220322-2-064 ทางเอกภาค2-ตอน064(หน้า161)-พ่อท่าน-สันติอโศก-R999.txt

โฟลเดอร์2522-23-24 MP3 ทางเอก-ภาค2- 323 ตอน ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์219 KB
วันที่แก้ไข29 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันพฤหัสบดีที่ 22 มีนาคมพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์บรรยายทางเอกภาค 2 บทที่ 13 ที่พุทธสถานสันติอโศกถ้ามันทำให้ถ้ามันมีอะไรผิดอะไรนิดนึงขึ้นไปแล้วมันมักจะเป็นอย่างที่เป็นนี่คือแทนที่จะไปอย่างมันก็ติดธรรมดาหน่อยมันเมื่อวานนี้จำไม่ได้ว่าได้ปลาไว้ว่าระวังอย่าไปอะไรไม่รู้ใช้ภาษาอะไรไม่จำได้แต่จำได้ว่าปลาไม่อยู่เฝ้าระวังอย่าไปอะไร พี่จะไปทำไม่ได้ใช้ภาษาอะไรแต่จำได้ว่าใช้ภาษาอันนี้มีความหมายนั้นมีสัญญาอันหนึ่งจำได้ว่าได้ปลาไม่อยู่เพราะว่ารู้อยู่ว่าในจิตใจมันมีแต่ต้องเป็นอย่างนั้นน่ะคือ Facebook บวชมึงไปบวชอโศกบอกว่าบอกแล้วว่าอโศกจะไม่ไปอวดแต่ก็ไปอวดกันทำให้ตัวเองไม่รู้หรอกไม่รู้ตัวหรอกแต่ว่ามันเป็นเลยทีเดียวมันไปอวดอโศกไปถึงก็คนอื่นจะเห็นสักพักก็จะรู้เลยอโศกมาแล้วเรามาโชว์โชว์คือมันมันเบิกตัว เช่นที่เกิดเรื่องที่เกิดก็คือว่าพวกเราเอาพันธุกรรมเมื่อวานนี้บอกว่าให้ไปก็ไปจะไปก็ไปแต่ก็ดูไม่ได้ปลาอย่างที่ว่าไม่รู้ว่าใช้ภาษาว่าไงทีนี้ก่อนจะไปก็ทั้งๆที่บางคนอยู่กันดีๆก็แต่งตัวเสื้อผ้าอะไรก็ไม่ค่อยมีเท่าไหร่ก็จับเปลี่ยนชุดเข้าชุดเป็นขบวนการสีน้ำตาลเลยเสร็จแล้วก็เรียกว่าจงใจเลยอ่ะแทนที่จะทำปกติธรรมดาไปแล้วก็เอาไปไปแล้วเสร็จก็เข้าหมู่กลุ่มก็เลยเดินแถวยาวซึ่งมันเป็นรูปกระสอบโดยไปจับเขาแล้วมันก็เป็นลูกกระสอบอ่ะ แล้วก็พอไปถึงที่โน่นใครเห็นเขาก็รู้อโศกเพราะเขาสัมผัสเข้าเขาก็ต้อนรับที่ดีแต่เสร็จแล้วแม้แต่เริ่มคำพูดคำทักทายมันก็มันก็มาอยู่ในรูปที่เขาทักทายอโศกแล้วเสร็จแล้วคำพูดที่เขาได้รับมันกลับกลายเป็นตัวอีกเป็นการทำสำเนียงและภาษาเป็นภาษาแข็งกระด้างเป็นภาษาที่หมดตัวและสาธุชนเขาต้อนรับกันเลยแบ่งทับเลยอาตมาใช้ภาษาแรงๆหน่อยภาษาชัดๆหน่อยพอเจอตัวจะได้ลองระลึกดูว่าเราได้พูดอะไรเราได้แสดงอะไรถึงท่

อ่านต่อ

าทีต้องการวางตัววางตนอะไรต่ออะไรต่างๆอย่างนั้นแหละเราไม่รู้ตัวหรอก ขอบอกเราไม่รู้ตัวหรอกตัวเราเองตัวเราที่ทำไปเรานึกว่าดีแล้วทั้งนั้นแหละทุกคนน่ะเรานึกว่าดีแล้วแต่ว่าคนอื่นเขามองเขาไม่ได้นึกว่าดีแล้วมันยังเป็นการบกพร่องอยู่มันไม่สมศักดิ์สมส่วนถ้าภาษาสำนวนทั้งลักษณะของความรู้ที่เรารู้หรือไม่รู้อะไรแต่เราก็พูดออกไปเหมือนกันกับเรามันเป็นผู้รู้เป็นผู้ที่เขาเคารพที่จริงเรายังไม่ได้ไปพูดถึงเขานาคเขารบแต่เราก็รับเลยตำแหน่งบริษัทเราไปพูดที่หน้าเคารพอะไรอย่างนี้เสร็จแล้วมันก็เลยกลายเป็นสภาพที่แสดงออกที่เขาจะเคารพนั้นมันคนเรามันมีความรู้แล้วมันก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกันถ้าเขาจะเคารพเราเรามีสิ่งที่น่าเคารพ เขาสัมผัสรับทั้งกายวจีมโนก็เห็นว่าไอ้นี่มันไม่น่าเคารพเนี่ยหมดเลยศรัทธามันก็ตกทันทีถ้าเขาสัมผัสเขาเคารพแล้วเสร็จแล้วเขาก็เลยรู้กายกรรมวจีกรรมมโนกรรมออคนนี้มีมีภูมิคนนี้มีคุณธรรมตอนนี้มีลักษณะอะไรหลายๆอย่างที่เขายังไม่มีเขาน่าเคารพเพราะเขาสักพักแล้วเขาได้รับสิ่งนี้เขารู้สิ่งนี้เขาก็จะเคารพต่อหรือเคารพยิ่งขึ้นแต่นี่พอสัมผัสแล้วมันไม่เป็นอย่างนั้นมันกลับกลายเป็นอีกอย่างหนึ่งมันไม่น่าเคารพมันก็หมดเลยมันมันก็เสื่อมศรัทธาแล้วมันก็หลุดลักษณะ เราจะสังเกตได้เมื่อเริ่มต้นแล้วก็เมื่อลงท้ายถ้าเริ่มต้นแล้วเป็นลักษณะศรัทธาเพราะลงท้ายแล้วไม่ศรัทธาเลยลงท้ายแล้วจากกันอย่างคือมันจะมีถ้าบอกว่าสังเกตให้ดีจะรู้มันมีสิ่งที่จะรู้ได้ถ้าเรามีปัญญาพอสมควรนะถ้าอย่างนี้ก็ขอเตือนกันนะขอบอกกันให้เข้าใจอะไรก็ตามแต่จะไปแสดงแล้วเมื่อวานนี้รายละเอียดอาตมารู้ไม่หมดละแต่ก็พวกคุณรู้กันเองสิ่งเหล่านั้นเอามาปรับปรุงเอามาศึกษาไปทำไปแล้วก็แล้วทำไปแล้วก็ก็ให้ระมัดระวังดู ปรับปรุงให้ดีแก้ไขกายวจีมโนสิ่งใดควรกระทำสิ่งใดไม่ควรกระทำถ้าเราจะไปยิ่งไปอย่างนั้นแล้วที่จริงเราก็ไม่น่าจะไปในนามอโศกแล้วไปถึงก็ไปรับมาเป็นอโศกเขาบอกเล่าชาวอโศกมาแล้วเราก็รับสมาว่าเราเป็นชาวโสดแต่เราไม่มีคุณธรรมชาวอโศกเท่ากับเราเอาคำว่าอโศกไปขายไปขายแล้วเกิดปรากฏว่าว้าของนี้มันมันของขายมันไม่มีมันไม่ได้ไม่ได้เนื้อตามที่เขาหมายใจมันก็บอกว่าของนี้มันปลอมๆมามันไอ้เคมาหรือเขาก็จะเข้าใจว่าอ๋อส่งมีเนื้อแค่นี้นะหรือสำหรับผู้ที่ไม่รู้พวกที่เขารู้อยู่ว่าอโศกมีเนื้ออะไรเนื้ออะไรขนาดก็ยังพอพอดีพอยังพอไหวยังค่อยยังชั่วแต่คนที่เขา อโศกก็เหลือแค่นี้เองอ่ะเหรอถ้าคนที่เขายังไม่เคยรู้มาเขาก็จะรับอย่างนั้นเพราะส่งรถคันนี้อย่างนี้เหรออโศกถ้าอย่างนี้เขาก็รู้ว่าเขาจะรับหรือไม่รับเขาจะศรัทธาหรือไม่ศรัทธาเขาจะนับถือหรือไม่นับถือเพราะงั้นบางทีเนี่ยเราอยากเป็นอโศกแต่ว่าก็ต้องรู้ตัวว่าเราเป็นหรือไม่เป็นแค่ไหนเราอยู่ในฐานะใดเราจะได้รับขนาดไหนเรากำลังทำเรียนนอกเรียนหรือว่าเรากำลังพยายามฝึกปรือเราก็ต้องรู้ว่าเราก็เราก็คือเรายังอยู่ในส่วนนอกส่วนห่างแล้วก็รู้ว่าเราอยู่ในส่วนนอกส่วนทางเรายังไม่อยู่ในส่วนใดส่วนคิดอะไรเราก็ต้องรู้ แต่เราถึงแม้ว่าเราพยายามจะเข้ามาอยู่ในที่นี้เพื่อที่นี่ไม่ได้ห้ามใครบางคนเป็นคนบ้าอยู่ในนี้แล้วก็มาอยู่กันเป็นวันเป็นเดือนหลายเดือนร่วมเป็นปีบางคนเป็นคนบ้าบอกตรงๆไม่ใช่คนเต็มๆอะไรหรอกและเขาก็ยึดบอกเขาเป็นอโศกด้วยเพราะฉะนั้นเรานี่แหละหลายๆคนอย่าลืมว่าเมื่อเราคิดว่าเราเป็นอโศกแต่ที่นี่ก็หมายความว่าก็ช่วยเหลือเกื้อกูลเมตตาแต่ว่าเราเป็นอโศกหรือในเมื่อเราเป็นคนบ้าเราไม่ได้เป็นอโศกหรอกนะแต่เราเป็นคนบ้าเราก็มีคุณธรรมเท่าคนบ้าแล้วทีนี้เราก็ไปล้มลูกค้าว่าเราไม่ต้องส่งแล้วจะพูดยังไงพวกเราจะพูดยังไงก็ต้อง อโศกอโศกก็อย่างนั้นแหละแต่ว่าถ้าเรามีสติสัมปชัญญะเราไปพูดอย่างนั้นมันจะสมควรหรือถ้าเราไปพูดอย่างนั้นมันจะกลายเป็นว่าเราไปฆ่าอโศกถ้าเราเองเรารู้ตัวว่าเรายังไม่น่าจะไปประกาศตัวประกาศตนหรือไปรับสมอ้างว่าเราเป็นอโศกเราก็ไม่น่าจะไปรับชมอ้างว่าเราเป็นอโศกเราเองเราเป็นผู้ปฏิบัติประพฤติธรรมสนใจชาวอโศกและเราก็เป็นชาวอโศกก็ได้แต่ว่าเราเองเราไม่ใช่เป็นนักบวชเราไม่ใช่เป็นผู้รับผู้ประพฤติใหม่พูดอะไรพูดอย่างนี้ไปแล้วเป็นการถ่อมตนมันเป็นการไม่ย่ำยีหรือว่าไม่ทำให้คนอื่นเขาเข้าใจผิดแล้วมันก็จะช่วยเหลือแม้เราจะดีแล้วเราพูดว่าเราเองเราไม่ เช้าอโศกเสียทีเดียวหรอกเรายังไม่ได้ประพฤติเรายังไม่ได้เป็นนักบวชเรายังไม่ได้เป็นนักปฏิบัติที่ได้รับลงทะเบียนอะไรและยังไม่ได้เข้าไปถึงขั้นเป็นฐานะชั้นสูงอะไรเราบอกให้เขาเข้าใจนี้แม้เราจะดีเราจะมีคุณธรรมอะไรเยอะแยะมันก็ไม่ได้เสื่อมทรามอะไรมันก็ไม่ได้เสียหายอะไรมันจะดียิ่งเสียอีกว่าอีกส่วนหนึ่งก็ไม่เสียแล้วเราเองก็ไม่เสียแต่ถ้าเกิดว่าเสียถ้าเราเสียโดยเราจะอาศัยอโศกว่าคำว่าอโศกจะทำให้คนอื่นเขาเข้าใจว่าเราเป็นคนดีแต่แท้จริงเมื่อแสดงออกกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมหรือ LINE มันออกมันไม่ใช่ไลน์แอดส่งแล้วเป็นยังไงถ้าแสดงออกไม่เป็นไรอโศกเขาก็แล้วเราก็ขายอโศกเขาก็เอาศพ มันเป็นลายอื่นไม่ใช่แสดง LINE ออกมาไม่ใช่ LINE EXO โทรไปแสดงลายเสือมันไม่ออกลายเสือออกเป็นลายลิงลายคางอะไรไปงั้นมันก็มันก็ไม่เข้าท่าไม่พูดนี่หมายความว่าเราก็จะต้องพยายามจึงเตือนกันปรับปรุงกันอะไรที่บกพร่องเรารู้ความบกพร่องอะไรดีอยู่อะไรที่มันไม่คือที่ว่าเป็นเชิงตีสิ่งใดที่มันดีอยู่มันถูกอยู่แม้ติดหนี้ก็ไม่ได้ไปเกี่ยวข้องอันไหนที่มันดีมันส่งไว้ได้ก็เอาไว้อันไหนที่มันไม่ดีที่ติดไปนี้อันไหนถูกแล้วล่ะที่ว่าจริงอันนี้เราทำผิดอย่างนี้เราก็รู้ เข้าใจให้ดีหน่อยนี่ไม่สมควรจำไว้ทีหลังอย่าทำทีหลังเราก็จะต้องพยายามหัดประมาณหัดควบคุมสังวรระวังขณะนี้แม้แต่กายกรรมอย่างนี้ไม่ควรทำแม้แต่วจีกรรมอย่างนี้ไม่ควรพูดไม่ควรใช้สำเนียงไม่ควรใช้สำนวนไม่ควรใช้ลีลาโวหารอย่างนี้อย่างนี้เราก็ควรจะรู้คนแก้ไขปรับปรุงมันจะได้เสริมสารซึ่งกันและกันเราก็พึ่งกันที่นี่ไม่ได้ว่ามันไม่ให้ผึ้งที่ไม่ให้ผึ้งนะแต่ว่าก็ไม่ควรทำอย่างนั้นเพราะทำอย่างนั้นได้โดยจริงมันเป็นบาปมันไปทำให้สิ่งหนึ่งเสื่อมเราพึ่งต้นไม้ต้นนี้แล้วเราเองเราก็ทำให้คนอื่นเขาทางต้นไม้ต้นนี้มันตัดต้นไม้ ทิ้งเสียหรือว่าไม่บำรุงต้นไม้ต้นนี้ต้นไม้ต้นนี้ที่เราพึ่งมันก็ล้มเพราะมันล้มแล้วเราจะได้พึ่งอะไรอีกเพราะเราจะพึ่งต้นไม้ต้นนี้เราก็ช่วยกันบำรุงต้นไม้ต้นนี้ให้คนอื่นเขาบำรุงต้นไม้ต้นนี้หรือไม่ตัดต้นไม้ต้นนี้ทิ้งนอกจากไม่ตัดแล้วก็ต้องบำรุงต้นไม้ต้นนี้ให้สมบูรณ์ขึ้นด้วยอย่าว่าแต่เราเลยคนอื่นสักคนบำรุงไม่ใช่เราไปพูดหรือว่าเราไปทำให้คนอื่นก็ช่างต้นไม้ต้นนี้แล้วเขาก็เลยตัดต้นไม้ต้นนี้ทิ้งเลยแทนที่จะบำรุงแต่อย่างนั้นมันก็ยิ่งแย่ใหญ่เราก็ไม่ต้องเราก็ไม่ได้พึ่งเราก็ถ้าบอกว่าไม่มีที่คนอื่นยิ่งกว่าเราก็ตายพร้อมกันมาจนนานเพราะเราก็จะต้องดู พยายามช่วยเรื่องโปรไฟล์อย่าให้เป็นการทำลายที่ที่เราพึ่งมันเป็นบาปในตัวมันเป็นส่วนบกพร่องจริงๆอันนี้ก็ตามกันไว้นะหรือว่าสิ้นเดือนเรามีหน้าที่ที่จะดูข้อบกพร่องเราก็แก้ไขปรับปรุงสิ่งใดดีอยู่ไม่มีปัญหาสิ่งใดดีแล้วรักษาไว้ทำให้ดียิ่งขึ้นถ้าเรารู้ว่าทิศทางที่ว่าจะทำดียิ่งขึ้นคืออย่างไรเราก็ทำกันมาทำวัตรกันต่อข้างหน้า 161 ถ้าเรากำลังไล่เรียงในระดับของความรุนแรงหรือว่าความสะอาดดุร้ายในส่วนที่ มันเป็นจิตอยากใหญ่มันเป็นจิตอยากโตในฐานะที่ผสมกับคำกิริยาต่างๆที่เอายกตัวอย่างมาชัดๆตอนนี้ก็ถึงขั้นอธิบายมาละเอียดละเอียดอยู่ในนี้ในระดับพื้นฐานมาเมื่อวานนี้ก็ถึงระดับว่าแล้วเราฆ่าคนหรือฆ่าสัตว์ได้บุญไปหลงผิดอย่างนั้นมันก็ยังเป็นโมหะกะอยู่ยังเป็นการเห็นแก่ตัวที่ยังเป็นพิษเป็นภัยร้ายแรงมากด้วยอยู่นะหรือบางคนเข้าใจไปจนกระทั่งไปตั้งค่าต่างประเพณีจารีตยึดกวาดอินคากับแล้วก็ส่งขึ้นสวรรค์ส่งวิญญาณก็ขึ้นสวรรค์นี่มันเป็นบุญมันก็ยิ่งเป็นความเข้าใจผิดที่เราเข้าใจจริงไม่ได้แต่แม้ที่สุด ฆ่าสัตว์มากินแม่ที่สุดจะฆ่าสัตว์มากินก็คือความอยากให้ตัวให้ตนเราใหญ่ก็คือความอยากให้ตัวให้ตนเราใหญ่ให้ตัวตนเราโตหรือเป็นความหรือเป็นความเห็นแก่ตัวชนิดที่ยังไม่รู้ในวงเล็บอวิชชาว่าการฆ่าในโลกนั้นน่ะมันไม่ใช่คุณงามความดีเลยวงเล็บเปิดมีการฆ่าที่เป็นบุญเป็นกุศลเป็นคุณงามความดีอันยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกอย่างแท้จริงอยู่เหมือนกันนั่นคือการฆ่ากิเลสตัณหาอุปทานแต่คำว่าการฆ่าไม่ละเว้นอะไรค่าอะไรอะไรก็ไม่ละเว้น การยิงเป็นชีวิตเป็นสิ่งที่เรานับเนื่องมาเป็นวิญญาณสัตว์ที่มีวิญญาณเป็นฆ่าสัตว์ที่มีวิญญาณให้ตกต่ำให้ตายหรือว่าให้เขาขาดส่วนอะไรที่ไม่ดีขึ้นเราถือว่าไม่ได้บุญอะไรทั้งนั้นแหละถ้ามาถึงขั้นนี้ก็เป็นสภาพสัจจะที่อ้างกันว่ามีความจำเป็นที่แท้จริงคือแม่ของเหตุปัจจัยแห่งชีวิตหรือการตั้งอยู่แท้ๆของความเป็นชีวิตมนุษย์เป็นชีวิตสูงสุดสัตว์เป็นชีวิตรองลงไปพืชก็ยิ่งเป็นชีวิตต่ำรองลงไปอีกดังนั้นถ้าเราจำเป็นจะต้องฆ่าในโลกก็ต้องหาทางฆ่าหรือทำลายสิ่งที่จะนับเนื่องว่าเป็นชีวิตน้อย หรือมีจิตวิญญาณต่ำที่สุดให้ได้ตามความเป็นจริงของผู้มีปัญญาและมีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาแท้จริงเพราะฉะนั้นแม้เราจะไม่ฆ่าสัตว์เองแต่ยังรับช่วงเอาสัตว์ที่เขาฆ่ามากินอยู่ก็เป็นการเห็นแก่ตัวอยู่โดยไม่พยายามหลีกเลี่ยงบาปภัยอันนี้ให้แก่ให้ไกลออกไปอีกไปอีกให้กายออกไปออกไปจนห่างความสืบต่อจริงๆแต่ถ้าท่านปลายที่สุดที่เหมาะควรแล้วจริงๆแล้วเราก็เป็นขั้นปลายที่สุดที่เหมาะสมและจึงยังพ้นความเป็นพรหมชั้นนรกหรือการเป็นยักษ์เป็นอมนุษย์ไม่ได้หน้าที่สรุปว่าจึงยังค้นความเป็นพรหมชั้นนรก หรือการเป็นญาติเป็นอมนุษย์ไม่ได้นั้นมันก็มีเชิงอยู่ว่าเชิงพรหมหรือเชิญที่กำลังอธิบายกันนี้เป็นนรกชั้นพรหมหรือพรหมชั้นนรกเนี่ยมันหมายถึงสภาพจิตที่เราล้มความใหญ่จากใจอยากโตมันไม่ใช่เรื่องรถของลูกเพราะเปลี่ยนเสียงสัมผัสเพราะการฆ่าเขามากินเนี่ยมันยังเป็นสภาพอีกสภาพจริงๆแฝงอยู่มันอยากใหญ่เหมือนกันอันนี้มีจริงในคนที่ไม่รู้สึกตัวก็ยังไม่รู้หรอกเพราะเอาอะไรอื่นมาเป็นทาสเราได้หรือว่าเป็นสิ่งเสริมเราได้มันเป็นสภาพที่ถ้าเราเจตนา เลยว่าอันนี้ยังเป็นการต้องการแก้แค้นไม่ต้องการที่จะเหนือเขาโดยที่เรียกว่าเนื้ออย่างที่เรียกว่ามันเอาอื่นแทนได้จริงๆเราไม่ควรจะไปข่มขี่หรือว่าไม่ควรจะไปจะได้หลงทำเกินโดยเจาะจงจงใจกันเกินไปคนจะละเว้นเขาได้แต่เราไม่ละเว้นอยู่นั่นก็เป็นสภาพที่เราอาฆาตหรือแก้แค้นไม่จึงเป็นลักษณะพรหมชั้นนรกพรหมที่ไม่ดีเนื่องจากใหญ่โดยที่ทำให้คนอื่นเขาร้ายแรงเสียหายเสื่อมต่ำเพราะในเชิงไปฆ่าสัตว์มากินนี่เพราะความยังอยากจ่ายยังอยากใจอยากโตอยู่ก็เป็นจริงๆด้วยบางคนไม่ได้นึกหรอกว่าตัวเองติดมัน เพราะว่าเอาอันนี้มากินแล้วรู้สึกว่าตัวเองจะชอบมันอร่อยแต่มันติดรูปรถติดรถติดกลิ่นเปล่าเอามากินซะให้หนำใจเอามาให้เอามากินซะเพื่อที่เราจะได้ชื่อว่าฉันกินอันนี้หรือว่าฉันทำอันนี้ให้มันตกต่ำไปแล้วเราเองก็เป็นทุนเหนือกว่านี้ฟังดูดีๆภาษาที่อธิบายมันไม่มีภาษาที่จะอธิบายตรงๆตัวเพราะมันแฝงมันเป็นสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนที่ลึกขึ้นไปอีกให้เห็นได้ยากเห็นจะยากมันมีเธอนั้นอยู่จริงๆในเชิงนั้นอยู่จริงเพราะจะเห็นว่าบางทีคนเนี่ยกินไม่ได้กินสิ่งนั้นเพื่อที่จะแสดงความอร่อยๆบางทีมันเกลียดด้วยซ้ำไป แต่ต้องกินถ้าไม่กินไม่ใหญ่จะต้องกินไม่กินไม่ใหญ่ต้องกินถ้าไม่กินแล้วไม่อรรถฐานไม่โก้ไม่ใหญ่ไม่รู้มันเป็นเหมือนกันเป็นจริงๆเค้าๆเค้ามีเงินเดือนนี้ยิ่งเยอะแยะมันต้องกินช้างกินม้าต้องกินของกินอย่างนั้นอย่างนี้อะไรก็แล้วแต่แล้วก็ไปฆ่าเขามากินอย่างนี้ก็เป็นไม่ใช่เชิงกรานแต่เป็นเชิงอยากจ่ายแม้ที่สุดที่แสดงให้เห็นเด่นชัดก็คือไอ้คนที่มันโกรธกันชัดๆแล้วพวกข้าแล้วเคยลงซื้อพิมพ์ IG พี่ชายน้องชายอะไรฆ่ากันแล้วก็เอาเคี้ยวกินกัดกินหู ไปติดพ่อค้าเสร็จแล้วกินเลยนั่นแหละคือจิตที่เห็นชัดก็คือว่ายักษ์ชัดๆพรมชั้นยักษ์มันไม่ได้กินเพราะชอบหรืออยากกินนาแต่มันมันบ้าแล้วมันบ้าแล้วจิตวิญญาณจิตมันวิกฤตมีตัวอย่างตัวหนังสือพิมพ์หรือมันพิมพ์ผิด LINE หรือเปล่าซึ่งมันทำอะไรพิเรนๆพี่ลึกแล้วแม้แต่ไม่กินผู้ที่เขาฆ่าแล้วก็กินหรือว่าที่เขาเคยพูดเคยเล่าอะไรกันก็แล้วแต่หากคนนี้ลงมาตายแล้วก็จับหัวใจจับปรับอะไรมากินมาให้มันแก้แค้นอะไรนั่นน่ะเป็นเรื่องของจิตใจอีกเชิงหนึ่งเป็นจิตใจแหม่มมันแย่แล้วบ้าแล้วแก้แค้น ยักษ์ใหญ่ยักษ์เนื้ออะไรก็แล้วแต่เป็นจิตที่มันเอาไม่เห็นแรงและสิ่งที่ไม่น่าเลยเพราะว่าแต่สิ่งที่ยังก็ยังเสียดายยังเห็นว่ายังมีสมมติสัจจะในโลกเขายังกินกันนะดังนั้นข้าสัตว์นี้แล้วที่จริงไปแสดงความอยากจะคนเป็นล่าสัตว์มันกินแล้วคนเป็นล่าสัตว์ป่าเขาไม่ได้พวกส่วนมากจะเป็นพวกที่มีจิตอีกเชิงหนึ่งฉันจะเป็นล่าสุดไปล่าสัตว์ในป่าก็ไปถึงก็เป็นรายิงเจออะไรก็ไปสุ่มไปตั้งค่าอะไรก็ยิงแต่เก่งมากก็ยิ่งได้เสือก็ยิ่งได้ช้างก็ยิ่งได้อะไรก็ได้กินพอยิงเสร็จแล้วก็ยิงช้างก็ก็ตัดเอางานเอาอะไรบ้างก็ไม่รู้แหละเพื่อที่จะเอามาโชว์ วันนี้เราไปล่าแล้วไปยิงมันขึ้นชื่อว่าเราเป็นพรานล่าสัตว์ได้แล้วเก่งแล้วยายบางทีเนื้อสิ่งเหล่านั้นถ้าเขากินกันแกก็จะแร่มากินบ้างแต่แกไม่ได้กินแกไม่กินก็มากินหรอกแต่แกก็เผื่อว่ายังเขาเขากินกันแล้วมันกินอย่างข้าเก่งแล้วไม่รู้จะเอาอะไรมาโชว์ก็ต้องเอาเนื้อมากินมาแจกกันเพราะเขานิยมกินแก้นิยมกินกลางล่ากวางแล้วเออได้เขาก็เขามาเขานิยมกินเนื้อด้วยเอาเนื้อมากินต้องมาแจกกันตลาดสัตว์บางชนิดก็ไม่กินน่ะอันนี้เนื้ออันนี้ก็ไม่กินอย่างเมื่อเช้านี้ก็ไม่กินก็ไม่กินก็กองทิ้งไว้เราเอาแต่งานมันมาอวดเอาลูกเสือนี้ล่าเสือก็เอาแต่หนังมันมาเอาแต่หัวมันมาโชว์ เริ่มทิ้งไว้ไม่กินแต่พวกนี้ก็เป็นล่าอย่างอยากใหญ่แสดงฤทธิ์เดชความมีอำนาจมีอะไรเนื้อไอ้ที่กินไปด้วยก็มันเป็นการกินเพราะว่าเขานิยมกินกันหรือว่าเขากินกันได้ก็กินกันไปอย่างนั้นในการเรียนของเขาจิตก็ยังประมาณนึงแต่ยิ่งถ้ายิ่งดูยิ่งเหลือเลือดเดือดเลยไอ้นี่ได้เนื้อไม่เขาได้หนังมันแล้วได้งานมาแล้วเดี๋ยวกินซะด้วยให้มันหนำใจไหมไอ้นี่มันยากนักอะไรมันมีขึ้นไปอีกอย่างนี้เป็นต้นเป็นจำพวกที่แสดงถึงสภาพจิตที่เสื่อมจิตที่อำมหิตพอตายพอสมควรและจิตเป็นแง่ของโทรศัพท์นะแค่อธิบายเชิง กระรอกสูงขึ้นมีความหมายอะไรต่ออะไรหลายๆอย่างขึ้นเพื่อที่จะให้เราเข้าใจในสภาพของจิตพรหมไม่ได้การกินสัตว์กินเนื้อสัตว์ยังมีติดพรมผสมอยู่โดยนัยยะอย่างนี้ถ้าเรากินกันอยู่ทุกวันนี้เราเคยแล้วเราก็มีจิตอย่างนั้นบ้างในสำหรับคนบางคนมันก็ไม่ทิ้งไปไม่ได้เราก็จำเป็นที่เราจะต้องกินอยู่ไม่ได้ติดรถตู้เป็นเสียงสัมผัสธรรมดาด้วยติดอย่างนี้ด้วยก็มีผสมเพราะฉะนั้นจิตใจของเราถ้าเรายังมีแรงอย่างนี้แล้วก็ยิ่งจำเป็นจะต้องมากล่อมกล่าวคนนั้นเจ็บมันจะได้ลดมหาเมตตาเพราะมันโทรศัพท์แรงหรือมันรุนแรงมันอาฆาตมันถูกพยาบาทมันก่อเวร 7 คนที่ก่อเวรจะต้องทำเขาไม่รู้ตัวหรอกในราย มันวนเวียนมามันมาแก้แค้นแล้วมันมาอะไรก็ได้เหลือนานนับอันนี้เป็นอจินไตยที่ไม่รู้จะพูดยังไงไม่รู้จะอธิบายยังไงมันแก้แค้นมันทดแทนหนี้มันทบทวนกันมันอะไรต่ออะไรก็เรื่องของมันถ้าเราปล่อยปละซะเลิกวางมันอภัยตั้งแต่เราเริ่มวางแล้วมันอภัยแล้วเจอกันทางเรามากล่อมใจเราเกรงใจเราทำให้ใจของเราเมตตาทำให้ใจเราปลดปล่อยไม่เห็นสิ่งนี้เป็นสิ่งที่จะต้องผูกพันผูกไว้นี้ต่อไปมันก็จบก็ปล่อยกันได้อย่างแท้จริงถ้าในเรื่องของเนื้อสัตว์ในเรื่องของการกินเนื้อสัตว์เนี่ยก็เลยอยากจะขออ่านพระสูตรดังกล่าวว่าตามสูตรนี้บวกผนวกเอาไว้บางคนอาจจะไม่เคยพบเลยบาง ไม่เคยเห็นหรือเคยเห็นก็ไม่เคยอ่านหรือเคยอ่านก็ตามปัญญาของเราไม่เข้าใจจุดหมายไม่เข้าใจจุดเน้นไม่เข้าใจเป้าประเด็นก็อาจจะเผินๆก็จะอ่านให้ฟังเพราะว่าเชื่อว่าถ้าอาตมาอ่านให้ฟังนี่อาตมาเข้าใจในจุดไหนก็จะแม้แต่เสียงอ่านหรือว่าอาการอ่านให้ฟังก็เน้นหรือว่าจะวิเคราะห์วิจัยเปล่าประเด็นของความหมายที่ชัดสู่ฟังบ้างมันก็จะได้เข้าใจลึกขึ้นไม่มากไม่มายแล้วก็ขออ่านให้ฟังให้จบกำลังกายสูตรแปรโดยพุทธทาสภิกขุนี่จะขออ่านทั้งหมดทั้งประวัติที่เขาเอาเรื่องนี้มาอะไรยังไงมันหมายถึงอะไรด้วย อวตารสูตรนี้เป็นคัมภีร์หลักในวงเล็บ text ของพุทธศาสนาฝ่ายมหายานเป็นคัมภีร์ 1 ใน 9 คัมภีร์ซึ่งเป็นคัมภีร์สำคัญที่เรียกว่าสูตรหลักสูตรหนึ่งนั้นไม่ใช่สั้นๆเช่นที่เราเข้าใจกันแต่เป็นหนังสือเล่มขนาดใหญ่หรือคัมภีร์หนึ่งนั่นเองกำลังกายโสดพิมพ์ขึ้นเป็นภาษาสันสกฤตเมื่อคริสต์ศักราช 1922 โดยท่านจะอ่านว่ายังไงก็ไม่รู้บุญยินนั้นเกี่ยวไม่รู้จะอ่านยังไงและ m a เขาเรียก โอซอและอักษรประเทศอะไรไม่รู้นะดีอะไรวะเครื่องหมายอะไรของเขานี่แหละมีฤทธิ์เกียวโตประสูตินี้แปลเป็นภาษาจีนครั้งแรกเมื่อคริสตศักราช 443 โดยท่านภัทรแห่งอินเดียเป็นครั้งที่ 2 เมื่อคริสต์ศักราช 513 โดยท่านโพธิจิตแห่งอินเดียและครั้งที่ 3 เมื่อคริสต์ศักราช 700 โดยท่านศึกษานำพระทั้งอินเดียเหมือนกันเป็นสูตรว่าด้วยศีลธรรมล้วนภาพที่ 8 แห่งลังกาวีตามสูตรมีกล่าวถึงเรื่องการกินเนื้อสัตว์โดยเฉพาะ เรียกว่าผ้ามังสวิรัติอาจารย์ข้อความในภาคนี้ย่อมเป็นการพิสูจน์ไว้อย่างเต็มที่ว่างสาวกในพระพุทธศาสนาจะเป็นบรรพชิตหรือฆราวาสก็ตามจะไม่รับประทานเนื้อปลาหรือเนื้อสัตว์ชนิดใดชนิดหนึ่งเลยต่อไปนี้เป็นข้อความบางตอนซึ่งตัดตอนมาจากข้อความในภาพนั้นโดยเห็นว่าพวกเราแม้เป็นฝ่ายเถรวาทในวงเล็บวิญญาณก็ควรได้อ่านฟังกันไว้บ้างเป็นการประกอบการศึกษาเรื่องนี้ด้วยใจอันอิสระด้วยใจอันเป็นอิสระนะมีกระบอกเป็นกลางๆและบอกที่มาที่ไปความสำคัญในที่ ก็ให้รู้ว่าสูตรนี้เป็นสูตรสูตรหนึ่งที่เป็นสูตรสำคัญและคำว่าสูตรของมหายานก็ไม่ได้หมายความว่าเป็นพุทธกาลนิกายมีอะไรสั้นๆสูตรนี้เป็นสูตร 1 ใน 9 สูตรใหญ่ๆของมหายานเขามันยาวเป็นเล่มๆทีนี้อันที่เอามาพูดนี้มันเป็นส่วนหนึ่งภาคหนึ่งนิดเดียวเรียกว่าภาค 8 กล่าวถึงเรื่องการกินเนื้อสัตว์โดยเฉพาะเรียกว่าผ้ามังสวิรัติมีชื่อภาคและข้อความเหล่านี้เดี๋ยวก็จะได้รู้ได้อ่านข้อความเหล่านี้ปนอยู่ในนั้นส่วนหนึ่งเท่านั้นเองใน 9 ส่วนและก็ในส่วนอื่นๆอาจจะมีอีกแต่นี่ก็เขาเอามาเท่านี้ก็เท่านี้ซึ่งเมื่ออ่านแล้วก็จะได้เข้าใจว่าแม้แต่บรรพชิตหรือ สตางค์ทั้งหมดในพุทธศาสนานี้เขาไม่รับประทานเนื้อสัตว์เป็นรอบอันนั้นฝ่ายมหายานเขายืนยันกันอย่างนี้เลยและหลักฐานก็มีอยู่ไม่ใช่ก็พูดด้วยปากเปล่าโทรมาหาอาจารย์ส่วนใหญ่เขาไม่ได้ทำเนื้อสัตว์เขาไม่ได้ทานเนื้อสัตว์กันบางทีก็ถือว่าเขาเป็นศาสนาแล้วก็อยู่ในศาสนาก็ไปทานกันแม้แต่อินเดียเขาเองเพราะอะไรเขาก็ยังเข้าใจอยู่ศาสนาพุทธไม่ใช่ศาสนาพราหมณ์เนื้อสัตว์ไม่ใช่ศาสนาฉันเนื้อสัตว์แต่ทีนี้มันมาแปรงมันมาแปลเปลี่ยนจนกระทั่งกลายเป็นไปตามโลกมันก็เดี๋ยวนี้ศาสนาพุทธเป็นพระกับกินเหล้ากันอย่างในข่าวชาวภาคเหนือภาคเหนือนั่งกินเหล้าก็ฆราวาสเลยท่านแก้วโยงแก้วพระแก้วเมาด้วยกันแล้ว คอแข็งหน่อยก็ถามพระกับวัดพ่อเมาแอ๋แล้วนี่อย่างนี้เป็นต้นน่ะแล้วการกินเนื้อสัตว์ที่ก็เหมือนกันอยู่ในความแปรปรวนมันแปรปรวนไปจนกระทั่งเบี้ยวศีลเบี้ยวทำแล้วมันก็ยังเป็นไปแล้วก็ปล่อยจนกระทั่งกลายเป็นเรื่องธรรมดาเพราะเรื่องกินเนื้อสัตว์ในเมืองไทยมันแปรปรวนมาจนกระทั่งเดี๋ยวนี้มันเป็นธรรมดามานานเป็นร้อยหลายร้อยเป็นพันปีมันก็แปลเป็นมามันเป็นแนวโน้มแนวโน้มที่จะให้เสริมหรือจะให้เจริญมันอยู่ที่ตัวเราต้องพยายามสร้างทั้งรูปแบบทั้งความเข้าใจทั้งอะไรต่ออะไรก็ได้จงดึงเหมือนอย่างเราเราก็จงดึงขึ้นไงมันไม่ใช่ของง่ายๆในการที่จะสร้างยิ่งสร้างความเจริญความที่ยากต่อกิเลส มันยิ่งสร้างยากไอ้สิ่งที่จะตามใจกิเลสนี่มันดูง่ายมันดึงลงง่ายเพราะต้องการที่จะเลวลงมาในการที่จะกินเนื้อสัตว์มันก็เลยดูจะง่ายล่ะแล้วมันก็เป็นไปแล้วแต่การที่เราจะกลับไปเนี่ยจะยากก็ใช้เวลาพันปีหรือว่าไม่ถึงพันปีก็กลืนหายสนิทเลยกินเนื้อสัตว์ได้ถ้าเผื่อว่าเป็นเช่นนั้นเราจะต้องใช้เวลายิ่งกว่านั้นแต่เราก็ทำเพราะว่าเราเริ่มทำแล้วเราเริ่มได้จะได้กลุ่มน้อยไปก่อนแล้วก็เห็นแล้วก็ได้ถ้าตัวเราสนิทใจขนาดใดในทุกวันนี้นั่งอยู่ในแต่ละคนว่าการไม่กินเนื้อสัตว์เราเห็นผลประโยชน์เป็นของดีถ้าเรายืนยันในใจเราก็แน่นอนคนอื่นเราก็มีหวังที่จะเป็นไปอย่างเราเป็นอย่างผมผมสนิทใจแต่ผมเองผมไม่ทานเนื้อ ฉันเนื้อสัตว์ไม่เอาเนื้อสัตว์เข้ามาสังเคราะห์ในร่างกายหรือไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นภาระว่าเราจะต้องกินเนื้อสัตว์เราได้ประโยชน์เราได้ทั้งประโยชน์ตนและเราได้ทั้งประโยชน์ท่านเพราะฉะนั้นผมจึงกล้ายืนยันว่าแม้ว่าใครจะพิสูจน์ได้ว่าพระพุทธเจ้าท่านฉันเนื้อสัตว์ผมก็จะไม่ทานเนื้อสัตว์ชั้นเดียวกันกับคนที่มีจิตเหมือนกับพระกัสสปะแสดงว่าท่านน่าจะคิดท่านไม่ต้องนอนเนี่ยเอนกายเนี่ยท่านเห็นว่าอันนี้เป็นประโยชน์และท่านเองท่านก็ไม่ได้ทุกข์ถ้าไม่ทุกข์จริงๆผมเองผมไม่ทุกข์หรอกผมไม่กินเนื้อสัตว์ผมไม่ทุกข์จริงๆไม่ถูกเลยเขาก็จะยังยืนจะยืนยันว่าผมจะไม่กินเนื้อสัตว์ชั้นเดียวกันกับสัตว์ป่ายืนยันว่าท่านไม่นอนถ้าจะนั่งอย่างนี้แหละเพื่อเจตนาอะไรถ้าเผื่อว่าจะเป็นเจตนา อ้าวไปทางคุณค่าความดีท่านก็จะว่าจะคลีโอขี้โชว์แล้วก็ขี้โชว์หน่อยก็จะเป็นตัวอย่างไงเอารถชนรุ่นหลังพระพุทธเจ้าท่านก็บอกว่าเอออนุโมทนาสาธุเพราะว่าเพื่อเป็นกุศลประโยชน์ท่านอื่นๆประโยชน์ตนมันจบแล้วมันไม่มีปัญหามันก็เป็นไปตามมุมเกิดประโยชน์ท่านที่เราเห็นว่าเราเองเราแบกหามฝืนนะเป็นไปโดยทานกับหมู่ไม่เป็นอย่างนี้แต่เราเป็นอย่างนี้อยู่คนเดียวเนี่ยแบกหามมากมากหมู่ก็ไม่เป็นอย่างนี้นะแต่ก็เป็นอย่างนี้เนี่ยโอ้โหฝืนลองดูเถอะอะไรก็ตามแต่โมก็เป็นเราไม่เป็นแล้วเราจะเป็นอย่างนี้อยู่คนเดียวเนี่ยยากไม่ใช่เรื่องเล่นเพราะถ้าเกิดจะแอดท่านก็แอดของท่านไปและถ้าเผื่อว่ามีถ้าใครไม่สู้ได้บอกพระพุทธเจ้าถึงฉันเนื้อสัตว์และหมู่ทั้งหมดแม้แต่พวกเรานี่จะไปฉัน แล้วผมจะไม่ฉันเนื้อสัตว์ผมจะอยู่คนเดียวนี้ผมจะแบกอย่างหนักเลยแต่ผมก็จะแบกผมคิดว่าผมเป็นไปเป็นปัญหาอะไรเพราะผมเห็นว่าเป็นประโยชน์ดีกว่าเพราะผมมีความเชื่อมั่นถึงปานนั้นเห็นว่ามันเป็นคุณประโยชน์แล้วเดี๋ยวนี้ก็พิสูจน์ให้คุณฟังอยู่ที่ผู้ที่เป็นสมมุติเท่านั้นเองมันยังไม่จริงหรอกเพราะผมจะเลิกใครจะมาพิสูจน์ว่าพระพุทธเจ้าท่านๆนักศึกษาก็ยังไม่มีเขาว่าจะพิสูจน์ได้ผมเห็นว่าพิสูจน์ไปจริงๆถ้าใครอยู่กับผมพิสูจน์กันยิ่งจะเห็นเด่นชัดที่สุดแล้วพระพุทธเจ้าไม่ทันเนื้อสัตว์มีสิทธิ์ชัดกว่าขึ้นไปเรื่อยๆๆๆจะมีแต่นับวันเห็นจริงและตัวเราเองตัวเองจะเห็นสิ่งหนึ่งที่เราเห็นเรารู้เราเข้าใจคือยานมันมีญาณหยั่งลึกมันมีญาณหยั่งรู้ที่รู้หลายๆอย่างที่เราอันนี้ทัศนัยเราไม่สามารถบอกเขาได้หรอกเราบอกเขาไม่ไหวเราไม่มีปฏิภาณพอเรา ภาษาพอเพราะมันไม่มีสมุดหรือไม่มีเหตุปัจจัยพร้อมที่จะอธิบายออกไปได้พูดออกไปได้มันพูดไม่ได้แต่มันรู้รู้อยู่ของเราเนี่ยโอ้โหมันมียิ่งกว่านั้นมันซับซ้อนยิ่งกว่านั้นแ

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน