190707-052 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ004.txt

วันนี้วันที่ 7 กรกฎาคมพุทธศักราช 2519 พ่อท่านนำพิจารณาอาหารและธรรมสถานแดนอโศกกับพยายามหัดดูตัวจุดวางตัวจุดเต็มรอบหรือจุดลงตัวให้พอดีให้รู้ในขนาดของศักยะของอัตราอนุให้รู้ความเป็นจริงแม้ที่สุดผลทุกสิ่งทุกอย่างเป็นศูนย์ยะตาสัญญาความสิ้น เกลี้ยงหรือเหลือส่วนน้อยเป็นอัตรานกก็ให้รู้ไปสักการะอยู่ไม่รู้ไม่เข้าใจในระดับจะเห็นผิดจงรู้ในศรัทธาจะติดอัตตานุทิฏฐิหรือแม้แต่ศูนย์ยะตะติดๆก็ต้องมีความเห็นความเข้าใจในศูนย์ยุทธนั้นแท้ๆถ้าไม่เช่นนั้นเราจะตัดรอบไม่ลงแล้วก็จะไม่วางใจและก็จะประมาทหรือไม่ก็จะเกิดจิตที่กังวลว่าอย่างอยากก็ไม่รู้อยากล้างไม่รู้กลางละเอียดไม่รู้ละเอียดหมดสิ้นศูนย์แล้วก็ไม่รู้หมดสิ้นสุดแล้ววนกลับไปเอาใหม่มาอีกก็ยังได้เพราะนาฏศิลป์สัญญาเพราะกำหนดยังไม่พ้น การกำหนดวันนั้นกำหนดรู้การหมายรู้การเข้าใจอ่านให้ชัดมันไม่ชัดเมื่อไม่ชัดมันก็ไม่ถูกเรื่องมันต้องให้ชัดเจนอย่าให้เป็นเนวสัญญานานสัญญาต้องพ้นอานัสสัญญาทุกรูปร่างแม้จะอรหัตตผลก็ต้องรู้ในอรหันต์กับผลนั้นให้ได้พอเราลงรอบอย่างไรการวางใจหรือการปล่อยใจหรือการสบายแล้วนั้นในขณะบางทีเรายังมีการปรุงมีการร่วมงานมีกิริยาเป็นมหากิริยามีวิบากเป็นมหากษัตริย์เป็นกุศลมีกุศลเป็นมหากุศล ถ้ามันยังมีกรรมยังมีการกระทำเป็นกรรมมันโตสัมมาสะมันโตอยู่ได้โดยบุคคลผู้เจริญแล้วก็เจริญด้วยกรรมรู้กรรมรู้จักรู้วางรู้ปล่อยเพราะฉะนั้นการดับหรือการปล่อยการวางคือสูญญากาศนั้นมันไม่ใช่สิ่งเปลี่ยนจนไม่เหลือดอกอะไรการสิ้นเปลืองก็รู้ด้วยเราจะดับเป็นอสัญญีไม่กำหนดหมายโดยใจก็ให้รู้โดยกายไม่ต้องสัมผัสอะไรไม่ต้องแตะต้องอะไรก็รู้หรือให้กลายมาสัมผัสตาหูจมูกลิ้นกายสัมผัสอยู่รู้อยู่แล้วเราก็มีดับไม่รู้เราก็รู้ของเราจิตของเรารู้อยู่ทำงานอยู่อย่างมากอยู่แต่เราก็มีวางเฉยๆมีไม่ส