240213-449 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ025.txt

อื่นเราไม่ได้ทำเลยโดยเฉพาะเขายึดถือว่าของของเขามารับของเขาแล้วเราจะต้องใช้หนี้ให้แก่เขาอย่างนี้เราไม่ได้ทำแลกเปลี่ยนให้เขาอย่างจริงจังเรายังทำอย่างโกงๆที่เขาไม่พอใจไปบังคับขู่เข็ญบังคับใจเอาบังคับได้ด้วยอำนาจอันนั้นอันนี้ก็แล้วแต่อย่างนี้ยังเรียกว่าบริโภคอย่างโจรหรือบริโภคอย่างทุ แท้ๆบาปหนักมีกรรมมีเวรผูกพันกันหนักมากใช้หนี้กรรมหนี้เวรกันมากทีนี้บริโภคอย่างอินนะบริโภคคือบริโภคอย่างเป็นหนี้เป็นหนี้นี่หมายความว่าบางทีมันก็ไม่ได้โกงกันทีเดียวตรงๆแต่เราก็ทำแล้วไม่คุ้มทุนบริโภคของเขาแล้วก็ใช้หนี้เขาไม่พอเพียงไม่มีความผิดความดีแลกเปลี่ยนหรือไม่ทำความดีขึ้นมาพอสมส่วนเรายังบาปยังไพรอยู่ยกตัวอย่างง่ายๆชัดๆคืออย่างพระ แม้บริโภคอย่างเป็นหนี้เนี่ยไม่หลอกแต่เราเองเราหลงผิดเราก็ทำไม่รู้เรื่องรู้ราวทำอย่างทุจริตเอาเปรียบเอารัดด้วยอำนาจกิเลสของเราบงการแล้วก็สมยอมด้วยรูปพิธีด้วยแบบอย่างอะไรก็ตามแต่เอาของเข้ามากินเขาให้มากินก็รับของเขาด้วยไปแล้วยังโกหกเขาว่าให้เขาไปโดยที่ตัวเองก็ไม่รู้โดยไม่รู้เรื่องว่าตัวเองให้เขาถูกหรือเปล่าเช่นว่ารับเขาว่าจะเอาส่งไปสวรรค์กินโน่นกินนี่ตัวเองไม่รู้เรื่องเลยนะว่ากันส่งๆไปงั้นแหละเป็นหนี้เขาเยอะแยะเลยเช่นว่าเราว่าจะส่งไปให้แก่พ่อแม่กูตายแล้วไปส่งได้จริงหรือเปล่าก็ไม่เคยทำมีแต่พิธีสวดคาถาอาคมอะไรพูดพ้นๆไปเฉยๆแต่ถึงไม่ถึงไม่รู้จริงไม่จริงไม่รู้จะไปรับสมอ้างเขาว่าจริง อย่างนี้มันเป็นเลขเล่หรือว่าโง่โง่อวิชชามีบทบาทที่หลอกลวงอยู่ในที่ตัวเองทำไม่ถึงเข้าไม่ถึงอวดอุตริมนุษยธรรมด้วยบอกว่าถึงๆๆรับอย่างนี้รับอะไรรับโง่ๆจริงหรือเปล่ายันต์กันจริงๆคุณรู้หรือว่าวิญญาณนั้นอยู่ตรงนี้แล้วคุณก็ไปพบกับเขาเสร็จแล้วคุณก็ไปส่งให้ถึงเขาจริงหรือก็ไม่จริงก็ส่งถึงเขามารับรู้ได้อย่างไรว่าเขามารับคุณรู้ได้อย่างไรบอกหน่อยสิว่าเขามารับรู้ได้อย่างไรว่าเขามารับเขารับได้ด้วยวิธีอย่างไรก็ไม่รู้ตอบไม่ได้แล้วก็รับสมอ้างว่าถึงถึงถึงถึงถึงถึงแบบนี้เป็นความโกงแบบความพูดก็ยังเดาพูดก็ยังไม่รู้จริงไม่ถึงจริงรับสมอแบบนี้มาด้วยแล้วก็รับปากก็มาถึงถึงถึงถึงถึงส่งถึงไม่ถึงไม่เคยมีวิธีส่งไม่เคยรู้ ส่งถึงจริงหรือไม่จริงถึงแค่ไหนท่านสอนไว้ละเอียดละออก็ไม่เคยเข้าใจไม่มีภูมิภูมิรู้เรียกว่าหลงผิดอยู่อย่างแบบนี้เรียกว่ารับสมอเขาเยอะแยะไปดีไม่ดีเอาวิธีการหลอกลวงเป็นกรรมวิธีปนเปเข้าไปหาไทยยะบริโภคซะด้วยยิ่งเป็นโจรเชิงโจรผสมผเสไปมากหลายเพราะฉะนั้นแม้แต่ผู้นั้นจะพยายามละเว้นแล้วพยายามไม่ทำก็อย่าให้มันเป็นหนี้อย่าให้มันไม่ชัดแจ้งอย่าให้มันอำพรางอย่าให้มันไม่ถูกต้องลงทำหรือชัดเจนต้องให้ชัดเจนเสมอเราจึงจะกินของเขาอย่างเป็นผู้ที่ไม่เป็นหนี้อย่างน้อยที่สุดเรากินของเขาแล้วเราก็ทำงานให้เพียงพออย่าขี้เกียจขี้คร้านแม้ว่าเราจะรับส่วนอะไรของ กินมาใช้แล้วเราก็รับมาให้น้อยเข้าไว้มันจะได้ไม่ต้องไปใช้หนี้เขามากมันจะต้องไม่ได้ไปทำอะไรต่ออะไรขึ้นมาสร้างสรรค์อะไรขึ้นมาขึ้นมาจนกระทั่งยังเหลือเราทำยังไงก็ไม่คุ้มที่เรารักของเขามารับมาแล้วมาเก็บมากัดซะด้วยก็อยู่ในฐานะว่าของของเราเองเหมือนกันสะสมกักตุนไว้ซะด้วยก็อยู่ในฐานะที่เราเอาเข้ามากักทุนทั้งสิ้นไม่สลัดออกไม่จ่ายคืนแบบนี้เป็นหนี้เขาทับถมเยอะแยะมากมายไม่คุ้มกันเพราะฉะนั้นผู้ใดจะบริโภคอย่างไม่เป็นหนี้ก็จะต้องเป็นผู้ที่ขยันหมั่นเพียรสร้างสรรค์เสียสละทำให้คุ้มเลยไปจนกว่าเลยแล้วรู้ด้วยความจริงด้วยว่าเราทำมากเราสร้างสรรค์ให้แก่โลกมากเป็นผู้เสียสละอยู่นั่นแหละเป็นคุณค่าเป็นประโยชน์เป็นความดีงามไม่ต้อง ว่าเราจะเป็นเจ้าหนี้เป็นไปเถอะเจ้าหนี้ได้มากแต่เราไม่จำเป็นต้องไปทวงเอากับใครเราเป็นผู้สร้างสรรค์เราเป็นผู้มีมากได้มากเราไม่ต้องทวงกับเขาแบบนี้บริโภคอย่างเหลือเลยบริโภคอย่างไม่เป็นหนี้ใครงานนี้เป็นลักษณะที่จะทำให้ถูกต้องและทิศทางเพราะเราจะต้องไม่พยายามที่จะทำอะไรอย่างแอบแฝงอย่างไม่รู้ชัดรู้แจ้งเราจะต้องรู้ชัดรู้แจ้งแล้วก็สร้างสรรค์อย่างจริงชัดเจนจนกระทั่งเหลือเฟือจนกระทั่งล้นจนกระทั่งไม่เป็นหนี้จึงจะพ้นอีกนะบริโภคหรือพ้นการบริโภคอย่างเป็นหนี้เป็นการบริโภคอย่างไม่เป็นหนี้แล้วต่อมาทายาทชาวบริโภคคือบริโภคอย่างทายาทอย่างทายาทนี่ก็หมายความว่าเรารับส่วนรับแบ่ง [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ตอบแทนสั่งสอนเขาหรือว่าเอามาบอกมากล่าวแก่เขาเอาสิ่งที่ดีมาให้ตอบแทนคืนได้เราก็เป็นผู้ที่เป็นทายาทที่ดีมีบุญมีคุณไม่เนรคุณเป็นผู้ที่มีกตัญญูกตเวทีเป็นผู้ที่ทำถูกต้องหรือแม้ผู้ใดที่จะมาสมัครเป็นผู้ที่จะรับต่อทอดร่วมได้ร่วมกินร่วมเป็นร่วมอยู่ร่วมสร้างร่วมสรรอยู่ในบริษัทเดียวกันหรือว่าอยู่ในที่เดียวกันหรืออยู่ผู้ที่รับก็รับเป็นส่วนต่อกันเป็นทายาทก็แบ่งกินแบ่งใช้กันไปฐานะผู้อ่อนแอก็ดูแลกันไปบ้างฐานะผู้ที่แข็งแรงแล้วก็เป็นคนสร้างสรรค์ช่วยส่งเสริมต่อมันก็เป็นความจริงตามสัจจะว่าผู้สร้างก็เป็นผู้ที่กระทำผู้ที่รับก็เป็นผู้ที่กระทำตามแล้วก็พยายามกระทำตน จะทำตามแล้วก็กระทำตนอยากให้เป็นหนี้ขึ้นมาเรื่อยๆขยันหมั่นเพียรขึ้นมันก็จะเสริมสร้างกันขึ้นไปการรับมรดกหรือรับทายาทหรือรับเลี้ยงรับรู้งี้ยังพ่อแม่นี้เลี้ยงลูกเพราะว่าเราสร้างลูกขึ้นมาลูกเป็นทายาทเรามีหน้าที่จะต้องเลี้ยงดูเพราะเราไปดันสร้างขึ้นมาไม่มีใครเขาสร้างหรอกเรานี่แหละสร้างเมื่อสร้างและต้องเลี้ยงนี่เป็นสัจจะต้องดูแลต่อเขาให้เขากินให้เขาอยู่ให้เขาเป็นคนดีในโลกอย่าสร้างคนไม่ดีขึ้นมาในโลกและสร้างคนไม่ดีขึ้นมาในโลกคนนั้นบาปคนนั้นบาปเพราะฉะนั้นการสร้างคนขึ้นมาในโลกนี้โดยไปผลิตออกมาโดยสมบูรณ์เสี่ยงมากถ้าลูกมันดีบุญไปถ้าลูกมันไม่ดีบาปไปเราจะตกนรกหรือขึ้นสวรรค์แต่แค่ตัวเราเองนี้ก็เหลือแล้วและยังไปสร้างลูกมาอีก ร่วมตกนรกร่วมขึ้นสวรรค์ด้วยอีกยากแสนยากที่เราจะรับผิดชอบแต่คนก็ยังอุตส่าห์มีกิเลสสร้างอยู่นั่นเองเพราะฉะนั้นคนไม่มีกิเลสแล้วเขาไม่สร้างหรอกสมสู่ออกมาเขามาสร้างคนเลยคนเกิดมาแล้วเลือกเอาคนดีๆมาสร้างคนไม่ดีปล่อยทิ้งใครอยากสร้างมารับปากของตัวเองไปเพราะว่าคนไม่ดีนี่คุณไม่ขึ้นบำรุงไม่ขึ้นทำยังไงก็ไม่ขึ้นคนสร้างก็ได้รับบาปไปพ่อแม่รับไปด้วยเต็มเปาเพราะฉะนั้นการที่จะเป็นทายาทกันโดยทางพ่อทางแม่นี้เราจึงจะต้องเลี้ยงดูลูกให้ดีนี่เป็นเรื่องแท้เป็นเรื่องตรงโลกก็จะต้องฝึกตนกระทำตนให้ดีขึ้นมาตามเรียกว่าทายาทถ้าเป็นทายาทที่เลวก็บาปด้วยกันทั้งคู่ลงนรกไปด้วยกันส่วนพ่อแม่นั้นจะต้องเลี้ยงลูกเขาเป็น ทายาทจะต้องให้เขากินจะต้องให้เขาโตจะต้องให้อาหารชั้นดีตั้งแต่อาหารอย่างลูกๆไปจนกระทั่งอาหารธรรมะเป็นทำอาหารต้องให้เขาได้เมื่อเขาได้เราไม่มีสิทธิ์ไปทวงเอาอะไรบุญคุณตอบแทนเลยเรียกว่าเขาเป็นทายาทโดยธรรมทายาทโดยสัจจะทายาทโดยแท้อย่างนี้เรียกว่าทายาทที่จริงแฟนผู้ใดที่จะปฏิบัติตนเป็นทายาทก็จะต้องบริโภคอย่างทายาทที่ดีโดยเฉพาะเมื่อนักบวชอย่างพวกเรามาบวชแล้วเราจะเป็นธรรมทายาทเป็นผู้ที่จะมีบุญคุณต่อพ่อแม่คือพระพุทธเจ้าเป็นพ่อใหญ่หรือผู้ที่ได้อบรมสั่งสอนเราตามขั้นตามตอนมาเป็นพ่อน้อยเป็นพี่บ้างอะไรอย่างนี้เป็นต้นเราจะต้องกตัญญูกตเวทีเราได้รับคุณงามความดีนั้นเราเป็นทายาทที่ มีจิตใจต้องบริโภคอย่างเป็นทายาทเรามีสิทธิ์บริโภคคือเรามาสมัครเป็นลูกมาสมัครเป็นน้องมาสมัครเป็นผู้ที่ฉันจะเอาภาระดูแลเลี้ยงดูมาเป็นกาวอคาเดเมียจะให้ท่านรับภาระท่านก็รับแล้วและท่านก็จะเลี้ยงดูเราเราก็เป็นทายาทเราก็ปฏิบัติให้ดีสร้างทำแล้วก็จะส่งเสริมธรรมจะสืบต่อธรรมะอย่างนี้เรียกว่าเป็นผู้มีธรรมะบริโภคบริโภคให้เป็นทายาทอย่างดีส่วนพ่อแม่หรือว่าผู้ที่ให้คุณนั้นไม่มีสิทธิ์ไปทวงบุญทวงคุณเอาเช่นเดียวกันแม้แต่ทางทำก็ไม่มีสิทธิ์ไปตรงบุญตรงคุณนอกจากไม่ตรงบุญทรงคุณแล้วผู้จะตอบแทนบุญคุณจงตอบแทนจริงๆตอบเองถ้าไม่ตอบแทนบุญคุณเป็นคนเนรคุณ เป็นคนเลวเป็นคนบาปโดยธรรมเลวเมื่อท่านได้เลี้ยงดูเมื่อท่านได้อบรมเมื่อท่านได้สั่งสอนเมื่อท่านได้ให้สิ่งที่ให้แสนยากแสนเย็นแสนเข็ญแต่เสร็จแล้วเราเองเราไม่มีจิตระลึกถึงบุญคุณไม่ตอบแทนด้วยอย่างนั้นอย่างนี้โดยเฉพาะไม่ทรยศต่อธรรมไปเบี้ยวทำไปขบถต่อธรรมะไอ้นี่เป็นการเนรคุณที่เลวร้ายมากพระพุทธเจ้าท่านปรับปราชิกเลยทีเดียวถ้าโอนอุตริมนุษยธรรมที่ไม่มีในตนหรือไปเบี้ยวไปเบี่ยงไปทำลายเนี่ยแม้แต่ทำให้ธรรมะของพระพุทธเจ้านั้นเกิดมันไม่ดีมันไปขัดข้องโดยภาษาโบราณทิศทางก็ว่าทำให้แม้เท้าของพระพุทธเจ้าห้อเลือดนี่โดยปกติฐานโดยธรรมก็คือแม้แต่ทำให้ธรรมะอันใดอันหนึ่งเกิดปมขึ้นมาเกิดพ่อ คือเกิดส่วนเสียขึ้นมานิดนึงเลือดนี่คือการสะพัดการโคจรการหมุนเวียนอยู่ในชีวะเพราะฉะนั้นศาสนะชีพหรือศาสนะชีวะเมื่อเกิดการเลือดขัดข้องและเลือดเกิดตกเป็นก้อนแข็งขึ้นมาขัดขึ้นมาส่วนใดส่วนหนึ่งแล้วเรียกว่าทำให้ศาสนาเกิดปมขึ้นมาแบบนี้บาปมากถ้ายิ่งทำให้เกิดปมที่เลวๆร้ายๆเป็นเลือดเสียเลือดเน่าทำให้ชีวิตนี้ต้องสะดุดชีวิตที่ต้องเสื่อมชีวิตนี้ต้องทำลายชีวิตนี้ต้องเจ็บปวดเสื่อมถอยลงไปวันหนึ่งจะต้องตายนั่นยิ่งบาปอนันตริยกรรมชัดแจ้งเพราะฉะนั้นผู้ใดจะเป็นทายาทก็ต้องเป็นทายาทที่ดีสามารถอยู่กันอย่างบริโภคก็ได้รับ ได้รับบริโภคธรรมที่ดีและเราก็เป็นผู้ที่มีกตัญญูกตเวทีที่ดีส่งเสริมกันผู้ที่เป็นผู้อบรมเป็นผู้สั่งสอนเป็นผู้ให้อาหารบริโภคคือให้ธรรมะเป็นบริโภคก็ต้องเป็นผู้มีธรรมะที่แท้จริงอย่าไปทวงบุญทวงคุณเอาจากเขาเราไม่มีสิทธิ์เรามีหน้าที่ที่ตั้งใจจะเลี้ยงดูคนอื่นก็เลี้ยงดูได้เต็มภาคภูมิอย่างนี้ก็เป็นไปด้วยดีในธรรมในทายาทเป็นทายาทที่ดีแก่กันและกันเพราะฉะนั้นพ่อแม่ใดที่เลี้ยงลูกแล้วยังไปทวงเอาบุญเอาบุญจากลูกเป็นการผิดเป็นการผิดและลูกที่บริโภคพ่อของพ่อแม่แล้วพ่อแม่อบรมเลี้ยงดูมาแล้วไม่ตอบแทนบุญคุณไม่ หาคุณงามความดีไม่รักษาวงศ์ตระกูลไม่รักษากระทำตนให้เป็นคนดีนั่นเองไม่ทำให้เจริญยิ่งยิ่งขึ้นเป็นการบริโภคอย่างไม่ใช่ทายาทบริโภคเรียกว่ากบฏต่อการเป็นทายาทบริโภคเพราะฉะนั้นเมื่อทำผิดมากๆเขาก็กลายเป็นหนี้บริโภคสุดท้ายเขาก็ปล้นตระกูลเลยกลายเป็นโจรปล้นบริโภคอยากจะว่าปล้นตระกูลเท่านั้นเลยมันปล้นไปทั้งหมดทั้งโลกปล้นไปทั้งสังคมเพราะเราเป็นคนเลวที่ทุจริตแต่เมื่ออธิบายขึ้นไปถึงไทยแล้วก็จะเห็นได้ชัดอย่างนั้นเพราะเราจะไม่เป็นทั้งลักษณะไทยและบริโภคไม่เป็นทั้งในฐานะอินนะบริโภคจะเป็นทายาทบริโภคที่ดีที่ถูกต้องตรงธรรมนอกจากเป็นทายาทบริโภคแล้วก็จะต้องอาศัยแก่คนนั้นคนนี้กันอยู่เราจน เป็นตัวของตัวเองเป็นเจ้าของสิ่งที่จะบริโภคเองสร้างสรรค์เองสร้างสรรค์แม้แต่วัตถุประสงค์โดยไม่เป็นหนี้นอกจากไม่เป็นหนี้แล้วเป็นเจ้าของสิ่งที่จะบริโภคแล้วยังเจือจานแจกจ่ายเป็นเจ้าแห่งสิ่งที่จะบริโภคหรือเป็นเจ้าแห่งธรรมะเป็นเจ้าแห่งทรัพย์สินทั้งโภคทรัพย์อย่างโลกโลกวัตถุทรัพย์ทั้งอริยทรัพย์เราเป็นเจ้าของทั้งวัตถุเราเป็นเจ้าของทั้งอริยทรัพย์และเราจะแจกจ่ายเผื่อแผ่เพราะเราเป็นเจ้าของแท้เหลือเฟือเป็นคนที่กว้างขวางเป็นคนเสียสละอุ้มชูโลกจึงเป็นตัวพระเจ้าจงเป็นตัวอุ้มชูโร่เป็นโลโก้มาทำพิธีการเมตตาเป็นผู้ที่เมตตาเป็น เกื้อกูลคุ้มอุ้มชูโลกไว้เกื้อกูลโลกไว้ว่าเราจะต้องเป็นผู้ที่ศึกษาหรือเป็นผู้ที่สร้างสรรค์อยู่ทางโลกก็สร้างสรรค์สิ่งที่ถูกสุจริตธรรมอยู่ทางธรรมก็สร้างสรรค์สิ่งที่ถูกสุจริตธรรมที่สุดเราจะเป็นผู้ที่เลื่อนชั้นอาชีพขึ้นมาเป็นผู้ที่ไม่ทำอะไรแรกลาบแรกยศแลกเปลี่ยนอะไรเพราะเราไม่เสพไม่ติดเพราะเราละชีวิตของเรากินน้อยใช้น้อยได้อยู่สบายและจะมีเวลาว่างเยอะเวลาว่างเรานั้นสร้างสรรค์ทำงานทำการขยันหมั่นเพียรอะไรที่น่าทำอะไรที่ควรทำทำสร้างไปวันหนึ่งคืนหนึ่งมีพรรคมีเพียงอะไรควรเพียรไปวันหนึ่งถึงเวลาควรพักก็พักกำหนดเวลาพักพักสงฆ์เวลาที่เต็มที่ควรพักแล้วตื่นขึ้นมากระปิดกระปอยสดชื่นทำงาน ไปสร้างสรรค์ต่อไปให้แก่โลกไม่จำเป็นที่จะต้องเอาไปแลกไปเปลี่ยนอะไรสร้างและก็ไม่ต้องให้ส่วนตรงส่วนอ้อมก็ได้เราเป็นผู้สร้างสรรค์อยู่มีผลผลิตมีแรงงานมีสิ่งที่ดีคนแบบนี้เป็นคนเจริญเป็นคนพัฒนาศาสนาพระพุทธเจ้าไม่ใช่ศาสนาทำให้คนด้อยพัฒนาและศาสนาของพระเจ้าเป็นศาสนาที่ทำให้คนพัฒนาอย่างแท้จริงเมื่อปฏิบัติถูกเข้าใจถูกเป็นสัมมาทิฏฐิและฝึกตนให้เป็นจริงเป็นจังเราก็จะเป็นอยู่สุขและเราก็จะเป็นคนมีคุณมีค่าไม่ต้องอยากได้คุณค่าแต่คุณค่านั้นเกิดเองตามสัจจะมันมีได้เป็นได้อย่างแท้จริงและจะทำให้ตนเองก็เป็นคนอยู่สบายและเป็นคนที่สร้างสรรค์ไม่เป็นตัวถ่วงโลกเป็น นำเป็นตัวอย่างเป็นผู้นำเป็นผู้ทำให้ผู้อื่นเห็นดีตามได้มีกรรมวิธีมีกุศโลบายอันสูงมีปฏิภาณมีปัญญาสามารถเป็นธรรมทายาทของพระพุทธเจ้าที่แท้จริงแล้วก็เป็นเจ้าของธรรมโดยเราผลิตเองเข้าใจสูตรของพระพุทธเจ้าเอามาทำได้แล้วแล้วก็สร้างลงมือทำกรรมมันตะตั้งแต่เห็นชอบคิดชอบวาจาชอบกระทำการงานชอบทำอยู่เป็นส่วนมากเป็นอาชีพชอบและอาชีพเหล่านั้นก็คือการสร้างมนุษย์ให้เป็นพระสร้างมนุษย์ให้ลดลาภลดรอบรถจอดรถหลงลดความเห็นแก่ตัวลดความเอาเปรียบเอารัฐรถทุจริตต่างๆให้เป็นคนสุจริตเป็นคนที่เสียสละเป็น สร้างสรรค์อย่างแท้จริงไม่กระตุ้นไม่เก็บไม่สะสมเป็นคนที่มีอาการดีมีลักษณะดีมีอริยาบถดีไม่ว่ากายกรรมวจีกรรมมโนกรรมดีน่าเลื่อมใสน่านับถือและมีประสิทธิภาพมีสมรรถภาพอยู่กับโลกกับสังคมเราก็จะเป็นผู้ที่มีประโยชน์มีคุณค่าและพ้นทุกข์อย่างแท้จริงได้โดยนัยยะที่เรารู้การบริโภค 4 นี้อย่างถูกต้องสำคัญและก็ทำจนบรรลุผลสำเร็จทำได้อย่างสบายเป็นปกติไม่ต้องยากไม่ต้องเย็นไม่ต้องกดไม่ต้องคมไม่ต้องฝืนทนจิตใจของเราเป็นเองเป็นไปโดยอัตโนมัติและก็สะดวกดีขยันหมั่นเพียรอยู่ได้ตลอดกาลดังนี้แหละเป็นคนที่บรรลุสูงสุดเรียกว่าพระอรหันต์คือเป็นผู้ที่ สบายแล้วในโลกและมีชีวิตอยู่อย่างเป็นเจ้าของทุกสิ่งทุกอย่างทั้งวัตถุที่พอเป็นพอไปทั้งอริยทรัพย์สำคัญที่สุดคืออริยทรัพย์นี่แหละเราจะเป็นผู้แจกจ่ายให้แก่โลกอยู่เพื่อจะได้เกิดสันติภาพนิรันดร