211001 กระหนาบโรคกิเลส-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ017.txt

โฟลเดอร์2521 TXT ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์111 KB
วันที่แก้ไข19 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันอาทิตย์ที่ 1 ตุลาคมพุทธศักราช 2521 แต่จะไม่ไปพ่อท่านเพื่อเป็นที่รักได้แสดงธรรมก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกการเจริญธรรมญาติโยมทั้งหลายถ้าวันนี้เราก็มาเน้นบัญชีในจุดที่ควรจะได้เน้นพระพุทธเจ้าท่านตรัสเอาไว้กับพระอานนท์ท่านจัดเอาไว้ว่าอันโน้นเราจะขนาดเธอแล้วเราจะขนาดเธออีก เราจะไม่หยุดยั้งเหมือนกำลังกายช่างปั้นหม้อที่ยังมีดินเปียกมีดินนุ่มๆอยู่ก็จะรีบต้องทุกข์ต้องนวดสงกรานต์ให้สำเร็จอย่างนี้ฉันใดผู้ที่จะสอนหรือผู้ที่จะอบรมผู้ที่จะกระทำขนาดแล้วขนาบให้เราได้เห็นกันให้เราได้รู้กันในการซื้อโทษคือภัยเนี่ยเป็นการสอนที่พระพุทธเจ้าว่าเป็นจุดฟังดีๆ เป็นเรื่องจะสอนยังเป็นเรื่องสุจริตแต่ว่าเรื่องชี้โทษชี้ภายในมันเป็นสิ่งที่ทุจริตโทษคดีภัยก็ดีสิ่งไม่ดีก็ดีตรงนี้เรียกว่าพวกทุจริตพวกของไม่ดีเป็นการชี้ทุจริตทีนี้ชี้ทุจริตให้เห็นเนี่ยมันเป็นการแรงเพราะทุจริตต่างๆมันไม่ได้อยู่ที่ใครทุจริตทุจริตไม่ได้ไปอยู่ที่ต้นไม้มันไม่ได้อยู่ที่ใบหญ้าอยู่ที่ข้างขวาข้างกำแพงอยู่ที่ดินน้ำไฟลมมันไม่ใช่ทุจริตมันอยู่ที่คนมันเป็นกรรมเป็นการกระทำมันเป็นการคิดมันเป็นการทำมันเป็นการพูดมีการแสดงออกเป็นสิ่งที่ตัวเองมีคนเขาพูดถึงทุจริตมันก็มา เนื้อคนมันก็มาเป็นของของคนถ้าพูดทุจริตเข้าก็เข้าทุกคนเลยพอชี้เข้าที่คนแล้วมันก็บอกว่าทุจริตตัวนี้ไม่ดีนะตัวนี้ว่าเสียๆหายๆเป็นโทษเป็นภัยเป็นของหน้าทิ้งหน้าขว้างน่าชังหนาวออกน่ารักๆหายๆเข้าตัวนั้นชอบไอ้ตัวนั้นมันมีที่เราเป็นหนี้เพราะมันมีที่เรามันก็เพราะว่าเราทำไมมันอยู่ด้วยกันเราเป็นพรุ่งนี้เราเป็นผู้เป็นเราเป็นผู้ทำวันนั้นเพราะว่าเขาก็เท่ากับว่าเราไม่ได้ทำเดี๋ยวนี้ด้วยซ้ำไปทำตั้งแต่นานแล้วก็ได้หรือยังทำอยู่ยังทำเอาประเดี๋ยวก็จะไปทำอะไรเนี่ยมันเป็นความทุจริตความเสียหรือความผิดการกล่

อ่านต่อ

าวทุจริตจึงดูรุนแรง ศรีสะเกษฮินดูรุนแรงคนฟังไม่ค่อยชอบฟังชอบฟังแต่เรื่องที่ดีๆชมๆเชยๆส่วนดีอันนั้นของตนอันที่จริงการกล่าวสุจริตด้วยการกล่าวส่วนดีออกมาให้ฟังกันถ้าผู้ที่ดีแล้วมีดีแล้วสบายใจพูดที่ยังไม่มีดีก็ฟังแล้วก็กำลังหน้าด้านหน้าเป็นนะทำตามนะแต่ก็ดีเหมือนกันก็ได้ส่วนหนึ่งได้จากผู้ที่ไม่มีดีแล้วก็จะพยายามขึ้นมาทำดีส่วนผู้ที่มีดีแล้วพอ สุจริตกล่าวดีแล้วจำได้กิเลสได้ลงตัวและภาคภูมิใจยิ่งกล่าวว่าดีมันดีอย่างนี้นะยิ่งใหญ่พยายามที่จะชี้ชวนให้ดีนี้ให้คนที่ยังไม่ได้ดีนี่เห็นดีให้พยายามรักชอบปรารถนาอยากจะได้บ้างนะยิ่งชี้ชวนนี้ถ้าไปชมแล้วก็นั่งถูกชมไปพอพยองครองใจการสยองพอใจในการหลงดีกว่านี้แล้วก็มีดีตรงนี้นึกว่าเราเต็มแล้วนึกว่าเรามีแล้วนึกว่าเราไม่ต้องทำอีกมันก็เลยไม่มีการคิดก้าวหน้าหรือว่าเราได้มีเงินอย่างนึงอีกอย่างนึงก็ทำให้ผู้นั้นเนี่ยเราจะได้กิเลสทองใจแล้วก็ไม่มีความรู้ว่าอะไรเป็นของ เสียของเหลวอยู่ของเสียของเหลวอื่นท่านไม่กล่าวขึ้นอย่างนี้ก็เลยไม่รู้ตัวอีกสักทีว่าอะไรที่เราจะต้องรู้แล้วว่าเราจะต้องละต้องเลิกอีกไม่มีก็เลยไม่ได้เพราะการที่ทุจริตก็ต้องชี้ไปเรื่อยๆเหมือนกันการชี้จุดจริตส่วนดีสิ่งที่ดีได้แล้วดีเป็นอย่างนั้นดีแล้วเป็นอย่างนี้ก็กล่าวว่าได้ดีอย่างนี้มาแล้วสบายอย่างนี้ได้มีอย่างนี้มาแล้วบริบูรณ์สุขอย่างนี้ไปเรื่อยๆมาได้แล้วก็สบายขนาดนี้เสร็จแล้วมันก็ต้องมาชี้ไอ้ตัวที่ตัวเองยังครองอยู่ในฐานะที่ สิ่งที่ดีของคนชั้นต้นก็เป็นสิ่งที่เลวของคนชั้นสูงขึ้นไปอีกเพราะมันสูงขนาดมีส่วนดีเป็นชั้นสูงนะคนที่สูงไปกับนัดอีกก็เห็นมีคนที่ยึดสิ่งที่สูงนั้นไว้นั่นแหละเป็นส่วนใหญ่จะเป็นส่วนที่ควรวางคุณปล่อยในด้านธรรมะมันเป็นอย่างนั้นไม่ค่อยเรียนรู้การปล่อยเนี่ยมันปล่อยจนกระทั่งถึงนามมาทำธุรกิจวางเรามีสิ่งนี้อยู่แต่เราไม่ติดสิ่งนี้มันมีได้คือเรามีเรารับเงินแต่เราไม่ยินดี เงินมันมีเหมือนกันแต่สูงไปกว่านั้นอีกบ่เห็นแล้วว่าสิ่งนี้ไม่สมควรที่จะมีที่ตัวเราเลยเราก็ไม่ต้องมีเงินเลยก็ยิ่งดียิ่งกว่าตู่ท้วงก็ไม่ได้เพราะไม่มีความจำเป็นก็ไม่ต้องมีเลยในฐานะสมฐานะมันฐานะเป็นพระมีบาตรใบนึงแล้วนี่มีจารีตประเพณีมีสิ่งที่รู้กันแล้วไม่ต้องไปมีเงินมีทองไม่ต้องซื้อต้องขายเพราะว่าเป็นสีของพระพุทธเจ้าเป็นวินัยตัดทางเฉพาะไอ้เรื่องซื้อเรื่องขายเรื่องที่จะมีเงินไปแลกไปเปลี่ยนโอ้มันสบายแล้วมันก็ไม่พยายามที่จะอัดตัวเองให้ในโลกมันมีสิ่งเหล่านี้แล้วมันทำให้ประมาทแต่มันก็ได้ประมาณการแล้วมันก็สบายกันแรกชิ้นแรกถูก เป็นพระมีผู้เอามาถวายยิ่งไปแนะนำชี้ชวนให้คนอื่นก็หัดฝึกทำบุญทำทานให้ประชาชนส่วนใหญ่คนส่วนมากละออกนี่เป็นการละโลพระขัดให้หัดแจกถ้าแจกกับคนจนคนยากก็ได้บุญแต่คนที่ไม่มีอันยิ่งชี้เข้าที่จุดไม่มีนี่พระอริยะท่านที่ไม่มีนะแต่ยังไม่สะสมถ้าจะว่าจนแล้วเพราะอายัดบัตรมันก็ไม่มีก็จะให้ก็ให้พระอริยะนี่แหละก่อนเพราะว่าคนธรรมดาถึงแม้ว่าจะบอกคนจนมันก็ยังมีบาทมี 5 บาทมี 10 บาทอะไรนะแต่จะว่าไปแล้วก็เพราะฉะนั้นตามสัจจะจะให้ก็ต้องมาให้กับพระอารยาแล้วก็ให้คนจนน่ะ คนจนบางทีมันไม่มีเอาไปให้แล้วมึงก็โลภอีกแล้วก็หวงแหนสะสมแล้วมึงก็เอาไปบางทีเอาไปใช้ในทางที่ไม่ดีแต่ถ้าให้พระอริยะจะเป็นเนื้อนาบุญถ้าเอาไปใช้ในทางที่ถูกถ้าบอกว่าท่านมีอยู่มีกินน่ะเหรอถ้าไม่ต้องอาศัยเงินท่านพิสูจน์แล้วว่าถ้าไม่ต้องอาศัยเงินท่านจะมีอยู่มีกินท่านก็เลี้ยงจนได้ทำงานสอนหรือว่ากิจกรรมหน้าที่อะไรที่ท่านจะทำให้แก่โลกแล้วก็ทำไปวันต่อวันต่อวันค่านั้นน่ะว่ากันแล้วตีราคาแล้วมันตอนแรกราคาแต่ถ้าไม่จำเป็นจะต้องทำให้เป็นมิตรจังคือทำให้เป็นตัวเป็นตนเป็นแค่เป็นก้อนเราทำงานให้คนนี้คนนี้จึงเอาเงินมาให้คนนี้และคนนี้ก็ได้กินเพราะทำงานให้คนนี้คนนี้คือเอามาให้ถ้าไม่ต้องเป็นตัวตนเป็นแค่เป็นก้อนอย่างนี้เพราะว่าเป็นระบบอย่างนี้มันเป็นระบบแพทย์ของพระพุทธเจ้าเป็นระบบที่สัมผัสกว้าง รัฐบาลยิ่งกว่านี้แต่คนนู้นมาให้เรากินแล้วคนนี้ก็ไปเกี่ยวพันกับคนนู้นคนนู้นคนนี้อาตมาจะยกตัวอย่างว่ายกอยากจะแค่มีเศษหินอยู่คนหนึ่งมีไอ้โจรอยู่คนหนึ่งอาตมาเคยยกตัวอย่างให้เห็นชัดๆว่ามันมีการสัมพันธ์กันบนอาตมาเองไปบินทำบาปกินเห็ดหูหนูก็ใส่บาตรหรือว่าอาตมารับของเศรษฐีมากินทุกทีแต่อาตมาไม่เคยสอนเสร็จสีเลยไม่ได้ทำงานให้กับเศรษฐีจะเอาของเศรษฐีมากินด้วยไปแต่จะมาไปสอนโจรตอนจบอย่าพยายามสอนพยายามอบรมโจร ไม่ได้สอนเศรษฐีเลยไม่ได้ให้ประโยชน์แก่เศรษฐีเลยมีแต่เอาเขาเศรษฐีมากินด้วยไปแต่เวลาสอนไปสอนโจรอาตมาเคยถามดูอาตมาได้ช่วยเศรษฐีแล้วหรือยังถ้าโลกนี้ไม่มีอยู่ 3 คนอาตมานี้ช่วยเก็บดีแล้วหรือยังถ้าผู้ที่มีปัญญาก็เห็นความสำคัญความสัมพันธ์อันนี้เป็นภาษาฝรั่งมันเป็นความสัมพันธ์ที่ละเอียดความสัมพันธ์อย่างฉันละเอียดในโลกนี้มีความสัมพันธ์ชั้นละเอียดยิ่งมีแรงงานยิ่งมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งเท่าไหร่มันยิ่งหายากเห็นยากอันนี้ก็เป็นความสัมพันธ์ที่มันเป็น เอามาทำแล้วเป็นเป็นขั้นที่เรียกว่าไม่ใช่ตัวตนถ้าใครมีปัญญาก็จะมองเห็นว่าได้ช่วยแล้วได้ช่วยเศรษฐีแล้วเพราะว่าถ้าเกิดว่าไม่ช่วยอบรมไม่ชวนไอ้โจมันไปปล้นใครมันก็ไอ้ต้นเศรษฐีมันจะไปปล้นคนอื่นไม่ได้มันจะมาปล้นพระเหรอไม่มีผ้ามันจะพูดอะไรพระไม่มีอะไรให้มันจนมันก็จะไปเปิดหูเท่ากับเราได้ช่วยตัวเองดีแล้วอย่างนี้เป็นต้นเพราะฉะนั้นการกระทำอะไรอยู่ทุกวันนี้จึงไม่จำเป็นจะต้องเป็นอัตตาหรือว่าเป็นวิจารณ์เป็นตัวเป็นตนเป็นแสนเป็นก้อนอยู่แค่ๆวนเวียนอยู่แค่นี้แค่นี้ไม่คนเดียวงั้นพระไปดินทำบาปไปรับมาจากคนนู้นคนนี้คนนี้คนนี้คนนี้มาในระบบโครงกระดูก เคยมือเคยไหมถ้ายิ่งมีจิตใจแล้วเผอิญการแจกเนี่ยการให้เนี่ยเป็นการละความหวงแหนเข้าใจถึงด้านจิตด้วยเพราะฉะนั้นคำกริยาอย่างนี้ไม่จำเป็นที่จะต้องทำกับพระเราทำกับใครที่สมควรที่เหมาะที่ทำกับพระเพราะว่าเราก็รู้ด้วยเหตุผลแล้วว่าพระท่านพระบิณฑบาตเช้าท่านก็ไม่เงียบถ้าไม่ได้สะสมข้าวสะสมกับอะไรถ้าเป็นผู้ที่ไม่มีท่านกินแล้วก็คว่ำบาตรเก็บถุงเท้าท่านก็เลี้ยงตัวเองเพื่อที่จะพิสูจน์ยืนยันอย่างมีให้โลกเห็นว่าท่านเองเป็นคนไม่งอมืองอเท้านะท่านเป็นคนที่จะศึกษาเล่าเรียนหรือว่าฉันจะเป็นคนที่ฝึกฝนตนแล้วก็ไปช่วยผู้อื่นทำงานทำการเกี่ยวข้องอยู่เป็นคนที่ปรารถนาดีเป็นคนที่อบรมจนไม่เป็นคนดีอยู่ในสังคมนอกจากอบรมตนดีแล้วท่านจะเป็นผู้ที่มี จนกระทั่งรู้ความจริงเป็นสัจจะแล้วก็คนดีๆนี่มันไม่จำเป็นจะต้องประกอบไปด้วยลาภยศสรรเสริญเยอะแยะอะไรก็ได้คนดีคนที่เจริญหรือว่าคนที่ประเสริฐคนที่น่ารับนับถือยกย่องบูชาเป็นผู้คิดถึงผลสำเร็จได้ประสบความสำเร็จไม่จำเป็นจะต้องมีลาภมันเป็นเครื่องแสดงว่าได้เป็นคนประสบผลสำเร็จมันต้องจำเป็นว่าจะต้องมียศมีบ้างสูงๆคือคนที่ประสบผลสำเร็จหรือมีสรรเสริญเยินยอจะต้องไปได้รับคำสรรเสริญเยินยอตลอดเวลาโดยแสดงว่าเป็นคนที่มีผลสำเร็จหรือแม้แต่โลกียสุขได้รับปลุกเสกสมจึงจะเรียกว่าเป็นผู้มีประสบการณ์สำเร็จก็ไม่ใช่ไม่ต้องไปเสพสังขารทำเสร็จ เกียร์รถแบบต้องปรุงต้องแต่งต้องกู้ต้องว่าได้มีรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสรูปสวยรูปงามมาเสพสมแล้วก็อร่อยสมใจถูกใจอะไรถึงจะเป็นความสุขถูกต้องมันไล่ล่ามาที่จะสุขมากที่สุดในสรรเสริญมาถึงศุกร์เขาแย่งไปแล้วก็ทุกข์ไม่จำเป็นจะต้องเป็นอย่างนั้นโลกียสุขอย่างนี้ไม่เห็นว่ามันจะต้องมีก็ได้เพราะฝึกจนกระทั่งเห็นจริงจนกระทั่งเป็นไปได้จริงก็จะเห็นเป็นความสุขที่สงบสงบไม่หลงสังขารไม่หลงการปรุงไม่ลงการหลอกล่อกับพวกนี้เป็นโลกีย์ซึ่งมันมีเป็นครอบโลกอย่างนี้มันมีอยู่เต็มโลกเลยไม่รู้จริงๆเลยไม่มีค่าหรอกว่าจะหลุดออกมาได้ขนาดรู้ ต้องรู้นี่นามันยังต้องฝึกหัดมันต้องมันยังไงนะมันยังเกิดอยู่นั่นน่ะมันก็ยังดีใจติดใจถ้าไม่ได้ก็โหยหานะเราต้องกิเลสจริงอ่ะอาวรณ์แหมขาดแคลนมึงมาแล้วก็มันทุกข์ใจมันจะต้องขนาดรู้ทั้งรู้เข้าใจแผนเข้าใจมีปัญญาแล้วยังจะต้องมาล้างวิมุตมันต้องฝึกคือใช้เวลาอ่านเพ่งพินิจพยายามพิสูจน์ก็จริงๆเราไม่ต้องมีสิ่งนี้สิ่งนี้มันเป็นอัตตาหลอกนะเป็นอารมณ์ที่อยู่ในมนุษย์เป็นอัตตาตัวหนึ่งที่มันเกิดเป็นตัวเป็นตนมีชีวิตชีวาอยู่นานแล้วแล้วมันเล่นบทบาทอยู่ในตัวเราเป็นผีหลอกเป็นผีคุณอยู่นาก็พยายามฆ่าอัตตาตัวนี้แล้วจริงๆอัตราตัวนี้มันไม่มีตัวตนจริงหรอกข้าก็ไม่บาปมันไม่ใช่ ที่ว่าจริงนะมันชีวิตชีวาหลอกนะแหมได้สดชื่นเอร็ดอร่อยไม่ใช่เขาเรียกมันว่าสัตว์โลกตามประสาเรียกว่าสัตว์โลกเหมือนกันแต่เรียกว่าผีนรกเรียกว่าตัวเทวดาเรียกว่าตัวพรหมตัวอะไรแล้วแต่เป็นอารมณ์พวกนี้อยู่ในจิตใจเรามันหลอกนะมันเหมือนมีชีวิตชีวามันเหมือนมีบทบาทมนุษย์วิญญาณนักศึกษาอยู่ในวิญญาณของเราวิญญาณธาตุของเราให้มันเป็นตัวเป็นตนเหลือเกินไม่ได้มีตัวมีตนหรอกถ้าใครเห็นไม่ชัดเลยปล่อยเงินเดือนที่ละลายมันเดี๋ยวนี้ไม่ต้องมีรถมีปัญหาพูดนะไม่มีจริงๆมันไม่มี จริงๆมันหมดเดี๋ยวนี้จริงๆถ้าเข้าใจถึงพี่แล้วเห็นชัดๆแต่มันหมดจริงๆมันไม่เหลือหรอกมันเป็นอนัตตาน่ะถ้าการพิสูจน์เจออนัตตาไอ้ตัวนี้หายไปได้อย่างงี้เหรอแต่ก่อนเคยมีอันใดที่คุณเคยละรถมาแม้จะใช้เวลาค่อยๆลดค่อยๆรักจนหมดสิ้นเดือนนี้ไม่เกิดรสชาติมันไม่เกิดชีวิตชีวาอย่างนั้นไม่ชื่นใจดีใจถูกใจอะไรไม่รู้ว่าเป็นสุขนั่นแหละคือความพ้นทุกข์กันสนิทคุณไม่ต้องแสวงหาคุณจะมีหรือไม่มีคุณจะผ่านหรือไม่ผ่านคุณจะผ่านหรือไม่สัมผัสอีกทีนี้สบายไม่ต้องดิ้นรนไม่ต้องเดือดร้อนไม่ต้องอาวรณ์หาไม่ต้องอยากได้อยากมีอยากเป็นแล้วมันก็อยู่ในโลกนี้มันก็ต้องตัดสัมพันธ์อะไรก็ได้ไปตามควรตามมีไอ้ทีนี้ก็ปรุงมันหล่ออย่างนี้จะไปกำหนดเป็นยึดถือ ต้องได้ต้องมีต้องเป็นอย่างนี้อย่างนี้อยู่ตลอดเวลานั่นแหละเป็นตัวจิตที่ไปลงถ้าเห็นชัดรู้ชัดล้างออกได้จนขาดสนิทผู้ใดจะจับตัวอนัตตาคือตัวที่ไม่มีชีวิตชีวาตัวรสชาติตัวที่มันพาเป็นสุขหรือโลกียสุขตัวนี้ถ้าคุณค่าตัวโลกีย์สูงแล้วพยายามเข้าใจที่อาตมาอธิบายไม่ได้อันดับตาคือตัวนี้จนมันไม่มีเชื้อโรคที่สูงกว่านี้ศูนย์มันไม่มีน่ะมันไม่เกิดรถเกิดชาติที่มันติดว่าอารมณ์อร่อยดีฟรีดาวน์ขาดแคลนแล้วต้องโหยหาต้องอาวรณ์มันไม่มีนะถึงแม้ว่าคุณไม่โหยหาไม่อาวรณ์ได้แล้วทนได้โดยไม่ยากนานๆมันสัมผัสก็เออมันก็เป็น