591015_พ่อครูพบคนงานบ้านราชฯ.docx

กผักพืช ที่ปลูกผักพืชเอาไปขาย ไปขายอาหารก็ขายอย่างถูกจานละ 10 บาท 15 บาท 20 บาท ที่อื่นเขาขาย 30 บาท 40 บาท 50 บาท เป็นต้น ก็ขายโดยที่ไม่พยายามขูดรีดจากสังคม ไม่ตั้งราคาให้เกินหรือเท่ากับราคาสังคม ตลาดเขาขายกัน 15 บาท 50 บาท เราจะขาย 8 บาท 7 บาท ไม่ขาย 15 บาทอย่างเขา อย่างเก่งก็ 10 บาท เขาขาย 50 เราก็ขาย 30 อย่างนี้เป็นต้นเป็นเจตนาของพวกเราให้ขายราคาต่ำกว่าราคาตลาดเป็นอย่างสูง พวกเรามีเกณฑ์ 1 ต่ำกว่าราคาตลาด 2 เท่าทุน 3 ขาดทุน 4 แจกฟรี เราจะขายราคาต่ำกว่าราคาตลาดให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ หรือไม่ก็ขายเท่าทุนบางอย่างก็ขายให้ขาดทุนไว้ เราจึงมีการจัดตลาดอาริยะจะหาสินค้าที่พวกเราจำเป็นต้องกินต้องใช้ทำเป็นตลาดเอามาขายแล้วขายให้ขาดทุนจากที่เห็นแล้วว่าเราขายขาดทุนจริงๆค่าโสหุ้ยไม่คิด ที่ทำอยู่นี่ อันนี้เป็นเรื่องของการฝึกฝนตัวเองมาลดละกิเลส ลดละความเห็นแก่ตัวเห็นแก่ได้ มาเป็นคนมักน้อย เป็นคนประหยัด เป็นคนเสียสละเป็นลักษณะจริงของพวกเราเพราะฉะนั้นหมู่บ้านนี้จึงได้ชื่อว่าหมู่บ้านคนจน ไม่ใช่หมู่บ้านคนรวยเลยนะ หมู่บ้านนี้ไม่มีสิทธิ์จะรวย แต่คนข้างนอกเขามองว่าหมู่บ้านนี้อุดมสมบูรณ์ ดูสิมีคนมาทำงานกี่คนที่บ้านราชฯ ที่มานี่ยังมาไม่หมดนะ ตั้งเกือบ 200 คน แล้วก็ต้องจ่ายเงินจริง ทั้งที่เราไม่มีรายได้ คนในหมู่บ้านนี้ทำงานฟรีกันทุกคน ในชุมชนชาวอโศกเราทุกคนทำงานมีรายได้เข้ามาบ้าง อย่างเช่นการขายปุ๋ย ก็ได้เงินเอาเข้ากองกลางทุกคน พวกเราที่ทำงานอยู่ในโรงปุ๋ยทุกคนแม้แต่อาตมาก็ไปช่วยทำงานช่วยเข็นปุ๋ยเท่าที่จะมีแรงงานทำได้ไม่ผิดพระวินัย คนทำงานที่อุทยานบุญนิยมเป็นร้านค้าข้างนอกขายได้เท่าไหร่เงินนั้น ก็เข้ากองกลางหมด คนที่ไปทำงานไม่มีใครรับรายได้ งานเทศกาลกินเจที่ผ่านมามีคนไปทำงานประมาณ 400 คน ที่ไปช่วยงานขายงานทำอาหาร ประมาณ 400 คนทุกปี เป็นร้านใหญ่ พวกเรามาฝึกฝนเป็นคนที่สร้างการให้ ไม่สร้างการเอา เป็นคนชั้นสูง คนที่จะเอามีแต่มักได้โลภมากเป็นคนชั้นต่ำ คนที่โลภมากจนถึงขั้นโกงทุจริตปล้นจี้ ฆ่าแกงคือคนชั่ว แต่คนที่มีแต่ให้ช่วยเหลือคนอื่นนี่คือคนดี เราต้องเรียนรู้สำนึกฝึกฝนตัวเองเกิดมามีชีวิตกินอยู่หลับนอน มีชีวิตไปสุดท้ายก็ตายเฉยเฉยๆ ไม่ได้พัฒนาชีวิต โดยเฉพาะไม่ได้พัฒนาจิตวิญญาณตัวเอง จิตวิญญาณอยู่ในร่างกายของเรา เกิดมาชาติหนึ่งเราไม่ได้พัฒนา ดีไม่ดีมีแต่ขี้โลภอยากได้มากขึ้น ขี้โกงทุจริต จิตวิญญาณเราอาศัยร่างนี้มีชีวิต 80 ปี 90 ปีแล้วตาย อาศัยร่างนี้ตายไปคิดถึงยามเราก็ตกต่ำ มีกิเลสหนาชั่วตายไป เสียดายชาติเกิด เกิดมาได้ร่างกายนี้แทนที่จะได้ฝึกฝนให้จิตวิญญาณเรามีกิเลสลดลง เห็นแก่ตัวน้อยลง มีแต่เสียสละช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่น ไม่เอาเปรียบเอารัด ไม่มีกิเลสเห็นแก่ตัว แทนที่จะได้ใช้ร่างกายฝึกฝนจิตวิญญาณตัวเรา จิตวิญญาณเราคือตัวจริงตายแล้วตัวนี้จะไปเกิด ถ้าจิตวิญญาณไม่ดีจะเกิดในท้องหมาท้องสัตว์นรก ที่มาพูดนี้ให้ตัวเรารู้สัจจะความจริงบ้าง อาตมาอยากให้พวกเรา มีเวลาฟังธรรมะ อาตมาจะสอนธรรมะบ้างได้ไหม อาตมาไม่อยากบังคับนะ แต่จะมามีความปรารถนาดีอยากให้คุณได้รับสิ่งที่ดี คุณได้รับเงินไปเลี้ยงชีวิตก็ดีแล้วแต่จิตวิญญาณคุณน่าจะดีขึ้น อาตมามาสอนนี้ไม่เอาค่าสอนนะ อาตมาเป็นครูสอนฟรี เป็นแต่เพียงพวกเรามีใจเป็นนักเรียนบ้างไหม อาตมาจะสอนฟรี พวกเรามาทำงานก็ยินดีให้ค่าจ้างไม่ว่ากัน สำหรับอาตมาปฏิบัติธรรมพระพุทธเจ้าแล้วอาตมาทำงานฟรี ไม่เอาเงินจากใคร ไม่ไปเทศน์เอาตังค์ อย่างที่พระท่านทำ อาตมาไม่เอา เป็นบาป ใครจะไปเทศน์เอาเงินรับค่าจ้างกัณฑ์เทศน์พระพุทธเจ้าไม่เคยสอน มีแต่สอนให้ลดละเสียสละ ไม่เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ ให้ไปช่วยเหลือเขา ไปเป็นผู้ให้ สัจจะพระพุทธเจ้าเป็นเช่นนั้น ทีนี้คนเรา อาตมาขอพูดความจริง คนเรามันมีความขี้เกียจ กับมีความเห็นแก่ตัว มีความเห็นแก่ได้ จึงทำให้คนเรามักจะ 1 ขี้เกียจก็ไม่ค่อยอยากจะทำ 2 เห็นแก่ตัว ก็จะไม่ให้คนอื่น 3 เห็นแก่ได้ ก็จะไปหาช่องทางเอาเปรียบ รวมแล้วคนขี้เกียจเห็นแก่ตัวเห็นแก่ได้ 3 อย่างนี้คือคนขี้โกงผู้อื่น รวมแล้วก็เลี่ยงขี้เกียจได้ค่าจ้างแล้วแต่ไม่ทำงานเต็มที่คือขี้เกียจเห็นแก่ตัว ก็เห็นแก่ตัวเห็นแก่ได้ก็ดีกว่าเอาแต่ได้ ก็เลยกลายเป็นลักษณะอย่างนี้ สรุปแล้วก็คือเป็นคนเอาเปรียบผู้จ้าง อาตมาอธิบายสัจธรรมโดยไม่ได้ว่าพวกคุณน่ะ ถ้าพวกเราเป็นอย่างนั้นก็เป็นคนไม่เจริญ ก็ไม่อยากให้พวกเราเป็น อยากให้มาทำงานก็ให้เจริญด้วยให้ขยันหมั่นเพียรมีน้ำใจ สร้างสรรค์เสียสละ พวกเรามีใครมากินอาหารที่มีบ้าง ที่นี่ไม่มีอาหารเนื้อสัตว์มีแต่อาหารที่ทำจากพืชผัก เป็นอาหารเป็นลาบเป็นก้อยก็มีแต่เป็นจากพืชผักไม่มีเนื้อสัตว์ ใครยังไม่กล้าก็เชิญอยากจะกินข้าวกินน้ำก็มากินได้ไม่มีปัญหา เราอยู่เหมือนพี่เหมือนน้องสร้างจิตวิญญาณให้ทุกคนแบบนั้น อยากจะพูดอยากจะบอกอธิบายให้ได้ฟังสิ่งที่ดีๆเป็นธรรมะที่จะพาเราเจริญ เกิดมาเป็นคนแล้วก็ควรจะเรียนรู้ธรรมะพัฒนาตัวเองให้มีชีวิตจิตวิญญาณลดกิเลส จิตวิญญาณมันเจริญประเสริฐเป็นอริยบุคคล เป็นคนที่มีน้ำใจเป็นคนที่เสียสละเป็นคนที่ไม่มาเปรียบเอารัด เป็นคนที่มีความรู้ความสามารถและใช้ความรู้ความสามารถที่มีช่วยมนุษยชาติช่วยสร้างสรรค์ช่วยทำงานให้แก่โลกและสังคมให้แก่คนอื่นไป เราก็มีชีวิตอาศัยกินใช้ก็แต่เพียงกินใช้ให้ชีวิตเราแข็งแรงสุขภาพดี มีชีวิตอยู่ไปกับโลกนานๆ จะมีประโยชน์เป็นคนมีประโยชน์และสังคมแก่โลกนานๆ ก็เท่านั้นเป็นสิ่งที่ประเสริฐที่สุดในการเกิดมาเป็นคน อาตมาก็ถามไปแล้วว่า จะพอเป็นไปได้ไหมว่าเราน่าจะมีวันที่มาฟังธรรมกันบ้าง คราวละ 1 ชั่วโมง ในแต่ละครั้งที่มาฟัง จะเดือนละ 1 ครั้ง จะ 15 วันหนึ่งครั้ง อาทิตย์หนึ่งครั้งหนึ่ง ใครคิดว่าไม่เอา ไม่ฟังมีไหม เอาบอกจริงๆได้ ก็ถามนิดนึง อาตมาก็แก่กว่าพวกคุณ ไม่มีใครแก่กว่าอาตมานะ อาตมา 83 ขึ้นแล้ว อาตมาก็คิดว่า หนึ่งอาตมาเรียนรู้ทางธรรมะ มั่นใจว่าตนเองมีธรรมะของพระพุทธเจ้า ก็จะมาเอามาอธิบายสู่ฟัง ...ถามนิดนึง ใครไม่ได้นับถือศาสนาพุทธยกมือ ขออภัยนะ อาตมาขออธิบายธรรมะพระพุทธเจ้าหน่อยก็พยายามฟังบ้างก็แล้วกันไม่มีอะไรเสียหาย อาตมาอยู่ทางโลกไม่ได้เดือดร้อนอะไรก็ชนะโลกอยู่ ทำมาหากินมีรายได้ ไม่เหนื่อยหรอก ก่อนอาตมาออกบวชเมื่อ 40 กว่าปี อาตมาออกบวชแล้ว 46 ปีอาตมาทำมาหากินอยู่มีรายได้เกินกว่าชาวบ้านชาวเมืองเขาธรรมดา เช่นนายกรัฐมนตรี มีเงินเดือนหมื่นกว่าบาท อาตมาตอนนั้นเงินเดือนก็หลายหมื่นบาท 20000 , 30000 บางเดือน 40000 บาทแล้วอาตมาก็เงินเดือนมากกว่านายกรัฐมนตรีตอนนั้น ชีวิตทางโลกไม่ได้เดือดร้อนตกต่ำ อาตมามาอยู่ทางธรรมมานี่เห็นว่าเป็นเรื่องตกต่ำ ถ้าอาตมาอยู่ทางโลก ก็แย่งรายได้จากโลกเขา อาตมาก็เลยเลิกทำงานทางโลก ออกมาทำงานทางธรรมะ ไม่ได้เอาเงินจากทางโลกเลยทำงานฟรีมาตลอด 46 ปี ไม่มีรายได้ส่วนตัวเลย ทำงานไม่น้อยกว่าเก่า ทำงานไม่เคยมีวันหยุดเสาร์วันอาทิตย์ จนคนพยายามบอกให้นอนให้พักให้หยุด อายุ 80 กว่าแล้วนะ คอยควบคุมดูแล ออกจะขยันเกินจนเขาต้องดูแลให้นอนพักหน่อย มันเป็นจริง จิตไม่ได้เกียจคร้านอะไร ไม่มีมานั่งเพลินทอดอารมณ์ไปไม่มี ได้ธรรมะพระพุทธเจ้าจึงได้นำธรรมะพระพุทธเจ้านั้นมาอธิบายเผยแพร่ ทุกวันนี้ ตั้งใจมาทำงาน เผยแพร่ธรรมะของพระพุทธเจ้า เป็นหลัก เป็นของชีวิตไปจนกว่าจะตาย ทุกคนที่มาอยู่ในชุมชนทำงานไม่มีใครมีรายได้ อาตมาว่าประสบผลสำเร็จทำให้คนที่ชอบไปทำงานทั้งโลกก็มีรายได้ไปแย่งเงินจากโลกเขา แต่นี่มาทำงานฟรี ไม่มีรายได้ ตอนนี้มาปลูกผักก็ได้ผลผลิตแรงงานนำสู่โลกสู่สังคม ออกไปให้สังคมได้กินใช้ ถ้าเป็นวัตถุก็เป็นแรงงาน เป็นครูก็สอนฟรีให้เด็กได้รับการศึกษาเหมือนกับโรงเรียนที่รัฐบาลรับผิดชอบ จะต้องมีโรงเรียนสอนเด็ก ให้เด็กได้รับการศึกษา ที่นี้เราก็ตั้งโรงเรียนและก็สอนเด็กให้ได้รับการศึกษา สอนฟรีด้วย ที่นี่สอนแล้วเลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำดูแลด้วยแล้วไม่ได้เสียค่าเทอมให้โรงเรียนกินอยู่หลับนอนอยู่ที่นี่แล้วก็เรียนหนังสืออยู่ที่นี่ สอนให้จบม.6เรียนต่อจบปริญญาตรีโทเอกกันไม่รู้เท่าไหร่ ที่นี่ทำงานช่วยสังคมประเทศชาติ ไม่ได้ทำงานเพื่อล่า ลาภยศสรรเสริญโลกียสุข ทั้งหมู่กลุ่มส่วนรวมของหมู่บ้านนี้ อาตมาทำมาหลายหมู่บ้าน ชุมชนชาวอโศกมีในประเทศไทยหลายสิบหมู่บ้าน หมู่บ้านนี้เป็นระบบสาธารณโภคีคนในหมู่บ้านทุกคนเป็นสมาชิกที่นี่ทำงานฟรี อยู่กินส่วนกลางใช้ร่วมกันกินร่วมกัน ไม่มีใครแบ่งแยกไป อย่างนี้เป็นต้น นี่มีอยู่กันกี่หมู่ คนงานรายวันบ้านราชฯมีอยู่ 5 กลุ่ม ผู้รับเหมาก่อสร้างมี 16 กลุ่ม ส่วนคนรับค่าจ้างรายวันมี 5 กลุ่ม อย่างกับเมืองใหญ่เลย ปานซาอุดฯ ทั้งที่เป็นหมู่บ้านคนจนไม่ใช่คนรวยเลย เป็นเรื่องเหลือเชื่อนะ น่างง ธรรมะพระพุทธเจ้า คนจนอุ้มชูคนรวยได้คนรวยได้เท่าไหร่ไม่รู้จักพอ แต่พวกเราคนจน เต็มแล้ว มีพอแล้วมีเหลือก็เอามาแจกคนอื่น เป็นลักษณะที่แปลก ธรรมะของพระพุทธเจ้านี้ ทรัพย์ศฤงคารวัตถุแท่งก้อนเครื่องไม้เครื่องมือในที่นี้ เป็นของส่วนกลางไม่มีของส่วนตัว ก็เลยดูว่ามีเยอะ หมู่บ้านอื่นมองมาหมู่บ้านนี้บอกว่า บ้านราชฯนี้สร้างมาไม่กี่ปี ทำไมมีข้าวของมีเครื่องไม้เครื่องมือมีอาคาร หมู่บ้านไหนมีศาลาใหญ่อย่างนี้ มีหมู่บ้านไหนบ้าง ? 12 หมู่บ้านของตำบลบุ่งไหม หมู่บ้านไหนมีศาลาใหญ่อย่างนี้ ของบุ่งไหมแต่ละหมู่บ้านมีศาลาส่วนกลางเท่ากันหมด แต่ของที่นี่ส่วนกลางก็ทำได้ใช้อะไรร่วมกัน มีโรงเรือนส่วนกลาง หมู่บ้านไหนมีสาธารณสุขใหญ่โฮ่งปัวใหญ่เท่าที่นี่บ้าง ที่นี่มีแบคโฮ 200 400 800 มีรถตักเอวอ่อน ขออภัยที่พูดไม่ได้คุยทับถม แต่สื่อให้ดูให้เห็นองค์รวม ของคนที่ร่วมไม้ร่วมมือสร้างสรรค์ได้เป็นกอบเป็นกำ เป็นองค์รวมที่มีน้ำหนักมีเนื้อมีหนัง เป็นเมืองอุดมสมบูรณ์ เพราะแต่ละคนเสียสละก็เลยเอามารวมส่วนกลางก็เลยมีเนื้อหา แทนที่แต่ละคนจะแบ่งเอาไปกินใช้ไปเที่ยวเตร่ไปละลายที่ไหนแต่ที่นี่ไม่ เพราะคนที่นี่ไม่มีอบายมุขไปเที่ยวไปเสียหายเพราะเขาปฏิบัติธรรม ที่นี่ไม่มีเหล้าสักขวดหรือบุหรี่สักมวน เพราะสิ่งนั้นให้เรารู้แล้วว่าเป็นสิ่งที่ป่วยการไม่มีสาระ เราไปติดเสพตามสังคมเขาหลอกเราก็เลิกได้ เลิกได้ก็ไม่เห็นตาย คนดูดยาแข็งแรงกว่าคนไม่ดูดไหม แล้วไปดูดทำไม ถ้าไม่แข็งแรง คิดให้ดีเลิกได้เลิก เป็นถุงลมโป่งพองเป็นอะไรต่างๆก็รู้กัน กิเลสมันอยากไปติดเสพมันก็เท่านั้น การเลิกดูดยาเลิกกินสิ่งเสพติดแต่ละอย่างเลิกเหล้า เลิกบุหรี่เลิกซื้อหวยได้ไหม อยากถูกเป็นล้านอย่างนี้ เราอย่าได้เสี่ยงเลย ทำมาค้าขายสร้างสรรค์ด้วยหยาดเหงื่อแรงงานของเรานี้เถอะ ถ้าคุณไปได้เงินจากหวยมา คุณเป็นหนี้ทางสัจธรรม เท่ากับคุณกู้เงินมาแล้วเสียเงินดอก เงินที่ได้จากหวยมาเหมือนเงินกู้เสียดอก ไม่ใช่เงินฟรี เท่ากับยืมเงินมาเหมือนเล่นแชร์ คนเล่นแชร์ก็เอาเงินไปรวมกองกลาง กองสลากกองเงินได้แต่ละงวดเป็นร้อยล้านเป็นพันล้านขายสลากกินแบ่ง แต่มาแบ่งให้คนที่ถูกกินเล็กๆน้อยๆ 20 ล้าน นอกนั้นตักตวงไปกินแทนร้อยล้านพันล้าน มันถึงไม่ยอมเลิกประเทศไทย เพราะมันดูดเอาเงินคนไปแสดงถึงฐานะของรัฐบาล ที่ไม่มีประสิทธิภาพในการบริหารประเทศ รัฐบาลต้องไปพึ่งพาเงินจากกองสลาก รัฐบาลยังไม่กล้าเลิกกองสลาก เพราะยังต้องอาศัยเงินจากกองสลากอยู่ ก็เลยไม่กล้าเลิก ถ้ารัฐบาลไหนบริหารประเทศแล้วเลิกกองสลากได้เมื่อนั้นประเทศไทยจะเจริญ ฟังไว้ ถ้ารัฐบาลไหนสามารถเลิกกองสลากยุบกองสลากได้รัฐบาลนั้นทำให้ประเทศเจริญให้บริหารประเทศไปตลอดเลย เป็นรัฐบาลที่เก่งมากแข็งแรงมากกล้าหาญมาก สามารถยุบกองสลากได้ รัฐบาลไหนทำได้ เยี่ยมมาก ก็จะรอดูรอดูมา 80 กว่าปี ยังไม่เห็นทีท่าว่าจะลดได้ ขออภัยที่รบกวนเวลาของเราหลายคน ถือว่าอาตมาบอกแล้วนะ ขอเวลามาฟังธรรม แม้อาตมาไม่ว่างก็ให้สมณะมาเทศนา ขอเวลาเดือนละ 1ครั้งนะ ใครได้แสดงธรรมสิ่งที่ควรแสดงให้พวกเราบ้าง ถือว่าให้แก่พวกเรามาทำงานช่วยเหลือที่นี่ก็แล้วกันนะ สำหรับวันนี้ก็แค่นี้ก็แล้วกันนะ ขอบคุณทุกคน…