190914-056 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ004.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันนี้เป็นวันที่ 14 กันยายนพุทธศักราช 2519 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์และได้นำหมู่พวกเราไปประเวศปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกตำบลใดไม่มีอะไรที่จะสงสัยหรือว่าแน่ใจในทางธรรมในโลกแห่งทางธรรมเป็นโลกที่เราแน่ใจยิ่งกว่าที่จะอยู่ทางโลกแล้วก็จงวางใจและคนที่อิจฉาในเรื่องนั้นซะเลยได้แล้วก็เป็นอยู่เป็นอยู่ถ้าเกิดว่าเรายังไม่แน่ใจในคณะเราจะต้องไปหาอาจารย์หรือว่าเราจะต้องไปอะไรต่ออะไรที่อื่นเพื่อที่จะแสวงหาส่วนที่มันถูกต้องโดยมีผู้รู้และช่วยเหลือ เธอเป็นอาจารย์จะบอกจะสอนเรายังสงสัยอันนั้นว่ามันไม่รอดมันไม่ไปดีๆมันไปช่วยที่สุดเพราะว่าอาจารย์คงจะบอกขายให้รู้ว่าช่วยเราไม่ได้ก็ไปดูก็ลองไปทดสอบไปหาดูที่ไหนอีกต่อไปบ้างเพิ่มเติมก็ได้ถือว่าแน่ใจแล้วไปอีกก็เมื่อยเปล่าก็จะมีแล้วแต่เป็นเพราะว่าเราเองเรารู้จุดอยู่ด้วยซ้ำไปแต่เราเองเราจะทำมันไม่ได้มันยังเดินทางไปจะเพราะออฟฟิศจะพากันดีก็ต้องรู้จุดรับที่ชะตาให้ได้ถ้าเป็นอภิชาติปลาน่ะเราแก้ที่เราแก้ไขที่อื่นไม่ได้หรอกทุกอย่างจงเดินไปตามวาระต้องเดินไปตามเหตุปัจจัยแล้วข้าวต้องมีวันโตต้องมีวันให้มันมีการประกอบการหรือว่า ประกอบการถ้าไม่มีวันประกอบการเลยจริงๆแล้วมันก็เป็นไปไม่ได้มันมีเหตุปัจจัยมันมีภาวะปัจจัยไม่มีฐานมันมีต้นทุนมันมีองค์ประกอบมันจะต้องให้มันเป็นไปเมื่อเราไม่มีอภิบาลแล้วเราก็เดินทางไปวันหนึ่งคืนหนึ่งสองวัน 5 วัน 100 วันพระราหุลซึ่งเป็นราชบุตรของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเองแท้ๆยังใช้เวลาตั้งหลายสิบปีกว่าจะบรรลุผลพระพุทธเจ้าเองท่านจะทำไงถ้าลูกของท่านจริงๆถ้าเป็นไปได้ก็รีบเร่งกันเลยบรรลุเร็วๆด่วนๆที่ร่วมกันเองแต่ถ้าว่าถ้าไม่ๆๆมันก็น่าจะเป็นไปแต่มันเป็นไปไม่ได้แม่บวช มาแล้วไม่อะไรแล้วก็ยังศึกษาอยู่แล้วพระราหูนี้ได้รับเอตทัคคะในทางภาคการศึกษานะขยันหมั่นเพ
อ่านต่อ
ียรเอาใจใส่เป็นผู้ยอดในการศึกษาพระราหูนี่ใช่เป็นคนละเลยเลยไม่ใช่เป็นคนขี้เกียจไม่ใช่เป็นคนที่ไม่ได้เรื่องเวลาไม่ใช่เป็นคนขยันหมั่นเพียรจนได้เอตทัคคะในด้านมันเพี้ยนศึกษาเอาใจใส่ในการศึกษาเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่ายอดนักศึกษาแต่ก็ยังต้องใช้เวลาไปกิเลสอุปกิเลสตัวร้ายพอสมควรเหมือนกันเราทุกข์เราอุตส่าห์แล้วเราก็ทำให้ผ่านเสียอะไรหลายๆอย่างที่จะทำประโยชน์ท่านก็ไม่ได้เพราะมีประโยชน์ตนก็ผ่านเสียไปด้วยผสมผสานไปด้วยมันก็ไม่ได้ไม่ได้เรื่องอะไรต้องพยายามตรวจตราให้ดีเมื่อรู้ แล้วว่าเราก็ย่อมเป็นไปพ้นได้ก็มีอยู่มีอยู่ไม่ได้ลดหย่อนแล้วเราก็ยังมีเพียรอันเป็นไปโดยดีอยู่มันก็ได้พ้นไปเดินทางไปเราก็ต้องให้ได้ทิศทางสุดของวิหารให้มีฌานทั้ง 4 อยู่แล้วมันก็จะหลายเรื่องการเผาการชานะไม่มีการเผาเผาเผาเผาเผาเผาเผาเผาเผาไปอยู่แล้วก็ดำเนินไปดำเนินไปไร้เอียงเทเข้าไปในส่วนที่จะมีหวังได้ถึงที่สุดก็จงอยู่แล้วอาใจอะไรถ้าแน่ใจแล้วก็เดินทางไปเถอะแล้วก็อยู่ไปช่วยเหลือกันไปอ่าผู้ที่เป็นที่จะนำทำหรือว่าเราจะมีความคิดบ้างแล้วก็ลองคิดแล้วก็ช่วยกันทำผสมช่วยไม้ช่วยมือไปดำเนินไปทุกอย่างก็มีแต่ความเจริญที่เป็น กลุ่มเป็นหมู่เป็นหมวดแล้วก็ตัวเองก็จะได้ผลไปเรื่อยๆเรื่อยๆด้วยจงรู้ความจริงว่าตัวได้หรือไม่ได้มันให้ชัดเจนถ้าได้แล้วก็ไม่มีปัญหาควรจะหมดปัญหาได้หรือจะกินช้าไม่ควรจะให้มันลากยืดเยื้อถ้าเรามีจิตอิจฉาอยากนอกจากวิธีใช้ตัวสุดท้ายที่มันจะตัดเปตองวิมุตปัญญาอันที่สบายที่สุดจนเกลี้ยงเกลาหมดเป็นพระอรหันต์สุดท้ายตายตัวเท่านั้นแหละตอนนั้นขอให้มันเป็นไปก็จะเรียกตัววิธีการนั้นว่าเป็นอวิชชาก็ได้เราไม่ควรจะเรียกมันว่าวิธีอิจฉาคนจะหมดตั้งแต่เป็นพระโสดาบันมีอิจฉาพยายามเข้าใจมักและก็พยายามติดตามผลของมันไปเรื่อยๆผลอันวางใจได้มันจะวางใจได้สบายด้วยไปเรื่อยไปเรื่อยไปสูงขึ้นและเรา สบายสบายมีแต่จะสบายๆหมดก็ได้กำไรตั้งแต่บัดนี้หมายถึงเดียวเราก็จะได้มีทิศทางเฉพาะวิหารใช้และสันป่าวิหารของเราก็จะเป็นสันป่าวิหารที่เป็นสุญญตาสถานที่นี้ว่างจับช้างสถานที่นี้ว่างจากคนสถานที่นี้ว่างจากขวากหนามสถานที่นี้ว่างจากอากาศอะไรอย่างนี้เป็นระดับๆไปก็สบายขึ้นเบาขึ้นด้วยอย่างแท้จริง