230413 ไตรลักษณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ022.txt

ตานุทิฏฐิสูตร 3 สูตรนี้ถ้าเข้าใจถ้ารู้ไตรลักษณ์แล้วอ่าน 3 สูตรนี้สว่างเลยอาจจะบรรลุธรรมเป็นอรหันต์ผลผู้ที่ถึงไตรลักษณ์ถึงอนัตตาอนัตตาคือความเป็นอรหัตผลผู้ที่เกิดสภาวะอนัตตาถึงอนัตตานั้นคือผู้ที่มีสุภาพคุณมีสุญญตาคนมีนิพพานคนมีวิมุตไม่ใช่หมายความว่าเข้าใจความหมายคำว่าอนัตตาโดยภาษาโดยความนึกคิดแล้วก็จะเป็นผู้ที่เห็นอนัตตาหรือว่าเป็นผู้ที่เห็นไตรลักษณ์เป็นผู้ที่รู้ใจรักเปล่าเลยเปล่าเลย No เลยไม่ใช่เลย [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ทุกข์มันไม่ได้อยู่ที่ลูกของดินน้ำไฟลมทุกข์มันไม่ได้อยู่ที่นี่ทุกข์มันอยู่ที่ตัวทุกข์ตัวสุขตัวที่จะแก้อริยสัจตัวที่จะเป็นอริยสัจมันอยู่ที่จิตจิตเจตสิกรูปนิพพานนี้เป็นปรมัตถ์รูปคำนี้ไม่ใช่รูปดินน้ำไฟลมรูปคำนี้เป็นรูปเป็ดหรืออรูปประจิมเพราะฉะนั้นผู้ที่จะเป็นอย่างนี้ต้องเป็นผู้ที่มีฌานมีชานที่จะรู้รูปพระจิตมีฌานแล้วก็จับรูปเป็นรูปพระจิตจึงจะเห็นไตรลักษณ์เป็นนั่งหลับตาว่าจะเห็นไตรลักษณ์แล้วก็ไปนั่งพูดกันพวกสายหลับตาก็บอกโอ้ยนั่งหลับตาแล้วก็เห็นรูปนามเกิดดับเห็นพระไตรลักษณ์เกิดดับเกิดดับเกิดดับแต่อะไรเข้าใจหลักยังไง รูปนอนยังไงเขาก็พูดไม่ออกเห็นต้องเห็นเองเป็นเองเขาก็ว่าไปเป็นรูปปั้นรูปแสงรูปสีไตรลักษณ์เกิดดับเป็นความเกิดที่เป็นการสร้างจินตนาภาพสร้างมโนมยาอัตราขึ้นแล้วก็สมมุติอันนึงแล้วว่ามันเกิดมาจากโอ้เห็นแล้วเห็นแล้วเห็นเองเอามาบอกคนอื่นบอกไม่ถูกเอาภาษามาบอกประกอบบ้างพูดไม่ออกอาตมาก็เห็นใจเหมือนกันในคนที่พูดไอ้เรื่องที่มันไม่มีไม่มีเรื่องตัวตนสมมติเองให้คนอื่นฟังเนี่ยมันไม่ออกหรอกเพราะอาตมาแม่รู้สัจธรรมอาตมาก็ยังพูดสู่พวกคุณฟังนี่ก็ยังรู้สึกว่าเอ๊ะทำไมเราอธิบายเขาไม่เข้าใจสักทีมาอ่านดูก็บอกว่าเออมันก็ชัดนะมาชวนไปในทางเอกเราก็พูดเก่งจะตาย อธิบายไว้ก็ชัดๆแต่ทำไมคนมันไม่รู้นี่ก็หนังสือก็ออกมาก็นานบรรยายไปก็หลายเที่ยวเราก็พูดผ่านตอนนี้อาตมามันมาแน่ใจแล้วมันมามั่นใจว่าเกิดนิรุตติปฏิปปฏิสัมภิทาญาณเกิดความมั่นใจในเรื่องของสันติทายาในด้านประวัติศาสตร์มาฟังหลายคารมมาเนี่ยหลายเที่ยวแล้วแน่ละคราวนี้จะต้องพูดให้รู้เรื่องให้ได้อธิบายแม้แต่คนธรรมดาอาตมาถึงวันนี้อยากจะพิสูจน์ดูว่าอย่าว่าแต่พวกเรานี่จะฟังอนิจจังทุกขังอนัตตาออกวันนี้พวกคุณเนี่ยฆราวาสจะฟังนี่จากอนิจจังทุกขังอนัตตาออกแน่ๆอาตมาจะขอเริ่มด้วยหลักฐานในงานพวกเราเนี่ยได้ปฏิบัติธรรมกันมาได้อะไรๆ พอสมควรค่อยๆไล่ไปเรื่อยๆฟังไปดีๆอาตมาจะเล่าตั้งแต่ต่ำๆจะพูดโยงใจตั้งแต่ลักษณะต่ำเริ่มต้นตั้งแต่อบายมุขผู้ที่ขออ่านสูตรให้ฟังก่อนนะสูติบัตรดีๆนะเดี๋ยวอาตมาอ่านสูตรนี้เป็นเป็นตัวเป็นตัวแม่บทก่อนพออ่านสูตรที่เป็นแม่บทแล้วก็เดี๋ยวอาตมาจะอธิบายแล้วอาตมาจะอ้างถึงอ้างถึงแม่บทเนี่ยเดี๋ยวก็เดี๋ยวก็สบายนะฟังดีๆครั้งนั้นแหละภิกษุรูปหนึ่งเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับครั้นแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคว่าถ้าแต่พระองค์ผู้เจริญบุคคลรู้อยู่อย่างไรเห็น กูอย่างไรจึงจะมิจฉาทิฏฐิได้ดูไปพลางๆจึงจะเล่านิทานได้พระผู้มีพระภาคตรัสว่าดูกรภิกษุบุคคลรู้เห็นจักษุแลโดยความเป็นของไม่เที่ยงคำว่าเป็นของไม่เที่ยงนี่คืออนิจจังไม่จริงไม่เที่ยงนี่อนิจจังคือตัวนี้ระบบบุคคลรู้เห็นจักสุขแลโดยความเป็นของไม่เที่ยงจึงจะละมิจฉาทิฏฐิ รู้เห็นรูปด้วยความเป็นของไม่เที่ยงจึงจะละมิจฉาทิฏฐิได้รู้เห็นจักษุวิญญาณโดยความเป็นของไม่เที่ยงคำว่าเป็นของไม่เที่ยงนี่ทีไรล่ะให้นึกถึงคำอนิจจังทุกทีหมายความว่าเป็นสิ่งเป็นเป็นอนิจจังนั่นแหละแต่เขาแปลคำอนิจจังมาด้วยความเป็นของไม่เที่ยงจึงจะมิจฉาทิฏฐิได้รู้เห็นจากสุขสัมผัสโดยความเป็นของไม่เที่ยงจึงจะมิจฉาทิฏฐิได้รู้เห็นแม้สุขเวทนาทุกขเวทนาหรืออทุกคำว่าสุขขเวทนาที่เกิดขึ้นเพราะจักษุสัมผัสเป็นปัจจัยโดยความเป็นของไม่เที่ยงจึงจะมิจฉาทิฏฐิได้ ต่อมาก็บรรลุมงคลผู้รู้เห็นหูรู้เห็นเสียงนี่ LINE มาด้วยแล้วก็รู้เห็นจมูกรู้เห็นกลิ่นรู้เห็นลิ้นและรู้เห็นรถรถรู้เห็นกายและรู้เห็นสัมผัสกายรู้เห็นใจโดยความเป็นของไม่เที่ยงคือมันเหมือนกันหมดอ่ะทุกข์ทวารทวารทั้ง 6 เนี่ยนะเป็นของไม่เที่ยงจึงจะมิจฉาทิฏฐิได้รู้เห็นธรรมารมณ์โดยความเป็นของไม่เที่ยงจึงจะได้รู้เห็นมโนวิญญาณโดยความเป็นของไม่เที่ยงจึงจะได้รู้เห็นมโนสัมผัสโดยความเป็นของไม่เที่ยงจึงจะรับมิจฉาทิฐิได้รู้เห็นสุขกับเวทนาทุกขเวทนาหรือเวทนาที่เกิดขึ้นเพราะมโนสัมผัสเป็นปัจจัยโดยความ ของไม่เที่ยงจึงจะมิจฉาทิฐิได้ดูกรภิกษุเมื่อบุคคลรู้อยู่อย่างนี้เห็นอยู่อย่างนี้จึงจะละมิจฉาทิฐิได้อันนี้สูตรที่ 1 มิถุนายนสูตรที่ 2 สักกายะทิฐิสักกายทิฏฐิก็เหมือนกันหมดแตกต่างกันอยู่แต่ว่ารู้เห็นเป็นทุกข์ไม่ใช่เป็นของไม่เที่ยงเหมือนอย่างเมื่อกี้ทุกอันต่างกันอยู่ตรงนี้เท่านั้นต่างกันอยู่ว่ารู้เห็นเป็นทุกข์จึงจะละสักกายทิฏฐิได้เริ่มต้นเห็นอริยสัจตอนนี้เองผู้ใดเห็นอริยสัจคือผู้นั้นเห็นทุกข์เพราะฉะนั้นจะเป็นอริยสัจจะเป็นอริยะอริยบุคคลหรืออริยสัจจังตรงนี้ อริยสัจเนี่ยจะเห็นกันตรงนี้จะเป็นภาคกลางภาพต้นนี่ยังไม่นับถือว่าเป็นอริยสัจแท้เป็นแต่เพียงญาณปัญญาบางคนอาจจะมีปัญญามากเข้าใจได้เฉยๆแต่ยังไม่ถึงขนาดเห็นทุกข์ซึ่งเป็นความทนได้ยากเป็นความที่จะต้องหาทางออกผู้ใดรู้สึกว่าทนได้ยากจะหาทางออกผู้นั้นเรียกว่าอริยบุคคลผู้ได้เห็นเข้าใจด้วยปัญญาด้วยญาณเฉยๆว่ามันเป็นทุกข์ให้มันเป็นอนิจจังเป็นของไม่เที่ยงมันไม่ใช่ของจริงรู้ว่ามันไม่ใช่ของจริงเช่นเห็นความสุขก็ไม่ใช่ของจริงเห็นความอร่อยไม่ใช่ของจริงอะไรนี่ปัญญาอาจจะคำนวณได้ต้นดาวได้แต่ว่ายังไม่ถึงขั้นเกิดอาการว่า แหมอันนี้มันเป็นทุกข์เราต้องหาทางดิ้นรนออกหรือว่าเรามันเป็นทุกข์เห็นชัดจริงๆแล้วเราก็ไปหาศีลหารถมาปฏิบัติเพื่อที่จะพ้นทุกข์ถ้าผู้ใดยังไม่ถึงขั้นนี้ยังไม่เกิดอริยสัจยังไม่เริ่มต้นจะเป็นอริยบุคคลยังไม่พยายามจะทำลายไอ้กิเลสจึงไม่เรียกอริยบุคคลเมื่อผู้ใดเริ่มต้นเห็นแล้วก็ทำจริงทำจริงจนจางคลายเบาบางอนิจจังปัดสีราคาลูกปัดศรีวราห์แปลว่าจางคลายจางคลายลงจางคลายจบลงจนกระทั่งถึงเวลาคานอุปศรีจนนิโรธารามได้เห็นปัดสีนี้เห็นความดับเห็นทุกข์ดับเห็นกิเลสดับเห็นความไม่ให้ไปหลงว่าเป็นตัวตนนั้นหายไป ไปเลยจนดับจริงๆเรียกว่ามันไม่เป็นตัวตนเรียกว่าอนัตตามันไม่เป็นแล้วตัวตนดับได้จึงจะเรียกว่าผลวิมุตหรือผลอรหัตตผลหรือเป็นผลที่แท้ความมีตัวตนนั้นดับไปจริงๆความมีตัวตนในระดับไปจริงๆนะความเป็นรถของรถของโลกนั้นดับไปจริงๆจึงไม่ใช่เรื่องมันนั่งคิดเอาเข้าใจอ่านว่าอ๋ออนัตตาแปลว่าความไม่มีตัวตนไม่มีตัวตนน่ะที่นี่ไปถึงสูตรที่ 3 อัตราวัตถุมีข้อความเหมือนกันหมดกัมพูชาที่สุดกับศักยะทิฐิสุดสูตรต่างกันอยู่ที่ว่าเมื่อเห็นรูปก็ดีหรือเห็นจากสุขแล้วก็เห็นจากสุขสัมผัสโดยความเป็น ต่างกันอยู่ตรงนี้อัตตานุทิฏฐิอันแรกมิจฉาทิฏฐิเนี่ยโดยความเป็นอนิจจังหรือลมเป็นความเป็นของไม่เที่ยงของไม่จริงตอน 2 มานี่โดยความเป็นทุกข์ตอนสามาถโดยความเป็นอนัตตาเมื่อโดยเห็นโดยความเป็นอนัตตามันเห็นเลยนะเห็นโดยความเป็นของไม่มีจริงๆไม่ใช่เห็นโดยความเข้าใจแต่ว่าเห็นว่าอารมณ์จิตของเรานี่มันเสพอร่อยเห็นอาคมเสพนั้นหมดตัวตนไปจริงๆไม่มีอารมณ์เสพนั้นจริงๆจึงจะเรียกว่าเห็นเป็นอนัตตาไม่มีตัวตนเสพมันไม่มีความเสพมันจึงจำเป็นวิ ฟังคนที่ได้เข้าใจแต่ว่ามันไม่มีตัวตนตัวเองยังพะงาบพะงาบเสพทั้งกามแล้วยังจะบอกจิตว่างไม่จริงแต่คนที่เขาว่างจริงๆแล้วเขาแตะต้องเรื่องเกี่ยวกับรูปรถขึ้นเสียงสัมผัสเขาก็ไม่มีความเสพแล้วก็จริงอีกเหมือนกันน่ะมันตีกลับแต่ผู้ที่ตัดกิเลสอย่างนั้นได้จริงแล้วถ้าจะให้เขาไปเกี่ยวข้องกับการไปเกี่ยวข้องกับสิ่งนั้นสิ่งนี้เขาจะต้องทำเพื่อผู้อื่นถ้าเขาไม่เพี้ยนเขาไม่พยายามเข้าไปทำอ่ะมันเมื่อยมันไม่มีประโยชน์อะไรเขาเองก็ไม่อยากทำแต่ถ้าเผื่อว่าด้วยกรุณาที่คุณด้วยความเกื้อกูลด้วยโพธิสัตว์ด้วยความยำกุศลให้ถึงพร้อมด้วยความเกื้อกูลผู้อื่นเขาจะทำไปเพื่อผู้อื่นก็จะไปแตะรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสก็เพื่อผู้อื่นโดยตัวเองไม่มี อนัตตาอยู่อย่างเก่าไม่มีตัวตนอยู่อย่างเก่าแต่อันนี้หารู้ได้ด้วยกันไม่ของใครของมันเดาไม่ได้เป็นจริงเพราะฉะนั้นอยู่ๆยังจะบอกว่าสูบบุหรี่ปุ๋ยอยู่แล้วถ้าไม่มีค่าอะไรหลวงปู่แหวนสูบบุหรี่ปีๆเลยบอกพระอรหันต์กับผีอะไรแค่รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสแค่นี้ยังไม่รู้เรื่องสูบมวลเท่านั้นบุหรี่ใช้ไชโยมวลชนนั้นน่ะคาบไม่ได้วางปากไอ้ข้าวไม่ได้วางป่าในเรื่องอะไรอ่ะมันเรื่องติดไม่ใช่อะไรหรอกเราอารมณ์ตัวเองจิตตัวเองยังไม่รู้เลยติดของเสพติดแค่ต่ำๆแค่นี้ยังไม่ละเว้นเลยเนี่ยแล้วยังจะมาบอกว่าตัวเองเป็นอรหันต์หรือว่าใครอื่นตัวเองอาจจะไม่บอกคนอื่นเป็นดาวคนอื่นเป็นดาวอ่ะแล้วก็ไปลือกันไม่เข้าเรื่อง ถ้าอยู่นอกศาสนาอื่นอาตมาไม่แตะต้องนะแต่นี่มาอ้างว่าอยู่ในศาสนาพุทธอาตมาเองจะต้องพูดเพื่อกันไม่ศาสนาพุทธนี้ผิดพลาดและไม่ใช่ให้คนหลงผิดไม่ใช่คนหลงผิดไม่เช่นนั้นและศาสนาก็ชิบหายหมดสิความรู้ต่ำๆยังไม่ได้ชั้นสูงอะไรเลยยังไม่มีแล้วจะไปยกกันถึงเป็นอรหันต์ชิบหายหมดศาสนาจะได้เรื่องอะไรไอ้อย่างนี้เขาเรียกว่าไม่รู้แม้จะนั่งหลับหูหลับตายังไงก็ไม่รู้นั่งเราพูดว่าตานั่นแหละมันยิ่งไม่รู้แต่ถ้าพยายามจะพิจารณาจะหลับตาก็ได้ไม่หลับตาก็ได้ถ้าเรามีสมาธิเพียงพอมันจะได้มันจะต้องศึกษาอาทิตย์นี้อาตมายกสูงนี่จริงๆก็คงจะจำกันยากแต่ก็คงพอเข้าใจคร่าวๆในความ ความสัมพันธ์ของบทแม่บทนี้นะอาทิตย์นี้อาตมาจะอธิบายเป็นภาษาง่ายๆก่อนอื่นก็จะอธิบายถึงคำว่าอนิจจังสะกดนะอนิจจังนี่หมายความว่าไม่จริงไม่เที่ยงอันนี้จะต้องยกสภาวะธรรมเช่นว่าคุณเคยติดเอาแต่หยาบๆระบายออกมาก่อนเอายกตัวอย่างทางด้านฝ่ายชายเคยติดเหล้าติดบุหรี่แล้วก็จะมีสภาวะอย่างหนึ่งเราหลงว่ามันเป็นตัวตนของความอร่อยเรียกในภาษาบาลีว่าอัสสาครับ รสอร่อยไอ้ตัวตนของรสอร่อยเนี่ยนึกว่ามันเป็นตัวตนจริงนึกว่ามันมีเศษที่อะไรอร่อยทุกทีดื่มเหล้าก๊อกแหม่ชื่นใจอร่อยแต่เปล่ากินไปพอสักหน่อยแก้วแรกอร่อยคุณแก้วต่อๆไปไม่ค่อยอร่อยแล้วยิ่งเมายิ่งไม่รู้เรื่องเนอะไม่ค่อยรู้เรื่องหรอกรสชาติไม่รู้เรื่องไม่ได้อร่อยๆอะไรหรอกแต่ก็หลงว่าอร่อยด้วยความโง่ไอ้ความไม่เที่ยงความไม่ส่งที่ความไม่คงอยู่อย่างเดิมไอ้ตอนแรกอร่อยแก้วแรกอร่อยแก้วที่ 2 ก็ไม่อร่อยเท่าหรือแม้แต่แก้วที่ 2 อร่อยแก้วที่ 3 ไม่อร่อยแก้วที่ 3 อร่อยแก้ที่สีไม่อร่อยสลับสับเปลี่ยนกันอย่างนี้ยังได้เลยนี่คือ ความไม่เที่ยงความไม่จริงความไม่ส่งอยู่อย่างเดิมความไม่เป็นจริงอยู่อย่างเดิมคืออะไรคือรถต่างๆเนี่ยที่เราไปหลงมันนึกว่ามันเป็นของจริงคนเราจิตอารมณ์หรือรสชาติพวกนี้เพราะแม่ขนาดนี้สมมุติว่าผู้ชายเนี่ยติดเหล้าแล้วรสอร่อยผู้หญิงก็เห็นไหมเสื้อตัวสวยถ้าได้มานะอร่อยเหลือเกินชื่นใจมีรสชาติเป็นสวรรค์พอใจเหลือเกินเครื่องแต่งตรงแต่งตัวนี่แค่อบายมุขนะต่อไปจะบอกรสอร่อยของท่านที่สูงขึ้นเป็นสังโยชน์สูงขึ้นจากอบายมุขมาเรื่องการจากกามมาหาผีนะมีพระว่าเป็นรสอร่อยจากจีนนะมีพระมหาอุทัยจะมาหาวิธีจีบสาวว่าเป็นรสอร่อยจ่าวิจิกิจฉาไปหา ถามว่าเป็นรถอะไรจากอวิชชาไปหาความไม่ยินดีว่าเป็นรสอร่อยจากความไม่ยินดีไปหากุศลหรืออกุศลว่าเป็นรถไม่อร่อยเป็นรสอร่อยมันหลงอย่างนี้เป็นระดับๆๆไปเลยเพราะฉะนั้นขณะนี้เป็นการแตกกามไปเสพอบายมุขการที่แปลว่าความพยายามมันอยากเสพแล้วมันก็เสพต้องการจะเสพสิ่งที่โง่ๆเงาๆพวกนี้เป็นอบายมุขนี้เป็นนรกหัวหน้านรกนี่กำลังยกตัวอย่างหัวหน้านรกเมื่อมันไปมีรสอร่อยที่จริงสภาวะขนาดไหนก็เป็นรสอร่อยตัวเดียวกันเป็นอาสาทำเหมือนกันแต่เพียงปัจจัยคนละอย่างรูปรถติดเสียสัมผัสหยาบจนกระทั่งไปถึงละเอียดในระดับของการใช้ตาหูจมูกลิ้นกายพอเป็นระดับของจิตผีนั้น จิตในจิตแล้วฟุ้งซ่านก็ใช้จิตในจิตแล้วยิ่งอวิชชาวิจิกิจฉาอวิชชาไปยิ่งจิตในจิตใหญ่เลยยิ่งทำในทำเลยทีนี้ต้องใช้ปัญญาอันลึกซึ้งลงไปอันนี้พูดนำซะก่อนเกริ่นเป็นคร่าวๆเพราะฉะนั้นตอนนี้จะเริ่มต้นตั้งแต่พื้นฐานง่ายๆง่ายๆเป็นขั้นอบายมุขแล้วก็ไปหลงตัวตนฟังให้ดีนะตัวตนนี้มันมีตัวตนนะคนทั้งที่นั่งฟังทั้งหลายนี่ยอมรับไหมถ้าเป็นฝ่ายชายไม่ติดเหล้าไม่ติดบุหรี่ก็ไปหาของเสพติดอะไรเล่นไพ่เล่นโปรเล่นหวยหรือว่าทำอะไรมันเป็นอารมณ์อร่อยอ่ะเคยมีไหมเคยเป็นไหมนั่งสมมุติตามฝ่ายหญิงก็นั่นแหละเครื่องแต่งตัวนี่แหละบอกว่าเป็นอบายมุขแสนใหญ่ ไม่ได้เสื้อสวยจะต้องไปได้ไอ้เครื่องที่เขาล่อหลอกซึ่งเป็นเรื่องของผีเปรตไม่ต้องพูดกันใหญ่ๆอย่างนี้อยู่ดีๆไม่ว่าดีไปเอาอะไรมาป้ายมาเขียนมาทามาแหกหูแหกตาหลอกเขานั่นมันเครื่องแหกหูแหกตาหลอกมนุษย์หลอกผู้ชายเนี่ยใครที่มาใหม่ๆยังแต้มยังเขียนมาก็ขออภัยโดนผ่าเฉาะหน่อยก็แรงๆหน่อยนะอยู่ดีๆไม่ว่าดีไปเขียนมาหลอกเขาเดี๋ยวนี้มันหลอกจัดด้วยแล้วยกย่องกันเพื่อที่จะใช้จิตวิทยาหลอกกันไปสังคมชั้นสูงสังคมชั้นคนรวยถึงจะทำได้คนไม่รู้ว่าชาวบ้านต้องบ้านนอกไม่ค่อยมีอะไรก็ค่อยๆก็หลงไหลตามพวกเศรษฐีตามพวกที่อยู่ในสังคมชั้นสูงที่เขาบอกต้องทำอย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้ โลกมันจะชิบหายอยู่แล้วยังจะมาพูดอมพนำกันอยู่นี่ไม่ได้ต้องเปิดเผยก็เปิดเผยให้หมดสัจจะไม่ต้องเปิดเผยเพราะเมื่อไปหลงใหลอย่างนี้ก็มีอีกอันนึงฟังให้ดีนะอัดสาธุไทยกำกับไว้นิดนึงว่าอัสสาถ้ามันแปลว่ารถอร่อยแม้ตัวนี้น่ะมันร้ายจริงๆคำว่ารถอร่อยแถวนี้มันเอาคนไม่รู้จักผุดจะไม่รู้จักจะดับสิ้นไม่รู้เป็นอรหันต์ได้ก็ต้องเป็นตัวขับรถอร่อยเนี่ยนะถ้าพูดไปเห็นจริงว่าเริ่มต้นเข้าใจได้เข้าใจนะพอดีนะทิฐิแปลว่าความเข้าใจเริ่มต้นเข้าใจได้ว่า เอ้กินเหล้านี่หว่าอร่อยไอ้นี่มันไม่ดีจริงหรอกมันแล้วก็มันก็ไม่เที่ยงมันไม่จริงหรอกถ้าเราจะเลิกมันหรือว่าเราจะล้างมันเนี่ยมีเหตุผลด้วยว่าเห็นโทษเห็นภัยและเห็นความดีแล้วก็เห็นจริงว่าเออจริงๆด้วยนะเราเลิกมันได้นะหรือแม่ไม่เลิกมันก็ไม่เที่ยงบางทีเสพมันก็อร่อยบางทีมันก็ไม่อร่อยกินตามนั้นมันไม่เที่ยงมันไม่จริงนะเริ่มต้นเห็นอย่างนี้ครับเออมันชักเข้าท่าผู้ได้เห็นอย่างนี้เห็นความไม่จริงเห็นความไม่เที่ยงนี่เรียกว่ากำลังเข้าท่าแล้วกำลังพลมิจฉาทิฏฐิแล้วฟังให้ดีกำลังพลมิจฉาทิฐิล่ะจะเป็นความไม่อร่อยก็จะเป็นรถรถอร่อยของ อะไรก็ตามรสอร่อยนี่อาตมายกปัจจัยแค่เหล้าบุหรี่เครื่องแต่งตัวสำหรับผู้หญิงหรือเอาชัดๆสูงขึ้นมาอีกนิดนึงถ้าสูงสมัยนี้ใจสูงขึ้นมานิดนึงอารมณ์ของกามของเก่าเมถุนคนที่เห็นว่าการมีทุนนี้ไม่จริงอ่ะเศษบางครั้งก็ไม่เห็นไม่ได้เข้าท่าเลยบางครั้งก็เข้าท่าบางครั้งก็มีรถบางครั้งก็ไม่มีรถอย่างนี้เป็นต้นเอ๊ะมันไม่เที่ยงนี่ถ้าชักมีปัญญามีญาณสูงขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นเห็นว่าแล้วมันไม่ใช่ของจริงด้วยอันนี้เห็นเลยบอกว่าพระพุทธเจ้าท่านทำไมทิ้งแล้วพระพุทธเจ้าท่านดาบได้สนิทได้ท่านว่าไม่มีจริงๆได้ไอ้นี่ก็ไม่ใช่ของจริงสิแต่ว่าถ้าเรายังไปติดมันอยู่ อ้าวก็ตามติดบุหรี่ก็ตามเรายังทุกข์อยู่นะโดยให้ดีตอนนี้เป็นลูกศรอันนี้จังมาหาทุกขังเนี่ยมันไม่ใช่ตัวเดียวกันหรอกแต่มันกำลังเชื่อมโยงกันพอมันเป็นอันนี้จังเราก็ไม่รู้พอไม่รู้มันก็ไอ้ตัวเราหลงว่ามันจริงที่จริงมันไม่จริงเราบอกว่ามันเที่ยงที่จริงมันไม่เที่ยงแต่เราไปหลงแล้วก็คว้ามันอยู่ตลอดเวลามันจึงทุกข์จึงเป็นเหตุแห่งทุกข์เพราะเราจะโมเสคแต่ของไม่จริงเพราะเราจะต้องเอามันมาเที่ยงด้วยแก่แล้วสังขารไม่เที่ยงก็ยังไม่ได้ยาวจะไปอย่างสมมุติกาเมะทุนอย่างนี้ฝ่ายไม่รู้หรอกฝ่ายชายโดยเฉพาะคนจีนเนี่ยต้องไปซื้อโสมชั้นดีมากินเร่งไม่ต้องยาโป๊ต้องกินโป๊ะ ไปซื้อโสมซื้อโป๊มาเพื่อที่จะให้มันคงอยู่อย่างเก่าฉันจะต้องมีอารมณ์การอย่างเก่ากามไม่ย่อหย่อนนึกว่ามันเป็นของจริงมันไม่จริงแม้แต่สังขารทั้งกายมันก็ยังลดละลงให้ก็ไม่เชื่อจะต้องเอาอารมณ์จิตขึ้นมาให้มันได้ด้วยก็เลยกลายมีแต่อารมณ์จิตกายไม่ช่วยก็เลยกลายเป็นโรคจิตและกลายเป็นเท่าเขาเรียกเฒ่าหัวงูเขาเลยเข้าบ้ากามและเลอะเทอะใหญ่เลยเรื่องทุกข์ทั้งสิ้นต้องขนขวายต้องใฝ่หาต้องเสาะแสวงต้องดิ้นรนเป็นตัวทุกข์ทั้งสิ้นเพราะเราจะต้องหลงว่ามันเป็นรถอะไรหลงว่ามันของจริงลดลงมันของเที่ยงหลงว่ามันเป็นเรื่องที่จะต้องได้ต้องมีต้องเป็นอย่างนี้เป็นต้นนี่ยัง สูงขึ้นมาหน่อยจะเห็นชัดขึ้นนิดนึงเหมือนอย่างรถของกามอันนี้ตัวนี้ตัวง่ายๆหยาบๆแล้วก็น่าเกลียดเรานึกว่าเป็นรถเป็นชาตินึกว่ามันเป็นของที่จะต้องได้ต้องมีต้องเป็นแต่มันก็ไม่เที่ยงและดับได้อนัตตาได้ดับจนสนิทแล้วไม่มีตัวตนรถปักษาทางนี้ดับสนิทแล้วไม่มีรสชาติไม่มีอารมณ์จะอยากจะเป็นจะมีจะอร่อยไม่ไม่ถ้าเป็นอรหันต์เป็นพระอรหันต์เป็นอรหัตแต่บุคคลแล้วแม้จะสัมผัสสิ่งนั้นอยู่ก็เฉยๆแต่ไม่ต้องไปทดลองนะอย่าบ้าไม่ต้องไปทดสอบนะไม่ต้องไปทำอะไรบ้าๆบอๆในเรื่องลามกไม่ต้องในอบายมุขก็ไม่ต้องไปทดสอบ รายการก็ไม่ต้องไปทดสอบมันจะรู้แล้วมันจะแน่ใจมันจะแน่ใจแน่ใจแน่ใจแล้วมันจะเห็นจริงเห็นจริงมันจะเห็นความว่างจะเห็นความไม่มีตัวตนของอัจฉาไม่ใช่ตัวตนดินน้ำไฟลมไม่ใช่ตัวตนของธาตุดินธาตุน้ำไอ้นี่คือดินน้ำลมนี่คือตัวตนของอันนี้ไอ้เรื่องนี้รุ่นนอกแม้แต่เนื้อหนังมังสานี้ก็ไม่ใช่ตัวตนอันนี้คือตัวตนที่สำคัญที่ต้องเข้าใจให้ได้ว่าคือตัวตนของอาสาทำตัวตนของรัฐบาลตัวตนที่เรานึกว่ามันมีจริงที่จริงมันไม่มีจริงถ้าผู้ใดก็ค่อยลดลงมาลดลงมาลดลงมาพอเห็นอนิจจังชัดด้วยความเป็นอนิจจังคือเห็นว่าอ้อรูปก็ดีรถก็ดีเมื่อกี้บ้านไอ้นั่นแหละรูปก็ดีแล้วก็ดีเสียงก็ดีกลิ่นก็ดีสัมผัสกายก็ดีสัมผัส ก็ดีมันไม่มันไม่จริงเห็นเป็นอนิจจังคือไม่จริงหมดแม้จักษุสัมผัสก็ไม่จริงแม้เวทนาก็ไม่จริงแม่อะไรเกิดด้วยเหตุจากสูตรสัมผัสแม้แต่เห็นจากสุขสัมผัสเป็นปัจจัยมันก็ไม่จริงมันก็ไม่เที่ยงพูดได้เห็นอย่างนี้จึงจะละมิจฉาทิฐิได้หมายความว่าเป็นผู้ที่พ้นความเห็นผิดต้องเห็นอันนี้เห็นหลักฐานถ้าตัวนี้จึง เรียกว่าเป็นผู้ที่เข้าสัมมาทิฏฐิไปเห็นขี้หมาไปเห็นดาวไปเห็นพระอาทิตย์ไปเห็นเทวดาเทวดาไปเห็นอะไรจะใดนอกเรื่องหมดผู้ที่จะเข้าสัมมาทิฏฐินั้นต้องเห็นกิเลสของเราคือตัวอัสสาทะนี้เห็นว่ามันไม่จริงมันไม่เที่ยงมันเป็นเหตุมันเป็นตัวทุกข์ทีเดียวมันเป็นตัวเหตุแห่งทุกข์ทีเดียวเมื่อผู้ใดเห็นลึกขึ้นจนกระทั่งพอเห็นว่าไม่จริงไม่เที่ยงยังไม่ถึงขั้นว่ามันเป็นทุกข์นะมันเป็นเหตุแห่งทุกข์นะแล้วจนกระทั่งดิ้นรนทนได้ยากพอทนได้ยากมันก็อยากออกมันก็จะหาศีลหาเพราะหาวิธีมาล้างออกเพราะฉะนั้นเริ่มต้นสู่ของพระพุทธเจ้าก็ใช้ได้แล้วคนนั้นจะพอใจเอาศีลเอาพระเอาเครื่อง คือมาถากมาผัดมาเก๊าออกพอเริ่มต้นขัดเกลาออกไข่ 9 ออกก็เริ่มต้นเข้าหาอริยะเป็นผู้ที่ละสักกายะด้วยศีลพรตมีศีลมีพระเห็นจริงๆไม่มีจิตอิจฉาถ้าพี่จะคิดช้าลังเลลังเลอยู่รางยากรางยากใครยังเชื่ออยู่ว่ารถของบุหรี่ไม่น่าเลิกรถของกินการกินเหล้าไม่น่าเลิกอย่างนี้เป็นต้นคนนี้จะไปเอาศีลเอามาเผื่อจะอดบุหรี่เพื่อจะมาอดเหล้ายังไม่พ้นวิกฤตการณ์อยากง้องแง้งง้องแง้งประเดี๋ยววนไปเวียนมาไม่ได้ง่ายๆแต่ถ้าผู้ใดเห็นจริงนะเอาจริงปะเดี๋ยวจะขูดออกขูดออกนิดเดียวก็ได้ไอ้เรื่องนี้มันเรื่องยาวเป็นเรื่องที่รู้ง่ายใช้ปัญญาก็ไม่ต้องลึกซึ้งพอรถว่างเบาแล้วเห็นโทษภัยเห็นประโยชน์ในการละได้มาก ใช้ประโยชน์ในการล่าได้มากและจะเห็นชัดเจนค่อยจางคลายจางคลายเป็นอนิจสีโดยการเห็นอนิจจานี่หมายความว่าเห็นเป็นความไม่เที่ยงเห็นเป็นความไม่จริงอนุปัดสีหมายคำว่าตามเห็นอยู่รู้อยู่ไม่ใช่ว่าคิดเห็นไม่ใช่คิดเอาแต่ตามเห็นตัวสิ่งที่ไม่เที่ยงไม่จริงนี่อยู่จริงๆเห็นว่าไอ้สาธารณะไม่เที่ยงไม่จริงเห็นว่ารสอร่อยนี่ไม่เที่ยงไม่จริงเห็นอยู่ทนโท่กับของตัวเองเห็นแล้วทีนี้เมื่อตั้งศีลตั้งพจน์ข้าวค่อยๆชำระค่อยๆกำจัดพอชำระกำจัดมาเรื่อยๆมันก็จะเกิดวิราคะแปลว่าจางคลายแปลว่าเรื่องปล่อยแล้วก็ค่อยๆจางก่อนลงก่อนลงเห็นความจางลงเห็นความอ่อนลง ปัดสีจากมิราจสีหมายความว่าตามเห็นอยู่ที่เดียวว่าเออจริงๆมันอ่อนลงตอนนี้เห็นอาการชอบเหล้าติดเหล้ารถของเรานี่มันแหมรถขนาดนี้จีจ๋าขนาดนี้พอได้ศีลพจน์มากำกับประพฤติปฏิบัติมากินเหล้าแก้วนี้ไม่อร่อยรสอัดฝาท้ายรถอร่อยในลดลงจริงๆแฮะพอเอาศีลเพราะมาปฏิบัติข้าวเอากรรมวิธีหลายๆอย่างมาปฏิบัติเข้าแต่ก่อนนี้เคยเสพเมถุนเสพกามมีรถชักไม่เข้าท่ารถออกจากนี้เป็นต้นหรือแม้แต่จะปัจจัยไปถึงฐานอย่าว่าแต่กรรมอย่าว่าจะเอาไปมุกอย่าว่าแต่ตามมาตรฐานที่มีพระ รอบมีศีลมีพระมาฝึกจริงๆเออไอ้การเสพรถของทีนะมิทธะเนี่ยซึ่งมันไปไปกวนคนอื่นละอย่างตามมันต้องไปพึ่งสิ่งอื่นข้างนอกไอ้ที่มันมีพระไม่ต้องพึ่งคนอื่นไม่ต้องกวนคนอื่นเอามันฉันเองเสพที่ไหนก็ได้รับหลังคุณก็ได้ต่อหน้าคุณนี่ยังได้เลยไม่ต้องเกี่ยวกับคุณด้วยคุณนั่งเฉยๆฉันจะเสียบให้ดูยังได้เลยแล้วมันก็เสร็จแล้วก็เป็นรสอร่อยแต่ถ้าเห็นเป็นอันนี้จังเลยว่ามันไม่จริงไงไอ้ตัวนี้เห็นจริงๆว่ามันไม่เที่ยงมันไม่จริงมันไม่ใช่ของจริงมันหลอกเราเริ่มต้นคนมิจฉาทิฐิแล้วตั้งศีลปุ๊บขึ้นทรัพย์มันเป็นการยุติเห็นมันเป็นทุกข์มันทรมาน อาตมาเชื่อว่าพระโยคาวจรของอาตมาหลายคนถึงขั้นเห็นแล้วว่ามันทุกข์มันทรมานแต่ยังฆ่ามันไม่จริงเพราะแม้แต่อนิจจาลูกปัดสีก็ยังเออใช่อนิจจาอนุบาลศรีนี่ก็ยังเห็นมันไม่เด่นชัดคือยังไม่เชื่อว่ามันไม่จริงเสพทีไรมันอร่อยทุกทีแล้วมันก็ไม่หนักซะด้วยเพราะไม่ต้องแย่งใครลากฉันก็ไม่ค่อยเอาแล้วยอดท่านก็ไม่เคยเอาแล้วรูปเราผัดฉันก็ไม่ค่อยพูดก็ฉันจะนั่งสงบและใช้ก็จะเผลอสงบและฉันก็จะตกเอาทีนะมิทธะสงบเนี่ยถ้าไม่ไปกวนใครไม่เปลี่ยนเปลี่ยนด้วยไม่ได้เบียดเบียนใครด้วยแต่เบียดเบียนตนยังไม่เกิดวิชายังไม่เกิด ปราบปราโมทย์ยังไม่รู้ยังไม่ตื่นยังไม่เบิกบานยังไม่เข้าพุทธะยังเป็นเดียรถีย์อยู่ซึ่งเป็นศาสนาเก่าแก่มีเยอะได้แค่มานั่งเสพหลับเสพดับเนี่ยเยอะมากมายยังไม่เข้าศาสนาพุทธฟังให้ดีนะยังไม่เข้าศาสนาพุทธยังไม่รู้ยังไม่ตื่นยังไม่เบิกบานยังงมโครงมหาราชอยู่เพราะฉะนั้นแม้เหตุปัจจัยระดับนี้ฟังให้ดีอาตมาพูดเป็นระดับมันมากนะมากขั้นมากตอนและมีลักษณะถึงไตรลักษณ์ทั้งสิ้นเพราะฉะนั้นไตรลักษณ์คำนี้มันพูดเปล่าๆได้ที่ไหนมันเกี่ยวกับเหตุกับปัจจัยมันเกี่ยวกับของจริงมันเกี่ยวกับสภาวะธรรมไม่ใช่พิษไม่ใช่ตรรกศาสตร์ด้วย ไม่เช่นนั้นพอมีความเข้าใจว่าอ๋ออันนี้ใจคือไม่เที่ยงทุกครั้งคือทนได้ยากอนัตตาคือความไม่มีตัวตนไอ้คำแปลด้วยภาษาขี้หมาแบบนี้ใครมันก็เข้าใจมันจะยากอะไรแต่โดยความจริงมันไม่ใช่เท่านั้นเลยมันลึกกว่านั้นมันมีสภาวะจริงมันมีตัวผีจริงมันมีตัวเทวดาจริงคุณล่ะไม่ได้จริงคุณไม่เป็นเทวดาจริงคุณไอ้ผีมันเข้ามันเป็นผีจริงผานไหนก็ฐานนั้นฐานอบายมุขก็ทานต่ำฐานการก็ฐานสูงขึ้นมาหน่อยทานทีนะมีทานหรือว่าฐานจิตในจิตมันก็สูงขึ้นไปอีกฐานทำในธรรมขั้นวิชชามันมีอีกอาตมาพูดไม่ถึงวันนี้ในนิวรณ์เกิน 5 ไม่พูดยังไม่พูดวันนี้จะพูดได้แค