240302-454 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ025.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2524 อภิณหปัจจเวกขณ์ (96 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นตัวหนังสือ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์13 KB
วันที่แก้ไข8 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

ยำถึงสัมปรายิกัตถประโยชน์อีกครั้งหนึ่งและสัมปรายิกัตถประโยชน์ที่ทำแปลว่าสัมปทาแปลว่าถึงพร้อมจะไปถึงพร้อมเอาเมื่อหน้าวินาทีข้างหน้าชั่วโมงนึงข้างหน้าเดือนนึงข้างหน้าอีกปีหนึ่งถึงจะถึงพร้อมอีกชาติหน้าถึงจะถึงพร้อมสิ่งเหล่านั้นมันก็เป็นสัมปรายิกัตถะภูมิแท้จริงคืออนาคตโน้นเรายังไม่สำเร็จหรอกยังไม่ถึงพร้อมหรอกแม้เดี๋ยวนี้เราก็ยังไม่มีศรัทธาหรอกไม่มีศรัทธาอะไรไม่มีศรัทธาในศาสนาที่แท้จริงเดี๋ยวนี้เรานึกว่าเรามีศรัทธาถามกันเองดูแล้วก็ทาศาสนาเราจะตายกับศาสนาเรา ศาสนาที่จริงหรือเปล่าเราว่าเรารักพุทธศาสนาทุกข์ทั้งหลายทั้งปวงที่มีอยู่ในโลกถ้าหากว่าไม่มีอัตราไปยึดถือไปครอบครองเป็นเจ้าของเอาไว้ทุกข์มันก็สักแต่ว่าทุกข์มันก็ดำเนินบทบาทความเป็นไปของมันโดยปราศจากผู้ที่เป็นเจ้าของไปครอบครองมันมีเนื่องจากอุปทานที่เรายึดมั่นสำคัญหมายว่าเป็นตัวเป็นตนเป็นสิ่งที่เราจะต้องแบกรับเอาไว้อัตราอันนั้นแหละคือภาชนะที่จะรองรับความทุกข์ผู้ใดยิ่งมีอัตราใหญ่มีตัวตนอันใหญ่ก็จะมีทุกข์มากเพราะว่าภาชนะที่บรรจุความทุกข์นั้นมันมากถ้าเราลดอัตราให้เล็กลงระยองได้มากเท่าไหร่ความทุกข์นั้นก็จะลดลงตามส่วนทุกข์ในโลกก็ยังมีอยู่เท่าเดิมแต่ความที่เราทน ยากจนได้ลำบากมันลดน้อยลงไปจนกระทั่งในที่สุดเมื่อเราทำลายหรือว่าสลายอัตราลงไปได้แม้ทุกข์จะตั้งอยู่ทุกข์จะดับไปมันจะเป็นไปอยู่ในโลกมันก็เป็นสัตว์แต่ว่าของมันไปเราเป็นผู้ที่อยู่เหนือความทุกข์ได้ด้วยความรู้แจ้งเห็นจริงด้วยยถาภูตญาณทัสสนะแต่ที่รู้ความจริงตามความเป็นจริงเฉยๆโดยปราศจากความรู้สึกที่เข้าไปครอบครองมันก็จะเป็นไปได้อย่างไม่มีปัญหาอะไรเพราะฉะนั้นโลกุตตรธรรมที่เราจะเรียนจะรู้เพื่อที่จะให้เข้าใจองค์ประกอบของชีวิตตั้งแต่ส่วนหยาบๆใหญ่ๆจนกระทั่งละเอียดลึกซึ้งเข้ามาเนี่ยถ้าหากว่าเร

อ่านต่อ

าไม่มีการพิจารณาอย่างจริงจังแล้วล่ะก็มันก็จะไม่มีทางที่จะเข้าถึงความเป็นปกติที่บริสุทธิ์ได้เลยเพราะฉะนั้นปาริสุทธิ์ สีในข้ออัจฉริยะปัจจะเวกขณะนี้จึงเป็นข้อสำคัญในการที่เราจะเข้าถึงปกติภาวะอย่างบริสุทธิ์บริบูรณ์ได้ด้วยการพิจารณาให้ลึกซึ้งถึงองค์ประกอบของชีวิตในระดับต่างๆตามที่ได้สาธยายมาเพราะฉะนั้นก็ขอให้พวกเราทุกๆคนได้พากเพียรพยายามกระทำเราต้องรู้ตัวว่าการรักษาศีลนั้นไม่ได้หมายความแต่เพียงที่จะควบคุมพฤติกรรมของชีวิตอย่างหยาบๆตื้นๆเท่านั้นแต่ต้องหมายความถึงการที่เราจะหยั่งเข้าไปให้รู้ถึงธาตุแท้แห่งการมีชีวิตอยู่กับองค์ประกอบต่างๆที่มาประชุมมาร่วมรวมจนกระทั่งเกิดเป็นชีวิตหนึ่งขึ้นมานี้มันมีอะไรบ้างที่เป็นที่ตั้งแห่งความยึดถือมีอะไรบ้างที่เป็นที่ตั้งแห่งความทุกข์ที่เราต้อง ทนต้องยากต้องลำบากอยู่เราก็จะแยกแยะให้เห็นชัดเจนว่ามันก็เป็นเพียงธาตุต่างๆที่มาประชุมร่วมกันแล้วเราก็หลงไหลในอายตนะหลงใหลในกำไรแห่งชีวิตอยู่จึงทำให้เราทุกข์เมื่อเราได้เรียนรู้จนกระทั่งเข้าใจธาตุเข้าใจฉันเข้าใจอายตนะต่างๆอย่างชัดเจนถ่องแท้จนกระทั่งปลดปล่อยตัวเองให้พ้นออกมาจากความลุ่มหลงพ้นออกมาจากความเป็นทาสได้สิ่งที่เป็นองค์ประชุมต่างๆเหล่านั้นมันก็ดำเนินบทบาทของมันไปด้วยดีด้วยอาศัยวิชาหรือว่าความรู้แจ้งเป็นสิ่งที่ควบคุมอยู่แต่เราจะไม่เดือดร้อนเราจะไม่ทุรนทุรายใจแต่อย่างใดเราก็จะพัฒนาชีวิตนี้ให้มันไปสู่ความเจริญความประเสริฐยิ่งๆขึ้นความที่เราได้ เรียนรู้ได้เข้าใจชีวิตอย่างถ่องแท้ตามนัยยะแห่งปาริสุทธิศีลดังกล่าวนี้นี่แหละที่จะทำให้เราเป็นผู้ที่เข้าถึงความเป็นพุทธะที่จะมีแต่ชีวิตที่เต็มไปด้วยความรู้เต็มไปด้วยความตื่นเต็มไปด้วยความเบิกบานยิ่งๆขึ้นไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุดได้อย่างแท้จริงปัญญาเห็นแจ้งชัดเดี๋ยวนี้เกิดปัญญารู้เห็นเป็นสัมมาอริยมรรคพร้อมผลักเป็นจิตพิจารณาสมาธินั้นเองอันเยี่ยมยอดเดี๋ยวนี้นี่คือสัมปรายิกัตถประโยชน์ที่เราจะต้องเข้าใจให้เป็นสมาธิ รอรักสำหรับบุคคลที่จะปรารถนาโลกุตระเอาเดี๋ยวนี้อย่าไปมัวพาดเพียรพิสูจน์ได้ไหมเวลานี้ยุคนี้แต่ถ้าพูดอย่างนี้ก็ต้องรู้เหตุปัจจัยด้วยบางคนรู้ล่ะชัดอยากได้อย่างนี้ล่ะแต่เรามีเหตุปัจจัยบารมีน้อยภาวะปัจจัยที่เคยทำมาบุญที่เคยทำมามันน้อยกิเลสมันยังหนามันยังมากความเก่งกาจสามารถก็ยังไม่มากก็อย่าไปเดือดร้อนดิ้นรนจนเกินไปยังไม่ได้ก็ต้องเห็นจึงยอมรับความจริงว่าเรายังเหลือนะแล้วก็ใช้วิธีการมีอิทธิวิธีอย่างไรมีความสามารถอย่างไรถามไปอย่างย่อหย่อนทำให้ได้มากๆให้ได้ผลเสมอเสมอตามแรงของเราบางคนอยากทำได้มากๆแต่เราเป็นคนไม่เก่งตัดกิเลสไม่เก่งได้น้อยก็ต้องรู้ต้องอุตสาหะให้มาก พักผ่อนอย่าละเลยทำไม่เคร่งสุดเคร่งอยากเคร่งจนเข็ดถ้าเต้นจนเข็ดตะกัดตามากเกินไปมีตบะทำเกินแรงเข็ดแล้วก็ตีลังกากลับแล้วก็ไม่ทำเลยอย่างนี้ยิ่งซวยหนักพอเราทำให้พอสมพอเหมาะพอดีจึงเรียกว่ามัชฌิมาปฏิปทาดูตัวดูตนพอสามารถกระทำเห็นว่าเราเจริญในธรรมดีได้มากและขณะนี้สมตัวเราแล้วเราทำเข้าไปประมาทขยันเพียงเข้าทุกวินาทีทุกนาทีเป็นประโยชน์เราจะย่นย่อสัมปรายิกัตถะภูมิหรือย่นย่อสัมปรายิกัตถประโยชน์มาเป็นปัจจุบันน่ะทำมาเป็นทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์ได้เป็นปรมัตถ์ประโยชน์แท้ดังที่ได้สาธยายสู่ฟังนี้เป็นจุดที่ใครจะให้พวกท่านพิจารณากันเน้นให้ทำความสำคัญ ชัดเราจะได้ไม่เป็นคนประมาทละเลยแล้วก็เชื่อมช้าถ้าเราเข้าใจดีแล้วเราจะได้เร็วขึ้นเป็นสุขาปฏิปทาขิปปาภิญญา

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน