191122 การทำงานของโพธิสัตว์-พ่อท่าน-แดนอโศก.txt

โฟลเดอร์2519 TXT ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร กำลังจัดหน้า
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์90 KB
วันที่แก้ไข27 เมษายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันที่ 22 พฤษภาคมพุทธศักราช 2519 พ่อท่านพ.ศที่รักได้แสดงธรรมปราณีพระพุทธฐานตามอักษรดังกล่าวถึงในวันนี้ ให้เราได้รู้อาการที่จะรู้ไม่ใช่ว่าเราฟังภาษาหรือฟังปริญญาแล้วเราก็เอาไปช่วยตัวเองรู้ว่าคนอื่นนั้นน่ะยังไม่เข้าตัวถ้ารู้อย่างนั้นแล้วก็ยังไม่ชัดรู้อย่างนั้นยังไม่ใช่ความสำคัญแล้วก็ให้รู้ว่าหนึ่งเสมอว่า รถเครื่องมิเตอร์หรือว่าเครื่องที่จะเอามาวัดตัวเราฟังภาษาธรรมะเข้าใจเอามาเทียบกับตัวเราเอามาวัดศัตรูเรามาร่วมกับตัวเราทันทีว่าเราเป็นอย่างนี้หรือไม่แล้วช่วยตัวเองเพื่อประชาเข้าใจแล้วก็เลยเอาเปรียบเทียบกับคนอื่นมันที่มักจะเป็นผู้โดยสารอันนั้นเป็นธรรมดาของมนุษย์ มันไม่ได้มองเข้าหาตัวหรอกแต่ตาพุทธะนั้นหลวงตาธรรมะนั้นจะมองเข้าหาตัวตามพุทธกาลธรรมะจะมองเข้าหาตัวแล้วมันจะมาเห็นที่ตัวเห็นอะไรมันก็จะเห็นสิ่งที่เมื่อถึงยกเครื่องวัดยกชุดดูยกเครื่องแต่กูจะให้สูตรทั่วไป ด่วนเลยส่วนมากของเราไม่รู้ได้ว่าเราเองนี่แหละจะได้ขัดเกลาส่วนที่มันบกพร่องส่วนอีเมลเราเองจะได้รู้ว่าสิ่งที่ดีแล้วศรัทธาเลื่อมใสปักมั่นเชื่อถือมีเหตุมีผลเพิ่มเติมครับการหลงเข้าใจว่าเราดูมันเทียบเท่ากับตัวเองแล้วท่านบอกว่าเราจะเจริญ ปกติรู้เพิ่มเติมขึ้นมาก็จ่ายเพิ่มเติมขึ้นมาได้รู้ข้อคิดจนสมาธิบกพร่องของเราแต่ก่อนเราหลงว่ามันดีแล้วมันถูกแล้วแต่มันไม่ควรแก้ไขหรอกอะไรเราจะได้รู้เพิ่มเติมถ้าเราได้ตรวจสอบตัวเองอยู่เสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอ มันก็ดีอยู่หรอกมันเป็นพระโพธิรักษ์ได้แต่คัมภีร์ได้แต่ภาษาได้จะบัญญัติแต่ไม่ได้เอามาปฏิบัติอะไรไม่ได้เพราะเหตุผลอะไรอยากจะรู้ไม่งั้นอย่างงั้นยังไม่ได้กลัวเราได้ถึงคำหรือว่าเราได้รู้ทำเราได้รู้ความรู้เพิ่มเติมในภาษาเพิ่มเติมเราไม่เรียกว่าได้รู้สิ่งที่เกิดขึ้นโดยการหลุดจากอนุช

อ่านต่อ

าพ้นจากความจริง มันถึงไม่เป็นอย่างนั้นนอนกับผัวเรามาเทียบเคียงเสมอแม้ได้รู้ว่าเราเองเมื่อฟังที่ดีฟังบัญญัติฟังอะไรแล้วฟังอะไรที่บรรยายแล้วเทียบเคียงกับตัวเองเข้าไปจริงแล้วได้รู้ว่าพ่อโดนถูกเรียกว่าอิสราธัมมารู้ตัวก็ไปว่าอ้ออันนี้ตัวเองยังผิดยังเลวอยู่เป็นพระพุทธศาสนา ได้แล้วสิ่งที่เรายังไม่ได้สิ่งที่เข้าใจผิดก็จะได้แก้ไขทีนี้ก็ได้ตั้งศูนย์ตั้งกฎตั้งการปฏิบัติขึ้นให้ที่ได้แล้วไม่ต้องปฏิบัติไม่ต้องไปซ้ำแซะไม่ต้องไปวุ่นวายอีกก็จะได้รู้ได้เข้าใจเป็นช่วงเป็นตอนไปหรือคุณจะเรียกว่าถึงทำถ้าผู้ใดไปฟังธรรมแล้วก็ฟังธรรมแล้วแล้วก็ได้ภาษาและได้รู้ได้เข้าใจแต่เป็นแล้วก็ไม่ได้เข้าตัวเลยเอาไปเทียบคนอื่นเอาไปมองเส้นคนอื่นเป็นตามนุษย์ตาธรรมะเป็นตาธรรมดาธรรมดาของมนุษย์อยู่ชุมชนเป็นตามองออกนอกตัวและไปอ่านไปเทียบเป็นเกณฑ์ไปเห็นคนอื่นก็หมดวันนี้อันนี้ของคนนี้ เสียคนไม่ดีคนไม่ดีเป็นไรเงียบเอียงก็อยู่หมดเลยแต่ตัวเองไม่เข้าทุกตัวเลยเพราะฉะนั้นฟังธรรมแล้วได้กินเลยอาสวะเจริญยิ่งยิ่งรักตอนทำแล้วได้ที่ 1 และอาสวะเจริญขึ้นเรื่อยๆเพราะมันจะไปเห็นคนนั้นชั่วคนนี้ดีอะไรต่างๆนานาอยู่ข้างนอกหมดแต่ตัวเองไม่รู้ตัวเลยไม่ได้อะไรเลยไม่ได้แถมบัญญัตินั้นจะพาเราไปเพิ่มพอไปเห็นว่าเขาไม่ดีก็เป็นอยู่เขาจะเห็นว่าเขาดีบางทีจะการศึกษา ถ้าเผื่อว่าไปเจอคนที่ไม่ดีคนที่บกพร่องก็เป็นหัวเราะเยาะไปดูหมิ่นดูแคลนคิดมันเกิดโดยที่มันที่นึกว่าถ้าเกิดว่าเราไม่รู้เท่าทันจริงๆเลยไม่วางกลางวางเฉยเป็นสิ่งที่เราได้ทำอย่างไรมันจะไปดูถูกดูแคลนยิ่งไปถูกเอาผู้ใดผู้ใดมีเชื้อเก่าอยู่ว่าเราไม่ค่อยชอบหน้าเรามีค่าแล้วก็ยิ่งพอได้ฟังธรรมะก็ไปเทียบเคียงมองเพลงไปถึงงานของคนนี้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ปรับปรุงเป็นอุปทานสั่งสมความซ้ำเติมเข้าสู่พยาบาลดูถูกดูแคลนจนมานะทำให้ตนยิ่งเกิดโทษเกิดกิเลสเกิดปัญหาเกิดอุปทานครับผมจนติดตามสั่งครับหุ้นผิดมันเป็นจริงโดยที่เราไม่รู้ตัวหรอกสิ่งที่มันเป็นน่ะมันไม่รู้ตัวมันก็ยังอยู่ในใจเลยว่าพอเวลาที่คุณยายและยิ่งกว่าเรานับถือศาสนายิ่งเราไม่ชอบหน้าคนนี้แล้วหาฟังได้ฟังเติมให้ตัวเอง ครูบาอาจารย์ท่านจะสอนเราเมื่อใดท่านจะสอนเราไม่มีเผลอไม่ได้แต่คนถือว่าท่านสอนเราทุกคำให้เราเทียบกันดีแล้วก็ให้ยืนยันอันนี้เรามีก็ให้ยืนยันอันนี้ท่านบอกให้เทียบเพื่อที่เราจะรู้ว่าเรามีความชั่วความดีนี้หรือไม่ถ้าเราไม่มีความชั่วไม่มีความดีนี้เราก็รู้ว่าเราเองไม่เกี่ยวข้องอันนี้มาก่อนถ้ารู้ว่านี่เป็นความดีที่เรามีแล้วก็ยืนยัน ก็เป็นแล้วถูกแล้วอันนี้ชั่วเราก็เป็นอยู่มีอยู่เพราะฉะนั้นจะต้องหาทางตั้งใจฟังอีกว่าท่านจะหาทางบอกให้เราว่าเราจะต้องละยังไงอย่างไรตายอย่างไรเราก็จะได้รู้เพิ่มเติมขึ้นอย่างนี้เรียกว่าฟังธรรมแล้วจะเกิดอานิสงส์จะฟังแล้วบางทีบางเรื่องบางอย่างไม่ได้ตั้งใจฟังอย่างนี้สิ่งใหม่ๆแปลกๆในบางเรื่องบางครั้งถ้าเกิดเสมอเป็นอานิสงส์ฟังธรรมและมีอานิสงส์แต่ฟังสิ่งใหม่สิ่งแปลกขึ้นเรื่อยๆละเอียดละออลึกซึ้งแล้วก็ทำให้เรายิ่งมั่นใจเข้าใจสิ่งที่ได้เข้าใจแล้วยิ่งๆขึ้นและสิ่งที่ไม่ได้เข้าใจ ไม่เข้าใจสิ่งที่หลงผิดมันก็จะได้เข้าใจถูกความสงสัยที่เคยมีกุญแจในรถหายไปหมดความสงสัยได้เป็นที่สุดจิตใจก็ผ่องใสซึ่งเป็นอานิสงส์ 5 ประการที่พระพุทธเจ้าตรัสเอาไว้กินแท้ๆเพราะคุณเวลาคุณฟังถามคุณพยายามโตพระพุทธเจ้าท่านว่าอานิสงส์การฟังธรรมมี 5 ประการดังนี้ถ้าภายในฟังธรรมแล้วเกิดอานิสงส์ 5 ประการอย่างนี้เสมอเสมออยู่ตลอดฟังธรรมวันนั้นได้กำไรมากเพราะมันมีอันที่ 2 อันแล้วเกิดประโยชน์ ได้อานิสงส์มากได้ประโยชน์มากคือการได้รู้เพิ่มรู้เติมรู้ใหม่ดูแปลกอะไรเพิ่มขึ้นได้เข้าใจซ้ำซ้อนมันก็มีสิ่งที่ใหม่ขึ้นมีสิ่งที่ย้ำขึ้นมีเนื้อให้แก่เราเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นแต่เราจะเข้าใจในสิ่งที่ได้เข้าใจยิ่งๆขึ้นทุกปีจริงๆสิ่งที่เป็นมิจฉาทิฐิหรือว่าสิ่งที่เข้าใจไม่ถูกบางเรื่องบางคราวมันจะกลับถ้าเข้าใจใหม่เข้าใจอย่างมีไว้มันเข้าใจอีกอย่างหนึ่งได้แต่ความสงสัยมันจะหมดเพราะว่ามันมีเหตุผลร้อยเรียงทำให้เรา เอารถเข้าไปอีกฉันก็เป็นอีกมันจะพ้นสงสัยได้เข้าไปเรื่อยๆแล้วไม่ได้ดีได้รู้อย่างนี้เด็กชายสงสัยได้เข้าใจถูกขึ้นเป็นสมาธิขึ้นจะเข้าใจสิ่งที่ไม่เข้าใจยิ่งขึ้นอย่างนี้จะมีอะไรแถมมาเพิ่มมาจิตใจมันก็ผ่องใสมันก็ร่าเริงในธรรมฟังได้ดีเป็นไปได้ดีอยู่เบิกบานร่าเริงปราโมทย์ในธรรมะที่ได้รับนั้นเวลาในการทำทุกครั้ง ขนมปังหรือเปล่ามันไม่ได้ประโยชน์อะไรขึ้นมามึงก็เท่านั้นเองขาดทุนที่เราได้มาอาจจะทำวัดกันประจำประจำที่จะทำกันให้เป็นงานเป็นงานที่ควรรู้เป็นงานทุกคนเข้าใจอย่างยิ่งจะวัดความธรรมที่เป็นกิจวัตรเราก็จะรู้ลึกรู้ซึ้งเข้าไปเป็นจริยาวัดเกิดพฤติกรรมมันก็จะเอา มันก็จะเอามาปฏิบัติเราก็จะมีกฎเกณฑ์ความรู้ที่จะคอยระแวดระวังเพราะเรารู้อยู่แล้วว่าปฏิบัติธรรมถึงจะต้องมาสังวรมาสำรวมแก้ไขปรับปรุงกายวัคซีนมโนซึ่งมันทุจริตทั้ง 3 แต่ว่าอาการเคลื่อนไหวกายไม่ว่าเราจะแต่งวิธีเราก็จะพยายามฟังกับภาพ 2 หรือว่าอ่านสภาพซ้อนของมันเสมอความงามแล้วหรือดีแล้วหรือถูกต้องแล้วหรือหรือว่ายังบกพร่องอยู่ยังชั่วอยู่เราจะแก้ไขปรับปรุงมันจึงจะเรียกว่าเป็นผู้ที่ทำตนให้ดีขึ้นเจริญขึ้นพัฒนาขึ้น อารยชนขึ้นหรือเป็นอริยะยนต์ขึ้นจึงจะเรียกว่าอย่างนั้นเพราะกรรมแม่อย่าโหดร้ายทารุณค่าแกงหรือว่าเป็นทุกปีเกี่ยวข้องไปกระทำสิ่งที่ผิดกฎหมายผิดเรื่องของสังคมที่เขาจะต้องว่ากล่าวกันอย่างขาดเสียเธอเสียที่เป็นของต่ำแล้วก็รู้ว่าเราเองเราเป็นทุกข์คือเกี่ยวข้องเราไปจดจ่อรับชอบทุกอย่างแม้แต่กายกรรมของเราที่เราไปทำอะไรอยู่มันเป็นไปเพราะว่ามันเป็นแดงอาการโรคแสดงอาการโกรธต่อลาภต่อยศแต่รูปรถส่งเสียงสัมผัสมีคนเขายังไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้ ดีใจเกิดปิติแล้วเขาก็ไม่ได้ห้ามกันก็ถือว่าเป็นของดีด้วยนะก็ถือว่าเราเป็นของต้องทำมันน้อยไปวันนี้ได้ลาภถูกลอตเตอรี่ไม่พอนัดเพื่อนมาร้องให้ดังกว่านี้ฉลองเฮฮาวันนี้ได้ยศที่จริงได้งานเพิ่มขึ้นมาอีกได้ความหนักไม่เอาดีใจตื่นเต้นดีใจคนเดียวยังไม่พอยังคิดไม่ออกไปชวนเพื่อนไปให้เพื่อนหาเรื่องมาโห่ฮิ้วเฉลิมฉลองต่อประสาทเพื่อต้องการ เต้นดีใจไม่รู้ว่าฉันสูงนะโว้ยฉันเพิ่มความสูงขึ้นนะเว้ยจะเพิ่มความใหญ่ขึ้นนะเว้ยมันอยากอวดอ้างชาวโลกเขาก็ตอบว่าดีด้วยนะเป็นการเฉลิมเป็นการฉลองเป็นการเพิ่มเติมชาวโลกเขายินดีเขาไม่รู้ว่าเสียเขาไม่รู้ว่ามันมันมากไปความจริงมันก็ดีแล้วแล้วมันจะดีไปเองมันจะดังไปเองมันจะแก่จะย้ายไปเองเราไม่ต้องอยากหรอกโดยเนื้อหาสาระเราใหญ่แล้วมันจะใหญ่แล้วมันจะขยายไปให้มันใหญ่เมื่อเขายกแล้วเราก็จะต้องเนื้อเนื้อมันจะแผ่ความจริงของตัวเองไม่ใช่ว่ามันขยายไปเพราะว่ามันช่วยกันตีเพิ่มเติมคือฟ้องร้องเปล่า ประคองกันเข้าไปเฉยๆไม่ใช่เรื่องจริงมันเป็นการปกครองจะเป็นการกระทุ้งกันทั่วไปเฉยๆให้เนื้อมันลอยเนื้อแท้ๆมันแค่ขยายไปเองสาระแท้ๆของความดีของยศก็ตามของความสามารถในการที่จะทำงานทำการและมีลาภแลกเปลี่ยนมามีมากเพราะงานการมีมากเพราะความสามารถจนเขามารู้มาเห็นเองมันไปก็ไม่จำเป็นจะต้องไปที่อื่นโครงการเฉลิมฉลองกรุงฟ้องร้องต่อแต่คนเขาไม่เข้าใจอย่างนี้แล้วจึงทำกันอย่างนี้ จะมีสำนึกในทางธรรมถ้ามาตั้งแต่ยุคสมัยก่อนๆเรื่องของข้าราชการเรื่องของทางการเรื่องของถึงเขาไม่มีสิทธิ์ที่จะไปสร้างคนสร้างระเบียบวินัยก็ทางการแล้วก็มีสิทธิ์จะไปสร้างให้แก่ชาวประชาราษฎรราษฎรผู้ใดรู้เขาก็จะทำตามเห็นว่าถูกต้องแล้วล่ะตามหลักเกณฑ์นี้จะไปเห่อเหิมเลยแล้วก็จะทำทีนี้เราเป็นพระเรานี่แหละที่จะต้องทำทำเป็นตัวอย่างเขาว่าอย่าไปถืออย่าไปสนใจหลงใหลอยู่ในสิ่งที่มันใหญ่ ครึ่งโตขึ้นให้มันใหญ่ขึ้นโตขึ้นโดยตัวของมันเองอย่าไปประโคนอย่าไปภูเขาร้องตายมันน่าอายเราต้องช่วยคนรถในสิ่งที่ไม่หลงใหลของมันเป็นมานะกิเลสซึ่งเป็นความฮึกเหิมเรานี่แหละเป็นตัวอย่างเขาชอบพระไม่เป็นตัวอย่างเขาพระกลับไปทำเสียเองซึ่งไม่ได้มีศูนย์ศึกษาปัญญาศึกษาโดยเฉพาะปัญญาสินค้าไม่มีไม่มีแล้วแม่งเมื่อคุณเห็นว่าผมเป็นอุปสรรคฟังไม่รู้ว่าผมได้ห้ามอยู่นะถ้าต่อไปใน สอนลูกศิษย์ลูกหาคนที่จะได้รับการถ่ายทอดสดให้รู้ให้เข้าใจเราจะเป็นตัวอย่างเลยถ้าเราไม่เป็นตัวอย่างแก่โลกและโลกมีที่พึ่งโลกเขาไม่รู้การเขาก็ทำอย่างนั้นแหละผู้ที่มีธรรมะเขาก็ออกกฎอย่างนั้นนี่เราต้องอนุโมทนาก็ทำถูกแล้วทีนี้เขาก็ทำตามกฎของเขาก็จะไปห้ามราษฎรจะไปพึ่งใครเราก็มีตาก็มองตามพวกบริหาร เราก็ต้องพยายามรู้พยายามทำเพิ่มให้ได้แต่แม้แต่โลกที่เขาฮือๆที่เขาหลงใหลอยู่ในกามารมณ์ต่างๆตามพระคุณพระคุณต่างๆทั้งโลกเขาไม่รู้เพราะถือว่าเป็นโรคก็ถือว่าเป็นของธรรมดาแต่ก็ถือว่าเป็นของธรรมดาเพราะฉะนั้นเราจะต้องสอนเขาต้องเป็นตัวอย่างเป็นสิ่งวิญญาณ ไม่เช่นนั้นมันยิ่งไปกันใหญ่ยิ่งซ้ำเติมยิ่งหนักหนายิ่งแย่ยิ่งหลงไหลติดยึดเขาจะยิ่งตีกันฆ่ากันแกล้งกันเพราะไม่รู้ว่าชีวิตของคนเนี่ยมันอยู่ได้ง่ายๆงั้นก็คนมันไม่หลงใหลอะไรมากมายก็ไม่รู้เรามาศึกษาจนรู้เรามาศึกษาจนเข้าใจแล้วเราจะต้องช่วยเขาถ้าไม่มีคนมีธรรมะไม่มีคนธรรมะไม่มีหรอก เป็นผู้เข้าใจความตายแห่งความตายเป็นผู้เข้าใจความเกิดแห่งความเกิดไม่ได้รู้แล้วเข้าใจจริงๆถูกต้องแล้วก็สั่งสมไม่ใช่ก็สั่งสมก็เสริมสร้างและเสริมสร้างสิ่งที่ควรเกิดให้แก่โลกเขาสิ่งที่ควรดับทุกคนตายควรประหารคำว่าทหารกำนี้ไม่ใช่ภาษาลูกโลกจะไปส่งเสริมให้เขาฆ่าอย่างนี้ไม่ใช่หน้าที่ของพระในพุทธศาสนาพระในพุทธศาสนาจะไม่พูดส่งเสริมให้เขาฆ่าแม้สัตว์เศรษฐกิจ ร้ายเราก็ยังไม่ส่งเสริมให้เขาฆ่าทำลายชีวิตสัตว์ใดตรงนั้นไม่ต้องพูดไปถึงว่ามนุษย์เราจะไปส่งเสริมให้คนฆ่ามนุษย์ไม่มีเป็นไปไม่ได้เมื่อผู้ใดเป็นพระของศาสนาเราไม่ส่งเสริมการฆ่าแล้วจะพูดใช้ศัพท์คำว่าข้านั้นกับการฆ่ากิเลสเท่านั้นใครรู้ความหมายว่าข้าคือทำลายจะทำให้มันตายยิ่งหรือทำให้มันตายต้องรู้ในความตายทำให้มันสงบให้มันสูญให้มันไม่มีเวลาจะทำอะไรให้ไม่มีที่ 1 เรามีความหมายอย่างนั้นเราจะใช้ คำว่าข้าก็ใช้กับคำว่ากิเลสได้อย่างเดียวอย่าไปบอกให้เขาค่านั่นค่านี่พระอย่าไปพูดอย่าไปโน้มน้อมไปชี้นำเสนอข่าวเราไม่ให้ขาดเราไม่แสดงการให้ขาดไม่ทารุณหัวใจออกมานั้นเพราะคนมันมีถึงชาติพยานแห่งความเป็นสัตว์มันเป็นการฆ่ากันมานานแล้วเราจะไปส่งเสริมเขาให้ข้าจะต้องให้เขาจิตใจอ่อนโยนเกื้อกูล 15 ให้แก้ไขโดยการช่วยกันให้ได้มากๆหรือหาทางที่จะทำให้มันมันจะนอนหาทางที่จะให้มันอยู่ด้วยกันสิ่งแรงเราก็จะมีกลิ่นอ่อนก็ไปแก้ไขเข้าไปประสานเข้าไป โยงใยเชื่อมต่อกันอยู่ได้โดยไม่ใช่แตกทำลายหรือว่าขาดศูนย์หรือว่าแตกแยกศูนย์เสียอะไรไปไม่ใช่เราจะเสริมสารเราจะเสริมสร้างเราจะต้องไม่พูดไม่กล่าวในคำที่มันดุร้ายมันเกินควรแล้วจะพูดจะสอนแล้วจะเป็นตัวอย่างเพราะฉะนั้นแม้จะพูดเราก็ไม่บอกแล้วยิ่งตัวเราเองเราก็ยิ่งจะต้องระมัดระวังเราไม่ทำไม่มีตัวอย่างแทนที่จะเกิดเป็นตัวอย่างอันเร็วขึ้นมาในโลกเราจะไม่ทำอย่างนั้นเรามาฝึกเรียนมาเรียนมารู้แล้วเราก็ปฏิบัติให้มันได้จิตของเราที่มันเคยสั่งสมมติไว้ มันมีจริงไม่มีจริงแล้วพยายามใช้อำนาจสูงสุดถ้าจิตมันเด็ดเดี่ยวกล้าหาญรู้ว่านี่เลวสำหรับมันไม่ได้ถ้ามันได้โดยสลับรู้ความว่าไอ้นี่ไม่ดีเลยเปลี่ยนจิตใจอีกอย่างนึงไม่ให้มันโน้มน้าวไม่ให้มันไปสั่งตายออกมาสามัคคีดอกไม้กระทำกรรมนั้นให้กระทำสิ่งนั้นสลับได้ปุ๊บเราก็รู้เท่าทันทหาร รบกวนไปทบทวนมาเที่ยว 2 เที่ยวอะไรได้แล้วมันก็ระงับได้การได้กระทำตนฝึกหัดตนปฏิบัติตนเพื่อที่จะละชั่วหรือละเลิกสิ่งที่เรารู้แล้วว่าไม่ควรไม่มีอันนี้ในตนขณะนี้แม้ร่างกายจะทำเนื้อด้านวชิกรรมหรือไม่ด้านจิตมีอารมณ์อย่างนี้อาการอย่างนี้เราพยายามแล้วพยายามเล่าเกี่ยวกับ 2 เที่ยว 3 เที่ยวเรียกว่าชวนไปชนมาอยู่แล้วก็ทำได้อย่างนี้เราเรียกว่าทหารทบทวนทำให้มันควรทำให้มันสงบลงให้มันเลิกลงให้มันตายลงหรือให้มันหยุดไปก่อน ให้มันสงบหรือให้มันเลิกหรือให้มันหยุดควรทำควรให้มันรู้ว่าสิ่งที่เราจะหยุดคือหยุดอะไรแล้วมันก็หยุดได้ในการทำทวนไปชนมานั่นน่ะไม่นานนักเราก็เรียกว่าปฏิปฐานคือทำลายมันหรือว่ากระทำการประหารมันลงจะเรียกว่าฆ่าก็ได้ฆ่าไอ้ที่เราจะต้องการให้มันตายมันลงไปได้อย่างเก่งแต่กลัวไปชนมาหลายเที่ยวอยู่บ้างก็เรียกว่าปฏิปฐานถ้าสมมุติว่าเราทำแล้วก็ใช้วิธีเพิ่ม กดให้หยุดดื้อๆโดยไม่มีปัญญารู้อย่างละเอียดละออเข้าใจในเหตุในผลไม่เกิดปัญญาซ้อนลงไปว่าเราทำยังไงนอกจากทำยังไงแล้วทำลงไปแล้วมีเหตุผลยังไงถึงไปดักมันฆ่ามันกดข่มมันมีเหตุผลอะไรเกิดปัญญารู้ยังไม่มีแต่ยังไม่เกิดปัญญารู้นั่นเองแต่ผมก็จะทนๆไปตามอาจารย์ให้กรรมฐานไว้สอนไว้ก็กดก็คงจะเรียกว่าคณะประหารเพราะความรู้ว่าทำลืมทำหยุดทำพลาดมันออกไปเฉยๆไม่มีปัญญาเข้าไปตอนเรียกว่ากรรมฐานทำด้วยธรรมศาสตร์เหตุการณ์ระงับมันลงไปดื้อๆ จะระงับเหล็กศีลระงับด้วยการใช้กฎใช้หลอดอะไรหรือใช้วิธีทำที่เราเคยทำจะทำมันลงไปเฉยๆเฉยๆเฉยๆไม่ให้มีปัญญารู้เข้าใจละเอียดลออถึงเหตุผลและไม่มีปัญญารู้ว่าระงับลงไปแล้วอย่างนั้นน่ะดีอย่างไรเกิดผลดีน่ะดียังไงมันเมามันว่างมันง่ายมันไม่มีภัยเกิดขึ้นข้างนอกหรือไม่มีใครเกิดขึ้นข้างในอย่างไรมันไม่มีปัญญาตอนกำเนิดไฟเรียกว่ามีคำคณะประหารชีวิตของมนุษย์ ไม่แพ้ยังไม่บริบูรณ์แท้ยังไม่เก่งครับก็เป็นข่าวก็เป็นอานิสงส์เหมือนกันเป็นประโยชน์หรือเป็นอุปการะเป็นเครื่องช่วยได้บ้างเหมือนกันอย่างน้อยที่สุดก็ได้ทุกครั้งจบคราวเป็นการเคยว่าเราทำได้โดยนับเอาเป็นคราวเป็นครั้งจริงๆเขาเรียกว่าสัจธรรมกับประหารแต่ทางข้ามหมายความว่าเป็นข้อความโฆษณาทุกครั้งหนึ่งคราวหนึ่งแต่ไม่ได้ถือว่าเป็นการกดข่มหรือว่าเป็นวิปัสสนาหรือว่าเป็นปัญญาหรือไม่ การกดปุ่ม start ไม่ว่าอะไรเรียกว่าตัดทางกับทหารจะหยุดจะรถจะพักไปได้ด้วยอะไรก็ตามเป็นชั่วระยะหนึ่งอาจจะน้อยก็ได้นิดนึงนิดนึงชั่วคราวนี้หมดมันหลุดด้วยมันพ้นไปได้มันว่างไปให้มันพักไปได้เป็นนิดๆหน่อยๆทุกครั้งสงครามจะใช้ปัญญาหรือจะใช้หลักการกดส่งไปตามที่เราเคยสนหรือเคยวิธีทำให้มันอยู่ที่ดื้อๆแต่กรรมวิธีที่เราถนัดที่เราทำได้ยังไงก็ตามอันนี้เป็นหลักของการกระทำอยู่แล้วเราก็ทำกันที่ท่านพยายาม แพรกษามาอธิบายลักษณะในการที่จะทำประหารหรือให้เกิดวิมุตเป็นประธานเขาวิมุตติธรรมรัฐประหารชนิดนี้ชนะประหารใครจะเอาไปทำคณะประหารขึ้นก่อนก็ได้แล้วก็เป็นปฏิปฐานเกิดประโยชน์ถ้าทำให้เด็กขาดแน่นอนเที่ยงแท้ที่เรามั่นใจแล้วเราก็เรียกว่าสมุดเขตรัฐประหารในสมุดเขตทวีวัฒน์คือประหารได้เรียบร้อยประหารนี่ภาษาบาลีต่อปลา เอาเป็นภาษาไทยเราเขียนประหารดีไม่ดีเอาตัวรอดซะด้วยประหารรอเรือเข้าไปด้วยอันที่จริงมันใช้นหนูประหารมาเป็นพระก็ตามหรือประหารก็นหนูหรือฝั่งนี้นะเรียกทหารนะแต่ว่าทำลายแต่ว่าทำให้สูญสิ้นไปครับเมื่อผู้ใดทำได้ถึงสมุทรสาครก็นั่นแหละเป็นตัวถึงทำได้เรื่อยๆไปแล้วก็ทำอื่น ยิ่งขึ้นไปต่อก็อย่าให้มันกลับเราทำแล้วก็แน่ใจแล้วก็พยายามมีอย่างนั้นเสมอไม่ว่าจะเป็นง่ายขึ้นมันเด็ดขาดก็คือมันปุ๊บมามันก็ปั๊บไปมันจะเป็นอัตโนมัติขึ้นแล้วแต่เราจะนับเอาตรงไหนมันได้มาก็ผ่านปุ๊บเราก็ปล่อยไปเลยมันหยุดได้ไม่ต้องออกเรียกออกแรงอะไรโดยง่ายดายโดยบางทีไม่รับรู้รสไม่ต้องปรับทุกข์ก็ผ่านไปไม่มีรถอะไรโดยเฉพาะรถชนรถชอบหรือรถพังเป็นหมายถึงเรียกว่ามันสัมผัสถึงความเป็นจริงแต่เราไม่มีรสชาติรสทำอะไรอยู่พ้นจาก รถลูกโลกหรืออย่างอัสสาทะไม่มีอัตราการไม่มีรถอย่างโลกียก็เป็นตัวท้ายนี่เราจะมีรถของธรรมะเพิ่มเป็นสติบ้างก็ไม่รู้แต่อย่าไปหลงใหลอย่างแกอย่างที่ได้พูดแล้วเมื่อวานนี้ถึงเป็น 5 ระดับ 5 ระดับอยู่ในใจอยู่ก็ไม่รู้ว่ามันมีอยู่นะหรือมากก็ตามเป็นภาระหน้าที่อธิบายตั้งแต่กิจกรรมว่า รู้ในจิตทั้งหมดเลยว่ามีมันอยู่ในจิตมันมีอาการอยู่ที่เดียวแผ่ซ่านเลยทีเดียวจนเกิดอารมณ์ปิติอย่างนี้อยู่ที่เดียวกลับไปหน้าประตู 5 นี่หมายความว่ามีอย่างชัดโรงงานถ้าเรารู้เท่าทันแล้วเราไม่เห็นมีไม่มีได้น้อยน้อยรถไฟเป็นจำนวนจำนวนก็เรียกว่าคุณต้องการไม่มีให้มันนอนไปอีกให้มันลดไปได้ทั้งปริมาณทั้งเวลาให้ได้ทั้งงานให้ได้รถทั้งจำนวนไม่ได้มากขึ้นมากขึ้นตามควรเขาเรียกว่าข้าราชการเป็นคณะเป็นคราวซึ่งเป็นทีเดียวเราต้องรู้ไปติดพวกนี้ถ้ามัน ก็วันนี้วันเกิดทีละครุฑธามันเกิดขึ้นมาตั้งแต่มันเกิดน้อยนึงนะฐานะว่าความเกิดนะคราวเกิดมาก็ไม่ติดเกิดที่ใจเราถ้ามันเกิดทุกข์ขึ้นมานิดนึงแล้วก็บอกเออมันมีพิรุธดีที่สุดแต่ไม่ดีเลยถ้าเกิดว่าเราจะนับว่าเป็นสภาพของนิพพานเป็นปราศจากสวรรค์แต่ถ้ามีปิติอยู่เราเรียกว่าสวรรค์มันเรียกว่ามันจิตใจมันยังมีอารมณ์ดีอารมณ์ดีชอบอยู่มันยังมีคนชอบอยู่น้อยก็รู้เท่าทันมันถ้าใครรู้เท่าทันมันแล้วไม่ประมาทไม่ซ้ำซ้อนไม่ไปติดใจในการเคลื่อนไหว ยึดกำหนดหมายมันขึ้นไว้ว่าพอปิติแต่วันเกิดรู้แล้วเราก็ผ่านเรารู้แล้วเราปล่อยอย่าไปซ้ำเติมอย่าไปติดและจิตใจหรือว่าให้มันกำหนดหมายถึงให้มันจางคลายเรามีท่าทีหรือว่ามีอาการกิริยาที่เราโน้มน้าวให้มันจางใครแล้วมันจะมีอยู่น้อยคุณก็กลับมาก็ไม่มีคุณภาพของอาการอย่างที่อย่างนี้เป็นสวรรค์น้อยๆรสสวรรค์นั้นด้วยถ้าเราลดอยู่อย่างนี้ก็มีสวรรค์ได้แต่ถ้าเราไม่มีรถก็ระวังอันนี้ละเอียดมากไม่มีเลยรู้สึกเฉยๆนั่นเป็นตัวนี้ผ่านแท้ไม่ต้องมีแม้แต่คำว่าสวรรค์อธิบายลักษณะมัน ถ้ามันเกิดอย่าเอาขึ้นไปเรียกว่ามันมีขนาดเรียกว่าคณิกาผิดๆเอาเวลามานับรวมเข้าไปถ้าเกิดที่เรานี่เกิดคณิกาผิดอีกแล้วนะชักมากไปแล้วนะไม่เป็นชาญแล้วนะแต่พุทธกาลกับคณิกานี่มันแตกต่างกันอยู่อันนึงเราเรียกถึงจำนวนเงินเรียกว่าจำนวนหรือคุณภาพของมันหรือสมรรถนะสมรรถภาพของมันก็ตามแต่อีกอันนึงเราเรียกถึงเวลามันมีเวลาประกอบขึ้นมาออกไปก็ยิ่งมีมากขึ้นไปออกกำลังกายที่มีน้ำหนักแรงขึ้นจะยาวนานขึ้นด้วย ระวังมันมากขึ้นหนักขึ้นยิ่งแรงขึ้นมายิ่งจะกลายเป็นจิตใจนะมันจะกลายเป็นจิตใจชอบใจยินดีถ้ามันแรงที่สุดจนอาการอะไรที่แสดงออกมาจนเราห้ามไม่ได้ระงับไม่ได้โดนขอบเขตและออกมาถึงนอกคบเค้าเรียกว่าปลุกเพลงขาดเป็นเรื่องเกินเจตนาถ้าออกมาทางปากแสดงความยินดีออกมาจนกระทั่งเรียกว่าอุทานอุทานออกมาเป็นภาษาเชิงกินดีมีทั้งน้ำเสียงมีทั้งสำเนียงมีทั้งภาษาโดยจิตของเราไม่เจตนาจะกล่าวอย่างนั้นด้วยมันออกมาเป็นอัตโนมัติเลย เดี๋ยวหยิบออกมาทางกายกิริยาไม่ใช่จากปากแสดงอาการออกมาแม้จะออกมาทางแคบพ้นผิวหนังเป็นขนพองสยองขึ้นมาเป็นการยินดีหรือว่าเป็นการพองตัวของตนแล้วแต่ถึงแม้แต่อาการที่คนยักษ์ไปช่วยกันจนเห็นได้ชัดใหญ่ขึ้นมาแล้วล่ะแสดงว่ามันเกินมันออกมาโดยไม่มีการกำหนดระงับหรือไม่เป็นจังหวะเลยน้ำหูน้ำตาไหลคลองเพลงกระโดดออกมาตบมือเป่าปากเปรี้ยวปากอะไรแล้วแต่ก็นึกว่ามันดีใจมากพอดีใจตื่นเต้นตื่น ที่สุดก็คือ Shock สลบเลยโอเคครับพี่ๆอย่างขนาดหนักที่สุดถูกลอตเตอรี่ล้านนึงไปเลยช็อคเลยนั่นคือเพลงพาไปสิถ้ารักษาทันก็ทันไม่ทันก็ห้ามเผาเลยนั่นก็ติดสุริยาที่เกิดเจตนาเป็นได้มันไปติดใจดีใจเกินขนาดที่ศาลจะเป็นนิยายอะไรแสดงกันไปก็ตามใจแล้วก็โดดโลดเต้นตีลังกา 7 เที่ยว 7 ตลบตามแผนที่มนุษย์ก็ไม่ได้เรียนหรอก แล้วจะไปติดได้จะตื่นเต้นอะไรได้ก็นึกว่าดีในการทำเราเรียนให้รู้ว่ามันไม่จำเป็นถึงขนาดนั้นไม่ต้องไปชี้ชวนเขาเราไม่ต้องไปชี้ชวนให้เขาติดยึดมากเราต้องลดแล้วเราเองนั่นแหละต้องลดถ้ามีพิษที่ 9 โอเคพาไปตีแล้วใช้ไม่ได้ OK Google ใช้ไม่ได้แต่ที่ได้ฤาษีแล้วก็ไปอธิบายแบบฤาษีเป็นชานฤาษีถ้ามีปิติเขาชอบเลยนะก็กลับเป็นอย่างนั้นไปอ๋อนี่เกิดอุบัติเหตุแล้วก็ถือว่าเขาต้องผ่านแต่เช้านี้ โอ้โหนี่เราเป็นทานแล้วมันมีเครื่องมันมีนิมิตหมายมันมีเครื่องบอกว่าโหแต่ฉันขนลุกขนพองนี่ฉันเป็นจิตมันกลับกันกลับกันแต่ทางพุทธศาสนาพุทธศาสนาให้รู้จิตมันเกิดอาการคูปองขึ้นมากแล้วไม่ดีนะรถมันจึงจะเป็นทางสูงเพราะฉะนั้นถ้าบอกว่าทางด้านฤาษีแล้วก็สอนให้เห็นอย่างนี้ให้มีอันนี้เป็นเครื่องหมายทีนี้มันก็อุปทานที่มันไม่เป็นท่าอะไรเลยก็มาสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างจนกระทั่งเกิดอาการกันได้ก็จะไม่มีอะไรนะแต่อุปทาน อะไรต่ออะไรต่างๆนานาเป็นเรื่องเป็นราวเป็นเรื่องเป็นแบบให้ตัวเองได้รับตัวเองก็รับใช้กับตัวเองก็โกรธอย่างนั้นและยืนยันว่าอันอย่างนี้แหละคือหมายถึงว่าชาญที่จริงมันไม่ใช่มันหมายถึงจิตของเรานี่อาจจะน้อยออกสิอาการติดโรคจิตยินดีปราโมทย์เริงใจจนชอบใจจนกระทั่งมีอาการคันหูน้ำตาไหลน้ำลายไหลเปรี้ยวอะไรออกมานี่เป็นอาการแล้วข้างนอกถ้าเป็นปากก็เป็นอุทานออกมาแล้ววิธีทำอะไรต่างๆนานาแล้วชื่นใจอะไรหัวเราะฟันค้างหนึ่งอะไรก็แล้วแต่ถ้ามันโอเคครับ ถ้าไม่ลดความอ้วนและต้องระงับสงบลงให้รู้เท่าทันว่าสิ่งเหล่านั้นเกิดมาแต่จิตจิตมันรู้ไม่เท่าทันมันถึงจะทำอย่างนั้นออกมาเพราะแม้แต่หัวเราะมันก็เป็นบุพเพสันนิวาสอะไรสักอย่างคนโอเคเพราะเราจะบอกว่าการได้ยินดีเป็นการชดใช้สิ่งที่มันได้เผาส่วนที่บรรทุกออกมันลดทุกข์ออกมันชอบใจชื่นใจจริงๆยินดีจนหัวเราะตามมันก็ไม่มีทุกข์แต่ว่ามันเป็นอาการของสิ่งที่จะต้องลดมันไม่สูงไม่งาม ไม่ดีแต่มันมันย้อนแย้งกันอยู่กับทางด้านการแพทย์ที่สุดไม่ถึงขั้นอุทัยธานีไปแสดงออกจนพ้นเจตนาอย่างนั้นเป็นแค่โอกันติกาปิติคือมันยังมีภาพมันจะมีเวลามากอยู่ยังมีเชื้อของมิติหลงเหลืออยู่ในจิตอยู่ให้รู้ว่ามันยังหนักอย่างมากมันมีอาการเยอะเราต้องลดอีกเหมือนกันแต่น้อยลงไปอีกให้มันมีขนาดที่สั้นเข้าเป็นคณิกาปิติเข้าไปอีกให้มันมีเนื้อหาอะไรมันมีอาการเบาลงน้อยลงน้อยลงเป็นพุทธกาลปิดๆทำให้มันน้อยลงคุณต้องการอยู่ดีจนไม่มีเลยยิ่งใหญ่มันยังเหลืออาการอยู่ หรือว่ามันยังมีอารมณ์รุนอยู่ในใจอย่างไรเป็นภาระหน้าที่จึงต้องรู้พลังงานหมายความว่ามีอยู่ในจิตเสมอนะมันจะน้อยหรือมากตามตามอย่างที่อธิบายแล้วจะหนักจนกระทั่งบุพเพสันนิวาสจะมีเนื้ออยู่จนกระทั่งโอกาสที่เราทำน้อยลงไปให้สั้นลงไปเป็นข้าราชการหรือน้อยเป็นพุทธศาสนาแต่เราก็จะต้องรู้เข้าใจอย่างนี้มีปิติที่เราจะเรียนและที่เราจะต้องเข้าใจให้ครับอ่านจิตของเราไม่รู้ว่าตัวจริงหรืออาการอารมณ์ของมันเป็นอย่างนี้ถึงจะเรียกว่านักธรรมทางสอนในเรื่องเราเน้นในเรื่องวิตก มันจะมามากกว่ามากแล้วซื้อให้หัดวิเคราะห์ให้แยกแยะที่จะวิจารณ์ตรึกตรองอ่านจิตตัวเองว่าจิตเป็นอาการยังไงจะมีอะไรต่ออะไรนั่นคือตรึกตรองจิตวิตกวิจารณ์จิตให้รู้ว่าสภาพอย่างนี้เป็นบาปเป็นกรรมอย่างนี้เป็นทุกข์อย่างนี้เป็นชั่วแม้บางครั้งยังเปิดทนฝืนจิตยังทนทนฝืนอยู่ในเราเรียกว่าลำบากหรือทุกข์แต่มันก็ยังเป็นดีดีตรงที่ว่าเราเองพยายามที่จะฝืนเป็นธรรมเป็นขันติธรรมเป็นธรรมะอันที่จะต้องตั้งตนอยู่ในความลำบากก่อนเพื่อไม่ให้มันไปเคยเป็นคนสิ่งที่มันไปเกิดสิ่งที่ได้พิจารณา ให้มันว่าคุณไม่เคยสิ่งที่จะพิจารณาแล้วว่าแกต้องมาเคยอย่างนี้ไอ้

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน