220323-2-065 ทางเอกภาค2-ตอน065(หน้า162)-พ่อท่าน-สันติอโศก-R999.txt

ยิ่งละเอียดละออจึงเป็นศีลอันบริสุทธิ์ไม่ด่างไม่พร้อยไม่ทะลุไม่ขาดไม่มัวไม่มอง เปิดสีมันก็ยิ่งเป็นอธิษฐานที่ชัดเจนแต่ไม่เกี่ยวไม่ยงไม่เป็นอิทัปปัจจยตาเหลือหรืออธิบายโยงใยมาอย่างที่เราอธิบายให้คุณกินเนื้อสัตว์นี่คุณก็เท่ากับมีส่วนเกี่ยวข้องการฆ่าสัตว์สิเพราะเหตุเรากินเนื้อสัตว์จึงมีการฆ่าสัตว์เป็นอิทธิพลต่อเหตุนี้จึงเป็นสิ่งโน้นเพราะเหตุนั้นจึงเป็นสิ่งนี้ต่อไปเรื่อยๆมันโยงใยขยายความกันได้อยู่เพราะถ้าเกิดว่าเราตัดเหตุให้มันลึกละเอียดมันก็ยิ่งจะหมดปัจจัยเราจะต้องรู้เหตุรู้สมุทัยเหตุนิทานสมุทัยปัจจัยมีหลักอันนี้ก็จะต้องเข้าใจรูปนามก็เกิดจากเหตุนิทานสมุนไพรปัจจัยเพราะเหตุใดในรูปในนามเนี่ยเราจะอธิบายรูป ติดต่อเชื่อมโยงกันยังไงก็ต้องสาวหาเหตุหานิทานก็คือหาเรื่องราวที่มันต่อกันอยู่อ่ะในเรื่องราวอย่างที่ว่าเนี่ยเพราะคนกินเนื้อสัตว์คนจึงทำให้คนอื่นเขาต้องฆ่าสัตว์มาเป็นนิทานเป็นเรื่องราวที่มันสืบยอมตอบเป็นอีทับปริญญาตราบางทีอาจจะมีหลายช่วงหลายตอนเลยนิทานเนี่ยเป็นเรื่องเป็นราวเป็นบทบาทเป็นอิริยาบถเป็นการกล่าวการพูดเป็นการเชื่อมโยงอะไรไปอีกตั้งหลายๆเปราะเพราะหลายๆเปราะรวมกันเข้าก็เป็นบทบาทนิทานเรื่องราวและว่าต่อเหตุไปหมดต่อปัจจัยไปหมดมีสมุทัยมีปัจจัยไปเรื่อยๆเพราะเหตุนี้จึงเป็นเหตุนี้เพราะเหตุนี้จึงเป็นเหตุนี้เพลงนี้จะเป็นเหตุที่จะเป็นไม่ใช่เพราะเหตุใดจึงเป็นเหตุเพราะเหตุนี้จึงเป็นผลนี้เพราะเหตุนี้จึงเป็นผลดีเพราะเหตุนี้จึงเป็นผลนี้เพราะเหตุนี้จึงเป็นอย่าง เดี๋ยวนี้จะเป็นอย่างนี้เพราะเหตุนี้จะเป็นอย่างนี้ต่อยาวเยอะเกินไปเท่าไหร่เท่าไหร่ก็สืบสาวราวเรื่องกันให้ละเอียดละออเราจึงจะเป็นผู้ที่รู้อิทัปปัจจยตาที่แท้แล้วตัดเหตุตัดนิพพานตัดสมุดไทยตัดปัจจัยตัดได้ละเอียดเท่าใดก็ยิ่งลึกซึ้งละเอียดจริงสะอาดจริงบริสุทธิ์จริงเท่านั้นเท่านั้นไม่ใช่ไปตัดเอาง่ายๆพูดเอาก็ๆตื่นๆมันไม่แสดงถึงความมีปัญญาไม่แสดงถึงความรู้ความเกี่ยวพันรู้อิทัปปัจจยตารู้ปฏิจจสมุปบาทรู้ปรัชญาการถ้าเผื่อว่าเราไม่มีปัญญานี่เราก็ไม่รู้ถ้าเรารู้ถ้าเราเรียนจริงมันจะรู้อิทัปปัจจยตามันจะรู้ 17 สมุทรปราการมันจะรู้ปรัชญาการที่เชื่อมโยงเชื่อมต่อมันจะรู้สันติมันจะรู้การขาดตอนสันตินี้เรียกว่าการขาดตอนของเหตุปัจจัยการขาดตอนของอิทัปปัจจยตาการขาดตอนของปฏิจจสมุปบาทหรือการขาดตอนของปรัชญาการขาดตอนของปัจจัยหรือเขตหรือสมุนไพรนี่เราได้ตัดเหตุที่แล้วดับสนิทเหตุนี้ในช่วงนี้ช่วงนี้เพราะเราดับได้ยิ่งละเอียดละออเข้ามาสุดเท่าไหร่เราก็ยิ่งจะเป็นผู้ที่สะอาดที่สุดไม่มีเหตุเภทภัยอย่างที่เราอธิบายกันยิ่งเราไม่กินเนื้อสัตว์เลยแล้วจะมาพูดอะไรกับเราเราจะไปเกี่ยวข้องการฆ่าสัตว์ตรงไหนแล้ว