240320-459 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ025.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันศุกร์ที่ 20 มีนาคมพุทธศักราช 2524 พ่อท่านพระปฏิวัติแนะนำพิจารณาตัวเลขปัจจัยที่พุทธสถานปฐมอโศกถ้าเราได้ศึกษาวันแล้ววันเล่าศึกษาไปก็ได้รู้เพิ่มขึ้นเกิดปัญญาเพิ่มขึ้นปัญญาที่มันจะเป็นสัมมาทิฏฐิปัญญาที่มันจะถูกทางมันจะค่อยๆเข้าแนวข้อคิดขึ้นเรื่อยๆเรื่อยๆแล้วเราจึงจะสู่ความเป็นสัจจะเมื่อเราได้รู้เมื่อเราได้เข้าใจแน่แท้ถึงสัจจะที่จริงที่ถูกเรื่องถูกตัวถูกตนถูกแท้เราก็ ได้เริ่มหัดรหัสภาพปล่อยหรือจาคะอัดสลัดออกสิ่งที่มันกรอบๆขึ้นมาเป็นตัวตนจนกระทั่งได้เป็นบุคคลคนหนึ่งมันมาจากความไม่มีอะไรเมื่อมันมีอะไรเริ่มขึ้นแล้วก็เกาะกลุ่มตั้งแต่เป็นทาสที่มันเกิดระหว่างระหว่างช่องว่างจนกระทั่งเป็นทาสถ้าเรานั้นไม่มีพลังดึงดูดเป็นของตัวเองหรือไม่มีแกนแห่งวิญญาณเมื่อมันมีแกนแห่งวิญญาณธาตุเหล่านั้นก็เป็นไปตามเหตุปัจจัยในโลกมันจะอยู่นานมันจะอยู่ช้ามันก็ไม่มีทุกข์มีร้อนอะไรเพราะมันไม่ใช่ธาตุวิญญาณจนกว่าเราจะมาเกาะกลุ่มข้าว เป็นทาสวิญญาณถาวรระดับ 1 ควรเป็นทาสวิญญาณถาวรมันก็จะยึดติดพัฒนามันเป็นชีวะที่จะพัฒนาตั้งแต่เป็นวิญญาณเซลล์เดียวเกาะกุมมันก็จะพยายามพัฒนาเป็น 2 เซลล์ 5 ซม 8 เซลล์จนกระทั่งเป็นสัตว์เป็นสัตว์ที่สำคัญท่านจะนับจริงๆแล้วถ้าจะว่ากันไปตามภาษาบัญญัติมันก็น่าจะนับเอา 7 เซลล์เป็นสัตว์เซลล์เจ็บที่เรียกว่าสัตว์ประกอบขึ้นมาพร้อมกันขึ้นมาประกอบด้วยเป็นอัตรา ที่ระงับมามาเป็นลักษณะของเลขๆหรือว่าลักษณะของสังขยาเลขแล้วนับว่าเป็น 7 มันก็ควรจะเป็น 7 เซลล์จึงจะนับว่าเป็นเป็นอัตตาหรือว่าเป็นสัปปะเป็นสาวกอัตตะเป็นอัตราตัวตนที่เป็นสัตว์จากสัตว์นั้นทีนี้ก็ยิ่งยึดเกาะจากความเป็นสัตว์จะยึดจะเกาะจะพัฒนามาเรื่อยมานับกับนับกันมาจนกระทั่งเราได้เป็นมนุษย์จนกว่าจะได้พัฒนาตนมาจากสัตว์เดรัจฉานกว่าจะได้มีปัญญามีจิตวิญ
อ่านต่อ
ญาณที่สูงส่งมีบุญบารมีจนได้มาเกิดเป็นคนเมื่อมาถึงขั้นเป็นคนนี่แล้ว แล้วเราก็รู้แล้วว่าเราเป็นคนแต่โง่ๆแล้วก็มาเสพโรคมาติดอยู่จะมาเสพความเอร็ดอร่อยของโลกมารับรู้อย่างโลกโลกเพราะฉะนั้นคนผู้ใดที่ยังเสพไม่รู้จะอิ่มไม่รู้จะเต็มยังหลงไหลยังสงสัยความเป็นมนุษย์อยู่เขาก็ยังจะเสพติดบอกเขาให้เลิกละมาเขาจะไม่เห็นทิศทางเขาจะอยู่ในโลกียเขาจะไม่เบื่อเค้าจะเหนื่อยเมื่อยล้าอย่างไรเขาก็จะไปเอาจะไปลงทุนไปลงแรงเพื่อเกิดและเสพอยู่ต่อไปนับกับนับกันอีกไม่รู้เท่าไหร่แต่ส่วนผู้ที่รู้แล้วว่าเกิดมาเป็นมนุษย์ก็เท่านั้นมันเป็นองค์ประกอบมันเป็นเรื่องที่เราหลงไหลมาตั้งแต่มีเชื้อชีวิตมีเชื้อวิญญาณดังกล่าวแล้วแล้วก็พัฒนาตนมา นึกว่าเป็นแก่นสารสาระที่เราจะเอามาให้แก่ตัวแก่ตนแท้จริงแล้วมันไม่ใช่แก่นสารสาระเมื่อมันมีจิตวิญญาณที่พัฒนามาได้ถึงความเป็นมนุษย์ของปานเช่นนี้มันก็ได้เกิดมามันก็ได้พัฒนามาเพราะความไม่รู้ที่เรียกว่าอวิชชาทั้งสิ้นจนกระทั่งมาถึงป่านนี้แล้วเรารู้เท่าทันถ้าเราจะต่อไปอีกคุณจะเกิดเป็นโพธิสัตว์อีกนานนับกับนับกันเพื่อจะรื้อขนสัตว์เพื่อที่จะช่วยเหลือเฟือฝ่ายมนุษยชาติอีกคุณก็รักษาอรหันต์กับผลก็รักษาธรรมรักษาวินัยรักษาหลักเกณฑ์รักษาอะไรต่ออะไรของคุณไว้คุณไม่ทุกข์เพราะคุณอยู่อย่างนี้ศีลคุณก็บริสุทธิ์เสียงคุณก็เป็นสิ่งทดลองความเป็นอยู่ของคุณก็เป็นอยู่อย่างขัดเกลาเป็นอยู่อย่างประเภท พี่เป็นตัวอย่างเขาได้เป็นอาการที่น่าเลื่อมใสเป็นแนวจูงดึงให้แก่มนุษยชาติชาตินี้ชาติหน้าชาติโน้นคุณจะเกิดแล้วเกิดอีกเชิญและคุณก็จะได้บำเพ็ญจริงๆสักวันหนึ่งคุณก็เป็นพระพุทธเจ้าเมื่อคุณเป็นพระพุทธเจ้าแล้วมันก็หมดสิ้นพอถึงความเป็นพระพุทธเจ้าแล้วก็คือการเมืองของท่านเองเหมือนกันแหม่สอนคนหรือขนสัตว์นี่เบื่อสักทีมันเลิศยอดจนไม่มีใครจะเก่งเท่ามันนับวันที่จะรู้ละเอียดมันนับวันที่จะเข้าใจโลกโลกะวิทูนับวันที่จะรู้ชัดรู้เจนรู้แจ่มรู้แจ้งจนกระทั่งถึงระดับเป็นพระพุทธเจ้าแล้วก็เอาแล้วพอแล้วเรารื้อขนสัตว์มานานแล้วกลับกันแล้วพอทีซื้อสลายทิ้งท่านก็จะสูญสลายปรินิพพานไม่ใช่เป็น ผิดยังไม่ยอมให้พระพุทธเจ้าปรินิพพานซะอีกยังจะต้องให้พระพุทธเจ้ายังเหลือรูปเรือร่างหรือเนื้อเหลือตัวเองมันก็บ้าดีเดือดจนเกินไปท่านมีจุดพอท่านมีสันโดษพอแล้วพระพุทธเจ้าก็ให้แต่พอสักทีเพราะเราเองเรายังไม่เป็นพระพุทธเจ้าเรายังจะเป็นโพธิสัตว์อยู่จะช่วยหรือคนสัตว์และก็ทำไปตามภูมิตามปัญญาของตนเองตามฐานะที่แท้จริงก็เชิญแต่ถ้าผู้ใดยังไม่ถึงขั้นโพธิสัตว์ก็ต้องรู้ถึงแม้จะเป็นประวัติศาสตร์ที่ลืมตัวลืมนี่หมายความว่าเกิดมาแล้วก็ถูกมอมเมาโดยโลกสักนิดหน่อยจนกว่าจะรู้ตัวรู้ตนว่าเป็นประวัติศาสตร์แม้รู้ตัวว่าเป็นบริษัทก็จะต้องพยายามเข้าหานิพพานเข้าหาอรหันต์แล้วก็อาศัยนิพพานเป็นที่พึ่งอาศัยนิพพานเป็นเครื่องอาศัย หาสายสันตะวิหารที่จะทำสุขกับวิหารอาศัยสุญญตาวิหารนั้นแน่นอนเพื่อที่จะทำงานอย่างไม่เป็นทุกข์ทุกข์บุคคลเพราะฉะนั้นเมื่อผู้ใดเป็นอรหันต์แล้วมันก็ทำงานไม่มีอื่นเลยทำงานไปแม้ตัวเองจะเป็นอรหันต์ชาตินี้ชาติเดียวอาศัยแต่เป็นเพียงแค่ว่ามีชีวิตเป็นที่สุดเพราะสุดชีวิตนี้แล้วรูปนามขันธ์ 5 มีการประชุมนี้สุดสิ้นคุณก็ไม่ได้ติดตั้งจิตติดต่อเพราะคุณเองคุณมีจิตอันไม่ปรับกำเริบมีการตัดได้อย่างเด็ดขาดมีการดับสูญเชื้อเกิดแม้แต่จะเป็นอุปสรรคใดๆคุณก็แน่ใจและทำได้จริงคุณก็มีสิทธิ์ถามแล้วคุณก็ทำได้ของคุณแล้วตายแล้วคุณก็ไม่ต่างคิดอะไรต่อเลยจะหมดชีวิตคุณก็สูงบ้างปล่อยอยู่ปล่อยอยู่ปล่อยเลิกศูนย์ มันเป็นสัจจะที่พูดถึงผู้นั้นรู้อย่างชัดแจ้งทำได้เองเป็นได้เองไม่ใช่คนอื่นมาทำอย่าหลงผิดถ้าคุณหลงคุณก็เป็นได้แค่หลงถ้าคุณรู้จริงคุณก็เป็นความรู้จริงและทำถูกจริงมันก็เป็นความถูกจริงคุณนึกว่าคุณได้แต่คุณทำไม่ถูกหรอกมันก็ไม่ถูกมันก็ไม่สำเร็จคุณก็ต้องโผล่ขึ้นมาอีกอยู่นั่นเองเพราะมันผิดมันมันเลอะเลือนมันไม่ตรงมันไม่แท้ไม่ใช่สัจจะแต่ถ้าเป็นสัจจะมันก็เป๊ะไปเลยมันก็ได้อย่างแท้จริงเพราะฉะนั้นความหลงผิดก็เป็นความจริงความที่ถูกต้องโดยไม่หลงผิดเลยแล้วก็เป็นจริงได้มันก็เป็นจริงได้ที่แท้ก็ขอให้พวกเราได้สอดส่องดูความจริงแท้ที่แท้อย่าให้เลอะเลือนแล้วก็เป็นคนหยาบเปล่าประโยชน์ถ้าปลาประโยชน์นั้นก็คือ เพชรและผู้ที่ไม่เลอะเลือนผู้ที่ทำได้อย่างถูกเป๊ะตรงเป้านั่นคือนิพพานนั้นคือสูงสุดก็ขอกำชับกัมพูชาและย้ำจุดสำคัญนี้ให้พวกเราได้พิจารณาเมื่อเรามาปรึกษาวันแล้ววันเล่าเราก็เก็บไม่ได้ทุกขณะทุกเวลาทุกนาทีให้เจริญไปเรื่อยๆแม้เราจะเจริญไปอย่างสุขาปฏิปทาก็อย่าประมาทเพราะว่าจะทำให้เราเผลอเสพเผลอสั่งสมปฏิเสวามิด้วยปัญญามันจะกลายเป็นช้าและทำให้เราวนเวียนในเมื่อเราเองเรายังไม่ถึงที่สุดมันก็จะไม่แน่อาจจะพัดถูลงไปในจุดที่มันต่ำกว่านี้ชักช้า เวลาก็ได้แล้วมาพูดเราได้เข้าใจและได้พบแล้วว่าเราได้พบจุดที่ดีมีมิตรดีเพื่อนดีสหายดีมีสถานที่ดีมีโอกาสที่ดีก็ขอให้ตั้งอกตั้งใจบำเพ็ญเมื่อเราได้ที่สุดแล้วทุกอย่างมันก็สบายทุกอย่างเราจะต่อเราจะตัดอะไรเราได้เองทั้งสิ้นอยู่ที่คุณจะตัดสินเพราะฉะนั้นเรายังไม่จบบริบูรณ์นั้นเราจะต่อก็ลำบากเราจะตัดก็ยังไม่ได้เด็ดขาดเพราะฉะนั้นมันจึงเป็นความไม่จบอยู่นั่นเองก็ขอให้เราได้ถึงที่สุดตัดก็ได้ต่อก็ได้ไม่สำคัญอะไรมันจะสำคัญด้วยมันจะเป็นไปเพื่อความพอใจของเราที่เราจะพอใจต่อหรือจะพอใจตัดมันเป็นเด็ดขาดจึงเรียกว่าคุณนั้นเป็นอรหันต์ถึงที่สุดดังนี้ นี่ก็ขอย้ำแต่พวกเราก็ขอให้เราได้พากเพียรและถึงที่สุดตามเป้าหมายของทุกๆคนเทอญ