สื่อธรรมะพ่อครู(ปฏิจจสมุปบาท_รูปนาม) ตอน กายคือรูปและนาม.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(ปฏิจจสมุปบาท_รูปนาม) ตอน กายคือรูปและนาม อาตมาเคยสะดุด ชีวิตคืออะไร ชีวิตคือ กรรมกับกาละ คือ กรรมกับกาละเวลา ชีวิตแต่ละชีวิตหายใจเข้าหายใจออก ก็คือกรรม คือกิริยาของชีวิต หายใจเข้าหายใจออกคือลักษณะของภายนอก ที่เรียกว่าส่วนหนึ่งคือกายภายนอก กายมีส่วนหนึ่งเป็นภายนอก และอีกส่วนหนึ่งเป็นภายใน คำว่า กาย สำคัญยิ่งที่ภายใน กายไม่สำคัญที่ภายนอก พระพุทธเจ้าไม่เคยกำกับมา สำคัญที่ภายนอก พระพุทธเจ้าตรัสว่า จิตเป็นประธาน จิตมโนวิญญาณเป็นประธานของสิ่งทั้งปวง เพราะฉะนั้นเราเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าโดยเป็นลูกพระพุทธเจ้า ก็ต้องรู้จักความสำคัญในความสำคัญ พระพุทธเจ้าให้ความสำคัญในภายในจิต โดยเฉพาะใจเป็นประธานของสิ่งทั้งปวง ศาสนาพุทธมาถึงทุกวันนี้ในเมืองไทยหรือเมืองนอกต่างๆ อาตมาเชื่อว่าเขาเข้าใจคำว่ากาย ผิดเพี้ยนไปแล้ว เข้าใจคำว่ากายว่าหมายถึงภายนอกเท่านั้น ไม่เกี่ยวกับภายในเลย นั่นคือความเข้าใจที่ผิดพลาดสมบูรณ์แบบ ว่ากายคือภายนอกอย่างเดียว ไม่เกี่ยวกับภายในเลย ไม่มีธรรมะ 2 กายคือธรรมะ 2 ภายนอกและภายใน ทั้งรูปและนาม พระพุทธเจ้าท่านให้พิจารณา ผมขนเล็บฟันหนัง เป็นมูลกรรมฐาน 5 แรก ให้พิจารณา ผมขนเล็บฟันหนัง ผู้ที่ศึกษาธรรมะในยุคนี้ ขอพิจารณาไม่เป็นว่า พิจารณา ผมขนเล็บฟันหนังว่าพิจารณาอย่างไร อย่างเก่งก็อธิบาย กายคือร่าง พิจารณาว่ามันไม่เที่ยง มันเป็นทุกข์ก็ไม่รู้ว่ามันทุกข์อย่างไร ก็โมเมว่า ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่มีตัวตน เท่าที่เคยทราบที่เขาอธิบายกัน แท้จริงแล้วกายนั้นท่านให้แยกธรรมะ 2 ธรรมะส่วนหนึ่งก็เรียกว่ารูป ธรรมะส่วนหนึ่งเรียกว่านาม รูป คือสิ่งที่ถูกรู้ นามคือตัวธาตุรู้ ที่มันเป็นตัวรู้เลย ส่วนรูปคือธาตุที่ถูกรู้ ไม่ว่าจะเป็น มหาภูตธาตุ 4 ดินน้ำไฟลม แถมอากาศธาตุ
อ่านต่อ
นามนั้น พระพุทธเจ้าตรัสไว้ในพระไตรปิฎกเล่ม 16 ข้อ 7 นามคือ ต้องเรียนรู้ เวทนา สัญญา เจตนา ผัสสะ มนสิการ ห้าชนิดนี้ นี่คือ นาม แต่เดี๋ยวนี้หลงเพี้ยนไปไกลว่า นามคือ จิต เจตสิกต่างๆ อภิธรรม จิต 89 จิต 121 แล้วเรียกเป็นดวงๆๆ เจตสิก 52 อะไรอย่างนี้ เลยเถิดไป แท้จริงแล้วพระพุทธเจ้าให้เรียนรู้ รูป 28 นาม 5 ใช้ สองอย่างนี้เรียนรู้ ถ้าเข้าใจรูป 28 ตั้งแต่ ปสาทรูป โคจรรูป 5 สัมผัสกันเข้าเกิดภาวะรูป 2 แล้วตามรู้ที่มันเกิดในตนเรียกว่า หทยรูป แล้วก็เกิดความเป็นชีวิต แยกพลังงานที่เป็นชีวิต จิตนิยาม พีชนิยาม อุตุนิยาม แต่เขาก็ไม่ได้อธิบายแบบนี้ ซึ่งก็ต้องพิจารณาว่า พลังงานมันเกิดเป็นชีวะ มี อุตุ พีชะ จิต มีคุณสมบัติต่างกัน และสามารถทำให้ จิตนิยามมาเป็นพีชนิยามได้ไหม เป็นต้น การพิจารณากรรมฐาน 5 ก็ให้พิจารณาธรรมะ 2 หรือรูปและนาม สิ่งที่ถูกรู้ กับธาตุรู้ แล้วก็วิจัย สิ่งที่ถูกรู้ ใส่ใจ จัดการใจคือมนสิการ ให้เรียนดูใจหรือจิตเป็นพลังงานนามธรรม มันเกิดจากผัสสะ แล้วเราก็เรียนรู้ เมื่อเกิดผัสสะ แล้วตามรู้ในเจตนา มโนสัญเจตนามี 3 กามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา เราก็จัดการกับเจตนา โดยเมื่อมีเวทนา มีสัมผัสแล้ว เวทนา สัญญา เจตนา มีสัมผัส เกิดเวทนา เมื่อเกิดเวทนาเราก็ใช้สัญญากำหนดรู้การวิเคราะห์วิจัย กำหนดรู้เวทนาในเวทนา มีอะไรเป็นตัวเหตุปรุงแต่งเป็นเวทนาเป็นสังขาร ปรุงแต่งสุขทุกข์ มีอะไรเป็นเหตุให้เกิดทุกข์ เหตุให้เกิดความสุขและความทุกข์นั้นอันเดียวกัน เหตุคือ ตัณหา ถ้าได้สมกับตัณหาสมความต้องการ มันอยากได้อย่างนี้ ก็ได้มาสมใจเรียกว่าเป็นสุข ถ้ามันไม่ได้ก็เรียกว่ามันเป็นทุกข์ สุขทุกข์อันเดียวกัน เป็นแต่เพียงว่าได้บำบัดบำเรอความต้องการหรือไม่ เท่านั้นเอง ถ้าไม่ได้แล้ว พยาบาท ฝากไว้ก่อนเถิด ฝากไว้ก่อนโอฬาร เขาไม่วาง ปุถุชน ไม่มีปล่อยวาง มีแต่ สั่งสม ยิ่งไปสมมุติว่า สิ่งที่จะได้สวรรค์ เป็นสิ่งน่าได้ สวรรค์ก็คือนรก นรกสวรรค์ ทุกข์ก็คือสุข สุขก็คือทุกข์ คือภพคือชาติ ทั้งนั้น เสร็จแล้วก็ไป สร้างภพ สร้างชาติ ก็คือสร้างสุขและทุกข์ พระอรหันต์ไม่มีภพชาติ จึงหมดสุขหมดทุกข์ นี่ภาษาก็ชัดๆง่ายๆ แต่ต้องเรียนรู้สภาวะ อ่านอาการ ว่าอาการสุข อาการทุกข์คืออย่างไร และเหตุของอาการคือตัณหา เป็นสมุทัย อาการเป็นอย่างไร ต้องอ่านให้ออก อ่านให้ออกแล้วกำจัดตัวนี้ กำจัดตัวนี้ได้ก็หมด เรียกว่าหมดตัวตนที่เป็นเหตุ คำว่าอัตตาเป็นตัวตน กำจัดอัตตาแล้วก็จะไม่มีอัตตาเรียกว่าอนัตตา ไม่ใช่ไปฟังคำสอนที่บอกว่า สัพเพธัมมาอนัตตา ธรรมะทั้งปวงก็เป็นอนัตตาทั้งนั้น ใช่ สำหรับพระอรหันต์ แต่คุณยังไม่ใช่พระอรหันต์ ก็อย่าเพิ่งคิดว่าอนัตตาทั้งหมด ทั้งที่อัตตาตัวเบิ้มอยู่ แล้วบอกว่า เชื่อว่าทุกอย่างอนัตตาแล้วก็อนัตตาเลย มันไม่เป็นความเข้าใจที่รอบถ้วน 600607_พ่อครูเทศน์ก่อนฉันอโศกรำลึกครั้งที่ 36 แม่บทของสรรพศาสตร์คือพุทธศาสตร์