เกี่ยวข้องกับการฆ่าสัตว์นี่เรียกว่าตัดเหตุตัดปัจจัยตัดสมุดไทยหมดไม่มีเหตุเป็นสันติเป็นการขาดศูนย์ได้ไหมได้เรื่องนี้เหตุเรื่องนี้เหตุปัจจัยที่เกี่ยวกับเรื่องนี้เหตุเท่าไหร่ปัจจัยเท่าไหร่ไม่มีเหตุไม่มีปัจจัยเลยขาดศูนย์ได้เพราะเราแม้จะอยู่ได้โดยไม่กินเนื้อสัตว์เราก็ไม่มีเหตุปัจจัยในศีลข้อนี้เลยแล้วเราก็มีหลักเกณฑ์ต่างๆที่หลักเกณฑ์ต่างๆในพระพุทธเจ้าจึงตรัสเอาไว้แม้ที่สุดเรากินเราก็พิจารณามีจิตมีวิตกวิจารณ์มีสันติและญาณพิจารณาถึงขนาดรูปปัจจะเวกถึงขนาดเห็นไหมล่ะว่าก็มีศักดิ์รู้ไหมล่ะว่ามีสัตว์ไหม สงสัยลังเลไม่รู้ว่ามีสัตว์เออไม่สังสงสัยไม่ลังเลไม่สนิทใจเลยว่าแน่ๆไม่มีสัจจะไปเจตนาก็รู้จริงๆว่าจริงใจได้ใช้สติสัมปชัญญะไม่ใช้ไม่ใช่ว่าไร้สติสัมปชัญญะพิจารณารู้อ่านไม่มีนะเออมันเห็นชัดเจนแต่ว่ามันไม่มีขาดเหตุขาดปัจจัยขาดตอนแท้ๆเราก็เป็นผู้ที่ตัดสันติขาดไม่มีอิทัปปัจจยตามไม่มีเหตุปัจจัยไม่มีปรัชญาการใดๆเลยเกลี้ยงบริสุทธิ์ร่วมส่วนจึงเรียกว่าบริสุทธิ์ล่วงส่วนหมดเหตุหมดส่วนใดได้สดชื่น อย่างนี้ก็เป็นการเรียนรู้ถึงความเชื่อมโยงความสัมพันธ์การตัดเหตุปัจจัยทั้งหมดหมดนิทานหมดสมุทัยหมดปัจจัยเหตุนิทานสมุนไพรปัจจัยต้องทำความเข้าใจดีๆไม่เช่นนั้นแล้วก็มันก็ไม่ลึกซึ้งแล้วเราก็เข้าใจอะไรต่ออะไรไม่ตลอดถ้าจิตตัวใดของเรายังเป็นอย่างใดอย่างหนึ่งตามที่ได้อธิบายมานี้ก็จงรู้ไว้เถิดว่าเรายังเป็นพรหมขั้นผู้ร้ายในเรื่องที่ยังกินเนื้อสัตว์เรื่องอะไรๆมันยังเป็นยักษ์เป็นมารก็เรียกกันอยู่ว่ายากเราไม่ใช่เรื่องพูดก็เรียกกันเรียกว่ากบกินสัตว์กินเนื้อกินคนกินเลือดกินอะไรก็ได้นี่มันอธิบายมาเป็นเชิงกินเลือดปากเลยอยาก กินสัตว์กินเลือดกินเนื้อแล้วก็พูดกันมาอยู่มันก็เป็นบุคลิกฐานที่อธิบายเรียกชื่อว่ายักษ์ว่ามันดุร้ายรุนแรงจัดจ้านผ้าปูที่ยังกินเนื้อสัตว์ยังนึกว่ายังเห็นได้นะยังได้นะว่ามันเป็นพวกที่ยังรุนแรงจัดจ้านอยู่นะผู้ใดมีจิตที่ละเอียดกับละออแล้วก็ไม่เอาถ้าจิตของเราตัวเราจะติดตัวใดของเรายังเป็นไปอย่างใดอย่างหนึ่งตามที่อธิบายมานี้ก็จะรู้เธอว่าเรายังเป็นพรหมท่านผู้ร้ายในตัวหนังสือนี้นะในตำรานี่นาอย่าเข้าใจสับสนนะที่อธิบายพิสดารไปยังละเอียดมีอยู่ซ่อนอยู่นะแต่นี่ถ้าอธิบายอ่านตามหนังสือไม่มีใครอธิบายนี้ก็ต้องดูว่านี่ถ้าเผื่อว่าอย่างนี้อย่างนี้สรุปรวมในภาษามันบอกตามที่อธิบายมานี้ก็ต้องรู้ว่าอธิบาย เรียนหนังสือนะว่าจะอธิบายที่ตัวเองอธิบายประสมปนไปนะลึกซึ้งขึ้นไปนะอ่านให้ดีนั่นอย่างร้ายแรงยังเป็นส่วนยังเป็นผู้มีส่วนเกี่ยวข้องสืบสายโยงใยกับนรกอยู่ได้ชื่อว่าเป็นรากรากกษัตริย์อย่างสันติพิมพ์ภาษาสันสกฤตล่าสุดผ่านอย่างไทยๆหรือยักษ์ถ้าเป็นภาษาบาลีก็รัฐเป็นญาติหรือเป็นมนุษย์อยู่ดังนี้เองเดี๋ยวเราเห็นยักษ์ให้ได้ที่ใช้ภาษาเรียกกันทุกวันนี้ก็ยังเรียกสมัยโบราณก็ยังเรียกเหล่าเป็นนิทานกันด้วยยากที่จะต้องดุร้ายใหญ่ น่ากลัวน่าเกลียดเขี้ยวโง้งเกียวโตตาโปนดุร้ายเห็นตาก็ดุเดือดแล้วเห็นปากก็มีเขี้ยวแล้วปากไม่มีเลือดอาบแล้วอะไรต่างๆได้อย่างที่เขาพยายามจะเขียนเห็นว่าหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัวตัวใหญ่ตัวโตเพราะว่ามันมีฤทธิ์มีแรงอ่ะถึงเรียกว่าเป็นเทียบเป็นตัวใหญ่โตๆถือกระบองถืออาวุธถือเอาถือทวนถือพลาดถือแหลมลาวอะไรก็แล้วแต่ญาติเป็นผู้ที่จะต้องข่มขี่คนขี่ข่มเหงดุดันร้ายแรงเป็นสัญลักษณ์บอกถึงความที่มันยังจัดจ้านรุนแรงอะไรทั้งนั้นซอยแม้แต่เอาตัวจิตใจจิตไม่เกี่ยวกับกามราคะมันก็ยังมีตัวร้ายตัวแรงที่เราเรียกว่าเป็นผีนรกเป็นตัว เราเข้าใจอับอายที่ซ้อนอยู่ในเมืองพรหมไม่ชัดเจนเป็นตัวผู้ร้ายชั้นเอกรุนแรงฉันเองหรือว่าจิตใจเราทั้งนั้นน่ะจิตใจเราจัดจ้านมากมีเพราะมันซ้อนกันอยู่ในระหว่างการพรหมเสพกามแล้วยังเป็นลักษณะของผมด้วยก็คือเรายังอยากกินยังอยากได้รูปจัดๆได้รสจัดๆได้สีจัดๆได้กลิ่นจะจัดตรงนี้คำว่าจะจัดกันเป็นการรับเป็นสภาพอธิบายลักษณะหรืออธิบายคุณภาพหรือปริมาณของมันจะจัดต้องการมากๆต้องการใหญ่ๆต้องการจะจัดจัดจัดการชัดๆรถมากๆรถเล็กบริการบอกคุณลักษณะอีกอย่างหนึ่งเพิ่มปริมาณเพิ่มคุณภาพฟังให้ดีนะเนี่ยพยายามใช้ภาษาละเอียด เพราะลักษณะอย่างนั้นถ้ามันยังจัดจ้านมากมายนั่นแหละเป็นลักษณะพรหมที่มันเหลวๆและเละจากใจถ้ามีคุณธรรมของกุศลมากกุศลใหญ่ดีถ้ามีคุณธรรมของอกุศลมากอกุศลใหญ่เรียกว่าผีนรกของพรหมก็ตามนะถ้าเป็นคุณธรรมมีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขามากใหญ่ก็ดีสูงไปกว่านั้นอีกแม้มีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขามากมายแล้วเราก็ไม่หลงเป็นตัวเป็นตนไม่ให้มีแรงดูดจนกระทั่งเราติดในเมตตาหรือติดในความดีนั้นอีกเพราะฉะนั้นในเบื้องต้นให้ใครติดความดีก่อนก็ถือว่าเป็นฐานเป็นฐานเป็นพวกแฟร์ของพระอริยะตามขั้นตอนลงดีก่อนหรือ ปีก่อนหรือใช้ดีนี่เป็นพวกแปลเป็นเครื่องชูใจกระทำดีนี่ขึ้นด้วยมันก็ยังเดินทางไปได้ถ้าเผื่อว่าไม่มีอะไรใช้เป็นพวกแพนี้เลยมันก็เดินไม่ได้ภาระชั้นสูงรู้เท่าทันแล้วก็ไม่ต้องใช้พ่วงแพ้เลยทำดีรู้ดีแล้วก็ทำดีก็ปล่อยดีเลยไม่ติดไม่ยึดทันทีไม่ต้องใช้ชูใจอะไรใจมันเข้าใจแล้วมันก็ไม่ต้องชูใจอะไรทำดีก็ทำดีไอ้นี่ด้วยรู้ด้วยปัญญาอันยิ่งแล้วว่าดีๆอย่างนี้ฉลาดกว่านี้ควรกว่าอันนี้เหมาะสมกว่าทำสิ่งที่เหมาะสมแล้วก็วางก็ปล่อยไม่ต้องมีใจชื่นใจชื่นใจเอร็ดอร่อยใจลิ้มรสอะไรไม่มีอยากจะเรียกว่าเนื้อเพลงเนื้อความดีแม้แต่ดี ไปที่ไหนมีใจมีอารมณ์อะไรผสมผสานขึ้นไปอีกไหมมันก็ยังไม่สะอาดอยู่นั่นเองฟังดีๆนะเป็นชั้นตอนมันในช่วงที่จะต้องอาศัยปิติเป็นองค์ฌานเป็นการรักษาเป็นการอาศัยมันก็ต้องทำสำหรับคนที่อินทรีย์ภาระยังไม่แก่แล้วยายพึ่งอยากแก่ไวก็เดี๋ยวก็เดินทางไม่ได้ไกลทำอะไรก็ไม่ได้มากไม่มีผิดที่ไม่มีความร่าเริงไม่มีความเบิกบานจิตใจหดหู่ใครหดหู่อยู่โง่ทุกคนจิตใจท้อแท้หดหู่อับเฉานั่นน่ะมันบาปมันทุกข์ไม่ใช่อะไรหรอกบาปก็คือตัวทุกข์นี่แหละมันทุกข์มันไม่เบิกบานแจ่มใสมันไม่เป็นพุทธะถ้าไปพุทธะเบิกบานร่าเริงแจ่มใสไม่หดหู่ไม่เศร้าหมองไม่ท้อแท้ไม่ ซึมเศร้าอะไรหรอกเป็นผู้ที่เบิกบานตื่นก็รู้ตื่นหลับก็รู้หลับหลับก็หลับก็พักประยุทธ์หลับก็พักก็หยุดถ้าจะหยุดจะพักแล้วจะทำงานอยู่ก็พอเป็นไปได้ก็เอาหมายคำว่าทำงานในมีการให้จิตทำงานเป็นมโนกรรมถามว่าเป็นมโนกรรมแล้วควบคุมไม่ได้มันก็เป็นของมันเองแหละมันมีกิเลสมันจะเป็นยังไงมันก็เป็นของมันตามกิเลสนั่นแหละแต่ถ้าผู้ใดสามารถควบคุมจิตได้ก็เป็นพระอริยเจ้าชั้นสูงเป็นอรหันต์เป็นหรือว่าโพธิสัตว์เรียกว่าเป็นผู้ที่ถึงไม่ถึงขั้นอรหันต์ได้ควบคุมได้ก็เก่งขึ้นเก่งขึ้นนานเข้าก็เก่งใหญ่เป็นทหารก็สามารถดูแลจิตได้ไอ้การควบคุมแม้แต่ในฝันได้นิมิตได้เนี่ย ว่าจริงๆแล้วนี่มันเป็นคุณธรรมชั้นลึกซึ้งเก่งบางคนทำได้พิเศษยังไม่เป็นอรหันต์แต่ทำได้ก่อนก็มีบางคนเป็นอรหันต์แล้วยังคุมจิตแม้แต่ในฝันไม่ได้นี่ก็เยอะอรหันต์นิคมจิตในฝันไม่ได้เยอะไปพระพุทธเจ้าถึงไม่ถืออาบัติในการฝันบอกว่าเราไม่เอาบาดในการฝันถืออาบัติไม่ได้เธอเอาบัตรในฝันไม่ได้เพราะฉะนั้นถ้าบอกว่าฝันเป็นนิมิตเป็นอะไรต่ออะไรไปถึงขนาดว่าในฝันไปฆ่าสัตว์ไปฆ่าคนแล้วเป็นพระไปฆ่าสัตว์ในฝันก็อาบัติที่มันถือปฏิเสธอ้าวถ้างั้นเธอไป 10 ปีเธอไปฆ่าสัตว์ในฝันฝันเธอก็ฆ่าสัตว์อย่างนี้ยกตัวอย่างไม่ได้หรือว่าเราไปรับ ขโมยไปอยากได้ของเข้าในฝันไปจะทำอาการไปเอาของของเขาที่เขาไม่ให้ในฝันหรือเป็นล่วงละเมิดกามในฝันไปโกหกในฝันไปกินสุรายาเมาแล้วไปเป็นเสพติดเมามายอะไรในฝันแล้วก็จะออกมาบอกว่าไปเป็นอาบัติไม่ได้พระพุทธเจ้าก็บอกว่าเธอไม่เอาบัตรในฝันเพราะว่าเป็นเรื่องที่มันเป็นนิมิตเป็นสมุดได้บางทีก็ไม่มีรถแต่ถ้าพระอรหันต์แล้วถึงแม้ว่าจะมีกรรมกิริยาเป็นนิมิตวันนี้มีแต่นี่เหมือนลักษณะขโมยนิมิตลักษณะอย่างนี้เหมือนกับฆ่าสัตว์นิมิตรลักษณะนี้มีลูกมีเรื่องเหมือนกับละเมิดกามเป็นบทบาทละเมิดกล่าวเป็นบทบาทแม้แต่ละเมิดพรหมจรรย์แต่ว่า จิตอารมณ์ไม่มีจากพระอรหันต์นี่ไม่มีอารมณ์จิตละเมิดกามโดยนิมิตโดยรูปนะมีรูปสักแต่ว่ารูปละเมิดพรหมจรรย์อาจจะบอกเอาอธิบายชัดๆเช่นไว้ในฝันมีอาการสมสู่แปลว่าอาการนั้นไม่มีรถไม่มีอารมณ์จริงๆไม่มีอารมณ์ไม่มีรสชาติไม่มีลักษณะจิตที่มีธรรมารมณ์อะไรไม่มีอิจฉาเราไม่มีอธิษฐานอารมณ์อะไรถ้าว่ามันเป็นพระอนาคามีจะเกิดอธิษฐานจะเกิดการไม่ชอบด้วยซ้ำจะเกิดการหน่ายเบื่อด้วยซ้ำมันเรียกว่ายังมีอนิจจาอารมณ์อยู่ถ้าเป็นธนาคาร สวนไอติมชอบนะไม่มีแม่เป็นราคะไม่มีหรือว่าเป็นอนาคามีอีกเชิงหนึ่งก็อาจจะมีเศษของรูปราคะอรูปราคะเป็นอิจฉารมเป็นเชิงชอบเป็นราคะอยู่ก็ได้อาจจะไปธนาคารถ้าเป็นอรหันต์และอรหัตกับคนและจิตจิตนั้นไม่มีอิจฉาลมก็ไม่มีอธิษฐานอารมณ์ก็ไม่มีจิตเชิงชอบก็ไม่มีจิตเชิงธรรมก็ไม่มีต้องอ่านจิตของเราด้วยความซื่อสัตย์จริงๆดูสอดส่องอารมณ์ถ้าเห็นอารมณ์ว่าไม่มีมันก็เป็นสักแต่ว่ารูปน่ารักรูปเสวยรูปต้องสัมผัสอากาศกิริยารูปนั้นแต่จิตมันเป็นนิมิตมันเป็นทุกข์เรื่องนิมิตของจิตไปถ้ากายอยู่ในกายเนี่ยแต่กายอยากให้เราไม่ทำแน่ ผสมสู่ในกายอย่างไรไม่ทำในเป็นแต่เพียงจิตมันเคยมีมันมีสัญญามันมีระบบที่จะเป็นส่วนเหลือมันเป็นโมเมนตัมมันเป็นอะไรต่ออะไรที่เป็นไปดูอยู่มันก็เป็นไปตามจิตเท่านั้นเองส่วนกายเรารู้แล้วนี่ว่าของยาวเราต้องควบคุมได้บทบาทใหญ่แล้วไม่เอาเราไม่เป็นแต่บางอย่างมันก็เป็นได้เช่นว่าเราอาจจะมีสภาพอธิบายเรื่องการการอย่างที่เรียกว่ามันต้องหยาบนะไม่เอาแล้วก็เช่นเดียวกับการไม่หยาบนักเขียนว่าเราเองเราจะต้องสัมผัสแตะต้องในรูปสีในรถในกลิ่นเขาอยู่อย่างเงี้ยกับชาวโลกเนี่ยชาวโลกเขาก็บอกว่าเหมือนกับเรายินดีเพราะเขายื่นสีมาให้ยื่นดอกไม้มาให้เราก็รับเครนยิ้มแย้มรับอย่างนี้แสดงว่ายินดีน่ะสิปลาร้อยที่จริง แล้วยิ้มแล้วยิ้มด้วยปฏิสันถารยิ้มได้ 50 Super บาทบางอย่างเพื่อที่จะเกิดการสัมพันธ์สมานัตตตาเราลดลงมายิ้มให้เป็นเชิงเหมือนจะดีแต่ใจเราเฉยจะจริงใจเราไม่ได้ยินดีด้วยเลยในดอกไม้งามสีสวยเนี่ยมายื่นให้เรานี้เป็นต้นทีนี้คนให้เขากับแม่จะต้องให้เขายินดีในนี้ในสีในกลิ่นในรถในรูปนี้หรือเหมือนกับเอาเนื้อไปถวายพระแล้วก็ต้องใช้การให้เขายินดีชื่นใจพอใจพอเอาไปให้ท่านท่านก็ฉันยินดีปรีดาเลยแบบนั้นได้บาปด้วยกันทั้งคู่ถวายก็ได้บาปแล้วตามที่ชี้วัดเกษตรพระพุทธเจ้าท่านตรัสกับผู้รับก็เป็นบาปเกิดจากจิตยินดีแต่ผู้ที่ไม่มีจิตยินดีแล้วไม่ติดไม่เกิดรถไม่เกิดอารมณ์อะไรถ้า ก็เจริญผู้นั้นก็มีความวิมุตอยู่มีความไม่มีสิ่งที่มันเป็นบาปเป็นภัยอยู่ในจิตจริงๆไม่มีอิจฉาอารมณ์อธิษฐานอารมณ์ไม่มีการเกิดอะไรบทบาทอันนั้นน่ะคนนั้นก็ปราศจากแล้วนิมุทอยู่แล้วแต่รูปเห็นไหมรูปก็ยังรับบางทียังยิ้มกับเขาบางคนเนี่ยเอาเนื้อสัตว์มาถวายอาหารเอาเนื้อสัตว์มาถวายผมนี้ผมก็รับแต่ผมก็ยังยิ้มกับเขาไอ้ความหมายยิ้มเราบางทีก็ตีว่าไม่ยินดีวันนี้มีเนื้อไก่มาถวายเป็นจานพันยิ้มเลยแสดงว่าท่านยินดีตอบเปล่านะที่จริงใจเราไม่ได้ยินดีหรอกเราก็เอ็นดูสงสารนี่ ดูหนอไม่เข้าใจหนอจารีตประเพณีเราก็อย่างนี้มีแล้วด้วยก็ไม่เห็นหนอจะเข้าไปติดจารีตประเพณีอื่นอยู่ทำแบบเคยอื่นอยู่อะไรเนี่ยเราก็เอ็นดูอ่ะใจเราก็ไม่ได้เกิดเกลียดโกรธอะไรหรอกเรายิ้มก็เผลอประสานแล้วก็ค่อยๆพูดค่อยๆจาหรือบางทียิ้มแล้วก็พูดใหม่ได้เห็นแล้วว่าพอพูดไม่ออกอาจจะช่วยเหลือเพื่อความมากกว่านี้จะบอกกล่าวมากกว่านี้สอนมากกว่านี้หรือเปล่าหรือบอกให้เลิกให้รักหรือทำกิริยาที่ให้เขารู้จริงให้เขาตัดขาดอันนี้บ้างเราก็ทำกิริยาอะไรมากกว่านี้ไม่ได้ก็ต้องจบอยู่แค่นั้นอย่างนี้เป็นต้นบางทีมันมีรูปนอกอย่างนี้เหมือนกันกับมิตรดูแล้วเหมือนสมมติหมายว่าสมมุติหมายอันนี้มันเหมือนกับ มึงก็ไม่ยินดีผลักเลยรุนแรงเลยก็ก็ได้บางทีเรามาบางคนนี้จัดจ้างเกินไปในทางโทรศัพท์พอเขาเอาเนื้อสัตว์มาให้ลองแหวนเลยเอ้ยมึงโง่จริงๆเลยสัตว์มาถวายฉันไม่รู้ว่าฉันไม่กินเนื้อสัตว์คนนั้นชักเลยทำไมถึงอย่างนี้มันไฟหรือไงมันแสบปวดถึงขนาดนั้นอะไรต่างๆนานาก็เป็นได้เพราะงั้นเราก็จะต้องดูให้พอเหมาะสมจะยิ้มรับก็ไม่ยิ้มรับหรือจะดุษณีเฉยเลยก็ได้แต่ดูประสานไม่น่าเกลียดอะไรจะเฉยไม่แสดงความยินดีให้งามพร้อมไปหมดก็ได้แต่ไม่อันนั้นลมมากขนาดนั้นน่ะถ้ายิ้มนี่กลายเป็นอนุโลมมากไปแล้วทำให้เขาเข้าใจผิดเราไม่อนุโลมหรอกไม่อนุโลมแล้วคนนี้ยังสมานอยู่หรือเปล่า คนนี้ที่ยังเข้าติดอีกไหมไม่ยิ้มอ่ะเฉยด้วยเขาเอาของที่น่ายินดีเพื่อหวังว่าจะได้รับการยิ้มการยินดีจากท่านมาเป็นการตอบรับแต่ท่านไม่ตอบรับวันนี้เลยเขาก็ใช้อันนี้เป็นสัญญาณถ้าไม่ชอบใจแล้วเราก็มีท่านโกรธแล้วนะแล้วก็แนนหายไปไหมถ้าไม่เน้นนายเขายังสัมพันธ์อยู่ยังสมานอยู่ยังประสานอยู่ยังไม่แตกเปราะอะไรแล้วก็ยังศึกษาอยู่แล้วรู้เข้าใจดีได้ด้วยซ้ำไปก็ได้ท่านไม่ค่อยชอบเอองั้นเราลดอันนี้ยิ่งเกิดผลดีก็ทำแต่ถ้าเผื่อว่ามันทำไม่ได้มันต้องอนุโลมอะไรลงไปถึงขนาดคันนั้นคันนี้ก็เอานะแต่แล้วแต่เราจะใช้นโย อย่างไรที่อธิบายถึงคำกริยาหรือการที่จะเป็นไปอย่างละเอียดเสริมเข้าไปให้เห็นว่าคนเรานี่จะเป็นอยู่ยังไงแม้แต่พระอริยเจ้าที่ท่านจะประสานพระพุทธเจ้าอนุโลมปฏิโลมอะไรจะทำยังไงบ้างในรูปของอันนี้จะเห็นได้โดยคำกริยามีกริยานอกเพราะกริยานอกก็เห็นได้อย่างนี้ในจิตที่มันเป็นนิมิตนั้นมันก็เป็นสภาพของสิ่งเคยสิ่งเป็นไปตามที่มันยังเหลือเชื้ออยู่มันก็บอกว่ามีอาชีพผสมสังขารถามหรือจิตสังขารผสมส่วนอยู่ในนั้นด้วยมีนิมิตมีรูปมีกรรมกิริยาเกิดแต่จิตสังขารเราไม่มีรถไม่มีอารมณ์เข้าใจถึงทำอารมณ์เข้าใจที่อารมณ์ที่ทรงขึ้นทรงอยู่มีไหมเล่าในจิตต้องสังเกต อ่านให้ชัดถ้าไม่มีอารมณ์ไม่มีสภาพนั้นก็ถือว่าสบายใจได้เพราะฉะนั้นไอ้เหลือเชื้อของโรงงานสัญญาหรือว่าตัวเรียกว่ามันจะมีแรงออกเราเป็นพวกแรงเฉื่อยโมเมนตัมเนี่ยแรงเฉื่อยแรงเฉื่อยของสภาพที่มันเคยเกิดเคยเป็นเคยมีมันมีทิศทางไปหาทางหนีแล้วก็จะจบแบบไม่มีแรงโน้นไม่มีแรงเติมมันก็มีแต่ใจดีลงแล้วก็หายเพราะมันเป็นอันก็ปล่อยไม่ต้องไม่ต้องไปห่วงอะไรหรือเรายิ่งจะสัมผัสเราเองเราไปเกี่ยวกับหมายเลขฝันอย่างนี้ยังไม่ดีนะยังบาปยังมีเชื้อเราจะสัมผัสลงไปอีกก็ยิ่งดีใหญ่ยิ่งดียิ่งขึ้นนะแม้แต่รูปเหลือถ่ายอยู่ในจิตของ นิมิตรเป็นอะไรเราก็ไม่ควรจะไปมีนิมิตที่มันไม่เข้าท่าเข้าทางอะไรอย่างนั้นหรอกรู้อยู่ว่านิมิตอย่างนี้ถ้าใครรู้ใครเห็นก็น่าเกลียดเป็นรูปยาจิตอย่างนี้เราก็อย่าให้มีแล้วก็ทำตัวเราเองเข้าไปสิแม้แต่ในตัวเราเองเราก็ต้องรู้อยากรู้จักรู้จักของเรามีอารมณ์พรมนี่แหละตามแต่ภูมิของใครของใครอย่าให้มีอารมณ์พรมหรืออารมณ์จัดจ้างมีปริมาณมีคุณภาพถ้าไม่มีเสียได้ดีกว่าใช่ไหมก็ต้องรู้ให้ดีเพราะเราไม่ต้องการหรอกแต่สิ่งอย่างนี้แล้วเราก็ไม่ควรจะให้มันเกิดให้มันปนให้มันปรุงให้มันมีสภาพขึ้นมามีสภาวะขึ้นมาให้มันว่างโปร่งสักพักจะหยุดก็หยุดจะเป็นนิมิตที่เราต้องการจะให้รู้ว่าเป็นการ รู้ธรรมะดังที่พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าท่านซ้อนเทวดาเพื่อให้จิตมันก็คิดเหมือนเดินเครื่องคอมพิวเตอร์ดังกล่าวแล้วจะให้มันเกิดผลให้มีเหตุมีผลซับซ้อนรู้เรื่องรู้ราวอะไรกันเป็นนิมิตหมายเป็นเครื่องแม้จะเป็นรูปนิมิตเป็นตัวเป็นตนเลยพูดถนัดออกเป็นตัวเป็นตนแล้วก็เหมือนฝันเป็นเรื่องเป็นราวแต่ก็เป็นสภาพที่ให้มันคิดด้วยว่าให้มันทำงานเพื่อรู้เพราะมีเรื่องนั้นเรื่องนี้แล้วก็ทำถ้าอย่างนี้ยากต้องสร้างต้องตั้งใจและตั้งเครื่องแล้วก็เป็นไปได้โดยไม่ไปออกเรื่องอื่นยากยากถ้าผู้ใดทำได้ก็ทำได้ทำแล้วมันเวลาจะรู้สึกตัวขาดตอนจะทำใหม่ก็ตั้งใหม่มันก็เป็นเรื่องเก่าต่อไปได้เหมือนกับคน ควบคุมฝังแล้วก็ฝันแล้วตื่นรู้สึกตัวแล้วอยากจะฝันเรื่องเก่าอีกก็ฝันเรื่องนั้นได้ต่อมันเก่งมันยากนะคนนอนฝันเรื่องนี้แล้วยังแหมมันดีอย่าฝันเรื่องนี้ตอบยังตอบไม่ได้เลยคนทะเลของทางโลกแต่ในทางธรรมในเรื่องมันก็ไม่เอาแล้วล่ะจะมาฝันต่อเรื่องมันไม่เอาแล้วแต่ถ้าเรื่องแม้แต่เรื่องที่จะเดินเครื่องนี้เรื่องนี้เรื่องนี้ก็ยังผูกพันอยู่จะมีนิมิตเรื่องนี้ต่อก็มีนิมิตเรื่องนี้ต่อให้จิตทำงานเรื่องนี้มันก็ทำงานเรื่องนี้ต่ออยู่จริงๆงานนี้อธิบายลึกซึ้งไปให้ฟังทุกตัวจริงรายละเอียดเกินกว่าในหนังสือนะพยายามฟังให้ดีที่ในหนังสืออธิบายย้อนกลับมาเรียนหนังสือก็ตั้งหลักให้ดีที่อธิบายพิสดารผสมผสานก็ต้องฟังให้ดีเพราะว่าตอนนี้มันเป็นการอธิบายบอกแล้วว่าการอธิบาย ฟังธรรมะเนี่ยในรุ่นนี้ในตอนนี้มันเป็นรอบที่ 3 อธิบายตอน 13 ที่จริงยังมีรอบซ้อนอยู่บ้างแต่ว่าถือว่าเป็นโครงการใหญ่ๆที่จะอธิบายติดต่อกันมานี่เป็นรอบที่ 3 แล้วที่เคยสอนในหนังสือเล่มนี้หรือว่าตำราตั้งแต่เขียนใหม่ๆจนกระทั่งมาเป็นปีต่อมามีโรเนียวแจกกันมีอะไรจนกระทั่งมาพิมพ์เป็นเล่มว่าตำรานี้ทางเอกเนี่ยเพราะงั้นก็อธิบายมากขึ้นลึกขึ้นไม่ใช่อธิบายมาตราอธิบายน้อยด้วยแต่ก่อนที่อธิบายมากกว่านี้อธิบายเป็นพื้นตื้นในพื้นตื้นอธิบายในเนื้อหาของตามนี้ใกล้ๆนี้สับแหลกแรงนะที่ปีแรกแล้วก็ยาวันนี้อาทิตย์นี้ก็ มาที่บทเรียนที่นี้ผมขั้นสูงขึ้นหมากกว่าขั้นที่กล่าวแล้วก็ยังมีอีกมากระดับนักแต่ก็จะขออธิบายโดยแบ่งออกไปเพียงต้นกลางปลายหรือ 3 ระดับเท่านั้นผู้มีญาณได้จริงแม้เพียงขั้นต้นก็จะค่อยๆรู้ขั้นกลางแยกแยะความละเอียดออกเองได้หรอกขอให้ใส่ใจจริงเพลงจริงเพียงจริงทำตนจริงๆเถิดนี่ก็บอกในมาตรการหรือมาตราส่วนแบ่งหยาบๆ 3 ระดับก็มีแต่ผู้มีฌานมีญาณมันจะแบ่งไปขั้นต้นขั้นกลางขั้นละเอียดอะไรอีกมันมีแทรกซ้อนแยก ซ้อนเชิงเป็นสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนอยู่ในนั้นได้มากมายนะคนมีปัญญาก็จะรู้เองแม้แต่ของตัวเองเราก็จะเข้าใจความเด่นความดีงามที่โลกรับรองอันเป็นสมมติฐานก็มีจริงแล้วก็เป็นความรักก็เป็นประโยชน์เป็นของจำเป็นอยู่สำหรับโลกที่ยังมีความไม่ดับไม่มีโรคอันเป็นความหลงฉันกลางของพรหมหรือจะเป็นนับเป็นคุณธรรมขั้นต้นอย่างจริงอย่างแท้ของพรหมก็ได้โดยเราทำอารมณ์ชนิดแรกที่อธิบายผ่านมาเมื่อกี้นี้นั้นเป็นจิตเป็นวิญญาณของยักษ์ของมนุษย์ไปเสียอย่าไปเรียกว่าเป็นกิจของพรหมเลยก็ได้และต้องเข้าใจให้จริงก็แล้วกันว่ามันเป็น ของจิตหรือวิญญาณแท้ๆเป็นความหลงเสพอัตตาที่เป็นมโนมยาอัตราเป็นธรรมารมณ์โดยส่วนเดียวไม่เกี่ยวกับการจริงๆเป็นเพราะว่าตัณหาโดยตรงไม่ใช่กามตัญหาเลยอย่าไปมัวหลงเข้าใจอยู่แต่เพียงว่าภวตัณหานั้นเป็นเรื่องของผู้นั่งหลับตาทำสมาธิฌานอยู่เท่านั้นเป็นอันขาดจงทำความเข้าใจให้ได้ว่าเพราะว่าตัณหานั้นคือรูปปัจจุบันรูปเป็นจิตของทุกๆคนใครหลงยึดหลงให้มีฤทธิ์บงการเราดั่งอธิบายมานี้ทั้งลืมตาหลับตาก็ล้วนเป็นภาวะปัญหาอยู่ทั้งสิ้นมันเป็นปัญหา ชนิดหนึ่งที่ไม่ใช่กามแต่มีความอยากได้อยากมีอยากเป็นอยู่ในตัวคนทุกคนจริงๆเพราะลืมตาโพลงๆอยู่นี่มันก็ยังมีพบอยู่ข้างในมันไม่เกี่ยวกับตามันเห็นลูกอย่างนี้ด้วยซ้ำหูไม่ได้ยินเสียงอย่างนี้แต่จิตมันก็ทำของมันเองมันก็ยึดภพคิดชาติปั่นสร้างมีรถมีชาติมีเรื่องมีราวมีกิเลสตัณหาอยู่ในจิตของมันเองแม้จะลืมตาโปร่งๆสัมผัสสัมผัสอยู่กับโลกเขาอย่างนู้นอย่างนี้ทำก็ไปแต่คุณอาจจะพับกระดาษมาพับจ่ายเลยนะแต่สิ่งของคุณโอ้โหไม่พบมีชาติฟันอยากได้อยากมีเรื่องเกิดรสอร่อยในจิตคิดฟุ้งไปสนุกสนานเพลิดเพลินจนไปจะสร้างรูปโบราณพระอรูปราคะก็ตามมีแต่สร้างมานะให้เก็บได้สร้างความผิดความเสี่ยงเป็นอารมณ์เป็นเทวดาเป็นพระพรหมเป็นพระอินทร์อะไรของคุณก็แล้วแต่ สมจิตรสมใจอยู่ข้างในมันก็ได้ลืมตาอยู่หรือแม้แต่ลืมตาโพลงๆก็เอาทั้งรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสให้เข้าไปข้างในเป็นปริมาณจัดจ้านเป็นปริมาณอ่อนบางอะไรอยู่ในจิตมันก็เป็นแม่เงินสัมพันธ์กันระหว่างพรหมกับกามเป็นพรหมเสนาหรือกามในเมืองพลหรือการมีลักษณะอย่างไรอยากมีอยากมากไม่ลดไม่ละอย่างลดละได้แล้วเป็นหลงตัวหลงตนเองจริงๆนั่นแหละเรียกว่าตัวกลางตัวแท้ของกรมเรียกว่าความเป็นมานะเป็นการหลงดีหลงใหลลงตัวลง ตนที่มันมีดีมีใหญ่ของจิตเองที่เป็นจิตดีพรมเป็นเทวดาชั้นดีและเป็นพรหมจะเป็นเทวดาแท้แล้วไปหลงมานะไปหลงจิตพรหมของตัวเองจริงๆนั่นเป็นเทวดาจริงไปพรหมจริงๆเพราะพวกที่เป็นผมแก้อย่ามาเชื่อมโยงกับกามหรือว่าหยาบใหญ่จัดจ้านนี่ก็ต้องแบ่งให้ออกถ้าเราแ