สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ_สัมมาทิฏฐิ 10) ตอน ศีลกับสัมมาทิฏฐิ.docx

็มีการทำนายทายทัก สารพัดสารเพ เอาไปอ่านตรงไหนก็มีเต็มไปหมด วงการศาสนาพุทธในเมืองไทยเดี๋ยวนี้ อาตมาขอยืนยันว่า มหาศีลเป็นเครื่องตรวจสอบเป็นเครื่องเช็คว่าเป็นศาสนาพุทธหรือไม่ ถ้าไปกระทำเดรัจฉานวิชาไม่ใช่ศาสนาพุทธ เอามหาศีลไปจับ วงการศาสนาพุทธในเมืองไทยจะไม่เหลือวัดที่เป็นศาสนาพุทธเลยนอกจากอโศก แต่ก่อนนี้ท่านพุทธทาสท่านก็ออกมาทำนำหน้าอาตมาไปแล้ว ท่านไม่มีเดรัจฉานวิชชา หมดรุ่นท่านพุทธทาส อาตมาก็มาต่อเสริมอีก ยังไขหูทวนลมเลย ไม่เปลี่ยนแปลงแก้ไข กูจะเป็นของกูอย่างนี้แหละ ทำไมดื้อด้านดึงดันเหลือขนาด ไม่รู้จะทำอย่างไร ในความยึดมั่นถือมั่น ลัทธิที่ตัวเองยึด ยึดมั่นถือมั่นในครูบาอาจารย์ ที่ถ่ายทอดกันมาผิดๆ ยึดมั่นถือมั่น ภูมิปัญญาที่ผิด แล้วจะสืบสานภูมิปัญญาที่ผิดนี้ต่อไป ไม่มีปรโตโฆษะ ในหลักสมาธิที่มีสองหลักคือ 1 ปรโตโฆษะ และ 2 โยนิโสมนสิการ เดี๋ยวนี้ไปแปลโยนิโสมนสิการว่าพิจารณาเท่านั้น ความจริงแล้วหลักการของโยนิโสมนสิการ ไม่สำคัญที่อยู่ที่โยนิโส แต่อยู่ที่มนสิการแต่ต้องมนสิการที่โยนิโสฯ มนสิการที่การทำใจ แต่โยนิโสคือบอกว่า ต้องทำใจในใจให้ถูกต้องถ่องแท้ ให้สัมมาทิฏฐิ ให้ลงไปถึงที่เกิด อะไรคือที่เกิด ที่เกิดคือจิตเจตสิก จิตเจตสิก ภาษาบาลีอีกคำคือ โอปปาติกะ ลงไปถึง โอปปาติกโยนิ ทำให้ถึงตรงนี้ที่โอปปาติกะคือจิตวิญญาณ เพราะฉะนั้นผู้ที่ศึกษาธรรมะ ไม่รู้ ไม่มีสัมมาทิฏฐิ 10 สัมมาทิฏฐิข้อที่ 9 คือไม่รู้จัก สัตตาโอปปาติกา เขาไม่รู้จริงๆ เขาจับตัวตนของโอปปาติกะไม่ได้ พอจับตัวตนไม่ได้ คือตำรวจจะไปจับโจร แต่จับตัวตนโจรไม่ได้ ดีไม่ดีไม่รู้จักหน้าตาโจรด้วย นั่งกินข้าวต้มกุ๊ยโต๊ะเดียวกับโจรด้วย ยังคุยสนิทสนมกับโจรด้วย หน้ามืดตาบอด สัตตาโอปปาติกาตัวที่ 9 ของสัมมาทิฏฐิก็ไม่รู้ ก็ทำใจในใจไม่เป็น สัมมาทิฏฐิข้อที่ 1 คือ อัตถิทินนัง คือการทำทานก็ต้องทำใจให้เป็น ข้อ 2 คือ ยิฏฐัง ก็ทำใจในใจไม่ถูกต้อง เช่น ทำสมาธิ คือต้องทำจิตให้กิเลสลด แล้วตกผลึกตั้งมั่นคือสมาธิ ฌานคือเพ่งรู้เพ่งเผาสลายกิเลสได้ เมื่อกิเลสสลาย ก็เหลือจิตที่ตกผลึกสะอาดเป็นสมาธิ ก็ทำไม่เป็น เขาก็ทำจิตเหมือนกัน มนสิการเหมือนกัน แต่ไปนั่งสะกดจิต คือไม่ให้จิตใจนึกคิดหรือรู้ นิ่งแข็ง ศาสนาพุทธเป็นศาสนามีวิเคราะห์วิจัย มีสติสัมโพชฌงค์ ธัมมวิจัยสัมโพชฌงค์ วิริยะ สัมโพชฌงค์ มีนามธรรมแยกแยะ เวทนาสัญญาเจตนาผัสสะมนสิการ ต้องแยกให้ชัดรูป นาม รูป 28 นาม 5 การจะรู้จักจิตเจตสิกต่างๆ ก็ต้องรู้จาก อาการ ลิงค นิมิต อุเทส ถ้าไม่มีใครแสดงอุเทสก็ไม่รู้ได้ อย่างอาตมาแสดงอุเทส พวกเราฟังแล้วเอาไปปฏิบัติอ่านรู้ อาการ อาการสุข ทุกข์ อาการโกรธ อย่างนี้ ที่อาตมาทำมือไม้นี้ จริงๆแล้วมันไม่มีรูปร่างอะไร มันเป็นอาการใจ มโนวิญญัติ คุณต้องจับ สำคัญมั่นหมายเอาเองว่า อาการอย่างนี้คืออาการโกรธ อาการอย่างนี้คืออาการของกิเลสโลภ คุณรู้อาการมันได้ คุณก็ทำให้อาการนี้มันเบาบางจางคลาย ละหน่ายลดดับให้ได้ คุณต้องรู้ด้วยตน ปัจจัตตังเวทิตัพโพวิญญูหิติ พระพุทธเจ้าให้รู้จักจิต เจตสิก รูป นิพพานอย่างนี้ จับอาการเจตสิกได้จริงๆ แล้วมีอุบายเครื่องออก เรียกว่าเนกขัมมะ ทำให้ลดลงได้จริง จะรู้จักเนกขัมมะต้องรู้จัก มโนปวิจาร 18 18 ของเนกขัมมะคือโลกุตระ ทำให้อาการกิเลสลดลงได้อย่างรู้ๆเห็นๆ ไม่ใช่ไปดับจิตสะกดจิต 600609_พ่อครูเทศน์ก่อนฉัน อโศกรำลึก #36 อย่าขุดหลุมฝังศาสนาพุทธเลย