260310-640 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-อ031.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพฤหัสบดีที่ 10 มีนาคมพุทธศักราช 2526 พ่อท่านนะโมสงฆ์พิจารณาอาหารที่พุทธสถานสันติอโศกโทรมาปฏิบัติธรรม พิจารณารอบตื่นพิจารณารอบซ้อนและลึกเท่าใดพิจารณาดีๆแล้วก็จะเกิดปัญญาจะเห็นสัจธรรมอีกมากฉันมากเชิงจะเห็นว่าเราเองเราบางคนได้รอบตื่นง่ายยับๆทำได้ง่ายรวดเร็วแต่เวลาจะเลื่อนชั้นเวลาจะทำรอบสูงขึ้นลึกขึ้นทำได้ยากยากจนไม่สามารถที่จะปีนขึ้นไปได้เลยก็มีอันนั้นหมายความว่าอินทรีย์พละหรือว่าความเพียรของผู้นั้นยังไม่พอส่วนที่ทำได้ง่ายในรอบ ก็เพราะว่ามันเป็นบารมีเดิมเป็นของเก่าที่ได้มีมาแล้วเพราะฉะนั้นเวลามาทำถึงง่ายได้แล้วเสร็จเสร็จแล้วเราก็เพี้ยนน้อยไปแล้วเราก็จะต้องบุกบั่นเพราะว่าการเพิ่มชั้นเลื่อนชั้นนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายแต่ไหนแต่ไหนยิ่งฉันต่ำมันก็ยิ่งยากจะสูงขึ้นกับไปอีกชั้นต่ำนั่นแหละผู้จะเลื่อนศูนย์ก็ไม่ค่อยยากเท่านั้นแหละยิ่งสูงขึ้นจะว่ายากก็ยากโดยอีกเชิงหนึ่งที่ว่าย่านั้นก็เพราะว่ามันมีกิเลสลึกซึ้งซับซ้อนที่เนียนในมานะก็สูงขึ้นภาระอะไรต่ออะไรที่จะต้องระมัดระวังที่จะต้องมีสังวรระวังมีระเบียบมีวินัยอะไรต่ออะไรก็สิ่งแวดล้อมของสมมติ จะก็สูงขึ้นมันจึงยากเพราะฉะนั้นบางคนจึงไปไม่รอดจะชวนผู้ใดถ้าเผื่อว่าได้เห็นความสบายเห็นอย่างสอดคล้องทั้งสิ่งแวดล้อมนอกทั้งสิ่งใดที่เราเป็นจริงแล้วมันก็เป็นความเบาความง่ายทั้งสิ้นไม่ว่าเราจะมีวินัยมีกฎมีหลักมีระเบียบถ้ายิ่งผู้ใดปฏิบัติถูกทางทฤษฎีมักองค์ 8 ของพระพุทธเจ้าแล้วแล้วได้ทำมาเป็นขั้นเป็นตอนอย่างแข็งแรงผู้นั้นจะไม่รู้สึกท้อต่ออุปสรรคหรือว่าบทที่เราจะปฏิบัติประพฤติกลับจะเห็นว่าเป็นกำไรที่เราได้มีแบบฝึกหัด ที่เราได้ลดละได้หดได้ฝึกได้ทดลองดีกว่าว่างๆไม่มีแบบฝึกหัดเลยเหมือนนักมวยไม่มีคู่ซ้อมที่มือถึงถึงมือดีๆเนี่ยนักมวยเอกไม่มีคู่ซ้อมมือถึงมือดีจะรู้สึกว
อ่านต่อ
่ามันรู้สึกมันไม่ค่อยจะสมบูรณ์ไม่เจริญอะไรอย่างนี้เป็นต้นแต่ถ้าเผื่อว่ามีคู่ซ้อมมือถึงถึงมาให้ซ้อมเสมอๆจะรู้สึกว่าถนัดถนัดรู้สึกตัวเองแข็งแรงรู้สึกตัวเองมีความสามารถดีขึ้นดีขึ้นเรื่อยๆฉันใดขอให้ผู้ที่ปฏิบัติธรรมะทฤษฎีของพระพุทธเจ้านี้ไม่ใช่หนีเลยแต่เป็นทฤษฎีที่กล้าหาญองอาจไปผจญ จันทร์แล้วก็สามารถที่จะแข็งแรงแคล้วกล้ามั่นคงไม่ถดถอยเป็นทฤษฎีที่ตรงกันข้ามกันเลยกับทฤษฎีฤาษีเดียรถีย์ซึ่งเป็นการอ่อนแอเป็นเรื่องที่หลบลี้หลบเลี่ยงไม่ผจญไม่ประจำเพราะมันก็ต้องสังเกตให้ดีๆข้อสำคัญมันอยู่ที่อย่าทำเกินภูมิเกินฐานฐานะของผู้ใดดูตนมองตนตรวจตนดีๆอย่าเหิมห่างไม่เกินการเศรษฐกิจเขี้ยวไปไม่รอดแล้วก็ตื้อๆๆแล้วก็ลดถอยลงไปได้ถ้าเผื่อว่าไม่เก็บเกี่ยวไปได้ยังเต็มมืออย่ามีมานะอันใดสูงต้องยอมรับว่ามันสูงเกินแรงเกินฐานะของตนผู้ใดวัดความสูงเกินแรงของตนได้ชัด อยู่ผู้นั้นไม่พลาดง่ายแต่ระวังอีกในมุมกลับตัวเองอยู่ในฐานะสูงเหมือนกันแต่เสร็จแล้วก็หลงผิดเข้าใจผิดนึกว่าตัวเองต่ำก็ทำให้ช้าเหมือนกันถ้าไม่ช้าไม่ค่อยเดินไม่ค่อยเจริญดีมันไม่ตึงๆมือมันไม่สมกับฐานะก็ดูเบาดูง่ายดูง่ายแต่ว่าช้าเพราะงั้นก็ต้องพยายามระมัดระวังดูให้มันพอเหมาะสมในเรื่องมัชฌิมาหรือสมฐานะของตนของตนถ้าได้สมศักดิ์สมส่วนดีทุกขนาดแล้วเราจะเป็นผู้ที่ปฏิบัติได้เร็วเจริญและไม่หนักหนาสบายสบายในการปฏิบัติธรรมเฉพาะรู้ว่าเราก็จะต้องตั้งตนอยู่ในความลำบาก คือจะต้องขัดเกลาต่อสู้พากเพียรเป็นไปได้ใจที่เข้าใจแล้วนี่นะมันไม่ทุกข์มันไม่เดือดร้อนนอกจากคนนั้นขี้เกียจถ้าไม่ขี้เกียจแล้วมันก็ต้องทำงานมันก็ต้องพากเพียรสร้างสรรค์ไปทั้งหมดปฏิบัติทั้งการงานมันอยู่ร่วมกันการงานก็อยู่ร่วมกันบทบาทการปฏิบัติธรรมก็สอดซ้อนอยู่ในการกระทบสัมผัสโดยทวารทั้ง 6 สังวรระวังสำรวมสิ่งที่จะมาผจญประจำทำให้เราเกิดธรรมวิจัยให้เกิดดูกุศลอกุศลแล้วก็ไปมีผลต่อเนื่องถึงจิตที่เราเรียกว่ามโนประวิตรจันทร์ 18 ต่อเนื่องถึงจิตเราจะดูเวทนาในเวทนาเสมอหรือจะเรียกว่าจิตหรือธรรมารมณ์ก็ได้แต่ ปฏิบัติธรรมแล้วการปฏิบัติสติปัฏฐาน 4 มันเดินบทพร้อมกันทั้ง 4 คือกายเวทนาจิตธรรมมันเดินร่วมกันไปหมดเลยกลายแปลว่าองค์ประชุมเวทนาก็คือสภาพที่ลึกไปถึงตัวความรู้สึกสุขทุกข์และเราก็กลับมาสู่ไม่สุขไม่ทุกข์นี่เป็นระบบง่ายๆเป็นความหมายง่ายๆสอนลงไปในจิตเวทนาก็คือจิตเพราะฉะนั้นซ้อนลงไปในจิตเรียกละเอียดลงไปอีกว่าอารมณ์หรือทำอารมณ์เราก็จะรู้สภาพของธรรมารมณ์ด้วยอารมณ์ของจิตที่มันซับซ้อนลึกซึ้งแยบคายลงไปอีกไม่ใช่แต่เพียงว่าสุขทุกข์และแม้ที่สุดไม่ใช่จะแค่ 