191030 นอน-พ่อท่าน-สันติอโศก.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันนี้เป็นเช้าวันที่ 30 ตุลาคมพุทธศักราช 2519 ต่อจากนี้ไปจะเป็นการอบรมธรรมประจำการทำวัตรเช้าที่พุทธสถานสันติอโศกโดยพ่อท่านพระโพธิรักษ์สำหรับวันนี้พ่อท่านได้แสดงเกี่ยวกับเรื่องนอนวันนี้เราทำวัตรเช้าขึ้นมาอีกครึ่งชั่วโมงเดินตามธรรมดาเราฟังธรรมกันตี 4 ทำวัดกันปี 4 ตอนนี้เราเลื่อนขึ้นมาในหมู่ 2 ได้ศึกษาหารือกันตกลงว่าเราจะฟังธรรมกันตั้งแต่ 3:30 น เพื่อจะได้มีเวลาเหลือ แล้วเราจะไปหยุดเอาเมื่อ 05:30 น แต่สิ่งที่จริงเราก็ทำได้หลายในนัยยะที่จะเพิ่มเวลาขึ้นมาเพื่อที่จะฟังธรรม 2 ชั่วโมงต่อวันเนี่ยเพราะว่าบางทีเย็นเราแต่ก่อนนี้เย็นแล้วก็ฟังธรรมเช้าฟังธรรมหรือว่าทำวัตรเย็นทำวัตรเช้าตอนนี้เราทำวัตรเช้าเวลาเดียวก็ 2 ชั่วโมงก็ไม่น้อยไปเพราะว่าเย็นเราไม่ได้ทำวัตรตอนเช้าตอนออกพรรษาเนี่ยถ้าจะลดเวลาลงให้อาตมาบรรยายธรรมะน้อยกว่า 2 ชั่วโมงเราก็เลิกก่อนเอามาฟังตี 4 เลิกก่อน 6 โมงก็น้อยลงไปก็ได้แต่มันก็น้อยลงไปหน่อยก็น้อยกว่าประโยชน์เมื่อพิจารณารอบด้านแล้ว เราก็ฟังธรรมกันเพิ่มขึ้นมามาเอา 3 ตี 3 ครึ่งซะเวลาก็ดีนะเวลาที่ฟังธรรมช่วงนี้อย่างที่กล่าวเคยพูดให้ฟังแล้วว่าเวลานี้ทางโลกเขาก็ถือว่าเขากำลังนอนอร่อยที่มันอร่อยเพราะว่ามันไม่มีอะไรกวนมันไม่มีอะไรที่จะทำให้เขาเป็นทุกข์เพราะถูกกวนถูกที่ถูกใช้โดยสุ่มได้เสียงด้วยบรรยากาศสงบปราศจากเสียงปราศจากอะไรต่ออะไรยิ่งตอนนี้ยิ่งตอนที่เขามีเคอร์ฟิวเนี่ยโทรฟรีมันเป็นชื่อศัพท์ของทางไอ้นี่ หมายความว่าในช่วงที่กำหนดเขตไม่ให้ออกไปเที่ยวดึกเพ่นพ่านเนี่ยเคอร์ฟิวเขาไม่ให้ออกไปตั้งแต่สองยามถึงตี 4 ครึ่งเนี่ยไม่ให้มีคนเอาไปเพ่นพ่านไม่ให้ออกไปไหนมาไหนกันไม่ให้เที่ยวไม่อะไรให้อยู่ในบ้านจะออกไปนอกบ้านพ่อไปเป็นพานนอกบ้านในทางสาธารณะคือจากเขาใช้กฎอย่างเด็ดขาดเพราะฉะนั้นรถราอะไร
อ่านต่อ
ไม่มีเสียงอึกทึกครึกโครมวิ่งเสียงจากเสียงอะไรสงบอย่างน้อยก็อยู่แต่ในภายในบ้านจะเห็นด้วยความสงบแหมมันเป็นแบบนี้จริงๆในตอนนี้ในระยะช่วงระยะนี้นะแม้แต่ในกรุงเทพฯมีคนฟังแต่มันสงบสง ดีเราก็เป็นผู้ที่รู้โอกาสถ้าเราถือว่าเราสวยก็ยิ่งดีใหญ่ได้ฉวยโอกาสได้รับได้ได้รีบเอาโอกาสที่ดีกว่านี้มาใช้เรายังมีเวลาที่จะได้นอนอีกมากในโลกความสุขเรายังมีเวลาจะได้นอนอีกมากในหลุมฝังศพไม่ใช่เรื่องเล่นเรื่องจริงถ้ารถติดถ้าเรายึดการหยุดการไม่ต้องทำอะไรไม่ต้องมีอะไรเลยแล้วก็นอนแน่นิ่งไปเฉยๆนั่นน่ะพอตายแล้วเสร็จเนี่ยคุณจะมีเวลาไม่ต้องลุกขึ้นมาเลยไม่ว่า 3:00 น หรือว่าตี 4 หรือว่าตี 1 ตี 2 คุณไม่ต้องลุกไม่ต้อง อีตอนนั้นน่ะคุณจะมีเวลานอนนักหนาตอนนี้อย่าไปห่วงมันนอนน่ะมันไม่อร่อยอะไรหรอกเพียงแต่ว่าเราได้พักผ่อนให้แก่ร่างกายพอเพียงไม่ทำลายสุขภาพไอ้ใจมันติดจริงๆมันอยากนอนมันอร่อยความอร่อยในโลกนี้มีนานาประการอร่อยเพราะรสอร่อยเพราะลูกๆเพราะกลิ่นอร่อยเพราะเสียงอร่อยพอสัมผัสทางกายอร่อยเพราะได้แต่วิมานในจิตเป็นเพราะเป็นชาติเหมือนกับเราเป็นเทวดาองค์หนึ่งจะบรรดาอะไรเราก็ได้สมใจในจิตแล้วก็บรรดานึกภาพนึกพจน์เอาสร้างจินตนาการแล้วก็มันอร่อย ถ้าได้อย่างนี้เป็นอย่างนี้แล้วก็ได้ภาพอย่างนี้ได้ผลอย่างนี้ได้สิ่งที่เป็นวิมานอย่างนี้แล้วก็นั่งเพ้อไปกับพิมานไปมันก็อร่อยอร่อยเพราะฉะนั้นเมื่อจุดที่เราได้รับสงบได้หยุดได้พักที่เรียกว่าการนอนเนี่ยมันก็อร่อยอย่างนึงถ้าไปติดว่าอร่อยแต่ถ้าเราได้รู้ความจริงตามความเป็นจริงแต่ว่าการนอนคือการพักผ่อนบ้างเพราะฉะนั้นในศักดิ์ศรีนั่งถือโอกาสนั่งไม่เอาเองราบไปสักทีแล้วก็ทำได้ เวลานี้มันตรงนี้ได้ไม่ต้องไปถึงก็นอนเองราบแล้วก็หยุดสงบดับทวาร 5 พักจิตก็ไปถึงขนาดนั้นฝันดีนิ่งสนิทพระนิ่งสนิทได้แม้แต่ในทางนั้นได้พักผ่อนมากกว่านอนเองราบกับพื้นด้วยซ้ำไปโทษที่ยังมีกิเลสตัณหายังฟุ้งซ่านฝันเลอะเทอะในขณะนอนเองได้ก็คือยังไม่ได้พักผ่อนมากครับเพราะวันหยุดใช้พลังงานอันเฟืองอันสูงไปเลยพลังงานมันพลังงานมันหยุดพักจะมีจะมีแต่พลังงานส่วนในร่างอวัยวะขันมีการย่อยมีการสูบฉีดโรคนี้มีการทำอะไรให้แก่ลูกทานเท่านั้นเองและเบาแบบเมาพร้อมเก็บวัน ถ้าทำได้สนิทสนิทจริงๆนั่งอย่างนี้สนิทดับไปรษณีย์อยู่ได้ถึง 7 วันไม่ต้องเติมมาหาดีเลยเพราะมันเอาอาหารนั้นไปใช้แบ่งไปใช้เหมือนน้ำมันเหมือนเครื่องยนต์ที่จูนได้นิ่งสนิทบางเบาอ่อนเลยนะพูดว่ามันน้อยที่สุดเลยจะฉีดเป็นฝอยละเอียดจะน้อยหรือเบาเกินเหมือนกันเลยไม่มีสิทธิ์เหมือนกันแต่เครื่องยนต์ที่จูนได้แค่นี้กินน้ำมันน้อยฉันใดร่างกายที่ยศชนิดไม่เปลืองอะไรออกไปตรงนั้นตรงนี้อีกเลยไม่ขยับเขยื้อนทุกอย่างชนิดเนียนเบาง่ายไม่มีอะไรที่เป็นดึงไปกระชากไม่มีอะไรไปกันดึงกระชากให้มันจะตกก็ติดอะไรมันจะกินน้ำมันน้อยมันจะกินอาหารน้อยอาหารอยู่ได้กินวันนึงไปถึง 7 วันออกมาไม่สูบฉีดอะไรไม่สู้ไม่เสีย มีสุขภาพร่างกายบริบูรณ์ชั้นเดียวกันเลยถ้าเข้าใจแล้วไม่มีปัญหาถ้าผู้ใดเข้าใจดีๆไม่มีปัญหาหรอกมันง่ายมันมันมีเหตุมีผลเข้ามาในตัวเพราะฉะนั้นการนอนก็พูดได้ยังมีกิเลสตัณหาจิตมันมากรักมันมากอร่อยมันมากพอมันได้นอนมันก็ได้อร่อยมากแต่กินมากในขณะที่เราเสพอะไรนี่เปลืองพลังงานทุกวันท่านเรียกว่าความสนใจหรือความสำเร็จในความใคร่ถ้าสำเร็จในความใคร่นี่มากปฏิกิริยาความร้อนสูงละลายพลังงานไปเยอะจำนวนเยอะเพราะการจุดถึงจุดสุดยอดแห่งความพอใจตื่นเต้นลิงโลดสมใจสมเด็จ ความสมใจสมเด็จในความใคร่ที่ปรารถนาอยากได้อย่างนี้และได้อย่างนี้มาสมใจใครอย่างนี้ได้ความสมความใคร่เต็มใจโอ้โหถูกแล้วพอใจแม้เป็นรถเป็นชาติเป็นอะไรมากจ่ายมากเท่าไหร่ชื่นใจมากเท่าไหร่มีอาการที่สมปรารถนามากเท่าไหร่จ่ายพลังงานมากเท่านั้นจ่ายพลังงานจริงๆพลังงานนั้นสปาร์คหรือไปงานนั้นเกิดทำลายทำลายข้าวของพลังงานลงไปในตัวจ่ายจริงๆเรื่องนั่นแหละเปลืองข้าวเปลืองน้ำเปลืองอะไรต่ออะไรที่มันเป็นพลังงานสังคมอยู่ในตัวหัวเราะมากชื่นใจมากก็จ่ายจ่ายจ่ายจ่ายจ่ายจ่ายมากตื่นเต้นมาก มากก็จ่ายร้อนจะเห็นได้ว่าร้อนจะเห็นได้ว่าเราเองมีการจ่ายเพราะร้อนมากแล้วประเดี๋ยวก็เย็นมากแต่นี่เป็นเรื่องของสรีระเป็นเรื่องของรูปขันน้ำธรรมดาในโลกถ้าเราเข้าใจธรรมะได้สูงละเอียดและเรื่องพวกนี้จะไม่สงสัยเป็นเรื่องเป็นไปจริงเพราะถ้าเราไปสนใจมากนอนหลับมากๆแล้วชื่นใจมากอร่อยมากๆนะเราก็จ่ายพลังงานมากเพราะการนอนมากๆก็ไปจริงๆก็ไม่ได้หมายความว่านอนมากแล้วอร่อยมากนะจะไม่หิวไม่ใช่หิวเปลืองพลังงานด้วยตื่นขึ้นมาหิวข้าวนอนอร่อยมากจริงๆนะสำเร็จในความสนใจอยากสำเร็จในความใคร่นอนมากหิวมากแล้วก็กิน ฝากเติมพลังงานอีกเป็นไปอย่างนั้นซึ่งมันลึกซ้อนบัญชีชั้นเชิงซ้อนซ้อนซ้อนแล้วก็เราพยายามเข้าใจและพยายามวิเคราะห์พยายามหัดแก่ตนด้วยวิธีสมถวิปัสสนาสมถะก็คืออดทนฝืนของวันธรรมดาอดทนฝืนคำว่าธรรมดาๆเพราะฉะนั้นเราต้องกดคำว่ามันหิวมันอร่อยก็ไม่อยากไม่เอานะไม่ให้มันกินไม่ให้มันสมอยากให้มันตายลองดูซิกฎของเราเพราะเราได้รู้ความจริงอยู่แล้วว่าเราพักนอนพระพุทธเจ้าพระนอน 4 ชั่วโมงท่านทำงานทั้งวันถ้ายังไม่ตายช่วยเหลืออะไรเราจะตายง่ายๆคนธรรมดาที่เขาหลงเนี่ย ในโลกเนี่ยพวกชาวบ้านเนี่ยเค้านอนวันนึง 4 ชั่วโมงบางคนนอนน้อยกว่า 4 ชั่วโมงด้วยซ้ำไปตื่นเอาตื่นเอาไปเล่นไปนั่งเล่นไพ่เล่นโป๊ไปที่ไปเที่ยวกลางคืนกินเหล้าเมายาไปนู่นเป็นนี่ทำไอ้โน่นไอ้นี่แล้วมีความมีสิ่งจำเป็นบังคับต้องมาทำงานทั้งวันทั้งอะไรไปเขาก็ยังอยู่ได้จะเห็นได้สักๆๆๆนอนๆกันอะไรกันนักหนานั้นไม่ใช่คนที่ธรรมะด้วยคนที่มีธรรมะนอน 4 ชั่วโมง 5 ชั่วโมงผู้อื่นแล้วก็ดูตัวอย่างก็ยังไม่ตายยังไม่สุกศพแห้งอะไรและโดยเฉพาะเราเองนั่นแหละมันตายกันที่ไหนแล้วนี่แหละเป็นกันอยู่ที่นี่แหละที่มานั่งตื่นเนี่ยขนาดนี้อยู่เนี่ยนอนกัน 21:00 น 22:00 น มั้งแล้วก็มาเจอกันที่ 2 เห็นๆๆ ซุบซิบพร้อมเพลงอะไรกันมันไม่พร้อมเพลงอะไรหรอกกายมันเป็นที่ใจถ้าใจเรากังวลมากไหมห่วงห่วงโอ๊ยไม่ได้นอนหวงโอ๊ยไม่ได้นอนมากเหมือนตัวห่วงกินพลังงานอีกแล้วก็เดี๋ยวจะสูบฉีดได้เอาด้วยมันนะเพราะเราห่วงเราอยากได้มันมันก็จะซุบซิบเอาด้วยเพราะตัวนั้นมันตัวห่วงนะไปกินพลังงานซ้อนเหมือนถ้าเราเข้าใจด้วยปัญญาแล้วค่อยยังชั่วแล้วมันไม่เป็นไรหรอกนะมันก็ค่อยยังชั่วคราวฝืนด้วยแล้วก็พิจารณาด้วยปัญญาด้วยคือวิปัสสนาปัญญาวิปัสสนาพิจารณาซ้ำซ้อนลงไปให้ได้ว่าไอ้อ่านจิตของเราให้ว่าจิตติดตัวนี้มันยากถ้ามันได้นิดนึงเออแต่เสร็จแล้วมันก็ทุกข์มันไม่ได้สมที่ เพราะเราเองเราอยากได้มันอยากได้มากกว่านั้นถ้าได้เงียบไปเลยพักมืดไปไม่ค่อยสมที่ก็ค่อยเข้าถึงจุดแล้วก็อร่อยถ้ามันได้ไม่ถึงที่มันไม่อร่อยหรอกมันฝืนฝืนมันหน่วงๆหนักๆทวงๆทุกๆมันจะเห็นตัวทุกข์ส่วนนั้นแล้วมันเห็นตัวทุกข์ตัวนั้นมันอยากได้สมใจนั่นเองถ้าเราเข้าใจใช่เลยว่าภาวนาพอนะใช้คำว่าพอนะถ้ามันง่วงมันฝืนมันอะไรมันบอกพอตัวพอนี่ครูมันพอนะอะไรไม่พอหรือเขียนไม่ได้ว่าเราพอมันครูมันได้ประสานก็ได้ครูมันพอแล้วก็พยายามพิจารณาตัวเองไม่ได้ว่าเรานอนเราพักผ่อนอะไร เราคิดย้อนไปบุพเพสันนิวาส 3 มีสติไปถึงเวลาเราอื่นๆที่เราเคยผ่านมาเราทำงานมากกว่านี้จ่ายพลังงานมากกว่านี้เราก็ไม่ได้นอนมากกว่านี้ซะหน่อยไปเผลอภัยดูราเมงละครดูโทรทัศน์ไอ้โน่นไอ้นี่ก็จะนอน 23:00 น สองยามบางทีตี 1 ตี 2 ต้องตื่นขึ้นมาเอา 4 ตี 4 ตี 5 ต้องตื่นแล้วตามธรรมดาอยู่บ้านอยู่เลยรีบแต่งเนื้อแต่งตัวทำงานทำการอะไรรีบออกจากบ้านไปแต่เช้าแล้วจ่ายพนักงานหนักยิ่งกว่านี้ภายในเช้าเรื่องที่แกอยู่ที่นี่แหละก็ไม่ได้หนักไม่ได้อะไรมาทำอะไรไม่ได้โอ้โหซอกๆๆเหงื่อไหลไคลย้อยเหมือนอย่างที่เคยเป็นชาวโลกไม่ได้เป็นอย่างนั้นน่ะไม่ได้ออกอย่างนั้นเลยไม่ได้ออกกำลังกายถึงป่านนั้นเลยก็เรื่องอะไรเราจะต้องไปเครดิตห่วงมันนัก ไม่ได้พักไม่ได้ผ่อนไม่ได้นอนพยายามพิจารณาเห็นเพราะมันติดเพราะมันอร่อยนะแต่ก่อนนี้เราเคยได้อร่อยตรงที่ว่าเรามีกามเศษอร่อยฟังดีๆนะแต่ก่อนนี้มีรูปบ้างรถบ้างกลิ่นบ้างเสียงมั่งสัมผัสมั่งแล้วเราก็เด็กเสิร์ฟก็อร่อยดีก็เลยรู้สึกว่าตัวได้อร่อยตัวอร่อยตัวนี้มันเป็นรสชาติเป็นอาถรรพ์เป็นรถลูกๆอร่อยก็เลยรู้สึกว่าเราได้อะไรในชีวิตเราได้โลกียะนั้นเองนึกว่าเราได้มันก็ทดแทนการนอนไม่นอนก็ได้เพราะเรามีจิตได้แล้วได้อะไรได้รักษาได้กิเลสตัวนี้การสมใจในความอยากการสนใจในความอยากพอได้ตัวนี้ก็เลย แน่นอนเราก็ได้แม่ได้ตามเราก็ได้ทีนี้เรามาลดการเสียแล้วนี่นาได้สมใจในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสเราไม่ค่อยมีพอเราไม่ค่อยมีเสียแล้วในตอนนี้เราก็เลยไม่มีความสนใจมีจำนวนปริมาณเพียงพอก็เลยไปเก็บเอาที่นอนอยู่ทางนี้นอนมันก็เป็นอัตลักษณ์อันนึงมันเป็นความสนใจในความอร่อยและก็มาเห็นดีด้วยว่าเออจริงนะอันนี้ก็อร่อยไอ้ตามเราเชื่อแล้วว่าเราวางก็ได้ไม่อร่อยระหว่างก็ได้เราไม่ต้องเสพทางรูปรถเป็นเสียงสัมผัสรูปสวยสมใจเสียงสมใจไพเราะสมใจกลิ่นหรือว่ารถทางลิ้นแตะทางลิ้นทางกายสัมผัสเสียดสีสมใจไม่ต้องก็ได้เพราะงั้นนะเราเลิกมาได้จริงพระมาจริงมันหยุดสงบมีอะไร มันเป็นความสงบอันดับงับสนิทอย่างนี้แหละมันอร่อยกว่ากามมันสบายมันไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยไม่ต้องดักน้ำไม่ต้องแสวงหาเอาง่ายๆนั่งตรงไหนก็เงียบไปเลยเก็บเอาสบายนะแกก็สบายนั่งตรงนั้นอยู่ตรงนั้นสบายไม่ต้องเปลืองแรงไม่ต้องเหน็ดต้องเหนื่อยไม่ต้องลำบากเลยเก็บเอาที่ไหนเมื่อไหร่ได้ทั้งสิ้นคุยกันดีๆดิคนเดียวไปหน่อยยังได้เลยเนี่ยคุยกันดีๆทำงานอยู่ดีๆนะเดี๋ยวก่อนลูกอ่อนลงยังได้เลยทำยังได้เอาได้ยังได้เลยอยู่ตรงนี้ก็ยังได้เลยไม่ต้องไปแย่งของใครด้วยเอาของเราเองแต่คนอื่นเห็นเขาบอกว่าคุณไปแย่ง นอกจากคุณเองอย่างของคุณเองแล้วคุณเอกคุณว่าคุณจะตีคุณว่าคุณจะทำวันนี้คุณว่าคุณจะทำงานนี้น้อยทำงานไปคุณยังน่าแอบเสพแอบกินให้เห็นต่อหน้าต่อหน้าด้วยแอบกินง่วงแอบกินหลับเพราะงั้นเราก็ทำงานไปโดยเหมือนการกระทำโลกแต่เราเองเราเข้าใจให้แพ้แล้วไม่ต้องแอบกินพอเข้าใจแล้วเสร็จก่อนเพราะมันอยากอยู่นั่นแหละมันเหมือนกับคนติดยาแล้วก็ไปแอบกินรู้แล้วล่ะว่าเรากินแค่นี้ก็พอแล้วล่ะที่จริงร่างกายก็พอแล้วแต่เราก็ยังกินเพราะอร่อยอีกตรงนี้เติมคำว่าอร่อยนี่แหละเรียกว่าอะไรภาษาไทยโลกีย์มันเกินมันเฟ้อไอ้ตัวเฟ้อตัวนี้เห็นไอ้แท้ว่ามันเฟ้อเรายังจะเอามันอีกเพราะมันกำลังติดใจยิ่งติดใจใหม่ๆยังกินจุ มึงติดใจใหม่ๆยิ่งกินจุเพราะฉะนั้นคนที่เลิกกามาฉันทะเลิกพยาบาทมาทางโลกแล้วมาตกฐานผีนะไม่ทักนะผมพูดตรงๆว่าใครอย่าเพิ่งดีใจนะผมพูดตรงๆว่าผมเห็นใจแต่อย่าดีใจว่าเห็นใจแล้วจะให้คุณกินต่อเชื่อคุณไม่ให้คุณกินต่อเพราะมันยังเป็นนิวรณ์กิเลสมันยังเป็นนิวรณ์กิเลสมันยังเป็นสิ่งที่ยังไม่สูงสุดมันยังเป็นสิ่งไม่สูงสุดหรอกดีขึ้นมาแล้วล่ะดีขึ้นมาก็อยากแล้วถ้าคุณเรียนกลับไปหาตามอีกที่คุณคุณเน่ากว่าเก่าคุณดีมาเดินมาแล้วเลิกกันของยาของคุณน่ะพบต่ำมาแล้วนี่เป็นภพสูงเป็นโอรัมภาคิยสังโยชน์ถ้าว่ากันโดยอธิบาย เป็นขั้นตอนนี้เป็นโกดําเลิกกามคุณ 5 เลิกกามราคะรุนแรงมาได้แล้วแม้เป็นรูปราคะอรูปราคะนี่แหละเป็นที่อเมริกามีฟุ้งซ่านอยู่จะจ่ายอย่างที่อธิบายในทางเอกพอลงได้พบกับไปอยู่ในภพหลับแล้วก็ฟุ้งซ่านพระพุทธเจ้าจะไปจากไปอย่างนั้นน่ะเจอห่วงเกิดกังวลเกิดเรื่องเกิดราวเป็นเรื่องฝันเรื่องไม่ฝันเป็นเรื่องนิมิตไม่เป็นนิมิตเอาแล้วถ้าเป็นนิมิตบางทีมันไม่สว่างมันไม่รู้จริงมันไม่เข้าใจก็เอามาห่อมาหาข้องใจเอามาถามคนโน้นเอามาถามคนนี้มันเป็นอะไรอะไรก็เป็นของเราเป็นน่ะที่จะเป็นอะไรเป็นของเราสร้างอ่ะที่จะเป็นอะไรยุ่งอยู่ตรงนั้นหรือว่ากูขุดเจาะ ถ้าเราไม่เอาเรื่องเอาราวอะไรมันก็ผ่อนไปไอ้อู๋จะจับฟุ้งซ่านก็น้อยไอ้เรื่องจะต้องมีนิมิตมีภาพมีเรื่องมีราวมีอะไรก็น้อยบอกว่าง่ายใจก็สายอีสานเพราะในขณะนี้ฐานผีน่ะมีพระประธานจะกำลังทำอยู่เป็นฐานพักที่ 2 ก็จริงมันบอกไปแล้วว่าคุณดีดีขึ้นก็เห็นใจก็รู้ใจอยู่เพราะผมรู้ระดับผมรู้ฐานของจิตแสดงว่าเราอยู่กันอย่างนี้ได้สบายไม่ต้องไปแสวงหากามอยู่ได้ในที่สงบสงัดพระพุทธเจ้าท่านถึงตรัสว่าต้องรับความสงัดหรือว่ายินดีในความสงัดผู้ที่อยู่ในฐานต้นท่านสอนยินดีในความสงัด ไม่ยินดีในความสงัดได้เลยว่าเขาถามทีนี้ก็พิจารณาให้มากโดยการใช้บุพเพนิวาสานุสติญาณท่านนะท่านกว่าจะล้างเกลี้ยงในเรื่องที่ไม่มีทางเนี่ย 55 ปีมี 25 ปีเท่านั้นที่เราไม่ติดอะไรในเรื่องเกี่ยวกับเรื่องพวกถ้าไม่ได้กินน่ะมีท่าทีเดียวท่านเรียกภาษาขั้นลึกขึ้นไปอีกว่าท่านว่างจากไอ้โรคไอ้พวกเกี่ยวกับไอ้เรื่องที่มันกวนใจมันไม่ใส่ไงจิตมันไม่ใช้เทคโนโลยีจิตมันไม่เป็น เต็มเลยแล้วมันก็มีอะไรควรดูอะไรสูตรนั้นที่วันหลังจะต้องตรวจดูสักทีก็ดีเอามายกอ้างบ่อยหมู่นี้แล้วก็ดูเหมาะสมเหมือนกันแหละเพราะว่าเราต้องเอามาใช้กับพวกเราเพราะถ้าพวกคุณต้องพยายามมันมีวิธีแก้อยู่ตั้งหลายอย่างถ้าเผื่อว่าติดสิ่งใดและถ้าเผื่อว่าเกิดง่วงขึ้นมากำลังทำสิ่งใดอยู่พยายามฉันทะสิ่งนั้นหรือว่าเบิกจ่ายตั้งใจยินดีบอกว่าไอ้นี่มันของดีนะมีพิจารณาให้ดีมีงานที่ดีมีเป็นประโยชน์และไม่ทำงานที่เป็นประโยชน์ที่จะทำอะไรงานนี้เป็นประโยชน์เหมาะสมกำลังทำและใส่ใจกับมันจริงๆเบิกลองตั้งใจขึ้นมาใหม่ดีๆจึงเรียกว่าพระพุทธเจ้าว่าข้อแรกข้อที่ 1 ต้องมีฉันทะทำงานนั้นได้มากใส่ใจโยนิโสมนสิการ งานนั้นไม่มากยิ่งขึ้นมันก็จะดียิ่งขึ้นแค่นั่งฟังธรรมนี่นั่งฟังธรรมนี่ดีไหมดีไหมดีแล้วทำไมหนีอ่ะนั่งอยู่ต่อหน้าต่อตาแต่หนีหนีเขาทำหนีเข้าไปหาเมืองพญานาคมีรักเมืองพญานาคมากกว่ารักเมืองพญานาคมากกว่าดีเพราะฉะนั้นต้องทำฉันทะคือทำตามใส่ใจของเราโยนิโสมนสิการถูกใจราชการงานนี้เพราะเรารู้ว่าการงานนี้ดีงานนี้น่ายินดีถ้าเป็นที่รักน่าเป็นที่สนใจกว่าสนใจกว่าจะเอาใจไปสนกับไอ้ที่มันไม่ดีไปสนใจเมืองหน้าก็สนใจฟังธรรมไปสนใจเมืองนอกทำไม เมืองน่านเมืองบาดาลเมืองลิบหลี่อะไรนั่นเราสนใจแล้วก็พิจารณาบอกให้เห็นด้วยปัญญาของเราบอกมันเสมอบอกวิธีดีกว่าดีกว่าเมื่ออุบายนี้หมดใช้ไม่ได้ถ้ามันดื้อจริงๆเพราะว่าตัวเราเป็นคนดื้อมากอุตสาห์รู้ว่าดีแล้วยังไม่ดีตามแก้ไขตัวเองให้มันเข้าอันนี้ตามมันดื้อมากมันดื้อมากมันก็โง่มากด้วยแหละมันดื้อนักมันก็ไม่รู้ดีซะจริงๆก็ทั้งๆที่จะได้มาในใจสติสัมปชัญญะเต็มๆจริงๆแต่มันยังเป็นดื้อจะเอาไอ้นี่เอาอันนี้เพราะมันอร่อยเพราะมันยังโลกีย์มันยังเหนือกว่าโลกียะมันยังเนื้อฝาตรงที่ว่าเราไปเสพสบายอันนี้เพราะฉะนั้นเราต้องแก้กลับมันอยู่เรื่อยแค่ปรับอยู่เรื่อยๆด้วยพิจารณาด้วยพยายามฝืนทนด้วยและพยายาม วาสนาด้วยบอกมันด้วยปัญญาไม่ดีกว่าและเห็นด้วยมันจะชัดๆแบบนี้ดีกว่านะให้การเกิดปัญญานี่นะเติมลงไปเรื่อยๆถ้าเกิดปัญญาให้รู้ดีให้เกิดปิติตัวรู้ดีตัวยินดีด้วยเห็นดีเนี่ยเห็นตัวดีให้ชัดๆว่าไอ้นี่ดีเพราะฉะนั้นเราจะหาอุบายอะไรก็ตามแต่มาบอกตัวเราเองว่าไอ้ที่เรากำลังดูอยู่นี่เราแน่ใจแล้วเราไม่สงสัยไม่ต้องพิจารณาอีกก็ได้วะไอ้นี่ดีกว่าอาตมาจะถามใครเดี๋ยวนี้บอกว่าฟังธรรมะคุณนั่งหลับต่อหน้าเดี๋ยวนี้อะไรดีกว่าคุณไม่ต้องคิดอีกเลยหรือให้คุณไปนั่งคิดอีก 10 เที่ยวร้อยเที่ยวคุณก็ตอบได้ตั้งเลยว่าแน่นอนนั่งฟังธรรมนี่ดีกว่าให้มาติดพอดีง่วงก็ไปสู่ภพแม้คุณจะนอนตี 2 เมื่อคืนนี้จะนอนตี 5 เมื่อคืนไม่ได้จะนอนตี 8 ตี 5 แล้วไปได้เลยนอน แล้วมาตื่นแต่ตี 3 นี่ก็ตามกูก็ยังบอกว่านอนดีกว่าพอถึงยังไงสุขภาพของผมก็ยังไม่เสียหรอกแม้เมื่อคืนนี้คุณจะนอน 2:00 น วันต่อไปคุณก็กู้ทุนได้เพราะเมื่อคืนนี้อาจจะติดงานหรืออะไรนะแล้วก็เลยนอน 2:00 น เมื่อคืนนี้แล้วก็มาตื่นแต่ 3:00 น แล้วมานั่งฟังธรรมต้องดีกว่าเพราะโอกาสนี้จะต้องดีกว่าแน่นี่ก็ไม่ได้ต้องนอนไม่ฟังทำดีกว่าเพราะว่ากลางคืนไม่ฟังถ้าขืนแล้วเดี๋ยวจะตายคุณก็รู้นะว่าคุณไม่ตายคุณไม่สูบฉีดคุณไม่สุขภาพเสียแน่นอนเพราะเดี๋ยวเย็นนี้คุณก็พูดคุณได้แล้วอีกคืนนี้กู้ทุนไม่ได้คืนรุ่งขึ้นก็กู้ทุนได้พอสมเทปไปคุณจะตอบได้โดยไม่ต้องสงสัยเลยว่าคุณฟังทำดีกว่ารู้ยอมเพราะไม่มีอิจฉาหรือใครวิจิตรอิจฉาอยู่ก็ฟังธรรมนี่ดีกว่านอน เจ็บไข้ได้ป่วยนอนมาฟังไม่ไหวหรอกเพราะว่าถ้าขืนฝืนขึ้นมาฟังแล้วมันจะเจ็บไข้ได้ป่วยถึงตายเออถ้าถึงตายก็แน่นอนมันก็ต้องนอนดีกว่าแต่ถ้าฟังธรรมนี่ดีกว่าไอ้นอนเลยไม่นอนก็ไม่ถึงตายหรอกฟังธรรมดีกว่าคุณตอบได้ยังไม่มีวิธีอิจฉาและไม่ลังเลหรอกตอบได้เกลี้ยงเลยพอดีกว่าเพราะในเมื่อปีนี้ดีกว่าแล้วคุณไม่ทำสิ่งที่ดีกว่าแล้วคุณกำลังแสวงหาอะไรนะก็ไม่ทำสิ่งที่ดีกว่ากูกำลังแสวงหาอะไรเนี่ยพี่เจตนาให้มันเห็นเหตุผลแล้วก็บอกตัวเองอย่าโง่อย่าโง่ถ้าเตือนตัวเองแล้วหาอุบายสั้นๆข้อสั้นๆไม่เขียนตัวเองมุมไหนข้อไหนเรื่องไหน อันไหนที่เอาไว้สำหรับใช้ตัวเองแต่ละคนไม่เหมือนกันเนี่ยก็ยังคิดค้นหาคาถาไว้สำหรับตัวเองคาถาคือสิ่งที่ย่อไว้สำหรับเพื่อนตัวเองแต่ละเรื่องแต่ละเรื่องพยายามหานะอาตมาอาจจะไม่มีภาษาคาถามีภาษาอยู่ตัวเดียวทุกวันนี้ถ้าไม่มีภาษาตัวนี้นะก็จะทำงานศาสนานี้ไม่ตลอดอาตมามีภาษาทำงานอยู่ตัวเดียวแค่ตายทุกวันนี้มีภาษาคาถาของตัวเองแทบตายเพราะว่ารู้ความตายได้เกิดขึ้นแล้วก็บอกอาจารย์นะถ้าจะจับก็จะยังคงเข้าใจอย่างนี้เขาจะไอ้โน่นไอ้นี่อย่ามาขู่จะให้ยาอะไรอย่างดีก็แค่ตายอย่างดีก็เอาไปกินเปล่าไม่งั้นมันจะสูงกว่านี้เลยขอไตร่ตรองถ้าเขาว่าอะไรมันก็เอามาใส่ซองทุกตัวว่าอะไรถูกอะไรจะดีกว่านี้อีกแล้วก็พยายามทำ ไม่โกรธเมื่อตัดสินแล้วว่าเออมันเป็นไรหรอกอันนี้ก็ทำไปแล้วก็ยังดีเขาก็จะเป็นยังไงก็เป็นไปก็แค่ตายเนี่ยมีคาถาอันนี้คาถาอื่นไม่ค่อยได้คิดคาถาอื่นไม่ค่อยได้ใช้เพราะว่าคาถาอื่นมีน้อยเพราะงั้นพวกคุณน่ะคิดของตัวเองเรื่องใดที่เราหนักแล้วก็หาคาถาสั้นๆเอามาไว้ว่าภาพมันเป็นงี้เอาหน้าให้มันดูตรงนี้มันจะเป็นยังไงที่จริงแค่ตายก็ใช้ได้หมดที่จริงได้หมดทุกอันน่ะเอาหน้าฟังไม่ต้องมองไม่รู้จะไม่ต้องทำอะไรมันง่วงด้วยสิมันจะเป็นยังไงมันจะตายไหมเอามาแค่ตายลองดูซิลองดูก็ได้ถ้าผมเข้าใจแล้วก็เอาไปใช้ได้เหมือนกันอันนี้ที่พูดเนี่ยเพราะว่ามันเป็นฐานแล้วก็ต้องแก้กันคุณก็ต้องช่วยพยายามแก้ตัวเองให้ได้มันเป็นกิเลสอยู่นานมันไม่ใช่ของเด็กของดีอะไรถ้าคุณสดใสโพรงมีสติเต็มทำ จะได้ตามจริงแล้วก็ต่อไปก็ยิ่งมีกำไรมากขึ้นและจะทำงานได้มากขึ้นมากขึ้นมากขึ้นอีกหลายคนก็ไม่สงสัยเออคุณพักผ่อนเท่านี้เท่านี้เท่านี้คุณก็มานั่งทำงานทำงานทำงานได้เพราะการทำงานนี่ก็เป็นการแก้ทีละนิดถ้าการทำงานก็เป็นการแก้การีน่าอย่างที่เคยบอกเคยกล่าวให้ฟังทำไมพระพุทธเจ้าท่านไม่เอาการทำงานนี่มาให้แก่ผู้ที่ดีและผู้ที่อยู่สงบสงัดหรือผู้ที่ถือว่าเป็นนักบวชพระพุทธตอนแรกนี่พวกขั้นสูงนะเอาการทำงานมาแก้ที่อเมริกาได้พบกันสูงเพราะว่าคนส่วนใหญ่จะไปทำงานแบบโลกหมดไม่เข้าใจแต่นี่เราเข้าใจแล้วว่าเรามีขอบเขตเรามีวินัยเรามีเขตหาเรามีสิ่งที่รับจองไปหมดแล้ว ฉะนั้นเรามาทำงานอะไรๆที่เราพึงกระทำกันเนี่ยงานโน้นงานนี้อะไรอะไรตามบทตามกฎตามวินัยของเราแล้วก็ทำไปแล้วเราจะรู้ผัสสะเราปฏิบัติธรรมโดยการทำงานเราจะรู้ผัสสะตาหูจมูกลิ้นกายและเราก็พยายามจับจิตได้เพราะอนาคามีพระอนาคามีแทนทำงานทำงานเอามาทำงานแก้ไขได้ตามว่าฉันทะบางเบาแล้วเพราะงั้นผู้ที่ยังไม่กล้าว่าฉันทะได้กามราคะยังไม่บางเบาให้ลงงานการไม่เป็นไรหรอกงานที่จะทำอะไรอื่นๆที่จะต้องเกี่ยวข้องกับคนมากๆที่จะต้องเกี่ยวข้องกับระบบก่อนก็ได้ยินดีในที่สงัดให้อยู่ในที่ที่มี ไม่ต้องสัมผัสอะไรมากเพราะว่าสัมผัสตาหูจมูกลิ้นกายทนไม่ได้มันแรงก็ให้พักก่อนฟังดีนะเป็นขั้นตอนในชั้นเชิงว่าพรุ่งนี้บางเบาแล้วเรื่องกามราคะไม่มีรุนแรงไม่มีประสิทธิภาพเพราะเหตุที่จะเกี่ยวกับการหูตาจมูกลิ้นกายไม่ค่อยมีก็มาพร้อมกับหมูกับฝูงได้มาพบกับผมได้มาสัมผัสมาทำงานอะไรต่ออะไรได้นะมานะก็ไม่รู้แรงอย่ามานะเนี่ยทำให้ปฏิกิริยาได้ง่ายโดยปกติครับไม่ค่อยมีมากนักเพราะมานะในการถือถือได้ตัวด้วยตนไม่สูงนักก็มาทำงานกับหมู่สูงได้ไงก็ออกมา ทำงานเป็นการปฏิบัติธรรมของพระอนาคามีเพื่อปฏิสนธิหรือประสานอุปสงค์ถึงพร้อมด้วยการสละคืนมาจากนั้นมันก็จะกลายเป็นอัตนิยมกลายเป็นจุดตรงไปอีกฝั่งหนึ่งไปใหญ่เลยนิ่งสงบดิ่งไปเลยเป็นเดือนเศรษฐีอาจจะเป็นเดือนละทีไปเลยเพราะงั้นเราต้องพึ่งกลับมาก็ทำงานงานการอะไรเราควรทำไม่มีอะไรช่วยรับแขกรับเรืออ่าให้ประโยชน์แก่พวกญาติพี่โก้โยธิการเราที่เข้ามาก็ถามน้องเขาแค่นั้นแค่นั้นเราก็สอนเขาได้ทั้งนั้นแหละฐานโสดาได้แล้วนี่เราก็มาช่วยเขาไปตามควรเราก็เกิดขึ้นในการสอนเราจะได้ประโยชน์เราเก่งขึ้นในการสอนได้ประโยชน์นะเราได้จริงๆนอกจากเรา ภาษาวิปลาสัสวิปลาสวิปลาสคืออะไรวิปลาสคือเราได้แล้วสิ่งหนึ่งแต่เราหลงตัวว่าเราไม่ได้หลงผิดไม่ใช่หลงตัวก็หลงตัวนั่นแหละตัวเองหลงผิดเราได้แล้วเราก็ว่าเราไม่ได้อะไรเพราะอภิชาเกินไปความปรารถนาแรงกล้าล้ำหน้าเราได้สิ่งที่เราได้แล้วและสิ่งที่เราได้แล้วนี่แหละเราก็มาสอนคนอื่นมันก็มีสมบัติแล้วเราล่ะตามเรารักอบายมุขได้แล้วไม่มีกะจิตกะใจมาสอนคนอื่นไปอยู่จงก็สงบสติหนักเข้าไปอีกไปติดอีกก็ยิ่งๆขึ้นใหญ่เพราะฐานผู้ได้ติดผีนะมีทานแล้วไม่ใช่ว่าจะต้องไปจมกับสีดำกับความหยุดความสนิท ไม่ใช่พอหมดได้ละกามราคะราคะแล้วก็อยู่ในสัดส่วนที่ขนาดหนึ่งที่ไม่จุ่มจานและจุ้นจ้านจนเกินไปก็สงบสงัดขนาดหนึ่งแล้วแต่ก็มีจุ้นจ้านขนาด 1 ในโลกของเราในโลกของพระอนาคามีในโลกที่ทำงานเป็นทางทำไปพอสมควรเป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านเพราะฉะนั้นจะอยู่ในขอบเขตของวัดหรือขอบเขตของอาณาบริเวณนั้นน่ะอยู่ได้แล้วก็ทำงานไม่ต้องออกไปยื่นจ้างเป็นโรคกระเพาะโรคเข้ามาจากจีนจ๋าเกินไปบางทีเรายังทนไม่ได้อินทรีย์ภาระยังไม่แข็งก็อยู่กับพวกเราก่อนแล้วก็ทำงานในพวกเราช่วยงานการไปมีกิจวัตรลานวัดมีกิจจะบิณฑบาตมีสิทธิ์อะไรก็ได้อีก หลายอย่างและลิขิตแล้วก็ทำกิจตรงนี้ไปพอสมควรเราก็ได้จนกว่าเราจะแข็งกล้าก็ออกไปช่วยข้างนอกทีนี้เรารู้แล้วว่าแม่สนิทแล้วกามราคะทวารหูตาจมูกลิ้นกายเราทนได้ดีก็ออกเวียนไปลองทดสอบดูไปสัมผัสกับโลกนอกดูแล้วเราก็เก่งขึ้นเวียนไปเวียนมาอยู่กับที่สงัดสบายแล้วมาอยู่ที่สงัดๆเป็นปีเป็นชาติสบายดีไม่ดีก็จะจมไปกับไอ้ทีนั้นมีทางนี้มากมายด้วยครับเพราะว่าเราไม่รู้อุบายอย่าโกนในการปราบผีนั้นเราจะจมดิ่งแล้วก็หยุดนิ่งไปงั้นการป่าที่ไม่ทราบเดือนเมษายนด้วยการนั่งอยู่คนเดียวก็บอกแล้วว่านี่เราใช้พยายามปรับปรุงเปลี่ยนทิศทางสนิทสนิท ไปติดมันกิเลสตัวนอนตกฝืนอีกฝืนได้ฝืนลุกฟื้นพยายามหนีมันมีอยู่มืดๆๆทิ้งจนกระทั่งเราเห็นได้จับมันได้ไอ้ลักษณะของมันเนี่ยมันมีหน่วงหน่วงๆเพราะลักษณะพืชออกมันก็หายไปหายไปสลัดในร่างกายก็ตามตลาดด้วยใจของเราก็ตามเห็นได้ชัดเลยพอเห็นติดชัดแล้วนะไม่ต้องไปสลัดกายหรอกฮั่นแน่ไอ้ตัวนี้มันเหมือนกับมันแหมรอคอยร้อนไอ้ตัวนี้ออกไปมันก็จะใ
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive