220318-2-060 ทางเอกภาค2-ตอน060(หน้า156)-พ่อท่าน-สันติอโศก-R999.txt

โฟลเดอร์2522-23-24 MP3 ทางเอก-ภาค2- 323 ตอน ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์204 KB
วันที่แก้ไข29 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันอาทิตย์ที่ 18 มีนาคมพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์บรรยายทางเอกภาค 2 บทที่ 13 ที่พุทธสถานสันติอโศกเรื่องผู้หญิงนี่มันมีจิตผู้หญิงมีสิทธิ์อะไรอันตรายของผู้หญิงต้องเรียนรู้ความเป็นจิตผู้หญิงให้มากเพราะฉะนั้นเรื่องผู้หญิงเนี่ยมันจะเป็นเรื่องที่หนักแม้แต่พระพุทธเจ้าก็ยังเคยตรัสกับพระอานนท์เมื่อตอนแรกที่จะอนุญาตให้บวชเป็นพระพุทธเจ้าท่านไม่ยอมไม่ยอมแล้วไม่ยอมอีกหลายทีจนต้องใช้ความพยายามอีกใช้ มีหลายๆที่หลายๆทางที่จะให้พระพุทธเจ้ายอมสุดท้ายพระพุทธเจ้าก็ยอมได้พระเมตตาแต่ก็ตรัสว่าอานนท์ศาสนาของเราถ้าเผื่อว่าจะมีอายุพันปีหากมีผู้หญิงบวชนั้นอายุจะเหลือ 500 ปีเธอก็จัดบอกความจริงไว้อย่างนี้แล้วเขาก็จบเพราะให้ผู้หญิงบวชอายุของศาสนาจึงจะเหลือ 500 ปีเพราะในผู้หญิงมีผู้หญิงในผู้หญิงมีอีกทีภาวะที่เป็นจากพระพุทธเจ้าไม่ได้โกรธใครไม่ได้เกลียดใครไม่ได้อารมณ์เอียง ลำเอียงพระพุทธเจ้าเป็นคนจริงเป็นคนกลางถ้าไม่ใช่เป็นผู้ที่จะไปสนิทช่างคนนั้นรักคนนี้เกลียดสิ่งนั้นรักสิ่งนี้ไม่ใช่ท่านจะต้องรู้ว่านี่บาปไม่ชั่วไม่ดีนี่สูงนี่ต่ำนี่เล็กปิโตท่านจะรู้ความเป็นจริงที่ตีข้าแบบโลกในปรมัตถ์ที่สูงสุดนั้นรู้ค่าของโลกที่สูงสุดรู้ความสูงความต่ำที่จริงรู้สิ่งที่มันมีดีมีชั่วมีหนักมีเบากว่ากันนั้นจริงเราจะไม่โกรธความหนักไม่โกรธความเบาจะไม่เกลียดความสูงจะไม่รักความต่ำหรือว่าจะไม่ ต่ำจะไม่รักไม่เกลียดมันจะไม่ทำความต่ำรักความสูงโดยสัจจะจริงจิตที่เป็นปรมัตถ์แล้วแต่ก็รู้ว่าควรกว่ากันดีกว่ากันพอสมควรจะเกิดสิ่งใดควรเกิดสมควรจะดับสิ่งใดควรดับท่านจะมีปัญญารู้แต่ไม่ได้ไม่ผูกพันไม่ว่าดีหรือชั่วไม่ได้ผูกพันทั้งดีและชั่วเป็นรายละเอียดที่มีอีกมากซึ่งเราเคยพูดกันเคยอธิบายกันเพราะฉะนั้นความซื่อตรงของพระพุทธเจ้าก็ดีหรือความจริงใจ

อ่านต่อ

ของใครก็ตามที่เป็นใจสู้ใจตรงมันมีอยู่ความซื่อตรง เปิดใจตัวเองเหมือนอย่างอาตมานี้อาตมาพูดอาตมาก็พูดถึงความจริงที่อาตมามีใจจริงแล้วก็ทำอยู่ได้เจตนาอย่างนี้อาตมาทำงานอาตมาทำด้วยใจคิดว่าตัวเองจะต้องซื่อและซื่อจริงๆตัวใจตัวเองทุกทีที่ทำงานเสมอว่าเรามีความซื่อจริงใจหรือว่าเราเองเราประมาณผิดเทียบความสูงความต่ำที่ความดีความชั่วนี้ผิดเราจะเทียบเสมอมีคนท้วงเข้ามายิ่งจะต้องเอามาเทียบอีกมีคนท้วงเข้ามายิ่งเอามาเทียบอีกถ้าผิดเอออันนี้ก็ผิดเราต้องรู้ความจริงคือความจริงความผิดและเราไม่รับผิดเราบ้าเราโง่แล้วมันจะไปหาความจริงอะไรเราจะไปหาสัจธรรมเราจะเรียนสิ่งที่เป็น แล้วเราเองเราวิ่งหนีสัจธรรมรู้แล้วว่าอันนี้ดีอันนี้ชั่วต่างกันจริงๆผิดกันจริงๆแล้วเราก็ยังจะต้องเลี่ยงนี้จากอันนี้หรือไม่ยอมสู้หน้านี้แล้วเราจะคือความจริงหรือเราจะเป็นผู้ที่จะได้ความจริงเมื่อไหร่เพราะฉะนั้นเราก็จะต้องเรียนรู้ความจริงและรับความจริงมีใครมติมาทวงหนี้และเราก็คิดอีกด้วยใจกลางที่สุดต้องถอดตัวถอดตนต้องหาความจริงที่แท้อยู่เสมอต้องทำอย่างนั้นแล้วอาตมาก็ทำอย่างนั้นแล้วก็ต้องยืนหยัดสิ่งที่จริงเสมออันใดควรแก้ต้องแก้เอออันนี้จริงนะจริงอย่างที่เขาว่าแน่ๆก็แก้อาตมาก็เคยแก้เคย กรกฎาคมบ่อยหลายๆอย่างบางอันก็เราคิดตกหล่นไปแล้วคนอื่นแนะขึ้นไม่ว่าใครนะก็ได้ทุกคนน่ะไม่ว่าพูดตามผู้สูงผู้ไหนก็แล้วแต่คนเห็นสิ่งหล่นสิ่งตกมีแล้วเราก็ต้องเอามันดูเอออันนี้ตกหล่นจริงๆแล้วก็ต้องทำความตกหล่นให้มันบอกให้มันพอดีอย่าให้บกพร่องปรับปรุงแม้มันจะเป็นเศษเล็กเศษน้อยก็ไม่เอาหรอกพยายามให้มันเต็มถึงเรียกว่าปลาต่างๆคือไม่ให้หล่นให้ตกมันไปถึงมากถึงมาหรอกถ้ามากมายก็ถึงอาพาสผมเจ็บป่วยถึงพังสลายซึ่งตามไม่มากก็ตามแม้โทษภัยอันมีประมาณน้อยเราก็จะต้องทำให้ได้เต็มอย่าให้เป็นอัตราภาษี ถึงจะเป็นคนบริบูรณ์จึงจะเป็นสัจจะที่เต็มปรี่เป็นสัจจะที่เต็มครบพอดีไม่ล้นและไม่ขาดอันนี้อาตมาพูดถึงอุดมการณ์พูดถึงความจริงเราก็ต้องเป็นอย่างนี้แล้วอาตมาก็คิดว่าอาตมาได้ทำอย่างนี้ยิ่งผู้หญิงนี่มีจิตเล็กจิตน้อยเป็นจิตพวกที่อัปปาพาถังแยกเหมือนไม่ใช่โรคมะเร็งโรคอหิวาหรือโรคให้คอยโรคใหญ่ๆไม่ใช่หรอกโรคปวดหัวปวดตัวโรคคันชะเยอะหลายร้อยหลายพันหลายหมื่นหลายแสนโลกมันเป็นอย่างนั้น แล้วละเอียดจุกจิกจุกจิกลักษณะอย่างนี้มีมากเมื่อเข้าไปที่ไหนก็มีทุกโรคแล้วมันเก็บยากหลายๆอันมันก็เป็นโรคไตและมันยิ่งโรคใหญ่กว่าโลกใหญ่ด้วยอยากฟังซ้อนให้ดีนะไอ้เล็กๆนี่แหละไอ้โรคเล็กๆนี่แหละโรคจุ๊บๆนี่แหละมันมากรวมกันอยู่มันมากแล้วมากกว่าโรคใหญ่มีน้ำหนักยิ่งกว่าโรคใจจึงจะฉุดอะไรได้เก่งเขาพระพุทธเจ้าถึงบอกว่าถ้าให้ผู้หญิงบวชศาสนาเราเหลือ 500 ปีแต่พระพุทธเจ้าก็ยอมพระพุทธเจ้าก็ยอมเป็นพระเมตตาอันยิ่งใหญ่พูดแล้วก็ขอยกตัว ว่าตัวเองทำกับผู้หญิงอยู่เดี๋ยวนี้คนทวงคนจริงแสนรู้เข้าใจชัดอาตมาถืออยู่อย่างเดียวเท่านั้นว่าอาตมาเองไม่ได้เป็นพระพุทธเจ้าอาตมาถืออยู่อย่างเดียวแล้วอาตมาก็จะไม่ทำอันนั้นไปเทียบเคียงพระพุทธเจ้าแต่ว่าอาตมาก็ถือว่าศาสนานี้ทุกวันนี้แม้แต่จะผู้ชายเท่านั้นที่จะรับศาสนาก็ตามไม่จริงผู้หญิงก็รับได้และผู้หญิงที่มีอินทรีย์พละและมีความต้องการรุนแรงและก็มีฐานแห่งฐานแห่งบารมีที่จะรับมีอยู่อาตมาเป็นบริษัทอาตมามีอะไรต่ออะไรหลายๆอย่างที่พูดไม่ได้สิ่งที่พูดได้พูดอยู่แม้จะเป็นการคุย โอ้อวดของตัวเองออกไปก็ตามก็คุยก็พูดพูดอยู่สิ่งที่พูดได้สิ่งที่พูดไม่ได้มีอีกเยอะที่อาตมาพูดไม่ได้พูดไปแล้วไม่รู้กันเพราะอาตมาจะศึกษานี่อาตมาก็จะต้องศึกษาอะไรต่ออะไรอีกมากที่พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าเรามีความรู้เท่าใบไม้ในต้นไม้นี้แต่เราสอนพวกเธอใบไม้กำมือเดียวบริจาคจากนี้สิ่งที่ท่านรู้ที่ท่านไม่พูดอีกใบไม้เต็มต้นคิดดูซิมีสัดส่วนเท่าไหร่กับใบไม้กำมือเดียวมากกว่ามากนะแล้วท่านก็ไม่ได้ไปสอนเพราะท่านสอนไม่ได้ไม่ต้องสอนสอนไปทำไมมีแต่พระโพธิสัตว์จะต้องเรียนใบไม้ทั้งต้นนี้ด้วยเพราะบริษัทจะต้องเรียนด้วยแม้จะยังไม่เป็นพระโพธิสัตว์เต็มก็ต้องมีใบไม้ขั้นต้นขึ้นต้น แล้วถ้าใครเชื่อว่าอาตมาเป็นพระโพธิสัตว์อาตมามีใบไม้ไม่ต้องให้มากหรอกก็มากกว่ากำมือแล้วล่ะจะค่อนต้นก็ตามขึ้นต้นก็ตามเหลืออีกใกล้จะเต็มต้นก็ตามก็เป็นสิ่งที่มันพูดไม่ได้อีกตั้งเท่าไหร่เพราะฉะนั้นไอ้สิ่งที่ไม่พูดไม่ได้หมายความว่าสิ่งนั้นไม่มีสิ่งไม่มีแม้จะรู้อยู่ว่าคนอื่นเขาถูกทวงคนอื่นเขาดูถูกคนอื่นเขาว่าเอาคนอื่นเขาเข้าใจไม่ได้หรอกเพราะว่าประจำอาตมาทำงานตามสมมติสัจจะปรมัตถสัจจะเป็นของส่วน อาตมาอาตมาไม่ทุกข์ใครจะนินทาก็ไม่ได้ทุกข์ใครจะชมเธออาตมาก็ไม่ได้ไปเป็นยังไงไปเป็นแต่เพียงว่าอาตมารับรู้ว่าเออเขาชมเชยนอกจากเขาชมเชยแล้วอาตมาจะไม่รับชมเชยอย่างเดียวด้วยซ้ำอาตมาจะทำยินดีด้วยซ้ำและอาตมาจะเอาสิ่งที่น่ายินดีนี้ออกมาเผยแพร่กับพวกคุณทำเป็นรากซ่าเกินไปไอ้สัตว์เพื่อให้คุณยินดีในสิ่งที่ดีที่เราได้ทำกันแล้วจะได้เร่งเราไม่บอกนะบอกเปิดเผยไปอันนึงบ้างจะได้ชื่นชูจะทำให้คุณเองตื่นใจเมื่อคุณศรีรัตน์มากขี้เกียจขยันติดหยุดมากก็จะเป็นจะต้อง จิตใจของคุณยินดีในสิ่งเหล่านี้เพราะถูกทิศทางและเป็นฐานกรรมฐานแก่หลายคนที่จะต้องกระทำทั้งผู้ที่ยังไม่ถึงก็ให้มีปิติไปผู้คิดถึงแล้วจนเลยเถิดจนไปหยุดก็จะต้องดึงกลับไม่เช่นนั้นมันก็เลยเถิดอยู่นั่นแล้วมันก็ไม่รู้อะไรเพราะฉะนั้นก็ต้องดึงกลับมาใหม่แล้วก็ถ้าไปกระชากมาเงี้ยเพราะมันจึงหลายอย่างที่เราเองเรานำตัวอาตมาเองอาตมาไม่กลัวการนินทาถ้าอาตมาอยากจะได้ความเคารพนับถืออาตมาก็ต้องกลับไปทำตนเหมือนอย่างใหม่ๆเหมือนอย่างที่อาตมาสบายๆปล่อยๆว่างๆไม่ต้องไปถือสมุดอะไรไม่ต้องไปยึดอะไรดีชั่วไม่ต้องหมุน ต่ำสูงคนนั้นคนนี้ทุกข์ร้อนอะไรก็ก็ไม่ต้องมีอะไรก็บอกไปตามบอกเหนื่อยๆเฉยๆไม่ต้องเร่งรัดเร่งเร้าไรแล้วคนก็ไม่ติดหรอกคนเขาก็จะเอาหญ้าบอกความจริงได้แต่ไม่มีอุบายไม่ต้องมีนโยบายไม่ต้องมีข้ออะไรเข้มงวดอะไรหรือเข้มงวดไปหน่อยบอกเขาก็หนีขัดเกลาเขาไม่เอาเพราะฉะนั้นเราต้องเปลี่ยนไม้หลอกหมายเลขอะไรต่างๆนานาไม่หรอกหมายเลขนี้ไม่ใช่ว่าใช้เล่ห์ด้วยการที่จะแกล้งเขาไม่ใช่แต่หวังดีเจตนาดีเพราะฉะนั้นจะต้องเป็นไปดึงมาอย่างโน้นอย่างนี้ให้มีลักษณะอย่างนี้แล้วก็ชี้บอกแล้วก็ชี้บอกให้ผ่านจริงๆแล้วก็ชี้ๆๆปัจจุบันเรื่อยไปมันมีคนละเม็ดหรือว่ามีนโยบายอะไรเยอะแยะในเวลาทำงานมาก แต่ถ้าเมื่อทำแล้วเราก็จะต้องเข้าใจว่าตัวเราไม่ได้อยู่ในฐานะสบายแบบภาษาโลกเพราะเวลาอาตมาทำงานแล้วอาตมาก็ไม่ได้สบายอย่างที่เป็นใช้ภาษาโลกไม่สบายที่ว่านี้ก็คือว่าอาตมาไม่ได้อยู่ว่างๆไม่ได้อยู่นิ่งๆแบบเห็นตรงแบบดื้อๆไม่ได้อยู่อย่างนั้นหรอกกลายเป็นคนว่างๆมันง่ายๆเบาสุขุมสงบระงับสำรวมไม่มีอะไรมากเรียบร้อยไม่บาทไม่เจ็บใครเฉยเห็นท่านก็อุเบกขาเออมีอุเบกขานิ่งสงบหยุดดีจริงหนอไม่ได้เป็นอย่างนั้นหรอกแน่นอน คนรับนับถือในสภาพที่เรียกว่าถ้าจะถือว่าเป็นสมณะแบบสงบระงับนิ่งบูชาเชิดเอาไว้เฉยๆจะน้อยแต่ก็จะพาคนทำได้จะมีบทบาททำให้คนเกิดปัญญาได้ศรัทธาน้อยลงในสภาพที่เป็นศรัทธาบูชาแต่ศรัทธาจะเป็นศรัทธาจึงเกิดใหม่จะเกิดเพราะศรัทธาที่เชื่อมั่นศรัทธาที่จะพิสูจน์ศรัทธาที่คนใดเข้ามาคลุกคลีเข้ามาปฏิบัติตามเข้ามาทำด้วยเห็นจริงของนั้นเป็นของตนผู้นั้นจะศรัทธาใหม่และศรัทธาที่มีปัญญาไม่ใช่ศรัทธางมงายแบบรอบต้นศรัทธารอบต้นเห็นสิ่งนี้น่ารัก อ้ายเข้าใจดีได้แต่ก็ยังไม่ได้มีอะไรเป็นแต่เพียงนับถือศรัทธาศรัทธาแบบนั้นก็เป็นศรัทธาเบื้องต้นมันก็ตามที่จะได้ศรัทธาเบื้องต้นอย่างนั้นจะน้อยลงและตัวอาตมาเองก็จะสบายแบบที่เราเป็นพระที่เขาศรัทธาบูชาเหมือนพระพุทธรูปหลวงพ่อหินเหมือนพระนิ่งแบบศาสนาต้นศาสนาโดยวิธีก็จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างที่กล่าวนี้อาตมาจึงไม่ใช่ว่าเราจะลดแต่เราจะได้เพิ่มขนใหม่ที่จะมีศรัทธาใหม่เราจะไปศรัทธาเป็นเนื้อหาเป็นแก่นเพราะคนเคารพนับถือในจุดนั้นจะลดน้อยลงจริงแม้แต่ผู้ที่เข้ามา จะมานี่นะมีหลายระดับระดับที่เขาศรัทธาแต่ก่อนนี้พอตอนหลังๆมันลดลงหรือแม้แต่พวกเราเองนี่ยังลดลงได้อย่างนี้ไม่ใช่แล้วอันนี้อันนี้เปลี่ยนแปลงแล้วอันนี้ท่านเปลี่ยนสิ่งที่เคยเป็นแล้วไอ้นี่ว่าท่านเรียนกลับแล้วเหมือนกับปัญจวัคคีย์ที่เคยศรัทธาพระพุทธเจ้าในตอนต้นศรัทธาอย่างเลยเถิดไปจนกระทั่งจะยุบให้พระพุทธเจ้าเลยเธอไปอยู่พระพุทธเจ้าบอกมาแล้วถ้าขืนถูกปัญจวัคคีย์ยุคนี้ก็เลยเน่ากันพอดีจะเอาให้เน่าจริงๆด้วยพระพุทธเจ้าไว้ตัวรู้ทันก็เลยบอกไม่ได้แล้วพื้นบ้านอยู่เหมือนปัญจวัคคีย์เน่าแหมเลยแล้วก็เลยตกทางไปเลยเป็นมิจฉาทิฐิไปเลยพระพุทธเจ้าไว้ตัวท่านก็เลยกลับ กลับมาปฏิบัติตนจนปัญจวัคคีย์ไม่ศรัทธาก็ไม่เห็นเป็นอะไรพุทธเจ้าขืนแค่ตำหนิคืนจะไปเอาใจคนกลุ่มหนึ่งหรือเอาคนส่วนหนึ่งอยู่เท่านั้นทั้งๆที่ท่านเองท่านก็มีแต่ปัญจวัคคีย์นับถือมากคนอื่นเขาก็ไม่ไกลหรอกเพราะว่าตอนนั้นท่านยังไม่มีมีเด่นมีอะไรนักหนาเสร็จแล้วท่านก็สลัดความนับถือนี้ไม่ต้องนับถือเขาไม่นับถือจนกระทั่งมากมายจนกระทั่งเขารังเกียจขนาดพระพุทธเจ้าตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าแล้วกลับมาหาปัญจวัคคีย์ยังมีจิตยึดอยู่เลยว่าไม่นับถือไม่นับถือไม่นับถือแต่เพราะความจริงเพราะความจริงหลายๆอย่างจนทำให้ประชาชนขี่ต้องนับถือทีนี้มันมีอะไรหลายอย่างที่อธิบายละเอียดกันไม่พอซ้อนที่พระพุทธเจ้า ทำให้ปัญจวัคคีย์ตอนนับถือได้เพราะว่าปัญจวัคคีย์มีปัญญาเหมือนกันแล้วก็มีสัจจะพระพุทธเจ้าอยู่คบกันมาก็มีสัจจะพระพุทธเจ้ายกเอาสัจจะขึ้นมาว่าเราเคยกล่าวไว้ว่าเราเองเป็นพระพุทธเจ้าเรายังไม่เคยกล่าวใช่ไหมเพราะฉะนั้นเมื่อเราเคยเมื่อเรากล่าวขึ้นมาฟังเราก่อนสิสัจจะอันนี้ปัญจวัคคีย์เชื่อว่าพระพุทธเจ้าไม่โกหกแน่ท่านก็เอาอันนี้มายกยืนยันกับปัญจวัคคีย์เป็นจุดแรกก่อนถ้าเจอก็คือจึงยอมเชื่อแม้ใจจะยังไม่นับถือศรัทธาแล้วก็ยังไม่นับถือศรัทธานั้นเองเพราะว่าการที่จะนับถือศรัทธาก็จะเป็นพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์นับถือพระพุทธเชื่อในพุทธะมอบกายถวายชีวิตพุทธะเป็นปรมัตถ์เนี่ยไม่ใช่ปากพูดเพราะแม้แต่เริ่มต้นยังไม่เป็นโสดาบันก็เพราะว่ายังไม่ยอมรับพระพุทธเจ้า โกณฑัญญะยอมรับก่อนโกณฑัญญะเป็นโสดาบันก่อนนับถือศรัทธาในพระพุทธพระธรรมจนมอบตัวเองเป็นพระสงฆ์พระโกณฑัญญะจะเป็นพระสงฆ์เององค์แรกก่อนเป็นรัตนตรัยครบเพราะนับถือพระพุทธจริงๆเกิดจิตอริยะปัญญาเห็นนับถือจริงๆโอ้โหพุทธแท้จริงแล้วนับถือยอมมอบให้จงนำพาเราเถิดจงพาเราไปสู่ที่ท่านไปเห็นแล้วเข้าใจแล้วท่านถึงจุดนั้นจริงๆด้วยก่อนจะอยากเห็นแต่อีก 4 องค์ไม่เห็นอีก 4 องค์ยังขายใจยังไม่เชื่อในพระพุทธยังไม่เชื่อหรอกพระพุทธเจ้าบรรลุธรรมเพราะฉะนั้นนายหลายคนที่มาศรัทธาอาตมาหลายคนไม่เชื่อว่าอาตมาบรรลุธรรมคุณยังไม่ พุทธะกูยังไม่ถึงโพธิสัตว์หรือโพธิรักษ์ก็แล้วกันเอาแค่แค่นี้แต่แน่นอนอาตมาขอยืนยันอาตมาโพธิรักษ์หรือว่าโพธิสัตว์นี้อาตมามีธรรมะอันเดียวกับพระพุทธเจ้าแต่คุณยังไม่เชื่อในความบรรลุนี้แม้โสดาสกิทาอนาคตก็ตามคุณยังไม่เชื่อว่าจะอาตมาพวกนี้มันโสดาจริงหรือสกิทาจริงหรืออนาคามีอรหันต์จริงหรือคุณไม่เชื่อเพราะมันไม่ควรจะเชื่อลำลองคุณก็ยังมีจิตส่วนหนึ่งในชีวิตอย่างนี้เรียกว่ายังไม่ถึงยังไม่ถึงพุทธอย่าว่าแต่ผู้หญิงหรือพระเราบางองค์เขาก็ยังเป็นเพราะฉะนั้นบางองค์มาอยู่ได้สักพักๆๆก็ไปไปแล้วก็ตีลังกาตกไปเลยเพราะที่อื่นไม่มีที่ช่วย พ่อไปก็สึกส่วนมากก็สึกที่อยู่ได้ก็อยู่อย่างงั้นแหละเจริญหรือไม่มีอะไรฐานอะไรเลยไม่พูดไม่ใช่ว่าพูดรื้อฟื้นไม่ใช่ว่าพูดให้พวกคุณกลัวมาไม่กลัวหรอกกิเลสมันไม่พากลัวหรอกถ้าเผื่อว่าเกิดกิเลสแล้วเว้ยไอ้ที่พูดอย่างนี้มันยับยั้งเราได้เราจะไปสักอย่างไปมันไม่ได้ครูเอาไว้นี่พูดสัจจะที่ว่าเรื่องเกิดแล้วมีอยู่ยกสิ่งเป็นหลักเป็นฐานอ้างอิงให้ฟังนะถ้าใครอยู่ก็จะรู้สึกตัวว่าดีขึ้นเราดีขึ้นนะเราได้สิ่งที่ได้เราจะพาเพิ่มขึ้นไม่ใช่ศรัทธาแค่เริ่มต้นศรัทธานี้มันเกิดปัญญาแล้วมันเกิดจริงเป็นศรัทธาชั้นสูง พูดอย่างนี้มันซ้อนอยู่ว่าศรัทธาชั้นต้นแต่ศรัทธาชั้นสูงที่เราได้เองจนจิตเองปฏิบัติและเห็นจึงเห็นเองเป็นปัจจัตตังแล้วอ๋ออันนี้เชื่อมั่นความศรัทธาอย่างนี้มันไม่แปลกแปรปรวนความศรัทธาอย่างนี้ไม่เปลี่ยนแปลงไม่กลับไปกลับมาแล้วแต่ความศรัทธาชั้นต้นก็เป็นสิ่งนำต้องมีก่อนเหมือนกันเพราะคนที่มานี่มาชั้นต้นมามีศรัทธาชั้นต้นยังไม่บริบูรณ์ทีเดียวยังไม่ถึงพุทธะยังไม่ถึงซึ่งศรัทธาพุทธคุณเพราะเรายังไม่มีพุทธคุณนั้นเองเพราะฉะนั้นจึงได้ศรัทธาลำลองลำลองไปลำลองไปเมื่อเรามีสิ่งนี้แล้วเราจะไม่กล้าเราจะไม่กล้าไปติเตียนผู้มี เพราะมันเห็นของจริงด้วยกันแล้วเขาก็จะไม่กล้าแต่ทีนี้หลายอย่างมันซับซ้อนไปมาเมื่อเราได้ของจริงชั้นนี้ชั้นนี้ชั้นอื่นเราเดินขึ้นชั้นนี้อีกคนนึงก็ถึงชั้นโน้นแล้วแต่เขาเหวี่ยงกลับมาฉันทีมาช่วยคนอื่นที่ต่ำกว่าเราเลยนึกว่าเราสูงกว่าเพราะเราเห็นว่าอ้าวนี่ทำไมเดินลงมาต่ำก็ถ้าจะเดินลงมานี่ท่านแน่ใจแล้วว่าท่านจะเดินโดยที่เรียกว่าท่านจะอนุโลมอันนี้เป็นกิจการเป็นงานปฏิสังขรณ์กลับเข้ามารื้อขนสัตว์หรือเข้ามาช่วยผู้อื่นโดยเฉพาะหน้าที่ของโพธิสัตว์มันมีอีกเยอะนี่ไม่ใช่แกล้งพูดแล้วคนที่ไม่จริงใจเนี่ยพูดอย่างนี้พูดไม่ได้แล้วก็ทำไม่ได้ด้วยกฎดีก็ตีลังกาเพราะงั้นพวกเราที่พูดแล้วนี่อย่างคนนั่งคิดว่าจะทำอย่างที่พูดที่ผมพูดง่ายๆนะพูดเพ้อๆไปขายหรือว่าจะทำอย่างนี้มากกว่าเดี๋ยวจะ รู้จักตัวเองให้มากอย่างที่กำชับกับชาอัดกันที่ตาต้องรู้ตนรู้ตนให้จริงแต่ยังไม่มั่นใจอย่ามาทำเหลาะแหละมันอยากอวดดีนะคนเนี่ยมันอยากอวดดีกิเลสเนี่ยมันพาให้อวดดีด้วยมันอยากอวดดีจะตายตายเพราะอย่าอวดดีมานี่ทับถมแผ่นดินไปไม่รู้กี่เท่าไหร่เท่าไหร่แล้วก็อวดดีที่สุดอยากพอดีได้กินเลยกินเลยมันพาคนนี่แหละมันตายอยู่ในโลกนี้มันก็อยู่ในโลกนี้เป็นเบอร์อะไรมันไม่พาหรอกมันพาคนเป็นเบื่ออยู่ในโลกนี้ผมจะประมาทประมาทไม่ได้แต่ในเมื่อมันได้ทำงานอาตมาทำงานแล้วสิ่งที่จะต้องไม่ยึดไว้ ต้องปล่อยวางต้องเป็นอะไรอื่นอีกก็ต้องเป็นก็ต้องเป็นเพราะงั้นมาทำแล้วเสร็จก็ต้องมีอย่างน้อยมีอย่างนี้ต้องได้รับคำนินทาเยอะคนทำงานก็ต้องมีการนินทามีการกล่าวตู่อย่างโน้นอย่างนี้อะไรเราจะพอพูดเพื่อแก้ไขก็พูดอะไรไม่พอพูดก็แก้ไขแล้วก็ฟังฟังแล้วเราก็เข้าใจแล้วก็เท่านั้นก็เฉยไว้จนกว่าจะเกิดโอกาสแล้วก็ค่อยเอามายกอ้างพูดแล้วก็จะเข้าใจง่ายขึ้นแม้เราจะรู้จริงอยู่อย่างไรถ้าผมไม่ถึงกาละไม่ถึงโอกาสเป็นไปไม่ได้ผู้ได้ตายมันก็ไม่มีประโยชน์พระพุทธเจ้าท่านบอกว่ายังยังกินจะเมาเมาพระพุทธเจ้าทำให้เขาท้อง ทีน่าเต้นร้องไห้เปล่าๆมีเธอกับเราสองคนนั้นแหละรู้กันนะๆๆรู้กันจริงหรือไม่จริงเธอกับเรานี่แหละรู้กันคนอื่นที่จะไปยังไม่รู้อะไรได้คนข้างนอกฟังก็ยิ่งเห็นยิ่งใหญ่น่ะสิเพราะมองไม่ได้ 2 อย่างหนึ่งบริสุทธิ์ 2 ไม่บริสุทธิ์ด้วยกันทั้งคู่ก็รู้กันเองว่าจริงหรือไม่จริงเธอรู้จักเฉยเฉยต้องรอเวลาถ้านางมารมีการปกปิดความเลวของตัวเองได้อยู่เท่าไหร่เท่าไหร่มันก็มีเวลานานเท่านั้นเท่านั้นที่เขาจะปกปิดไปซึ่งนางมาลิกาก็ต้องทุกข์ตรงที่จะต้องพยายามปกปิดความเร็วของตัวเองอย่าให้เปิดเผยอย่าให้หลุดออกมาให้ได้นะความเร็วนี้ แต่คนอย่างนางมาวิกาแล้วก็บารมีของพระพุทธเจ้ามันมากมันไม่ช้าไม่นานเลยมันก็เปิดเผยความจริงออกมาตัวเองทำอะไรปลอมแปลงในความปลอมแปลงก็ออกมาทั้งๆที่ตัวเองก็ต้องการใครก็ต้องการความผิดของตัวเองไว้ให้มากที่สุดแต่มันก็ออกมาไอ้อะไรก็แล้วไปจับใส่ถุงไว้ทำเป็นทองเธอหลุดออกมาก็เห็นแล้วอะไรอย่างนี้ง่ายๆซึ่งมันก็ไม่ควรจะง่ายขนาดนั้นแต่มันก็ง่ายๆแล้วมันก็เปิดพระพุทธเจ้าก็ไม่รู้ไม่ได้ไปที่ดีต้องพูดอะไรฉันก็ไม่พูดอะไรอีกอย่างนี้เป็นต้นก็หลายๆอย่างนี้เป็นตัวอย่างยกกลับมาอ่านก็เอาตัวอย่างที่มันมีอะไรที่มันมีปัจจุบันเอาปัจจุบันอะไรเป็นชาดกชาดกอะไรเป็นหลักฐานอะไรพอ ไปเรื่อยๆมีงานมากกว่ามากมีหลายเรื่องก็หลายเรื่องที่พูดหลายๆอย่างขึ้นมาก็เพื่อที่จะให้เข้าใจอะไรรายล้อมให้มันรายล้อมให้มันมีเหตุมีหลักมีอะไรก็ได้ต่างๆมากมายและทำงานที่ยังไม่ใช่งานเล็กอาตมาไม่พูดความใหญ่ไม่พูดเรื่องงานใหญ่มาแต่ต้นจนหลังตอนหลังนี่มันเน้นงานใหญ่ให้เห็นว่ามันเป็นสิ่งใหญ่เพราะมันจะต้องบอกความจริงขึ้นมาเรื่อยๆแต่ก่อนนี้เราก็ทำกันไปเถอะเราก็ทำกันไปไอ้นู้นไอ้นี่อะไรต่ออะไรก็ไม่ได้ไปนะพูดเหมือนอย่างทุกวันนี้หรอกพวกเล็กๆพูดทำต้นมากตอนนี้ก็ยังทำอยู่มีส่วนทอมแต่ก็มีส่วนคุยไม่ใช่คุยหรอกที่จริงพูดสัจจะพูดความจริงบอกให้รู้ตัว นั่งผิดมานะอยู่มากเกินไปเพราะมันเป็นของจริงด้วยว่าเราโตขึ้นเราก็บอกโตขึ้นแล้วก็บอกความสำคัญขึ้นเราไม่ได้ทำเล่นเราทำจริงอาตมาไม่ได้ทำเล่นมาตลอดเวลาทั้งสิ้นแล้วก็พูดความจริงใจบอกความจริงใจมาตลอดเวลาเพราะฉะนั้นใครจะว่ายังไงใครจะคิดยังไงก็ไม่ว่าแม้แต่บางคนที่จริงผู้ปกครองบางคนที่ออกไปเป็นพระคนดีที่แย่กว่าไฟแล้วก็เชิญไปสึกอะไรก็ได้ถ้าจะว่าด้วยจิตขนลุกๆแล้วจะว่าเสียดายก็เสียดายแต่อาตมาต้องรับส่วนใหญ่รักษาส่วนใหญ่ไว้ส่วนเล็กส่วนปลีกก็เป็นเวรของแต่ละบุคคลไปวิบากของแต่ละบุคคลก็จำเป็นอยาก ทุกคนแต่ช่วยได้เท่าที่ช่วยได้แม่เดี๋ยวนี้ฝ่ายหญิงด้วยกันนี่ก็กำลังมีกิเลสมันเล่นงานกันอะไรกันคนเก่าคนใหม่คนมากอดคนมาหลังมันก็กิเลสเล่นงานแล้วตัวเองก็แพ้ภัยตัวบางคนไปบางคนก็รู้สึกสำนึกตัวแล้วก็แกก็กลับคนแก้กลับไม่ได้ไปใหญ่เลยหายซ้ำไปเลยที่จริงไม่ใช่ท้าทายที่จริงก็ถ้าเห็นที่ไหนดีก็ไปไม่ได้ว่าอะไรไม่ได้ไม่ได้ท้าทายหรือว่าไม่ได้พูดแบบนั้นก็ทำอย่าบอกก่อนบอกไม่มีสติเราพูดจริงๆไม่ได้มีอารมณ์อย่างที่ว่านั้นจริงๆพูดด้วยใจซื่อพูดได้จริงถ้าใครเจอระลึกได้ว่าตั้งแต่ มาทำงานวันนี้ยิ่งคนอยู่มานานๆอาตมาเคยหวงแหนอะไรสำหรับใครจะไปเรียนที่ไหนใครจะศึกษาของใครใครจะเอาความรู้จากคนนั้นคนนี้แล้วเอาของคนโน้นคนนี้มาว่าดีเด้ออะไรต่ออะไรต่างๆนานาอาตมาไม่เคยปิดบังไม่เคยที่จะเรียกว่าชุดฟังหรือว่าปิดกั้นหรือว่าอย่างนู้นอย่างนี้เจ็บไม่เปิดช่องให้แล้วก็ไปจะทำให้เสียเลยอะไรไปเลยไม่นอกจากเห็นอยู่ว่านี่มันมันมากไปนะเนี่ยถ้าไปรับก็ใช้นโยบายในการพูดให้เห็นภัยเห็นความผิดมากๆหน่อยให้ระลึกรู้สึกเองฟังแล้วก็เหมือนเป็นโลโก้ลงโทษแล้วไปข่มขี่พระ หรือว่ากิจกรรมอันนั้นของผู้นั้นผู้นั้นบ้างแต่ก็ไม่ได้ปิดกั้นเอาไว้ว่าจะไปจะไปอีกไม่ให้อย่างนู้นอย่างนี้อะไรต่างๆนานาเป็นแต่เพียงว่าจะพูดสูงสุดก็แต่เพียงว่าไม่ควรหรอกถ้าเป็นสุดท้ายขอ comment ก็บอกว่าไม่ควรไปหรอกเธอคุณไม่ควรไปแต่ถ้าผมก็ยังจะไปอยู่ก็จะไปห้ามได้แต่จะให้อาตมาสนับสนุนอาตมาต้องไม่พูดสนับสนุนแน่ก็บอกจะไม่ควรจะบอกว่าคนนี้แม่งจะไปมันอยากจะรู้มันอยากจะเลิกก็ตามใจเขาจะพยายามใช้ภาษาพูดที่พูดอย่างหลายๆอย่างถ้าใครจับสังเกตหรือทบทวนให้ดีจะรู้ว่าพูดซ้อนซ้อนไว้อยู่เสมอไม่ได้พูดเป็นการเผด็จการบังคับเบียด น้ำใจอะไรจนเกินขอบเขตไม่ใช่แต่ขัดเกลาใจไม่มีแน่อาตมายืนยันอาตมาขัดเกลาใจคนขัดใจคนฉันเลยก็ถามอาตมาแน่ใจอาตมาทำสำเร็จก็ทำแต่ว่าจะไปให้ปิดป้องเผด็จการเห็นอย่างที่ตนเห็นบังคับเลยจะต้องไม่เอาจะต้องอย่างนี้ไม่งั้นโกรธกันอาตมาไม่บ้าอย่างงั้นแม่งไอ้บ้าไม่ทำเหมือนกันเพราะมันไม่มีประโยชน์อะไรไม่มีทั้งคู่เราเองก็บ้าไปเอาตามใจเราไปเผด็จการไปดึงดันถึงแม้เขาจะอยู่มันก็ยากมันก็ยากครับเพราะว่าจิตตัวนี้มันมีให้เขาไปทดสอบสิเขาก็มาทดลองเลยสิถ้าจะร้องก็ได้อย่างงดก็ทานของเขาแล้วเขาได้อย่างนั้นก็ถามเขาเขามีเนื้ออันนั้นมาเขาต้องเอาอันนั้น ถ้ามันต่ำก็ต้องให้เขาต่ำถ้าคุณเอามาคุณน่ะนี่ไม่สัจจะสบายสบายแต่ถ้าเขาสูงก็ไปสัมผัสอันนั้นแล้วเขารู้เองรู้เองก็ส่งมามาทีนี้คุณก็สบายพอเข้าไปทดสอบมาแล้วรู้แล้วก็มาตอนนี้จิตใจเขาก็ดีขึ้นเสียหายอะไรไม่เสียหายเพราะฉะนั้นในระหว่างเสี่ยงที่เราบอกว่าเราบอกว่าไม่ควรจะไปก็เสี่ยงเพราะฉะนั้นคุณไปคุณอาจจะไปถูกก็กล่อมนอนเป็นฐานนอนเลยที่จริงคุณควรจะอยู่ที่นี่ได้ขัดเกลาที่ไม่ได้แต่คุณไม่ถามคุณไปที่นู้นกล่องไปเลยกูก็ไม่ได้อยู่ฐานต่ำแทนที่คุณจะขึ้นฐานสูงได้คุณขึ้นเพราะคุณไม่ทำก็คุณแฟน พจนานุกรมบอกว่าไม่ควรแต่ถ้าใครเห็นจะไปมันห้ามไม่ได้นิกิเลสเขาจะไปเขาก็ไปเพราะถ้าไป 1 ถ้าตัวเองเก่งจริงดีจริงมีสติสัมปชัญญะมีปัญญามากพอก็ไปทดสอบให้เห็นทางออกไม่ดีไม่จริงก็มาก็สบายก็เลิกกันแต่ถ้าไม่มาเราโง่เราไปเสร็จแล้วเราก็ไปถูกก็กล่อมเกลาหรือว่าไปอะไรต่ออะไรชี้ชวนแล้วเราก็ตกอยู่ในฐานะคุณก็ไปวนในโลกลูกนั้นก็ตามนั้นพยายามก็ไม่มีฐานสูงกว่านั้นคุณก็อยู่ที่นั่นแหละก็ยังไม่รู้ได้ว่าเมื่อไหร่คุณจะสลับออกมาจากอาณาจักรนั้นหรือว่าจักรวาลนั้นได้ก็ยังไม่รู้เมื่อไหร่กูจะออกมาจากจักรวาลนั้นได้ก็เข้ามาไม่ถูกเพราะเราจะไปช่วยยังไง เพราะฉะนั้นก็ใครคิดว่าสิ่งใดที่อาตมาห้ามสิ่งนั้นควรจะคิดบ้างคนจะระลึกบ้าสิ่งใดยิ่งถึงขั้น 5 ความจริงได้ยังไม่ห้ามหรอกไปทดสอบได้หรือเปล่าเพราะเราก็เชื่อว่าเออก็จะพอไปไปได้สนับสนุนด้วยซ้ำไปเพราะมันยิ่งทำงานศาสนานี้มากขึ้นมีคนมากเป็นผู้หญิงนี่เป็นตัวปัญญามันจะเห็นตัวแฟชั่นนำแต่ไม่ใช่เห็นก่อน ก้อนเล็กเห็นยุบยิบๆดาวพราวพรายแต่ไม่ใช่เข้าไปเห็นแก่นเห็นเนื้ออะไรไว้นักหรอกแต่มันก็เป็นลักษณะดาวมันก็ต้องส่องแสงตามแสงของตนดาวแดง 2 สีแดงดาวฟ้าส่องสีฟ้าก็จริงอยู่แต่เห็นแสงมันรำไรเป็นผู้บอกสัญญาณเป็นตัวนำก่อนมันจะเป็นคุณลักษณะของอีกทีภาวะทั้งนั้นเพราะฉะนั้นผู้หญิงจึงจะเห็นแฟชั่นจึงมีอยู่เป็นธรรมดามากก็เอาจึงต้องใช้กฎหนี้เลือกทัดเป็นเขาแก่นขึ้นมาอาตมาเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าต้องระวังมากอาตมาเองอาตมา คิดว่าอาตมาทำงานโพธิสัตว์ 1 แล้วอาตมาก็คิดว่าอาตมาทำงานช่วยเหลือเผื่อฝ่ายผู้หญิงโดนใจจริงแล้วอาตมาจึงจะต้องรับผิดชอบมากแล้วก็รีบใครจะบอกว่าอาตมาตั้งกฎเองนั้นจริงอาตมาบอกว่าเรื่องผู้หญิงนี่เป็นเรื่องของอาตมาเพราะฉะนั้นสำนักไหนที่ไหนอื่นๆอะไรต่ออะไรต่างๆนานาอย่ามายุ่งกับอาตมาเลยจริงๆมายุ่งกับอาตมาไม่ได้ถ้าจะบอกว่าเป็นภิกษุณีก็จะบอกว่าไม่เป็นภิกษุณีก็จะบอกว่าเป็นหนี้อะไรให้เขาพูดไปก็จะพูดยังไงอาตมาไม่มีปัญหาอาตมารู้ว่าอาตมาช่วยพวกคุณอย่างไรถ้าใครรู้ว่าอาตมาเปิดปรมัตถ์อย่างไรกับพวกคุณอาตมาจะต้องมีสมาธิสัจจะอย่างไรอาตมา ได้แต่ว่าอาตมาจะต้องมีสมมติสัจจะกับผู้หญิงนี่ให้มากต้องเลือกแฟนจะต้องหามาตรการที่จะต้องช่วยเหลือทำอะไรที่จะไม่ให้พวกคุณนี่แหละทำบาปมากเพราะไม่เช่นนั้นมันจะยิ่งกว่าพระพุทธเจ้าก็มีฤทธิ์แต่พระพุทธเจ้าก็ยังบอกถ้ามีแล้วมันจะลดลงอาตมาจะไปแข่งกับพระพุทธเจ้าอะไรได้อาตมาก็ต้องไม่เก่งของพระพุทธเจ้าอาตมารับผู้หญิงมันก็อ่อนลงเหมือนกันเพราะฉะนั้นอาตมาจำเป็นที่จะต้องเข้มขึ้นเพราะฉะนั้นใครจะมาสู่มาว่าอาตมาอะไรอาตมาไม่มีปัญหาอะไรหรอกเพราะอาตมาดูว่าอาตมาธรรมนิติจริงใจใครจะมาก็มาผู

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน