191104 มานะ9-พ่อท่าน-สันติอโศก.txt
เนื้อหาในไฟล์
เมื่อเช้าวันที่ 4 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2519 พ่อท่านพระพุทธที่รักได้นำหมู่พวกเราทำวัตรเช้าที่พุทธสถานสันติอโศกสำหรับวันนี้พ่อท่านได้นำมานะ 9 มาบรรยายเราเจอมาทำวัดกันหรือว่าธรรมบทอันนึงไม่ใช่สีขาวบทพระธรรมบทเป็นเรื่องละเอียดเป็นเรื่องลึกเรื่องยากเป็นภาษาบนและก็สับสนพอสมควรทีเดียวสำหรับเรื่องที่กำลังจะกล่าวนี้คือเรื่องมานะ 9 แล้วผู้ที่อยู่ในฐานะเรียนรู้มานะ 9 จับจิตจับใจได้โดยเฉพาะเป็นพระอนาคามีแล้วก็ยืนตรงฐานที่แท้จริงแล้วก็อนาคามีจะตรงฐานที่แท้เพราะว่าพระอนาคามีมีมานะเป็นฐานศึกษาอย่างจิตอย่างไรเรียกว่าอิจฉาคิดอย่างไรเรียกว่าจิตชั้นกลางคิดอย่างไรเร็วที่สุดฉันละเอียดยึดเอาจิตของเราเป็นอุปทานสิ่งของเราคืออุปทานสิ่งที่จะต้องพึงได้พึงมีพึงเป็นมีจิตมันจะเป็นอย่างนั้นแหละจิตมันจะเห็นว่าพึ่งได้พึ่งมีไม่พึงเป็นหรือไม่มีปฏิเสธครับเอา 2 อย่าง ภาพพื้นได้พึงมีพึงเป็นมันก็จะแสวงหามันมันจะพยายามผลักพยายามทำลายมันมีลักษณะอย่างนั้นเท่านั้นเองส่วนโมหะนั้นก็หมายความว่ามันไม่รู้จักจิตเลยเข้าใจกลับกันไปหมดไม่ถูกตัวถูกตนมันไม่ถูกเรื่องถูกราวไม่ถูกหัวถูกหางไม่เรียกว่าหลงผิดไม่รู้ความจริงถ้ามาแล้วทั้ง 9 นี่แบ่งแยกละเอียดให้รู้ลำดับของความเป็นจริงจิตของเรามีจริงของเราเป็นจริงมีอะไรคิดว่าเรามีปัญญากินรู้และจิตหลุดถ้าผู้ใดไม่มีปัญญา รู้ผู้นั้นก็จะลำบากทุกข์ตัวเองหรือทำความวุ่นวายแก่หมู่อยู่แก่สังคมที่ตนอยู่อยู่ทำความวุ่นวายแก่สังคมที่ตนอยู่หรือตนทุกข์จนเดือดร้อนหรือทำให้หมู่เดือดร้อนเพราะฉะนั้นถ้าเกิดว่าไม่รู้รู้มานะไม่รู้ตนหาระดับผิดมานะระดับ 9 ระดับนี่มันสำคัญผิดมันไม่ลงตัวลงจนถ้ามันลงตัวลงตัวซะแล้วมันไม่มีปัญหาแต่มันเข้าใจจริงๆด้วยก็รู้ได้จริงหรือเรารู้ไม่ได้กินบางทีเรานึกว่าเรารู้นะแต่เรารู้ไม่จริงฟั
อ่านต่อ
งดีๆน่าจะเป็นมาณตอนนี้ ไม่จริงนะบางทีเราเองเราไม่มีเรื่องนี้ขณะที่เราไม่มีเราก็ว่าเรามีเมียรู้แล้วก็ล้างให้มันหลุดให้มันหมดให้มันพ้นอันนี้เป็นธรรมดาฟังดูดีๆเป็นผู้เลิศกว่าเขานี่เป็นความจริงนะเป็นความจริงคือสูงกว่าเขาแล้วเลิกกับเขาแล้วล่ะมันก็เลิกกับเขาอยู่แล้วเพราะว่าแม้แต่สมมติเขาก็จะไม่ยอมจำแม้เราจะมีความสูงในตัวจริงมีความเลิศในตัวจริงแล้วเขาไม่ยกเราก็ไม่ได้สูงหรอกในโลกไม่ได้สูงโดยจริงแล้วเราเล็กหรือเราใหญ่ไม่มีปัญหาสักอันเดียวในโลกแล้วไม่มีปัญหาใจเย็นเล็กหรือใหญ่ไม่มีอะไรเทียบเคียงแล้วมันไม่มีเล็กมันไม่มีใหญ่ทั้งนั้นน่ะมันไม่มีเลิศไม่มี เพราะฉะนั้นถ้าสมมุติว่าเราจะเป็นคนเลิศจิตของเราจะยอดเลิกจริงก็ต้องให้ผู้อื่นรับรองด้วยศาสนาจึงคนนั้นพ้นทุกข์พ้นทุกข์ไปโดยที่เรียกว่าทำตัวเองไม่มีใครยอมรับแล้วแล้วเขาก็ไม่มีประโยชน์อะไรประโยชน์ถ้าจะคิดว่าประโยชน์ตนก็คือทำตัวเองตายตายหรือทำตัวเองเป็นเศษดินเศษทิ้งไปเฉยๆไม่มีประโยชน์ท่านใดก็ยิ่งมีมานะใหญ่ถือตัวถือตนอย่างว่าตัวเลิศตัวลอยตัวอะไรก็ได้ทำประโยชน์กับใครไม่ได้หรอกมันมีสัจจะจริงๆว่าตัวเองคือตัวเงินและทำอะไรไม่ได้นี่พูดเลิกปากเขาสำคัญว่าตัวเลิศกว่าเขา เหตุการณ์สำคัญตอนหมั้นหมายตนเข้าไปเลยแล้วก็ไม่เชิงชาญฉลาดในการที่จะบางคนชอบแสดงแรงๆแต่มีน้อยส่วนมากก็หมั่นไส้แสดงอย่างไรก็ไม่ค่อยออกไปให้พอเหมาะพอเจาะอย่างเป็นระดับอย่างเข้าใจอย่างมั่นคงอย่าไปอยากปวดใจอวดตัวไม่ใหญ่มีโตมีเท่าไหร่เธอก็ดีออกมาเลยเขาก็ไม่รับไม่ไหวถ้าเป็นผู้เลิศกว่าเขาสำคัญว่าตัวเลิศกว่าเขานี่ก็เป็นหมานนะเป็นความถือตัวถือตนทั้งๆที่ถูกแล้วล่ะอาทิตย์นี้ก็ตอนไปอีกเป็นผู้เลิศกว่าเขาสำคัญว่าตัวเสมอเขา ที่จริงตัวเองน่ะสูงกว่าเขาเลิกกับเขาเป็นนึกว่าตัวเองเท่ากับเขาการทำตนโดยที่เรียกว่าอย่างชาญฉลาดที่เราเลิกกับเขาแล้วแล้วเราก็พยายามให้เขารู้ว่าเราเองนี่เลิกกับเขาอยู่แล้วเราก็จะเสมอกับเขาไปด้วยในตัวและแม้ว่าเราเองเราเนี่ยเลิกกับเขาทำตนไว้เสมอกับเขาแล้วก็ทำตัวเป็นเสมอๆไปทีเดียวโดยไม่มีอันนี้ก็ยังไม่ออกมานะฟังให้ดีนะละเอียดพอดูดีๆยากไม่ใช่เรื่องเล่นหรอกอย่าเพิ่งประมาทเชียวแล้วก็มันยังไม่ได้มันยังไม่งานก็ต้องพยายามทำอยู่ด้วยอย่าเพียงโทษผู้อื่นต้องตัวเองเนี่ยดูดูคนอื่นก็ทำยังไงก็มีอะไรละเอียดลออทั้งสมมุติ ท่าทีกิริยาอาการการทำอย่างโน้นอย่างนี้บางครั้งบางคราวเพราะบางทีทำแรงกว่านี้ดูแล้วเกิดความกินแหนงแคลงใจโกรธเกลียดไม่ยอมรับอะไรจะขึ้นน้า 3 ข้อนี้ความจริงคือมนุษย์สูงกว่าเขาเราเลิกกับเขาไปยึดตัวยึดตนผิดมันจะผิดหรอกประยุทธ์ตัวยึดตนขึ้นมาเลยเชียวล่ะแล้วก็เขาก็จริงแต่ไปถือตัวถือตนขึ้นมาเป็นภาษาสมัยนี้ก็หมายความว่าเตะท่ายันเตไม่มีในการที่จะวางตัวระหว่างลักษณะท่าทีก็ไม่เหมือนแต่ละกาละแต่ละกาละที่สมมุติเขาสร้างสมมุติเขาเกิดเพราะฉะนั้นการที่จะวางตัวให้แนบเนียนนี่ยากเป็นของยากมากไม่มีจิต โดยความเป็นไปต้องมีปัญญาชาญฉลาดรู้จริงๆอย่างละเอียดรอเลยว่าไอ้นี่เราทำได้อยู่กับเขานะเขาจะทำไม่ได้อย่างไรทีนี้ก็จะต่างต่างคนต่างๆต่างคนต่างรู้หรือต่างคนต่างเรียนแต่ไม่ใช่ประเภทโทษเพลงโทษขึ้นมาเมื่อใดอาจจะว่าจะโดนยิงเมื่อนั้นแต่รู้ความจริงเรารู้แล้วก็รู้แล้วก็พยายามจะต้องทานฉลาดรู้ว่าเราเหนือกว่าเขาแล้วเราจะต้องไปข่มขืนก็เป็นข้อ 1 เลยคนจีนก็เป็นข้อหนึ่งเลยเป็นผู้เลิกฝากเขาแล้วก็สำคัญตัวว่าเลิกกับเขาบางทีเขาก็เป็นข้อ 1 เลยแต่รู้ความจริงแล้วก็พยายามให้แม่เนียนให้ประสาน อยู่ด้วยกันได้โดยที่เรียกว่าเป็นที่พึ่งพาอาศัยกันได้และก็ดูด้วยว่าเราไม่กดขี่ข่มเหงเป็นผู้เสียสละเหมือนพี่น้องจะโกรธจะตีเอามั่งพี่ก็ต้องเป็นผู้ที่ชาญฉลาดไม่ให้น้องตีทำตัวเองให้เป็นผู้มีอำนาจเป็นผู้ที่เคารพยำเกรงของน้องดังชาญฉลาดแต่ไม่ใช่ว่าใช้อำนาจเหมือนอย่างกับสัตว์ป่าเป็นพี่เป็นตัวโตกว่าเขาแล้วก็ข่มเหงเรื่องแรงและอาวุธไปเที่ยวด้วยเล็บแต่อย่างนั้นมันไม่มันไม่เก่งหรอกไอ้นั่นมันเรื่องของสัตว์ป่าแต่เรื่องของคนและใช้มานะหรือใช้จิตหรือมนุษย์ใช้มานะมนุษย์ใช้จิตใช้ความเก่งของจิตเนี่ยจะต้องชาญฉลาดและไม่ใช่เอาชนะ กำลังเรี่ยวแรงหรือเขี้ยวเล็บหรือว่าอาวุธยุทธภัณฑ์ทำกันอย่างรุนแรงอย่างลูกๆไม่ใช่แต่จะต้องชนะเขาด้วยถ้าคุณชนะเขาด้วยบุญชนะด้วยพระบารมีชนะเขาด้วยความดีงามความละเมียดทำไมลึกซึ้งปัญญาต้องชนะเขาเขาเกรงบารมีเขาต้องเพลงในความดีก็เกรงใจความจริงไม่ใช่ว่าเอาแรงไปที่จะข่มเขาเท่านั้นไม่ใช่และนี่เรื่องของธรรมะเป็นอย่างนี้เหนือธรรมะเหนืออย่างนี้เพราะฉะนั้นเขาจะเอาอาวุธมาเข็นฆ่าแมลงแพ้กาแฟมาข่มเราเอาที่เอาแรงมาทุบมาตีมันไล่มาปล้ำ กดขี่กันแพ้พระนี้แพ้แน่ๆหรือด้านธรรมะที่แท้ไม่เอาเอาชนะอย่างนั้นมันเป็นเรื่องของแบบนี้ใครก็รู้เรื่องของสัตว์ป่ามันสูงอย่างนั้นในศาสนาหรือธรรมะสูงพระแม่เราสูงกว่าเขาด้วยจิตที่เราละกิเลสมันได้หลุดพ้นสิ่งที่ช่วยติดตามมีปัญญารู้และหลุดมาได้จริงแล้วล่ะก็เราก็พยายามทำให้เขารู้เขาเห็นยืนยันให้มั่นคงให้แน่นอนไม่สงสัยว่าเราหลุดสิ่งนี้แน่เราพ้นสิ่งนี้แน่แล้วก็เป็นไปโดยแนบเนียนอย่าไปอ้างไปอวดโชว์กันให้มันเปิดเผยประเจิดประเจ้อจนหน้ามันไส้น่าเกลียดน่าชังพวกพลาดไปทีเดียวไม่ได้ไม่ได้ ระมัดระวังขมิบกับเมียเราอยู่เป็นผู้ใหม่แล้วยิ่งต้องกระพริบกับเมียไม่ใช่เป็นผู้ใหม่แล้วแสดงโดยอวดดีไปทีเดียวเขาจะหมั่นไส้ไปมากเหมือนยิ่งเป็นผู้ใหม่เลยต้องยิ่งระวังให้มากอันนี้ขอขอมันมีอยู่อย่างนึงที่พวกเราเนี่ยมันมาอยู่ในฐานะลำบากคือว่าผมเองนี่ผมแสดงธรรมหรือว่าบรรยายธรรมหรือว่าพอเวลาเผยแพร่ศาสนานี้ผมแสดงอย่างของผมเรียกว่ารุนแรงหรืออาจทานหรือว่าท้าทายแสดงอย่างเด็ดเดี่ยว กล้าอย่างแข็งอย่างที่เคยทำมาจากต้นๆซึ่งเป็นลักษณะของผมเองลักษณะของผมนี่เป็นลักษณะเหมือนพระพุทธเจ้าที่พระพุทธเจ้าท่านแสดงธรรมท่านก็เปิดเผยพอท่านบรรลุเป็นพระพุทธเจ้าแล้วท่านก็ออกแสดงธรรมอย่างแรงเลยประกาศผลออกมาเลยว่าเราเป็นพุทธหรือว่าเราเป็นสัมมาสัมพุทธะพูดตรัสรู้เองชอบเป็นสยามภูมิและท่านก็ประกาศตลอดเวลาเลยประกาศตลอดเวลาซึ่งท่านเองท่านก็ทำถ่อมตนตามอย่างที่เรียกว่าถ่อมตนอย่างฉลาดของท่านแต่ท่านก็อาจหาญและท่านก็ให้สาวกของท่านแสดงอีกอย่างรูปหนึ่ง อีกรูปหนึ่งไม่เหมือนกันกับท่านทีเดียวทีนี้ผมแสดงธรรมก็มีลักษณะเหมือนอย่างนั้นแหละเหมือนอย่างที่พระพุทธเจ้าแต่ว่ามันไม่เก่งเหมือนอย่างนั้นแล้วมันก็ไม่ได้อาจหาญประกาศภาษาเหมือนอย่างพระพุทธเจ้าประกาศหรอกที่ผมทำไม่เหมือนหรอกไม่เหมือนที่เดียวแต่มีลักษณะส่วนเหมือนฟังดูดีๆนะมีลักษณะคล้ายๆกันอยู่แต่ว่าก็ไม่เหมือนทีเดียวไม่เท่าเทียมแม้จะใช้ภาษาแม้แต่ใช้คำพูดความคำอะไรก็ไม่ได้เหมือนกันและลักษณะก็ไม่เหมือนกันการประกอบกายกรรมวจีกรรมออกมาก็ไม่มีลักษณะเหมือนกันท่านมีวาสนาบารมีอันงาม กับผมมากผมมีวาสนาบารมีอันไม่งามพร้อมเท่าทันเพราะแสดงธรรมอย่างของผมเนี่ยก็เหมือนอย่างของผมอยู่นฤเดชของมันก็ไม่ได้ประโยชน์เท่าเทียมอย่างพระพุทธเจ้าเขาพระพุทธเจ้าท่านคำนวณว่าจะสอนคนเป็นระยะๆผมไม่มีผมไม่มีความรู้จริงๆตอนต้นๆว่าผมควรจะแสดงธรรมกับใครก่อนเลือกแสดงเป็นขั้นตอนเหมือนอย่างพระพุทธเจ้าเลยวางแผนไปเลยแสดงกับคนนี้ก่อนแสดงได้พรรคพวกแล้วได้หมูแล้วไปปราบแผ่นดินเป็นอะไรๆท่านปราบได้หมดท่านทำได้หมดผมทำไม่ได้ผมทำไม่เหมือนท่านไม่เหมือนทำไม่ได้อย่างท่านท่านเป็นจังหวะจับคนเลยเป็นตอนเป็นขั้นเป็นหมูนวลหมูนิ้วถัดไปน้ำพร้อมผมไม่เก่งไม่เก่งถึงอย่างนั้นแล้วแต่ มีลักษณะแสดงอันนั้นคล้ายพระพุทธเจ้าคืออาจหาญแก้วกล้าแสดงอย่างท้าทายทีนี้ผมก็ขอร้องพวกคุณว่าอย่าทำอย่างผมอย่าท้าทายอย่างผมเหมือนพระพุทธเจ้าท่านสอนสาวกของท่านว่าอย่าอวดดีให้นิวาโตให้ขาดโอให้วิวาห์โตคาราบาวมีอนุภาคโทอนุภาคโตให้อยู่กันอย่างให้แสดงความรู้ความจริงแล้วก็จะเกิดขึ้นเขาก็จะขึ้นต้องทานฉลาดอันนี้ลักษณะอันนี้แหละพวกคุณเห็นอย่างผมก็เลยจะเอาอย่างผมซะส่วนใหญ่ พวกคุณเห็นอย่างผมก็เลยจะเอาอย่างผมจะช่วยได้มันก็เลยมันก็เลยแข็งมันก็เลยไม่ดูไม่ดีเพราะเราประสานกันขึ้นมาเถอะปรึกษามันขึ้นมาคือใครขึ้นมาต้องทำชาญฉลาดในการรู้ว่าแม้เราเองเรามีวิมุติเราก็ต้องมีปัญญาเพื่อที่จะใช้ความเลิศหรือว่าพยายามที่จะแสดงความเลิกความสูงอันนี้ของเราอย่างแนบเนียนอย่าแสดงอย่างที่เรียกว่าบางทีมันฟาดฟันมันน่าดูมันแต่เรานั่นแหละลำบากและตอนนี้มันไม่อยู่ในฐานะที่เราจะเรียกว่าเอาพวกที่ใช้ปัญญาอย่าง แดงโดยไม่ถือสาสมมุติเลยเข้าใจปรมัตถ์เลยสมมุติไม่เอาเลยไม่ต้องถึงขนาดนั้นแหละตอนนี้เราต้องเอาขั้นที่เรียกว่าสมมุติด้วยทุกวันนี้เพราะหมู่กลุ่มของเราน่ะใหญ่ขึ้นและเราก็มีการช่วยเหลือเพื่อฝ่ายกันได้มากขึ้นเลี้ยงรุ่นน้องรุ่นอะไรที่เขาไม่ใช่ว่าปรมัตถ์สูงๆเด่นๆอย่างพวกคุณมารุ่นแรกๆไม่ต้องห่วงสมมุติอะไรมากมายมายอะไรเล่นปรมัตถ์ๆๆยังไงก็ยังพุ่งเข้ามาพุ่งเข้ามาอยู่ไอ้นี่มันคัดเลือกมาแล้วทีนี้รุ่นต่อไปและต่อๆไปเราไม่ได้คัดเลือกอย่างนี้ถ้าท่านเลือกอย่างนี้ก็ไม่มียากมากนอกจากยากมากแล้วเราก็ตั้งตัวไม่ติดด้วยนี่เราไปแสดงแรงผมแสดงอยู่คนเดียวนะ แสดงท้าทายด้วยรุนแรงอยู่คนเดียวมันก็คนเดียวทีถ้าพวกคุณด้วยหลายๆคนแสดงลักษณะท้าทายปิลันฟันแทงด้วยกันนะมันมีปริมาณมากเราแต่เราโดนเขาตีแตกแน่เพราะปริมาณไปยั่วยวนไปทำหมั่นไส้อะไรแรงมากคนช่วยๆกันคนละชิ้นละส่วนอย่างนี้โอ้ยเขาทนไม่ได้หรอกแต่เขาจะย้อนกลับมาตีเราแตกเลยทลายเลยทำไม่ได้ทำไม่ได้ก็ให้แม้แต่ผมเองผมก็ทำไม่เหมือนเก่าผมก็ลดลงมาแล้วมันก็ต้องมาทำอย่างเบาบางลงไปแล้วเพราะคุณต้องตามให้ทันต้องตามผมไม่ทันเพราะผมได้รถแล้วนะครับ ซ่อมรถได้ยินตอนนี้เราต้องลดลงไปอีกเพราะว่าเรามีจำนวนปริมาณความแข็งปริมาณเนื้อสาระของผมมีเท่าไหร่มันก็มีอยู่นั่นแหละเท่านั้นคุณมามีเนื้อสาระเพิ่มขึ้นอีกมันก็มีความเข้มข้นมากขึ้นอีกยืนยันเด่นขึ้นอีกแล้วโดยจริงโดยสัจธรรมโดยไม่จำเป็นจะต้องอวดโดยไม่จำเป็นจะต้องไปตีรันฟันแทงคนอื่นโดยไม่จำเป็นจะต้องทำให้แข็งเกินไปก็แข็งเกินไปมันยิ่งถ้าเกิดว่าคนที่เขาไม่ยอมรับแล้วมันบาปมันเสียบมันเหมือนผมเขาอยู่ในทีวีอยู่แล้วเพราะฉะนั้นเราจะไปแสดงผมเขาออกไปอีกมากมายเราไปยกตนข่มเขาชัดเลย ฝันโดนสัจจะมั่นคงเข้าในที่อยู่แล้วโดยสัจจะมันมีอยู่ในที่อยู่แล้วมันมีตัวที่มันข่มแล้วเพราะว่ามันมีลักษณะจริงอันนี้ใหญ่กว่าอันนี้อันนี้สูงกว่าอันนี้มันมีอยู่จริงแล้วเพราะฉะนั้นเราก็พยายามทำสภาพที่เรียกว่าไม่ต้องไปทำให้ชัดเด่นอะไรจนเกินไปคนก็มีหูมีตาเองก็จะรู้เองนะอันนี้จึงเรียกว่าไม่ไม่พยายามที่จะสำคัญตนว่าเลิกกับเขาเรารู้ตัวอยู่เสมอแล้วต้องพยายามทำมันไปใกล้เคียงเกินไปไปวัดไปเทียบไปจับเกินไปก็ลดลงมาหน่อยหรือว่าขาออกมาหน่อยแล้วบันทึกบัญชีอันนึงก็คืออยากสำคัญผิดแต่ตัวเลิกกับเขาแล้วก็ไปเข้าใจว่าตัวต่ำกว่าเขาหรือ อีก 2 พอจะสูงกว่าก็เลิกกับเขาแล้วก็ไม่ใช่คนสำคัญตนว่าเลิกกับเขาอ่ะอันนึงเลิกกับเขาแล้วก็สำคัญตนว่าเลิกกับเขาทั้งสองเป็นผู้เลิกกับเขาแล้วก็สำคัญตนว่าเสมอเขาอันนี้เรียกว่าเราเองผิดเราเองไม่รู้ความจริงอย่าไปสำคัญตนผิดอย่าไปคิดว่าตนบกพร่องอย่าไปอย่าไปคิดว่าตนเองเป็นอย่างนั้นเท่านั้นอย่างนั้นแต่เมื่อรู้จริงแล้วมาถึงขั้นข้อที่ 1 แล้วว่าเราเลิกกับเขาเราก็ไม่สำคัญตนเองกับเขาแล้วก็ดีแล้วล่ะเพราะมันแม้แต่เราเองยังไม่เลิกกับเขายังไม่เลิกกับเขาก็ระวังจะหลงตัวมีข้อต่อๆไปก็จะมีระวังเหมือนเราเสมอเราเลิกกับเขาจริงหรือเปล่า จริงหรือเปล่าถ้าเลิกกับเขาจริงแล้วอย่าไปหลงผิดว่าเราเสมอเขาก็ทำอะไรที่จะเป็นผู้นำเป็นผู้ที่เป็นตัวอย่างหรือเป็นผู้จูงดึงเข้าไปให้ได้ให้ได้จริงๆด้วยสนิทเนียนนามก็เสมอเหมือนพี่เหมือนพี่จริงๆค่อยๆจูงค่อยๆดึงโดยชาญฉลาดมันจึงจูงได้กายกรรมกายกรรมก็อย่าไปแข็งจัดจ้านจนเกินไปจูงเขาแรงเกินไปได้กายกรรมที่มันเหนือข้าวของเขาเขาก็จะหมั่นไส้อีกก็ระวังเพราะเราจะใช้แค่ไหนถ้าเรามีอยู่ร้อยละออกมาใช้ 75 สำหรับคนนี้ถ้าขืนร้อยเกินไปยาแรงกินแล้วสลบก็ไม่เป็นไรแล้วสงวนไว้ไอ้ 25 ก็ไม่เป็นไรก็ทำแค่ 75 ลักษณะกายกรรมวจีกรรมวันนี้สำหรับอยู่กับเขา ฉบับที่จะใช้ให้มันเด่นชัดกับเขาเพื่อที่จะให้เขารู้ขั้นตอนนั้นคุณมี 50 คุณทำให้ได้ 75 นะเราต้องรู้ให้ได้นั่นทำไว้ประมาณให้ดีแล้วยืดไปทำต่ำกว่าเขาเลยสำคัญตัวว่าเร็วกว่าเขาเข้าใจตัวเองผิดเลยว่าเร็วกว่าเขาแล้วก็ทำเลวอยู่ไอ้นี่มันตีลังกาแล้วไม่รู้จะพูดยังไงมันวนซะจนมันไม่รู้เรื่องนะโมหะจะมองหาแล้วตัวเองน่ะหลุดพ้นแล้วสูงกับเขาแล้วตัวเองหลุดพ้นละบายแทนที่จะเป็นตัวอย่างเขาไม่คลุก อบายมุขก็ได้หรือว่าจูงดึงเสื้อบอกให้ถูกว่าเออไอ้นี่ไม่ดีนะมันไม่ถูกต้องหรอกเลิกมาเสียอะไรแทนที่จะเป็นตัวอย่างนั้นเปล่าเลยกลับไปคลุกคลีกลับไปพูดก็ไม่พูดอะไรก็ไม่อะไรไปวุ่นวายวนเวียนด้วยหลงผิดหลงถูกด้วยเลอะเลยไอ้อย่างนั้นไม่ใช่ตัวศาสนาเลยไม่มีปัญญาแล้วงมงายโง่เง่าเรียกว่าเอาวิชาตัวหลุดก็ไม่รู้หลุดตัวได้หรือว่ารู้ดีก็ไม่รู้รู้ดีอะไรเลอะเทอะไปหมดนั่นมีลักษณะไม่เข้าท่ามันต้องตรวจจิตตัวเองให้ดีว่าเรากับใครก็ตามแต่สักแต่ว่ารู้สักแต่ว่าดูให้เห็นชัดอย่าไปสำคัญตนว่าเลิกกับเขาแม้เราจะเลิกกับเขา แล้วตัวเลิกกับเขาก็พยายามดูให้ดีเราอยากไปทะเลทำตัวให้มันหรือว่าไปทำให้มันเหมือนกับเขาที่ทำอยู่เขาเป็นอยู่มันเสมอกับเขาจนขนาดเราเลิกกับเขาแล้วเราก็ไม่ทำเนื้อเขาเอาไว้เพื่อดึงเข้าหน่อยก็ไม่เอาไม่มีข้อ 2 ข้อ 3 ทำเลวกับเขายิ่งไม่ได้ถ่ายใหญ่เลยทีนี้ 4 มานะชนิดที่ 4 ที่ 5 ที่ 6 4 5 6 นี่เป็นอีกมุมหนึ่งเป็นผู้เสมอเมื่อกี้เป็นผู้เลิศตอนนี้เป็นผู้เสมอกับเขาเราเองเป็นผู้เสมอกับเขาสำคัญตัวสำคัญว่าตัวเลิกกอดเขาแต่เราเสมอกับเขาที่จริงเราก็เท่ากัน เลิกอบายมุขได้เท่ากันเลิกอบายมุขได้เท่ากันแต่พูดเสมอกับเขาแต่หลงตัวเองว่าตัวเองเนี่ยละฐานสูงกว่านั้นได้กับเขาอีกนึกว่าตัวเองเป็นอนาคามีนึกว่าตัวเองไปจัดการมีฉันสูงๆอะไรก็แล้วแต่สำคัญตนว่าเลิกกับเขาจริงๆก็โทรแค่ละเอาใบมันก็ได้เท่ากันแต่ส่วนสัตว์นั้นๆๆอย่างนี้ยกตัวอย่างเป็นหลักการใหญ่ๆทีนี้รายละเอียดส่วนคุณจะไปบอกว่าเนี่ยคนนี้เลิกแล้วอบายมุขเรื่องการพนันอบายมุขสิ่งเสพติดอันนั้นอันนี้อะไรแล้วแต่แต่รายละเอียดจะไปแจกกันอีกเรื่องนึงซึ่งมีรายละเอียดติดต่อไป พี่ไปพูดเสมอกับเขาสำคัญว่าตัวเลิกกับเขาหน้านี้ข้อ 4 ข้อ 5 เป็นพูดเสมอเขาสำคัญตัวว่าเสมอเขาฟังดูดีๆตัวนี้เป็นผู้ที่เสมอกับเขานะสำคัญตัวว่าเสมอเขาเหมือนกันก็เป็นผู้เลิศกว่าเขาแล้วสำคัญตนว่าเลิกกับเขาคือมันไปยึดตัวยึดตนว่าเสมออยู่มันไม่มีมันไม่มีอะไรเท่ากันโดยจริงในโลกเป็นผู้เสมอกับเขาแต่เป็นผู้เสมอเขาแล้วก็สำคัญตนตัวว่าเสมอเขาอีกอันนี้ยากนะเพราะว่าไอ้ตัวเสมอเนี่ยมันละเอียดยิ่งกว่าว่าสูงกว่าเขาแล้วก็สำคัญตนว่าสูงกว่าเขาอันนั้นเรายังพอมองออกว่ามันเป็นมานะ ตัวถือตนที่นี้เสมอกับเขาแล้วก็สำคัญตนว่าเสมอเขาเอ๊ะมันก็ดีแล้วนี่ฟังดูง่ายๆว่าคล้ายๆกับมันก็ดีแล้วนี่แต่ถ้าผู้ใดไปคิดอย่างนั้นแล้วก็มันจะไม่มีทางก้าวหน้าเมื่อเราเสมอกับเขาแล้วก็ไม่สำคัญตนว่าเสมอกับเขาคิดว่าเออก็เสมออย่างนี้ตลอดไปไม่ดีมันเสมอกับเขาก็ดีแล้วล่ะแล้วเราก็ควรจะดียิ่งขึ้นคนเหนือขึ้นไปถ้าเพื่อนไม่เหลือเราก็เหนือขึ้นไปรู้ไม่ได้หรอกเพื่อนไม่เหลือขึ้นไปนะนี่เราต้องเหนือขึ้นไปเราต้องทำดีขึ้นไปเพิ่มขึ้นไปอีกอย่าไปสำคัญตนอยู่อย่างนั้นเป็นอันขาดบอก ยังไม่เที่ยงทุกความเสื่อมไปเป็นสังขารทั้งหลายสืบไปเป็นธรรมดาแม้แต่ยืนอยู่ในความทรงอยู่อย่างนั้นอย่างนั้นยืนอยู่ในความทรงอยู่อย่างนั้นพระพุทธเจ้าก็ไม่สรรเสริญเพราะฉะนั้นแม้จะเสมอกันอยู่อย่างนั้นอย่างนั้นเราก็ไม่เสมอเราจะสูงขึ้นเรื่อยๆเพราะเพื่อนเกิดสูงขึ้นด้วยกันผู้ที่เสมอกันสูงขึ้นด้วยกันเราก็รู้ว่าโอ้โหเรานี่เสมอกับเขาและแล้วก็เสมอกันแล้วเราก็ไม่ได้อยู่ด้วยเสมอนี่เป็นธรรมะเลยทีนี้เพื่อนก็สูงขึ้นมาด้วยกันหนอพร้อมๆกันเท่าๆกันเราก็รู้ความจริงด้วยว่าโดยธรรมะเราไม่ได้อยู่อย่างนี้เท่ากับ ไม่ได้อยู่เท่าเก่าไม่ได้เป็นอย่างนี้อยู่เนืองๆอยู่เสมอเท่าเก่าอยู่อย่างนี้ไม่ใช่แต่ขึ้นมาด้วยก็ให้รู้ว่าเป็นความเลิศยอดขึ้นมาอีกถ้าไปเที่ยวก็ผู้อื่นอีกที่เขายังไม่ขึ้นมาอย่างนี้เราก็จะเห็นเด่นชัดว่าเราสูงขึ้นไปเรื่อยๆเพราะความละเอียดละออในการที่จะอ่านอ่านใจอ่านความก้าวหน้าจิตที่มันเจริญจิตที่มันประเสริฐหรือมันก้าวหน้าขึ้นเนี่ยมันต้องละเอียดดีจริงๆเพื่อนก็ไม่ก้าวหน้าขึ้นแล้วก็รู้ว่าเพื่อนไม่ก้าวหน้าขึ้นจะช่วยกันได้หรือไม่จะช่วยได้ในฐานะอะไรเรียกกันยากหน่อยถ้าฐานะสูงกว่ากันมากๆจนก็มีเรื่องใสก็เลื่อมใสศรัทธาเราก็ค่อยยังชั่วเราจะช่วยกันได้ดีส่วนแม้แต่เรา เพลงเราช่วยเพื่อนไม่ได้เราก็ทำตัวดีขึ้นเราทำตัวของเราดีขึ้นนี่แหละเราจะช่วยเพื่อนเราจะช่วยเพื่อนช่วยดึงจริงๆไม่ต้องไปสอนไม่ต้องไปบอกเราทำตัวเราดีขึ้นจริงๆแล้วมีอุปสรรคมียิ่งเป็นนักปฏิบัติธรรมยิ่งเป็นพระและมีอริยทรัพย์และมีหิริโอตัปปะเห็นเพื่อนสูงขึ้นเราก็อยากจะสูงขึ้นตามเองเราจะอายต่อความเสื่อมของเราต่อความไม่ก้าวหน้าของเราต่อความไม่เจริญขึ้นของเราเองอันนี้เป็นลักษณะธรรมะเป็นหิริโอตัปปะเกรงกลัวต่อบาปโดยไม่มีภัยโดยไม่พยายามบำเพ็ญบุญขึ้นไปหรือว่าทำความเจริญขึ้นเขาจะเอาเองคนที่มีธรรมะเป็นอริยะเป็นอะไรขึ้นสูงแล้วมันตรวจตัวเองเถอะ จะเข้าใจดีมันเป็นจริงนอกจากคนที่มีความคิดชั่วชดชันประชดประชันแดกดันทำตัวเองกลับลงต่ำลงเร็วเลยไอ้อย่างนั้นมันไม่ใช่หิริโอตัปปะไม่ใช่อริยธรรมธรรมะมันทำความเสื่อมให้แก่ตนเองโดยความคิดผิดเป็นมิจฉาทิฐิในความเห็นที่เลวแกล้งให้ตัวเองต่ำลงไปแกล้งให้ตัวเองเลวลงไปทำให้ตัวเองแดกดันประชดประชันตัวเองลงไปทำให้ตัวเองเลวลงไปนั้นเป็นมิจฉาทิฐิเอาอย่างนั้นมันก็ทาแล้วล่ะแต่โดยสมัยมันก็ต้องเจริญขึ้นเรื่อยๆทำตัวเองดีขึ้นเรื่อยๆเพราะมันเป็นผู้เสนอเขาจะสำคัญว่าตัวเสมอเขาอยู่ก็ยังเป็นมานะไม่เอาจะสำคัญ เบอร์เขาก็รู้แล้วความจริงไม่เสมอแต่อย่าสำคัญว่าจะเสมอกับเขาอยู่อย่างนี้ต้องเลื่อนขึ้นดังกล่าวแล้วว่าถ้าเราเลื่อนขึ้นเราพยายามทำตัวให้สูงขึ้นปฏิบัติตนให้เลิกขึ้นไปอีกแม้เราไม่ไม่ต้องสอนเพื่อนมันก็เท่ากันถึงเพื่อนแล้วรับความจริงมันก็จะเลิกกันไปอีกสูงขึ้นไปอีกไอ้ต่ำเราไม่ต้องพูดถึงเลยไอ้ต่ำไม่ต้องพูดถึงเลยแต่ต้องรู้ว่าจริงว่ามันเสมอนานแล้วก็อย่าไปสำคัญตนว่าเสมออยู่อย่างนั้นไม่สำคัญแต่เสมอนี่เราเสมอกับเพื่อนอยู่แล้วเราก็ไปทุกตัวอยู่ตลอดกาลนี้ก็ไม่สำคัญไม่ดีเพราะฉะนั้นไปรักกันแล้วบอกว่าเราต้องไปพร้อมกันนั้นอยู่เสมอๆกันนะขึ้นไปด้วยกันเรื่อยๆนะใครเหลือเกินกันก็ไม่ได้นะเท่ากับชุดละ ช็อคโกแลตฉุดกันเองไม่ใช่อย่างนี้ไม่ได้มันมีลักษณะของธรรมะถ้าจะพูดอย่างภาษาคล้ายๆกับมันแข่งขันกันอยู่ในตัวแต่เราไม่มีจิตเป็นการพนันไม่ใช่แข่งขันในตัวมันจะมีการแข่งขันเป็นการพนันว่าเราจะเอาชนะเพื่อนแต่เราจะก้าวหน้าขึ้นโดยธรรมเราจะเพิ่มก็คือภูมิขึ้นเพราะเราช่วยเพื่อนไม่ได้บอกเพื่อนสอนเพื่อนหรือว่าเราเองเราก็ยังไม่แน่ใจเพราะเรายังไม่ได้สูงจริงเพราะฉะนั้นเราเข้าใจแล้วด้วยปัญญาของเราไว้อย่างนี้สูงขึ้นเจริญขึ้นแล้วก็ขาดของเราหมดแน่ใจรู้ดีถ้าเราสามารถจะบอกเพื่อนในเมื่อเพื่อนไม่ถือสาเพื่อนเห็นว่าเออมีดีอะไรได้ก็มาบอกกันได้ก็จงบอกแล้วก็จะสอนแล้วก็จงพยายามดึงขึ้นเช่น หลุดกับพระโมคคัลลาเมื่อมีอะไรบอกกันได้ก็บอกกันดีขึ้นอันไหนสอนไม่ได้ก็ปล่อยวางจากพระโมคคัลลาหลายอย่างสารีบุตรสอนไม่ได้พูดไม่ได้อธิบายไม่ออกอธิบายไปเพื่อศึกษาเพราะฉะนั้นบางอย่างก็ไม่แตกก็ทำตนเสมอกันวางตัวอยู่ด้วยกันอย่างสนิทไม่มีกลิ่นไหนแรงใจไม่ถือสาว่าเขาต่ำหรือเราต่ำอะไรอย่างนี้ด้วยใจวางแต่รู้ความจริงอยู่ว่ามีความสูงหรือความไม่สูงมีความรู้ที่นี่อันที่ 3 เป็นผู้เสมอเขาสำคัญตัวว่าเลวกว่าเขาเมื่อกี้นี้อันที่ต้นเลิกกับเขาและสำคัญตนว่าเลวกับเขาไอ้นั่นมากมายที่นี่ไอ้หมูที่ 2 เนี่ยตัวเสมอเขาคิดว่าตัวเลวก็ขาว มีคุณธรรมพอๆกับเขานี่แหละประมาณนี้แหละแต่นึกว่าตัวเองนี่เลวกว่าเขาสำคัญตนผิดเลยว่าเขามันก็ผิดแค่นั้นเองอันนี้ต้องพยายามอ่านผิดอ่านความเป็นจริงผ่านวิมุตอ่านลักษณะผ่านเหตุปัจจัยให้ชัดอ่านไม่ชัดเชียวอยากสำคัญผิดถ้าต้องการเป็นที่ยังไม่เข้าท่ายังเป็นทุกข์นะเป็นทุกข์และไม่มีความเจริญเลยแล้วก็ความแตกแยกเพราะว่าผู้อื่นก็อธิบายไม่ได้พวกนี้สูงกว่าเขาแล้วไปทำตัวตีลังกาลงต่ำกว่าเขาก็เลยไม่รู้จะยกอะไรเป็นตัวอย่างมันไม่รู้จะยกสมมุติไม่รู้จะเอาปรมัตถ์ตรงไหนมันล้วนไปหมดเลยทำให้หมู่กลุ่มก็รวนด้วยเพราะความไม่ลงตัวเพราะความไม่พอดีไม่ชัดเจน เนี่ยมันยุ่งทำให้รวนเพราะต้องพยายามให้มันถูกตรงถูกตรงเราสูงกว่าเขารับเราเสมอตอนนี้พูดถึงเสมอแล้วเสมอเขาก็ต้องอย่าไปซ้ำคนสำคัญตนว่าเราเลิกกับเขานั่นมันมานะอันนี้เข้าใจง่ายเราเสมอเขาเราเท่าที่จริงเราก็พอๆกับเพื่อนแต่เราไปทำตัวใหญ่กับเพื่อนเข้าใจง่ายเราเสมอเขาอย่าไปสำคัญว่าเราเสมอเขาอันนี้ซ้อนอันนี้เข้าใจยากขึ้นอย่าไปสำคัญตนอยู่อย่างนั้นอย่าไปยึดถืออย่างนั้นอย่าไปหมั้นหมาอยู่อย่างนั้นอาจต้องพยายามไม่มั่นไม่ยึดมั่นถือมั่นต้องทำตัวให้สูงขึ้นไปพิจารณาทำเพิ่มขึ้นไม่เป็นไรเราเราเสมอกับเพื่อนเราก็อย่าไปเอาเสมออยู่นี้อยู่ตลอดกาลเพราะว่าแต่ละคนก็แต่ละคนของใครของมันใครจะทำตน ขึ้นกับของตัวเองช่วยตัวเองว่าตอนนี้อัตโนนาโถเพราะเราก็พยายามเรียนรู้และเพิ่มขึ้นเพราะเพิ่มขึ้นได้จริงแล้วได้ดีแล้วก็คอยช่วยกันแม้ไม่ช่วยมันก็ดึงขึ้นในธรรมมันก็ดึงขึ้นโดยธรรมตามธรรมนะถ้าเราสูงขึ้นเรื่อยๆทีนี้ถ้าสำคัญตนผิดเลยเราเสมอเร็วกว่าเขาอันนี้ก็ไม่ยากอะไรนะอย่าไปต้องการติดต้องให้ชัดเจนแต่มันไม่ดีมันรวนอาจจะมีอันสุดท้ายเป็นผู้เลวกับเขาอีก 3 ข้อมูลสุดท้ายมันมี 9 อีก 3 ข้อเป็นพูดเร็วกว่าเขาสำคัญตนว่าเลิกกับเขาไอ้นี่มันหมดท่าเลยที่จริงเสมอยังไม่เสมอเลยตัวเองเลวกว่าเขานะแค่เสมอก็ยังเป็นสำคัญตนว่าเลิกกับเขา ผิดไปตั้งระดับแล้วไอ้นี่ยิ่งเลวกับเขาด้วยแล้วไปสำคัญตนว่าเลิศกว่าเขาแต่ก็ไม่ต้องพูดกันเลยไอ้นี่มันหมดถ้าหาไม่ต้องอธิบายมากนี่ก็รู้ชัดอยู่แล้วต้องการตัวกันเร็วกว่าเขาเสมอกับเขาเขาก็เข้าใจง่ายๆมันไม่ยากอะไรหนึ่งตั้งหลักเบ้อเร่อ 2 ตั้งหลักไว้เสมอ 3 ตั้งหลักมันเลวทีนี้นายเลิกกับเขาเนี่ยไปสำคัญตัวยึดตัวยึดตนว่าเลิกกับเขามันก็ยังเป็นมานานเป็นการเดินระบบกดขี่ข่มเหงเขาไม่อดไม่ได้เป็นผู้เลิกกับเขาก็ต้องการตัวว่าเสมอเขาก็คิดมีความเป็นจริงยิ่งไปเลิกกับเขาแล้วเป็นสำคัญตัวมันเร็วกว่าเขายิ่งมีความเป็นจริงใหญ่และในหมู่ 3 เข้าใจง่ายๆไม่ยากอะไรหมู่ที่ 2 เสมอเป็นผู้เสมอเป็นผู้เสมอกับเขาไม่ต้องการตัวเลิกกับเขาก็ผิดนะแหมเสมอกับเขาเป็นสำคัญตนยึดตัวยึดตนอยู่ว
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive