเห็นจริงเกิดปัญญาญาณอันเป็นญาณทัศนะวิเศษของคุณนั้นเองพระพุทธเจ้าก็ใช้ยาอย่างนี้แล้วหรือย้อนการย้อนเวลาไปเทียบกับสมัยใหม่มีหลักฐานยืนยันทั้งวัตถุดินน้ำไฟลมตัวท่านก่อนจนกระทั่งหลักฐานส่วนที่ลึกซึ้งคือขึ้นไปเรื่อยๆหรือยอนมันจะเห็นท่านเปรียบความเห็นหรือ เสียบยานที่รู้เนี่ยตอนนี้ของตัวเองบอกแล้วกำชับสมชายจะไปเที่ยวที่นั่งแล้วหรือคนอื่นเพราะตัวเองเปรียบประการเห็นนี่เหมือนกับเรายืนอยู่บนหอคอยสูงแล้วก็มองลงมายังข้างล่างเห็นไม่มีอะไรบังมองมองในความเป็นทัศนวิสัยรอบถ้วนและรอบตัวเหมือนเห็นคนเดินไปหมดไอ้คนเดินก็คือจิตของเราเท่านั้นเปรียบประดุจติดของเราและวิญญาณของเรามันจะได้เดินไปมันจะไปเขื่อนไปวันที่ 14 กิตติอย่างน้อยเขาก็เคลื่อนไปเดินไปผ่านไปผ่านมาเหมือนยังจะเดินออกจากบ้านนี้แล้วก็ไปเข้าบ้านนี่ในบ้านนี้แล้วเราก็ได้คืนนี้เป็นโคตรนี้มีผิวพรรณงาม ผิวพรรณฟาร์มอย่างนี้มีอาหารอย่างนี้แล้วก็มีอายุเท่านี้เสร็จแล้วก็ออกจากบ้านนี้เคลื่อนไปสู่บ้านใหม่ไปได้คืออีกชื่อนึงอยู่นี่โคตรหนึ่งมีผิวพรรณอย่างหนึ่งมีอาหารอย่างนึงแล้วก็อยู่ได้อายุช่วงนึงออกจากบ้านนั้นไปสู่บ้านอื่นอีกเดินอยู่อย่างนี้แหละเดินจังเลยไม่รู้กี่ชาตินานาชาติเดินออกจากบ้านโน้นเข้าบ้านนี้ออกจากบ้านนี้เข้าบ้านโน้นคำว่าบ้านเขามีสิทธิ์ตนเขาบอกว่าบ้านก็คือตัวตนคำว่าบ้านคำนี้คือสรีระคือแท่งก่อนก็ได้คือตัวคนก็ได้ คนก็ได้เต็มบ้านเหมือนเข้าไปบ้านวิญญาณเหล่านี้มันออกไปออกมาอย่างนี้เดินอยู่นานนับชาติเดินจริงๆเพื่อนจริงๆจุติจริงๆเพื่อนไปเพื่อนมาตกต่ำบ้างได้ดีบ้างบางทีบางทีตกยากบางทีได้ดีบางทีผิวพรรณตาบางทีผิวพรรณดีบางทีอาหารดีบางทีอาหารเลวส่วนชื่อส่วนโทษทำไมต้องพูดกันมากมันก็เป็นการกำหนดวันนั้นเป็นคืนแต่อาศัยชื่ออาศัยโทษไปอย่างนั้นน่ะแล้วเราก็สั่งสมชื่อสั่งสมโภชน์ถ้าเราสั่งสมชื่อสั่งสมโภชน์เป็นโลกียะกลายไปเป็นพวกราคะเป็นพวกโทรศัพท์นี่โคตรใหญ่เลยโคตรตราพระโพธิสัตว์โคตรโมโหอ่ะเขาเรียก โมหะมูลแปลว่ารากแปลว่าเขาแปลว่าเหงาแปลว่าโคตรใหญ่เนี่ยถ้าผมไปได้ไอ้พวกนี้แล้วก็แหมมาหาซวยเรื่อยไปสั่งสมโภชแบบนี้ตระกูลแบบนี้เหง้าแบบนี้มันเป็นมานานแล้วแต่ถ้าเผื่อว่ามาเรามาสั่งสมชนิดใหม่สร้างปัญญาสร้างวิชาล้างโคตรเหง้าที่มันเป็นราคาโคตรโทรศัพท์โคตรโมโหล้างโคตรไม่ออกเลยแล้วก็เปลี่ยนโค้ชใหม่มาเป็นอริยะโคตรมาเป็นศาสตร์กายภาพมาเป็นศาสตร์กายสิทธิ์ มันมาอยู่ในหมู่นี่ถ้าเราได้สั่งสมมามันก็จะเพิ่มศาสดาปูนหรือศากยะโคตรเปลี่ยนชื่อเปลี่ยนโทษแล้วจะเปลี่ยนมาหาทางกุศลและจิตใจราคาโทรศัพท์โมหันธ์อกุศลจิตมันเป็นข้อที่สะสมพวกนี้เป็นอาหารสะสมลักษณะพวกนี้เป็นคุณภาพเมื่อเราล้างออกแล้วก็กลายมาเป็นอริยบทมาเป็นพุทธโฆษณ์พุทธภูมิพุทธคุณพุทธคุณหรือว่าธรรมะก็ได้เรียกว่าธรรมะธรรมะกุศลอกุศลธรรมเพราะธรรมะแล้วมาทำพุทธหมายถึงผู้ ผู้ตื่นผู้เบิกบานผู้มีประโยชน์ผู้เชี่ยวชาญฉลาดผู้นิพพานผู้หลุดล่อนผู้ล้างบ้านผู้หักยอดเงินบ้านพระพุทธเจ้าท่านถึงบอกว่าโอ้โหนี่ท่านไม่รู้นะเพราะไม่รู้ให้ตัณหามันพาไปมันถึงได้เกิดแล้วเกิดเหล้าท่านก็อุทานขึ้นในวันนั้นแน่ะในปัญหาฉันรู้แกแล้วต่อไปนี้ไม่มีฉันล่ะฉันได้หักยอดเงินของท่านแล้วซึ่งเป็นอวิชชาตอนนี้ยังมานั่งสร้างบ้านสร้างตัวสร้างตนสร้างโคตรสร้างตระกูลอะไรอยู่ในทางโล่งๆหรือไม่ใช่หรอกฉันจะไม่ยอมเดินออกจากบ้านโน้นเข้าบ้านนี้เดินออกจากบ้านนี้เข้าบ้านนั้นไปอีกตลอดขนาดนั้นกลับมาไม่เด็ดขาดแต่พระพุทธเจ้าเดินบุพเพสัน เห็นความเกิดความดับเข้าบ้านนี้ก็เหมือนกับปกติถ้ามองมันกลับกันในขณะที่โคจรน่ะมันเดินอยู่กลางถนนเหมือนกับเห็นความเป็นไปเรียกว่าสายโคจรเห็นบทบาทเป็นไปเราเป็นไปอย่างไรล่ะเราเป็นหมาเราออกมาวิ่งกลางถนนแล้วก็เหมือนหมาเราเป็นช้างเรามาเดินกลางถนนก็เหมือนช้างแล้วเป็นลิงออกมาเดินกลางถนนเห็นกำลังโคจรไปก็เห็นบทบาทหนึ่งพอเข้าบ้านก็เหมือนกับไม่เห็นอะไรเนี่ยเราเองไม่รู้ตัวไม่รู้ตนก็เหมือนเราเข้าบ้านวิญญาณมันอยู่ในบ้านก็ไม่รู้ตัวก็จะมองออกนอกหมดแต่เสร็จแล้ววิญญาณนี้พาให้เราเดินทางให้เราดิ้นเหมือนตัวตุ๊กตามีลานพอเราใช้งานทางเส้นทาง หมาเต้นเหมือนหมาแล้วก็เดินมาอยู่สัญจรไปโคจรไปแต่เราไม่รู้ตัวเรานะเราไม่รู้ตัวเราว่าเราโคจรไปด้วยรูปลักษณะอย่างไรโคจรไปเป็นผีมันก็เหมือนผีแล้วก็เป็นผีจริงๆด้วยโคจรไปมีบทบาทอยู่อย่างนั้นอยู่ในโลกถ้าโคจรเป็นพระแล้วโคจรไปเป็นสมณะเราก็โคจรไปเป็นสมณะพรบเปลี่ยนตัวเราเองให้เป็นสมณะจะโคจรไปหรือจะเข้าบ้านก็แล้วแต่มีความหมายอันเดียวกันถ้ารวมความแล้วโคจรคือบทบาทเห็นได้อยู่ในบ้านก็หมายความว่าเรามันเกิดเรามาเป็นอย่างนี้เป็นอย่างนี้ซ้อนลงไปนั่นแหละแล้วเราเป็นจริงถ้าเราจะเป็นพระถ้าเราจะเป็นผู้มีประโยชน์มีค่าเป็นได้จริงและจะโคจรไปได้บทบาทที่เป็นประโยชน์จริง จะโคจรอยู่จะจุติหรือจะอุบัติก็แล้วแต่สรุปรวมความแล้วเราจะติด 14 เราจะเคลื่อนไปกับเคลื่อนไปอย่างพระเจ้าอุบัติเหตุและสร้างเกิดอย่างพระจะตายถึงจุดที่แปลว่าตายแปลว่าดับก็ได้ยุติธรรมแปลว่าตายก็ตายอย่างพระหยุดดับอะไรดับกิเลสที่มนุษย์รู้จักความเร็วดับอกุศลมูลคือดับอะไรดับเรื่องของราคะโทสะโมหะให้หมดเกลี้ยงไม่ได้ให้เด่นชัดกลายเป็นตัวรู้เป็นตัวคนที่ประเสริฐล้างสิ่งไม่ประเสริฐออกจากจุดให้หมดให้เป็นให้ได้จริงๆ ถ้าผู้ใดทำได้อย่างนี้ก็บริบูรณ์รู้จักความเกิดความดับดับสิ่งที่ควรดับให้สนิทเกิดเป็นสิ่งที่เราก็รู้ความจริงตามความเป็นจริงเมื่อเราเป็นคนเราคือเจ้าภาพหนึ่งที่มันเกิดนะคนที่เป็นความเกิดนะคนนี้เป็นความเกิดมนุษย์ตัวเรานี่มีรูปนามขันธ์ 5 เป็นความเกิดมาเป็นความเกิดก็ให้มันเป็นบทบาทที่ดีแล้วลูกรู้ให้ได้จะเคลื่อนไปเลยว่าจุติหรือว่าจะอุบัติจะก่อเกิดสร้างสรรค์เลยทีเดียวอุบัติเหตุแล้วก็สร้างสรรค์ก่อเกิดสิ่งที่ดีเลยจะเคลื่อนไปก็เคลื่อนไปอย่างบทบาทที่ดีมีระเบียบมีลีลาที่ดีคำว่าดีคำนี้ก็ เป็นประโยชน์เป็นกุศลเป็นสิ่งที่ดูเรียบร้อยราบรื่นเป็นสิ่งปลอดสารเป็นสิ่งที่จะปนอยู่ในวงไหนสังคมไหนหมู่ไหนกันแล้วแต่เราก็อยู่กันอย่างดีประสานกลมกลืนเป็นอันหนึ่งอันเดียวอยู่ด้วยกันไม่ใช่ว่าเหมือนกันหลีกหนีหน้ากันไม่ใช่เห็นกันอยู่ด้วยกันเป็นอันเดียวกันเขามีเราก็มีเราที่จริงเรายังมีอยู่ไม่ใช่เราไม่มีเราไม่มีน่ะเป็นส่วนของเราจริงๆเลยคือเราไม่มีกิเลสแล้วเอากิเลสออกให้หมดจากเราแล้วเรามีจบที่เรามีเราเป็นพระอรหันต์ความเป็นพระอรหันต์คือความเป็นฐานนิทานแล้วเราก็เป็นคนไม่มีกิเลสเรียกว่าพระอรหันต์หรือว่า นิทานเป็นคนประเสริฐสุดแล้วฉันเป็นคนที่ประเสริฐสุดแล้วเวลาไหนก็ประเสริฐทำได้ตามที่มันมีองค์ประกอบมีกิจกรรมมีการงานมีบทบาทมีเรื่องราวที่เราจะร่วมกับเรื่องราวร่วมกันบทบาทเรื่องเศรษฐกิจกิจกรรมอะไรต่างๆมีสัมมารามองค์ 8 ครบพร้อมกันไปด้วยกำลังจิตของเราเรามีสมาธิจิตของเราสูงขนาดไหนมีปัญญามากมีความสามารถมากในการที่จะสำเร็จในการที่จะวาจาในการที่จะมีกรรมมันตักซึ่งเป็นสภาพของชีวิตที่เรายังไม่ตายในเรายังมีชีวิตหรือว่ายังมีชีวะและยังทรงอาชีวะและยังทรงสิ่งที่มีชีวิตอยู่ซึ่งเราได้ 5 สิ่งที่มันสูง ค่าสิ่งที่จูงใจคือค่าราคะโทสะโมหะเนี่ยผลของเค้าเงื่อนจูงมาเกิดจูงมานานนับชาติตัวนี้แหละตัวราคาโทรศัพท์ตอนนี้เราเป็นยังไงตอนนี้เราได้ฆ่ามันตายหมดเลยถ้าลาครับโทรศัพท์โมหะตายหมดแล้วเราเป็นคนตายแล้วถ้าเราหมดสภาวะเกาะกลุ่มของดินน้ำไฟลมพระวิญญาณธาตุที่มันได้ล้มสร้างมานานนับชาตินี้ถ้าเราได้สลายอันนี้เป็นครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่รู้เลยเพราะตัวนำส่วนลดตายสนิทแล้วอาชีวะที่หมายก็มาเป็นชีวิตที่ไม่เหมือนโลกนี้ก็หมดอารมณ์กับสัญญาณ ทาโร่ไม่เหมือนโลกมนุษย์ทาโรคเป็นโรคจิตสว่างว่างโปร่งใสบริสุทธิ์สะอาดทาโร่เพราะฉะนั้นใครดับสัญญาเข้าไปก็ใช้พยายามสร้างอารมณ์ไม่เกี่ยวกับดินน้ำไฟลมไม่เกี่ยวกับของหยาบเข้าไปสู่อาโรคเป็นแสงสว่างสัญญาที่คิดไปอยู่ที่นั่นก็สว่างโรงเรียนโลกะเป็นโรคหรือโรคหนึ