สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน สังขิตตังจิตตัง กับ วิกขิตตังจิตตัง_.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน สังขิตตังจิตตัง กับ วิกขิตตังจิตตัง _สังขิตตังจิตตัง กับ วิกขิตตังจิตตัง อันไหนเจริญกว่า เราควรทำจิตให้ออกจากสองอย่างนี้อย่างไ ร พ่อครูว่า...มันไม่ใช่อย่างงั้นทีเดียว ใน เจโตปริยญาณ 16 สราคะ สโทสะ สโมหะ คือผู้มีญาณที่จะรู้ได้ คือรู้ว่าอันนี้อาการจิตราคะ โทสะ โมหะ แล้วรู้ว่าทำอย่างนี้ ปฏิบัติอย่างสัมมาได้แล้วก็ปฏิบัติ แนวปฏิบัติเป็น วีตราคะ วีตโทสะ วีตโมหะ หกตัวแรก จั่วหัวว่ากิเลสเป็นอย่างนี้ ลดละได้จนถึงไม่มีได้ คืออย่างนี้ ต่อมาอีกคู่ที่ 4 คือสังขิตตัง คือคนปฏิบัติธรรมะแล้ว ถ้ามันผิด มันก็กลายเป็นสังขิตตังจิตตัง คือจิตเป็นก้อน ถ้าคุณสายทำจิตเป็นก้อนก็ผิด ถ้ามันกระจายเป็นวิกขิตตังจิตตัง มันก็ผิดอีกทั้งคู่ แต่ถ้าทำถูก สายเจโตก็ทำได้ระดับหนึ่ง แต่คลี่ไม่ออก มันเกาะกันแน่น เป็นก้อน ส่วน วิกขิตตังเหมือนจะรู้แต่กระจายจับไม่ติด มันทำได้ส่วนหนึ่งถ้าผู้ที่ทำได้ สายเจโตจะได้สังขิตตังจิตตัง สายปัญญา ธัมมานุสารีจะได้วิกขิตตังจิตตัง แต่ถ้าสัมมาทิฏฐิ มันก็จะได้รู้ไปว่าลดได้จำนวนหนึ่ง แต่ก็ยังหนาแน่น สังขิตตังจิตตัง ถ้าวิกขิตตังจิตตังได้มาแล้ว แต่ก็ยังอีกเยอะ นี่เป็นขั้นตอน 1 เป็นผู้ปฏิบัติธรรมตามลำดับ แต่ต่อมาคุณต้องทำให้เจริญขึ้น เรียกว่า มหัคคตา อัคคะคือใหญ่ ให้สูงขึ้นคือ คตะคือเจริญไป ให้ได้สัจจะที่ดีขึ้นมากขึ้น ยิ่งขึ้น ให้มากขึ้นมา แต่ดูจิตเราแล้วไม่เจริญ ก็เป็นอมหัคคตะ สอบปฏิบัติแล้วไม่เจริญก้าวหน้าเลย ก็ต้องทำให้เจริญให้เป็น มหัคคตะ ได้แล้วจะเจริญไปสู่อนุตรจิต คือจิตที่ลอยเหลือแล้ว แต่ยังทำไม่ถึง คือ สอุตตรังจิตตัง คือจิตมีดีแล้วแต่มีดียิ่งกว่านี้ อนุตตรังจิตตังคือจิตที่ดีกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว แต่ที่ดีไม่ถึงที่สุดอย่างไรก็ต
อ่านต่อ
้องรู้ว่าคือกิเลสนั่นแหละ กิเลสมันจะต้องหมด จนกระทั่งจิตใจตั้งมั่นแข็งแรง ตกผลึก มาถึงตรงนี้อยากแวะว่า สมาหิตะ คือจิตตั้งมั่น สมาธิคือจิตตั้งมั่น แต่เขาไปแปล สมาธิคือการปฏิบัติให้จิตใจเพ่ง เรียนรู้เพ่งจิต ไปเอาความรู้ผิดที่ว่า ศาสนาที่ต้องทำจิต เพ่ง มันผิดแล้ว ถ้าทำจิตเพ่งเป็น hypnotize แต่ถ้าวิจัยเป็น Analyse คือจิตของพุทธ เป็นการปฏิบัติแยกแยะกิเลสออกให้ได้เป็นการปฏิบัติสมาธิแบบศาสนาพุทธ แต่ถ้าสมาธิแบบฤาษีจะเป็นการเพ่งจิตให้สงบ นี่แปลผิดเลย เพ่งคือจิตจดจ่อ แต่จะบอกว่า อ่าน analyse จะไม่เพ่งพิจารณาก็ไม่ได้ แต่จิตเป็นหนึ่งคือต้องรู้จิตสองเทวธัมมา แล้วทำจิตให้เป็นหนึ่ง ทำเวทนาสองให้เป็นเวทนาหนึ่ง โดยส่วนสอง ธรรมทั้งสองเหล่านี้ รวมเป็นอันเดียวกันกับเวทนา โดยส่วนสอง (เทฺว ธมฺมา ทฺวเยน เวทนาย เอกสโมสรณา ภวนฺติ ฯ ) ล.๑๐ ข.๖๐ นี่เป็นตัวไขความธรรมะการปฏิบัติธรรมของพระพุทธเจ้าทั้งหมด ท่านไขถึง ปฏิฆสัมผัสโส อธิวจนสัมผัสโส เราจะไปต่อมีการบรรลุหรือไม่ ก็อยู่ในพระสูตรนี้ เป็นเรื่องเหตุนิทานสมุทัยปัจจัยทั้งหมด การรู้รูปนามก็อยู่ตรงนี้
จิตที่ยังไม่ดีคือ เรียนรู้กิเลสไม่ชัดเจน ทำกิเลสให้หมดเกลี้ยงไม่ได้ เรียกว่ายังไม่วิมุติ มันยังอวิมุติ คือไม่ถึงอนุตตรังจิตตัง คุณทำสอุตตรังจิตตังได้ แต่ยังไม่ถึงวิมุติจิต ไม่สมบูรณ์ คือมาตรวัด เจโตปริยญาณ 16 คือมาตรวัดการปฏิบัติธรรม เป็นเครื่องชี้บ่งว่าคุณทำถูกต้องตามหลัก 16 อย่างนี้หรือยัง ทำให้จิต สราคะ สโทสะ สโมหะ ทำให้ วีตราคะ วีตโทสะ วีตโมหะ ทำกิเลสให้หมดไปเป็นวิมุติและมีความตั้งมั่นหรือไม่ ถ้าทำได้ถูกต้องหมดก็จบเลย
600522_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ห้องเรียนอภิธรรม เจโตปริยญาณ