210909 ผู้มีปัญญาย่อมรู้สำคัญในกาลอันควร-พ่อท่าน-ปราการอโศก-ฬ017.txt

งจะงอนจิตใจไม่ได้ต่อต้านอะไรไม่มีทุกข์ทั้งสิ้นทำงานก็เป็นเรื่องของงานเป็นการประกอบงานเป็นบทบาทเป็นการสร้างสรรค์เรื่องธรรมดาพวก จะรู้ว่าเมื่อเราสร้างสรรค์อย่างนี้มันก็เป็นผลเป็นประโยชน์เป็นแรงผลิตเป็นอะไรเกิดขึ้นอยู่ในโลกมันก็เป็นความเจริญถ้าเราจะทำงานเราก็ทำเรามีเวลาแล้วก็ขยันทำไปเหนื่อยแล้วก็พักเหนื่อยนักแล้วก็ผ่อนหมดเวลาสมควรที่จะพักเลยนอนหลับหยุดแล้วก็นอนก็หยุดตามกฎตามระเบียบตามกติกาตามสิ่งที่ควรพอเป็นไปแล้วเราก็ทำสิ่งต่างๆเหล่านั้นเราก็ทำให้แก่โลกเราไม่ได้ทำไว้เพื่อที่จะออกหวงทำเป็นของของเราอะไรไม่มีจิตใจจิตอย่างนี้แล้วเมายิ่งสบายยิ่งง่ายและยิ่งทำอย่างไม่กังวลไม่ทุกข์ร้อนไม่กลัวว่าจะได้น้อยไม่กลัวว่าจะได้มากแล้วเราก็มีปัญญารู้ด้วยว่าท่านบอกว่าสิ่งนี้เป็นสิ่งดีถ้าเราจะสร้างการให้มันดีให้มันมี ความเสียหายอะไรถ้าเรามีเวลาอยู่อีกแล้วก็ในโลกก็ไม่เวิร์คเกินไปผลิตอันนี้ขึ้นมามันก็ยังดีอยู่แล้วเรื่องอะไรเราจะไม่ทำผู้มีปัญญารอดส่วนทุกสถานแล้วไม่ปฏิเสธจุดที่เป็นกุศลและปฏิเสธสิ่งที่ดีอันนี้ดีอันนี้ควรและปฏิเสธหรอกเพราะฉะนั้นสิ่งที่พวกนี้มันเป็นธาตุโลกแล้วก็เป็นชีวิตที่จะมองความจริงในโลกเพราะว่าเราควรทำอะไรเราควรเป็นอยู่ยังไงหลักเกณฑ์พระพุทธเจ้าสอนไว้ทุกอย่างทุกมุมจะต้องปรารภความเพียรจะต้องถามตนว่าตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่เราก็ควรทำอะไรนึกว่าแม้แต่หลักเกณฑ์จะสอนให้ขยันไม่มีฐานะท่านประธานมีวิริยะอุตสาหะจะทำอะไรต่ออะไรอยู่ไม่ได้สอนให้เกิดเป็นไปเพื่อเก็บทานดักไว้อีกแม้ ทำใดที่ใดใดเป็นไปเพื่อความเกียจคร้านทำหน้าที่ในนั้นมีแต่ของเราตถาคตว่าไม่หมดความละเอียดของพระพุทธเจ้าเนี่ยอาตมามองยังมองไม่ออกเลยว่าใครน้าจะสามารถสร้างธรรมะหรือว่าหลักเกณฑ์ต่างๆไม่รอดรับสอดคล้องตีไว้ทุกมุมไม่มีอะไรที่จะตกจะหล่นเลยมองไม่ออกเลยโอ้โหมีแต่ว่าเราเองเรายังรู้ไม่ควรตรวจทั้งหมดที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ทุกแง่ทุกมุมทุกเชิงพูดไปหมดทุกรูเลยไม่มีความสุขต่ำถ้าบอกว่าได้ศึกษาสามารถบริจาคสิ่งและเข้าใจอย่างดีแล้วแล้วเอามาปฏิบัติให้มันถูกตรงตามจุดบริการธันวาคมยังมองไม่เห็นความตกต่ำอยู่ที่ไหนเลยสำหรับมนุษย์ถ้าเป็นได้อย่างที่รู้จักผมว่าข้อสำคัญมันรู้บ้างเหมือนกันแหละว่าพระพุทธเจ้า แต่มันไม่ทำเออไอ้มันไม่ทำแล้วก็มันก็ไม่ได้ดีอะไรแต่ถ้าผมก็ทำพยายามอยู่บ้างถ้ายิ่งทำแล้วฝึกปรือชอบมันก็ชินมันก็เกิดผลมันก็เป็นไปได้ดีขึ้นก้าวหน้าขึ้นมันก็สำเร็จทรงเป็นที่สุดอ่ะอย่างนี้มันก็เป็นผลสำเร็จได้เมื่อเราเข้าใจธรรมะพระพุทธเจ้าเราได้ปฏิบัติจนกระทั่งเรากลายเป็นผู้ที่อยู่เหนือโลกอิสระเสรีเข้าใจดังที่นัยอธิบายมันไม่มีประโยชน์เลยแต่มันมีประโยชน์เหลือเกินเป็นภาษาเป็นไงภาษาแบบกลายเป็นไม่ชอบใช้ยังมีครูอาจารย์ สอนภาษาอังกฤษสิงคโปร์เป็นชาวอเมริกันมาหาที่อโศกมีหนักมาทั้งเซนติเมตรมาแล้วก็มาเป็นอาจารย์ด้วยนะเนี่ยทำมาหากินไม่มีอาชีพเป็นครูสอนวิชาพุทธศาสนานะที่สิงคโปร์ก็อยากจะมาเจอพวกเราทางอาจารย์คนหนึ่งที่อยู่มหิดลพฤษภาคมพูดฝรั่งเราก็พูดไทยคอร์ดเพลงก็จะบอกว่าทางศาสนาทางเศรษฐกิจ ภารกิจไม่ควรจะมีก็ไม่ควรจะมีแต่สิ่งที่มันควรจะมีมันก็มีสิ่งที่มีก็มีแม้แต่ธรรมะไม่มีธรรมะรูปธรรมนามธรรมก็ไม่มีก็ชิบหายกันใหญ่น่ะสิธรรมะคือเขาไม่มีธรรมะแล้วลูกทำมันก็คือทำน้ำมาทำมันก็คือทำธรรมะคือฟ้าไม่มีธรรมะท่านผู้ปกครองแต่เราก็ไม่ได้พูดมากเท่านั้นเราก็มองแต่เพียงสั้นๆเพราะว่าพูดมากไม่ไหวพูดแล้วพูดไม่ออกพูดไม่ค่อยเก่งเราก็เลยจะแนะนำก็พูดก็ตอบรับเข้าก็บอกว่าทิศทางก็คือสังฆวัฒน์ทานแล้วก็มาอยู่ที่สาธารณะมีความ สกปรกก็ไม่มีความสะอาดก็ไม่มีความหลงคนเท่านั้นเธอกับคุณเองบอกว่าความสกปรกก็ไม่มีความสะอาดก็ไม่มีคุณก็โง่อยู่นั่นแหละแต่ผู้ที่บรรลุแล้วก็รู้ความสกปรกมันก็อยู่กับความสกปรกได้ด้วยเขาบอกว่านิพพานอยู่ในสังสารวัฏนั่นแหละแต่เขาไม่ได้เป็นสังสารวัฏเช่นเดียวกันผู้ที่บรรลุแล้วอยู่กับความสกปรกได้แต่ท่านจะต้องสะอาดอยู่เสมอไปแต่ท่านอยู่กับความสกปรกโดยความสะอาดถ้าไม่ได้สกปรกกับเขาหรอกถ้ารู้เลยว่าควรอยู่อะไรเสร็จแล้วหนักๆเข้าคู่กันมากเลยอธิบายเป็น ดีมากโดยความไม่มีความเป็นจริงที่ตัวเองแล้วมันขัดแย้งและไม่รู้ความควรอย่างไรพูดกันไปพูดกันมาทางพวกเราก็เลยแนะนำบอกให้ผมอยู่ปฏิบัติเถอะจะนั่งคิดคิดมากแล้วมันเรียนภาษาคนเข้ามาแล้วปฏิบัติชอบเขาก็ตอบแม่งเลยบอกว่าตัวตนของเขาก็ไม่มีเขาจะเอาอะไรไปปฏิบัติตนของเราก็ไม่มีแล้วเราจะเอาอะไรไปปฏิบัติเราจะมาก็แสนสงสาร คุณยังมีอยู่เนี่ยถ้าคุณก็ยังมีอะไรควรจะบอกว่าคุณไม่มีได้ไงตัวตนของคุณนี่แหละตัวตนไม่ใช่สิ่งที่หมดเขาไม่ยอมไงเขาก็ยังต่อยอาจารย์เป็นบางคนยังมีเมียนี่เขาไปโน่นอีกโอ้โหสุดยอดหนักเลยก็บอกอาจารย์เซ็นนั่นไม่รู้เรื่องมีเมียอยู่เป็นทุกข์ก็บอกก็ไม่ทุกข์อะไรนิเขาบอกว่าเขามีความสุขโดยที่ไม่ต้องมีปัญหาจะบอกว่าเอาละกันแบบนี้ก็ได้แต่สงสารก็ไม่รู้จะช่วยยังไงบอกให้ปฏิบัติก็เชิญให้รู้นี่เป็นภาษา 16 ชั้นแปลภาษาจีนบอกว่านี่เป็นภาษาอังกฤษกับภาษาจีน เมื่อผู้ใดบรรลุหมดแล้วรู้แจ้งแล้วอยู่กับสิ่งที่มีในโลกนี่แหละไม่ใช่ความมีแต่เราไม่มีเราอยู่กันทุกสิ่งทุกอย่างที่เราสร้างแต่เราไม่ได้เป็นของเราสร้างสร้างให้เราก็สักแต่ว่าสร้างในโลกมันเป็นความจริงใจมันเป็นความเห็นแจ้งมันเป็นปัญญาที่ย่อไม่ใช่เฉโปไม่ใช่เอาแต่สาวๆมาฝากเปล่ามาพูดพูดภาษาจีนแบบนี้เป็นภาษาจบแต่ความเป็นจริงมันมีได้ยากสำหรับบุคคลที่ไม่ประทุษปฏิบัติถึงสิ่งใดจะมีอย่างนี้ภาษาจีนก็พูดมันก็ต้องเข้าใจแต่ภาษาบางอันมันงงเฉยๆแต่ยกตัวอย่างทำไม่มีคำพูดธรรมะคือความไม่มีธรรมะอะไรอย่างนี้ แต่ต้องมีความจริงไม่มีความจริงก็แก่ถ้าพูดที่บอกว่าอย่ามาคิดคำตอบบอกว่าเขาไม่มีตัวไม่มีตัวเราก็จะต้องไปบอกอะไรไปปฏิบัติใช่พูดไม่มีตัวเลขตัวผู้บรรลุแล้วพวกนั้นก็ไม่ต้องปฏิบัติอีกแล้วนี่จะปิดสิ้นภาระแล้วก็ไปปฏิบัติแต่ตัวเขาเองก็พูดๆนานๆยังมีอยู่ครับยิ่งกว่าปลากระโถนก็จะบอกว่าตัวเองไม่มีตัวตนแต่มันน่าขำอยากฟังแล้วมันน่าขำที่สุดโอ้โหตัวเองนี่ก็จริงๆเหมือนกันมองเห็นก็เห็นเขาก็ยังบอกว่า ตัวตนก็ยังไม่มีแล้วก็จะเอาอะไรปฏิบัติไม่รู้ตัวไม่รู้จนก่อนที่เราจะพูดภาษาเป็นก่อนที่เราจะพูดภาษาสูงสุดบริบูรณ์เราก็จะต้องมีสิ่งนั้นถ้าไม่มีสิ่งนั้นเราพูดแล้วมันก็ไม่ได้เพราะเราจะต้องปฏิบัติให้มันถึงจริงแล้วทีนี้เรามีสิทธิ์พูดจริงเพราะเขายันเข้ามาบอกแล้วไม่มีจริงอันไหนล่ะไอ้นี่มีทุกสิ่งที่มีแล้วเราจะรู้จริงๆสิ่งใดที่ควรจะไปก็ยังเป็นไปพอสมควรคู่บอลรู้แล้วจะรู้ความเกิดจะรู้ความตายจะรู้ความตั้งอยู่จะรู้มันเป็นธรรมดามันปัญญาขึ้นแจ้งสุดแล้วชีวิตที่มันเล็กน้อยชีวิตมันไม่ได้กินเพื่อถูกลดสิ้นเดือนถูกใดๆไม่ได้อยู่เพื่อแลกเปลี่ยนอะไร อยู่เพื่อสร้างฉันไปมีความรู้มีกายกรรมที่จะสร้างสรรค์ที่จะช่วยทางกายและการกระทำกายกรรมนั้นมีทางวจีก็ช่วยช่วยสร้างสรรค์ในทางบัญชีนั้นมีมโนเป็นเอกเป็นผู้ควบคุมเป็นมโนปุพพังสมามโนเสฏฐามโนมยาเป็นตัวประธานใหญ่มโนเป็นตัวบันดาลเป็นตัวที่คิดนึกเป็นตัวรู้สิ่งที่ควรและไม่ควรแล้วก็ทำสิ่งที่ควรนั้นไปวันคืนก็ฝากเปลี่ยนไปกลางวันก็ทำงานทำการมีอะไรควรทำขณะใดตกปรารภความเพียรการปกครองเพียงก็เคยแปลให้ฟังเสมอว่าเราเองก็ปรารภไปเขาก็ถามถามถามดูเลยกันดูถามตัวเองนี่แหละการรบตนแต่รบความเสี่ยงกับการรบตนขณะนี้เรากำลังทำอะไรอยู่อะไรควรทำขณะนี้ถ้าเราอยู่เฉยๆลอยไปลอยมามันไม่ควรลอยไปเลยลอยมา จะมีกรรมการงานอดีตมันควรจะทำโน่นทำนี่ดีกว่าก็หาสิ่งที่ควรที่สุดดูอะไรจะควรกว่ากันเวลาขณะนี้มีเวลาเท่านี้ในกาละอย่างนี้เราควรทำอะไรดีที่สุดในจังหวะที่ใกล้หรือว่ามันใกล้ก็ควรเห็นมองไปไกลก็เห็นไอ้นั่นควรเห็นสำคัญกว่าอีกก็ไปไกลๆอันใดที่สมควรกว่าก็เอากันที่ไม่ควรปรับเสมอว่าจงสำคัญในการอันควรภาษาทำง่ายๆว่าจงสำคัญในการอันควรสูงสุดในสหรัฐที่สำคัญสำหรับคนที่ท่านควรจะภาษาญี่ปุ่นเป็นราวพระพุทธเจ้าเวลาว่าเวลาถ้าคุณมีคุณภาพกว่าบอกว่าเปล่า ผมไม่ควรจะไปตายได้แล้วขอลาไปตายพระพุทธเจ้าท่านทรงรับทำเออแล้วก็ถามต่อว่าแล้วเธอจะไปตายที่ไหนแทนที่เราจะขับขวาหรือว่าท่านจะอย่างนู้นอย่างนี้ท่านเองท่านมีพยานพระพุทธเจ้าท่านมีปฏิกิริยาและท่านก็บอกอย่าไปตายที่ไหนก็ภาษาญี่ปุ่นก็บอกจะไปตายที่บ้านจะตายบ้านแม่เป็นโสดแน่นอนแม่ยังเป็นนิทาน สำคัญการอันควรเทิดสารีบุตรอันนี้เป็นต้นดูพระอรหันต์ก็คุยกันทุกคนนะคนนึงมาลาตายเออแล้วจะตายที่ไหนจะไปตายไหนจะไปตายที่บ้านแม่ยังไม่ได้โกรธแม่เลยเธอจงสำคัญการอันควรคำนี้แหละเป็นตัวจบเหมือนกันเป็นตัวจบของผู้รู้ถึงแม้ว่ากูไม่รู้กูว่ากูยังไม่ได้พูดจบกูยังไม่จบก็ควรจะรู้ว่าการอันควรการสำคัญสิ่งใดสำคัญสิ่งที่ควรจะทำเป็นพันเราจะต้องรู้สิ่งนี้ แล้วเราก็ยังถึงนี้ไปแต่ตอนนี้เราเหมาะที่จะทำอยู่ก็ทำตอนนี้เราเหมาะที่จะพักผ่อนหน่อยนึงก็ผ่อนตอนนี้เราควรที่จะพักเลยควรที่จะนอนนอนแล้วก็รู้ว่าเวลาวาระกาละอันควรมาควรนอนกี่นาทีควรนอนไปเท่าไหร่แล้วก็นอนตามกาละอันนั้นตามกาลอันควรอันนั้นถึงเวลาตื่นตื่นขึ้นมาก็ทำตามเวลาที่เธอรักอันควรต่อดำเนินบทบาทไปนี่มันเป็นภาษาของผู้ที่บรรลุผู้ที่เห็นแจ้งในโลกแล้วก็รู้ตัวเองว่าตัวเองก็คือเครื่องจักรกลคนที่ทำที่เราจะดำเนินบทบาทไปที่เราจะช่วยเหลือสร้างสรรค์วันคืนวันคืนก็ต่างกันเมื่อประโยชน์ตนหมดแล้วว่าเราเองเราถึงที่สุดได้แล้วไม่มีภาระไม่มีสิทธิ์อะไร แม้เราจะฝึกฝนทำอะไรต่อไปอีกมันเกิดความชำนาญมันเกิดความเก่งความเชี่ยวชาญอะไรขึ้นมาความเก่งความเชี่ยวชาญเหล่านี้ก็ไม่ได้มาเป็นเพื่อตัวมันเก่งมันแค่ความเชื่อที่ผู้อื่นจะได้รับผลประโยชน์นี้เพื่อจะช่วยเหลือ Profile ผู้อื่นต่อไปอีกตนเองก็เท่านั้นแหละมีคนอื่นแล้วเข้าใจแล้วถึงสุดท้ายแล้วก็มีที่จะทำให้หายที่จะนิมนต์นี้อาศัยไปสระอันควรอะไรอันควรก็ยังสิ่งที่ควรนั้นไปตลอดเวลาอาจจะได้อธิบายมาแล้วนี่จนกว่าจะถึงเวลาตายถ้าอย่างสุดท้ายที่สุดก็ไปรับพระพุทธเจ้าพระโมคคัลลาเองไม่รู้เวลาตายอันควรเหมือนกัน ถูกโจรทุบแล้วทุบติดคุกเก่งมากไม่ยอมตายทุกๆปีกระดูกไม่ยอมตายทุกๆแล้วทุกข์ร่ำโยมลุกหนีเที่ยวจนต้องมานั่งไตร่ตรองใช้ปัญญานี่เราเองอะไรเป็นยังไงมันถึงเป็นอย่างนี้วิบากอะไรนักหนาจนตรวจดูวิบากจนจนรู้อนันตริยกรรมของตนก็เลยบอกว่าเป็นไปไม่ได้สุดท้ายมันมีที่เก็บของการยึดติดกับสิ่งต้องตายที่จิตใจยังไม่อยากตายนะเขาบอกอะไรแกยังไม่อยากตายหรอกแต่ว่าถึงวิบากแล้วถึงสาระแล้วมันต้องควรถึงกาลควรทำกาละแต่ไม่ทำนี่ฝืนก็สุดท้ายจนกระทั่งเกิดปัญญาต้องยอมรับ ต้องตายกันแน่ถึงได้ตอบพระพุทธเจ้าขอลาตายไอ้ส่วนคำเล่าของพระพุทธเจ้าไม่มีปัญญาอะไรเลยส่วนพระโมคคัลลาพระพุทธเจ้านั้นไม่มีคำกล่าวคำลาไม่มีตัวอย่างในคำลาของพระเจ้าพระโมคคัลลานะตายก็ตายไปเงียบเลยตายทีเดียวก็ตายกันอย่างพระพุทธเจ้าไม่ได้จัดว่าอะไรมีบทอะไรที่จะเป็นเชิงปัญญาอีกนิดหน่อยไม่มีตายอย่างที่เรียกว่ากรรมจำตายแต่ก็เป็นราวพระพุทธเจ้าเป็นอุปาทานพระพุทธเจ้าก็หมายความว่าพระพุทธเจ้าก็ควรสำหรับสาวกพระสาวกสาวกเบื้องซ้ายเบื้องขวาก็ตามควรจะต้องนิพพานหรือว่าคนตายในนิทานภาพคนที่จะสุดท้ายก็ต้องบอกพระพุทธเจ้าก่อนก็บอกแค่นั้นเอง โดยสมาชิกฐานก็คือตัวเจโตน่ะมันไม่มีตัวรู้มันตายมันก็ไม่รู้ตายมันเป็นก็ไม่รู้เป็นขนาดว่าตอนนี้ตนเองควรตายแล้วมันยังไม่รู้ตายยังจะต้องเป็นเป็นเป็นเป็นเป็นเป็นอีกจนสุดท้ายเกิดปัญญารู้ว่าอ้อคนตายถึงจะตายแม่ตายแล้วจะระลึกรู้แล้วไปบอกความไปบอกความแก่ผู้รู้ดีรู้ไม่มีผลอะไรเราเฉยรู้กันแค่ว่าเออตายก็ตายก็ตายอย่างคุณพระหน่อยเถอะมันเป็นธรรมชาติผู้รู้ว่าจะตายอย่างไม่รู้อะไรขึ้นเลยนี่เป็นตัวอย่างและเป็นต้นลักษณะที่อธิบายสมาชิกฟังแล้วเข้าใจ เกี่ยวกับนิทานเกี่ยวกับเรื่องราวเกี่ยวกับประวัติอะไรมันไม่มีปัญหาอะไรเท่าไหร่หรอกแต่คำอธิษฐานกับคุณกำลังศึกษาเนี่ยมันลงกันมันสมพรกันมันจะมีลักษณะให้เราเห็นเพราะว่าตัวจิตตัวเป็นเนี่ยกับตัวปัญญาเนี่ยมันต่างกันพูดที่เป็นพระอรหันต์แล้วหรือผู้ดีเป็นผู้ที่มีปัญญาเหลืออยู่แล้วก็จะทำอะไรไปด้วยปัญญาควรทำอะไรควรมีอะไรควรเป็นไปยังไงอารมณ์ไม่อนุโลมอะไรก็เป็นไปได้โดยดีส่วนผู้ที่ไม่มีปัญญาแม้จะเป็นพระอรหันต์แล้วอนุโลมหรือว่าใช้ปัญญาก็น้อยแต่ก็อยู่ในหลักเกณฑ์เป็นพวกตำรวจทั้งหลายไม่เจริญเรียกว่ามันมันสั้นมันไม่อนุโลม จนมันก็เลยไม่มีการเอื้อเฟื้ออะไรออกมามันก็ดูแข็งๆมันก็ดูบริเวณสายปัญญาไม่มากมันก็เป็นจริงตอนนั้นผู้ที่มีเสี่ยเจโตทางสายเปย์โตหรือว่าเป็นผู้ที่มีพิรุธทางด้านคือระบบปัญญาไม่มากเราก็ต้องรู้ว่าฐานที่เราควรเสริมเราก็ต้องเสริมปัญญาซึ่งรู้ที่รู้อยู่ให้รู้การอนุโลมปฏิญาณรู้การใช้ปัญญาร่วมด้วยอันนู้นอันนี้จะเป็นอย่างไรอย่างไรอย่างไรให้มากขึ้นแล้วมันก็จะเกิดขึ้นจะทำประโยชน์แม้เราจะเป็นพระอรหันต์แล้วก็จะเกิดประโยชน์ด้วยลักษณะอย่างนี้ส่วนผู้ที่เป็นพระอรหันต์สายปัญญาก็จะพยายามทำประโยชน์เท่าที่ตัวเองจะทำได้เหมือนกันและตั้งใจทำ กว้างขวางแพร่หลายแต่ผลนั้นน่ะมันก็จะต้องมารวบรวมถึงหลักเกณฑ์มารวบรวมถึงกติกามารวบรวมหนี้สินที่ค่อยๆทำไปแล้วถึงจะเห็นผลว่าอ๋ออันนี้มันเลยไปอนุโลมมากไปอันนี้ใหญ่มากไปอันนี้ให้น้อยไปอันนี้ให้มากไปให้มาเลือกสรรเลือกสรรและผู้เป็นพระอรหันต์สายปัญญาจึงเป็นผู้วางหลักผู้เป็นพระอรหันต์สายเกจิเป็นผู้ปฏิบัติตามหลักแล้วก็ไปรู้ด้วยปัญญาขณะนี้พวกเราเนี่ย มีตาเป็นยาสอดส่องเห็นบทบาทของปัญญาก็ดีเจโตก็ดีบทบาทของคำกริยาต่างๆมันกำลังดำเนินบทบาทกำลังซ่าไปกำลังมีกลิ่นกินเดินอยู่ผู้ที่เป็นเกย์โตก็ใฝ่ปัญญามีกำลังลงทรงตัวผู้ที่กำลังมีปัญญาก็กำลังหาหลักปักเป็นเกย์โตมันมีอยู่คนเดียวมันกำลังดำเนินบทบาทของมันไปทีเดียวโดยเฉพาะขณะนี้ฝ่ายหญิงนี่แยกออกเป็น 3 กลุ่มอันนึงกำลังฟังกำลังแสวงคืออะไรสิ่งที่กำลังลงตัวบอกได้เลย กำลังทำงานบ้านกำลังปักหลักบ้างไม่ใช่ปักหลักหรอกกำลังเดินหลักและเดินงานฝ่ายทางด้านไปบางบุญนาคเนี่ยกำลังทำทำงานกำลังหาไอ้ที่จะหาตัวลงตัวกำลังหาใหญ่เลยแต่ตอนนี้มีส่งข่าวมาฉบับหนึ่งกำลังทำงานแบ่งกันไปเมื่อกี้คุณอ่านก็กำลังมาให้ข่าวโอ้ผลงานทุกคนชอบผูกเชียวลองดูแล้วเราก็จะรู้ว่ามันเยอะมากแล้วมันต้องหาหลักมันต้องหาความเหมาะสมนี่มันกำลังเป็นเองคือสอนไม่ค่อยฟังไม่เคยรู้ว่าให้ทำอย่างนี้นะพยายามจะดำเนินให้ไม่เอาเอาเองก็เอาที่ไม่ว่าอะไรหรอก ไม่ว่าให้เห็นแล้วจะดูถูกจะรู้ความพอที่จะไปมันกำลังฟิตเอาไปเลยดูเหมือนจะขยันดูเหมือนจะขยันขยันส่วนประการศอกเนี่ยกำลังกำลังสาวไม่ค่อยขึ้นหลักมันกำลังจมดิ่งๆๆน่ากำลังดึงขึ้นมาหน่อยมันมี 3 จุดจุดหนึ่งจุดหนึ่งจุดหนึ่งจุดกำลังกายเพราะเราจะต้องเรียนรู้จุดพอดีพอเหมาะปานกลางถ่วงไปทางไหนก็พยายามเลือกเป็นพยายามจัดสรร เติมขาดอะไรเติมวันนั้นอะไรที่เป็นดีแล้วอยู่ดีแล้วก็อ้าวก็เข้าใจเราไม่ใช่ปักหมั้นยึดมั่นที่เป็นเกินขอบเขตหากเราเป็นอันนี้แล้วก็ไม่รู้มันเลยเถิดไปแค่ไหนแล้วก็เป็นไปอย่างเงี้ยนึกว่ามันดีอย่างเดียวไม่ได้แล้วต้องดูดูอีกอย่างอีกอย่างนึงที่เราไม่เป็นเราต้องดูบ้างแล้วก็ค่อยๆเติมสารค่อยๆให้มีการกระทบไปก็จบมาดำเนินไปไอ้ที่จริงนั่นน่ะการมีหลักอยู่ในใจของเราคือมีตัวสภาวะของสาธิตวิหารสว่าง ทีนี้เราก็ประมาณอยู่กษัตริย์บุรุษเสร็จประมาณตนประมาณบุคคลประมาณการละประมาณอะไรต่ออะไรที่มันจะได้ประโยชน์สูงขนาดใดและก็เป็นไปซะมากเกินไปแย่ไม่เจริญเราต้องไม่เอาอันใด๋น้อยไปแล้วก็เติมขึ้นมายืนหยัดรังสรรค์ขึ้นมาเพิ่มขึ้นมามันมีการทรงยืดหยุ่นอยู่มันไม่เชื่อง่ายๆเมื่อทุกอย่างมันไม่เท่าเดิมอย่างคนที่จะไปจะมาที่นี่ก็ไม่เท่าเดิมตัวเราเองอยู่ด้วยกันในสมัยใหม่เท่าเดิมไม่มีอะไรใจต่างๆมันไม่เท่าเดิมมันไม่เที่ยงไม่ได้ปรับตายตัวเพราะฉะนั้นเราก็ต้องรีบอยู่ที่ เสมอเสมอเพื่อที่จะทำให้ผมหมดพอเหมาะพอเจาะกับสิ่งส่วนใดอื่นๆบางอย่างอะไรมากมายแล้วก็ลดลงอะไรมากอันไหนน้อยมาแล้วก็เพิ่มขึ้นให้มันต้องอย่างนั้นมันจึงจะเกิดเป็นภาษาผู้ใดที่เป็นผู้รู้ผู้นั้นคือเป็นตัวเติมและเป็นตัวตัดอยู่ในตัวอันนี้มากมายเราก็ตัดลงอันนี้น้อยมาเราเติมให้แล้วผู้ใหญ่และเรียกว่าผู้ที่จะทำทุกอย่างให้มันบริบูรณ์ทำงานพร้อมที่จะมีสามารถที่จะตัดก็ตัดได้จริงๆด้วยนะตัดไม่เกินด้วยสัตว์นี่ก็ไม่รู้สึกตัวเลยนะตัดอย่างพอสมควรเหมาะสำหรับถ้าจะเติมให้ก็เติมให้อย่างถึงแม้คนนั้นจะกินยังไงก็เติมไม่ให้รู้ตัวเธอนะครับ เธอไม่ค่อยยินดีเธอให้เขาดูดีดูพอสมทีเดียวก็อาจจะหยิ่งหรือคนไม่ดีก็ตามแต่ก็เติมให้พอเหมาะอย่าไปเติมให้ทั่วโลกมากโลภโมโทสันเป็นผู้เติมเป็นผู้ตัดอย่างเก่งยืดหยุ่นไปยืดหยุ่นมาแท้จริงเพราะขนาดนี้มันเป็นไปเองโดยธรรมทุกอย่างเนี่ยยกตัวอย่างไม่ใช่ยกหรอกเอาของจริงมึงเป็นตัวอย่างของจริงคุณต้องเสียภาษีอากรดูบอกแล้วอาตมาไม่ใช่หมอดูแต่อาตมาเป็นผู้ที่ดูหมออาตมาดูดูสีที่เกิดและพยายามเสมอและทำมาแต่ไหนแต่ไหนก็เคยยืนยันให้ฟังเอาสิ่งที่เกิดแล้วไม่ใช่สิ่งที่เกิดคุณอ่านแล้วก็อย่าไปจับมันเพราะว่าทุกอย่างมันไม่เป็นอย่างนี้หรอกไอ้เด็กที่คุณดูอีกต่อไปมันไม่มีหรอกมันจะมีตอนมีแหละติดต่อ ทำเป็นรูปใหม่แล้วบางทีก็ไม่เหมือนเก่าอีกจะเดินรูปรอยแตกซะอีกพอกูจะเอาหลักเก่ามาใช้แต่ตอนนี้ชี้ให้ดูอยู่แล้วก็แนะส่วนที่คุณจะเติมหรือคุณจะตัดอะไรก็ตามจะเพิ่มหรือจะลดให้อาทิตย์นี้ได้ขนาดนี้มันก็ลงสัจจะของมันน่ะมันก็อยู่ในสภาพนี้แต่ระวังอย่าให้มันจบอย่าให้ไม่มีตัวประสานอยากให้มีตัวเชื่อมตัวต่อไม่มีตัวบทบาทกลายเป็นไม่แพ้ไม่แลไม่เลี้ยวไม่เอาเอาไม่อะไรต่ออะไรเลยอย่าเป็นอย่างนั้นมันกำลังจะเป็นมันกำลังจะเป็นถ้าไม่แคร์อะไรก็ได้วะใช้ภาษาไทยไทยชัดๆให้ฟังอย่างนี้ เมืองมันจะเป็นนี่แหละตอนนี้มันก็จะแย่มันจะไม่เกิดของดีอะไรมันก็เกิดตัวอัตราตัวเรานั่นแหละที่เราคิดนึกว่าตามตัวของเรามันไม่ใช่อย่างนั้นประสานและอาตมาว่าพยายามจะทำอะไรอยู่แล้วพยายามที่จะให้พวกคุณรู้สึกตัวแต่คุณเองไม่รู้สึกตัวแม้จะอาตมาให้ผู้ไปมามีการเข้าวาระอยู่วาระที่มีก็ไม่ได้ตายตัวผู้เข้าวาระที่มีนั้นจะอยู่จะไปเรียนเรียนมาเฉยๆเอาตัวหมดเคลื่อนเข้ามาที่นี่ให้มีการเคลื่อนเข้ามาหาที่ที่จะเคลื่อนออกเคลื่อนได้ตามรูปรอยของการเคลื่อนบ้างไม่ใช่ว่าเรานี่อย่างนี้ก็เป็นบทบาทอันหนึ่งที่ช่วยเก็บพยายามที่จะมีอะไรแม้จะมีสิทธิ์ มันมีสงขลาสงขลามีนั้นมีจะออกก็เอาไปทำงานไหมเอาใหม่เอาไม่ทำน่าจะไปโน่นไอ้นี่ไหมไม่เอาไม่ไม่มีมันกำลังจะจมลงไปใต้บาดาลมันกำลังจะไม่สนิทอะไรเลยเพราะฉะนั้นเมื่อไม่มีอะไรที่ไปเที่ยวออกไปทางโลกเราก็จะจองๆๆอยู่เฉยๆอย่างนี้มันบิดไปทางเราเรียกว่าติดต่อเราไม่ติดต่อในทางหยุดจะไม่ได้ 12 ในทางตายแล้วไม่ได้ติดตรงทางดับแล้วเราก็ไม่ได้ติดต่อในทางเกิดจะไม่ได้ติดต่อทางนี้ไม่มีสิทธิ์ตรงทางเป็นเราไม่เป็นเราไม่ตายเราไม่เกิดเราไม่ดับมีภาษามันเป็นภาษาสุดท้ายมันไม่มีภาษาอังกฤษแปลว่าเราก็เกิดเราก็จะดับที่ไหนบอกแล้วเมื่อกี้เราเองถึงจะตายอยู่ที่เราอยู่ที่ไหนมันก็ไม่มี มึงจะตาไม่มีที่อื่นมียอดไม้ยอดได้อยู่บนภูผาอยู่บนยอดฟ้ายอดถึงจะตายอยู่ที่จิตของเราเมื่อเรามีถึงจะตายอยู่ที่เราแล้วอยู่ไหนก็ได้เกิดที่ไหนก็ได้อยู่กลางความร้อนเราก็เย็นอยู่กลางความเย็นเราก็จะร้อนขึ้นมาให้ความเย็นนั้นสร้างสมดุลเป็นผู้ที่จะเชื่อมโยงในส่วนที่ขาดเราจะเติมส่วนที่ขาดและเราก็จะตัดส่วนเกินดังกล่าวแล้วมันจะเป็นตัวผู้ประสานอย่างนั้นในขณะที่เรามีชีวิตประจำวันมีอะไรก็สบายแล้วไม่เดือดร้อนแล้วเพราะฉะนั้นเมื่อไม่เดือดร้อนแล้วเราก็ควรคิดหาประโยชน์เราควรทำอะไรบัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่เราจะ ความเพียรที่ควรพอเป็นไปอะไรที่จะเป็นเรื่องที่จะสื่อสารให้แก่ชาวมนุษย์โลกบ้างถ้าผู้ใดจะนำในการสร้างสรรค์เพื่อทำวัตถุที่ไม่ผิดกฎระเบียบไม่ผิดกฎเกณฑ์ไม่ผิดหลักการอะไรก็ทำไปผู้ใดไม่ถนัดก็ถูกแต่ถนัดการช่วยมนุษย์ด้วยสัตว์โลกกับทิศทางทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ที่จะช่วยสัตว์โลกเกิดคนอื่นไปมันก็เป็นประโยชน์สูงถ้าจะว่าสูงแล้วประโยชน์วัตถุก็ให้แก่มนุษย์โลกอีกทีนึงสำหรับเปิดใช้เปิดใช้ส่วนใหญ่ก็กินถ้าเป็นเครื่องใช้ก็เอาไปใช้จะเป็นเรื่องจริงก็ไปกินทีนี้การสอนเพื่อที่จะเปิดสอบผลิตภัณฑ์ สอนกับอะไรมันก็เป็นการไปช่วยผู้อื่นเหมือนกันทางจิตวิญญาณทางปัญญาทางยกฐานะระดับสร้างเสริมธรรมทำงานอันสร้างวัตถุโลกที่จะใช้แก่โลกให้โลกเอามาอาศัยกินอาศัยใช้อะไรเนี่ยมันมีมากมนุษย์โลกธรรมดาใช้อยู่แล้วส่วนการจะไปสอนผู้อื่นโดยเฉพาะวิชาที่เราได้มาวิชาโลกุตระวิชาธรรมะท่านเป็นสัจธรรมเราทำวันนี้เป็นงานใหญ่กว่าเนื้อฝาหลังกว่าแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะยืนยันคำเดิมงานสัจธรรมหรือว่าสร้างสรรค์การสอนอย่างเดียวสิ่งที่เป็นส่วนประกอบของชีวิตมากขาดแคลนนี้มันจำเป็นต้องเสียเวลามันก็ทำส่วนที่มันเป็นสัจธรรมเป็นส่วนที่เป็นเรื่องของธรรมชาติ สูงกว่าการที่พระพุทธเจ้าทรงยืนยันตรัสไว้ในพระสูตรยืนยันพระธรรมทานเหนือกว่าทานอื่นทานวัตถุทานอะไรก็แล้วแต่มันสู้ไม่ได้หรอกก็จริงแสนจริงมันพูดได้จะอยู่แล้วก็รู้ความอยู่ว่าเราจะอยู่ไปเพื่ออะไรกันมันมีที่จะทำผิดกฎหมายก็มีแล้วสิ่งที่เกิดการลดความเสี่ยงที่จะทำอะไรก็พยายามไตร่ตรองค้นคว้าทุกคนเราก็รู้ว่าสิ่งที่ควรจะเป็นไปแล้วมันควรจะดำเนินไปด้วยอย่างไรเรียนรู้สึกรองอันใดควรปรึกษาถ้าเรายังไม่เป็นก็พยายามฝึกฝนแล้วก็ลองทำกันดูผู้ติดตามจูงกันอยู่ก็มีอันไหนเราควรจะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้บ้างเราไม่เป็นอย่างนี้แต่สิ่งที่เราเป็นได้แล้วเราก็เป็นได้แล้วก็เป็นถ้าเป็นได้แล้วจะเป็นแบบอย่างได้อยู่มีทุนนิยมมีผู้ มีผู้ที่ดำเนินไปตามแล้วก็ได้ประโยชน์เราก็ได้ประโยชน์เขาก็ได้ประโยชน์เป็นครูที่ดีแบบนี้ก็ทำสิ่งนี้ไว้ผู้ใดถนัดอะไรก็ทำอันนั้นไว้หรือเราอยากจะปรึกษาอะไรอื่นๆเพิ่มเติมก็ฝึกไปเราก็จะได้ช่วยเหลือตัวตายกันมันเป็นการทำให้เรามีค่าเป็นคนที่ประเสริฐศาสนาพุทธไม่ได้สอนให้คนเป็นคนที่สิ้นไร้ไม้ตอกแบบโง่งมงายแล้วสิ้นไร้ไม้ตอกแบบคนโลกๆเขาว่าเราไม่มีเงินมีทองเราไม่มีลาภไม่มียศก็มีข้าวของสมบัติก็ไม่ร่ำไม่รวยเหมือนชาวโลกก็จริงแต่ว่าเราเองเราเต็มใจเราไม่มีเงินสักบาทเราก็เต็มเราไม่มีลาภสักบาทมันไม่ทุกข์ร้อนเพราะเราขาดเหลือเกินเราไม่ มีสิ่งที่จะมาบริการชีวิตในรูปรถติดเสียงสัมผัสรูปอะไรรถอะไรเปลี่ยนอะไรเสียงสัตว์อะไรที่พอเหมาะพอสมควรมีอยู่ในโลกเราก็แสวงหาง่ายไม่ต้องแสวงหาอะไรนะเพราะว่าเราไม่เลือกเป็นแบบโลกิยะเลิกเป็นโรคสมใจจนพอใจต้องเป็นตามที่เรากำหนดหมายซะทีเดียวไม่เราง่ายเลือกง่ายอาหารก็ง่ายจนหนุ่มผมก็ง่ายที่อยู่ก็ง่ายยารักษาโรคก็ง่ายยิ่งบริขารแล้วยิ่งห่างไปอีกง่ายสบายไม่ครบไม่ออกไม่ออกไปหาหมอเปลืองน้อยเราจึงเป็นมนุษย์ที่อยู่ในโลกนี้ง่ายที่สุดมันไม่ตายง่ายๆแล้วมันก็เมามันไม่หนักโลกมันไม่หนัก