211126 รู้ความประเสริฐของชีวิต-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ017.txt
เนื้อหาในไฟล์
26 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพระโพธิรักษ์แสดงธรรมก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกเปิดเจริญธรรมญาติโยมทั้งหลายฟังธรรมระดับสติปัญญาพอสมควรแต่วาระบางคนอาทิตย์นึงก็ไม่ได้มาทีนึงตั้งใจฟังตั้งใจทำความเข้าใจฟังคำแรกอานิสงส์ในการฟังธรรมะ รำคาญแย่งกับที่เราเคยได้ฟังมาบ้างรู้สึกแปลกออกไปแต่ความขัดแย้งหรือความแปลกออกไปเนี่ยแทนที่จะกลายเป็นทานแล้วกลับเป็นปีตลกให้เราเองเราไม่เห็นจริงกลับไปเป็นอย่างนั้นกลับยิ่งฟังแล้วยิ่งกว่าการแยงกับสิ่งที่แตกขึ้นใหม่ไปก็จริงแต่กลับมาทำให้เราเข้าใจยิ่งขึ้นสนับสนุนให้เราเข้าใจยิ่งขึ้นที่เป็นข้อ 12 ข้อที่ 1 และข้อที่ 2 สนับสนุนให้เราเข้าใจยิ่งขึ้นข้อที่ 3 ความคิดเห็นที่เราเคยคิดเห็นกันเดิมเป็นอย่างหนึ่งหรือความคิดเห็นแต่เดิมลึกๆของเราก็เห็นด้วยอยู่บ้างมันก็ยิ่งเห็นยิ่งขึ้นยิ่ง [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ทำอะไรอยู่ตอนนี้เกิดจากกระจ่างขึ้นไอ้ที่ลังเลสงสัยตัดสินเลยโอ๊ยชัดแจ้งน้องเข้าใจน้องหมดสงสัยคลายลังเลได้เรียกว่าพรหมลิขิตอิจฉาที่เป็นข้อ 14 ในการฟังธรรมแล้วเราจะเกิดเกิดอย่างนี้เราจะเกิดอานิสงส์แบบนี้ขึ้นเรื่อยๆทั้ง 4 ทั้ง 5 ข้อข้อที่ 5 นั้นจิตใจเบิกบานร่าเริงยินดีศรัทธาเลื่อมใสขึ้นมากเพราะว่ามันเกิดผลผลกระทบเป็นคนเราเบิกบานแจ่มใสร่าเริงยินดีศรัทธาทีเดียวและเป็นข้อที่ 5 คนมันเกิดสำหรับคนไทย ขนาด 88 ไปทีเดียวแปลกใจไปทีเดียวแต่บางอย่างก็ไม่ถึงแปลกใจแต่เห็นว่าแตกไปจัดเก่ามีอะไรขึ้นมาเติมบ้างแล้วเสริมทำให้เราเข้าใจยิ่งๆขึ้นหมดสงสัยพวกเราก็กินมันคงเป็นความเห็นแจ้งความเห็นสิ่งที่ครูเป็นสมาชิกคนสงสัยจะทำให้เราผ่องใสเบิกบานร่าเริงดีไม่ได้ยินฟังอาจจะอึดอัดอะไรไม่ใช่นี่แล้วก็ได้อานิสงส์ในการฟังธรรมก็คือไปได้เสมอๆถ้ายิงใครมาใหม่ๆเลยนะถ้ายิ่งอาตมาพูดถึงเรื่องแปลกๆที่มันข
อ่านต่อ
ัดกันกับทางที่เคยได้ยินได้ฟังได้ยินได้ซื้อมาเก่าๆเดี๋ยวนี้อาตมาไม่ค่อยจะงัดขึ้นมาว่ากันใหญ่โต แต่ก่อนนี้โอ้โหปวดขาขึ้นมานี่รับรองเลยมาใหม่ๆแปลกๆมาถึงนี่เฮ้ยอะไรเนี่ยพูดเรื่องอะไรทุกทีไม่เคยได้ยินก็พูดเรื่องอะไรไม่แปลกไม่เห็นพูดเหมือนพระองค์อื่นไอ้เรื่องนี้ทำไมอ่ะไปว่าเขาทำไมเขาทำไมต่างๆนานาไปเลยถ้าคนยังยึดติดอยู่อย่างที่เขายึดว่าอย่างเก่าๆอย่างที่เค้าเคยรู้มาว่าถูกก็ดีเขาก็จะว่าอาตมาเอามากมายแล้วพระองค์นี้พูดยังไงเนี่ยไปว่าคนนู้นคนนี้เขาก็อาจจะมาต้องแน่นอนแล้วต้องว่าจริงๆน่าจะเห็นน่าจะรู้ว่าอันนั้นไม่ถูกไม่ดีก็วานหน่อยแล้วก็ปรามหน่อยนะแต่ว่าๆบางทีใช้คำว่าด่าๆหน่อยด่าเหมือนกันเพราะฉะนั้นเขาก็จะเห็นว่าเขาทำไมไปว่าเขาทำไม ว่าในสิ่งที่มันไม่ดีก็ว่าไม่ดีสิ่งที่มันดีก็สวัสดีทีนี้ไอ้สิ่งดีนี่คนเขาว่ากันมาก่อนอาตมามากแล้วถ้าเท่แต่ส่วนดีธรรมะแต่ส่วนงามแท้มานานแล้วไอ้ส่วนไม่ดีก็ไม่พูดเพราะถ้าผมพูดส่วนไม่ดีปั๊บแล้วคนที่เห็นมันเป็นเหมือนกระจกชายตัวท่านท่านก็ไม่ดีเพราะฉะนั้นก็ไม่มีหมอกไว้อย่าเปิดออกมาเมื่อไหร่เดี๋ยวตกติดตรงตัวเองนี่ไม่ได้พูดเอาตัวดีมันจะมีที่เราหรือไม่มีก็ไม่เป็นไรแม้ไม่มีที่เรามันก็ไม่ติดเราแม้ไม่มีที่อื่นก็ไม่เป็นไรไม่มีที่เรายิ่งโชว์เราเลยพูดดีส่วนดีมีแต่เราได้แต่อย่าพูดเสียงพูดก็เสียคนเดียวเข้าเนื้อเราเขาก็เลยไม่พูดเสียไม่พูดส่วนไม่ดีพระใดๆก็เลยเพศเป็นส่วนดีเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอไอ้ ไม่ดีก็ยังเอาดีอื่นๆผ่านมาเขียนมาฟังมาเอามาเทศน์เทศน์ก็มาหลายร้อยปีแล้วจะมีทั้งนั้นพระโพธิรักษ์กล้าพูดถ้ามันเสียมันเข้าเนื้ออาตมารับถ้าอาตมาพูดข้อเสียข้อนี้และข้อเสียข้อนี้ข้าติดตัวอาตมาเอาเอาเลยอาตมาก็ยินดีที่จะรับท่านเนี่ยเป็นอย่างนั้นท่านน่ะเป็นอย่างนั้นเข้ามาอาตมาจะได้แก้ไขอาตมาไม่กลัวเพราะอาตมาเชื่อว่าอาตมาไม่เป็นอย่างนั้นมากนักหรอกถึงแม้เป็นอาตมาก็ยินดีรับไม่จริงมากที่สุดได้อาตมาว่าแต่แก้ไขยอมรับจริงๆอาตมาอาตมาจริงๆหลังจากนั้นอาตมาเพศเรื่องเสียอาตมาไม่กลัวใครจะว่าอาตมาเสียอาตมาไม่กลัวว่าจะเข้าเนื้ออาตมาอาตมาจึงเทศน์เรื่องเสียบ้าง แล้วก็ดูเป็นหนังรักดูหนังโรเเมนทำลายทุจริตทำลายปัญหานี้เป็นจุดเป้าหมายเพราะฉะนั้นลักษณะของศาสนาพุทธจึงล้างนายพรายเพราะฉะนั้นต้องไปพูดในส่วนดีมันจะได้ละลายอะไรกันชัดแล้วแต่ก็เป็นบ้างก็เป็นบ้างวิ่งหนีส่วนส่วนเลวแล้วก็ไปทำสวนดีขึ้นมากก็ถูกกระทำทำดีละชั่วก็จริงเพราะฉะนั้นเขาเน้นในส่วนทำดี เล่นกับเรามากแล้วอาตมามาเน้นสวนรักชั่วส่วนที่เป็นจุดเป้าหมายของศาสนาตรงก็ว่าบอกเรื่องควรรักนายพรานมีเป้าหมายตรงพระพุทธศาสนาอาตมาไม่ได้แสดงธรรมผิดศาสนาพุทธหรอกแต่อาตมาเองพูดไปโดยที่ไม่มีใครเขาทำก่อนเพราะเขาไม่กล้าทำให้มันตรงบอกแล้วว่าศาสนาพุทธตรงนั้นคือแสดงธรรมรู้ตัวละคือตัวที่นายกายที่ใครตัวเจ้าตัวนั่นแหละตัวดีเพราะฉะนั้นเธอก็พูดกันไปมันยิ่งเข้าตัวเราวันนี้เข้าเนื้อเราค้างๆๆเลยนั่นแหละมันอยู่ถูกต้องและเราเองเราทนไม่ได้เราอายเราเนี่ยเราก็ด่าคนอื่นก็เลยเหินห่างไปเลยบางคนบางคนนั้นไม่รับความจริง รู้ความชั่วแล้วก็ไม่พยายามให้คนอื่นเขาพยายามล้างให้ละให้ที่ให้หนักๆเน้นๆลึกซึ้งเข้าไปตอนนั้นก็ไม่ได้ดีก็ได้แค่นั้นเองแต่คนไหนเห็นประโยชน์เห็นอานิสงส์ว่ารู้ดีอย่างนี้หมายที่ชัดเจนนี้เอาอย่างนี้แล้วก็มาละล้างทำเอาจริงๆได้เป็นประโยชน์แทนคนนั้นก็ได้ขึ้นเรื่อยๆไปแหละไม่แน่นอนยิ่งเรายิ่งฟังเรายิ่งเอาไปลดไปละได้ด้วยเรายิ่งไม่เห็นมีเห็นความลับของการออกรายออกพระได้ออกไปมันเกิดเห็นอานิสงส์ไม่มีรถหรือการจางคลายตรงนี้เมาสบายง่ายดีไม่วุ่นไม่ทุกข์ไม่ร้อนไม่หนักไม่นาน ก็ได้อานิสงส์ในทางธรรมที่แท้ขึ้นทุกวันทุกวันทุกวันก็ไม่ตั้งใจฟังแม้อาทิตย์นึงจะมาสักหนนึงก็รับไม่ได้ยินดีแล้วเอาไปทำห่างไปแล้วไปอยู่บ้านอยู่เรือนจะทำจิตทำการทำอะไรอยู่ก็ต้องพยายามหาหลักเกณฑ์มารู้แล้วว่าตอนนี้เป็นของเรานะตัวนี้เป็นตัวชั่วตัวไม่ดีก็พยายามหาหลักเกณฑ์มาประพฤติเป็นกรรมฐานหรือเป็นศีลกำหนดลงไปแล้วก็ทำจริงๆเป็นวันก็มารับเธอมาเช็คมาตรวจที่ว่าเราเองได้แค่ไหนอย่างไรก็พยายามมาดูพวกคุณก็จะได้อย่าปล่อยปละละเลยมาเอาแต่ฟังไม่รู้เฉยๆแล้วก็ไม่ไปแก้ตัวไม่ไปพยายามประพฤติคือให้มันล้างออกในตัวจริงที่เรารู้แล้วว่าเราบกพร่องเราไม่ดีไม่งามเปิด เลยอย่างนั้นถ้าปล่อยปลาร้าเลยก็เป็นการไม่ได้เรื่องอะไรดีไม่ดีเดี๋ยวก็จะมาคุยโม้มาฟังได้ดีแล้วก็เอาดีไปคุยโม้ของคนอื่นถ้าคนอื่นมันก็ดีตัวเองก็ไม่ได้ทำก็เลยกลายเป็นแบบใหญ่ๆเฉยๆทำเป็นรู้ธรรมะเป็นนักธรรมะใหญ่โตเปล่าๆประเด็นก็มาจิ้มตัวเองเข้าแล้วคุณทำหรือยังอ่ะไม่ได้ก็จะยิ้มอย่างมีใครขี้หน้าเขาเท่านั้นเองไม่ได้เรื่องอะไรก็เราจะต้องทำจริงๆแล้วก็เรียนรู้ไปแล้วจงทำอีกอันที่สำคัญมากก็คือจงทำแล้วจงพยายาม บริบูรณ์ขึ้นแม้แต่อริยทรัพย์คือปัญญาความฉลาดเฉลียวในการรู้ทิศทางของชีวิตรู้ความประเสริฐแท้ของชีวิตมันเป็นเรื่องของโลกอุจจาระเป็นเรื่องความประเสริฐทางสูงนรกพุทธวจนไม่ได้เป็นไปเพื่อหลงโลกกระทำไม่หลงลาภยงยุทธไม่ได้ทุกข์เพราะว่ามีลาภมากไม่ได้ทุบโต๊ะอเนกถูกต้องมีลาภมากไม่ได้ทุกข์เพราะลาภน้อยไม่ได้ฝึกเพราะว่าได้ยศสูงไม่ได้ทุกข์เพราะว่ายศมันเสื่อมมันไม่ได้ยศเป็นยศพอมีใจเดียวใจไม่ใช่ไม่ได้ได้ไม่ใช่ว่าจะฝึกสรร น่าจะมีโภคทรัพย์เตือนโภคทรัพย์ลงไปก็ไม่เป็นไรมีได้ทั้งเสื่อมอย่างควรเสื่อมพังไม่ควรเสื่อมมีโจรมาปล้นมีน้ำมาท่วมมีไฟมาเผามีอะไรไปตามเหตุตามปัจจัยของมันมันไม่สมควรเลยยังไม่ถึงการณ์และยังไม่เป็นไปด้วยดีมันเสื่อมก่อนก็ไม่ทุกข์เป็นได้นี่ทำไมคุณก็ยืนยันว่าจะเป็นไปไม่ได้มันเป็นได้แน่ๆเพราะฉะนั้นเราจะไม่ทุกข์เพราะเสื่อมลาภแบบประการทั้งปวงคือมันไม่เสื่อมไปตามธรรมชาติ เราเห็นอานิสงส์ว่าเราจะควรจะให้คนจะแจกจ่ายออกควรจะกักตุนสะสมไว้พอประมาณเท่าใดและควรจะสละออกไปเท่าใดถึงจะดีสลักออกได้มาต้องมากเท่าใดก็ยิ่งแสดงถึงความอาจหาญเจ้ากล้ามันกล้ากล้าอยู่จนกระทั่งไม่ต้องสะสมเลยได้มาก็ผ่านออกได้มาก็ผ่านออกได้มาก็ผ่านออกเป็นเนื้อนาบุญเป็นบุญยะเขตบางรักเนื้อนาที่ดีพอวางแม็กลงปั๊บหงอกคนอื่นไปเรื่อยเลยแบบนี้นาบุญแต่ถ้าเป็นเหวแล้วก็วางลงปุ๊บหายไปเลยหายไปไหนไม่เห็น ไม่รู้จะใช้ภาษาอะไรดีเดี๋ยวดูกันนางเงือกคือนาบุญต่างกันต่างกันอย่างเงี้ยแล้วก็พูดได้เห็นหน้าบุญก็ต้องพยายามและทำตัวนี้เป็นอย่างนาบุญได้ตามฐานะถ้ามาถึงท่านพระมาถึงขั้นการแล้วจะเป็นนามสกุลเดียวกับบุญยะเขตทางโลกกับสัตว์ที่เห็นชัดเจนไม่สะสมอยู่เป็นอย่างไม่มีไม่หลงลาภไม่สะสมรากไม่ลงยศไม่สะสมยศไม่ลงสรรเสริญเป็นสุขได้โดยแม้แต่นินทาจริงๆก็ไม่ถูกไม่ถูกเขานินทาก็รับรู้เข้าใจสรรเสริญ รับรู้พระสรรเสริญเราก็ไม่ภูมิใจเอามาเช็คกับจริงหรือเปล่าเพราะฉันเขินจริงถ้าสรรเสริญไม่จริงแล้วเราวางคนชั้นๆไม่จริงจะทำให้โง่กำลังจะมาหลอกเท่านั้นเธอไม่จริงเพราะว่าเขาไม่รู้เขาก็ตั้งใจก็นึกว่าจริงเขาก็สรรเสริญแล้วมันไม่ถูกตัวเราที่มันคุยเกินไปก็ตั้งใจเราเกินจริงคนนั้นน่ะโง่หรือเปล่าไม่รู้ความจริงหรือเปล่าแต่เขาไม่รู้ความจริงเขาจะเข้าใจไม่ได้บางทีก็อาจจะเข้าใจไม่ได้มันจะโง่บางทีก็โง่มันเข้าใจไม่ได้จริงๆยังไงเขาก็นึกว่าเราดีส่วนนั้นคือบางทีก็ไม่ใช่แค่นั้นก็แล้วไปเพราะว่ามันเกิดภาวะอันนึงน่ะเขามาสรรเสริญแกล้งรู้อยู่ว่าเราไม่ได้ยินดีไม่น่าชมคนนี้จงระวัง ถ้าจะมามีอะไรมีไม้คนมาแล้วสรรเสริญจอมปลอมส่วนคนมาตำหนินั้นทั้งรู้และทั้งไม่รู้ไม่มีปัญหาเราจะไม่ทุกข์ใจเราจะไม่ลำบากใจเพราะว่าคนจะมานินทาเขาจะมาติเตียนเขาจะมาทวงจริงถ้ายิ่งผู้รู้ท้วงเป็นผู้รู้ติดเทียนขอบคุณขอบคุณเอาทุกคนต้องกล้าที่จะรับความนินทาที่กล้าที่จะรับฟังการเขียนเรื่องจริงเขาพูดจริงถูกต้องแก้ไขทีเดียวเราเองไม่ค่อยได้ค้นหาความจริงไม่ได้ค้นหาอาจจะไม่ได้ตรวจสอบดูว่าไอ้นี่บกพร่องน้อย พวกเราเราไม่ค่อยได้ทำคนอื่นมามีการมาดูให้ไม่เห็นให้แล้วก็มาบอกให้เราไปจ้างเขาไว้ที่ไหนไม่ได้จ้างซักกะบาทนึงเลยแล้วก็ยิ่งมาดูแลความบกพร่องให้แก่เราแล้วก็มาบอกให้รายงานให้ยิ่งกว่านายยามนี่แบบนี้กำไรฟรีๆขอบคุณเค้าเค้ามาส่งให้จริงให้ติให้เตรียมให้ขอบคุณครับถ้ายิ่งถูกด้วยแจ๋วเลยขอบคุณให้มากๆก็มีเป็นพระพุทธเจ้าว่านี่คือการนี่คือการคิดทำให้เราเจริญยิ่งขึ้นเพราะว่าเรารู้ข้อบกพร่องครอบไม่ดีแล้วเราก็จะได้แก้ไขในการคิดส่วนผู้ที่มาติเตียนนินทาว่า ให้เราแต่ไม่จริงอ่ะอันนั้นก็ต้องเห็นใจเขาบ้างบางทีก็เข้าใจไม่ตลอดเขาก็มาทวงจริงๆเปลี่ยนไปได้ไม่จริงหรอกว่าไปเพราะเขาไม่รู้เล่ม 1 ก็ยกไว้เพราะเขาไม่รู้ส่วนผู้รู้ทั้งรู้ว่าเขาติดเทียนพวกนี้เราก็ต้องแย่งได้เขารู้ทั้งรู้นะว่าเขาติดเตียงติดไม่ดีต้องเถียงกันหน่อยก็มารู้ทั้งรู้ว่ามันจะมาเอาชนะค้าขายโอกาสพอสมควรแต่ถ้าเห็นว่าคนนี้เหลือร้าย เอาชนะค้าขายไม่ยอมเข้าใจเลยปิดประตูที่จะแก้ไขไม่ต้องเถียงเลยคนนี้ปล่อยให้เขาว่าไปบาปใครบุญมันก็ว่าผิดมันก็ตัวผิดอะไรเป็นทุจริตอันใดมันก็บาปทุกตัวก็เขาก็ทำไปแล้วเราอย่าไปเถียงไม่ทันจริงๆแต่ปัจจุบันไม่ดีกว่าไม่ต้องไปเสียให้กูฟันร่วงแบบนี้กูปั่นเปล่าๆเพราะพวกคู่นี้ก็ยึดกันแล้วเขาเห็นอย่างนั้นของเขาแล้วเขาเอาแน่ไม่อย่างนั้นมันไม่เกิดประโยชน์อะไรแต่ทุกคนจะเจอสภาพที่พูดไปนี้เราจะถูกนินทาว่ากล่าวว่าเป็นร้ายว่าเป็นผิดอะไรจะทำยังไงการที่อาตมาบอกไว้ก็ทำอย่างนี้ ใช้ปัญญาเอาปัญญาของเรานี่ไตร่ตรองจริงๆทีเดียวอยู่เสมอเราอยู่ด้วยปัญญาแม้อาตมาพูดนี่คุณก็จะเชื่อไปซะทีเดียวไม่ได้ต้องใช้ปัญญาไตร่ตรองรับใครพยายามพิจารณาให้เห็นจริงเห็นดีอันนี้เขาถามมีเหตุมีผลมีคนพิสูจน์ของจริงเลยยิ่งบอกว่ายินดีจริงมันดียังไงรู้ตัวดีรู้ได้รู้ดีอย่างนั้นจริงๆคุณเชื่อตัวเองว่าคุณสิงโตไม่ใช่ไม่เชื่อจะเป็นเหตุผลหลักการอะไรไว้เฉยๆแต่ไม่เคยไม่เคยรับทราบผลไม่เคยรับทราบความจริงไอ้อย่างนี้มันก็ไม่เข้าทางที่เราลอยงมงายไปอย่างงั้นแต่ถ้าเราได้พิสูจน์เนื้อแท้ของจริงแล้วอันนี้มันเป็นของที่แน่ๆเราไม่ได้เชื่ออาจารย์เราไม่ได้เกิดตำราไม่ได้เกิดครูไม่ได้เจอครูนั้นพรุ่งนี้ไม่ได้เชื่อเพราะว่ามาไม่ได้เชื่อคนนับถือเป็นการรีบมาแต่เชื่อเพราะเรา ลงมือพิสูจน์แล้วรับมารับผลอันนั้นเองยืนยันอันนี้มันของจริงต้องพิสูจน์ทุกๆอันพยายามอันใดที่เห็นหลักการดีแล้วจึงขอให้เอาไปทำปฏิกูลดีแล้วเราก็จะได้เป็นฐานของเราเพราะการที่ศูนย์แล้วมันเกิดขึ้นจริงมันเป็นสิ่งยืนยันมั่นคงไม่ถอยไปไหนมันไม่ลบล้างไปไหนเป็นของเนื้อๆแท้ๆเพราะว่าฟังธรรมจะฟังเราจะภาษาจะปัญญารู้รู้ว่าจนกระทั่งตายถึงเวลาตายตายก่อนก็น่าจะรู้แล้วไม่ได้แก่ตัวไม่ได้คิดสู่ความจริงไม่ได้ได้มักได้ผลอะไรไปเลยตายแล้วอธิบายแบบปรึกษาตายแล้วเกิดใหม่ แต่ถ้าเราทำให้ลงสวนทุกอย่างเลยเข้าได้หมดเลยอยู่ตรงนี้อยู่จริงอยู่คุณจะมาพิสูจน์ไปเรื่อยๆและทุกวันนี้คุณได้เข้ามาใกล้ชิดธรรมะไม่ใช่ไม่มีบารมีมีบารมีนะคนที่เข้ามาบริจาคที่จำกัดบอกว่าคนที่เกิดมาเป็นมนุษย์ได้ก็เป็นบุญแล้วคนที่เกิดมาเป็นมนุษย์และได้พบพระพุทธศาสนาก็เป็นบุญแล้วคนได้พระพุทธศาสนาและยังได้ประพฤติธรรมพระพุทธศาสนาได้มักได้ผลพุทธศาสนายิ่งเป็นบุญลึกซึ้งขึ้นไปอีกเป็นธรรมดาจริงๆแล้วคุณได้ยินมาฟังธรรมะอะไรก็ยิ่งมาเห็นธรรมมาได้เห็นจริงเห็นจังในธรรมะและประพฤติการละลายภายนอกจริงๆอันนี้เป็นเรื่องบุญจริงๆโดยมีทั้งโลกก็สร้างสังคมให้คนขี้โรคมากขึ้นโกรธมากขึ้น ผมมากขึ้นขี้หวงที่เห็นมากขึ้นแก่งแย่งกันมากขึ้นกอบโกยกันมากขึ้นคนสอนอย่างนั้นมีอยู่แล้วล้านต่อจุดศูนย์ 1% คนสอนอย่างนั้นเป็นล้านๆคนสอนแบบนี้ไม่มีจุด 01 เปอร์เซ็นต์น้อยนักหนาอยากจะเทียบมากเกินส่วนไปหน่อยก็ขออภัยส่วนจนกระทั่งล้าน 2.01 เนี่ยมันเป็นอย่างนั้นจริงๆมันน้อยกว่าน้อยมันพระพุทธเจ้าบอกว่าควรจะได้ทำมากกว่าจะบรรลุธรรมที่ไม่บรรลุธรรมถ้าจะนัดกันแล้วอาตมาว่าล้านบาทหลายล้าน ร้านเส้นตรงนั้นน่ะอาตมาว่าใช่ไหมเพราะฉะนั้นเขาค้อแน่ๆแค่นั้นเองมี 2 แค่นั้นเองมันยังไงยังไงอาตมาว่าอาตมาเทียบล้านต่อจุด 01 นี่ไม่เกินไปหรอกแต่พระพุทธเจ้าท่านเทียบ 2 ต่อเขาต่อขนโคนี่คุณนับเข้าไปติดตามเขาต่อขนโคมันกี่ล้านเส้นมันยังไม่เกินหรอกจริงๆนะถ้าเป็นอย่างนั้นตอนนั้นมารับเข้าใจหลักอันนี้ความจริงแล้วคุณจะต้องถูกต่อว่าแม่คุณจะไม่เหมือนกันคุณจะกลับกับกระแสโลกคุณจะเป็นไปอย่างอีกทางนึงแน่ๆคุณเดินออกไปเนี่ยพอๆกับคนที่นี่มันยังรู้สึกว่ากลมกลืนกันยังเหมือนๆกันได้บ้างก็ยังพอไปพอมาก็เดินพ้นโผล่ไปโน่นแล้วมันก็จะไปขัดๆกับเขาเลยไม่เหมือนและไม่เหมือนสิ้นเดือนไปแม้แต่ความรู้สึก คำกริยากายวจีบางทีถ้าเกิดว่าจะจัดหน่อยบางคนมาเป็นธรรมะเป็นจัดๆชัดๆหน่อยก็ไม่เหมือนเอาเลยทีเดียวและคานเขาเลยเขาก็จะเห็นพระเขาก็สะดุดตาเลยมองด้วยหางตาเลยบางทีไม่มองหางตาเราหัวตาทิ่มก็มองเลยแหละเออบอกกันดื้อๆจนพูดนั้นก็สะดุ้งแหมมองจริงทำไมถึงมองกันพิมพ์ๆอย่างนี้เราก็มองเผินๆหน่อยก็ได้ไม่มีมารยาทซะเลยมองแรงจังโอ๋จะสะดุ้งก็เป็นได้จริงๆเพราะงั้นเราเองเราเอาล่ะเขามองก็ไม่เป็นไรเพราะเราพร้อมที่จะให้เขามองเราไม่น่าอายถ้าเราเองเรายืนยันสัจธรรมอันนี้รู้ตัวอยู่แล้วเราจะทดแทนอะไรเราเป็นผู้ที่เป็นอย่างนี้เรากินอย่างนี้อยู่อย่างนี้มีอย่างนี้เราไม่สะทกสะท้าน เป็นตัวจริงเราไม่หวั่นไหวเราก็ทำได้เพราะเรายืนยันเราเข้าใจอย่างชัดแจ้งว่าเราเป็นอย่างนี้เราไม่เป็นอย่างที่เขาเป็นเนี่ยไม่เห็นแปลกตรงไหนเลยแล้วเราก็รู้เหตุผลด้วยว่าทำอย่างนี้แล้วเบาสบายว่าง่ายปลอดภัยไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไรแต่สิ่งนี้ก็เป็นสิ่งที่เรารู้ผลรู้มรรคผลของเราถ้าเราไม่เป็นไม่เป็นงมงายทำแล้วก็รู้รสชาติแต่ไม่ใช่รถแบบโลโก้เป็นรถที่เป็นมือถือเป็นรถติดรถดูรถที่สงบเย็นรถที่มันรักมันเป็นรถชนิดนี้แท้จริงแล้วก็เข้าใจที่พูดเนี่ยโบราณอะไรอยู่บ้าง อาตมาก็ขยายบางทีก็ขยายความให้เป็นฟังแล้วเราถึงจะยืนยันสิ่งที่เราได้สิ่งที่เรามีเป็นไปแล้วก็เสริมขึ้นเพิ่มขึ้นมีอะไรฟังได้นิดได้หน่อยวันนึงคืนนึงเพิ่มอะไรได้บ้างอันนี้หมายถึงเขาไปอีกแทงเข้าไปอีกได้ก็ทำขึ้นเลยมันไม่ใช่ง่ายคุณจะรู้ตัวว่าที่พูดอยู่ทุกวันนี้ธรรมะอาตมาเคยพูดแยกแยะมากมายโลกุตตระโลกียะต่างๆจนกระทั่งยกตัวอย่างให้มันเข้าจนกระทั่งเอาตัวเองยกตัวอย่างกับหมั่นไส้กันบ้างไม่หมั่นไส้กันบ้างก็แล้วแต่บางคนไม่มั่นใจก็ยิ่งเห็นจริงก็มีตัวอย่างอ้างอิงถ้าไม่ถือสาแล้วเอาเถอะปล่อยท่านท่านยกตัวเองบ่อยๆเลยเอาแต่ตัวเองมายืนยันด้วยเลยก็ไม่ถือสาก็เห็นว่าเป็นเองกสิกรจะมายืนยันว่านี่เป็นสิ่งที่ท้า ภาษาไทยเข้าใจแล้วยกไว้ไม่ถือสาวมันก็ไม่ทุกข์อะไรไม่หมั่นไส้อะไรก็เป็นอยู่เสมออาตมาก็อ้างอยู่เสมอจะไม่ยกไม่อ้างอะไรก็ตามอันใดที่มันพอเชื่อถือได้เห็นเหตุเห็นผลจริงแม้ไม่มีอะไรอ้างอิงก็ทำก็ยิ่งอันอ้างอิงและยิ่งเข้าใจได้ชัดไม่มีอคติอะไรไม่มีการมีอะไรมาขัดขวางล้มล้างความเห็นความเชื่อถือจึงเลื่อนสายยิ่งเข้าใจดีก็ยิ่งต้องลงมือทำยิ่งอันใดที่เข้าใจแล้วอย่าช้าแต่ถ้าจะทำก็บอกมาเราจะได้เห็นจะได้เข้าใจจะได้มีสภาพนั้นอย่างนั้นเราจะได้ไม่สงสัยจะเป็นเจ้าหนี้ มีชีวิตอย่างนี้แล้วนี่ท่านไม่ยอมเรียนกับมหาโลกเลยไม่มานั่งแบบรากอย่างเก่าหอบรากอย่างเก่าไม่มานั่งแบบยศทั้งๆที่มีราชอิสริยยศสูงส่งมีสรรเสริญอย่างโล่งๆใครจะมาแต่งตัวสวยตัวงามให้เขาชมเชยก็จะมีถ้าท่านมาทำแบบโลโก้ก็มีเงินทองมากมายฟุ่มเฟือยจับจ่ายแบบลูกโลกท่านก็จะมีถ้าท่านก็ไม่มาเอาเงินทองพวกนี้ไปแจกจ่ายไปทานก็ต้องทานก็จะได้รับคำชมเชยแต่ท่านกลับยืนยันว่าไม่เอาของพวกนี้ไม่แตะต้องมีนะไม่วุ่นวายท่านแจกธรรมทานชาติเดียวสมบัติอะไรมาข้างนอกเป็นนามสกุลที่ ต่อกระเด็นไว้ไม่สะสมไม่เก็บไม่หาไม่หอบไม่หวงไม่เอาไว้เป็นของตนท่านเอาแต่อย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้เราจะเข้าใจว่าทำไมต้องทำอย่างนั้นมันดียังไงมันยากนะคนที่ยังทำไม่ได้จะมองเห็นยากนะทำไมไม่ทำถึงยากๆอย่างนั้นถ้าคุณทำได้ด้วยคุณจะเห็นว่ามันไม่ยามันเมาด้วยมันง่ายด้วยยิ่งประพจน์มายิ่งทำมาก็ยิ่งจะเห็นพระพุทธเจ้าท่านมีทุกข์พระพุทธเจ้าท่านทำไม่ยากทำสำเร็จได้โดยง่ายโดยไม่ยากคนที่ทำไม่ได้จะเห็นพระพุทธเจ้า ต่อมาถ้าเราได้จริงแล้วเราจะเห็นไม่ใช่ท่านไม่ได้ฝืนไม่ได้ทนเหมือนเราประพฤติได้นี่เราก็ไม่ฟื้นเราไม่ทนเราได้โดยง่ายโดยไม่ยากโดยไม่ลำบากบางอย่างอาจจะหนักอยู่อาจจะฝืนทนนิดน้อยก็ทนได้โดยไม่ยากไม่ลำบากอะไรอันที่บริบูรณ์บริสุทธิ์แล้วไม่ต้องทนไม่ต้องยากไม่ต้องลำบากอะไรเป็นปกติธรรมดายิ่งคิดทบทวนกลับไปมันยิ่งบอกว่าไปอย่างที่คุณเป็นอย่างนะยากเช่นยกตัวอย่างอาตมากินข้าววันละมื้อพระพุทธเจ้ากับฉันอาหารวันละมื้อทำง่ายตามสบายเลยวันหนึ่งหมื่นหนึ่งสบายเบาเหมือนมันได้เท่านี้ก็สุดยอดแล้ววันละมื้อนี่เป็นปกติธรรมดาดีแล้ว คนอื่นก็เป็นได้ยังไงวันละหนอดหิวตายกำลังจะไม่มีอะไรต่างๆนานาจนอย่างงู้นอย่างงี้ถ้าไม่ได้กิน 2 มื้อเป็นสุขถ้าได้กิน 2 มื้อมันถึงจะบริบูรณ์ถ้าได้กิน 2 มื้อถึงจะเข้าจับอะไรแล้วแต่ซื้อกิน 3 มื้อไปนั่นแหละยิ่งเข้าใจยิ่งบริบูรณ์จึงไม่นับครั้งมันยิ่งบริบูรณ์ว่างั้นไปเลยอันนั้นก็เชิญพูดแล้วก็ยกไว้เอาไปแค่ว่าเขายังกินมากอยู่เขาก็ยังนึกว่าเขาบริบูรณ์ถ้าคนที่มากินน้อยได้แล้วบริบูรณ์ท่านอยู่ได้โดยไม่ฝืนอาตมายกตัวอาตมาว่าอย่างทุกวันนี้อาตมากินข้าววันละมื้อพระก็เป็นอันเดียวกันเพราะเราติด 0 แล้วเราเห็นแล้วเราถึงจะเห็นว่าไอ้นี่ไม่ได้ฝืนไม่ได้ลำบากไม่อาตมา กินข้าววันละ 3 มื้อนี่สิแล้วฟื้นแน่เลยลำบากแน่เลยจะกลับไปลำบากจริงๆอาตมาลำบากให้กินวันละ 3 มื้อลำบากแน่ลำบากกว่ากินวันละมื้อกินวันนึงหนนึงนี่ก็เพราะอะไรเพราะว่าเราไม่ได้เห็นว่าเป็นสุขเราไม่ได้เห็นว่าอร่อยเราไม่ได้เห็นว่าเป็นกำไรเพราะเรากินไม่เป็นแต่เพียงงานชนิดหนึ่งมันเป็นงานน่ะมันต้องทำถ้าไม่กินก็ขันนี้ก็อยู่ไม่ได้เพราะฉะนั้นก็ต้องกินให้มันนี่แหละสูงสุดวันละหนนี้ก็เหลือแหล่แล้วกินข้าวไม่ได้กินกำไรอะไรไม่ได้มาหลงว่ามันอร่อยคือพวกเป็นสวรรค์เป็นนรกอะไรไม่มีสวรรค์ไม่มีนรกกินข้าวเป็นตะเกียงโดนน้ำมันเติมอะไรขึ้นไปให้มันสังเคราะห์ร่างกายจนจบในตัว การเติมน้ำมันเป็นการกินเข้าไปเพื่อให้มันสังเคราะห์ร่างกายแล้วก็จบอยู่ในตัวเข้าใจอย่างนี้อยู่แล้วก็เราทำกันเป็นต้องทำนี่วันนึงหนนึงอ่ะถ้าไม่ทำจำเป็นก็เลยแล้วจะไปทำมันทำไมเราก็เอาไปทำอื่นมันเป็นประโยชน์กว่านี้แต่นี่มันต้องเป็นประโยชน์ในส่วนนี้บ้างเท่านั้นเองก็ทำให้สุดยอดแล้วไม่มีอะไรไม่มีก็ไม่ได้แต่ไม่มีก็ไม่ดีไม่ควรไม่เหมาะไม่สมแน่เพราะฉะนั้นก็เอาลงตัวตัดสินเนี่ยเป็นการจบแล้วยืนยันกินวันละมื้อก็กินให้มันไม่ได้กินข้าวสุกแต่ที่ไม่ได้ติดใจอะไรไม่ได้กินเพราะอร่อยไม่ได้กินเพราะว่าโอเคไม่ได้กินเพราะไอ้พวกนี้อวดอ้างอะไรไม่มีกินก็เท่าที่กินเป็นงานชนิดหนึ่งเป็นกรรมชนิดนี้เป็นการกระทำชนิดหนึ่งที่ต้องทำให้แก่ความพอดีแล้วก็ทำแค่นั้นเองก็เป็น วันหนึ่งฉันเดินด้วยแล้วคุณใหม่จะให้มานั่งไปตั้งโต๊ะอีกก็กินอีกด้านล่างกันอีก 2 เที่ยว 3 เที่ยวไปหาอาตมาล้างทีเดียวบาทนึงนี่ร้านขอรางวัลสำหรับอาหารแต่อาหารการกินก็จะขนเดียวพอแล้วจะให้อาตมาต้องล้างบาตรหลายหนค่อยกินกินก็ให้เท่านี้คนเดียวก็อยู่สบายทำงานได้ตลอดวันทั้งหลายมีหลายหนก็มาล้างเพื่อที่จะเอาอาหารใส่อาหารเข้ากระเพาะนี่อาตมาไม่เอาแล้วงงๆพอทีนี้เป็นต้นตอนนั้นมันเห็นอันนี้ 2 มันเห็นความจริงว่าอย่างนี้มันดีกว่ามันฉลาดกว่ามันยืนยงกว่ามันเข้าป่าเรื่องอะไรเราจะไปเวียนกลับไปกินหลายมื้อลำบากเห็นชัดๆเลยต้องมาล้างบาป 2 ครั้งนี่มันก็ลำบากกว่ากัน อยู่แล้วอย่างน้อยหรือแม้แต่พวกคุณนั่นแหละยิ่งยุ่งกับพวกอาตมานั่งมันหลายใบมากเวลากินได้หลายใบแล้วจานพังก็หลายใบวุ่นตั้งโต๊ะต้องปัดต้องเจ็บต้องซื้อบางคนจะต้องก่อนกินเอาดอกไม้มาใส่แจกันด้วยนะอะไรอย่างเงี้ยแต่มันเรื่องยุ่งมากมายกินต้องประดับตกแต่งอีกอะไรต่างๆนานานี้มันยิ่งๆมากแต่แต่กูไม่เห็นทุกคนไม่ค่อยสนุกเพลิดเพลินแล้วก็ดับดอกไม้ที่เกิดขึ้นอะไรอร่อยขึ้นไปอีกเขาก็ทำเอาเขาก็โรงแรมสามารถบริการตนเองได้เพราะว่าชื่นใจแต่ถ้าผู้ที่เข้าใจสาระของมันแล้วเธอหนอเธอแล้วกินไม่ต้องประดับดอกไม้ก็ได้แต่สังคมอย่างนั้นก็ยังประดับประดับดิน ศรัทธาเลื่อมใสไม่ได้พังลงเขาก็เอาถ้าไปพังลงเขาแล้วทีนี้ก็เอาปืนยิงมาเลยแล้วตายนะดูดีๆไม่ว่าดีไปพังลงเขาไม่เข้าท่าไม่ดูตาม้าตาเรือตายเปล่าๆไม่เข้ายาไม่ต้องระวังแล้วเราก็ต้องดูคนอื่นเขายังทำไม่ได้ก็อนุโลมเข้าไปบางทีบางครั้งแต่เราเองเราไม่ต้องไปบางทีเราอาจจะต้องทำกับเขาได้สร้างก็ให้รู้ว่าเราเองเราไม่ได้ทำยินดีถ้ามีนัยยะมีเชิงอะไรที่จะเป็นแดงอะไรต้นๆซึ่งแสงแต่ให้ดูเป็นผีผ้าที่ว่าขับเคลื่อนไหวรู้สึกว่ามันขัดเข้าไปท่านใช้ภาษาอะไรเหมือนกับเทวดาแจกยาก็คุมคนไม่ใช่อาหารควบคุมคนอย่าให้รู้สึกตัวอย่างให้ทายกันแต่พอผมอยากให้รู้สึกตัวได้ก็ยินดีงานก็ทำเอาเจ๊อาตมายกตัวอย่างได้แค่ แม้แต่แค่การกินอาหารเนี่ยเราได้อย่างนี้แล้วเราก็เห็นอานิสงส์เราไม่ต้องเป็นเหน็ดเหนื่อยไม่ต้องไปยุ่งยากไม่ต้องไปลำบากเพราะสิ่งนี้เป็นได้เห็นเหตุเห็นฝนตกในตัวแล้วไม่ต้องเวียนกลับไม่ต้องไปเป็นอย่างโน้นอย่างนี้อีกแล้วแม้แต่อาตมาจะต้องมานุ่งห่มจีวรไม่ต้องไปแต่งตูดไม่ต้องไปแต่งเครื่องเสื้อผ้าหน้าแฟนงามๆเปลี่ยนวันละ 2 ชุด 5 ชุดอะไรยังโลกเขาไปเสร็จแล้วก็ได้รับคำชมเชยไงเดี๋ยวเขายกยอก็พอปั้นอะไรเนี่ยทำไมไม่กลับไปแต่งงานแต่งสวยที่สุดก็ไม่เอาแล้วเมื่อยแล้วมันจะงานจะโก้ด้วยวิธีนั้นยังไงก็ไม่เห็นมันน่าชื่นชมอะไรที่อยู่อย่างนี้ไม่ต้องมาชมอ่ะบางทีก็นอกจากไม่ชมแล้วก็ผ่าจะมีสองสามชุดออกแล้วจริงๆเมื่อวาน รับการว่าที่ญาติโยมก็บอกพวกท่านก็ระวังระวังหน่อยนะเรื่องกลิ่นนายายปรมัตถ์มากนักก็รู้สึกมันจะเกะกะมากขึ้นแล้วนะเขาว่างั้นนะเมื่อวานนี้เราก็ไปทันทีในวังไม่ได้วางเราได้จริงหรอกโรงพยาบาลบางมูลนากเขาเองเขาก็เคยบอกให้เอาๆเราก็ไม่ว่าอะไรปิดบัญชีเราก็เอาก็เอาดูเขาประมาณอ่ามันเหม็นจะตัดบ่อยมันไม่มีโอกาสจะซักก็บอกเขาเอา 2 แหมอาตมาก็ได้กินของตัวเองพอสมควรเหมือนกันไม่มีเวลาซักเลยอาตมาก็ทนลมนะคุณช่วยลงหน่อยก็แล้วกันเออมันจำเป็นหน่อยละมันก็จำเป็นจริงๆอาตมาไม่มีเวลาพักจริงๆนะราคามี 2 3 0 เดี๋ยวก็จะแบกมาให้อีกบอกว่าเพราะฉะนั้นเอาไป 2 ชุดนั้น ตอนนี้เราก็ต้องบอกว่ามันเกิดพระพุทธเจ้าสอนมา 2 ชุด 3 ชุดนี้เอาชุดเดียวเถอะอันนี้ก็พอทำเนาถ้าเวลามันงานว่างงานเบามึงก็ไปถึงเหม็นหรอกอันนาตอนนี้ก็อภัยนิดนึงไม่เป็นไรแล้วนะบางทีของเหม็นกว่านี้คุณยังดมเลยคุณก็เคยนะเพราะงั้นอันนี้ก็เอาหน่อยจะถือมากนักหรือเปล่าเนี่ยมันจะได้พอไปพอมาเมนต์สมมุติเขาไปหาเขาหน่อยแต่ให้เขารู้จักวางไม่ว่าชอบไม่ว่าทางไม่ว่าเม้นไม่ว่าอ๋อไม่รู้สึกแต่ถ้าเกิดว่าทำได้แต่ถ้าผมก็
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive