211128-272 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-อ049.txt
เนื้อหาในไฟล์
ตะขอยำในจุดเก่าอีกซ้ำซากไม่ว่าเราจะต้องมีทั้งการปฏิบัติเป็นประจำวันมีทั้งการที่จะตรวจสอบใช้แต่วิโสพ้นทุกข์เวลาทุกระยะนอนพักผ่อนพอแล้วตื่นขึ้นมาก็ตรวจสอบจะทดสอบทดลองในปาฏิหาริย์แห่งการตื่นในช่วงนั้นก็ได้ถ้าใครทดสอบทดลองปาฏิหาริย์ในการตื่นก็ได้แล้วก็ใช้เตวิชโชต่อระริกย้อนตรวจสอบที่เราได้เป็นมาที่เราได้กระทำมาอะไรต่ออะไรต่างๆนานาถ้าจิตของเรามันตื่นรู้เต็มเบิกบานแจ่มใสดีเราจะพยายามระลึกโน้มน้อม สิ่งเก่าและก็มาตรวจมาสอบต่างๆนานามันจะเข้าใจจะเห็นชัดแจ้งเปรียบเทียบได้ละเอียดแยบคายดีจะตื่นนอนก็ตามในเวลาอื่นใดที่เรามีเวลาจะใช้เตวิชโชก็ต้องทำเพราะฉะนั้นข้อหลักการวิธีปฏิบัติต่างๆของพระพุทธเจ้านี้ล้วนแล้วแต่เป็นจริงเราทำน้อยเราไม่ทำตามที่พระพุทธเจ้าท่านสอนอันนู้นอันนี้ครบครันมันก็ขาดแต่ถ้าทำครบดีมันก็ได้ผลดีและภาคปฏิบัติประจำวันเรามีฌานฌานลืมตามีวิปัสสนาญาณเป็นปัจจุบันน่ะทำมีมโนมยิทธิปรับปรุงได้อยู่เสมอเก่งในอิทธิวิธีเก่งที่สุดที่เก่งในใจตัวปริญญาขึ้นเรื่อยๆเรื่อยๆ เราจะเห็นจริงเลยว่าเราก็เก่งซ้อนขึ้นไปยิ่งนับวันเรายิ่งมีอิทธิวิธีทานแล้วก็ยิ่งสูงวิปัสสนาญาณแล้วก็ยิ่งสูงขึ้นมโนมยิทธิเราก็ยิ่งเยี่ยมขึ้นกล้าหาญเก่งขึ้นสามารถขึ้นแน่มีผลดีขึ้นอิทธิฤทธิวิธีก็ยิ่งดีขึ้นความไวจะเป็นเก่งได้ทั้งสองทิศก็ยิ่งๆขึ้นการรู้แจ้งปรับปรุงจิตจริงในเจโตปริยญาณก็ยิ่งดีขึ้นนี่เป็นการปฏิบัติภาคธรรมดาภาคใต้ก็ยิ่งใช้แม้จะเอาแต่ที่โชว์มาใช้ประจำวันสอดซ้อนดังที่อธิบายไปแล้วว่าเรายิ่งระลึกได้เร็วย้อนได้เร็วมันก็เหมือนโสดมันระลึกความที่เกิดแล้วกรรมที่เกิดแล้วได้เร็วยิ่งขึ้นแล้วเราก็ทำเป็นปัจจุบันขึ้นเป็นวิ นายานมันก็ได้เร็วขึ้นแล้วเราก็จะรู้ความเกิดความดับที่ถูกต้องยิ่งขึ้นในขณะเป็นปัจจุบันนะแล้วเราก็จะรู้ว่าอันนี้เป
อ่านต่อ
็นสภาพลึกเป็นสภาพอนุสัยอาสวะเราถอนได้หรือไม่รู้หมดหรือไม่หมดก็รู้มันดับไปอยู่ดับไปอยู่ดับไปอยู่จนกว่าเราจะมั่นใจว่านี่ดับสนิทแล้วนะขนาดนี้เนี่ยคงจะต้องให้คะแนนเต็มได้แล้วว่าครบถ้วนบริบูรณ์ไม่เกิดอีกเป็นธรรมดาแล้วแน่ใจมั่นใจแล้วจะรู้เลยว่าเราจะมั่นใจเมื่อไรแม้จะเอาบุพเพสันนิวาสทำไม่ใช่ขณะที่ปฏิบัติมีอิริยาบถมีการสัมผัสสัมพันธ์อะไรอยู่ดังที่กล่าวมาจากต้น อยู่ว่างอยู่อะไรแล้วเรียบร้อยแล้วก็ระลึกย้อนทบทวนเทียบเคียงพิสูจน์ความจริงก็ต้องทำด้วยทำจริงๆจะเกิดความช่ำชองจะเกิดความลึกซึ้งเพราะบางทีได้ยินเสียงน่ารักๆยาวไกลเราระลึกอะไรจะได้ปริมาณมากเห็นความเกิดความดับเป็นปริมาณมากคือความเกิดกุศลกรรมเราเกิดอกุศลกรรมลำดับมากมายก็จะรู้มีปริมาณการทำงบดุลคล้ายๆการทำงบทุนและพระพุทธเจ้าที่ท่านใดตรัสรู้ที่ใต้ต้นโพธิ์นั้นท่านทำงบดุลถึงฉันได้ทำสัมภาระวิบากมานานนับชาติเยอะแยะมากมายที่ท่านได้ทำไม่ได้หมายความว่าท่านเองท่านมาทำอะไรเกินการนักอะไรนักหรอกนะแต่คนเข้าใจ ไม่ถูกแท้จริงแล้วมักทางปฏิบัตินี้ไม่ใช่เตวิชโชนะมรรคในทางปฏิบัตินี้คือวิชา 6 ประการตั้งแต่ฌานวิปัสสนาญาณมโนมยิทธิอิทธิวิธีโหลดคลิปและเจโตปริยญาณเจโตปฏิญาณในตัวมันเองมันก็มีวิมุตอยู่ในตัวอยู่แล้วอย่างที่เราก็ได้แจกแจงอธิบายกันมาหลากหลายมันอยู่ในตัวของมนุษย์เป็นการปฏิบัติปัจจุบันหรือมักองค์ 8 ส่วนเตวิชโชนั้นเป็นสภาพที่งบดุลลงบัญชีสุดท้ายฤาษีเค้าก็นึกว่าเขาไปนั่งหลับตาแล้วเขาก็ไปใช้ชีวิตอย่างนั้นแหละแล้วก็เรานึกจะเอาอย่างพระพุทธเจ้าไม่ได้ปฏิบัติปัจจุบันน่ะทำไม่ได้รู้อย่างกระจ่างไม่ได้อยู่อย่างกระจัดแจ้ง ไม่รู้อย่างมีสัมผัสเป็นปัจจุบันอย่างจริงไม่ใช่ไปนั่งระลึกของเก่าไม่ใช่ไปนึกไปคิดคะแนนคำนวณเอาแต่เป็นสภาพจริงเขาไม่มีตัวนี้พระพุทธเจ้าเองปฏิบัติธรรมะ 6 ปีจนกว่าจะไปนั่งใต้ต้นโพธิ์งบคืนสุดท้ายท่านปฏิบัติผิดทั้งนั้นแหละแม้แต่เป็นนักงบดุลนั้นก็เป็นลักษณะเกือบผิดนะถ้าเผื่อว่าไม่ใช่พระพุทธเจ้าคือจะไปนั่งระลึกแบบเดียวกันกับโลกิยะแบบฤาษีทั้งหลายแหล่ถ้าเผื่อว่าเป็นไม่ใช่เป็นพระพุทธเจ้าแต่เป็นพระพุทธเจ้าท่านไม่ได้ปฏิบัติผิดเพราะฉะนั้นเราจะเห็นรูปรอยเลยว่าท่านตรัสรู้นั่งอยู่ใต้ต้นโพธิ์แล้วปฏิบัติถูกนั้นเป็นของท่านเองเป็นแต่วิโชคของท่านเองแล้วมันมีนัยยะที่ต่างกันกับ ของฤาษีเดินเศรษฐีระลึกชาติก็ระลึกเป็นแบบวัตถุตัวตนบุคคลเราขาวของเขาแต่ของพระพุทธเจ้านั้นมีทั้งตัวตนบุคคลเราเขามีทั้งนามธรรมมีทั้งธรรมะที่เห็นชัดเห็นแจ้งอยู่ในนั้นเสร็จเลยความเกิดความดับที่หมายก็รู้ว่าไม่ใช่เกิดดับโดยเฉพาะตัวตนบุคคลเราเขาเท่านั้นเป็นความเกิดความดับของกิเลสตัณหาอุปทานมีความเกิดของอริยกุลเป็นความเกิดของคุณน่ะวิเศษที่เห็นชัดเจนความดับของอาสวะของอนุสัยชัดที่สุดสิ่งเหล่านี้เมื่อเราเข้าใจอย่างถูกถ้วนแล้วเราจึงจะปฏิบัติเข้าหาความถูกต้องเป็นสัมมาที่จริงที่เข้าร่องเขาลอยได้มากยิ่งขึ้นเพราะว่าได้กำชับกัมพูชา สันดานฟังซ้ำฟังเก่านี่แหละคุณจะรู้เลยว่าเราได้รับความรู้ที่ถูกต้องถูกต้องถูกตรงแบ่งแยกสิ่งที่มันเพี้ยนกันผิดกันตรงใดตรงใดมากแค่ไหนน้อยแค่ไหนคุณจะเข้าใจอย่างแยกขายรายละเอียดละออมากขึ้นมันก็นับวันที่เราจะพยายามบอกกันและกันและก็พิสูจน์กันถ้าเราได้พิสูจน์ถูกต้องดังกล่าวแล้วก็ขอย้ำว่าเราพยายามทำให้ครบครันวิชชา 9 ประการนี้ไม่ใช่เรื่องตื่นแต่ก่อนจะได้วิชา 9 ประการเราก็จะต้องรู้ตั้งแต่หลักต้นเป็นมูลมีความพอใจยินดีมีฉันทะเป็นมูลมาตั้งแต่ต้นจนกระทั่งมามีศีลมีธรรมอะไรต่างๆนานามีองค์ธรรมลึกซึ่งมีสมาธิมีปัญญาลงท้ายก็มีความเป็นไปได้ตามหลักการของพระพุทธเจ้ามากหลายขอให้ทุก ตั้งใจพยายามระลึกถึงข้อขาดตกบกพร่องที่เรายังทำไม่ครบไม่สมบูรณ์นั้นพยายามทำให้ครบไปสมบูรณ์เราจะเดินทางไปสู่สภาพที่เรามุ่งหมายได้เร็วและจะได้เป็นหลักของศาสนาต่อไป