240220-453 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ025.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2524 อภิณหปัจจเวกขณ์ (96 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นตัวหนังสือ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์13 KB
วันที่แก้ไข8 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันศุกร์ที่ 20 กุมภาพันธ์พุทธศักราช 2524 พ่อท่านพระโพธิรักษ์นำพิจารณาธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกอาการพิจารณาคำว่าพิจารณาคำเดียวเป็นการปฏิบัติธรรมทั้งหมดพิจารณาคืออ่านสอดส่องพิจารณาเป็นลักษณะของอาการจิตที่มันกระทำถูกทำเป็นอาการอย่างนี้แหละอย่างความหมายว่าพิจารณา ให้มีจิตของเราสอดส่องพิจารณาหาความถูกต้องหาความดีความไม่ดีแล้วก็สอดส่องต่อไปอีกว่าเรากำลังกระทำมีแนวโน้มไปในทางที่ดีได้หรือไม่ถูกต้องอีกหรือไม่ตรวจสอบพิจารณาซ้ำลงไปอีกอย่างนี้เสมอจึงมีภาคทั้งรู้และทั้งทำมีทั้งรู้ชัดลงไปอยู่ด้วยมีปัญญาตามอยู่เรื่อยแล้วก็มีการกระทำจริงอยู่เรื่อยก็ทำไปจนถึงขั้นมโนกรรมกายกรรมก็ทำวจีกรรมก็ทำไปถึงขั้นมโนกรรมสอดคล้องกันไม่ขัดแย้งกันมันทำได้เรื่อยๆไปก็จะเป็นภาคกระทำหรือภาคปฏิบัติรู้เรื่อยๆไปก็เป็น ปัญญาที่จะรู้ความจริงจิตของเรานั่นแหละเป็นตัวหลักใหญ่เมื่อจิตทำได้เป็นไปได้ถูกปลงเป็นสัมมาทิฏฐิอย่างที่เราได้เข้าใจความรู้บอกกันไปเหตุผลอะไรบอกกันไปหลักวิเคราะห์วิจัยอะไรบอกกันไปสภาพอารมณ์สภาพสูงสภาพต่ำสภาพอยากล้างละเอียดอะไรบอกกันไปให้ได้รับรู้แล้วเราก็กระทบตัวเองให้ขึ้นฐานสูงด้วยไม่ว่ากายกรรมวจีกรรมหรือมโนกรรมให้สูงขึ้นให้ประเสริฐขึ้นให้เป็นไปได้ขึ้นแล้วเราก็ได้ฝึกเพียรมีพิจารณาตนอยู่เสมอๆนั่นคือเรียกรวมๆว่าวิปัสสนากรรมฐานในวิปัสสนากรรมฐานมีสมถะมีความสงบมีความร่วมงับมีความปล่อยได้วางได้อยู่ ตัวมันเองซ่อนวิปัสสนากับสมถะจึงไม่ได้แยกกันเมื่อถึงความบริบูรณ์และสมถะก็มีวิปัสสนาก็มีที่เราจะไปอธิบายกันว่าเราจะต้องมาทำสมถะก่อนหัดสงบระงับก่อนด้วยความหมายกว้างๆก็จริงคือถ้าเกิดว่าเราเองมันไม่รู้อะไรเลยมันวุ่นมันปนมันวนมันหมุนติ้วอยู่มันก็จะกระจายอยู่แล้วเราจะพอมีเรี่ยวแรงมารู้ไอ้นั่นรู้ไอ้นี่มันก็

อ่านต่อ

รู้ก่อนรู้วนๆรู้ผสมผสมมันก็ไม่เกิดจากกระจ่างเพราะฉะนั้นจะต้องมีอำนาจรู้ที่จะรู้ในใจของเราว่าแม้มันจะมีการเคลื่อนไหวอยู่มีการเกี่ยวเกาะกันอยู่เกี่ยวข้องกันอยู่เราก็แยกออกชัดได้ว่านั่นคือเขตนั้นนั่นคือเขตนี้คืออันนั้นนั่นคืออันนี้ถูกฤดีหรือไม่ถูก ระบบพร่องไปหรือไม่บกพร่องไปเราก็จะรู้จะชัดถ้าเราพอรู้ได้ว่านี่กุศลอกุศลแม้มันจะเคลื่อนไหวจะเกี่ยวข้องอยู่แล้วก็แยกออกชัดได้นั่นแหละแล้วปฏิบัติธรรมได้หลายอิริยาบถถ้ามันเร็วเกินไปกว่านั้นเราก็ปฏิบัติไม่ได้อ่านไม่ออกก็แสดงว่าเราเองเราก็ยังไม่คล่องการรู้ได้เร็วมันก็ยิ่งเก่งยิ่งเร็วมันก็ยิ่งเก่งที่เรารู้ได้ว่าแยกออกได้แม้เร็วๆเพราะฉะนั้นคนที่ยังรู้ไม่ได้เร็วๆก็เรียกว่าอ่อนแอหรือว่ายังไม่ค่อยถนัดแต่ก็ต้องรู้ให้ชัดไม่ๆมันรู้เร็วๆมันเร็วๆมันปนมันเกี่ยวข้องกันเร็วแล้วก็เร็วจนกระทั่งเราตัดตอนเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปแล้วจับมันไม่ทันเราก็จึงต้องให้ช้าหัดช้าลงเพราะเราจะอ่อนแอหรือเรายังไม่เก่งเราก็จะต้องช้า ยิ่งช้าก็ยิ่งง่ายยิ่งช้าก็จับง่ายเหมือนเด็กอนุบาลดังกล่าวแล้วแล้วก็มาหัดช้าๆเพราะฉะนั้นคนที่หัดช้าๆก็เพื่อจะได้จับได้ถูกต้องจับได้ถูกตัวไม่พ้นไม่เปย์ไม่บ่นเราก็จับได้ก็มีภาวะจะหักจับได้โดยทำช้าๆเพื่อที่จะจัดไม่จับได้แล้วก็จะต้องพิจารณาให้ถูกให้รู้สภาพธรรมที่เป็นจริงแล้วก็ทำให้ลงตัวลงตนกับโลกเขาอันไหนที่มันเข้ากันได้อันไหนที่มันเข้ากันไม่ได้อันไหนที่โลกเขาว่าดีบ้างอันไหนที่ธรรมะสวัสดีบ้างก็เปรียบเทียบอนุโลมปฏิโลมไปโดยเรามีทิศทางที่จะให้เป็นธรรมที่ว่าดีต้องให้เป็นดีอย่างทำให้มากขึ้นมากขึ้นมากขึ้นทางโลกเราทนได้เราก็จะต้องแข็งแรงเป็นอย่างเป็นอย่างทำ แม่จะเป็นทำแล้วเราก็ยังสามารถมีปฏิภาณจะอยู่กับโลกเขาได้แล้วก็ทำเพื่อเป็นหลักยึดเป็นรูปลอยเป็นแม่พิมพ์เป็นตัวอย่างอะไรก็ตามแต่ให้แก่โลกเขาแล้วก็ทำไปการที่ช้าๆได้แล้วเราก็จะเร็วขึ้นเร็วขึ้นได้เท่าไหร่ยิ่งเก่งดังกล่าวแล้ววันสุดท้ายคนที่เก่งมีปฏิภาณแวววัยมันชันมีลักษณะเร็วมีความรู้เร็วจึงเรียกว่าหมดทุกข์หมดแต่แววไวถ้ามันมีมันใช้สติมันไวๆมันเร็วรู้ได้ไวถ้ารู้เชื่องเชื่องช้าๆอยู่ไม่เรียกว่าชาญพ่อมีลักษณะบอกแล้วว่าหมดแต่กำมณีเยติไม่ได้มีตัวชาเป็นความละเอียดทานไม่ใช่ความหนืดไม่ใช่ความหนักไม่ใช่ความเป็นตกตะกอนตกผลึก ผ้าเฉยๆก้อนๆนิ่งๆแข็งๆไม่ใช่เป็นความอ่อนตัวเป็นความหมุนเร็วเป็นสภาพมุทุเป็นหมุนเร็วอ่อนตัวแววไวถึงได้หาคำภาษาไทยมาแปลให้ฟังว่าไวลักษณะฌานจึงไม่ใช่ลักษณะทื่อๆไม่ได้ชื่อแล้วก็นั่งตรงๆเฉื่อยๆนั่งแช่ๆไม่ใช่นะไม่ใช่ทานลักษณะทานจึงไม่ใช่ลักษณะทื่อๆไม่ได้ชื่อแล้วก็นั่งที่ตรงๆเฉยๆนั่งแช่ๆไม่ใช่นะไม่ใช่ทานเราจะเป็นความไม่เก่งเป็นความสุขเท่านั้นเองเป็นความขัดตอนแรกของคนเท่านั้นเองเพราะฉะนั้นผู้ใดถึงทานจึงเป็นคนปกติเป็นคนเลวด้วยนอกจากปกติก็ยังมีจิตนี่แหละแววไวสัมผัสเร็วรู้ชัดไม่เบลอไม่พลาดแบ่งแยกได้จับ ขอให้เราได้เข้าใจสภาพจิตสภาพฌานสภาพอะไรก็ได้ต่างๆที่อธิบายแล้วแล้วเล่ามากหลายให้พิจารณาให้ลงตัวให้ถูกต้องแล้วจะเป็นคนได้ประโยชน์เพราะเข้าใจถูกและทำได้ถูกมันจึงจะเจริญงอกงามถามว่าพิจารณาคำเดียวจึงมีความหมายกว้างไกลมากขอพวกเราได้พิจารณาเสมอๆแล้วก็ตัดสินแล้วก็ทำอย่างยายสงสัยลังเลให้แม่นๆแล้วก็เช็คตรวจสอบให้มันถูกตามธรรมตามผู้ที่เป็นหลักเป็นผู้ใหญ่ตามผู้ที่ได้ชั้นผู้ที่สูงๆแล้วผู้ที่เราเห็นว่าเป็นผู้ที่ได้ก่อนผู้ที่สูงก่อนผู้ที่เขาเจริญก่อนแล้วก็ ตรวจสอบกันไปเรื่อยๆเราก็จะได้เป็นผู้ที่ช่วยกันเป็นมิตรเป็นสหายอันดีมิตรดีสหายดีเพื่อนดีก็จะนำพาไปสู่พรหมจรรย์อันทั้งสิ้นอันทั้งหมดได้ด้วยประการฉะนี้แล

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน