220201-284 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ018.txt

กนี้เราก็พิจารณาซ้อนลงไปอีกทำเอาวิจัยชอนใช้เราไปอีกวิตกวิจารณ์ลงไปอีกให้รู้พฤติกรรมอย่างนี้ ออกจากจิตอย่างนี้เราเรียกว่าเวทนาที่มันเป็นอาการของสุขอาการของทุกข์อาการของความไม่สุขไม่ทุกข์อาการของความปรุงมีอะไรประสมคำว่าปัจจยจึงไม่ได้หมายความว่าจะฟังวิเคราะห์นั่นเรื่องนั้นเรื่องนี้อยู่เท่านั้นโดยจริงแล้วก็คือเราจะต้องรู้ทุกอิริยาบถที่เรากำลังก่อเกิดที่กำลังเอาผัสสะเรากำลังจะประสบกับอะไรมีกิจกรรมอะไรสัมผัสกับอะไรแล้วก็จะเกิดกายเกิดเวทนาอย่างรวมไปถึงจิตหยั่งลงไปถึงอารมณ์เป็นอารมณ์กลางก็ดีเป็นอารมณ์ของสิ่งที่อยู่ข้างในเป็นชั้นเชิงลึกซึ้งเรียกว่าธรรมารมณ์ซับซ้อนอยู่อย่างที่ไม่มีตัวมีตนก็ได้เป็น อาการกิริยาที่เราจะต้องรู้ไม่ได้ชัดเจนและเราก็จะได้ปรับปรุงจิตผู้ใดรู้ความหมายของสติปัฏฐานรู้การปฏิบัติธรรมจะเรียกวิปัสสนาจะเรียกสติปัฏฐานอาจจะเรียกการปฏิบัติธรรมที่ถึงปรมัตถ์อย่างไรก็ตามมีหัวข้ออธิบายแจกกันไปทุกวันมีพิสดารอย่างนั้นอย่างนี้เยอะแยะถ้าเราได้กระทำถูกทุกวันทุกเวลาและปรับปรุงจิตจนยอมกันแล้วไปหาจิตจริงๆแต่ทำให้นายจ้างคลายเข้าไปสู่สภาพที่ได้อธิบายกันว่ามันถึงฐานอุเบกขาฐานและเราก็ยังยึดอุเบกขานั้นเป็นเราเป็นของของเรายังไม่ได้แม้มันจะสบายเชยว่างอย่างไรเราก็รู้รถไม่ติดแม้แต่ ท้ายที่สบายที่สุดเราก็จะต้องรู้การอนุโลมการยืดหยุ่นการเป็นไปอย่างสงบสบายให้ได้งั้นพูดได้ยังอยากอยู่ยังกระทบสัมผัสตั้งแต่การกินการอยู่รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสอะไรก็ขอพิจารณาจริงๆมาเหยียบต่อมานั่งพิจารณาทำแต่ท่านี้เพื่อฟังบรรยายเท่านั้นไม่ใช่คำบรรยายก็เป็นบัญญัติที่ให้เหตุให้ผลให้ความรู้รอบๆไปเสมอเสมอและเราก็ตั้งสติไว้สติปัฏฐานไปทุกเวลาไม่ว่าจะเป็นเรื่องการกินการอยู่การหลับการนอนโดยเฉพาะคำว่าอยู่นั่นแหละเราจะเป็นอยู่อะไรก็ตามแต่จะมีบทบาทที่จะหมดทำงานทำการอาจจะเกี่ยวแขนไปขาจะเดินจะยาก ทำไอ้โน้นอันนี้สัมผัสต่ออย่างโน้นอย่างนี้แม้แต่จะอยู่กับผู้กับคนจะอยู่โอภาปราศรัยอะไรต่ออะไรกันหรือว่าทำงานร่วมกันหรืออะไรก็ตามแต่คำว่าอยู่นี่ครบกินรอบหมดจะต้องมีสติสัมปชัญญะต่อภาวะทุพภาวะที่มีผัสสะนู่นมีอะไรก็ได้แล้วก็ไล่ไปจับให้ถึงสิ่งที่ได้ผู้นั้นก็จะทำสติปัฏฐานอยู่ในกรรมฐานที่ว่ากินอยู่หลับนอนได้อานิสงส์สูงสุดจริงๆเท่าที่เราจะสามารถรู้และจะอยากเห็นผลของมันขอให้ติดตามและตรวจตราดูให้ดีๆว่าเราเป็นนักปฏิบัติธรรมมีมรรคมีผลทุกวันทุกคืนอยู่หรือไม่ถ้ามีอยู่ทุกวันทุกคืนผู้นั้นก็พึงมีหวังได้ว่าเรา ถึงที่สุดสักวันหนึ่งแน่นอน