260105-626 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ033.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2526 อภิณหปัจจเวกขณ์ (53 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์21 KB
วันที่แก้ไข12 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

ธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันประจำวันพุธที่ 5 มกราคมพุทธศักราช 2526 โดยพ่อท่านพระครูที่รักที่พุทธสถานสันติอโศกให้ผู้มาปฏิบัติธรรมแล้วก็คงจะได้รับทราบดีว่ากิเลสนี้ไม่ใช่ของเล่นนะไม่ใช่เรื่องที่จะนึกคิดโมเมเอาง่ายๆแม้คนเป็นจำนวนมากที่ฝ่ายทำในพวกเราไม่ใช่น้อยๆเลยที่มาเรียนรู้และมาพยายามภาคเรียนปฏิบัติและยิ่งปฏิบัติไปพากเพียรไปก็ยิ่งรู้ว่ากิเลสมีจริงและเราก็ได้ปฏิบัติประ ไปให้กิเลสนั้นลดลงลดลงก็เห็นจริงว่ากิเลสลดลงลดลงได้จริงเราเรียนปริยัติเราเรียนเหตุผลภาษาทฤษฎีต่างๆก็เป็นเหตุผลภาษาทฤษฎีต่างๆสำนักอื่นที่อื่นเขาก็เรียนเหตุผลภาษาอาจจะมีทฤษฎีแนวทางวิธีการปฏิบัติไม่เหมือนกันซึ่งบางทีเราเห็นว่านอกจากไม่เหมือนกันแล้วยังไม่เป็นไปเพื่อละกิเลสแท้ด้วยเราก็เห็นเราก็รู้ที่อื่นเขาทำแล้วกิเลสลดหรือไม่ลดเราก็ดูๆเขาเราก็ดูของเราที่เราปฏิบัติและกิเลสลดหรือไม่ลดเราก็ดูของเราเป็นปัจจัตตังที่แท้ก็เชื่อแน่ว่าพวกเราได้รู้จริงแต่มีจริงเห็นจริง เราเคยโกรธเราเคยโลภมากมายเราก็มาเสียสละได้แม้จะในช่วงหนึ่งระยะหนึ่งเราก็มาทำได้บางคนช่วงก็ไม่ใช่น้อยหลายปีบางคนเป็นสิบปีเราก็รู้ว่าเรามาอยู่อย่างไม่ต้องทนและเราก็ไม่เห็นจะต้องวนเวียนกลับคืนไปอย่างไรบางคนก็แน่ใจมั่นคงในสิ่งที่เราได้เลิกได้ละมาเป็นขั้นเป็นตอนตั้งแต่ระดับต้นกลางปลายตั้งแต่หยาบมากลางมาละเอียดเรื่อยๆตามลำดับเรื่องที่มีของจริงที่ได้ปฏิบัติมีของจริงเห็นได้ชัดอ่านได้แม้กระทั่งถึงจิตใจเพราะเราได้จ้างคราวเราได้เลิกได้ละแล้วเป็นความมั่นใจมั่นคงอย่างเด็ดเดี่ยวไม่มีหวั่นไหวแปรปรวน จะอยู่อย่างไรอย่างไรในโลกอีกเราก็มั่นใจว่าเราจะไม่วนเวียนไม่เวียนกลับบางอย่างเราก็ลดได้แม้จะถึงไม่ทันแล้วจะไม่ถึงขั้นว่าเราจะยืนยันว่าไม่เวียนกลับอีกเราก็รู้ว่ามันลดได้มากจนไม่ยากไม่ลำบากอะ

อ่านต่อ

ไรเลยแต่มีเหลือเศษเหลือรอยอะไรอยู่บ้างเล็กๆน้อยๆเราก็จะรู้ซึ่งมันมีก็มีทิศทางไปสู่ความมดจบเหมือนอย่างกับบางอย่างที่เรามั่นใจเด็ดขาดได้เช่นเดียวกันนอกนั้นก็มีระดับจิตจางกลายเป็นระดับเป็นชั้นเป็นช่อเป็นชั้นเป็นระดับมาอีกสิ่งเหล่านี้เป็นหลักฐานยืนยันแก่ผู้ปฏิบัตินี้มีผลจริงหรือไม่และผลมันได้เหล่านั้นแล้วมันมีสภาพไปจนกระทั่งถึงมีตัวอย่างอันสูงสุด ไปเวียนวนกลับถอนสิ้นอาสวะเกิดปัญญาญาณหยั่งรู้มั่นอยู่เหนือโลกคืออะไรแม้เราสัมผัสมันเราอยู่บนมันเกี่ยวข้องกับมันอีกเราก็ไม่เป็นปัญหาและเราก็ไม่คิดอยากจะมาอนุโลมอะไรให้แก่ตนอีกเราสามารถที่จะอยู่เหนือมันแม้คนอื่นเขาจะเดือดร้อนเราก็ไม่ได้เดือดร้อนจิตใจไม่หวั่นไหวจืดสะอาดวางปล่อยได้สนิทใจเราก็จะรู้ของจริงนั้นเป็นรูปลอยทีละเล็กทีละน้อยทีละเรื่อง 2 เรื่องชัดเจนขึ้นไปเรื่อยๆนี่เป็นเครื่องพิสูจน์ที่ได้พยายามหาทางแน่เราเห็นกันว่าจิตว่างจิตสะอาดจิตวิมุตจิตหลุดพ้นตั้งแต่ตัวอย่างเบื้องต้นตั้งแต่ส่วนบางส่วนไปจนกระทั่งมีอะไรต่ออะไรได้ชัดเจนขึ้นยิ่งขึ้นยิ่งผู้ใดมีมากแล้ว จนกระทั่งถึงโลกหยาบๆแน่ใจมั่นใจหมดโลกถึงกลางกับรถต้องไปมากหลายไปหาโลกปลายๆเหลือเศษเหลือสร้อยเยือกอีกเล็กๆน้อยๆเราก็จะเข้าใจว่าในทิศทางนี้มันยิ่งมั่นใจมันยิ่งให้ความเชื่ออย่างเด็ดขาดเห็นความจริงอย่างเด็ดขาดของเราและเราก็จะรู้อีกดังที่กล่าวแต่ต้นแล้วว่ากิเลสนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นเลยโดยเฉพาะมานะอาตมาเห็นมานะที่มันพาให้คนตกหล่นมากหลายในพวกเราอาตมาก็เก่งเท่านี้มานะเป็นกิเลสเบื้องสูงเป็นผู้ทำภาคิยสังโยชน์ซึ่งมีตั้งแต่ปัจจยหยาบต่ำตั้งแต่พื้นๆกิเลสเบื้องต้นก็มีมานะหยาบคายด้วยรุนแรงด้วยเพราะฉะนั้นเรา ล้างมานะไม่ใช่ว่าเราไม่ลดมานะตั้งแต่ตำๆก็ต้องลดแล้วมานะหยาบคายต่ำๆก็มีเยอะนะพวกเรามานะนี่ทำให้เราตกหล่นไปได้ง่ายๆไม่ใช่ตัวกามทำให้ตกหล่นก็มีแน่นอนไม่มีปัญหาและเบื้องยาเบื้องต้นด้วยหมดก่อนมานะได้ส่วนมานะที่มันหมดหลังก็เพราะมันใหญ่กว่ากันมันมากกว่ากามมานะนี่ถือตนถือตัวแม้แต่ตัวเล็กๆตัวน้อยๆเกิดแม่ๆออกมาไม่ทันใดเลยมันก็มีมานะแล้วเด็กก็ตามและผู้ใหญ่แล้วไปคิดยังไงมันจะไม่มีมานะมันก็ยิ่งมีใหญ่เสียงมันก็ยิ่งมีมากยิ่งโตวันโตคืนยิ่งพ่อก็มานะก็ไปถ้าเกิดว่าเราไม่รู้เท่าทันยิ่งปฏิบัติดีปฏิบัติชอบก็ยิ่งบวกมานะเข้าไปอีกถ้าไม่รู้เท่าทัน อยู่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบยิ่งดีจริงด้วยมันยิ่งหยิ่งผยองใหญ่โตมันซ้อนอย่างนี้ซะด้วยมานะเพราะฉะนั้นขอให้พวกเราสำนึกสังวรสำรวมกันให้มากลดตัวลดตนไปเถิดพยายามมีบทฝึกหัดเพื่อที่จะลดตัวลดตนแม้แต่กรรมวิธีพระพุทธเจ้าท่านพาทำอยู่ปริวาสทำโน่นทำนี่เพื่อที่จะลดมันจะลดจริงๆจะเห็นได้พวกเรานี่หลายคนไม่ยอมลดมานะไม่ยอมลดตัวลดตนลดกรรมกิริยาลดพฤติกรรมแม้แต่การงานแม้แต่รายจ่ายซึ่งจะเป็นการขัดเกลารถตัวรถตนไม่ทำหรอกไม่หยิบโยงอยู่เป็นศักดินาเป็นตัวถือตัวถือตนอยู่อย่างนั้นแหละมันทำให้เราไม่ลดตัวตนไม่ลดขี้เกียจไม่ลดความ ซื้อสักถือสีแล้วเราก็จะบอกว่าเราทำไม่เป็นทำไม่เป็นคนก็รู้ทำเธออย่างเต็มใจขัดเข้าไปถ้าทำให้เป็นจริงๆก็จะไล่ไปเองครับเพราะว่าทำของเขาเสียเขาก็ไม่ให้ทำเองแหละหรือแม้เราจะค่อยๆทำอย่างผู้ไม่เป็นก็เป็นผู้น้อยเมื่อทำอะไรไม่เป็นเราก็เหมือนกับคนลูกน้องเขาลูกมือเขาเป็นผู้น้อยก็ทำตามที่เราพอทำอย่างยิ้มแย้มแจ่มใสไม่คิดว่าตัวเองเมื่อทำไม่ได้ดีสิ่งไม่ดีหรือว่าสิ่งที่ยังไม่เก่งเราก็ทำได้เราจะไม่เก่งทุกอย่างในโลกไม่ได้บางอย่างต้องเป็นลูกมือเขาบางอย่างเรานำหน้าเขาบางอย่างเราเก่งกว่าเขาเพราะฉะนั้นถ้าทำอะไรไม่ได้เป็นเจ้าเป็นนายไม่ได้เป็นหัวหน้าไม่ได้เป็นใหญ่ฉันไม่ทำนี่คือมานะอันยิ่งยอดของมนุษย์ ฉันไม่ถนัดอันนี้ฉันไม่เป็นอันนี้ฉันไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ได้และมันมีอะไรแปลกๆอยู่ว่าวิชาอย่างนี้นะฉันไม่ต้องเรียนวิชานี้ขี้หมูขี้หมาอย่างนี้หรือว่าวิธีการงานกระทำอย่างนี้ใครมันก็ทำได้ปล่อยเขาเถอะการที่จะทำสมานัตตตาหรือการสมานตนเข้ากับหมู่กับกลุ่มนั้นมันมีนัยยะแยกคลายมันมีอะไรลึกซึ้งแสดงถึงน้ำจิตน้ำใจแสดงถึงความสมานประสานแม้เราจะใหญ่ในบางจุดบังการบางงานแต่บางสิ่งบางอย่างบางงานนั้นเราต้องเล็กและเล็กจริงๆเพราะเราทำสู้เขาไม่ได้จริงๆเราทำไม่เก่งเท่าเขาก็ต้องรู้สัจจะตามความเป็นจริงมันทำให้เราเนี่ยหัดดูเป็นลูกน้องคนอื่นเก่งไม่เท่าคนอื่นในบางสิ่งบางส่วนในบางเรื่องบางราวเรา ไหมต้องได้ถ้าไม่ได้ก็ยังเหลือมานะอยู่นั่นเองขอให้พวกเราเรียนรู้ให้ดีในเรื่องมานะเดี๋ยวจะทำให้กลุ่มหมู่โตไปไม่ได้มีแต่จะแตกในแล้วก็แตกใหญ่มันไปที่สุดพร้อมจะแปลว่าสามัคคีธรรมไม่มีการลดละกิเลสตัวที่จะทำให้เกิดการแตกระแหงร้าวรานเพราะมานะนี้มันจะทำให้สามัคคีธรรมเจริญไปไม่ได้ถ้าสมมุติว่าเรารู้กิเลสและละกิเลสจึงสามัคคีธรรมก็จะเป็นจริงและกลุ่มหมู่หรือว่าคณะก็จะสอดคล้องใหญ่กว้างขึ้นไปเรื่อยๆเพราะอย่าประมาทอย่าเห็นว่ามันเป็นเรื่องง่ายมันเป็นเรื่องที่รู้ตื้นรู้เขินเป็นอันขาดมีกำชับเรื่องมานะไม่ว่าจะเป็นนักบวชแล้วไม่ว่าจะเป็นฆราวาส สิ่งอยู่ด้วยกันทะเลาะเบาะแว้งกับเน่าก็งอกไอ้โน่นไอ้นี่กระทบกระเทือนอะไรกันพวกนี้สังเกตดีๆเถอะเรื่องของการมันน้อยเรื่องของมานะนี่แหละมากเรื่องก็มาหน้านี้แรงมากที่จะต้องทำอะไรไม่สะดวกทำอะไรไม่สอดคล้องทำอะไรไม่เป็นไปได้ยากขึ้นเรียบร้อยมีพลังมากก็เพราะว่ามันมีอะไรอยู่ในใจมันไม่อยากจะร่วมมันไม่อยากจะรวมมันไม่อยากจะอะไรมันเป็นเรื่องของมานะถือตัวถือตนถือศักดิ์ถือศีลถึงงานถึงการถือเราถือเขาอยู่อย่างนั้นนั่นเองนะขอให้พวกเราได้อ่านให้ละเอียดให้แยกคลายให้วิจิตรพิสดารทีเดียวให้เป็นหนี้สุขุมและเราก็โน้มตัวตนยอมลองฝึกทำจิตใจของเราทำที่กายของเราทำ ตัวของเราพยายามดูซิว่าอย่างนี้อย่างนี้เราจะเป็นไปได้ไหมเมื่อทำแล้วเราก็ทำถึงงุบงิบของตัวของตัวไม่อยากจะไปขลุกขลิกไม่อยากจะเกี่ยวกับใครทั้งๆที่เปิดเผยก็ได้เกี่ยวข้องก็ได้แต่ฉันจะต้องทำของฉันของฉันของฉันพวกนี้ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องของมานะเป็นเรื่องของตัวถือตัวถือตนทั้งสิ้นมีละเอียดกว่านี้เท่านี้เป็นเพียงและเชิงหยาบๆเท่านั้นขอให้เรารู้ว่าคำกริยาสัมมากัมมันตะสัมมาอาชีวะแม้แต่สัมมาวาจาสัมมาสังกัปปะฉันคิดทั้งพูดทั้งกระทำลงไปจริงๆทุกอย่างเมื่อไม่มีกิเลสแล้วมันไม่มีอะไรขัดเขินมีแต่ไปสอดคล้องราบรื่นเปิดเผยรวมใจกันแล้วเราก็จะรวมทั้งกายและเราก็จะสนับสนุนทุกคนเอื้อเฟื้อเกื้อกูลกันผู้ใดทำไม่ได้ทำไม่ดีเราจะให้หยุดก็บอกกันไป เพราะว่าอันนี้มันเสียก็ต้องรู้ว่าเรามันทำไม่ได้ดีจริงๆก็จะไม่ยอมรับว่ามันเสียมันไม่ดีก็เปิดโอกาสให้ผู้อื่นเขาเถอะเราว่างๆแล้วมีโอกาสแล้วอยากจะหาจะฝึกค่อยๆหัดค่อยฝึกถ้าเผื่อว่าประสงค์จะทำหรือแม้ไม่ประสงค์เราก็ต้องแสดงความยื่นมือความไม่รังเกียจความที่มีใจเอื้อมีใจแม้เราทำไม่ได้หรือไม่ได้ทำร่วมเราก็มีความแสดงออกการแสดงออกที่สื่อเห็นว่าเรามีน้ำใจแม้เราไม่มีน้ำมือถ้าผู้ใดรับได้และเราไปศึกษาฝึกฝนปฏิบัติประพฤติเราก็จะเจริญเจริญยิ่งขึ้นการกอบกู้ศาสนาหรือการทำประโยชน์ตนประโยชน์ท่านที่เราได้ภาพเพียงกันอยู่นี้ก็จะประสบผลเจริญ เจริญยิ่งยิ่งขึ้นไปได้ตลอดนิรันดร์

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน