210723 ฆราวาสธรรม4ที่นำสู่โลกุตระ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ015.txt

กว่าให้สบายให้ดีให้เป็นสุขอะไรก็แล้วแต่เป็นอย่างนี้อยู่เสมอนะนี่เป็นเรื่องธรรมดาธรรมดายืนยันแล้วก็ทำความเข้าใจใน ว่าจะทำสีมีสัจจะทมะขันติจาคะฆราวาสธรรม 4 ข้อนี้ถ้าเข้าใจแจ่มแจ้งแล้วก็รู้ว่าเนี่ยเป็นตัวตัวเร่งตัวสำคัญที่จะขัดเกลาตัวสำคัญที่จะทำให้คนเนี่ยก้าวหน้าถ้าเกิดว่าผู้ใดเข้าใจดีแล้วจะเห็นแล้วก็จะพยายามใช้หลักนี้เลยเป็นหัวข้อเป็นหลักเกณฑ์ที่จะเอามากระทํา เป็นความจริงแจ้งเหรอสวัสดีทีนี้เมื่อเห็นสัจจะอันนี้ว่าดีแล้วได้ปัญญาอันยิ่งเราก็จะต้องมีการต่อไปอีกธรรมะธรรมะนี่แปลว่าต้องข่มต้องฝืนมันต้องฟื้นอยู่นั่นแหละทำไมรู้แล้ววันนี้ส่วนมากที่เราทำชั่วไม่ได้ทำชั่วไม่เป็นก็จะไปฝึกฟื้นมันก็ฝืนเหมือนกันนะบางอย่างชั่วๆที่เราทำไม่ลงหรอกเพราะมันจิตมันเป็นตัวเป็นจริงแล้วถ้าทำไม่ลงจริงๆทำก็ยากทั้งเย็น ข้อสำคัญก็คือต้องมีสัจจะมีความจริงที่เรารู้ว่ายินดีมีชั่วแท้ๆอันนี้ดีแท้ๆอันนี้ชั่วแท้ๆเห็นชัดอยู่แล้วเราก็ต้องกระทำแม้เราจะไม่ยินดีไม่ใช่ไม่ยินดีแม้ใจเราจะไม่ชอบมันจะไม่ค่อยจะขยันเลยต้องเร่งเครื่องก็ต้องข่มขืนธรรมะแล้วก็ขันติอดเอาทนเอาต้องอดเอาทนเอาต้องมีขันติมีขันติธรรมทำจริงๆด้วยหลัก 3 หลักนี่แหละเห็นจริงถ้าผมก็ไม่รู้ไม่เห็นจริงบางทีเนี่ยก็อย่าเพิ่งไปลองนะอุตส่าห์ไปเสียเลือดเสียแรงทนอดทนข่มขืนตามแต่ยัง แน่จริงนี่เดี๋ยวซวยสองต่อไม่รู้ว่าดีชั่วแน่ก็ไม่รู้ปัญญาก็ไม่มีเห็นจริงก็ไม่เห็นจริงๆไปตั้งแต่บางทีมันก็ฝืนนะต้องอุตส่าห์ไปอดทนไปข่มขืนทำเขาไปบากบั่นเข้าไปแต่ยังไม่รู้จริงเนี่ยท่านถึงบอกว่าตัดหน้าตอนแรกเนี่ยใช้ปัญญาให้ดีว่าเห็นเป็นสัจจะนะว่านี่เป็นดีแท้นี่เป็นดีแท้ที่เราจะอุตสาห์อดทนข่มขืนสู้เข้าไปพากเพียรบาตรเข้าไปเนี่ยต้องให้รู้ว่าดีแท้พอดีแท้แล้วใช้หลักนี้ตายตัวเด็ดเดี่ยวแล้วสัจจะธรรมะขันติเราจึงจะสามารถจะเป็นฆราวาสธรรม 4 ข้อ 4 หลัง ไม่รู้อะไรมันเป็นตัวปลาให้ตัวจาคะนี่มันได้จาคะทั้งวัตถุจาคะทั้งเรี่ยวแรงจาคะทั้งสุขที่เราติดมันติดเป็นแบบสุกๆโลกียสุขมันสบายมันชอบมันชื่นมันอะไรก็แล้วแต่เราเป็นของเป็นของหวงของเสียรู้สึกว่าจะต้องดึงไว้หวงไว้แผนไว้เหนี่ยวไว้ยึดเอาไว้ติดเอาไว้ไม่ค่อยจะปลดปล่อยไม่ค่อยจะเสียออกไม่ค่อยจะสละออกไม่ค่อยจะยอมลดจากคดีจึงเป็นความหมายกว้างไม่ได้หมายความว่าจาก็คือเสียสละแต่วัตถุอย่างเดียวมันใช่เสียสละสิ่งที่จะเสพสิ่งที่จะเป็นสุขของเรานี่แหละตัวร้ายหรือว่าอาตมาจะเคยเขียนสรุปเอาไว้ว่า การที่จะให้อะไรต่ออะไรที่เราไม่ชอบไปนั่นน่ะมันจะเป็นเรื่องยากเรื่องเย็นมันจะประเสริฐอะไรกันแต่ถ้าให้สิ่งที่เรารักเราหวงเราติดใจเราชอบใจนี่สิฝึกหัดให้อันนี้สิให้ของที่เราไม่ชอบไม่เก่งไม่ประเสริฐไม่โก้อะไรเลยเขาไม่ชอบให้อะไรก็ได้แต่ให้ของรักของหวงให้ของชอบของติดนี่ไปนี่สิมันประเสริฐนะมันเก่งนะมันแสนยากนะเนี่ยตัวนี้ลองคิดดีๆเราจะเสียสละบ้างได้ไหมเอาเวลาเราอาจจะต้องใช้บ้างเรารักเราหวงไว้มีข้าวมีน้ำ พร้อมที่จะใช้ยังชีวิตก็จริงอยู่ที่นี่ข้าวน้ำต่างๆพวกนี้แหละเราจะให้ซะบ้างเสียสละเสียบ้างมันเป็นของรักของหวงก็จริงแบ่งเกื้อกูลเจือจานจาคะทำทานทำออกบ้างทำไมมันเป็นยังไงยิ่งของรักของหวงที่เป็นนามธรรมเป็นอารมณ์เป็นความรู้สึกแล้วเราก็ติดมันยึดมันเห็นว่ามันเป็นอะไรเห็นว่ามันเป็นความสบายความชอบตรงนี้ลึกซึ้งขึ้นไปอีกแล้วก็หัดลาซะบ้างอย่าไปเอาอย่าไปเสพยาบ้าเราเสียสละเสียสละจาคะไม่เอาไม่ต้องเซฟอ่ะมันทำสิ่งอื่นซะ ไม่ต้องไปเสียเวลาเสพไม่ต้องไปเปลืองแรงเสพไม่ต้องไปจ่ายลุ้นเราจะตายไหมแท้จริงแล้วไอ้เสพสุขหรือโลกียสุขของโลกมีมากมายเหลือเกินที่อาตมาสาธยายไม่หมดที่คนเราไปหลงผิดหลงยึดนี่แหละโลกียะโลกิยะโลกิยะสุดเนี่ยเรามาปฏิบัติธรรมขั้นปรมัตถ์มาปฏิบัติธรรมขั้นที่เรียกว่าเราจะทำให้ตัวเองเราเดินทางไปสู่มักสู่ผลสู่นิพพานมันจะต้องรู้ความจริงจุดนี้ว่าเราจะเสียสละของรัฐของสบายของสุขของเสพของติดเป็นโลกียสุขแท้ๆต้องเข้าใจแยกเลยทีเดียวสุขกับโลกุตระโลกุตตระไม่มีไม่มีโรคอุลตร้า เหตุแห่งทุกข์ทุกคันนิโรธดับทุกข์ได้ทุกฤดูทักทายมีปฏิปทาก็คือดับทุกข์ที่คนในโลกคนในจำนวนมากเนี่ยเขามีปฏิปทาอย่างนั้นชาวบ้านชาวเมืองชาวโลกเขาเป็นอย่างนั้นแหละเขาสืบว่ามันเป็นสุดๆนั่นแหละเราจะต้องรู้เท่าทันความสุขของโลกนั้นให้ได้ว่ามันไม่ใช่สุขหรอกมันเป็นของล่อหลอกมันเป็นของเศษของติดและเราก็เลยไปปิดมันเข้าแล้วก็ไปอยากได้แล้วก็เที่ยวหลายเที่ยวคือเสียเงินเสียทองเสียแล้วเสียแรงเสียเวล่ำเวลาอะไรมันบริการตัวเองอยู่ ตัวนี้แหละที่มันทำให้เราเองเห็นแก่ตัวจะต้องหอบหามจะต้องโลภโมโทสันอะไรเอาไว้ก็เพื่อเอามาไว้เป็นเครื่องจ่ายเป็นเครื่องที่จะแลกก็ตัวสุดตัวนี้ไปนี่แหละจนติดจนเคยจนมากแม้จะตายแล้วยังไม่อุตสาห์ไม่อิสระออกก็มีก็จะตายแล้วไม่เสพสุขแล้วนะยังมีนะข้าวของเงินทองทรัพย์สมบัติอะไรต่ออะไรต่างๆสะสมเอาไว้ก่อนจะตายเนี่ยแต่ก่อนตายแล้วเอาไว้แลกศุกร์ก็เอาล่ะจะตายแล้วยังไม่แลกก็ยังไม่ออกบางคนไม่มีญาติติดตัวอย่างฎีกาอะไรด้วยนะจะทิ้งเอาไว้เป็นมรดกญาติลูกหลานอะไรก็ยังว่าอย่างก็บอกว่าผมก็ยังหวงแหนเพราะว่ายังรักลูกห่วงลูกห่วงหลานก็ยังไม่ หนังชนเผ่าแลจนกระทั่งตัวเองตายมีมากนะไม่ใช่ว่าไม่มีมากบางคนอย่างนี้แสดงว่าไม่เข้าใจสัจธรรมไม่รู้เลยว่าหวงแหนเอาไว้ถ้าหลักเศรษฐศาสตร์แล้วเราก็การกักตุนกักตุนทุนเราหรือกัดกัดเป็นสิ่งที่มันจะเกิดประโยชน์ฝากเอาไว้ไม่ให้มันเดินสะพัดแม่มันมีบทบาทไปก่อปฏิกิริยาเนี่ยถ้าเรียกว่าเศรษฐกิจชะงักแล้วทุกสิ่งทุกอย่างหยุดฆ่าของมันน่ะหยุดข้าแต่เรามีข้าวเอาข้าวมาใส่ถังใส่ฟรีไม่เฉยๆข้าวไม่มีค่าหรอกข้าวมันจะต้องให้คนไปแล้วใครจะกินได้บำรุงได้อะไรอันตราย แล้วถ้าคุณค่าของอาหารจนกระทั่งถึงแล้วก็โยนทิ้งตกลงข้าวเลยกลายเป็นของทิ้งเป็นขยะไปศูนย์ค่าตัวมันเองนะมันสูงค่าของมันเองแล้วก็ทิ้งขว้างไปบางอย่างอาจมีสมมติของที่มีค่าจริงอย่างข้าบางอย่างเช่นอย่างสมมุติขึ้นมาว่ามีค่าสมมติกระดาษมาเป็นธนบัตรจริงๆมันไม่มีค่าเลยไม่เหมือนค่ามีตัวมันเองมันมีค่ามีค่าอาหารมีอะไรในตัวของมันเองแต่ทีนี้ไอ้ธนบัตรเนี่ยมันไม่มีค่าแต่ก่อนไม่ใช่ธนบัตรก็ใช้หินใช้จริงๆอย่างงั้นน่ะใครอยากขาดพยาบาล ไม่ใช่ไม่จำเป็นหรอกขยะรับกองไอ้ของขยะของเลยของพวกของไม่ดีเอาทิ้งออกหมดอภัยทานที่ตัวแรกๆง่ายๆโดยความจริงสิ่งที่เป็นโทษเป็นภายในจิตนั้นมันไม่ใช่มีแต่โทรศัพท์มูลนิธิโรงพยาบาลก็เหมือนกันฟังต่อมาอีกเพราะฉะนั้นได้ยินแต่ว่าเอาไปให้อภัยคนเลิกอาฆาตโรงพยาบาลอภัย สำนวนไม่รู้ลงสวรรค์หรือเปล่าไม่รู้นะเอามาทางนี้เลยจะขย้ำความสวยของคนจีนกินเข้าไปในอกแบบนี้จะเป็นราคะมีลิขิตยุโรปพระมูลนิธิยังจะเอาเพราะฉะนั้นสิ่งนั้นจะเป็นรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสก็ตามคุณยังต้องการคุณยังผูกพันว่าอยากได้เป็นลาภยศสรรเสริญหรือโลกคือสิ่งใดๆก็ตามคุณยังเป็นโลภอยากได้สมัยก่อนเขาใช้อะไรแทนเอาใช้เบี้ยใช้หินใช้โลหะใช้ไอ้นั่นไอ้นี่มันทำเป็นชิ้นๆแทนว่าเป็นสิ่งของแลกเปลี่ยนนับจำนวนเอาไว้แล้วก็แทนค่าก็เป็นของสมมุติ มันใช้แลกใช้เปลี่ยนเอาไปแลกเอาข้าวเอาไปแลกเอาน้ำมาไปแลกเอาของเอาข้าวเอาผ้าเอาเสื้อเอาไอ้นั่นไอ้นี่ได้ขึ้นมายอมรับกันไอ้นี่ก็เลยมีค่าทีนี้พอมีค่าขึ้นมาแล้วก็สะสมไว้ที่เราไว้สลับไปแลกคืนก็เลยสับสนไปให้เนี่ยมันเน่ากองไว้สมมุติขึ้นมามีค่าก็ต้องให้มันสะพัดไปเหมือนกันให้มันเดินทางมันเป็นตัวแรกแต่มันเดินค่าการแรกไม่เอาอันแรกอ่ะเอามากองๆๆครับผมไว้ไอ้พวกนี้ไม่มีค่าไม่มีเหมือนกับหินนั่นแหละวิ่งเข้าไปฟังใส่ตุ่มใส่อะไรไว้เดี๋ยวเราก็ขุดมันขึ้นมานี่เห็นตุ่มไม่เข้าของเก่าๆแต่ก่อนมีเดี๋ยวนี้คงไม่มีไม่เหลืออะไรมีเหรียญ มีอะไรถ้าเผื่อว่าเอาไอ้กระดาษแดงแบบหักไปฝังแล้วก็คงไม่เหลือซากอะไรหรอกมันก็คงเปื่อยของเน่าเป็นเหยื่อดินแล้วก็เป็นเป็นผงขี่ไปแต่ทีนี้ถ้าบอกว่าเป็นโลหะมันทนหน่อยฟังกันเนี่ยก็ดูเหมือนจะบังคับว่าได้ยินข่าวๆมันก็เกินไปหมดแล้วมันไถมันแปลขึ้นมาก็จะหมดแล้วก็จะเจอตรงหินไอ้นั่นไอ้นี่หรือว่าไอ้ที่สำหรับฝังสมบัติอันนี้ไว้บ้างก็จะเจอกันบ้างแล้วก็มันไร้ค่าไม่มีประโยชน์อะไรเลยเอาไปฝากมันก็เป็นของอย่างนั้นแหละมันก็บอกว่ามีเราจะเอาไว้ใช้พอประมาณแล้วเราก็จะให้มันเดินข้ามไปแจกจ่ายเพื่อคุณเรามีความสามารถเรามีแรงเราสามารถที่จะผลิตจะ ได้เรารู้ฝีมือของเราหรือสมรรถภาพของเราพอสมควรก็เราจะไปขี้เหนียวอะไรนักหนาถ้าต่างคนต่างเข้าใจสัจธรรมวันนี้ไม่หวงไม่เห็นไม่ขี้เหนียวอะไรมากมายไม่กักไม่ตึงเศรษฐกิจไม่เป็นไรหรอกคนยิ่งเก่งยิ่งมีความสามารถมากมันยิ่งหาได้มากหาได้มากและมีจิตเสื่อมคือจิตขี้เหนียวจิตโรคปปสเนี่ยแล้วมันกัดตูดเราของตัวเองไว้เก่งจริงๆทั้งนั้นมีความสามารถที่จะดูดเอาหาทำไม้แก่ตนได้มากจริงๆด้วยนะได้และมีจิตเสื่อมตรงนี้ไม่มีตัวนี้ตัวที่หวงโลกนี่แหละฝากเอาไว้คนเดียวตัวเอาตัวมีตัวตนไว้คนอื่นไม่ได้ใช้สิ่งที่มันเป็นประโยชน์ ไปกับคนอื่นก็หมุนได้เวียนหรือสมมุติง่ายๆมีค่าเราสามารถที่จะสร้างข้าวได้สมมุติคุณเก่งสร้างข้าวได้มากคนอื่นต้องพึ่งพาอาศัยคุณคุณสร้างข้าว่าได้ 5 ล้านเกวียนแล้วกูก็ตัดเป็นไม่ให้ใครกินซะอีกคุณต้องอยู่ได้คนเดียวมันก็ตายหมดฟังดีๆนะแล้วก็ตายหมดมึงก็อยู่คนเดียวถ้าคนอื่นไม่ต้องกินแล้วคุณก็กินไม่หมดนะแต่ตัวเองอะไรยกเลิกยกให้อาตมาสมมุติให้ฟังเพราะคุณเก่งคุณสามารถสร้างคุณสามารถผลิตขึ้นมาก็จริงแต่มันไม่มีค่าและคนอื่นก็ตายแล้วคุณเองคุณก็กินไม่หมดแล้วก็ให้มันเน่าแล้วมันก็เปื่อยก็เน่าอยากจะยกตัวอย่างของอื่นเหมือนกันแม้แต่เงินแต่ทองข้าวของเหมือนกันเสื้อผ้าหน้า แล้วคุณมีอยู่ในถุงตัวเองมียี่ห้อหลงไปถูกเขาหลอกมานะไปซื้อมา 50 ชุด 100 ชุดใส่คุณใส่สักทีละชุดเอาหน้าหนาวคนอาจจะสวมซ้อนก็ไปเป็น 2 ชุดที่ 3 ชุดมันก็ให้เท่านั้นคุณไม่ได้ใส่มากมายเกินกว่านั้นบางทีปีนึงนิสัยมันชุดนั้นน่ะสักครั้งหนึ่งบางทีไม่ได้ใส่เลยทั้งปีไม่เคยใส่ชุดนั้นเลยคุณกลับไปทำไมคนไม่มีก็สามารถที่จะเอาไปใช้กันร้อนกันหนาวกันอะไรไปชั่วครั้งช่วงเวลาต่างๆแล้วแจกไปที่มันจะเกิดประโยชน์คุณเอาไว้มันก็เปื่อยมันก็เสื่อมเป็นธรรมดาเลยทุกอย่างสังขารทั้งหลายเสื่อมไปเป็นธรรมดาเพราะถ้าจะบอกว่าเราเองเราไม่ต้องไปสะสมไว้มากโดยที่หวงแหนและเปล่าๆให้มันมีค่าเสื้อผ้าเรานั้นก็จะได้รับใช้คนจะได้รับใช้ มากกว่าปกติด้วยมันก็จะมีประโยชน์ถ้าเรากลับไว้ประโยชน์มันก็ไม่เกิดเธอไปเปล่าตัวเราเองก็กลายเป็นคนที่สร้างค่านิยมที่ขี้หวงแหนขี้เหนียวตกลงเศรษฐีต่างๆถ้าเกิดเป็นเศรษฐีแล้วจะต้องแสดงความขี้เหนียวนี่แหละเป็นเอดส์มันไม่ใช่ลักษณะนั้นไม่ใช่ของจริงลักษณะนั้นไม่ใช่ของถูกต้องถ้าเป็นเศรษฐีมีความสามารถสามารถที่จะผลิตได้แจกจ่ายนั่นเป็นความถูกต้องกว่าเรายังมีความสามารถที่มีแต่ฝีมือความคิดสมองก็ดีฝีมือก็เก่งยิ่งสร้างได้สร้างเก่งคุณหญิงกับตัวเองว่าจะไปสะสมไว้ทำไมเราทำเมื่อไหร่ก็ได้แม้มันจะเจ็บเจ็บป่วยก็ให้คุณความดีที่เราเคยเกื้อกูลคนอื่นสร้างแล้ว อยากฟังแล้วก็แจกลองดูซิไอ้นี่เป็นนโยบายชั้นสูงของท่านโลกุตระพระเป็นตัวอย่างไม่สะสมไม่กอบโกยมากักตุนเอาไว้เพื่อให้เสียค่ามีอะไรก็ทำแจกออกทำออกทำออกตัวเราเองสามารถผลิตเอาแรงงานผลิตผลิตออกออกออกเจรออกไปยิ่งเป็นพระที่เข้าใจธรรมะยิ่งเห็นจริงยิ่งสูงและก็ยิ่งจะแสดงความไม่สะสมให้เห็นไม่ใช่ว่าอยากสะสมอาจจะอยากจะต้องเข้าใจด้วยปัญญาว่าไม่ได้แล้วยาสะสมไม่เอาอ่ะมันเป็นความผิดต้องไม่อยากสะสมนอกจะไม่อยากสะสมและต้องเห็นค่าแห่งความดีว่าการไม่สะสมในการจาคะเสียออกจ่ายออกไปเผื่อแผ่คนอื่นเนี่ยมันเป็น ที่ดีกว่าคุณค่าของของก็ได้เกิดประโยชน์ในการที่จะเข้าไปรับใช้ของอะไรก็ตามแต่รับใช้มนุษย์มันก็เกิดค่าถ้ามันไม่ได้รับใช้มันไม่เกิดค่าเธอของมันออกไปให้คนได้ใช้เราผลิตได้มากแล้วมันก็ได้ออกไปรับใช้มากของที่เราผลิตขึ้นมันก็น่าภูมิใจเพราะมันไม่มีค่าของเราเราไปผลิตเข้ามาแล้วเรามากองเน่าเหม็นเปื่อยโซนไปเฉยๆคุณผลิตมาทำไมผลิตมาแล้วไม่มีค่าผลิตมาแล้วให้มันเน่าเปื่อยแต่หน้าตาให้มันปูให้มันพังไปแต่หน้าตาคนที่ได้รับประโยชน์จากของเหล่านี้มันเป็นได้รับใช้บ้างคิดดีๆนะนี่มันสาระนี่เป็นความเป็นจริงความเป็นจริงเป็นประโยชน์เป็นประโยชน์เพราะกิเลสของเรานี่ทำให้เราเอง ไม่เข้าใจความจริงแล้วก็ทำให้เราทำลายทำลายของที่ผลิตขึ้นมาเองแท้ๆด้วยนะมันควรจะได้รับใช้มนุษย์มันไม่ได้รับใช้มนุษย์ขอให้เราผลิตขึ้นมาสูญเปล่าเปล่าไม่ได้ขึ้นมาทำไมล่ะงั้นความจริงมันเป็นอย่างนี้อาตมาพยายามจะพยายามอย่างอธิบายอะไรต่ออะไรต่างๆนานาเป็นเรื่องของความจริงในโลกนี้เป็นสัจจะเป็นญาติเท้ากูจะยานถ้าเกิดปัญญาเห็นความจริงในความเป็นจริงแล้วเราไม่ได้ไปทำอะไรมันมันไม่ดึกไม่ดีหรือว่ามันกิเลนอะไรไม่ใช่หรอกของอย่างนี้ทุกคนโดยความเข้าใจทุกคนก็เข้าใจอยู่แล้วว่าการเสียสละการเอื้อเฟื้อเจือจานการไม่สะสมการไม่โลภอะไรนี่เป็นของดีแต่คนไม่กล้าทำเพราะกลัวตายกลัวจะไม่มีกินควรจะไม่มีใช้อันนี้ แล้วก็ไปเห็นค่านิยมคนอื่นสะสมแล้วก็ไปชมเชยเศรษฐีไปยกย่องเศรษฐีเศรษฐีที่กักตุนไม่น่ายกย่องเศรษฐีที่สัมผัสอยู่เรื่อยใจเอื้อเฟื้อไปด้วยทำขึ้นมามันมีมันเกิดขึ้นมันเกิดขึ้นจะเรียกนายทุนไม่ได้นะคนที่ดำเนินการเศรษฐีคือมีมากมีโรงงานมีโรงทำโครงสร้างโรงก่อมีกิจกรรมกิจการที่จะผลิตเยอะแต่ตัวเองก็ไม่ได้ไปกอบโกยกับตนเหลือเฟือเอาไว้ไม่ให้สัมผัสไม่ใช่นะมีนะผู้ที่ก่อสร้างหลายคนเพราะฉะนั้นลักษณะนายทุนคืออะไรลักษณะนายทุนคือเอาเปรียบเอารัฐแล้วก็สะสมกับทุนแล้วก็เอาอำนาจจากศูนย์นั่นแหละ ง้อแล้วก็เอาอำนาจที่ว่าจะต้องง้อคุณพี่เป็นดอกเบี้ยเป็นอะไรต่ออะไรไปอย่างนั้นนั้นได้เรียกว่านายทุนส่วนผู้ที่มีมากมีแรงผลิตมีกิจการมีกิจกรรมสร้างสรรค์มีอะไรต่ออะไรเยอะมีบริษัทมีโรงงานมีนู่นมีนี่ก็ทำโดยตัวเองนั่นก็ไม่ได้เป็นคนที่ไปเที่ยวรีบจะเอาเปรียบเอารัฐอะไรมีแต่เกื้อกูลสร้างคนมีความสามารถคนที่มีความสามารถอย่างนี้ไม่ได้หาได้ง่ายๆเพราะในสังคมในโลกเนี่ยคนที่สร้างสรรค์คนที่กระทำงานมีโรงงานใหญ่โรงงานโตมีหลายโรงงานแล้วก็มีความสามารถในการดูแลควบคุมวางนโยบายทำให้มันเกิดการสะพัดเกิดการผลิตได้ดีตัวเขาเองก็ไม่ใช่ตัวจะกักตุนโดยที่จะสะสมกอบโกยอะไรไว้มากมายเปล่าๆ ตัวเพื่อตนอะไรนักหนาแต่ทำความเจริญให้แก่สังคมแก่ชุมชนจมูกกลุ่มเป็นผู้นำพลาซ่าทุกคนก็อยู่สุขทุกคนก็ไม่ได้รับการเอาเปรียบเอารัดอะไรมีสวัสดิการมีการเผื่อแผ่มีการแจกแบ่งแบบแบ่งอะไรได้ผลพอเหมาะพอสมทีเดียวเพราะว่าผสมบางคนเห็นชัดด้วยว่าตัวเองไม่ไม่กินไม่อยู่ไม่เสพสุขมากกว่าคนลูกน้องและลูกน้องบางคนเสพสุขมากกว่าผู้เป็นประธานหรือผู้เป็นหัวหน้าผู้เป็นเจ้าของด้วยซ้ำไปนะมันจะไปบอกว่าเขาเป็นนายทุนนายทุนโดยการวัดตื้นๆเอ้ยคนนี้มีเงินมากคนที่มีเงินหมุนเวียนมากมีหลักทรัพย์มีกิจการมีอะไรต่ออะไรมากเป็นเจ้าของอยู่คนเดียว ไม่ว่างครับไปเที่ยวของอยู่คนเดียวไม่ได้แปลว่าเขาเป็นนายทุนไม่ได้มีลักษณะนายทุนเนี่ยทุกวันนี้มองเผินมองกันผ่านๆมองกันไม่ลึกซึ้งคนอย่างนี้ไม่ใช่หาง่ายหายากนะการที่จะสร้างฉันควบคุมนี่อาตมาไม่ใช่ว่าเป็นตัวแทนของนายทุนแล้วก็มากลบเกลื่อนนะไม่ใช่นะอาตมาเองมีความเป็นอยู่อย่างไรดูเอาแล้วอาตมาก็ไม่ไปยกย่องด้วยสำหรับนายทุนที่เอาเปรียบเทียบตัวเองเสพสุขมากกว่าเขาไม่แน่จริงตัวเองต้องไม่เสพสุขกินอยู่หลับนอนอะไรจะเบรคเกษียณจึงอยู่หลับนอนไม่ได้ทับถมอวดอ้างเป็นตัวอย่างกับคนอื่นแต่แค่เป็นตัวอย่างกับลูกน้อง คนผิวแพรวมือบางตีนบานกินอยู่รู้สึกว่าแบบขั้นตอนของผู้ที่หยิบโย่งอะไรเนี่ยไม่ใช่นะต้องเป็นคนกินอยู่ก็ได้อย่างไรยังไงไม่ต้องถือศีลไม่ต้องมีแบบฉาบฉวยวุ่นวายแบบลูกๆชอบปรุงปรุงแต่งๆไม่รู้โลกไม่ต้องมีเงินแล้วก็กินง่ายอยู่ง่ายแล้วก็อยู่อย่างพื้นอย่างประหยัดมัธยัสถ์ทำอย่างเป็นตัวอย่างไม่ใช่เป็นตัวมีเงินมากก็เลยกินทิ้งกินขว้างทิ้งไว้แล้วก็ฉาบฉวยจะต้องปรุงต้องแต่งจานชามก็ต้องงามไม่งามไม่กินอะไรอย่างนี้ต้องปรับต้องปรุงต้องตกต้องแต่งอะไรงี้มันเป็นตัวอย่างชี้ชวนให้แม้แต่คนลูกน้องเขาก็จะพยายามถ้าเราเป็น เจ้านายเราเป็นผู้นำแต่เราเองกินอยู่ก็ง่ายเราจะบอกลูกน้องว่าผู้ใดมันหยิบโย่งผู้ใดมาฟุ่มเฟือยผู้ใดว่าได้เลยบอกเราเองเราเป็นหัวหน้าเราเป็นผู้นำเราเป็นประธานแท้ๆเรายังไม่ทำอย่างนี้ทำไมคุณไม่ดีกับเรายังไงแบบนี้มันเป็นค่านิยมแบบโลกคนอื่นก็ทำช่างเขาตัวเองก็ไม่มีความดีและทำอย่างนี้นี่เห็นอย่างนี้ดีกว่าถ้าทำอยู่ด้วยกันแล้วก็ทำไปด้วยกันถ้าผู้นำไม่เป็นตัวอย่างอันไม่เข้าท่านะโอ้ยอย่างนี้มันลักษณะดีเราจะต้องมองคำว่านายทุนหรือคำว่าลักษณะผู้ที่มีอะไรมากถ้าเป็นกิจกรรมเป็นกิจการเป็นระบบของการสร้างสรรค์มีผลิตมากอย่าเพิ่งไปเอาตัวนั้นมาตีมาว่า เขาว่าเป็นลักษณะผู้เอาเปรียบเรารักเป็นนายทุนอย่างเดียวก่อนที่เราต้องมีปัญญาเข้าใจลึกซึ้งโลกจะห้ามไม่มีระบบของทุนที่มากระบบการสร้างสรรค์ที่มากจะห้ามก็ห้ามความเจริญน่ะสิไม่ได้แต่กลับทุนทุนเอาไว้ที่ขี้เหนียวคนนั้นมาขอแบ่งบุญไปทำก็ไม่ยอมลงทุนด้วยเอาทุนไปแบบไม่ให้ทั้งๆที่เขาก็ดีมีเหตุมีผลมีหลักการมีทฤษฎีมีอะไรเสนอโครงการมันดีแล้วเราก็ไม่ช่วยอย่างนี้ใช้ไม่ได้ก็เดี๋ยวคนน่าจะขึ้นมาแข่งเราแข่งกันเป็นไรไปเราก็จะสร้างสรรค์ให้มันมากมีของได้ราคารถก็ไม่ได้อีกกลัวถ้าขึ้นไปแข่งแล้วไปเก็บของราคารถราคาลดพิเศษจะกินดีนะชาวบ้านชาวเมืองจะได้ใช้ ถึงของก็จะได้มีกันทั่วถึงจะได้แบ่งเอาไปใช้ต่างประเทศอีกเพราะเหลือแล้วในนี้ทุกคนแจกจ่ายกันถือว่าขอราคาถูกเนี่ยถ้าพิมพ์ฉันจ่ายหรือมีความเห็นด้วยปัญญาอย่างนี้นะไม่หลงว่าตัวเราเองจะเอาแต่เปรียบจะต้องได้มามากๆคนเดียวนะถ้าจิตใจมีอย่างนี้แล้วโลกนี้สังคมนี้ไม่มีเดือดร้อนหรอกไม่ว่าที่ไหนแต่ความเข้าใจของคนทุกวันนี้มันไม่เป็นดั่งที่อาตมากล่าวมันไปเอาความเห็นแก่ตัวโลภโมโทสันจะแข่งดิบแข่งดีแข่งมั่งแข่งมีแข่ง Oppo เอารวยมาทับถมกันเปล่าๆไม่เกื้อกูลกันและหลักจริงแล้วเราก็ถ้าเราเองมีเงินมีทองอยู่มีทุนรอนอยู่มากๆคนก็จะมาแบ่งทุนรอ ไปสร้างสรรค์เอาดีคุณจะได้ไม่เมื่อยก็เขาจะไปสร้างสรรค์ให้เขาสร้างสรรค์ก็จะได้ไม่เหมือนกันคุณจะทำงานใช่ไหมคุณจะทำมากคุณก็เมื่อยมากคุณทำไหวไหมล่ะถ้าทำไหวก็ทำคุณอยากเมื่อยก็เมื่อยแต่ถ้าเผื่อว่าอ้าวมีคนเขาจะมาอาสาเอาทุนนี้ไปทำก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรกันดีสิเขาจะได้แบ่งเมื่อคุณไปอ่ะฟังดีๆนะนี่ก็จะทำมันต้องมองลอดเข้าไปเห็นเขาจะแบ่งเอาไปทำไปสร้างสรรค์ขึ้นมาที่ไหนสร้างสรรค์ขึ้นมาให้สังคมเราโลกเราเราเป็นคนไทยอยู่ในเมืองไทยเราอยู่กลุ่มที่นี่ก็สร้างที่นี่แหละและสร้างขึ้นมาแล้วผลผลิตนี้ไปไหนก็อยู่ในประเทศอยู่ในสังคมอยู่ในมนุษย์ชาติจะแบ่งออกไปต่างประเทศอีกก็ได้ก็เขาก็มนุษย์มันก็จะได้เผื่อแผ่สร้างสรรค์ อย่างนี้ก็ไม่น่าจะหวงแหนอะไรถ้าเห็นสัจธรรมนี้คนไม่หวงแหนจะแบ่งเอาไปใช้แบ่งเอาไปทำแบ่งเอาไปผลิตดีถ้าอาตมามีมากๆแล้วคุณจะเอาไปผลิตหมดเลยจนกระทั่งอาตมาไม่เหลือทุนจะสร้างเลยนะเอาเลยเอาเลยเอาเลยปั๊มน้ำมันจะได้สบายเบาๆนะเอาทุนไปผลิตเลยเอาเลยไม่เป็นไรอาตมาแน่ใจว่าอาตมาจะกินจะอยู่จะทำงานทำการอะไรพอเลี้ยงตนเลี้ยงตัวไปวันหนึ่งหมื่นหนึ่งสบายแล้วก็อาตมาจัดสรรชีวิตมีชีทเห็นเรื่องของชีวิตเป็นเรื่องง่ายไม่ต้องไปฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยต้องหาโลกีย์จะสุกไม่เสร็จไม่ต้องเป็นขี้ข้าตัวเองบริการตัวเองซะจนเกินไปสบายแล้วอยู่ อยู่ไหนง่ายๆแต่ทำงานทำการอะไรพอเป็นประโยชน์ให้แก่มนุษย์ไปตอนนั้นตอนนี้ก็สบายแล้วพาใครมาแย่งทำเอาเลยเอาเลยถ้างานสร้างสรรค์งานที่ไม่ใช่ว่าไปมอมเมาเขาไปยั่วยุให้เขาทานเอาเลยไม่ว่าเรื่องส่วนมากไม่ค่อยแย่งอาชีพเอามาบอกให้ส่วนมากเอาแต่งานที่กะโหลกไอ้ที่ไม่พยายามมองให้อาตมาอาตมาไม่ทำหรอกถ้าอย่างนั้นไม่ทำยอดเยี่ยมแบบนั้นอาตมาไปทำไปตามใบงานโลกงานที่มอมเมางานที่ไม่เข้าเรื่องราวไม่ทำจะมายกอ้างนี่มานั่งยุแหย่ไม่เอาอาตมาจะทำงานที่เป็นประโยชน์แก่คนเนี่ยทีนี้ถ้าใครจะมาแบ่งไปทำไม่เป็นไรเดี๋ยวพวกเรานี่เข้าใจกันมากันค่อยๆเข้าหมู่เข้ากลุ่มมาแล้วก็มาแบ่งงาน การไปทำโดยที่บอกตรงๆว่าคุณมาทำงานนี่ไม่มีไม่ต้องเงินเดือนเป็นงานที่ประหลาดมากบริษัทนี้พระพุทธเจ้านี่ก็สุดยอดฉลาดเหลือเกินสร้างบริษัทตลกจังเลยเอาคนมาทำงานไม่ต้องจ่ายเงินเดือนซึ่งมันค้างกะไอ้ระบบของโลกเขาเนี่ยคามินีปฏิปทาปฏิปทาของชาวโลกเขาคามินีเป็นชาวโลกชาวบ้านปฏิปทาคือความเป็นอยู่ของเขาเนี่ยเขาทำงานแล้วเขาจะต้องมีเงินเดือนแลกเปลี่ยนก็จะต้องมีเขาอยู่เนี่ยทั้งโลกนั่นแหละที่ไหนๆก็เหมือนกันแต่พระพุทธเจ้าสร้างบริษัทขึ้นมามีพุทธบริษัทฟรีๆได้แล้วก็แจกแรงงานฟรีทำไม่ต้องเอาอะไรแลกเปลี่ยนทำงานก็ไม่ต้องเอาเงินเดือนเงินดาวน์ สัตว์ประหลาดมากแล้วถูกไหมคนที่มาทำซุปไหมทรมานใจไหมเสียดายไหมหวงแหนไหมไม่หวงแหนกลับเข้าใจว่าเราเป็นผู้รังสรรค์เราเป็นผู้มีเมตตาค้ำจุนโลกเราเป็นผู้มีผลผลิตมีแรงงานมีค่าและทำให้แก่โลกได้เราเป็นอยู่สุขไม่สุขภาพร่างกายพระพุทธเจ้าสอนไม่เสร็จเลยระบบร่างกายระบบชีวิตง่ายๆแล้วมัธยัสถ์แล้วไม่ประหารอะไรแล้วก็ทำงงทำงานได้ใครมาสู่มาตัวเป็นคนเอาเปรียบไม่มีแรงผลิตอะไรเป็นคนเปลืองโลกเป็นภาระของโลกต้องให้คนอื่นมาเลี้ยงทวงโลกเขาก็สู้ไม่ได้ ดูไม่ได้นี่เราบอกไม่รู้จะเป็นอย่างนี้จริงๆนะส่วนลูกศิษย์นอกคอกฝากซื้อแรงหน่อยปฏิญาณตนว่าเป็นสาวกของพระพุทธเจ้าเป็นพระแต่เป็นลูกศิษย์นอกคอกไม่ได้อยู่ในนัยยะไม่ได้ปฏิบัติตนตามความรู้หรือระบบของพระพุทธเจ้ามาแอบแฝงอยู่ฉวยโอกาสแล้วก็หลบหลบซ่อนๆไม่ทำงานทำการที่ดีหรือทำงานก็ทำงานอย่างชาวโลกที่เป็นโกงกินเขาที่เป็นที่ได้เอาเปรียบเอารัฐอวดอ้างหลอกล่อเอาบุญไปขายเอาสวรรค์ไปขายค้าบุญค้าสวรรค์หล่อสวรรค์ในการพูดเรียบ และเลนส์อยุธยาสูตรในพระพุทธเจ้าท่านตรัสเอาไว้เอาสวรรค์มาล่อเอาเทวโลกมาโฆษณายั่วยุให้ผู้อื่นหลงเทวโลกลงสวรรค์พวกนี้เป็นมารผู้ลามกพระพุทธเจ้าจึงตัดว่างั้นชัดๆเลยไม่ใช่อาตมาแต่งประโยคบาลีอะไรเป็นมารผู้ลามกสะดุดจำนายพรานหรือพวกวางกับดักปลาเอาเหยื่ออ่อยเอาเทปบอลโลกสวรรค์วิมานมาอ่อยเหยื่อล่อปลาเพื่อฆ่าปลาเช่นนั้นพวกนี้เป็นพวกฆ่าคนฟังดีๆนะมีอัตภาพไม่ได้ก็ไปพูดเสียดสีหรือว่าพูดให้ ป้ายสีอะไรไม่ใช่นะอ้างสูตรอ้างทำพระพุทธเจ้าด้วยเหมือนกับพวกปานกลับล่อดักสัตว์เอาสวรรค์ล่อเอาเทวโลกล่อวันที่วิมานแก้ววิมานทองอย่างนู้นอย่างนี้แล้วก็ไม่แปลวิมานแก้ววิมานทองคืออะไรสวรรค์คืออะไรนรกคืออะไรไม่แปลไม่อธิบายให้รู้สวรรค์คือความสบายใจความที่เข้าใจด้วยปัญญาสวรรค์มีสูงเทวะมี 3 อย่างเทวะสมมติเทวะอุบัติเหตุวิสุทธิเทวาเทวะที่ไม่มีกิเลสตัณหาเทวาธิราชทำให้ตัวเองละหน่ายคลายจางแล้วก็รู้ค่าของความเป็นจริงทำกิริยาการงานอะไรรู้จริงแล้วก็เสียสละและกระทำสร้างสรรค์อุดหนุนอยู่ช่วยโลกไม่ใช่สวรรค์ล่อสวรรค์เสพอะไรก็ไม