2 มนัสและโทมนัสมันถึงขั้นว่าชอบ ช่างเพชรอิฐทารมหรืออนิจจาลมหรือไม่ถึงป่านนั้นทีเดียวและเมื่อเวลาสูงสุดแล้วอารมณ์จะเป็นถึงขนาดอิจฉาลมหรืออนิจจาลมเราก็จะรู้ฐานอาศัยฐานอาศัยได้ว่าอนิจจาอารมณ์คืออารมณ์ที่ไม่น่าภูมิใจนักแต่ว่าอารมณ์ที่ไม่น่าภูมิใจนักนี้โดยสภาวะธรรมไม่ใช่อารมณ์พิเศษหรือว่าที่ติดของเราเป็นอารมณ์ที่เรียกว่าเราก็จะตั้งอยู่ในทุกขาทุกขายะอัตตานังปะทะหัตถิมันตั้งอยู่ในอารมณ์ที่ลำบากสำหรับใช้กับบุคคลจะมีอย่างนั้นเสมอๆถ้าเราเข้าใจไม่ถูกต้องแล้วเราก็จะเห็นว่าอารมณ์ที่เราจะต้องตั้งตนอยู่ในความลำบากเป็นอารมณ์ของอนิจจาอารมณ์เป็นอารมณ์ที่ อย่าเพิ่งใจไม่น่าชอบใจเราจะเข้าใจผิดได้ง่ายๆเพราะฉะนั้นเราอย่าไปพึงเข้าใจผิดต้องพยายามเข้าใจให้ชัดว่าอารมณ์ที่มันจะต้องฝืนอยู่บ้างนี่แหละจะต้องทนอยู่บ้างนี่แหละเรากำลังขัดเกลาแล้วขนาดขัดเกลานี่เราจะเห็นสภาพทุกอย่างเลยว่ามันกระทบสัมผัสอย่างนั้นอย่างนี้แล้วเราก็กำลังได้รถกิเลสได้ค่ากิเลสเด็กพยายามตั้งมั่นแข็งแรงสู้ทนได้เดินได้เดินสู่สูงได้เดินสู่สูงได้เดินสู่สูงอยู่เรื่อยๆเราก็จะเป็นผู้รู้สิ่งที่มันเป็นนามธรรมพวกนี้เองเพราะในขั้นจิตหรือธรรมารมณ์แล้วก็ยิ่งลึกซึ่งเป็นดังกล่าวที่ผู้เข้าคร่าวๆให้ฟังนี้อ่าถ้าพบ ทำโดยหลักเอกหรือทางเอกของพระพุทธเจ้าพิจารณาสติปัฏฐานทั้ง 4 กายเวทนาจิตธรรมจึงเป็นเรื่องที่ปฏิบัติมักองค์ 8 แล้วเดินไปมีสภาพให้เราเรียกได้ขานได้จะหยิบมาเป็นแต่ละชื่อแต่ละเรื่องว่ากายก็ดีเวทนาก็ดีจิตก็ดีทำมาลงก็ดีก็เรียกได้ทุกอันมีอยู่พร้อมสัตว์เพราะมันเกี่ยวพันทั้งข้างนอกและถึงข้างในแก่บุคคลๆทีเดียวนี่เป็นการศึกษาเป็นการปฏิบัติเป็นการเรียนรู้และต้องพิจารณากระทำให้จริงผู้ใดเข้าใจแล้วเรียบร้อยก็จะปฏิบัติธรรมโดยไม่หมองหม่นโดยไม่ผิดลักษณะธรรมเบิกบานร่าเริง ความเพียรและสนุกกับการปฏิบัติธรรมสะด้วยซ้ำไปและผู้ที่ปฏิบัติธรรมมีความเบิกบานร่าเริงและมีความเพลิดเพลินในการปฏิบัติธรรมถูกตามทฤษฎีของพระพุทธเจ้าแล้วจึงสร้างประโยชน์ตนและประโยชน์ท่านไปพร้อมพร้อมกันในขณะที่ปฏิบัติธรรมของทุกๆคนและจะเจริญเร็วพร้อมกันนั้นเราเรียกอันนี้ว่าสุขาปฏิปทาขิปปาภิญญา [ไม่สามารถถอดข้อความได้]