กีฬาขึ้นเดี๋ยวนี้เท่านั้นแหละแต่ธรรมดาเราก็ไม่ไปคิดอะไรอาวรณ์หาไม่ได้เคยอยากได้อะไรเลยนี่ไม่ลำบากใจอะไรแม้ได้แค่นี้ก็เป็นดูเวลาพระอรูปราคะก็ถือว่าสบายขึ้นไปต้องขอแล้วสบายขึ้นมากแล้วถ้าคุณเคยติดอะไรที่มันมาต้องประเดี๋ยวเดียวเอาคนเดียวเอาคนเดียวก็ต้องมีไฟเลี้ยวก็ต้องเป็นเวียนวนอยู่นั่นแล้วถ้าขาดเป็นคราวนี้มือหนึ่งไม่ได้ลำบากลำบนอะไรที่คุณมีอารมณ์อย่างนี้คุณพิสูจน์ไปเป็นเรื่องๆคุณจะได้รู้ตัวอัตราหรืออัตรามันมีตัวตนหลอกเราไว้เงินเป็นอารมณ์เป็นผีเป็นศาลมันเป็นตัวร้ายลองดูจริงๆนี่เป็นโลกีย์ไม่ต้องไปสนใจผมให้มันเป็นสุขเป็นอะไรอร่อยๆ ไม่มีเลยนี่แหละถ้าจะพูดโดยอาศัยคำขอยืมคำว่าส่งเข้ามาได้แล้วยิ่งกว่าเขาเรียกว่าสุขยิ่งกว่านั้นมันยิ่งกว่าสุขที่เราเคยถูกต้มมาเนี่ยแต่ก่อนนี้เราเคยถูกต้มมาแล้วจริงๆภาษาไทยคำว่าสุขนี้ก็คงจะเอามาจากกลุ่มตัวนี้คนตั้งเป้าเก่งเหลือเกินทุกอุปกรณ์ไก่เลยเป็นสุขแท้ๆมันตัวนี้เองจะว่าตัวนี้มันหมายถึงว่าเต็มก็ได้นะเป็นสุขจนเต็มตัวที่สบายแล้วตัวที่สุดแล้วเหมือนกับผลไม้มันสุกเต็มแล้วนี่เป็นตัวที่เต็ม 4 ต่อไปจากนั้นก็มีเศษส่วนได้เต็มคราบเต็มที่แล้วเขาเรียกว่าจบ หรือว่าทำให้สุกที่จริงพอเอามาใช้ต้มนี่ก็หมายความว่าวันเลยที่จริงมันต้มจนสุกแล้วไม่ใช่หรอกมันต้มจนเปื่อยที่จริงก็คือมันเต็มที่ได้แล้วต้มกินอะไรเรียกว่าจะต้มมันน่าจะร่วงจะต้มให้มันได้ขนาดนี้พอดีรถมันจัดไปเราก็มาต้มก็ให้มันรถมันคลายหรือมันเหนียวไปไม่ให้มันเปื่อยหน่อยก็ต้มให้มันยุ่ยให้มันเปื่อยลงมาหน่อยนึงทำปฏิกิริยาเติมความร้อนใช้อะไรต่ออะไรละลายหรืออะไรต่างๆขึ้นมาก็ได้ที่เราก็ถือว่าเต็มคำว่าสุขคำนั้นหมายความว่าเต็มที่หมายความว่าดีที่สุดแล้วก็เราก็มาใช้กไก่สะกดเป็นภาษาเขียนแต่ที่จริงคำเดียวกันภาษาเรียกนี่มันเกิดก่อนเขียนภาษาพูดเนี่ยมันเกิดมาก่อนเขียนคำเดียวกันนั่นแหละความสุขกไก่ขไข่ คำเดียวจากภาษาบาลีคือความเต็มที่ความบริบูรณ์ความถึงที่ทำให้เกิดความถึงที่แบบใดที่มันหมายความหมายว่าเราจะต้องไปแสวงหาและเรามาได้สมใจเต็มที่เต็มใจของเราที่เราต้องการแล้วเราถือว่าอันนี้เป็นความสุขอันนั้นก็เป็นอารมณ์โลกิยะเป็นแบบอามิคือบำบัดต้องการมีตัวอย่างมาก่อนแล้วก็ตัวนี้ตามพอได้ยาเพราะยายได้สมญาเป็นโรงเรียนจึงเรียกว่าอามีนแบบที่สงบเนี่ยมันเป็นที่อยู่ตลอดเวลามันไม่ต้องไปอยากได้แล้วก็ผสมปลามันสูงๆไม่ต้องอยากเป็นอยู่แล้วเนี่ยดูดูเต็มๆ มาทำกลมๆเต็มๆตัววงๆเนี่ยตัวสูงตัวเต็มมันเต็มอยู่มันไม่พร่องมันไม่แหว่งมันไม่เว้ามันไม่น้อยมันไม่เล็กมันไม่โหยหามันไม่ต้องการอีกมันเต็มอยู่ไม่มีเลยก็เต็มแปลภาษานี่มันหน้ามันมันย้อนแย้งกับมันน่ากลัวคนไม่มีอยู่คุณก็เต็มไม่มีเราไม่มีแหวนไม่มีน้อยใจเสียใจอะไรก็ไม่รู้คำว่าใจเนี่ยเยอะแยะเลยมันบอกว่ามันแหว่งมันน้อยมันเสียมันเหี่ยวมันห่อใจมันเหี่ยวใจห่อใจอดใจอะไรก็แล้วแต่มันมากมายทำอ่ะมันไม่ต้องอ่ะ เต็มไม่เหี่ยวไม่หดไม่ห่อเต็มใจเบิกบานใจสบายเนี่ยเต็มใจเบิกบานใจพอใจอยู่คอยอยู่ไม่ต้องไปต้องการมาอีกเนี่ยมันเป็นแม่ได้มาอะไรที่จะผ่านมาที่เราใจเราก็รับรู้ว่ามันมีมาสมควรที่จะใช้ก็ใช้แบ่งใช้แต่พอเหมาะพอสมควรที่เป็นเหตุเป็นผลเมื่อพอแล้วเราก็เอาแต่จ่ายเผื่อแผ่ออกไปมันเต็มอยู่เสมออันนี้มันอันนี้พ่อเป็นอาหารเป็นของอะไรสำคัญนอกจาก ผ่านไปเอาเลยแล้วก็พ้นแล้วก็เอาแจกจ่ายออกไปที่อื่นไม่สะสมไม่เก็บหวงระบบที่กระทำอยู่ทุกวันนี้ที่ต้องการอยู่ในโลกในสังคมต้องการระบบที่เผื่อแผ่และไม่หวงแหนไม่พยายามโลกมากอย่างนี้นี่เป็นความหมายในความหมายชัดๆเพราะฉะนั้นจะมีกรรมวิธีจะมีวิธีการจะบอกว่าเป็นกุศโลบายหลอกบ้างหล่อบ้างก็ตามใจคุณยังไม่ได้หลอกให้รอเราเจตนาดีทั้งนั้นแหละให้เขาทำอย่างนี้อย่างนี้เพื่อที่จะได้ฝึกปรืออย่างน้อยก็เคยใจถ้ายิ่งมีปัญญาแล้วเรารู้แล้วเราก็ทำเถอะไม่ต้องห่วงก็เห็นกล้าให้กล้าได้โดยที่เราเองเรารู้ตัวว่าเราเป็นคนที่มีสมรรถภาพมีความสามารถไม่ใช่คนงอมืองอเท้าเป็นคนที่มีบท การกระทำการงานช่วยเหลือเฟือฟาร์มมนุษย์ชาติอยู่เป็นผู้ก่อผู้สร้างด้วยทางตรงทางอ้อมอะไรก็ตามแต่จะทำงานอะไรดีๆอยู่ผู้นั้นก็มีสิทธิ์ที่จะอยู่กินใช้อยู่ในโลกและเป็นผู้ที่รู้ตัวด้วยว่ากินใช้หรือว่าพยายามเอาอะไรมาบำบัดตัวเองมาบริการตัวเองน้อยตัวนั้นก็เป็นผู้ที่มีค่ามากเพราะเป็นคนไม่เปลืองมีคนที่ใช้จ่ายอะไรต่ออะไรสมบัติในโลกมีน้อยแต่เป็นผู้ที่มีพลังงานทางด้านผลิตทางหัตถกรรมทางฝีมือผลิตทางสมองมีตัวปัญญามีตัวความรู้สร้างสรรค์มีทั้งตัวบ้างในมือสร้างเป็นผลิตเป็นเนื้อเป็นชิ้นเป็นก้อนเป็นกำเป็นตัวเป็นตนอะไรที่มันเป็นประโยชน์แก่ชาวโลกด้วย มีความสามารถจริงก็ทำออกไปทำออกไปไล่เรียงออกไปอันนี้ผู้ใดมีอยู่มันก็เป็นค่าของตัวเองจริงๆเป็นค่าคุณค่าเป็นราคาเป็นความสร้างสรรค์เป็นสิ่งที่มีตัวมีสภาพมีอะไรที่จะไปเลี้ยงลูกเลี้ยงมนุษย์ต่างๆจริงๆเราทำแล้วเราก็แล้วไปแล้วก็แจกจ่ายไปไม่หวงแหนไม่มีทีเดียวสภาพอย่างนี้อ่ะลูกต้องการคนต้องฝึกปรืออบรมจิตให้เป็นจิตอย่างนี้เมื่อไหร่เมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็จะต้องปรับปรุงคนอย่างนี้ให้ไม่มีโรคแล้วก็ไม่มีความรุนแรงด้วยว่าโทรศัพท์นี่คือตัวรุนแรง ตัวทำให้ตั้งแต่เริ่มต้นทะเลาะบาดหมางโกรธกันถูกโกรธกันเคืองกันแล้วก็หมายร้ายมุ่งร้ายใส่จิตเรียกว่าพยาบาทเมื่อพยาบาลแล้วอาฆาตเนี่ยหมายความว่าจะเอาให้ตายคาที่แปลว่าข้าจะเอาให้ตายตอนนี้มันยังเอาให้ตายไม่ได้นะก็เลยเอาไว้ก่อนอาคาซ่านี่มันแรงแล้วอาฆาตมาดร้ายมุ่งร้ายพยาบาทนั่นคือพันธุ์อะไรที่จะผูกพันกับคนอื่นเป็นเรื่องที่พยาบาลกันอยู่เป็นเรื่องที่จะต้องมุ่งร้ายต่อกันอยู่อย่างนี้ไม่เอาการร้ายมีร้ายหลายอย่างร้ายอย่างดูดีร้ายอย่างเลือดร้อนหมายความว่าร้ายชัดๆเลยพอเจอหน้ากันเข่งเลยฆ่าเลยจิ้มเลยแพงเลย ดีกันเลยอันนี้เรียกว่าร้ายอย่างธรรมดาร้ายอย่างร้อนร้าอย่างชัดๆไม่ซ่อนในแฝงแต่ร้ายอีกอย่างหนึ่งมันร้ายอย่างสั้นแสงร้ายอย่างเย็นเยียบร้ายอย่างเหมือนจะแรงดีจังเลยไม่น่ากลัวการฆ่ากันแบบร้ายแบบนี้ก็เหนี่ยวกลับมาเหมือนจะช่วยเหลือเกินไปเหมือนจะอุ้มชูเหมือนกับจะให้ได้มีได้กินได้อุดหนุนกันไว้ทำอะไรกันไว้แต่เปล่านะที่จริงมอมเมาจริงๆนั่นน่ะให้มอมเมาด้วยราคะมอมเมาได้กิเลสกามมองได้กิเลสทั้งด้านอะไรอื่นๆผสมผสานก็ไปเลี้ยงไอ้อ้วนยกตัวอย่างง่ายๆเราเองนี่เราจะช่วย ช่วยแม่เราจะอุดหนุนเราจะกตัญญูกตเวทีพ่อแม่สมมุติว่าพ่อติดฝิ่นแม่ติดเหล้าแต่พอพ่อหิวกินแม่หิวเหล้าเราก็สงสารนะเอ้าก็หาซื้อกินซื้อเหล้ามาฝากตังค์ให้พ่อให้แม่พ่อแม่ก็เออค่อยยังชั่วไอ้ลูกมันดีนี่ไปไหนก็ชมเชยลูกมันพ่ออยากกินก็ได้กินเป็นแม่อยากเหล้าได้กินเหล้าให้ตลอดทำมาหากินได้เงินมาก็เอามาให้เลี้ยงพ่อแม่กตัญญูกตเวทีพ่อแม่พ่อแม่ติดกินเหล้านี่มียกตัวอย่างให้เห็นชัดๆพ่อแม่ก็เลยติดอย่างนั้นแหละตัวที่ติดตัวพิเศษตัวที่หลงไหล ก็ติดอยู่อย่างนั้นน่ะเมื่อไหร่จะได้ช่วยพ่อแม่ไม่ได้ช่วยนะอย่างนั้นไม่ได้ถือไปช่วยแต่ดูเผินๆแล้วดูมันช่วยจังเลยทำให้พ่อแม่ได้มีความสุขไอ้นี่เป็นเรื่องที่เห็นชัดเจนว่าเป็นเรื่องฆ่าตัวเองนะทีนี้ไอ้เรื่องที่สูงขึ้นไปเนี่ยขอพูดชั้นสูงขึ้นมาอีกนิดนึงได้กินอร่อยได้เสพอร่อยนี่นาฟังดูดีๆจะดูเหมือนว่ามันยังไงกันแน่เราจะกตัญญูกตเวทีพ่อแม่ทีนี้พ่อแม่ก็ติดของอร่อยต้องหามากินต้องไม่ได้กินอย่างนี้แล้วก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟเรื่อยเลยเราก็ไม่ได้เดี๋ยวพ่อแม่โกรธแล้วก็จะต้องไปเอาของอร่อยมาให้พ่อแม่กินว่างๆก็เอามาเรื่อยหิวอะไรก็เอาไปเอามาให้ไม่หิวก็เอา เป็นเพราะว่ารู้แล้วนี่เอามาประเดประดังให้พ่อแม่ก็ยิ่งติดยิ่งเป็นกิเลสติดหนักเข้าไปเลยไม่หาวิธีแก้ไขทำไมพ่อแม่ผิดอย่างนี้ไม่พยายามฝืนมั่งหาอุบายมาให้กินมั่งขัดใจบ้างอะไรเงี้ยไม่ขัดใจตามใจด้วยพ่อแม่ก็ติดด้วยไปตอนนี้ก็อ้วนทีไปเรื่อยๆตลอดกาลถ้าดูแล้วเหมือนเรากตัญญูกตเวทีแต่เปล่านะดูสูงขึ้นไปอีกชั้นสูงขึ้นไปอีกเหมือนกันแหละแต่เราก็มีคนดังให้แกพ่อแม่กินเหล้าทุกสิ่งที่ยกตัวอย่างเมื่อกี้มันก็เลยเพราะว่าอันนี้เป็นอะไรอันนี้ 10 อาหารของคุณอย่างนี้เป็นต้นว่างั้นผมก็พูดไม่มีปัญญาแล้วจะ พยายามช่วยเหลือพ่อแม่ในส่วนนี้บ้างแต่ยากนะที่พูดเนี่ยพูดแล้วก็ยังยากก็ยังเห็นว่ายากก็จะต้องพยายามฉลาดอย่างที่สุดเลยเราจะต้องนำบ้างเราจะต้องทำที่ชักชวนให้เห็นเหตุเห็นผลให้ทันรถท่านละลงมาตามหาร้องนะเลิกบ้างบางทีก็ทำพิธีงอนอย่างนี้ให้ขัดอกขัดใจหรือว่าใช้อุบายอะไรต่ออะไรหรอกเออเอามาไม่ทันเอานี่แทนก็แล้วกันอย่างงู้นอย่างงี้อะไรแล้วแต่จะพูดเล็กๆน้อยๆประกอบโอ้ยากมากแต่เราก็ต้องทำอาการฆ่ากันแบบมีค่าแบบที่เรียกว่าเหมือนกับเรามันดังมาประคบสมุนไพร พงษ์สิทธิ์ของอร่อยเอาของอร่อยมาให้แม่แม่ติดแต่งตัวแม่แก่แล้วก็ยังแต่งตัวเอาของแต่งตัวมาให้พ่อให้แม่เอามาให้พาเอามาให้พ่อก็ไม่สงสารพ่อแม่ดูดีๆแล้วพ่อแม่ยิ่งตลกตายโทรไปทำไมไม่แก่มันก็ไม่ควรแต่งตัวเราเองเราก็ต้องทำเราเองเป็นสาวเป็นแส้กว่าเราก็ยังไม่แต่งไม่อะไรเลยเอาหน้ารถลงมาแม่ย่าเหมือนกันแหละอันนี้ก็ยากนะอย่างนี้เป็นต้นเราจะลดอะไรก็แล้วแต่เป็นชั้นกลางสูงขึ้นมาหน่อยยิ่งยากยิ่งเป็นฉันถือตัวถือตนทำความดีจริงสูงขึ้นไป หลงความดีชั้นพรหมเทวดาในสื่อกลางชั้นพรหมลิขิตพรหมนี่หมายความว่าทำความดีจริงๆด้วยนะถ้ายังชมชั้นสูงท่านเรียกว่าพรหมเมตตาเอายกตัวอย่างสูงเลยทำความดีพ่อแม่นี่มันชมทั้งหมดเลี้ยงลูกเลี้ยงเปล่าเลี้ยงโดยที่เราไม่ต้องการอะไรตอบแทนเรียกว่าอย่างอุเบกขาเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาเลี้ยงลูกเลี้ยงสาวก็เลี้ยงให้โตให้ใหญ่ไปแล้วก็ให้เขาช่วยตัวเองได้ไม่ต้องการอะไรตอบแทนที่เป็นอารมณ์สูงสุดเป็นความเป็นความคิดลึกหรือเป็นความเป็นผู้ใดมีจิตใจเป็นอย่างนี้เป็นผู้ที่สูงสัตว์โลกมันก็เลี้ยงเลี้ยงลูกเฉยๆแล้วมันก็แล้วกันประตูหมดทุกคนมันก็ปล่อยไปแล้วคนก็เหมือน เลี้ยงไอ้โตเรามีหน้าที่จะเลี้ยงให้โตพยายามสร้างเขายังอยู่ในสังคมก็ต้องมีความรู้ก็ต้องมีกิจกรรมจะต้องมีความสามารถในการที่จะกระทำการทำงานเพื่อที่จะยังชีวิตต่อไปเราก็ให้เขาเพราะว่าเราเองเราสร้างเขามาการที่เราสร้างเขามานั้นก็เพราะความไม่รู้หรือว่าความโง่ที่เรียกว่าอวิชชาเราไปสร้างเขาขึ้นมาก็เพราะว่าโลกมันชวนกันไม่เป็นไม่สร้างลูกจ้างเจ้าจนกระทั่งไม่ได้ชี้ชวนกันธรรมดาหรอกเดี๋ยวนี้แหละมันชี้ชวนกันจนกระทั่งหลงไปจนเป็นรถเป็นชาติเป็นเรื่องเลอะเทอะจนกลายเป็นว่าไอ้เรื่องที่จะเกี่ยวข้องเรื่องผู้หญิงผู้ชายเนี่ยที่จริงมันเป็นเรื่องของการผสมพันธุ์มันยังเป็นต้นไม้ดอกไม้ผสมพันธุ์กันเดี๋ยวนี้ไม่แล้วมีโอ้โหเป็น ถ้าเป็นอัตราเป็นตัวที่จะต้องเป็นเรื่องเป็นราวเป็นความสุขเป็นความอะไรโลกียะอะไรต่างๆนานามากหรอกจนกระทั่งเขาไม่เชื่อนะว่ามันไม่มีความจริงได้ยิ่งทานตะวันตกและพูดก็ไม่รู้เรื่องเลยบอกว่าไอ้แจ๊คเป็นของกินเจมันเป็นปัจจัยปัจจัยเป็นของอัตราสร้างสมรรถนะอนัตตาไม่มีรถไม่มีค่าอะไรเราไม่มีเรื่องอะไรอารมณ์อะไรไม่มีหรอกรอยไม่เชื่อพันไม่เชื่อพูดกันแล้วยิ่งทานตะวันตกตะวันออกหรือไม่พวกใครเดี๋ยวนี้ก็เถอะแต่ก่อนรุ่นปู่รุ่นลูกรุ่นหลานเอ้ยไม่ใช่รุ่นรุ่นเดี๋ยวนี้รุ่นหลานแล้วถามปู่ย่าตาทวดลูกกลมๆดูสิเขาแต่งงานก็ไม่เคยมีจะต้องไปเป็นรักกันต้องมีความรักความรัก หน้าตาทวดเปล่าพ่อแม่จะแต่งงานแล้วปู่ย่าตาทวดแต่งงานแต่งกันก็แล้วแต่พ่อแม่จัดการหมดน่ะแต่ก่อนนี้คนมันน้อยก็เอามาแต่งงานก็นึกว่ากลับมาทำบทบาทอะไรอันนึงที่จะอยู่ทำมาหากินเลี้ยงครอบครัวสร้างบ้านสร้างเรือนต่างอะไรเป็นไรไปเฉยๆไม่ได้มีเรื่องวุ่นวายไม่ได้มีอารมณ์ที่จะต้องรดน้ำพรุ่งนี้กินเลี้ยงลูกอย่างนี้ค่อยๆแหมหลายรสหลายสิ่งหลายเสียงแล้วก็เปลี่ยนก็เปลี่ยนจริงเปลี่ยนเสียงไม่มีแต่งแล้วแล้วกันลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมืองมีบทบาทในการผลิตก็ผลิตไปตามกรรมวิธีของมันเฉยๆถ้าไม่เคยเปลี่ยนรถก็ไม่เคยหลงรถก็ไม่เคยวุ่นวายมากเขาจึงไม่จำเป็นจะต้องเป็นคนความหารถแต่รถใหม่รถนั้นรถนี้ไอ้แก่ไอ้อ่อน หนุ่มเอเลี่ยนไอ้เขียวไอ้แดงไอ้อะไรประกอบรูปรถสีเขียวสัมผัสก็ไม่ยุ่งยากถ้าไม่มีจริงถึงมีก็มีเหมือนกันแหละมันยังมีอยู่สภาพข้างในมันมีน้อยแล้วมันไม่หลงหรอกหลงประกอบอะไรมากมายแต่ก่อนนี้เป็นบทบาทจะรู้แต่ว่าแค่นั้นเองยิ่งจะฟันแล้วไม่มีหรอกมันก็เป็นอย่างเงี้ยเป็นเงินต้นไม้เนี่ยมันจะเป็นการพัฒนาของโลกโลกพยายามที่จะทำรุนแรงดูดแรงผลักอะไรเพื่อที่จะให้มันเกิดการผสมแล้วก็เกิดการแตกพัฒนามันก็เป็นเรื่องระบบของธรรมชาติธรรมดาธรรมชาติแต่เดี๋ยวนี้ไม่แล้วเนี่ยอาตมาพูดขึ้นมาขนาดนี้จะเห็นได้ชัดเจนว่ามันมีส่วนปร

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน