240324-461 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ025.txt

้วแม้แต่ในจิตก็จะคิดจะเริ่มธรรมะวิจัยวิจารณ์หลักนั้นข้อนี้เรื่องนั้นเรื่องนี้วิเคราะห์ธรรมะอย่างนั้นอย่างนี้มันจะไม่ไปฟุ้งซ่านหาอาการหาเรื่องที่มันจะไปเกิดสุขเกิดทุกข์อะไรตามลูกโลกมันจะไม่แม้แต่เรื่องอดีตเรื่องอนาคต โดยเฉพาะผู้ที่ไปเฝ้าเขาไว้ก่อนขั้นที่ลึกซึ้งถึงที่สุดแล้วเศรษฐกิจสูงขึ้นสูงขึ้นถึงขั้นอนาคามี 7 มันจะไม่วุ่นวายอะไรมากนะมันจะไม่ฟุ้งซ่านอะไรไปหาอนาคตมันจะเหลือแต่อดีตอดีตต่างๆนั้นเราตามเหรียญได้รู้มันว่าอดีตต่างๆนี้แหละมันเป็นตัวเกิดมันเป็นตัวเป็นมันเป็นตัวช่วยให้เราสั่งสมให้เราหลงแล้วเธอมาจนกระทั่งเรากลายมาเป็นผู้ยากเย็นผู้ลำบากที่จะตัดกิเลสต่างๆก็เพราะเราเป็นได้ทำบาปเก่าบุญเก่าทำการเคยกินทำการซับซ้อนซับซ้อนอะไรเอาไว้ตั้งแต่เก่าแต่ก่อนมาเยอะเราก็พยายามอ่านดูก็ดีต่างๆถ้ามันจะคิดที่จะดีไม่คิดก็คิดมัน บุพเพนิวาสานุสติญาณนักวิจัยและวิจารณ์ดูให้เห็นความจริงเพราะเมื่อนั้นมื้อนี้เป็นไปเพราะกิเลสมันเป็นอย่างนี้เป็นไปเพราะกุศลมันเป็นอย่างนี้กุศลก็รู้อกุศลก็รู้เราจะไม่รู้จักว่านิพพานคืออะไรหรอกแต่สมัยก่อนๆจนเราพยายามทวนหลังดูจนกระทั่งในระดับที่เราได้ปฏิบัติธรรมแล้วจนกระทั่งเราได้มักได้ผลในธรรมแล้วเราจึงจะเห็นว่าโอ้อย่างนี้เป็นโรคเป็นโลกีย์อย่างนี้เป็นนิพพานนี้เป็นโรคอิสระอย่างนี้เป็นการรู้รู้กิเลสรู้สิ่งที่เป็นกิเลสนั้นแล้วเราก็รู้วิธีการเอากิเลสออกรู้ว่าเราปล่อยได้เลิกได้ละได้สงบได้สงบได้จิตเรา จากกิเลสมาแล้วจริงแต่เราก็พอใจยินดีจิตยินดีที่เปรมจิตแน่ใจว่าเรายินดีต่อความหลุดไปวางไปเปล่าไปไม่มีแล้วเลิกออกเป็นเรือนใจที่ปราศจากกิเลสเรียกว่าสัญญาคาเรลเรือนใจที่ปราศจากกิเลสเราก็พอใจในดวงใจที่ปราศจากกิเลสนี้อย่างจริงเมื่อเรารู้แล้วว่าเราได้เราเป็นไม่เย็นกลับถึงยังไงยังไงก็แน่ใจแล้วว่าโดยสัมผัสจะไปเจอกันอีกแม้เขาจะปรุงจะแต่งจะสร้างสิ่งที่ควรอย่างไรเราก็ไม่เย็นแน่ๆเราจะมั่นใจจริงๆถ้าเราจะรู้ว่าไอ้สิ่งนี้อันนี้เป็นของมั่นคงวันนี้เป็นของจริงแท้อันนี้เป็นของที่สมบูรณ์แล้วเราไม่มีภารกิจจะต้อง เราจะเข้าใจถึงขั้นเป็นตอนพิจารณาอย่าว่างเปล่าถ้างั้นจะปฏิบัติธรรมโดยการมีผัสสะเป็นปัจจัยหรือเมื่อไม่มีอะไรเป็นปัจจัยนักก็ให้หาวิธีการศึกษานอกจากนั้นเราจะลอยลอยล่องๆวันคืนผ่านไปผ่านไปสหรัฐเวลาคืนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็คือกลืนกินเรานี่ผ่านไปผ่านไปโดยเราไม่รู้ว่าเราจะได้อะไรเป็นประโยชน์ในการประพฤติปฏิบัติมันก็จะช้าเสียเวลาไปเปล่าบางทีเป็นแค่ชาตินี้ชาตินี้จนได้แค่นี้เองอะไรต่ออะไรก็ไม่มากไม่น้อยขึ้นเพราะงั้นก็ให้รู้ให้เข้าใจแม้แต่การจะทำงานทำการปฏิบัติอะไรต่ออะไรต่างๆนานามีสัจจะถ้าเราไปทำงานเราก็จะมีผัสสะ ว่าจะเป็นสัจจะด้วยดินน้ำไฟลมด้วยสิ่งที่มันไม่ชีวิตมีชีวิตชีวาอะไรเราก็จะสัจจะเราก็จะรู้ว่าเราต้องกระทบเราต้องสัมผัสเราก็ต้องเกี่ยวข้องเป็นอย่างโน้นอย่างนี้แล้วเราจะทำด้วยกิเลสหรือไม่กิเลสบางทีเราจะไปทำแล้วมันไม่อยากทำแล้วมันก็เป็นกิเลสบางทีเราไปทำแล้วเราจิตมันเข้านั่นก็เป็นกิเลสเป็นกรรมการบ้างหรือว่าเป็นขี้เกียจขี้คร้านจริงๆไม่อยากทำงานทำการบ้างเพราะอันนี้งานการก็ควรทำหรือไม่ไม่มีใครทำเราก็ไปหาทำทำนู้นทำนี่ได้หรือไม่ทำก็คบหากันกับเพื่อนกับฝูงอย่างโน้นอย่างนี้มีอะไรต่ออะไรช้าๆกันจนได้นักศึกษาหารือกันก็ได้หรือมันก็มีสังคมนั่นแหละที่เราเป็นอยู่ที่เราจะทำ กิจการสัมมาสมถะสัมมาวาจาสัมมาสัมพุทโธพระราชดำริริเริ่มแล้วจะพูดหรือจะคุยแล้วจะกระทำอะไรกันขึ้นวันหนึ่งคืนหนึ่งอะไรที่เราได้ทำมากเราได้พากเพียรปฏิบัติผิดปฏิบัติการปฏิบัติบัญชีแล้วก็ได้ปรับปรุงการวิธีมโนของเราให้เกิดกุศลหรือให้เกิดสภาพที่มันเป็นไปเพื่อละหน่ายรายการลดละจริงๆเราก็จะได้กุศลมากแล้วก็จะได้ผลมากเพราะงั้นก็มีตัวชี้จุดที่อุบายเครื่องออกมีวิธีการให้แก่เราได้รู้ได้สนใจผู้ฉลาดฟังแล้วเข้าใจก็ไปปรึกษาวิริยะอาจจะทำเอาเองมีความยินดีมีความพอใจเป็นภาคเรียนเอาใจใส่มีจิตใจก็ สัจธรรมและอิทธิบาทเราก็จะเกิดวิมังสาเกิดได้แก่นได้สาระได้เนื้อหาขึ้นมาเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมออย่าปล่อยปละละเลยโดยไร้สติสัมปชัญญะปัญญาไม่มีธรรมะวิจัยและก็ไม่มีการภาคเรียนที่จะทำให้มันเกิดมาเกิดผลให้แก่ตนถ้าเราเป็นประโยชน์ถ้ายังไม่พ้นผิดแต่ยังไม่เสร็จจิตเรายังไม่หมดภาระเราจงพยายามเรียนรู้กระทำภาระนั้นให้ได้เมื่อได้แล้วแล้วเราก็จะได้มาช่วยกันเพื่อคนอื่นเพิ่มขึ้นและผู้ที่มีจิตตนน้อยแล้วล้างโลกสบายได้ล้างโลกตามโลกแห่งลาภยศสรรเสริญอะไร ปากแล้วยังเหลือแต่คิดในภายในพิจิตรก็จะพึงอ่านแล้วเราจะมีเวลาว่างอยู่เยอะแม้แต่เราเองเราทำงานเราก็จะอ่านผิดได้เป็นการปฏิบัติธรรมอย่างมีอินทรีย์พละเพราะเราเป็นผู้ทิ้งหมดกิเลสหยาบจริงตั้งแต่อบายมุขตั้งแต่กามราคะปฏิฆะแบบลูกโลกคนปัจจุบันเป็นอนาคามีจึงตกเป็นอนาคามีแล้วไม่มีปัญหาอะไรเลยธนาคารมีก็จะต้องมาเกี่ยวข้องกับมิตรสหายปฏิบัติธรรมทำงานเพื่อที่จะเผยแพร่เพื่อที่จะเรียนรู้นัยยะที่ลึกซึ้งกว่าเราเองเราอยู่กับโลกนี้เราจะเหนือโลกจริงหรือเปล่าเขาก็จะทำงานทำกิจกรรมอะไรต่ออะไรไปนั้นผู้ที่เป็นอนาคามีแล้วจึงต้องออกจากป่าออก ที่สงบสงัดมาสู่คนมาอยู่กับกลุ่มหมู่มีสังขละถ้าพระอนาคามีลิเวอร์พูลที่จะขึ้นถึงธนาคารมีจริงไม่รู้อย่างนี้ไม่เข้าใจว่าพรหมจรรย์ทั้งหมดนั้นคือมิตรดีสหายดีเพื่อนดีและเป็นผู้ที่ทำประโยชน์ในการเป็นธรรมทายาทเป็นผู้สืบสานศาสนามาทำงานร่วมกับหมู่ช่วยกันประชุมช่วยกันคิดช่วยกันอ่านช่วยกันลงมือสร้างสรรค์ถ้าไม่อย่างนั้นแล้วจะเป็นเดียรถีย์เฝ้าป่าหลงเขาหลงถ้ำจมไปแล้วจะไม่เข้าทางของศาสนาพุทธเป็นปัจจัยกับศาสนาหรือเป็นปัจจัยพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาส่วนต้นเป็นศาสนาลักษณะฤาษีอย่างนี้ซึ่งมีมาก่อนศาสนาพระพุทธเจ้าเพราะไม่มีหลักสัมมา คมแฝกเป็นสภาพที่มันเอาตัวรอดคนเดียวแล้วก็เดี่ยวๆไปแล้วลักษณะที่จะลึกซึ้งถึงกิเลสละเอียดจะไม่รู้เพราะมันจะเอาแต่สงบหยุดแล้วมันก็อยู่เฉยๆแล้วลองๆลอยไปก็ไม่ช้าไม่นานไม่ถึง 100 ปีมันก็ตายศาสนาแบบนั้นก็จะจมและได้ฐานนั้นเท่านั้นถ้าจะมาถึงพระพุทธเจ้าจึงไม่กินไม่รับรองกับพวกนี้ไม่รับรองเพราะว่าสามารถกดปุ่มก็ได้สามารถขีดเดียวไปแล้วก็ไปติดใจถึงด้านความสงบระงับแบบอย่างนั้นอย่างนั้นเพื่อที่จะยึดเอาไว้ให้แก่ตนก็ได้รู้จักจริงไม่ให้แม้แต่โสดาบันที่มีขั้นตอนมีสมาชิกเป็นระดับๆมีโลกแต่ละระดับเป็นโรคชั้นต่ำชั้นกลาง สูงอะไรเป็นขั้นเป็นตอนพระพุทธเจ้าจึงไม่ยอมรับแม้แต่ท่านอริยะเบื้องต้นดังนี้แล้วก็ขอให้พวกเราได้เข้าใจชั่วๆชัดเจนตัวตนอันใดเป็นศักยะสำคัญอะไรเป็นขั้นตอนสำคัญทำกับตนให้มากๆเราพ้นอบายมุขดีศีล 5 ศีล 8 เราละตามเกิดขึ้นมาเรื่อยๆก็ดีแต่เหลืออะไรที่เหลือนี่เหลือน้อยไม่น่ากังวลเราก็ไม่ต้องไปทุกคืนอะไรนักธรรมสิ่งที่มันควรจะได้ทำก้าวหน้าเพิ่มขึ้นในเรื่องที่มันควรจะได้เพิ่มภูมิควรจะได้สูงขึ้นและพวกเราลดรูปลดลดลดกลิ่นลดเสียงลดการลงทุนค่ามากแล้วล่ะที่ส่วนลดแล้วมันตายสูง ธนาคารมีภูมิก็ต้องให้รู้ตัวและเราก็จะต้องเรียนรู้ในการผัสสะเป็นปัจจัยถ้าไม่เช่นนั้นเราก็ไม่พ้นจากกายอสุจิชั้นสูงไม่พ้นอัตตานุทิฏฐิที่ละเอียดลออสุขุมได้อย่างแน่แท้เราก็เป็นอันเราจะไม่พ้นแบบที่เรามีอุปสรรคเป็นปัจจัยในสภาพที่เหนือโลกอย่างชัดแจ้งยืนยันได้จริงๆเราก็จะกลายเป็นคนที่ช้าและเป็นคนที่ไม่ดีที่สุดแม้แต่ในปัจจุบันมีเคียวอาจเป็นการพลาดโอกาสนี่ก็ขอให้เข้าใจรายละเอียดต่างๆนานาและให้ทุกคนได้บำเพ็ญเพียรให้ถูกขั้นตอนเป็นธรรมดา