สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล) ตอน ไม่ทั่วไปกับสาธารณะปุถุชนในญาณ 7_.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์8.41 KB
วันที่แก้ไข2 มีนาคม 2561

เนื้อหาในไฟล์

สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล) ตอน ไม่ทั่วไปกับสาธารณะปุถุชนในญาณ 7 2. ที่ไม่ใช่สาธารณะปุถุชน ไม่ใช่รสโลกีย์ ปัญญาแยกออก ขอคำอธิบายคำว่า สาธารณะปุถุชน พ่อครูว่า...สาธารณะคือความทั่วไป คนทั่วไปธรรมดาสามัญ ยิ่งไม่ใช่ชาวพุทธเลย ก็เป็นสาธารณะเป็นโลกีย์ นั่นด้วยความเป็นปุถุชน แม้จะฉลาดเฉลียวเท่าไหร่ก็เป็นปุถุชน ไม่สามารถออกจากโลกีย์ได้ ศาสนาพุทธสอนอีกโลกหนึ่งเรียกว่าโลกุตระ เข้าใจแล้วจึงเป็นคนที่ปฏิบัติ เริ่มต้นปฏิบัติได้มีอัญญะ อัญญา ในปัญญา 7 ก็จะเกิด ความเป็นจริงที่เทียบ อุปมา เทียบเคียงกับโลกีย์ โลกุตระได้ จึงจะรู้ว่า อ๋อ อันนี้เป็นโลกุตระที่เราได้ ไม่เหมือนกับปุถุชนคนทั่วไปสาธารณะ ที่เขาอยู่ในโลกโลกีย์ มันไม่เหมือน ก่อนนี้เราก็เป็นคนโลกโลกียะมา ร่วมกันกับสาธารณะปุถุชนทั้งหลาย ตอนนี้เรารู้อันนี้และทำอันนี้ได้ นี่คือญาณตัวหนึ่งของญาณ 7 ในข้อที่ 3 อาริยสาวกเชื่อมั่นในทิฏฐินี้ว่าไม่ทั่วไปกับสาธารณปุถุชน จึงเป็นอาริยะ ซึ่งปุถุชนทั่วไป ไม่สามารถหาทิฏฐินี้จากลัทธิอื่นนอกธรรมวินัยนี้ได้เลย มีศาสนาพุทธศาสนาเดียว ศาสนาอื่นลัทธิอื่นไม่มีเลย ไม่อาจหาทิฏฐินี้ได้เลย

ทีนี้ปัญญาแยกออก ถ้าเผื่อว่ารสไม่ใช่โลกีย์ที่ไม่ใช่สาธารณปุถุชน เขาจะแยกรสโลกีย์กับรสไม่ใช่โลกีย์ เขาจะแยกไม่ออก พวกคุณฟังธรรมะอาตมา แยกรสโลกีย์กับไม่ใช่รสโลกีย์ออกหรือไม่ ….ออก แล้วเราก็กำจัดรสโลกีย์รสเท็จ ที่มันเป็นสวรรค์ นรก ก็รสจริง มะนาวมันเปรี้ยว เปรี้ยวแล้วดีหรือเปรี้ยวแล้วชอบ ดีหรือไม่ดีนี่เป็นรสบ้ารสโลกีย์ รสพิการ รสวิตถาร ก็รสมันเป็นอย่างนี้ก็เป็นอย่างนี้ แขกฝรั่งเจ๊กไทย ลิ้นประสาทไม่เสียมาแตะมะนาวลูกนี้เหมือนกัน ก็รสเดียวกัน แต่ชอบหรือไม่ชอบนั้นต่างคนต่างบ้า ชัดเจนนะ ก็แยกแยะรสโลกีย์ ทีนี้มีฌานหรือไม่มีฌาน ม

อ่านต่อ

ีฌานคือ เราสามารถทำให้พลังงานจิตเกิดแรง จนมันเกิด ชอบ ชัง ราคะหรือโทสะ มันก็ไม่เกิด ฌานก็กำจัดไฟราคะไฟโทสะ มันรู้ก็คือไม่โมหะหลงผิด ชัดเจนแยกออก อย่างนี้รสโลกีย์อย่างนี้รสชอบไม่ชอบ แล้วก็พยายามปฏิบัติอย่าให้เกิดรสชอบหรือไม่ชอบ ให้เหลือแต่รสจริง ก็ฝึกไป การปฏิบัติธรรมก็ทำใจในใจ มนสิกโรติ หรือโยนิโสมนสิการให้แยบคายละเอียดถ่องแท้จนไปถึงที่เกิดของกิเลส จนล้างกิเลสออกจากจิตกำจัดกิเลสออกจากจิต ปฏิบัติอนิจจังทุกขังอนัตตา จนหมดตัวตนกิเลส มันก็หมดอัตตา หมดกิเลส มันก็ไม่มีจริง ไม่ใช่เข้าใจว่า สัพเพธัมมาอนัตตา ธรรมทั้งหลายไม่มีตัวตน ก็เลยไม่ได้ปฏิบัติอะไร เพราะเข้าใจแล้วหมดแล้วจบแล้ว นี่พวกที่ชอบเร็วเกินไปพวกเซน ไม่ใช่พวกเซนที่มีแต่ในญี่ปุ่น ในเมืองไทยก็มีสำนักพวกนี้ สัพเพธัมมาอนัตตา ทุกสิ่งทุกอย่างไม่มีอะไรเป็นตัวเป็นตนหรอก ไปคิดอะไรมาก ดูแล้วเฉยๆไป พูดอย่างเป็นตรรกะ เพื่อจะไม่ต้องไปพิจารณาว่ากิเลสมันเป็น อาการลิงคนิมิตอุเทศอย่างไร พิจารณาให้เกิดเป็น ไฟฌาน ไฟกองใหญ่มีอุณหธาตุ สามารถทำให้พลังงานความโง่หรือพลังงานอวิชชา พลังงานที่มันเกิด ราคะโทสะโมหะ พลังงานอย่างนั้นคือไฟ อุณหธาตุที่อวิชชา มันโง่ เกิดไตรลักษณ์แบบโลกีย์ เราก็สามารถมีไฟฌาน เรียกว่าไฟที่เราสร้างได้ใหม่ เป็นพลังงานที่เหนือกว่าความโง่ นี่คือไฟที่ทำให้เกิดการลดกิเลสได้ เป็นทฤษฎีของศาสนาพุทธ ศาสนาอื่นไม่มี ซึ่งก็ยากกว่าจะเข้าใจ กว่าจะมีผู้อธิบาย ถ้าไม่มีผู้ที่อธิบายให้ชัดเจนถูกต้องเป็นสัมมาทิฏฐิ จะเกิดเองได้ไหมความรู้แบบนี้ ไม่ได้หรอก ต้องผู้ที่มีฐานความรู้มาจากพระพุทธเจ้าจริงเป็นสยังอภิญญา เป็นสัมมัคคตา สัมมาปฏิปันนา เป็นสัตบุรุษที่แท้จริง ถ้าไม่จริงเกิดความรู้นี้ไม่ได้

610302_ทวช.พุทธาภิเษกฯ ครั้งที่ 42 ปฐมอโศก ตอบปัญหาพาจนอย่างมีสัมประสิทธิ์ 1

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน