220424-294 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ018.txt

ตถุไม่ว่าจะเป็นผู้คนเราไม่มีความเสี่ยงเราไม่มีความก็เขินแต่เรามีความสำคัญสนิทเรามีความทุกข์กันเข้าไปได้เรามีความเป็นไปอย่างแพร่พร่องจะทำวัตถุได้วัตถุจะสร้างบทบาทการงานได้กับการงาน เกี่ยวข้องทำงานเกี่ยวกับบุคคลอยู่กับบุคคลไม่มีการเก้อเขินไม่มีการขัดแย้งไม่มีการปีนเกลียวไม่มีการลำบากไม่มีการขลุกขลักเป็นไปได้อย่างราบรื่นก็คือตัวฉันผิดทั้งนั้นราบรื่นเรียบร้อยราบเรียบง่ายงามมันจะเป็นไปได้ดีถ้าสมมุติว่าเรารู้บรรยากาศเรารู้จิตของเราว่าเราต้องวิเคราะห์ก็ทำอะไรเราไม่ชอบอะไรหรอกอันนี้ขาลงเราไม่มีอารมณ์กับสิ่งที่เวลาตื่นเราก็ต้องรู้รอบนอกอะไรรอบนอกมันไม่มีเป็นมันไม่เป็นอธิษฐานของเรามันกลายเป็นอนิจจาลงเป็นอารมณ์ที่ไม่เข้าใจอะไรถ้าเราเองไม่ใส่ใจไม่ดี ในวัตถุรอบตัวที่ควรจะสร้างสรรค์ควรจะเป็นสัมมากัมมันตะกับมันไม่ยินดีแม้กระทั่งกับผู้คนที่จะต้องมีสัมมาวาจาสัมมาสัมพุทโธสัมมาสัมพุทโธอะไรกับเขาด้วยหรือว่าทำร่วมกันเป็นการงานที่เป็นสำคัญเกี่ยวกับกันอยู่เราก็เกิดการขัดการกระทบการอะไรต่ออะไรเราก็เข้าไม่ได้อะไรอย่างนี้เราก็ย่อมจะเป็นลมมีดับหรือว่าไม่เกี่ยวไม่ข้องเกี่ยวข้องมันก็ไม่สบายผมหมดทุกข์มันไม่ได้บอกเป็นป่าพูดทุกอย่างมันก็เก็บสะสมแม้แต่กระปิดกระปอยจนกระทั่งอยากใหญ่ๆเล็กๆน้อยๆก็เป็นกระแสที่มันกระทบแล้วก็สั่งสมไว้มันไม่ตกใจมันเป็นทุกข์มันไม่พอใจ ทุกข์มันไม่ค่อยเป็นอธิษฐานตลอดเวลาถ้าเผื่อว่าเราเองเราไม่วิเคราะห์ให้ออกเราไม่เข้าใจเราเราไม่ปรับปรุงดับหรือว่าวางคลายหรือว่าหยุดในเรื่องนั้นเสียมันจะไม่เป็นเพราะการที่จะทำให้ตนเองไม่เข้ามาทุกทีข้างนอกถ้าเราไม่ใส่ใจไม่เอาใจใส่ใครเลยไม่เอาใจใส่วัตถุภายนอกไม่เอาสิ่งแวดล้อมภายนอกเราก็จะต้องกลายเป็นเศรษฐีนั่งหลับตาจะมีสีตามไปจริงๆทีเดียวแม้จะอยู่ที่เขาที่ทำก็ยิ่งสบายอยู่ที่พักไม่มีใครมากวนก็ยิ่งหลับเป็นผีตาไฟไปได้อย่างสนิทแม้จะอยู่กับการงานก็ไม่เอากับใครแม้จะอยู่กันสังคมก็ไม่เอามาขายแม้จะอยู่เป็นสหธรรมิกก็ไม่เอาประชาชน จะพยายามไม่เอาถ่านหรือแม้แต่จะถูกบังคับให้มาทุกทีกับสหธรรมิกก็จะทำไปโดยมีสิทธิ์ตัวที่เราไม่รู้ตัวนี่ว่าเรารับขนิษฐาลงเข้าไว้ในเดือนเป็นฝอยเป็นปีกสุขุมประณีตเราไม่รู้มันได้ง่ายๆแล้วมันก็สั่งสมให้เราไม่ค่อยชอบใจเพราะฉะนั้นถ้าไม่ถูกบังคับหรือว่าไม่จำเป็นจริงๆเราจะไม่อยากจะออกมาทุกทีเหตุก็เพราะว่าเราเองเรามีอธิษฐานไม่ชอบมีตัวตนที่มันจะเรียกทุกประการมันก็ไม่ถึงประสิทธิภาพมันมีอารมณ์ไม่ชอบอธิษฐานอารมณ์ไม่มีอารมณ์ไม่ชอบอยู่ในใจมันไม่ชอบมันกระทบแล้วมันก็ไม่ชอบแต่มันไม่บอกง่ายๆมันไม่ใช่ประสิทธิภาพ แล้วมันจะละเอียดกว่าถูกๆจากด้วยมันละเอียดกว่ารำคาญบางทีก็ไม่รำคาญหรอกรำคาญนี่ยังละเอียดกว่าอย่างละเอียดกว่าปกติครับเนี่ยมันถึงไม่ค่อยชอบใจอย่างสงบเคืองๆเราด้วยแต่โทรศัพท์เอาหน่อยๆแต่พวกผู้ชายยังรำคาญจริงๆตรงๆอะไรอยู่ส่วนอันนี้ขาลงเป็นอารมณ์ที่มันไม่ชอบจางบางเบาละเอียดเราเองสั่ง 2 ตัวนี้อยู่หรือถ้าสั่ง 2 ตัวนี้เราก็จะมีวันแล้วก็มาทนได้ทำได้พักนึงแล้วก็จะต้องลบกลับไปแล้วก็ไปนั่งหลับนั่งลงท่าแล้วว่ามันมีมากๆเข้านั่งหลับนั่งลงไม่ได้ถูกถูก ไม่เจอมาประจำมันก็จะหลับมันก็จะดีมันก็จะง่วงมันก็จะง่วงมันก็จะไม่ไม่รับอะไรดีเท่าไหร่ก็ไม่รับขนาดเอาเช็คเอาทองมาให้อยู่ก็ไม่ตื่นเต้นหรือแม้แต่จะเอาความรู้วิชาการอะไรมาให้ก็จะไม่ยอมรับจะเป็นวิชาความรู้ชั้นไหนก็ช่างฉันล่ะฉันโง่ฉันโง่ฉันเข้าไปอยู่ในถ้ำดีกว่าที่ต้องวิเคราะห์ให้จริงว่าเราเองเราจะต้องเห็นจิตเราจะต้องเข้าใจผิดมันจะเรียกมันว่าติดจะเรียกมันว่าชอบมันก็จะต้องมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์อยู่จริงๆเพราะเหตุใดเราจึงกลายเป็นตัวอยู่มันตัวนั้นมันถึงจะเป็นตัวเหมือนจะต้องไปเกาะติดอยู่ในอีกภพหนึ่งมันจะต้องมีสภาพของมันแล้วเราต้องมาวิเคราะห์แต่ว่าเราไม่ต้อง เราใช้วิริยะนิดหน่อยผลักมันออกมาหรือใช้สัมมาวายามะใช้ความพยายามเล็กน้อยมันก็จะออกถ้าเราไม่มีอะไรฝากแต่นี่เพราะมันมีแรงผลักด้วยเราดันท่อมันก็ไม่เข้าดันให้มันตื่นมันก็ไม่ตื่นมันก็จะหลับอยู่ท่าเดียวมันก็จะเข้าไปอยู่ในภพชาติเดียวก็เพราะเรามีส่วนไม่ชอบอยู่ข้างนอกมากและไม่ใช่ไม่ชอบเป็นตัวโตๆอย่างเดียวมันจะมีสภาวะสั่งสมอยู่ในจิตสั่งสอนอยู่ในสัมผัสสั่งสมอยู่ในเวลาแต่ละเวลาที่เราได้กระทำกันอยู่ตลอดเวลาและอ่านผิดพวกเราให้ดีเราจะต้องมีอารามหรือว่ามีความยินดีหรือว่ามีโมทนามีกิตติเป็นองค์การเราจะต้องอนุโมทนาด้วยโมทนา กับสิ่งที่น่าอนุโมทนาสิ่งที่น่าจะยินดีด้วยไม่ใช่ว่าเราไม่มียินดีที่จริงใช้คำว่าอารามไม่มองอารามยินดีตัวนั้นมันเป็นตัวกิเลสแต่ตัวปิติตัวปราโมทย์หรือตัวโมทนาภาษาบาลีเป็นไทยยินดีให้ดีเป็นฐานอาศัยได้และเราก็จะต้องมีฐานอาศัยกันด้วยยินดียินดีกับสิ่งที่ควรยินดีพระจิตของเราไม่ได้ฝึกความยินดีไว้ด้วยเป็นความเฉยเมยจนเกินขอบเขตมันก็จะไม่เอาจริงๆมันก็จะยินดีไปในทางหยุดหยุดเพราะว่าสิ่งแวดล้อมคือตัวสื่อจิตใจเราจะรู้การสัมผัสเป็นผู้สื่อเป็นผู้รู้อยู่กับโลกภายนอกใกล้หรือไกลก็ตาม วันนั้นมันไม่ตื่นมันก็จะรับมันก็จะดับจะตกไปในจิตข้างในเพราะตลอดเวลาแล้วจะขอให้เราได้พยายามมาวิเคราะห์ฐานนี้จะไม่ชัดเจนฐานที่เราเองเรายังมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์อยู่ในจิตใจใช้คำภาษาไทยๆหลายๆอย่างหลายๆประการบอกว่ารังเกียจมันก็หยาบนี่มันไม่รังเกียจหรอกแต่ว่ามันต้องมีอะไรต่ออะไรอยู่บ้างที่เป็นเศรษฐกิจดังที่กล่าวแล้วเพราะฉะนั้นการที่มาทำงานก็ดีการที่มนุษย์จะมีอะไรต่างๆนานาเราก็จะต้องเข้าใจด้วยปัญญาอันยิ่งจิตใจเพราะว่าเราต้องยกจิตขึ้นด้วยแล้วก็จะต้องเปิดปิดทิ้งด้วยว่าจิตนี้เออเราต้องยินดีในสิ่งที่ควรยินดีอยู่เราจะต้องอนุโมทนาจะต้องยินดีตามยึดตาม ความยินดีอาจจะแล้วแต่เราจะตามไปด้วยความยินดีได้ยินดีตามอะไรอยู่ก็ตามมันหมายความว่ามันก็ไม่มากไม่มายอะไรแต่ว่าเราก็จะต้องรู้ว่าเราจะต้องให้มันมีสิ่งที่เราเปิดก็ต้องเปิดถ้าไม่เช่นนั้นแล้วมันดูเห็นเราจะต้องเห็นมันเกิดการเข็นกันแล้วมันก็หนักเมื่อมันหนักมันก็ไม่เอามันเป็นทุกข์มันเหนื่อยหนักๆมากๆเข้ามันก็ยิ่งหนักมากเป็นทุกข์เพราะเราจะต้องรู้กาละรู้เวลาว่าเราตอนนี้เราเป็นอย่างนี้เราก็จะต้องเต็มใจกับอย่างนี้เปิดปิดก็อย่างนี้เราก็จะต้องร่วมกันอย่างนี้ให้มันได้กลับได้ส่วนและเราเองเราก็ต้องมีต้นไม้ที่ติดต่อไปถ้าบอกว่าสิ่งที่เรา ด้านการที่เรารู้ว่าสิ่งนี้เราไม่ชอบใจอะไรหรอกมันก็จะไม่ได้เข้าใจอะไรหรอกเราก็รู้เป็นแต่เพียงว่าเราปล่อยวางไม่ให้มันมีอะไรหนักแล้วมันก็เป็นไปโดยบทบาทของมันเอง Hello มันก็หยุดเพราะเรื่องมันก็ไม่มีอะไรมากถ้าผู้ใดไม่ติดใจจริงๆเลิกก็เลิกมันก็ปล่อยไปบางคนปล่อยมากเกินไปเพราะเริ่มแล้วก็ผ่านไปหน่อยเดี๋ยวลืมหมดเลยหรือไม่คิดลืมไปทำลืมไอ้อะไรอะไรมันยังมีงานการอะไรติดตรงนั้นตรงต่อตรงนี้เอาไว้อะไรลืมไปเลยตื่นขึ้นมาหรือว่าพอพักไปสักพักนึงแล้วออกมาเอามาทำต่อลืมต่อลืมในสิ่งที่มันแนะนำว่าเราติดหยุดมากหรือว่าเราปล่อยมันมากพักมันมากเกินไปมันจะเป็นอย่างนั้น พยายามให้สิทธิ์ของมันขึ้นมามีความสัมพันธ์ตามที่เราสำคัญพอสมควรอย่าไปให้มันเกินฐานะจริงสัมมาหมายความว่าก็ต้องเหมาะสมควรต้องให้มันได้ขนาดให้มันได้ระดับถ้าเราเองจำเป็นที่จะต้องติดต่อสืบโยงมันอยู่เราก็ต้องรู้ว่าเราจะสืบโยงมันอยู่จะติดต่อเนื่องมันไปก่อนให้มันมีประวัติการให้มีการกาลให้มีการที่มันเป็นสีขาวยาวโยงไปอยู่เราก็ต้องทำไปแล้วก็ต้องรับรู้รับเข้าใจอยู่ผูกพันอยู่ไปตามควรถ้าไม่เช่นนั้นมันจะน้อยเกินไปแล้วมันจะตัดเกินไปจนกลายเป็นเชื้อเหตุการณ์พรรค วันหยุดเกินขอบเขตไปเพื่อการพักการหยุดหนักเกินไปก็กลายเป็นฐานของสีนั้นมีพระกลายเป็นเสือกลายเป็นสัตว์สังขารด้วยกันของสีนั้นมีพระที่มันจะพยายามดูดเราลงไปดึงเราลงไปแล้วก็ขอให้เราได้วางวางใจและก็ให้เปิดใจให้รู้ความเป็นจริงตามความเป็นจริงตามฐานะโอกาสเวลาสิ่งแวดล้อมต่างๆให้มันได้ชัดเจนที่สุดสาระของมันรู้ว่าสาระของมันไม่ชัดเจนและเราก็จะเป็นผู้ที่มีทั้งประโยชน์และก็ต่อสู้กับกิเลสได้ดีจะขัดเราจะปลดปล่อยกิเลสได้ดีไม่เช่นนั้นแล้วกิเลสเหล่านี้มันเอาเราขึ้นมา มันมีอีกอันนึงจะซ้อนลงไปอีกนิดนึงก็คือว่าผู้ใดเข้าใจอย่างนี้ไม่ติดไปในทางจะพักมากเกินไปแล้วเป็นผู้ที่มีจริตในทางที่ขยันหมั่นเพียรเอาการเอางานเข้าใจง่ายและรู้สึกว่าอาการถ้าเกิดว่าจะทำงานทำการความรู้สึกว่าสภาพภูมิใจด้วยดีใจกว่าที่จะพักจะหยุดพรุ่งนี้ก็จะทำงานทำการค่อนข้างมากเมื่อทำมากจริงๆแล้วกำลังวังชาหรือว่าสิ่งที่เราจ่ายออกหรือว่าพลังงานที่จ่ายไปมันก็จะมากเพราะมากแล้วมันก็จะไม่พอกับพรรคเมื่อไม่พอกับพรรคช่วงใดว่างมันก็จะโง่ช่วงใดช่วงใดที่มันกอดหน่อยมันก็จะหลับไวก็กลายเป็นง่วงเหงา วงในอีกชนิดหนึ่งถ้าจะพยายามต้องหัดฝึกสมาธิผมเหมาะพอสมควรถ้าจะเกินไปแล้วเราก็จะต้องหัดถ้าเราจะรู้อยู่ว่าเราหัดถ้าเราทำเกินไปเราจะต้องหัดในการที่จะต้องตัดให้ขาดให้แรงเมื่อเวลาลงของความโง่อารมณ์ของอะไรมันมาถึงจะต้องตัดเด็ดตัดสินเลยต้องหัดคิดอารมณ์ที่มันง่วงดีเนี่ยต้องจับอาการจับธุรกิจจากมันง่วงดีกับสว่างโลกจะต้องพยายามเห็นอารมณ์ขึ้นมาให้ได้ชัดเจนมากทำให้มาก มันก็จะทำให้อินทรีย์ภาระของเรากล้าแข็งขึ้นได้อันนั้นก็เป็นความเก่งจะเก่งขึ้นเรื่อยๆจนสามารถจะนอนวันละกี่ชั่วโมงทำงานทั้งวันวันหนึ่ง 24 ชั่วโมงเราทำงานถึง 20 ชั่วโมงเหมือนอย่างพระพุทธเจ้าและนอนกี่ชั่วโมงก็จะเป็นไปได้แต่ไม่ใช่เรื่องง่ายนั้นน่ะเป็นอุดมการณ์ชั้นสูงสุดของอเมริกาไม่ใช้งานแต่กระนั้นก็ตามเราจะต้องรู้ว่าเราจะต้องทำอย่างไรมันถึงจะเข้าหาจุดนี้แล้วเราจะมีกรรมวิธีมีวิธีที่จะทำให้แก่ตนมันจะแจ่มใสขึ้นมันจะสู้ได้ในโอกาสช่วงตอนอะไรที่มันได้ท่องได้ช่วงมันเป็นหลักจะดีมันก็จะสามารถให้เราได้ฝึกเขียนให้เราได้ทำได้ดียิ่งขึ้นมันก็จะชนะคนแก่กล้าได้จริงๆ อย่างหนึ่งก็อย่าไปโอ๋ตัวเองเลยได้ช่องมันก็ชี้โพรงให้กระรอกเขาบอกว่าเออเราทำงานมากเราเป็นคนขยันมากรู้จะหยุดตัวเองจริงถูกแล้วเราก็เลยบอกว่าตัวเองช่วงนี้ต้องขอหลับขอบุหรี่หน่อยสิอย่างนู้นอย่างนี้หลับดีนะที่จะทวงชนะอย่างนี้ไม่เอาทีนี้ไปทำที่ไม่ไม่มานั่งร่ำร่ำไม่เอาเราจะต้องรู้ว่าอันนี้ก็เป็นจุดบกพร่องที่เราจะต้องปรับเปลี่ยนมันไม่ดีต้องยอมรับในความไม่ดีอย่าทำปรับปรุงถ้ามันไม่ได้ก็ต้องพยายามลดส่วนหนึ่งอย่าทำมากเกินไปจะทำให้พอควรให้มันพอเหมาะพอไปพอดีอยู่ในมาหรืออยู่ในสัมมนา ถ้าเป็นฐานที่มันลึกไกลกว่าฐานที่เราจะติดกับไม่เป็นประโยชน์ในการงานเพราะอันนั้นเป็นทหารเรือเศรษฐีแท้แต่คราวนี้มันก็ยืนยงอยู่ในความไม่งามยังไม่เป็นกัลยาณังจะมีสภาพบกพร่องอยู่ในทางข้างนอกสำนวนไม่ไหวตายยังทุจริตสักทียังทุจริตที่จริงมันจะไม่ตีหรอกตอนนี้เป็นเรื่องของตายต้องตายจะทำเป็นอย่างนั้นมันไม่งามมันมีลักษณะดังกล่าวก็โง่ๆผสมกับสีบางช่วงบางเวลาดังนั้นอันนี้เราก็จะต้องปรับปรุงขึ้นอีกเราจึงจะเป็นพวกที่กระทำได้พูดได้พูดถึง 3 ตอนคนเป็น 3 ขยับใหญ่ๆอย่างที่ 1 มันง่วงแท้ๆอย่างที่ 2 เนี่ยง่วงเพราะว่าการและพยาบาลเบาบาง แล้วผ่อนจะไปปิดหีนั้นมีพระเข้าไปก็ต้องแก้ในการที่จะอ่านรู้ต่อสังคมต่อสิ่งแวดล้อมและเราก็จะปรับปรุงตนกับเขาจะยินดีด้วยสิ่งแวดล้อมในวาระอื่นเราจะต้องรู้กาลที่เป็นวาระอื่นวาระวาระทีหลังเราก็ต้องรู้วาระที่เป็นหลังจากพักยังไม่หลับไม่พักเราจะต้องตื่นอยู่ให้ได้ตลอดเวลาให้มีสติเป็นพระองค์จึงจะเรียกว่าเป็นผู้มีสติสัมปชัญญะอันมั่นคงถาวรถ้าจะต้องฝึกปรือให้รู้หลับรู้ตื่นตามจังหวะเหมือนจิตวิทยาเลยปิดก็ปิดเปิดก็เปิดเป็น 8 เปิดไม่ได้เลยทันทีเด็ดขาดอย่างนั้นเราจะพยายามจะทำให้มีได้เป็นได้ในจุดหมายอย่างนี้ส่วนใน ที่ 3 ที่เรียกว่าผู้ที่ขยันเกินไปอีกตอนนี้ไม่ใช่ทางมาถึง 40 หลังก็จะต้องรักษาระวังมันจะพลอยทำให้เรากลายเป็นรักษารูปที่โง่ๆไม่ได้ในช่วงนี้ตอนบางช่วงบางตอนก็เป็นการไม่งามไม่เป็นกัลยาณมิตรไม่งามไม่ๆมันเป็นการบกพร่องเมคอัพมันเป็นอัตราการใช้เป็นปลาต่างๆถ้าเป็นผู้ปกครองเป็นผู้ขาดตนอยู่เราก็จะต้องปรับปรุงงานอันนี้ก็ได้พยายามวิเคราะห์พยายามมีใครอยู่จุดไหนใครมีอะไรมากก็รู้ตัวจริงรู้ตัวจริงและพยายามที่จะกระทำพยายามที่จะติดดับติดนอนมากๆเกิน แต่มันดื้อๆเลยพยายามทุกวิถีทางตบะทำอะไรมากๆก็ทำเป็นภาพสู้กันเข้าไปทีเดียวจนพวกที่ค่อยๆละเอียดสุขุมตอนนี้ไปเป็นขั้นตอนก็พยายามทำอย่างเห็นจริงๆในอารมณ์ในสิ่งที่สัมผัสเกี่ยวข้องแล้วเราก็จะได้ฝึกฝนหลายๆเรื่องขึ้นมายาอับเขาอย่าท้อแท้อยากอึดอัดแต่ตนเองอยากจะเอาธรรมทุกข์ให้ชัดๆผมคนที่มีทุกข์เป็นทรัพย์สมบัติอยู่เราเองก็ยังไม่พ้นทุกข์แต่เราก็ไปหาทุกข์ใหม่ที่มาลงโทษตัวเองมาหาเรื่องทำให้ตัวเองอับเฉาท้อแท้อันนั้นเป็นความซวยมาหาซวยอย่าไปทำเช่นนั้นเป็นทางเราจะต้องพยายามตั้งหน้า เบิกบานแจ่มใสผักชีด้วยปัญญาต่อสู้กันเป็นนักรบมีเพลงนักโทษทียุทธวิธีมันจะเป็นนักรบที่ไม่มียุทธวิธีเราจะต้องมีวิธีในการที่จะฝึกฝนปรับปรุงและก็อย่าลงโทษจนเกินไปแต่ก็ยังดูได้จนเกินไปต้องมีการท้วงจึงมีการขัดเกลามีการแนะนำกันมีการผลัดกันทั้งในปีผลัดกันทั้งบางทีก็ว่ากันบ้างแต่อย่าถึงขั้นรุนแรงทะเลาะวิวาทบาดหมางเรียกว่าทำให้เจ็บเจ็บปวดแต่ไม่ค่อยดีก็ขอให้ปลอดสารทั้งต้นต้นนั่นแหละสำคัญแล้วก็ช่วยผู้อื่นบ้างสำหรับผู้ที่มีฐานะบุคคลได้แล้ว