220320-2-062 ทางเอกภาค2-ตอน062(หน้า158)-พ่อท่าน-สันติอโศก-R999.txt

แต่ถ้าเป็นพรหมที่สูงขึ้นสูงขึ้นก็คือทำจิตที่มันจะสะสมจิตหรือสะสมตานี่เห็นเล็กลงเล็กลงยิ่งสะสมเล็กยิ่งเท่าใดเราก็ยิ่งจะรู้ยายิ่งขึ้นเท่านั้นจับมันติดได้ยากขึ้นเท่านั้นมันยิ่งจะมีเหลี่ยมครูที่จะฉลาดขึ้นหลบซ่อนไม่เก่งพลิกแพลงหลอกตัวเองได้เก่งขึ้นเรื่อยๆเราก็จะยิ่งจะต้องหาเลี้ยงคุณจับมันจึงยิ่งเหมือนกับมันยิ่งเล็กยิ่งแล้วมันก็ยิ่งเล็กลงไปอีกเพราะว่าถ้าได้ยินเราสูงขึ้นได้ก็คือเรายิ่งเล็กลงไปอีกเราจะยิ่งเล็กลงไปอีกไม่ใช่เรายิ่ง โดยธรรมถ้าโดยอธรรมโดยธรรมไม่ถูกแล้วเราจะยิ่งใหญ่เราจะยิ่งหลงตัวไว้ใจแต่ถ้าโดยทำแล้วมันจะยิ่งเล็กเราจะยิ่งถ่อมตัวถ่อมตนเราจะยิ่งเป็นไปโดยง่ายโดยไม่ถือตัวถือตนตนตนตนตนตนจะหมดลงมันยิ่งเล็กจนยิ่งเล็กต้นยิ่งเล็กต้นยิ่งเล็กและยิ่งดูยากแล้วยิ่งฉลาดมากก็ยิ่งจะหลบเลี่ยงมากมันจะมีการซ้อนแสงสั้นกันอยู่เรื่อยไปเรื่อยไปเพราะงั้นเราจะต้องเพิ่มมนสิการเพิ่มความเอาใจใส่เพิ่มความตั้งใจเพิ่มขึ้นก็คือเราบอกว่าเราได้แล้วละเท่านี้เราก็ได้เท่านี้แล้วเราไม่เปิดรับเรารู้แล้วน่ะแล้วก็รู้รู้เท่าที่เรา เป็นของเก่าเราประมาทใหม่พระพุทธเจ้าสอนอนันตังแล้วเราก็จะได้รู้เพิ่มเติมขึ้นไปเรื่อยอนันตังไปเรื่อยๆจริงๆพระอะไรปิดกั้นมันก็ต่ำลงทุกทีไปความเห็นแก่ตัวหรือความโลภชนิดซ้อนแฝงนี้มันจะรู้แจ้งได้ยากขึ้นไปได้ยากขึ้นยากขึ้นไปเรื่อยๆเป็นลำดับลำดับถ้าผู้หลงความใหญ่ความมีฤทธิ์มีเดชนั้นๆฉลาดเยี่ยมและเก่งบางทีก็จะดูเกิน 1 ว่าคนพวกนี้ได้กระทำความดีงามอันโลกรับรองแล้วอย่างแท้ๆจริงๆก็เป็นได้ในบางโอกาส ซึ่งบางทีคนผู้นี้ฆ่าคนฆ่าสัตว์อื่นหรือสั่งฆ่าคนสั่งฆ่าสัตว์อื่นเลยแท้ๆแต่คนส่วนใหญ่เห็นไม่ได้มองไม่ออกเลยว่าเขาผู้นี้กำลังเป็นพรหมคั่นนรกเป็นยักษ์เป็นอมนุษย์ซึ่งที่จริงเขากำลังสร้างอำนาจให้แก่ตนเขากำลังหลงยึดความผิดหลงยึดติดความใหญ่ความโตความมีอำนาจมีฤทธิ์เดชอยู่จริงๆเพราะว่าเขาฆ่าคนแล้วตัวเขาเองกลับได้รับความดีงามอย่างนี้ก็มีได้ในโลกตามสภาวะตามเหตุการณ์นี้เรียกว่าพรหมขั้นนรก หรืออมนุษย์ที่มีปัญญามีความสามารถทางโลกก็เป็นยักษ์เป็นอมนุษย์ที่สูงขึ้นมากกว่าชั้นนรกชั้นแรกจริงๆที่กล่าวถึงแล้วแต่ด้วยความจริงแท้ทางธรรมนั้นนับเป็นพรหมที่ยังตายที่ยิ่งต่ำเพราะยิ่งอำมหิตเลือดเย็นหรือยิ่งแฝงเร้นซับซ้อนยิ่งยิ่งขึ้นไปอีกมันเป็นสภาพกลับกันอยู่คือเป็นสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนเนี่ยสภาพสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนเนี่ยมันยิ่งมันยิ่งทำให้เรางงมันยิ่งสูงมันยิ่งรู้สึกว่ามันยิ่งง่ายมันยิ่งรู้สึกว่าเรายิ่งได้อะไรขึ้นมาทดแทนแล้วมันก็ง่ายเพราะยิ่งง่ายเราก็ยิ่ง ลืมตัวหลงตัวแล้วก็ใช้อำนาจนั้นซ้อนลงไปเป็นความทุจริตเดิมใช้ว่าเรายิ่งมีอำนาจเราฆ่าคนได้โดยไม่มีความผิดเราฆ่าคนได้โดยไม่มีใครกล้ามาขัดขวางมันก็มันทำได้จริงๆเรายิ่งจะต้องไม่ทำนี่โดยธรรมแต่ถ้าโดยอาจทำแล้วเขาก็จะต้องทำเขาก็ทำเขาบอกว่ามันไม่เห็นมีอะไรนี่สบายเพราะว่าไม่มีอะไรทุกข์แล้วนี่มันง่ายมันไม่มีอะไรขัดขวางไม่มีใครที่จะมาเป็นบาปเป็นภัยอะไรกับเขาแล้วเขาถือว่างั้นเขาก็ทำเหมือนตัวเองก็จะทำอย่างนั้นแต่โดยฐานของ สัจธรรมแล้วมันจะต้องรู้ว่าเราแม้เราทำได้แล้วเราไม่ทำเหมือนกับเราปฏิบัติธรรมแล้วจริงๆนะจิตของเราละได้แล้วเราไม่ติดเนื้อสัตว์เราจะกินเนื้อสัตว์เราก็กินได้ไม่ติดจริงๆเราไม่ติดบุหรี่แล้วเราจะสูบบุหรี่ในโลกเราก็ไม่ติดไม่เป็นทุกข์ไม่สุขด้วยและไม่ทุกข์ด้วยแต่เราก็จะต้องไม่ถูกไม่ใช่ว่าเราไม่สุขไม่ทุกข์แล้วเราก็สูบเสียไม่ใช่นี่มันกลับกันมันซ้อนๆๆเราไม่ เหล้าเราไม่ติดบุหรี่เราไม่ติดเครื่องแต่งตัวแล้วไม่ต้องแต่งก็ได้นะหรือเราแต่งก็ได้แล้วเราไม่เป็นไรตอนนี้เราแต่งเราก็ไม่ติดจริงๆเราไม่หลงใหลเราก็ไม่แต่งดีกว่าสูงก็ไปอีกละอายต่อบาปนั้นหรือว่าควรจะเป็นประโยชน์เราเป็นตัวอย่างเราไม่ควรจะเสพคุณเราควรจะยืนยันถึงความสะอาดนอกสะอาดในหาเราควรจะมีมีแนวโน้มหรือเป็นตัวผู้ที่พิสูจน์ความไม่ต้องแตะต้องไม่ต้องเกี่ยวข้องได้ไม่จำเป็นจะต้องเกี่ยวข้องไม่เกี่ยวข้องให้ได้ไปดีกว่าที่จะไปเกี่ยวข้องดังนี้เป็นต้นเราไม่ติดสิ่งใดๆได้แล้วเราก็จะต้องไม่ต้องไปพยายามที่จะเป็นสิ่งนั้นหรือมี มันกลับกันกับคนเฉโกคนเช็กโกที่จริงนะจิตยังไม่ได้จึงเอาจุดปลายของศาสนาจุดปลายของความจริงอันหนึ่งว่าผู้ที่หลุดร่อนแล้วจริงคลุกคลีก็ได้เช่นผู้ที่เป็นก้อนน้ำแข็งกลางเตาหลอมเหล็กผู้ที่พ้นทุกข์แล้วอยู่กับทุกข์ได้คลุกคลีกับทุกข์ได้นี่เป็นจุดเป้าหมายเป็นการทำสรุปของศาสนาอยู่เหมือนกันผู้ที่พ้นทุกข์แล้วก็อยู่กับทุกข์เท่านั้นเกิดขึ้นทุกวันนั้นตั้งทุกข์เท่านั้นดับไปก็อยู่กันทุกข์สุขสบายเป็นไปได้จริงๆตลอดชีพเอาจุดปลายนี้มาตอนนั้นคนที่ มันไม่มีทุกข์แล้วนี่มันรู้แจ้งเห็นจริงแล้วเรื่องนี้มันก็มีผัวมีเมียได้โดยไม่ต้องทุกข์จิตว่างวันนั้นก็เสียบการ์ดด้วยจิตว่างแต่งตัวด้วยจิตว่างอย่างนักสอนศาสนาศาสนาพุทธด้วยสอนสติปัฏฐานสอนให้ทาปากทาคอแต่งเนื้อแต่งตัวแต่คิดว่าเขาก็แต่งให้จิตว่างอยู่เดี๋ยวนี้เขามีเมียด้วยจิตว่างเขากินเหล้ากินเบียร์ได้กินบ้างแล้วก็กระทบปัญหาโรคอุจจาระกันเขาก็เป็นอย่างนั้นเพราะเขาไม่เข้าใจอันนี้เป็นสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนจริงๆถ้าเราไม่เข้าใจถึงความมุ่งหมายหรือว่าผลดี การที่ละเว้นเช่นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านไม่ติดและลาภยศสรรเสริญให้มีพรั่งพร้อมท่านก็ไม่มีจนกระทั่งแม้จะชีพสุดท้ายปรินิพพานท่านก็ไม่มีถ้าไม่ได้อยู่ในสภาพที่เธอจะมาทำอะไรเหลาะแหละเล่นเป็นตัวอย่างกับคนอื่นเลยถ้าจะไม่อนุโลมในหลายๆอย่างมากที่สุดนอกจากสิ่งที่จำเป็นที่สุดในครั้งในคราวถ้าโดยความจริงแล้วจะไม่เช่นพระพุทธเจ้าจะต้องถ้าจะแตะต้องทุกทีกับผู้หญิงท่านก็แตะต้องได้แต่ฉันไม่อยากจำเป็นที่สุดถ้าให้นางพิมพาเข้าคุกมีแต่ต้องเนื้อตัวครั้งหนึ่งก็เป็นเรื่องของความจำเป็นที่สุดที่จะต้องกระทำบทบาทหรือไปสอนไปโปรดจะทำวันนี้ด้วยความจำเป็นต่อคนอื่นอนุโลมให้เขา แต่ฉันก็ไม่ใช่ว่าท่านทำเพราะจะต้องทำบ่อยๆหรือว่าปรารถนาจะทำมากๆยิ่งขึ้นเปล่าแต่ท่านทำพระจำเป็นเมื่อไม่คราวจำเป็นจะต้องคลุกคลีจะต้องเกี่ยวข้องจะต้องอนุโลมบ้างท่านจะทำบ้างแต่จะต้องน้อยที่สุดมีแนวโน้มว่าจะต้องไม่นั่นแหละยิ่งกว่าอย่างนี้ต้องเข้าใจจึงไม่ใช่เราจะเจตนาหรือว่าในพอใจแล้วซ่อมแซมผีร้ายตัวนี้มีมากยิ่งมีปัญญามากยิ่งเข้าใจได้มากยิ่งจะโกหกให้ตัวเองมันก็ให้ตัวเองก็ซวยไปเป็นความซวยที่จริงเพราะว่าเราทำอย่างนั้นจริงเราเป็นอย่างนั้นจริงเพราะเรา ปกปิดหรือซ่อนไว้ในใจตัวเองเป็นอันขาดตั้งตนอยู่ในความลำบากกุศลธรรมเจริญยิ่งให้มันลำบากที่เราตั้งให้ได้แล้วเราก็รู้ความเจริญของเราให้ได้ว่าเมื่อเรามาสัมผัสเห็นทุกข์เราก็รู้ว่าไอ้นี่ทุกข์เหตุที่เราไม่พ้นทุกข์เพราะเรายังมีอีกสิ่งหนึ่งมันดูดใจมันอุปทานมันช่วยจิตเราไว้มันยื้อยุดจิตเอาไว้เราก็ต้องฝืนดึงมาเสพคุณสิ่งอย่างนี้มาแล้วก็พิจารณาจนกระทั่งบางครั้งบางคราวเราเฉยได้วางได้ปล่อยได้เห็นในจิตที่เฉยๆเห็นในจิตที่วางที่ปล่อยมันให้ได้ว่าเป็นอนิสงส์เป็นผลว่ามันสบายกว่านะสบายกว่าและเป็นไปได้ด้วย กลับไปอยากไปอย่างที่มีกิเลสนั่นเองแต่ตอนนี้เวลานี้ล่ะตอนนี้ได้นะสบายดีแล้วแล้วประเดี๋ยวกลับไปไม่สบายอีกแล้วเราก็พยายามข่มขืนหรือพยายามที่พิจารณาได้ปัญญาปล่อยได้อีกสบายอีกก็มันก็สบายได้ไม่สบายก็ได้ก็เรื่องอะไรจะไปบ้าไม่สบายอยู่ตลอดเวลาก็กลับไปกลับมากลับไปกลับมาอะไรกันเราเนี่ยพิจารณาสั่งสอนให้เห็นว่าเราเองว่าเราติดมันมาเราสบายได้ไหมยังมานั่งอยู่เนี่ยไม่ง่วงก็ไม่ง่วงได้แล้วพิจารณาลงไปที่ว่าเราพักผ่อนนะพักผ่อนมาพอแล้วประมาณพอถึงแม้ไม่พอเราก็ยังมีอำนาจภายในไม่มีกำลังภายในพอที่จะฟื้นได้บางคนอยู่ทั้งคืนไม่ต้องหลับต้องนอนอะไรเลยเขาก็ยังเคยได้เรา โดยได้ไม่ใช่เคยไม่ได้ในขณะใดที่เราเกิดมีการหลงเรียกว่าหลงเลยก็ได้หลงสิ่งบางสิ่งแล้วเราก็ติดมันแล้วก็ตื่นใจกับมันแล้วก็พยายามพร้อมกำลังจัดการกับโน้นโดยไม่ต้องพักมีแต่ตัวเพียรมีแต่ตัวจะทำเราก็เคยทำได้ทั้งคืนแล้วก็ไม่นับไปนอนแล้วก็ทำได้บางที 2 คืนยังทำเลยอะไรอย่างนี้มันก็ไม่เห็นว่ามันจะขาดทุนหรือกำไรอะไรนักหนามันก็พอเป็นฝ่ายแต่ถึงกระนั้นเราก็มีหลักการหมุนเวียนในชีวิตที่เคยอย่างนี้เพราะความเคยเนี่ยมันจะทำให้เราเป็นฝ่ายเรามาฝึกเคยตามนี้แล้วเราได้แล้วเพราะคนเราบางคนก็เคยเข้านอนวันนึง 4 ชั่วโมงก็นอนวันนึง 3 ชั่วโมงคนในโลกนี้พวกในทางฆราวาสเนี่ยบางคนนอนวันละ 3 ชั่วโมงเลยแล้วเขาก็ตื่นเต้นดีเซลเขาทำงานก็ดีใจอะไร ก็อยู่ได้ถ้าอยู่ได้พระพุทธเจ้าจะนอน 4 ชั่วโมงเป็นหลักเราจะนอน 4 ชั่วโมงบ้างเราจะนอน 5 ชั่วโมงบ้างเลยไปอีกแล้วจะนอน 6 ชั่วโมงบ้างก็น่าจะพอมันไม่น่าจะไม่พอแล้วก็ประมาณของเราคนเราพักก็พอสมควรแล้วอะไรแล้วแล้วเราก็ทำจนกระทั่งเราก็เคยได้ก็ไม่เห็นมีอะไรเราก็ควรจะได้บอกตัวเองอย่างชัดเจนมันไม่เป็นไรแม้มันจะขาดบ้างเกินบ้างอย่างที่ว่าเนี่ยคือแม้แต่บาทไม่ได้นอนทั้งคืนไม่ได้นอน 2 คืนมันก็ไม่น่าจะเป็นอะไรแล้วมันก็ผ่านไปอีกหน่อยมันก็โทษทีๆกันไปเองจิตเราเท่านั้นที่อ่อนแอจิตเราเท่านั้นที่โน้มน้อมโหยหาอาวรณ์เหมือนกับเด็กอ่อนเอาของแค่นั้นเองเพราะเราก็พยายามตัดด้วยใจด้วย ลาด้วยความรู้ด้วยความเห็นที่ชัดเด่นธรรมๆดูแล้วเมื่อทำไปในช่วงที่เราเองเราไม่ง่วงรับทราบ 10 อันนั้นให้ดีว่ามันสบายแต่ตอนที่มันโง่มันอะไรๆอยู่นี่มันมีตัวนึงมันเหมือนรถแล้วผมไม่ได้ง่วงลงไปด้วยได้ไหมได้สภาพสัมผัสอารมณ์ตรงนั้นตรงนั้นมันดูสบายดีเหมือนกันอร่อยดีนั่นแหละสาธารณะคือรถของโลกโลกิยะรถของโลกิยะมันหลอกเราแล้วเราก็เทียบเป็นจริงว่าอร่อยอย่างนี้เนี่ยมันไม่ได้อะไรดีแล้วมันได้กำไรอะไรแล้วมันเด่นแค่ไหนกลับเมื่อไม่มีอารมณ์วันนี้เทียบกับอารมณ์ที่ว่างโรงไม่ต่อสู้กับทุกข์แล้วก็ไม่ได้รถอร่อยนี้เทียบทั้ง 3.1 มันพอดีหลับเลยง่วงแต่หลับอร่อยอย่างนี้เอาทรัพย์ฝาก กับอีกอันนึงต่อสู้ฝืนมันไม่ได้สมใจทุกข์เพราะเหตุแห่งทุกข์ก็มีอยู่จิตมันต้องการมีอยู่ทุกก็เห็นอยู่ให้ได้รสอร่อยก็เห็นอยู่ได้กับว่างโปรดสลัดออกได้แล้วเกลี้ยงดีเบิกบานแจ่มใสร่าเริงเป็นผู้รู้ผู้ตื่น 3 จุดนี้คุณเทียบกันให้ฉ่ำใจต้องเจ็บจริงๆนะนี่ไม่รู้จะบอกยังไงแล้วไม่รู้จะพูดยังไงแล้วนะให้เทียบไม่จริงอ่านซ้ำๆอารมณ์ไม่ชัดจริงๆเลยว่าเออไอ้รสอร่อยนี่มันจะได้ง่วงนี่ครับรถมันอย่างนี้อร่อยมันดียังไงขนาดไหนซัก 3 ใจไว้ว่ามันขนาดไหนบอกตัวเองกับไอ้ที่มันทุกข์นี่ด้วยนะมันฝืนมันแบบง่วงแต่ว่าเราก็รู้ว่ามันเลวมันก็มันทุกข์ทำใจนะไอ้นี่ทำใจใหญ่เลย ถุงนึงเห็นไม่ได้นะทุกข์จริงๆนะคุณเห็นเลยคุณจะรู้ว่าใหม่มันก็ต่อสู้อะไรนะทุกให้คุณหลงไปจนเขาหลับเพลินแล้วก็เรียกว่าบุพเพสันนิวาสสติระลึกย้อนดูรถไม่ได้หรือว่ารับรถมันไม่จริงรู้ชนรถที่ได้รับรู้เรื่องรถที่ได้โง่โง่ลงไปหลับไปตีอย่างเงี้ยบางทีไปไกลเลยเนี่ยมันอร่อยขนาดไหนกับไอ้ที่มันกำลังทุกข์ 2 อาทิตย์อีกอันนึงมันสลัดออกได้เดี๋ยวนี้คุณก็ทำอยู่กับเปลี่ยนอยู่ขณะนี้เป็นสลัดออกได้แล้วก็รับทราบอารมณ์ว่างโปร่งที่สลัดหรอกไม่มีอะไรเป็นผู้รู้ผู้ตื่นเบิกบานรับทราบอารมณ์นี้ด้วยชัดๆเอา 3 อย่างนี้ 3 อารมณ์นี้มาเทียบเคียงกันคุณจะเอาอันไหนคุณจะเลือกเอาอันไหน เพิ่งออกวันไหนอะไรดีกว่ามันดีกว่านะที่มันโปร่งว่างโล่งสบายนี่เป็นงูสวัดไอ้นี่มันสุขเคล้าเคลียมิได้สมใจอยู่อย่างนั้นมันก็อย่างนั้นอย่างนั้นแหละมันไม่ได้ไม่ได้อร่อยกว่าหรอกจริงๆเพราะว่ากันจริงเลยนะมันไม่มีอะไรมันอร่อยอะไรกันมันมีอะไรที่มันเลิศลอยอะไรหรอกจริงๆมันไม่เดือดร้อนอะไรนอกจากคุณจะเปรียบเพลียมากแล้วมันก็จะต้องพักผ่อนมันจะได้พอเราได้พักผ่อนสบายสบายมากมันปล่อยให้มันเตี้ยมันเพลียมันไม่มีกำลังจริงๆถ้าอย่างนั้นคุณไปนอนคุณจะรู้สึกว่ามีรถมากมายแต่นี่คุณก็พักผ่อนมากพอสมควรแล้วคุณไปรับรถอันนี้เองไปรับรถเองงง ไม่มีรถอะไรนักหนามันจะเทียบเคียงความสุขปวดสมองสุโขนี่ไม่ได้เลยเพราะด้วยสัจจะมันซ้อนและเป็นสภาพซ้อนโดยสัดจ่ายอีกอันถ้าคุณเองคุณมันเมื่อยมากมันเปรี้ยวมันเพลียมันต้องเป็นจริงว่าคุณจะต้องพักผ่อนนี่คุณจะต้องพักคุณไม่ใช่คุณจะต้องมานั่งฝืนเพียรเพราะเหตุใดสัตว์จ๋าแล้วคุณจะต้องพักเนี่ยแล้วคุณได้พักอันนั้นเราจะรู้สึกว่ามันสบายหรือว่ามันจะว่าอร่อยมันไม่ใช่อร่อยมันต้องพักตามสั่งมันจะสบายมากจริงๆแล้วมันก็เป็นความสบายที่ปล่อยวางมันเหมือนกับไอ้สภาพเดียวกันกับไอ้ที่โปร่งบ้านสลักจิตออกไปเนี่ยแล้วมันก็ได้พักผ่อนทั้งกายทั้งใจถวายทั้ง 5 ธุรกิจด้วยตกลงกันไว้ถูกต้องแต่นี่มันไม่ใช่เพราะฉะนั้นให้ ให้อ่านมันซ้อนแฟนกลับไปกลับมามันซ้อนอยู่ในตัวพระพิฆเนศคุณอยากจะไปถูกผีมันหลอกอ่านให้ชัดแล้วคุณจะทำได้เราต้องทำเสมอเสพคุณเสมอให้เกิดอารมณ์เห็นดียินดีในวิมุติรถเข้าใจในการสลับหลุดเห็นรถของวิมุตนี่เสมอๆซ้ำบ่อยๆบ่อยๆเห็นทุกข์ในการต่อสู้เห็นว่ารถอัสสาทะเป็นรถงมงายเป็นรถที่ไม่จริงเห็นจริงๆเข้าใจจริงๆว่ามันสู้ไม่ได้จริงๆไม่ใช่ว่าเราแกล้งเอานะไม่ใช่แกล้งคนที่ต้องทำการอ่านไม่ใช่แกล้งหรอกนี่พูดอย่างนี้ใครเห็นของตัวเองก็จะเข้าใจเข้าใจเดี๋ยวนี้ไม่ใช่ว่าอาตมาแกล้งพูดนะไม่ใช่ว่าผมที่จะบอกไปบอกว่าโมเมให้คุณพิสูจน์ สัจธรรมต้องเป็นสัจธรรมไม่ใช่ของโกหกบอกแล้วมันจะมีซ้ออยู่แต่ว่าถ้าคุณพักผ่อนไม่พอจริงๆหรือคุณไม่มีกำลังภายในพอสู้ได้คุณอ่อนแอคุณเป็นคนแห่พักผ่อนนิดหน่อยไม่พอก็สู้ไม่ได้แต่ถ้าคนมีกำลังภายในมีกำลังวังชาสุขภาพดีอยู่แล้วมันบอกว่าไม่นอนคืนนึง 2 คืนมันก็ได้มันไม่ถึงขนาดจะมาร่ำร้องหรอกจริงๆแล้วถ้าถึงสนามบินร้องที่สุดที่บอกเงื่อนไขบอกแม่บอกประเด็นบอกอะไรก็ได้หมดแล้วคุณก็ไปฝึกฝึกก็รู้อยู่เข้าใจอยู่นะได้เห็นได้เข้าใจอยู่แต่ทำไมจิตมันยังไม่เลื่อนไปก็เพราะมันยังไม่ทำให้มาก มันไม่ทำให้มากใครจะจำเป็นจะต้องมีปฏิเสธว่านาทัศนะความเห็นครูแล้วสังวรก็พยายามขึ้นชั้นวางก็คือพยายามที่จะให้มันเป็นดังที่เราหมายแล้วที่เราต้องการสองคนอย่าให้มันไปเป็นตามอกุศลต้องเป็นเหตุตามกุศลแล้วก็เป็นให้ได้ตามถึงสิ่งที่เราพิจารณาแล้วเสพหรือว่าต้องรู้ให้ชัดแล้วก็เศษให้ตรงตามที่เราควรเสพผลอย่างไรก็คุ้มก็เคยชินกับส่วนที่ควรจะไปทิศทางที่ควรจะทำให้บ่อยๆบ่อยๆบ่อยๆมันจึงจะเกิดปฏิวัติศาสนามันจะฝืนก่อนโดยความจริงในหลักของเสขะในการฝึกปฏิบัติฟื้นความรักเพราะฉะนั้นจะมีบทฝืนร่วมกับได้รับรสวิ ไปบ้างเป็นคำภาวนาวิมุตติสถานวิมุตจะได้ค่อยๆได้ขึ้นได้เป็นช่วงเป็นตอนได้ข่มขืนได้เก่งขึ้นปฏิปก็จะหมายความว่ามันก็จะเก่งขึ้นอีกได้สงบลงมากๆขึ้นอีกมิฉะนั้นวิมุติมีความสามารถในการสลับหลุดได้เร็วขึ้นเร็วขึ้นเร็วขึ้นในสถานะเดิมก็ได้เจอสุดท้ายมันเป็นได้เลยเป็นเองสมุทรเชฟไม่ต้องมาคอยสลัดอีกนานก็จะเกิดปฏิกิริยามันเก่งขึ้นมันก็จะอยู่ในช่วงที่ว่าถ้าพังพระก็ไม่ใช่ว่าแต่ละช่วงช่วงยาวช่วงยาวนานๆมีชีวิตก็ถ้าเผื่อว่ายังไม่เก่งก็จะสลัดออกก็ช้าแม้แต่ขับเที่ยวก็นานกว่าจะฉลาด พอแกงขึ้นแกงขึ้นแล้วนี่สถานะวิมุตนี่เป็นสภาพที่เรียกว่าพอรู้ตัวพักมีกำลังสลัดออกได้เร็วเลยปึ๊บอย่ามาเกาะแกะอยู่กับฉันสลับได้เร็วง่ายไวมันอาจจะจอนมาอย่างนั้นแหละสุดท้ายไอ้ที่นานๆจะโผล่เข้ามาให้เราสลับเรียกว่าพวกผีหลอกพวกจรก็ไม่ค่อยมีนานๆจะมีทีก็เรียกว่าอะไรมันเหลืออยู่ต่อไปไม่มีเลยก็หมายความว่าหายเครียดสนิทผีหลอกก็ไม่มีไม่ต้องสลัดอะไรกับสมุดเขตทวีวุฒิเนี่ยเพราะว่าเราต้องทำต้องทำจริงๆปฏิเสธว่านายอยู่ที่บ้านก็ต้องทำทำเสมอให้บริสุทธิ์ให้สะอาดเสพคุณไปเรื่อยๆๆจึงจะแยกขาย 10 เราก็จะเห็นจะอ่าน อาจจะเข้าใจอย่างแท้จริงสติเราก็จะใสโปร่งมีความลึกรู้อยู่ว่าผีร้ายนี่ก็ไม่ชอบผีร้ายก็สตินี่มีกี่นะมีธาตุเป็นเป็นคู่ผีเป็นคู่แข่งที่ร้ายกาจมากอาทิตย์นี้ถ้าพวกผู้ใดได้พยายามฝึกอะไรที่มันซ้อนมันแฝงอะไรที่มันลำบากตรงนี้มาได้เรื่อยๆมันจะมีความเห็นแก่ตัวคือตัวเองพิเศษที่ติดอยู่เนี่ยทำมันจะให้ทำสูงสุดใหญ่ๆแม้กระทั่งเมื่อกี้ได้กล่าวกันไปถึงแล้วว่าเมื่อผู้นั้นมีอำนาจมีฤทธิ์มีเดชมีความสามารถแล้วได้แล้วและจะเข้าใจโดยหลงว่าผู้ที่ทำได้แล้วก็เสพได้แต่ต้องได้ทุกทีได้ เพราะว่าสลัดหลุดได้แล้วจะกลับอนุโลมลงไปเกี่ยวข้องนั้นได้ได้จริงๆด้วยสำหรับผู้ที่มีอินทรีย์พละแข็งผู้ที่จะอนุโลมเพื่อผู้อื่นทำเพื่อผู้อื่นจริงๆไม่ใช่ตัวเองแสนเศษหลอกเศษก็ต้องทำแต่ต้องมาทำงานต้องมาเกี่ยวข้องกับมานำพาเขากลับมาพยายามเป็นตัวอย่างจูงดึงเข้าไปในนโยบายอย่างนั้นอย่างนี้ต่างๆนานาทำได้แต่จะเอามาตีกินนั้นก็ได้เหมือนกันเพราะนั้นเชคโกจะต้องพวกที่ใช้เขานี่แหละเขาจะกินใครจะเอามาทำตามในที่นี้ว่าผู้ที่ฆ่าคนแล้วตัวเขาเองกลับได้รับความดี การฆ่าคนมันเป็นเรื่องเลวเป็นเรื่องร้ายพูดดีแล้วเขาจะไม่ฆ่าสัตว์และไม่ฆ่าคนเมื่อไม่ฆ่าแม้จะมีความจำเป็นอย่างไรเราก็ปล่อยเราก็ไม่ฆ่าไม่เอาความยกเลิกความยอดที่จะต้องไปฆ่าคนผู้ใดมีปัญญาที่จะเลิกได้โดยสามารถกระทำการไม่ต้องทานและเราก็ทำการรักษาพยาบาลหรือว่ารับทำการแก้ไขอันนี้ให้ดีขึ้นได้เพื่อคนๆนั้นก็ไม่ถูกฆ่าอย่างนั้นจึงจะเป็นคนที่ยิ่งยิ่งขึ้นหรือเป็นผู้ที่ประเสริฐยิ่งยิ่งถ้าตัวเราฆ่าเขาได้ถ้าเขาโดยจิตว่างก็ตามและตัวเองกลับได้รับความดีอยู่แล้วตัวเองก็เจริญลอยต่อไปก็ผ่านน่ะต่อไปก็ยิ่งเลวลงเร็วลงเร็วลง ฟังดูดีๆแล้วจะเห็นทิศทางมันจะใช้ไม่ได้แต่ถ้าเรายังพยายามพากเพียรไม่ๆๆแล้วก็สามารถตัดสินหรือว่าทำการแก้ไขเหตุการณ์นี้ให้ดียิ่งขึ้นโดยไม่ต้องจะทำให้มันทารุณโหดร้ายได้ยิ่งขึ้นนั่นแหละยิ่งเป็นพรหมที่สูงขึ้นมันเป็นอย่างนี้สลับซับซ้อนอยู่เพราะเรื่องอมนุษย์หรือยักษ์นี่มันก็มีสภาพซ้อนแสงในขั้นสูงยอดขึ้นด้วยคนทำได้ไม่ผิดเนี่ยในโลกโดยโลกิยะก็ถือว่าเก่งว่าดีแล้วแต่ยิ่งในทางทำแล้วยิ่งทำได้ไม่ผิดยิ่งไม่ทำให้ได้จริงๆหรือถ้าจะทำก็ลงมาอนุโลมโดยจำเป็นโดยสิ่งที่ก็ไม่ได้โรคกับวัชชะสิ่งนั้นก็ไม่ร้ายไม่แรงเกินไปจริงๆ พรณรงค์พอแก้ไขแล้วก็ไม่ใช่ว่าจะอนุโลมให้ยิ่งลงไปจนกระทั่งไม่มีที่สิ้นสุดจะต้องพยายามขึ้นถ้าทำได้แล้วก็กระตุกขึ้นอนุโลมไม่ได้แล้วก็ดึงไม่ได้แล้วก็ดึงขึ้นดึงขึ้นดึงขึ้นไปมันที่จะเป็นการนำพาตัวเองก็ต้องบริสุทธิ์ใจจริงๆว่าตัวเองไม่ได้แอบมาเสพติดทะเลาะกันลงมาตัวเองแอบมาเสพคนนั้นแหละสวยตัวเองนะคุณทุกคนต้องรู้ตัวเองเรายังติดรูปรถผิดเสียงสัมผัสอยู่เราก็เลยว่าอนุโลมมาถ้าเรามาทำงานช่วยคนอื่นเขาและเราก็อนุโลมลงมาระวังนะเราแอบมาเสี่ยงอยู่ปรุงเชื้อใส่เชื้ออยู่เรื่อยไปแล้วมันก็เข้มข้นขึ้นแล้วมันก็ทำให้เราติดยึดขึ้นไม่มีใครซวยแล้วเราซวยเองเพราะถ้าเราจะเอาเป็นแบบฝึกหัดเราก็เอาเป็นแบบฝึกหัดด้วยถ้าพูดได้เห็นว่า ตอนนี้แบบฝึกหัดต้องต่อสู้กันขับเคี่ยวกันเหมือนเข้าสนามรบเลยก็ถ้าผู้นั้นเรียกว่าเรายังแย่เรายังไม่ได้หรอกเราต้องพรากไม้ที่ชุมในยางออกจากน้ำก่อนเพราะถ้าขืนเรามาคลุกขี่เกี่ยวข้องนี่แหมเราเสร็จมันทุกทีแล้วขาดทุนมันไม่ใช่กำไรมันสักทีข้าข้าศึกไม่ได้ข้าศึกเล่นเราตกมาตายทุกทีไปแบบนี้ต้องรู้ตัวอย่าอายอย่าเพลงกลัวเราก็ต้องยอมรับว่าเรายังอ่อนแอมากเราก็จะต้องขอพักขอพรากไม้ที่ชมในยางออกจากน้ำอย่าเพิ่งให้แตะต้องลูกลบซึ่งเสียงสัมผัสหรือว่าอย่าแตะต้องสิ่งนี้เลยอย่าเพิ่งอย่าให้ยุ่งเลยเพราะว่าเราทำไม่ได้แล้วสู้มันไม่ได้จริงๆเราต้องไม่อายก็ต้องยอมรับว่าเราอ่อนแอเราเด็กอยู่อนุบาลอยู่แต่ถ้าผู้ใดที่พอจะสู้ได้รู้เท่าทันและมีเพลง มีเพลงดาบที่จะฟาดฟันกิเลสไม่ได้แล้วก็จะต้องทำแบบฝึกหัดก็ต้องรู้ว่าเราต้องทำถึงวาระถ้าไม่งั้นก็ช้าไปอีกช้าไปอีกเราโตพอที่จะฝึกเพลงดาบนี้แล้วต้องฝึกฝึกมีเพลงดาบจริงๆแล้วพอที่จะสู้และต้องออกรบไม่ออกรบกวนคุณก็ได้จะมาคิดถึงหนึ่งไปเท่านั้นเองคุณจะได้ฆ่าข้าศึกได้เพราะคุณออกรบฆ่าข้าศึกตายกลางสนามรบทันทีเดี๋ยวจะชนะมันชนะมันก็ต้องชนะเด็ดขาดคุณจะแข็งแรงมากทีเดียวเพื่อจะเห็นได้ชัดด้วยนี่เป็นบทของสติปัญญาเป็นทางเดินเป็นทางที่พระพุทธเจ้าเป็นมากกว่าเป็นทางเอกเมื่อทำได้แล้วหมดก็รู้จนกระทั่งแข็งแรงยิ่งแข็งแรงอยู่ต่อหน้ามันเลยข้าศึกไม่มีมาอีกเท่าไหร่ ร้านหน้าหมอฟันสบายๆแข็งแกร่งที่นี่แกร่งจะอนุโลมลงไปช่วยคนอื่นอีกทีนี้นายทำเป็นนายทัพนายกองใหญ่แล้วลูกน้องหรือว่าผู้ที่เป็นรุ่นน้องรุ่นอะไรกำลังเสียท่ากำลังเสียอะไรบ้างเราก็เอาลงไปลดตัวลงไปเป็นคนเล็กไปสู้กับลิ่วล้อพวกนั้นอีกเนี่ยมันกลับกันนะลดตัวลงไปตามธรรมดานี่นายทัพจะไม่ต่อสู้จะไม่รบกับคนในระดับที่ไม่ใช่นายทัพนายทัพอย่าไปลดลงไปฟันจะอยู่รอนี่โดยหลักเกณฑ์ของยุทธศาสตร์แกจะไม่ฟังเสียชื่อตายนายทำหรือรุ่นที่ 6 เป็นนายก็ต้องลบในระดับรุ่นนายมันถึงจะสมศักดิ์ศรีและเป็นฝ่ายไปสู้กับลิ่วล้อเขาไม่สู้ ทีนี้ทางด้านธรรมะมันขัดกันเองมันไม่เป็นอย่างนั้นเราลดลงไปเนี่ยเราอนุโลมไปคลุกคลีกับเขาแล้วเราก็ไปทำงานอันนี้โดยที่เราเองเราอยู่เหนืออันนี้ให้เห็นชัดๆเลยว่าเราอยู่เหนืออันนี้จริงๆเรามีภาพแสดงที่แสดงก็เห็นว่าเราลดลงไปเหนือนี่เพราะว่าเราลงไปทำงานเมื่อเราลงไปทำงานมันก็อีกทางนึงถ้ายกตัวอย่างทางนั้นคือคนที่ชั้นสูงและทำงานฉันนั่งนั่งเก้าอี้ละเป็นนายสั่งแล้วไม่ไปทำงานแบกหามหรือขนหรืองานเล็กงานน้อยไม่ไปถามเราต้องชี้นิ้วหรือเท่ากับคนอื่นทำแต่ตอนนี้เราเป็นผู้ที่เก่งและจริงๆเราไม่ติดไม่ติดงานนั้นหรือไม่งานอะไรจริงๆเราต้องลดตัวเองลงไปแบบหาหรือไปเก็บช่วยด้วยทั้งข่าวที่เราจะต้องลงไป แต่เราก็มีงานหนักคืองานใหญ่ที่เรารับผิดชอบข้างบนนี้ก็ทำด้วยแต่วาระที่เห็นควรว่าจะต้องลงไปช่วยเราจะต้องลดตัวลงไปแต่ถ้าธรรมดาผู้ใหญ่ก็จะไม่ลดตัวลงไปแบกไปหาหรือว่าไปทำงานเล็กน้อยอันนั้นของผู้นั้นเขาจะไม่ทำนี่เป็นเรื่องของธรรมดานะฟังดูดีๆมันมีขั้นตอนอย่างนั้นจริงๆเพราะเรามีงานชั้นสูงงานที่จะต้องใช้แรงใช้พลังงานทางปัญญาหรืองานทำแรงบริหารและทางด้านที่จะรับผิดชอบอะไรเยอะแยะมันมีอยู่จริงสำหรับผู้ที่ฉันพูดที่อยู่ชั้นสูงแล้วแต่ถึงกระนั้นก็ตามก็จะลดลงไปน่าจะยกตัวอย่างประเด็นนี้จะเห็นชัดกว่านักรบทั้งนักรบแล้วมันรู้สึกว่ามันงงขัดแย้งถ้าอย่างนี้แหละเห็นชัดเราก็จะต้องลดลงไปช่วยเขาไปทำถือว่าเสียสละยิ่งสูงขึ้นอีกไม่ใช่ว่าการลดของผู้นั้น เปล่ากลับจะสูงยิ่งขึ้นอีกเป็นการทำสมานัตตตาเป็นการที่อนุโลมถ่อมตนลดตนลงไปซ้ำอีกเพราะฉะนั้นจะต้องทำในวาระกาละเทศะควรทำต้องทำยิ่งไม่ถือตัวยิ่งเป็นไปโดยเกี่ยวข้องอย่างรู้ฐานะรู้หมู่กลุ่มรู้กาลเทศะโอ้ยิ่งดียิ่งเป็นไปโดยรอบได้ยิ่งเป็นไปได้อย่างชัดแจ้งดีแล้วเราสอบสองเราลองใช้สามัญสำนึกอ่านดูดีๆจะเข้าใจนะแต่ทีนี้ก็จะอธิบายถึงตัวอีกอันนึงไม่ใช่ตรวจสอบมนุษย์ที่ชัดๆโดยอธิบายขยายความอยากย้ายไม่เคยอธิบาย ความใหญ่หลงอำนาจของเด็กแล้วเราก็จะแสดงความใหญ่ความเป็นเห็นชัดๆเลยว่าเป็นอ่อนเป็นผีร้ายเหมือนเราเป็นนักเลงเราเป็นนักเลงคุมทีมนี้ย่านบางกะปินี้เราใหญ่ใครจะมาทำการแอดไม่ได้ฉ