190917-059 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ004.txt

วันนี้เป็นเช้าวันที่ 17 กันยายนพุทธศักราช 2519 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์และได้นำหมู่พวกเราไปเทเวศปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกหมึกสาบตนแล้วว่าตัวเรานั้นมีสติอยู่พร้อมพลังบริบูรณ์และเป็นไปโดยปกติมีทิศทางสุขกับวิหารอยู่อาศัยอยู่มีสิ่งที่รู้แม้ที่จริงนั้นทานนั้นจะยังไม่ใช่ฌานที่สูงที่สุดบริบูรณ์ตั้งแต่เพียงชายในขั้นต้นของประชารัฐซึ่งเป็นฌานมีสภาพที่ดินจากบางเบากิเลสกลางหมดบ้างเหลือบ้างกิเลสอ่อน อยู่กิเลสสุดท้ายยังเหลืออยู่ก็ตามแม้แต่ฌานขนาดอย่างนั้นก็เป็นทิศทางสุขภาพวิหารที่เราจะมีวิตกวิจารแล้วเราจะสอดแทรกปัญญาสอดแทรกจานเข้าไปรู้ดีเข้าไปเกิดวิตกวิจารรู้แล้วก็เกิดปิติและก็จะเกิดสุขเกิดอุบัติเหตุขาขึ้นไปตามลำดับตามลำดับเป็นการเพิ่มภูมิยกฐานะของผู้ที่กระทำอยู่ในผู้ที่ได้ฌานโดยไม่ยากทานทั้ง 4 ได้โดยไม่ยากได้โดยไม่ลำบากอยู่และเป็นไปเพื่อปัญญาเป็นทิฏฐธรรมสุดของวิหารอยู่อย่างนั้นแหละซึ่งเป็นการปฏิบัติตนอยู่โดยถูกตัว คนของผู้ปฏิบัติธรรมอันยิ่งแล้วและทุกอย่างก็จะเอียงเอียงเอียงเองจะไหลเทดำเนินไปเป็นสุขอยู่พอสมควรจะมีตบะทำบ้างก็เล็กน้อยเป็นไปอยู่อย่างมัชฌิมาปฏิปทาการหวังตัดถึงที่สุดก็เป็นอันหวังได้ถ้าไม่ประมาทอยู่เราก็จะมีหวังเร็วถ้าประมาทเมื่อใดลดหย่อนย่อยผู้นั้นก็ช้าเพราะเป็นธรรมดาแต่ผู้ที่ทำถูกต้องลงตัวดีแล้วโดยคิดโดยทางที่เป็นนักปฏิปทาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรวจสอบเป็นแม่นยำและได้ดำเนินไปที่ถูกทางแล้วก็ขอให้ดำเนินไปแล้วก็ช่วยกันประโยชน์ต้นประโยชน์ท่านอันจะพึงกระทำให้เกิดผลมีสติสัมปชัญญะมีวิธีทำมา มีวิริยะดำเนินไปดำเนินไปให้เกิดปิติเกิดปัสสัทธิเกิดสมาธิเกิดอุเบกขาโดยธรรมแล้วก็ไม่ต้องไปกังวลอะไรจงเป็นสุขอยู่สุขเถิด