171207 บุญกิริยาวัตถุ10-พ่อท่าน-วัดนรนาถสุนทริการาม.txt

ิดการงานเหมือนกันแต่เป็นการงานอย่างที่เสียไร้ค่าหรือทำลายหรือได้ผลน้อยหรือเป็นการเผาผลาญกริยานั้นเกิดมาจากจิตวิญญาณนี้เกิดมาเป็นจิตเป็นเอกเกิดมาเป็นจิตเป็นเบื้องต้นแล้วมันถึงจะบรรดาลออกมาให้เกิดวจีเกิดเป็นกายในต่อไปเพราะฉะนั้นเมื่อกิริยาเกิดแล้วมันก็จะบรรดาลออกมาให้เกิดวัตถุข้างนอกหรือมารับกับวัตถุข้างนอกเพราะฉะนั้นเมื่อแยกเป็น 2 สิ่ง ในโลกกิริยาก็คือตัวเราวัตถุก็คือสิ่งอื่นวัตถุประสงค์มี 2 อย่างเพราะงั้นก็แปลกันโดยตรงแล้ววัตถุก็คือรูปกริยาก็คือนามนั่นเองเมื่อเรามีปัญญายังฉลาดหรือมีกิริยาอย่างฉลาดกริยาตัวนี้มันจะควบคุมวัตถุหรือมันก็จะทำงานกับวัตถุอย่างดีดีคำนั้นก็คือคำว่าบุญมันจะทำอย่างเป็นบุญอาทิตย์นี้ก็ย้อนกลับไปถึงคำว่าบุญที่ได้เกิดมาแล้วเมื่อกี้นี้ คำว่าบุญนั่นแหละเป็นจุดเอกจุดหมายจุดปลายทางของคนที่จะมีกิริยาอันฉลาดแท้ๆจะต้องเข้าใจคำว่าบุญและจะทำสิ่งที่เรียกว่าบุญได้ถูกต้องเอาทีนี้ก็ซ้ำลงไปอีกที่คำว่าบุญมาจากภาษาบาลีว่าคุณนะคุณภาษาบาลีก็ไม่มีตัวใบไม้แล้วก็มีการโดยตรงกันอยู่ในประธานอนุกรมก็ได้ก็ตามในอะไรก็ตามนิยามกันมาอาจารย์ก็แปลไว้ให้ แปลเป็นภาษาไทยว่าการชำระการชำระหรือการล้างการชำระหรือการล้างก็ถูกแปลอย่างนั้นก็ถูกจะแปลให้จริงๆแล้วคำว่าบุญนั้นก็แปลว่าให้หรือแปลว่าเฉือนออกมันจะได้สำคัญกว่าล้านแค่ล้านออกน้ำมันยังไม่ค่อยเท่าไหร่หรอกมันง่ายไปก็จะได้บุญจริงๆแค่ล้านไม่ค่อยออกหรอกก็ต้องเฉือนออกมันถึงจะได้มันถึงจะได้ทำได้จริงๆ ยากสมัยนี้ยิ่งกินเลสน้าก็ค่อยมาชำระมันไม่ออกหรอกมันเหนียวยิ่งกว่าปลิงมันติดแน่นยิ่งกว่าตังเมเพราะฉะนั้นมันค่อยๆล้างเออล้างไปเถอะเสียงน้ำมากค่อยๆทำร้ายมันก็ไม่ค่อยจะสะอาดหรอกต้องเชือดออกเฉือนออกเพราะมันแปลกตามยุคตามสมัยคำว่าบุญก็แปลว่าเชือดเฉือนออกฟังดีๆนะบุญแปลว่าเชือดเฉือนออกเพราะฉะนั้นตัวคำว่าเชือดเฉือนออกเนี่ยไม่ใช่ได้มานะฟังดีเมื่อกี้อาตมาพูดกันไปแล้วคำว่าไม่ได้หมายความว่าเราได้มานะเราเชื่อ ออกจากตัวเราไปต่างหากล่ะเราไม่ได้ได้มานะถ้าใครเข้าใจอย่างนี้ไม่ได้ก็ไปเข้าใจคำว่าตัวบุญจะได้บุญได้อะไรมาก็ได้การเชือดเฉือนตัวเองออกไปอ่ะดิมาใครจะทำการเชือดเฉือนตัวเองออกไปได้คนนั้นแหละได้บุญคนนั้นแหละได้บุญเพราะฉะนั้นคำแนะนำคนที่เข้าใจอย่างลึกซึ้งคนที่เข้าใจอย่างดีแล้วพูดแค่นี้ก็ไม่ต้องอธิบายต่อไปเลยไม่ต้องมาอธิบายบนกิริยาวัตถุก็ไม่ต้องอธิบายก็จบได้แล้วจบได้แล้วบุญก็คือการช่วยเหลือ ที่จริงคุณปัญญาเล็กๆกันอยู่หรอกแต่ว่าสมมุติว่าไม่ลึกก็แล้วกันอาตมาจะอธิบายต่อกระจายความมากๆขึ้นแต่ทีนี้ถ้าเกิดว่าเราจะเชื่อเขียนออกอะไรล่ะจะเชิดชนอะไรก็เชื่อเฉือนตัวเราหรือของของเราเราเองเป็นหลงอะไรห่อไว้หวงไว้ติดไว้ผนึกไว้เราก็จะต้องเชือดเฉือนออกเพราะมันแกะออกยากค่อยๆล้างออกเหมือนไม่ค่อยออกหรอกค่อยๆยื่นไม่ยื่นแล้วมันเหนียวหนักยิ่งกว่าตังแม่บอกแล้วเพราะฉะนั้นจะต้อง อยากค่อยๆนะแรงๆเชือดเฉือนออกจะค่อยๆเชือดเฉือนเป็นแรงเลยถ้าแรงๆได้ถ้ามันไม่ตายชักดิ้นชักงอนะเอาแรงๆเลยเพราะฉะนั้นเราจะเชือดเฉือนออกไปนี่แหละภาษาที่ให้ความหมายอันเดียวกันเขาก็เรียกว่าทานเป๊ะตรงกันไม่บิดเบือนไม่บิดพลิ้วภาษาที่เรียกอีกคำหนึ่งภาษาที่เขาจะสื่อความหมายไปให้บอกว่าไอ้เชือกเขียวออกไปเนี่ยออกไปให้คนอื่นเขาไม่ตรงนี้ก็ได้ก็คือทานคือไม่เอามาไม่เอาไว้แต่เอาออกไปหรือให้เสียหรือให้เพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดเริ่มต้นรู้ว่าทานคือให้เชื่อ ไปสวนออกไปจ่ายออกไปไม่ใช่เอามาจบอีกแล้วอธิบายไปถึงนี่ก็จบอีกแล้วมึงเข้าใจว่าบุญคืออะไรบุญก็คือทานก็จบแล้วเพราะฉะนั้นบุญกิริยาวัตถุก็คือการถ้าคุณมีวัตถุคนก็จงเอาวัตถุให้เชือกเขียนวัตถุของคุณให้คนอื่นไปมีกี่อย่างคือมีปัญญาเมื่อกี้บอกแล้วมีจิตตนเองกิริยาก็คือจิตให้จิตของเรานี่มันให้ด้วยไม่ใช่คุณให้วัตถุเข้าไปแต่จิตของเราจะเอาอีกแล้วนี่คุณทำอะไรผิด แบบนี้ไม่เอาอ่ะก็คุณจะให้มีวัตถุประสงค์กิริยาหรือจิตของคุณก็อย่าเอาให้แล้วก็อย่าเอาถ้าให้แล้วยังเอาเรียกว่าทานทำไมไม่เกิดแต่เพียงยังไม่บริบูรณ์เกิดแต่เพียงการให้แค่วัตถุบนนั้นก็ยังไม่ได้สำรองหรือไม่ได้ชำระอย่างบริสุทธิ์ยังไม่ได้ล้างยังไม่ได้เชือดเฉือนออกไปยังบริสุทธิ์เชื้อต่อไปเหมือนกันเชื่อแต่วัตถุออกไปให้แต่ว่าใจยังไม่ได้เชื่อเลยใจยังไม่ได้เฉือนออกไปเลยใจยังมีกิเลสอันเหนียว [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ร้อยรวยพันด้วยหมื่นด้วยแสนกิริยานี่ดันออกมาทางวาจาเลยเห็นไหมมีกายกรรมด้วยขอให้ได้กลับคืนมาร้อยแสนพันหมื่นคุณเฉินอะไรออกคุณสมมุติจะให้ของนี้ไปเพื่อเสี่ยงทายแลกไว้เสี่ยงทายไปเอ้าเอาวัตถุนี้ไปแลกเสี่ยงทายเหมือนกันเล่นการพนันใจของคุณนั้นหวังได้อยู่ใจของคุณหวังได้ตอบแทนคืนอยู่เหมือนกันเล่นการพนันเลยถ้ามันได้มาสนใจอ่าถูกการพนันได้มาร้อยได้มาพันได้มาหมื่นตามที่พี่ต้องการพนันเราดีๆไม่ใช่คนทำบุญคนนั้นก็คือนักเลงการพนันเราดีๆชัดๆเลยไม่ใช่การทำบุญ ฟังคำว่าบุญให้ชัดกว่านี้แล้วฟังคำว่าทานให้ดีด้วยทานก็คือตัวบุญนั่นแหละคือตัวให้ให้ออกไปยายสวยเอาไว้อย่าถือยึดถือเอามาตรงกันข้ามกับที่จะฉวยเอามาหรือฉวยเอาไว้หรือยึดถือเอามาคำว่าทานทานทำไมเนี่ยถ้าอธิบายผ่านตัวเดียวก็จบบุญสุริยาวัตถุทั้งหมดเพราะว่าทานคืออธิบายมาแล้วว่าหนึ่งมีทางวัตถุหรือว่าเรียกว่าวัตถุทาน 2 อภัยทาน 3 ธรรมทานถ้าเราปฏิบัติวัตถุทานจนกระทั่งเข้าใจจนกระทั่งแจ้งไปจนกระทั่งถึงเกิดเป็นปฏิภาณอนามัยเมื่อ อนามัยเกิดจนกระทั่งเข้าใจถึงจิตในกิริยาหรือในปัญญาชัดเห็นคนอื่นเขาทำเข้าใจในจิตของผู้อื่นเขามีกิริยาอันนี้ด้วยคนก็เกิดปัตตานุโมทนามัยเมื่อคุณเข้าใจอย่างนี้ชัดคุณก็สามารถที่จะคุยกับคนอื่นได้ก็เกิดคำว่าสมณะจนกระทั่งเขายกคุณเป็นอาจารย์เป็นครูเค้าก็เกิดเป็นผู้ธรรมเทศนาได้ทุกสิ่งทุกอย่างก็ตรงถูกต้องเป็นที่สุดยุคเก่าอันนี้อาตมาพูดไปทั่วไปก่อนเพราะฉะนั้นเราก็มาท้าความตั้งแต่ต้นว่าเราปฏิบัติบุญกิริยาวัตถุนี้รับปฏิบัติอะไรปฏิบัติธรรมคนเดียว จบที่ทานตัวเดียวเราปฏิบัติบุญอะไรทั้งหลายแหล่ก็เพื่อผ่านตัวเดียวปฏิบัติธรรมเพื่อที่จะบรรลุเป็นพระอรหันต์ปฏิบัติอะไรปฏิบัติทานคนเดียวปฏิบัติบรรลุเป็นพระอรหันต์ก็ทานตัวเดียวไม่มีอื่นแต่คนยึดภาษาไทยมันจำกัดความหรือมันมียาไม่แคบๆและผมก็เข้าใจคำว่าทานก็คือการเอาวัตถุยื่นให้คนอื่นส่วนจิตจะเป็นยังไงนั้นไม่เกี่ยวอ้าวนั่นอย่างยาวเรียกว่ายังไม่บรรลุถึงใจยังไม่มีทานอนามัยอันเกิดเป็นปัจจัยหรือปัจจัยหมายความว่า ถึงใจบรรลุถึงใจปฏิบัติถ้ายังไม่เข้าถึงตัวกิริยาหรือตัวใจจริงๆแล้วมันก็มีแต่วัตถุฉะนั้นบางคนให้เบอร์ที่เรียกว่าใจวางเฉยเหมือนกันนะไม่อยากได้อะไรตอบแทนหรอกให้แต่วัตถุให้เฉยๆแต่เฉยอย่างโมหะเธอยังไม่มีปัญญาว่าให้นั้นน่ะได้พิจารณาบ้างแล้วยังว่าการให้นั้นสมควรให้หรือไม่สมควรให้ถ้าเราให้โดยที่เรียกว่าไม่พิจารณาซะทีเดียวบางทีก็เหมือนกับเราให้หนี้ให้ปืนให้ลูกระเบิดแก่โจรโจรก็รังแต่จะทุกข์เคลิ้มมีกำลัง หรือเราให้มีดให้พร้าให้ของที่จะเป็นพิษเป็นภัยแก่เด็กไม่เดียงสาจะเอาไปเล่นจะเอาไปใช้จะไม่ฉลาดพอมันก็รังแต่จะเป็นภัยเป็นเด็กได้เพราะฉะนั้นการที่จะให้อะไรแก่ใครเราก็จะต้องพิจารณาด้วยให้เรียนรู้ให้เกิดประโยชน์ว่าการให้นี้เกิดประโยชน์ขนาดไหนสมควรไหมพอเหมาะไหมถ้าไม่สมควรถ้าไม่พอเหมาะอย่าไปให้ไม่ต้องให้ในกรณีอย่างนี้เราก็ต้องพิจารณานอกจากบางกรณีที่จำเป็นที่สุดจำใจที่สุดมันต้องให้อีกเรื่องนึง กรณีอย่างนั้นหมายความว่ามันถูกบังคับหรือว่ามันจำเป็นจำใจไอ้นั่นมันเป็นเรื่องที่เรียกว่ามันพูดไม่ได้แล้วไอ้เรื่องอย่างนั้นเพราะงั้นทานทำไมอย่างตื้นๆที่เราควรรู้ก่อนก็คือการรู้จักให้ถ้าผู้ใดเกิดการให้ธรรมดาก็ควรจะบอกกันให้ได้ให้รู้ไปถึงในจิตว่าเราให้นี่เพื่อทำประโยชน์แก่โลกเพราะฉะนั้นจิตใจก็ไม่ควรจะไปนึกน้องเอาอะไรมานักมันเป็นสภาพที่จะตัดแล้วเอากำไรขาดทุนกันไม่ได้อาจจะติดขี้โรคมากกว่าแต่ให้วัตถุไปเป็นทานแต่เอาเถอะแม้กิริยาที่เห็นเป็นมายา อนามัยก็คือทานที่เป็นมายาเป็นมายาอันเป็นการกระทำของเรามะยะนี่ท่านแปลว่าของอันเป็นของเราอันเป็นตัวเราก็ได้ไม่ยากไมยะเนี่ยเมื่อเราจะให้เพียงวัตถุเนี่ยอาการที่หยิบยื่นให้หรืออาการที่ไปให้แก่ผู้อื่นเสียไปซะได้ให้แก่ผู้อื่นแต่ก็ถูกโตๆก้อนใหญ่ๆไปจนเห็นชัดๆเนี่ยเป็นตั้งแต่สังหาริมทรัพย์หรืออสังหาริมทรัพย์ที่จะให้แก่ผู้อื่นได้เนี่ยอาการให้อย่างนี้เป็นของดีในโลกลงให้แล้วก็ดีในโลกแม้แต่วัตถุอย่างนี้อยากๆอย่างนี้ถ้าผู้ใดไม่เกิดการให้กันแล้วก็ถึงแม้จะให้อย่างขาดทุนผู้ให้เกิดจิตโรคจิตให้เหมือนกับนักการภาวนา เพราะฉะนั้นอย่างปรมัตถธรรมและขาดทุนให้แบบนั้นขาดทุนทำทานแบบนั้นทำทานขาดทุนจากปรมาจนะแต่ถึงอย่างนั้นก็ตามโดยผัสสะอย่างนอกนอกอย่างรอบๆเนี่ยดูเออคนนี้ก็เอาอันนี้ให้กับคนนี้อาการหรือกิริยาการให้นี้เรียกว่าบุญตลอดโลกเรียกว่าถูกแล้วบุญคือการให้ไปหรือการเสียออกไปจากพวกนี้แก่ผู้นี้หรือจากนี้ไม่เอาพรุ่งนี้ไม่เอาเอาออกไปนั่นแหละเรียกว่าบุญแล้วส่วนใหญ่จะคิดอย่างไร ตอนนี้ขยับไว้นิดนึงใจจะสั่งสมโลภมูลจิตอยากจะได้สิ่งตอบแทนแรงเกินกว่านั้นก็ช่างอย่าเพิ่งคิดเพราะงั้นเอาแต่แค่กิริยาอย่างนี้มีวัตถุแล้วก็แสดงการยื่นวัตถุไปเฉือนกับวัตถุออกไปแจกวัตถุออกไปอย่างนี้ก็เป็นบุญชัดๆถูกแล้วคือการให้บุญคือลักษณะอย่างนี้ต่างหากบุญไม่ใช่ได้มาบุญไม่ใช่ฉวยเอาบุญคือลักษณะนี่แหละกลับจากนี้ออกไปเฉือนจากนี้ออกไปนี่คือคุณก็ยังอยากที่สุดเพราะงั้นโดยกิริยาหยิบยื่นวัตถุให้ชัดๆหรือทานชัดๆอย่างนี้ ลำดับที่ตื้นที่สุดระดับต้นที่สุดเรียกว่าทานอนามัยเรียกว่าทานทำไมแม้การกระทำทานแบบนี้แหละหยิบยื่นของของที่ตัวเรามีอยู่นี่แหละให้แก่คนอื่นเนี่ยแม้จะให้แล้วจิตใจเราจะไม่เข้าใจจิตใจเรายังจะคิดแรกเอามาอยู่ในจิตยังอยากจะได้สิ่งนี้ตอบแทนนะให้ไอ้นี่ไปแล้วคนที่ได้รับไปก็ควรจะมาทำงานตอบแทนหรือคนที่รับไปควรจะเอาสิ่งอื่นมาตอบแทนเรามั่งสิหรือจะแลกเปลี่ยนเป็นอะไรก็ตามแต่ให้ถูกหวยรวยเบอร์หรือว่าร่ำรวยสั่งสมมาได้มากได้มากกว่าที่เราให้ไปนี้อีกก็ตามจิตใจเป็นน้องคิดสร้างนี่มาเอาไว้อย่างนี้ก็ตาม ทานอย่างนี้จึงเรียกว่าทานที่เป็นขั้นต้นที่สุดเป็นทานทำไมฟังดูดีและอาตมาจะอธิบายให้เข้าใจตรงเป้าแข็งๆลึกๆๆให้ไม่ใช่มาอธิบายกลุ่มเครือข่ายกันอยู่เพราะจงเข้าใจให้ชัดว่าบุญคือการให้อย่างตื้นที่สุดคือการหยิบยื่นออกจากเราไปส่วนจิตอย่าเพิ่งพูดอีกจิตเอาไว้ก่อนอันนี้จึงเรียกว่าระดับที่นี้คนเราเมื่อมันไม่อยากให้เมื่อมันไม่อยากให้ก็ต้องมีหลักเกณฑ์มีคนที่ผู้เป็นผู้ที่เคารพนับถือ สั่งไม่ให้มาสั่งไม่ให้ถ้าคนที่มีอำนาจเหนือหัวสั่งเขาเรียกว่าอาชญาเช่นพระเจ้าแผ่นดินตรังเธอจงเอาอันนี้ให้แต่คนโน้นก็ไปอาบยาเป็นคำสั่งอย่างเด็ดขาดเป็นวาจาสิทธิ์ที่จะต้องให้ทำอย่างนี้ให้ได้หรือผู้ที่เราศรัทธาเลื่อมใสสั่งเช่นพระพุทธเจ้าสั่งไว้ให้ทำอย่างนี้สิจงให้ชีวิตแก่เขาเถิดอย่าไปเอาชีวิตเข้ามาเลยมาติดตามรัฐมนตรีจงให้ของ ที่เรามีอยู่เถิดอย่าไปเอาของเข้ามาเลยอทินนาทานาเวรมณีให้ทั้งนั้นสอนเป็นเรื่องให้จงให้สิ่งที่เราติดยึดอยู่กับตัวเองเรียกว่ากามคุณแก่เขาเถิดกาเมสุมิจฉาจาราเวระมะณีให้ทั้งนั้นให้สิ่งที่เราติดยึดแต่เขาอื่นติดยึดในทางตาหูจมูกลิ้นกายเพราะฉะนั้นแม้แต่วาจาก็อย่าไปที่ดินจนกระทั่งขนาดโกหกโก เขาเพื่อที่เราจะได้มาอย่าไปพูดต้องพูดให้สื่อพูดให้ตรงพูดให้เป็นไปโดยที่เรียกว่าถ้าพูดให้เรานี่แหละเป็นคนเสียไปหรือจ่ายออกไปไม่ใช่ได้มาได้พูดตรงๆเลยพูดเลยว่าอ้าววันนี้มาเอาเงินไปอ้าววันนี้มาเอาของไปวันนี้ต่อจากนี้คุณควรได้คุณควรมาเอาไปให้ชัดๆอย่างนี้ได้ยิ่งเป็นภาษาที่ดีที่สุดเป็นคำพูดที่ดีที่สุดโลกนี้ต้องการคนพูดว่าอ้าวนี่เธอมาเอาไอ้นี่สิภาษาอย่างนี้หาฟังยาก มีแต่ภาษาอยู่ในโลกมีแต่ภาษาที่บอกทำยังไงเราจะได้อันนี้มาสิอันนี้ของฉันนี่อันนี้ของฉันเอาไอ้นี่มาสิไหนอยากได้ไอ้นี่จังมีแต่แบบนี้ภาษาของคนเพราะฉะนั้นภาษาที่จะพูดเพื่อให้นั้นน้อยหลักของภาษาในพระพุทธเจ้าท่านจะสอนว่าอย่าก็คืออย่าพูดโกหกที่จริงโกหกนี่เป็นรูประนาบลูกปลายซึ่งมีลูกระนาดรูปลึกที่สุดก็คือเหตุที่จะโกหก เราจะเอารูป LINE รูปตรงนี้รูปที่เรากระจายออกไปโกหกเนี่ยเหตุที่เราโกหกก็เพราะเราจะเอาไม่มีอื่นไม่มีอื่นไม่เอาอย่างเห็นตรงๆก็เอาอย่างที่เราไม่รู้อวิชชาแต่เราก็ยังอยากได้อยู่นั่นเองแหละเป็นอวิชชาจะเอามาให้แก่ตัวไม่เอากล้าเป็นสิ่งตอบแทนตรงๆก็จะเอายศไม่เอายศก็จะเอาสรรเสริญไม่เอาสรรเสริญก็จะเอาความสุขมาให้แก่ตนเองจริงๆตรงตัวตรงเฝ้าเลยเพราะเงินเมื่อเราเองไม่อยากให้ไม่อยากทานเราก็จะ มีหลักมีข้อคำสั่งเรียกว่ายังพระพุทธเจ้าสั่งเราเรียกว่าอานาเรียกว่าพระอานาสะนาได้เป็นคำสั่งของพระพุทธเจ้าศีลทั้งหลายแหล่นี่เป็นอานาเป็นพระอานาสั่งให้ทำอย่างนี้แล้วเราก็ทำตามแต่คำสั่งของพระพุทธเจ้ามันไม่เหมือนคำสั่งของเจ้านายที่ใช้พระเดชมากๆของพระพุทธเจ้าใช้ปัญญาใช้พระคุณพูดสั่งก็สั่งอย่างปิยวาจาแม้จะเป็นอาชญาเป็นคำสั่งที่ให้ทำตามก็ทำตามอย่างปิยวาจาคือไม่บังคับเป็นคำสั่งแต่ไม่ใช่คำบังคับใครเห็นดีเห็นชอบก็ทำตามคำ ไม่บังคับน้ำใจเลยทีเดียวนี่ของพระพุทธเจ้าเป็นอย่างนั้นจึงเรียกว่าพระอานาส่วนของคนธรรมดาก็เรียกว่าอาชญาเลยทีเดียวเป็นอาชญาเป็นวาจาสิทธิ์ที่จะต้องให้ทำอย่างนี้เลยคำสั่งหรือคำสอนหรือคำที่อยากบอกให้ทำอย่างนั้นอย่างนี้บอกให้ให้อย่างนั้นอย่างนี้นี่แหละภาษาบาลีเรียกว่าสีละสีละฤาษีภาษาเรียกว่าศีลเพราะฉะนั้นเมื่อผู้ใดไม่ทำทานจึงจำเป็นต้องหาหลักเกณฑ์มาหลักเกณฑ์หรือคำสั่งคำพูดพวกนี้แหละเราเรียกว่าศีลเราเรียกว่า คำที่จะบอกกล่าวให้เราเป็นผู้ที่เชื่อเฉือนออกไปเชิดเฉือนตั้งแต่ไม่รู้ที่จริงท่านบอกว่ารักษาศีลที่จะรักษาศีลนะแล้วเราจะได้อะไรได้บุญรักษาศีลคืออะไรรักษาศีลคือการปล่อยให้อย่างที่อธิบายแล้วเมื่อกี้ให้ตั้งแต่อยากมาตั้งแต่เป็นเรื่องนอกนอกตั้งแต่ให้ชีวิตกับคนอื่นเสียอย่าไปเอาชีวิตเขาเลยอยากจะเอาชีวิตเข้ามาเลยอย่าไปว่าชีวิตเข้ามาเลยก็คืออย่าฆ่าสัตว์กันเองอย่าเอาของของเขาเลยยิ่งของของเขาเขาไม่อนุญาตเขาไม่ให้เขาหวงแหนแล้วยิ่งอยากเอานอกจากไม่เอาของของเขาแล้วมีของของเรามากถ้ามีของพวกเราให้ ที่รถติดอะไรอยู่อยากๆที่เรียกว่ากามคุณทั้งตาหูจมูกลิ้นกายพยายามตัดออกเชือดเฉือนออกให้ไปคืนแกร่งไปใครจะเอาไปก็ช่างแต่จะไม่ต้องให้ใครเลยกามคุณของเลวนี่เชือดเฉือนออกจากตัวแล้วก็ให้ไว้ในโลกนี้แหละแล้วอย่าไปเอามาเราอย่าไปมีภาษาพูดแม้แต่วาจาก็ต้องวาจาพูดไปเป็นเพื่อ 3 อย่างนี้อยากเอาอยากเอาชีวิตเขาอยากเอาของเขาอย่าไปเอาอารมณ์จิตคิดอะไรมาคำพูดก็เป็นอย่างนั้นและการเสพติดก็เสพติดอย่างนี้แหละเสพติดด้วยการอาฆาตที่จะหนักที่สุดก็ถึงค่า ไม่ต้องฆ่าเขานะไม่ต้องอาฆาตเขาเสพติดในการที่จะต้องอยากได้สิ่งนั้นมาก็คือโลภะจะเอาของเขาเสพติดในสิ่งที่เป็นไปสัมผัสทางตาหูจมูกลิ้นกายแล้วเราก็อยากได้อย่างนั้นของเสพติดเหล่านี้เรียกว่าสุราเมระยะมัชชะประมาทัฏฐานานี่เป็นของเสพติดก็ให้เชิดเฉือนสิ่งที่เสพติดนี้ออกไปให้ออกไปชำระออกไปล้างออกไปเป็นบุญเป็นบุญแท้แท้ อาตมาถือศีลข้อนี้ข้อเดียวอาตมามีศีลข้อนี้ข้อเดียวอาตมามีเสียงข้อเดียวพ่อสุราเมระยะมัชชะประมาทัฏฐานา [ไม่สามารถถอดข้อความได้] เดี๋ยวเอากลับไปพูดก่อน [ไม่สามารถถอดข้อความได้] รับไม่ได้ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] โปรดเข้าใจด้วยเขาพูดผมไม่ได้คันๆในการที่บุคคลที่จะเรียกร้องลิขสิทธิ์แต่ผมขอฝากเป็นข้อเสียหายหรือว่าในขณะที่ยังไม่เคยได้เสรีภาพนั้นการเงินทุกชนิดลดน้ำดีหรือไม่และไม่ใช่คนขับด้วยว่าก่อนหน้านั้นเกิดจากการทำสัญญาได้รับวิธีการกระจัดหรือไม่แค่ไหนเพียงใดโปรดติดตามด้วยแต่การชมภาพเป็นเรื่องใหญ่งานของบ้านยังไม่แข็งตัวเดิมเช่นนั้นไม่ได้แต่เท่าที่เขาปฏิบัตินั้นก็ได้รัฐบาล เราต้อง วันนี้ร้อนมากผมรู้จักประวัติสมเด็จองค์นี้บวชเป็นเณรมาเป็นเมนส์มาเป็นประเด็นคือรู้จักไหมว่าการทำงานต้องทำยังไงมันจะกลับมาแข็งแรงนะ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] [ไม่สามารถถอดข้อความได้] [ไม่สามารถถอดข้อความได้] เป็นหยังครับในสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวภายในงานพระราชทานครั้งแรกที่ใจได้ไม่เคยเห็นลูกในธรรมรูปลักษณ์ผู้ใหญ่สมปรารถนาที่ผมเคารพนับถือพระคุณเจ้าคณะกรรมการเนี่ยตกลงผมเชื่อและฟังตลอดมาว่าครอบครัว [ไม่สามารถถอดข้อความได้] [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ไม่มีอะไรหรอกไม่มีอะไรไม่มีอะไรออกแรงไม่ต้องกลัวยานยนต์คนไม่มีให้หน่อยเหนื่อยไหมเหนื่อยไหม ดีนะใช้ปิติเลี้ยงได้ระบายหน้าตกลงอาตมาเองก็ขอสรุปรวมให้ก็เป็นเนื้อธรรมะด้วยแล้วก็เป็นเรื่องที่อาตมาควรจะได้ผูกกันบ้างภายในกรณีที่เกิดขึ้นทุกวันนี้แม้แต่เกี่ยวกับสงเกี่ยวกับพระแก่ภาษาสถาบันที่เราถือว่าสูงที่สุดเป็นหน่วยกลางที่เราเรียกว่าสถาบันศาสนาของประเทศอื่นเขาก็มีศาสนาก็มีสถาบันศาสนาของทุกประเทศประเทศไทยเราก็มีสถาบันศาสนาโดยเฉพาะประเทศไทยนับถือศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติยกขึ้นประจำ ธาตุและเป็นศาสนาที่มีกันกว้างขวางอ่านแล้วก็การที่ใช้ศาสนาหรือว่าให้ศาสนาเป็นประโยชน์แก่ผู้ที่เรียกว่ามนุษย์หรือเรียกว่าสังคมที่เราเป็นอยู่ด้วยนี่เราก็น่าจะเข้าใจให้มันตลอดว่าสถาบันศาสนานั้นที่ได้ยกไว้นั้นเรายกไว้ในฐานะอย่างไรอย่างที่คุณได้พูดก็บอกแล้วแม้แต่ต่างประเทศเขาก็ใช้คำว่าอะไรที่หมายความว่าเป็นสถาบันชั้นสูงซึ่งเป็นหมู่กลุ่มที่เราจะต้องยกไว้ในระดับที่จะต้องมีขั้นตอนถ้าทุกอย่างเป็นไปไม่มีขั้นตอนและมันก็เลอะเพราะฉะนั้นท่านตอนใดที่ควรจะเป็นไปตามระดับตามระดับตามระดับมันก็ควรจะเป็น ถ้าเผื่อว่าการเดินขบวนครั้งนี้ไม่มีพระเข้าไปช่วยแล้วจะบรรลัยไม่มีพระเข้าไปยื่นมือเข้าไปเดินขบวนด้วยแล้วการเดินขบวนครั้งนี้จะไม่ไปสิทธิผลแน่จะเกิดการถึงล้มถึงตายถึงจะหายถ้าอย่างนั้นอาตมาเห็นด้วยที่พระจะต้องไปเกี่ยวข้องแต่นี่อาตมาไม่เชื่อร้อยไม่เชื่อมันไม่เชื่อหมื่นไม่เชื่อว่าการเดินขบวนครั้งนี้ถ้าไม่มีพระร่วงลงทะเบียนด้วยแล้วการเดินขบวนครั้งนี้จะถึงขั้นทำลายฉิบหายแตกหักอาตมาไม่เชื่อไม่ยังไม่มีความจำเป็นใดเลยที่จะดึงสถาบันถึงขั้นขนาดพระศาสนาเข้ามาเกี่ยวข้องไม่จริงๆเหตุผลเพียงพอ ว่าการเดินขบวนครั้งนี้ยังไม่แตกหักแล้วยังไม่ทำลายแล้วยังไม่เดือดร้อนถึงขั้นจะต้องเกิดการกลียุคหรือว่าเป็นไปจนกระทั่งการฆ่าการตีการทำลายถึงขั้นนั้นยังไม่เด็ดขาดเลยเพราะอะไรเพราะลึกของศาสนาในชาวนาทั้งหลายแหล่เนี่ยที่พระพุทธศาสนาส่วนใหญ่ยังมีเชื่อแน่เลยว่าคนเหล่านี้จะยังไม่ทำร้ายถึงขนาดเพราะคนทุกคนมีศาสนาศาสนาไม่ใช่ตัวตนอะไรก็ศาสนาคือคุณธรรมอาตมาเชื่อแน่ว่าพวกชาวนาเนี่ยที่มาประชุมกันไงพยายามเอาอะไรสักอย่างที่ตัวต้องการเอกสารจะมีคุณธรรมเพียงพอและมีอยู่แล้ว อาตมาก็เห็นทุกๆคนก็เห็นอยู่แล้วว่าพยายามใช้อะไรก็ใช้อหิงสาซึ่งเป็นหลักของศาสนาด้วยที่มาประชุมกันเนี่ยเขาก็ตะโกนโตๆเขาใช้หลักอหิงสาก็เป็นเรื่องของศาสนาอยู่แล้วเพราะฉะนั้นแม้การกระทำเขาก็ลงร่องลงช่องว่าเขามีอหิงสาจริงเขายังไม่ได้ไปกระทำร้ายอะไรไม่ได้เบียดเบียนกันถึงขนาดอะไรแม้แต่จะฆ่าจะตีจะแกงก็ยังไม่มีจะมีแต่เพียงว่าก็ฟาดฟันกันไปแค่ปากพูดฝากมันก็ได้คารมเท่านั้นซึ่งไม่อาจไม่เก็บอะไรนักหนายังเลือกไม่ออกเลยเขาก็ได้กระทำกับหญิงศาลนั้นเป็นศาสนาอยู่ดีแล้วยังมีคุณธรรมของศาสนารักษาเขาไว้ได้เพียงพอเพราะฉะนั้นพระพุทธพระสงฆ์รู้ว่าศาสนายังไม่ต้องถึงขนาดจะยื่น ลงไปมากกว่านั้นหรอกยังไม่ต้องด้วยความเข้าใจไม่รอดของผู้กระทำแม้แต่ไม่รู้สถาบันแต่สถาบันไม่รู้สถานะแห่งฐานะจึงได้ไปทำอย่างนั้นความรู้ไม่รอบของคนนั้นมีได้ด้วยอำนาจกิเลสอยากใหญ่อยากดังก็มีด้วยอำนาจของกิเลสที่เราเองที่เรียกว่าอยากจะอยากดังนั้นเป็นความโลกกิเลสในโทรศัพท์โกรธแค้นมากเป็นเด็กเป็นแค้นแทนโดยการประยุกต์เอาตัวเขาตัวกูอะไรมาใส่ตัวมากไปวางเฉยยังไม่ได้ทำรอบสิ้นรอบโดยจิตวางดูเป็นกลางยังไม่ได้ประมาณฐานะก็ไม่ออกมันจึงไม่บริสุทธิ์เรื่องส่วนลดทุกอย่าง แต่ก็นั่นแหละความเป็นจริงต้องเกิดตามความเป็นจริงก็เพราะว่าพระหมู่นั้นมีภูมิเท่านั้นจึงเดินขบวนฟังดีๆพระหมู่นั้นมีภูมิเท่านั้นจึงเดินขบวนก็ตามใจเขาก็เหมาะสมแล้วตามความเป็นจริงของเขาส่วนพระโมนั้นจะได้รับการแอนตี้จากประชาชนเขากล่าวออกมาเลยประกาศว่าฉันจะไม่ใส่บาตรให้พระหมู่นี้ฉันจำหน้าได้องค์ไหนฉันจะไม่ใส่บาตรให้กินเขาก็จะไม่ใส่บาตรให้กินเขาก็จะคว่ำบาตรเอากับพระเหล่านั้นก็เป็นจริงถ้าเป็นพระจริงก็ต้องทำให้งานด้วยประการทั้งปวงค่อยๆงานเข้าไปเรื่อยๆถูกต้องถูกลงร่องลงช่องโดยสัจธรรมมาวัดแล้วเรียนไม่ได้ก็เอา แต่ถ้าเผื่อว่าเขาทำอยู่อาตมาบอกแล้วว่าเมื่อกี้นี้ถ้าให้อาตมาไปเดินขบวนด้วยอย่างนี้อาตมาไม่ทำแต่อาตมานี่แหละคือนักเดินขบวนตัวยงอาตมาเดินในกรุงเทพฯนี่บ่อยเลยเดินไปขโมยไปเป็นหางมีบางทีตาแม้แต่ฆราวาสตามไปกับเพื่อนไปเลยแต่อาตมาเดิมสงบกันจริงๆพระเดินก็ได้แต่ต้องเดินให้เป็นกาลเทศะโคจรและเป็นไปด้วยความคลุกคลีที่ถูกต้องฐานะหรือไม่เพราะฉะนั้นเอาภาษาอังกฤษ มีอีกเดือนกุมภาพันธ์นี้อาตมาก็จะเดินขบวนอีกแล้วนี่เดือนกุมภาพันธ์จะออกจารึกอีกแล้วจะบอกว่าจะบรรยายอยู่นี่จะเดือนมกราคมเดือนกุมภาพันธ์ก็จะไปก็จะโดนอีกแล้วไม่เห็นเป็นไรแต่ว่าการกระทำอันไม่รู้ฐานะมันก็ควรจะมีปัญญารู้ความเหมาะสมที่เกี่ยวกับปิยะถ้าไม่เหมาะสมมันก็ไม่น่าดูมันไม่น่าเริ่มใสมันติดเกมได้ก็ติดเองไม่เป็นไรทีนี้ถ้าเกิดว่าจะเอาเจตนาเมื่อกี้อาตมาก็พูดแล้วถ้าเกิดเป็นนาเป็นที่สุดเป็นเจตนาอันดีก็อนุโลมให้บ้างเพราะบางคนเจตนาดีแต่ยังไม่มีปัญญารอดยังไม่รู้ความเหมาะสม โดนอะไรรอบรัดจนดูว่าดีก็งามเป็นเสขิยวัตรอันพร้อมเป็นสุขพักเป็นการดูอันงามบริบูรณ์มันยังไม่บริบูรณ์จริงๆก็จะทำไงได้เพราะภูมิก็อย่างนั้นเท่านั้นเพราะภูมิของผู้ใดทำอยู่อย่างนั้นเท่านั้นก็เอาเจตนาที่ดีเราก็พยายามเสริมเจตนาที่ดีแต่สิ่งใดที่แม้จะเป็นกายกรรมที่ไม่ดีก็ควรจะตัดกายกรรมที่ไม่ดีไม่ดีกรรมที่ยังไม่ดียังไม่งามก็ควรจะละวิธีกรรมที่ไม่ดี 7 ดีและดีแล้วล่ะคุณเอาแต่ใจเดินก็ได้ขบวนแต่ชาวนาก็โดนกระบวนการใหญ่น่าจะช่วยเขาเหลือเกินเนาะใจเดินขบวนตามไปเลยกายมันไม่งาม ผิดธรรมสาโรจน์อย่าเอาไปเดินเลยก็เดินได้นี่เอาใจเดินกับเขาก็ได้นี่ไม่เห็นเป็นไรนี่ก็เราได้ร่วมกันกับเขาเหมือนกันแหละก็ไม่เป็นไรถ้าเห็นว่าการเดินทางนี้ถูกแต่คุณรู้หมดแล้วหรือว่าการเดินขบวนคราวนี้บริสุทธิ์ที่สุดคุณรู้แจ้งเห็นจริงทะลุหมดแล้วหรือว่าชาวนาเดือดร้อนนั้นบริสุทธิ์ที่สุดชาวนาเดือดร้อนเราก็สอนชาวนาได้ไม่ใช่ว่าการที่ให้ชาวนาเดือดร้อนก็ไม่ใช่ว่าชาวนาเดือดร้อนนั้นเราจะช่วยชาวนาโดยขบวนประตูเดียวและช่วยชาวนาไม่ใช่การช่วยชาวนาไม่ต้องเดินขบวนก็ได้ช่วยชาวนาให้รู้การทำง