180203-B สัพพาสวสังวรสูตร ตอน2-พ่อท่าน-แดนอโศก.txt

ริงๆมันเป็นความยึดน่าจะใช้ความต้องการแต่แค่ความคิดแล้วมันน่ากลัวเพราะโดนข้ามมาเราเองเราจะมารับกิเลสตัณหาจะมารับด้วยความในการละความยึดคงจะไปแปลว่าความยึดมันจะดูไม่ดีมันก็แปลว่าแพ้อีก แค่นี้ก็แปลว่าอดกลั้นนี่ก็เคยวิจารณ์กันมาแล้วคราวที่แล้วเขาจะวิจารณ์มาแล้วอาทิตย์วาสนาอธิบายนาไม่น่าจะแปลว่าอดกลั้นมันน่าจะแปลว่ารักษาสิ่งที่มีอยู่แล้วให้ดียิ่งให้รักษาสิ่งที่ดีแล้วยิ่งรักษาสิ่งที่ดีและยิ่งให้ยังอยู่อาทิแต่ก็ยิ่งอยู่ก็น่าจะหมายความว่าอย่างนั้นมากกว่าไม่เอาลองฟังดูก็จะเอาตรงนี้ก็เอางี้เราก็ไม่ขัดแย้งอะไรเราเข้าใจให้ก็ได้ก็แล้วกันอาจจะมีลักษณะดีครับ รถไฟฟ้ายึดไว้แล้วก็คงจะพอได้ที่สุดทั้งหลายภิกษุในธรรมวินัยนี้พิจารณาโดยแยบคายแล้วเป็นผู้อดทนก่อนหนาวร้อนหิวจะหายสัมผัสยุงลมแดดและสัตว์เลื้อยคลานพยายามฟังได้เสมอๆว่าพระพุทธเจ้าสอนคนเนี่ยแล้วให้ท่านเองทำเป็นซื้อกูมาในชาติเป็นกูที่อยู่ในวงเผ่าของกษัตริย์ของผู้ดีตีนแดงของผู้ที่อ่อนแอโดยรูปประธรรมเพราะว่าได้รับการกระทบของผมเงื่อนไข ท่านก็ยังต่อสู้แบบน้ำไปโรงงานต่อสู้ความหนาความร้อนความหิวความกระหายสัมผัสเหลือบยุงลมแดดสัตว์เลื้อยคลานสัมผัสต่อสิ่งอะไรต่างๆท่านก็อดทนเป็นผู้อดทนต่อสิ่งเหล่านั้นได้เป็นผู้มีชาติของผู้อดกลั้นต่อถ้อยคำของผู้อื่นกล่าวชั่วร้ายแรงต่อเวทนาที่มีอยู่ในตัวเป็นผู้อดทนกับคำพูดคำกล่าวที่เขากล่าวชั่วกล่าวร้ายแรงอะไรต่ออะไรได้แต่คำพูดคำพูดเนี่ยมันเป็นภัยต่อสังคมเป็นภัยต่อการเป็นอยู่พอได้ทีเดียว พูดชมเชยก็เป็นภัยมากสำหรับบางพลีที่มันหลงกันมากจงช่วยกันเกินขอบเขตยกยอปอปั้นกันหรือกำลังวังชาสำหรับผู้ที่ไม่ได้กัดปัญหาและเป็นไทยได้ทีเดียวและนินทาว่าร้ายหรือเปล่าด่าจากทุ่งเศรษฐีอะไรก็ตามแต่เป็นภาษาเป็นคำพูดคำกล่าวให้ทำเนี่ยทำให้เกิดการทะเลาะวิวาททำให้เกิดการไม่สันติไม่เป็นไปได้ดีได้อย่างไรการ์ตูนทีเดียวโดยเฉพาะเสียงคำพูดถ้อยคำว่าคนเราจะโกรธเนี่ยโกรธด้วยถ้อยคำเนี่ยได้ชัดเจนยิ่งกว่าท่าทางและคำสั่งท่าทางจะไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่เลยคนจะโหลด คำพูดแล้วจับชัดได้แรงกว่าแล้วจะหลงยกยอปอปั้นกันจะหลงระเริงเหลืองลอยด้วยกับคำพูดหรือภาษาให้คำปรึกษาชัดกว่าและแรงร้ายกาจทีเดียวมันเป็นผู้มีชาติคนนั้นผู้ใดผู้เป็นผู้มีชาติต่อถ้อยคำที่ผู้อื่นกล่าวชั่วร้ายแรงต่อเวทนาที่มีอยู่ในตัวซึ่งมันเกิดขึ้นเป็นทุกข์กล้าแข็งเดือดร้อนไม่เป็นที่ยินดีไม่เป็นที่ชอบใจอาจสร้างชีวิตเสียได้ถ้าพูดใดทนต่อคำกล่าวต่างๆได้ก็เก่งและคำกล่าวที่หยาบคายร้ายแรงคนที่ขาดทนต่อคำกล่าวที่หยาบคายร้ายแรงได้ก็เก่งแล้วอันหนึ่งต่อไม้ จะอยากกล่าวว่าที่มันจะหยาบร้ายแรงนั้นก็อยู่ที่จิตของบุคคลที่ข้อมูลคนที่ได้เกรียนแล้วเนี่ยพอเวลาเขากล่าวหยาบคายร้ายแรงจนถึงขนาดจริงๆบางทีก็เฉยก็ถือว่าคนละชั้นไปเลยเพราะฉันของจิตของคนที่มีสัตว์ชั้นที่มีซ้อนมิตรภาพซ้อนเพราะคนใดที่เราถือว่าคนนี้คนละชั้นแล้วเนี่ยแล้วตัดไปเลยเหมือนกับเราถือว่าเด็กหรือไม่เดียงสาเนี่ยจะไม่เดียงสาเรารู้ว่าแกไม่รู้แกไม่รู้อะไรเลยแกไม่รู้ต่ำไม่รู้สูงอะไรเลยเพราะเด็กไม่เรียนสายแกด่าเราเนี่ยแทนที่เราจะโกรธเราเราหัวเราะเรากินยิ้มรับความจริงไม่รู้ของเขาอ่ะเราถือว่าเราตัดปล่อยเลยแล้วตัดแล้วแกไม่รู้ แกโง่แกยังไม่รู้เรื่องแล้วก็ตัดปล่อยสิ่งนี้เป็นต้นชั้นเดียวกันถ้าเราเองเราตัดปล่อยโดยจิตของเรามีฐานะความรู้ที่สูงขึ้นมาพอสมควรเรารู้ว่าคนชั้นนี้ในฐานะของคนที่ชั้นต่ำแล้วเขาจะพูดโดยภาษาโดยฐานะของเขาเขาก็จะอยากจะขายของเขาขนาดนี้อยู่แล้วเพราะฉะนั้นแม้เขาจะมาเอาอันนี้มาใส่มาพูดกับเราเราก็ตัดปล่อยมือถือเหมือนกันเป็นชั้นเชิงขึ้นมาเหมือนกันเราไม่ถือสาเด็กที่ไม่เดียงสาไม่กลัวหรอกแกก็อยากจะเหลือชั้นขึ้นมาอีกนะในฐานะที่เราคนนี้เราไม่ยอมและคนที่จะต้องควรจะรู้เท่าๆกันหรือพอจะรู้ดีมีฐานะอันเดียวกันเขาไม่ควรจะกล่าวอย่างกล่าวขายหรือว่ากล่าวด่าอย่างนี้อย่างนี้มาด่าเข้ามาอะไรเขามั่ง ยิ่งใกล้เคียงเข้ามาเท่าใดเท่าใดที่ถือว่าสัตว์แทนที่จะมีความรู้เข้ามายิ่งโกรธจัดขึ้นมันกลับกันกูกลับกันคนโง่กลับด่าเราไม่โกรธแต่คนที่ไม่โง่หรือฉลาดขึ้นมากลับด่าเราไม่ต้องด่าหยาบคายถึงคนขนาดต่ำแล้วโง่นี่ก็ด่าหรอกด่าอย่างเบาบางนิดก็โกรธโกรธจัดนี่เป็นสภาพธรรมดาถ้าเราไม่เข้าใจธรรมะในเชิงนี้เราก็จะยังระงับไม่ได้อย่างพวกเราเนี่ยไม่ใช่พวกหยาบคายเลยไม่ได้ด่าทอกันอย่างชาวบ้านเลยอย่าว่าแต่ชาวบ้านขนาดตลาดเลยเขาใช้คำว่าตลาดด้วยเพราะเขาก็ฝากตลาดเนี่ยมันก็ขนาดไม่ต้องคำว่าปากตลาดเลยอย่างพวกเรานี่พูดกันหมายความว่าเป็นเชิงที่ติดเตียง เพราะอะไรเพราะไม่รู้เท่าทันคำหยาบอย่างนี้เขาก็รู้ว่าคำหยาบหรือคำกล่าวชั่วกล่าวร้ายนินทาเพราะฉะนั้นกล่าวชั่วกล่าวรายงานมันจะรุนแรงด้วยสถานะของฉันด้วยนอกจากศรัทธานะของรูปทางโลกแล้วที่เราตัดแบ่งกันเป็นฐานะของความจริงเมื่อคนชั้นนั้นมีปัญญาฉันนั้นมีสิ่งแวดล้อมอย่างนั้นก็ยึดหมายถึงอย่างนั้นเพราะเป็นอย่างนั้นก็แทนของเขาแล้วเราจะไปซื้อศาลด้วยลูกก็ไม่ได้บางทีเพื่อนที่สนิทสนมกันมากก็พูดกันนี่เขาคู่กันเขาจะต้องมีคำนำหน้าเขา เพื่อนเขาจะไม่เรียกคำธรรมดาทีเดียวเขาจะมีคำนำหน้าผสมออกมาทีเดียวคำเหล่านั้นเราถือว่าเป็นคำที่ด่าอย่างหยาบคายแต่เพื่อนนี่ถ้าไม่เรียกกันด้วยคำนี้แล้วถือว่าเฮ้ยเดี๋ยวนี้คนละชั้นละเลิงแบ่งชั้นแล้วหรือไม่ใช่เพื่อนกันแล้วเคยเรียกอย่างนี้ไม่เรียกอย่างนี้แล้วภาษาที่พูดกันกับกูมึงอะไรงี้ต่างๆนานาธรรมดาธรรมดาติดเชื้อแล้วทำงานที่จะเรียกนำหน้าคิดเอาเองก็แล้วกันโดยเฉพาะผู้ชายแล้วก็รู้กันมันก็จะต้องมีชื่อสัตว์ประเภทนึงนำหน้าเรียกเสมอถ้าช่วยเฉยๆไม่ใช่เพื่อนเรียกถูกเฉยๆธรรมดาไม่ใช่เพื่อนถ้าจะเรียกให้เน้นหนักหมายความว่าจะเรียกให้จังหวะหัวใจและมีเรื่องสำคัญที่จะพูดกันแล้วจะต้องเน้นหนักได้ภาษาให้คำตอบที่หนักแน่น เขาก็เฉยเขาไม่มีความมั่นหมายถ้าไม่มีไม่มีเจตนาเข้าไปผสมว่าเป็นเจตนาร้ายไม่มีอกุศลและเจตนาแต่เป็นความเคยชินซึ่งเป็นความเคยชินติดปากแล้วก็ใช้เป็นระบบตีกลับเพราะถ้าสนิทจะต้องอย่างนี้กันด้วยถ้าไม่อย่างนี้นะไม่ใช่เขาเป็นอย่างนั้นก็มีอย่างนี้ก็อยู่ที่เจตนาของจิตถ้าเรารู้จิตใจต่อจิตว่าเจตนาเป็นที่ตั้งไม่มีสิ่งเหล่านั้นแล้วก็เป็นของเขาอยู่เพราะเราจะไปฟังเขาพูดเขากล่าวกันในวงสังคมหรือในหมู่ส่วนในหมู่อะไรต่ออะไรต่างๆเนี่ยเราเห็นแล้วบางทีเราก็อย่าไปแกล้งเขาทั่วไปในสลัมก็กูของมึงเขายังโง่อย่างงี้อะไรต่ออะไรพวกอิสลามเขาไม่ได้โกรธกันเลยถ้าไม่มีความรุนแรง แต่เขาใช้คำนั้นเป็นคืนถ้าอย่างนั้นเป็นบัญญัติถ้าอย่างนั้นเป็นสะพานเป็นสิ่งที่เขาจะสื่อความหมายซึ่งกันและกันแล้วก็เข้าใจฐานะอย่างนั้นถึงแม้อย่างนั้นภาษาก็ยังแบ่งชั้นเชิงที่เป็นอยู่เราต้องเข้าใจด้วยบางทีถ้าเราเองเราจะใช้เราจะต้องมาแบ่งยศชั้นวรรณะแบ่งภาษาแบ่งอะไรถ้าความรู้สึกของแต่ละหมู่แต่ละกลุ่มของเขามีเขาอยู่แล้วถ้าเราใช้ไม่ถูกเราก็จะเกิดความแตกแยกเหมือนกันบางทีแต่ถ้าผู้ใดใช้คำที่เป็นคำสุภาพเรียบร้อยไปทุกชั้นทุกเชิงแล้วไม่เสียหายคนที่ใช้คำสุภาพไปทุกครั้งที่เขากล่าวกันอยากๆคล้ายๆกันอยู่แต่เราเป็นหน้าใหม่เข้าไปเราไม่รู้นี่เราใช้คำสุภาพไปก่อนถึงอย่างนั้นก็เถอะ คนในกลุ่มที่เขาใช้ภาษากันหยาบๆภาษาก็ไม่รู้เรื่องแล้วก็ไม่ถือว่าโกรธแค้นหรือว่าปฏิสันถารกันไม่ได้ไม่ใช่ให้ได้เพราะภาษาสุภาพที่เป็นภาษาเกาหลีถ้าภาษาหยาบคายเอาไปใช้ผิดที่เข้าคนที่เขาไม่เคยได้ยินได้ฟังเลยอยู่ในกลุ่มที่เรียกว่าเขาบริสุทธิ์เขาสูงสถานะที่เขาใช้ภาษาสะอาดภาษาที่สุภาพภาษาที่นุ่มนวลภาษาอย่างนี้เขาถึงเธอก็บอกว่าไม่เอาคนละชั้นคนละแบบถ้ายึดติดอย่างนี้ถ้าคนนั้นไม่เข้าใจก็เอาภาษานี้ไปใช้ด้วยก็ถูกดูถูกถูกอย่างปฏิสัมพันธ์ก็ทำสังคมหรือทำการติดต่อทำ คลุกคลีคนกรุงหรือว่าทำให้ลงตัวในสังคมส่วนนั้นไม่ค่อยดีก็ซื้อไม่ลงรอยกันได้ไม่ต้องรอกันได้เหมือนกันเพราะฉะนั้นก็จะต้องมีความกดกลั้นมีความอดกลั้นหรือมีอาชีพวาดโฆษณาเพราะวาสนาของแต่ละคนก็แบ่งวาสนาของฉันของคนที่อยู่ในเคยวาสนามีวาสนาชินในภาษาขนาดนี้คนนี้ทีมเดียววาสนาภาษาขนาดนี้ก็จะฟังภาษาเขาทั้งที่เขาคือว่าศาสนาชั้นต่ำมาหน่อยก็ชักจะต้องอดกลั้นแล้วก็เขาใช้คำนี้ได้แต่ต้องอดกลั้นเราฟังเขาจะทนไม่ไหวเพราะฉะนั้นไม่งั้นก็จะเกิดความรุนแรง หอนาฬิกากดดันเคยกินพยายามที่จะคบหาภรรยาที่สมาคมพยานที่จะดูอาสวะกินเด็กของเราให้ได้ดับโทสะดับความไม่ชอบปฏิฆะต่างๆดับความดังก็จะใช้ได้เหมือนกันใช้ได้เหมือนกันในการทำความเคยคุณต่อโลกขึ้นไปอีกรับบัญญัติรับบริจาคเข้าไปอีกแต่ก็ควรจะใช้ความพิจารณาร่วมด้วยเห็นด้วยเชิงโดยการกระทำโดยการปฏิบัติมันก็ได้เหมือนกันได้ผลสะสมลงระบบท่านเก่งหรือเวลาทำวาสนาของเราให้มันยิ่งขึ้นกว่านั้นอีกทีกินต่ออะไรต่ออะไรต่างๆลงไปด้วยแต่ถ้ากลายเป็นชินลงไปที่ไม่มีปัญญาเราก็จะไม่เข้าใจว่าทำไมมันเป็นอย่างนั้นทำไมต้องใช้สภาพทำอย่างนี้แล้วแต่อาการกิริยา วาสนาเราเคยทนร้อนได้วาสนาเราเคยทนเย็นได้แค่ได้แค่ใดถ้าเราทนไม่ได้แล้วมันฝึกหัดอดทนบ้างวาสนาของเราก็ไม่สูงขึ้นใช้ได้นายใช้คำว่าอดกลั้นอธิบายตอนนี้ถึงจะใช้ได้ก็คือการทำให้เคยชินทำให้มันดึงเข้าไว้ให้มันดึงมาสู่ส่วนที่มันควรจะเป็นคนจะได้เพราะการที่จะอดทนต่อสิ่งเหล่านี้ได้แม้กระทั่งถึงความสำคัญและความได้ยินเสียงก็จะต้องกระทำดูพระภิกษุทั้งหลายอาจจะว่าและความเร่าร้อนอันกระทำความคับแค้นเหล่าใดธุรกิจใจข้างในของเราความเร่าร้อนของเราอันกระทำความคับแค้นให้แก่เราเองเป็นความเร่าร้อนมีความสุขง่ายๆมีอะไรสะเทือนมีอะไรก็ผลัดกันง่าย ซึ้งมันเกิดขึ้นจากภิกษุผู้ไม่อดกลั้นอยู่แน่นอนผู้ใดไม่อดกลั้นผู้ใดไม่พยายามดึงตัวเองลงไปให้ทำให้วาสนาดิ่งลงไปอีกให้ยิ่งขึ้นคำว่าทนายดิ่งยิ่งขึ้นไปในทางที่จะต้องอดกลั้นอดทนจะต้องดึงเข้าไปอีกเราทนไม่ได้ต่อสภาพนี้ก็พยายามทนให้ได้ยิ่งขึ้นมันก็ถ้าผู้ใดไม่กระทำความอดทนไม่พยายามดึงอดกลั้นไม่พยายามทำให้วาสนามันสูงขึ้นไปอีกมันก็จะไม่ได้ด้วยวิธีที่ว่าไม่เกินอาทิตย์กว่าจะมาไม่เกิดจากที่ว่าปัญหาอาสวะและความเร่าร้อนอาจจะทำความคับแค้นเหล่านั้นย่อมไม่มีแก่ภิกษุผู้อดกลั้นอยู่อย่างนี้ดูแลภิกษุทั้งหลาย แต่ว่าเหล่านี้เรากล่าวว่าจะพึงละได้เพราะลั่นมันอัศวะหรือว่าจิตของเราที่มันไม่ทนทานมันเปราะบางมันไม่พยายามไล่มาตั้งแต่ประทีปปฏิสังข์คุณไม่พยายามที่จะทำให้ตัวเองต้องอดกลั้นต้องฝืนต้องทนต้องพยายามดึงขึ้นมาอีกดึงขึ้นไปอีกใช้คำว่ายึดของไม่เหมาะแน่วิธีสูงขึ้นดึงขึ้นมาอีกลงน้ำขึ้นอีกใช้คำว่าโน้มน้าวขึ้นอีกอดกลั้นก็ดีก็ใช้คำว่าอดร่างก็ดูจะเข้าปีแล้วพยายามเข้าใจความหมายความว่าพยายามดึงเข้ามาอีกให้เกิดว่าสนามยิ่งขึ้น วาสนามีวาสนาไม่ได้เป็นไปในทางที่เรียกว่าเป็นวาสนาแบบยกเป็นผู้ดีตีนแดงขึ้นไปนะมันกลับกันนะไม่ใช่วาสนาในการเป็นผู้ดีตีนแดงแต่เป็นผู้ที่อดทนยิ่งขึ้นไม่วาสนาในการที่ดึงลงมาคนได้ต่อหนาวร้อนหิวแล้วหายสัมผัสเหลือบยุงลมแดดสาดเลื่อยคลานคนตอบคำกล่าวชั่วร้ายรุนแรงอดทนต่อเวทนาที่มีอยู่ในตัวคนประเวศเวทนาที่มีอยู่ในตัวด้วยอันนี้สำคัญเวทนาปกติก็เวทนาใดมันเกิดขึ้นเป็นทุกข์รากแข็งเสร็จร้อนเป็นที่ไม่เป็นที่ยินดีไม่เป็นที่ชอบใจอันว่าอาจพลาดชีวิตจะได้ถึงขั้นอาจจะพลาดเสียชีวิตไปได้ก็พยายามทนให้ได้สูง ถ้าเป็นวาสนาวาสนาคำนี้เรามาใช้ในภาษาของเราพวกเราเนี่ยเราเรียกว่าเจโตทุกวันนี้ตรงกันเพราะงั้นเราจะเปลี่ยนเอามาเรียกกันบ้างก็ได้อธิบายปัญหามีอธิบายปัญหาอันยิ่งที่เราใช้กันอยู่เดี๋ยวนี้หมายความว่าเจโตที่เราคู่กันคำว่าเจโตเจโตของใครก็เจโตของคนนั้นคนนั้นคนนั้นเนี่ยตรงกันที่สัญญาเรามาใช้กันทุกวันนี้เราเรียกว่าแหมคนนี้มีเจโตน่ารักความทนได้ความดึงไม่ขึ้นมาโน้มน้าวเข้ามาหาจุดที่เก่งสำหรับธุรกิจสูงเรียกว่า วาสนาที่เราเรียกกันอยู่ตรงนี้มันเกิดจริงเป็นจริงที่ผิดเพราะวาสนาที่ว่าไม่ใช่วาสนาอย่างทางโลกเข้ามาใช้กันนะแม้วาสนาบารมีดีจริงนะเกิดมาบนช้อนทองช้อนเงินอะไรก็แย่นะที่วาสนาเขาแย่น่ะนั่นแยกเพราะว่าเขาเรียกว่าไม่เก่งเลยคนพวกนี้พอดีตีนแดงเนี่ยถ้าไม่มีวาสนาที่ดีวาสนาของเขาแย่เพราะว่าเขาไปถูกสภาพไอ้นั่นสภาพสิ่งแวดล้อมกลายเป็นทำให้เขาไม่มีความไม่มีความอดทนและจิตของเขาก็อ่อนบางลงไม่มีความกล้าแข็งไม่มีอินทรีย์ไม่มีภาระไม่มีเจโตนั่นเองเพราะพวกนี้ไอ้ที่ว่าสนามไม่ดีคำว่าศาสนาในภาษาไทยกับภาษาบาลีถ้ากลับกันหมดแล้วเหมือนกัน ถ้ากลับกันหมดแล้ววาสนาในทางธรรมอีกอย่างหนึ่งเพราะฉะนั้นในทางโลกก็ไปนับเอาแบบรกๆเพราะว่าเป็นหลงโลกคิดว่าวาสนาจะเป็นความสูงเพราะว่าใครมีอันที่วาสนาได้เพราะว่าคนในทางโลกโลกไม่หลงก็วาสนาเนี่ยเป็นของน่าชื่นชมยินดีตอนนั้นเขาก็เลยเอาราคาของลาภยศสรรเสริญสุขมาตีว่าเป็นวาสนาส่วนทางธรรมนั้นวาสนาที่เป็นอธิษฐานเป็นวาสนาบารมีมาในทางดีกลับกลายเป็นผู้ที่อดทนอดกลั้นเป็นผู้ที่ดึงโน้มน้าวเข้าไปให้ยิ่งยิ่งยิ่งขึ้นต่อความที่เรียกว่าไม่ติดไม่ยึดไม่ติดไม่ยึดได้สัมผัสต่างๆไม่ว่าสัมผัสตาหูจมูกลิ้นกายใจ ทิศทางใดกลับเป็นผู้ที่ดึงความจากอดทนทำความอดทนให้ยิ่งยิ่งขึ้นไปอีกไม่ติดเวลาไม่ติดจะยศอดทนได้ต่อล่าอดทนได้แต่ยศอดทนได้แต่สรรเสริญอดทนได้ต่อสู้สูงที่สุดอดทนได้ต่อทุกที่เป็นไปด้วยความเสื่อมลาภเสื่อมยศนินทาและทุกข์ต่างๆไม่ว่าทุกข์โดยสัมผัสหูตาจมูกลิ้นกายใจยิ่งทานอะไรต่างๆหูร้อนเป็นยังไงก็ทนได้ทนทุกข์ได้อีกนะคนเราทนสุขนั้นน่ะทนได้แหงๆแต่คนทุกคนไม่ได้เพราะฉะนั้นก็ดับทุกข์เสียอย่าไปชนมันหรือว่าอย่าไปเห็นว่ามันเองเป็นสิ่งร้ายเป็นไปด้วยความเหมาะสมลงตัว ไม่ต้องเป็นอย่างนี้แล้วก็ตัดใจปล่อยวางเสียทุกคนจะเบาบางลงเป็นไปอย่างนี้โดยพิจารณาก็มันเป็นอย่างนี้แล้วแก้ไขไม่ได้ก็แก้ไขได้ก็แก้ไขไปบ้างพอสมควรพอสมควรแล้วก็หัดอดอดทนจึงจะเพิ่มอธิษฐานถ้าแก้ไขเอาสมุดๆๆๆอะไรมานิดหน่อยก็แก้ไขไปหมดเลยเราจะกลายเป็นผู้ที่มีวาสนาเลวขึ้นคือไม่อดทนไม่อดกลั้นอะไรนิดอะไรหน่อยก็เจ็บนิดนึงปวดนิดนึงเอาไอ้นั่นทาสิเอาไอ้นี่มาลงไลค์มึงจะไปในเรื่องอะไรแบบนี้แดดหน่อยก็เอาผ้าคลุม 15 ปีเอาอะไรมาทำบังอะไรหน่อยนิดนึงอ่าหิวมันก็ไม่เกิดประโยชน์ขาแขนแข้งขาจะเดินจะเหินจะแบก อาจจะอะไรอะไรนิดอะไรหน่อยในโลกเขาจะแก้หาเครื่องผ่อนแรงเสมอแต่ในทางธรรมเนี่ยพยายามสัตหีบอัตโนนาโถตนเป็นที่พึ่งของตนให้ได้ละเอียดลออยิ่งขึ้นให้ได้กล้าแข็งให้ได้แรงกล้ายิ่งขึ้นเพราะฉะนั้นเราจะเป็นเดินเราจะไปทำจาริกที่จะไปทำขึ้นลงวัดอีกอันนึงที่เราเคยทำเนี่ยแล้วก็จะไปทำสิ่งเหล่านี้ด้วยเหมือนกันผู้ใดเคยสัมผัสความก็คือคนที่ได้ทดสอบภาคภาวะจิตใจและภาวะกายที่เราจะพยายามรู้การวางถ้าเรานึกเอาเราก็ได้แต่แค่นึกเอาคันนี้เอาเพียงแต่เพียง การคาดคะเนถึงคาดคะเนคาดคะเนเอายังไงก็ได้ในโลกแต่ว่าอำนาจของวาสนาสภาพของวาสนานั้นจะไม่เพิ่มเป็นจริงโฆษณาตัวนี้คือเจโตพูดให้ฟังแล้วบอกแล้วก็คืออำนาจเจโตมันจะเป็นไปเองจริงๆแล้วเป็นการรับประทานรู้แล้วเราจะรู้เองว่าเราจะปล่อยจะวางยังไงจะทำยังไงยังไงยังไงขนาดทุกวันนี้หลายๆอย่างที่เราทนในสภาพนี้แล้วก็ยังรู้ว่าเราวางไม่ค่อยสนิทหรือว่าวางมันไม่ค่อยเก่งเลยบางทีขนาดนี้สุขภาพอย่างนี้จิตของเราหรือเจโตของเราหรือว่าอนาคตจะดึงเพื่อที่จะทำให้มันยิ่งขึ้นทำให้มันวางได้ยิ่งขึ้นทำให้มันอดทนได้นั่นเองอย่างนี้ทำให้มัน ทำให้มันไม่ทุกข์ได้นั่นเองมันก็ยังต้องทำกันเสมอๆทำกันอยู่บ่อยๆอันบางอย่างนี้ก็ยังรู้สึกว่ามันมีอารมณ์มีอะไรเหลืออยู่เหลืออยู่เราก็ยังต้องทำเพราะฉะนั้นในสภาพตรงนี้มันก็เป็นสภาพของคนอาจจะประสบได้พบได้ไม่ได้ถ้าเราไม่เคยมาแล้วจิตใจของเราได้รับรู้โดยกินแล้วอย่างนี้โอ้ยหวานมากทนได้อย่างนี้หวานมากเราก็ควรจะได้รับรู้ซึ่งไม่ใช่ว่าเราจะไปทำทุกหน่วยทุกหน่วยอะไรหรอกมันจะเตรียมไปสัมผัสให้รู้ 1 ทีจิตของเราได้ทำ 1 ทีมันก็ยังมีความเคยมีความสุขคุณมีการได้พบได้พบมีการปฏิสนธิเสวนาปฏิเสธวันหน้าได้มันก็ได้เคย ไม่คุ้นขึ้นบ้านพ่อใหญ่จะทำให้ยิ่งขึ้นเป็นอธิวาสอ่ะอธิบายถึงแล้วมันก็จะต้องให้มันถึงจุดจริงที่วาสนาจึงมีฐานะที่สูงขึ้นกว่าปฏิเสวามิกลับกันทำให้เคยบ่อยๆถ้าทำได้ในสิ่งที่เป็นประจำอยู่อย่างเช่นกินเรากินเราอยู่เราใช้เราพบเราเห็นอยู่ประจำประจำแต่คุณอยู่ก็ต้องเสพคุณแล้วก็ต้องทำการอดทนรถให้ได้จริงๆจริงๆจริงๆจริงๆมันไปดังนั้นกลายเป็นอธิบายอดกลั้นได้จนกระทั่งไม่ต้องอดกลั้นเป็นปกติเหตุการณ์ก็เป็นตามสบายไม่มีประสิทธิภาพไม่มีโลภะไม่มีโทสะสิ่งนั้นก็เฉยความเหมือนอย่างเราลดลงมาทุกอย่างทำปฏิเสธวัดนาเพื่อ อธิบายการนำให้วาสนาของเราเป็นอย่างนั้นอาทิยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นอย่างนั้นเพราะการกินการอยู่การไปการมาการนุ่งการของการกินอยู่หลับนอนแม้กระทั่งการนอนเราก็จะต้องทำความเกิดขึ้นเพื่อจะให้เกิดอธิษฐานเพื่อให้เกิดเจโตไม่เกิดการทำได้โดยไม่ต้องหมดความอดกลั้นในภาคปฏิบัติเขาเอาเขามาอดกลั้นมาใช้เป็นพระเป็นการกำหนดบทกระทำอดกลั้นแล้วก็ไปอธิบายโดยตรงได้แล้วไม่ต้องอบร่านสบายเฉยได้แล้วคนก็ไม่ต้องคุณก็ไม่ต้องมีการอดกลั้นอีกเพราะคุณได้ปฏิเสธว่านามาเคยมาจนกระทั่ง รับความลงตัวจิตมันปล่อยมันวางให้จิตมันถึงที่ดึงขึ้นมาถึงที่สุดได้แล้วอย่ามาถึงจุดเป็นวาสนาอยู่แล้วเป็นอยู่แล้วอย่างยิ่งได้แล้วกว่าจะนาวาจะนะอยู่แล้วเป็นอยู่แล้วหรือว่าได้อยู่แล้วมีอยู่แล้วลงตัวอยู่แล้วเป็นไปได้อย่างนั้นอยู่แล้วโดยยิ่งก็ลงตัวกันพอดีว่าเป็นไปได้อย่างดีถ้าแต่ว่าเหล่านี้ก็คงจะละลายได้อย่างนึงเหมือนกันอธิบาย วัดชำนาญแปลว่าปลูกวัชรภูมิละได้เพราะความเว้นรอบดูกระติกทั้งหลายภิกษุในธรรมวินัยนี้พิจารณาโดยแยบคายเว้นทางที่ดุร้ายมาที่ดุร้ายคนที่ดุร้ายสุนัขที่ดุร้ายงูหลักตอสถานที่มีหนามบ่อเหวที่เต็มด้วยของไม่สะอาดโสโครกมีพระพุทธเจ้าท่านเองท่านก็พยายามที่จะอธิบายเพิ่มขึ้นอีกในสภาพที่เราเองเราควรจะรู้ตามฐานะอันเป็นจริงเพราะฉะนั้นเกินขอบเขตไปจนถึงขั้นขนาดผ่าตัดมีปัญหาในสิ่งที่ไม่ควรอันนี้แหละขายความ ในการปฏิบัติธรรมของพระพุทธเจ้าท่านพิจารณาขายเว้นช้างดุร้ายมาดุร้ายโคดายสุนัขดุร้ายงูที่ดุร้ายอย่างนี้เป็นต้นสัตว์ร้ายเราไม่จำเป็นต้องไปเล่นกับมันไม่ต้องไปหล่อแหล่อะไรกับมันไม่ใช่ว่าผู้การปฏิบัติธรรมพระพุทธเจ้านี่ทำจากวาสนาพ้นได้ต่ออยู่ลุงเหลื่อมลิ้นพระอังคารทนได้ก็หนาวร้อนหิวก็หายสัมผัสที่มันเป็นไปอันนี้ขนาดนี้เรียกว่ามัชฌิมาพอดีได้เพราะเป็นสิ่งที่จะพบกันและเป็นไปโดยควรกลางแต่ถ้าเกิดว่าสัตว์ที่ร้ายเกินกว่ายุงไปเป็นทางทางดุมากจะเห็นได้ว่าพระพุทธเจ้าของเราเองเนี่ย คอร์ดพระชนม์ที่ของท่านไม่เห็นมีตอนไหนเรื่องไหนที่มากล่าวถึงว่าพระพุทธเจ้าไปต่อสู้กับช้างมาต่อสู้กับสิงสาราสัตว์เอาชนะไม่เคยมีแต่ว่าพระพุทธเจ้าแสดงฤทธิ์เหมือนกันว่าพระพุทธเจ้าเป็นได้ไม่ได้ที่เคยต่อสู้กับช้างนาฬาคีรีแต่ฉันก็ไม่ได้ต่อสู้ท่านก็เป็นไปโดยที่เรียกว่าสู้ได้โดยขนาดช้างเมามันนี่ไม่ใช่เรื่องเล่นนะวิ่งไล่มาต่อแล้วเป็นทางรู้ซะด้วยนะบอกให้ทำอะไรก็จะทำเป็นช้างศึกที่เคยใช้สิทธิ์ต่อสู้กับสิ่งโดยการขับเข้าเพราะงานเช้าพรุ่งนี้มีปัญญาบอกได้บอกว่าเอาตู้นี้นะต่อสู้ตายเลยนะแต่เช้าช้างศึกที่แท้จริงแล้วนี่จนกระทั่งสอนดีแล้วนี่ถูกตายเลยทางตรงนั้นเอาตายเพราะว่าเหมือนกันสู้ตายเพราะสอนได้บอกได้รู้ภาษาคนพระนาร ต่อยมาแจ้งข่าวพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าเองใช้เมตตาสูงสุดในการพูดเฉยกับวิทยาชนะด้วยเมตตาสูงสุดแม้จะเป็นช้างร้ายถึงขนาดนั้นท่านก็ใช้หนี้ตาใช้การวางใจใช้การที่โอบอ้อมอารีปราณีพูดกันให้รู้เรื่องเมื่อเช้าพูดรู้เรื่องได้พระพุทธเจ้าก็พูดกับช้างรู้เรื่องได้เหมือนกันผู้จัดการก็ไม่เห็นมีอะไรท่านก็ใช้ทุกท่านตามผมทันไอ้นี่เป็นเรื่องของที่จริงเป็นเรื่องของเรื่องของธรรมะชั้นสูงไม่ได้เกี่ยวประกอบกับช้างดุร้ายเป็นช้างป่าโคกป่าหมาป่าอะไรที่เป็นสัตว์ไอ้นี่มันลักษณะนี้ ธรรมะเท่านั้นเองโดยธรรมดาพระพุทธเจ้าไม่เคยเข้าไปในป่าแล้วก็ไปต่อสู้กับช้างโคดุอะไรไม่เคยมีประวัติแล้วก็ไม่กล่าวถึงด้วยแล้วก็ไม่เคยแม้แต่อริยะอริยสาวกต่างๆก็ไม่เคยกล่าวถึงวันนั้นก็เข้าใจเลยเอาเลยเธอก็แค่ว่าจะต่อสู้กับสัมผัสยังเหลือลิ้นคลานอดทนต่อร้อนหนาวแดดลมอดทนต่อความหิวกระหายซึ่งเราก็ได้ปฏิบัติกันอยู่ความหิวความกระหายเราได้อดข้าวอดน้ำลองดูบ้างแต่ต้องรู้เหตุรู้ผลมันจะอดข้าวอดน้ำเพื่อจะทรมานกายบอกกันอยู่เสมอผู้ผลิตเสมอเราพยายามรู้เวทนาในเวทนาเป็นพฤษภาคมเราไม่ได้อดข้าว เผื่อจะเอาเด่นเอาดังเอาดีเอาเด็กอะไรเพื่อที่จะไปอวดเก่งไปอดข้าวประท้วงใช้อดข้าวประท้วงคนอื่นก็เปล่าก็อดดูแล้วดูเวทนานี่เป็นเป้าหมายแล้วก็ทนได้ด้วยแม้จะอดสักวันสองวันอะไรเมื่อเกิดถึงคราวซึ่งเป็นไปได้ซึ่งเป็นไปได้เพราะเราเองนี่เราอยู่ในฐานะที่คนก็ไม่ชอบมันขาดมันปฏิสนธิตามวัตถุประสงค์เพื่อใช้กับชาวโลกเราเพราะฉะนั้นเมื่อคนกระแสกับชาวโลกเราก็ไปแสดงสิ่งที่ไม่ค่อยตรงกับเขาเขาขาดเขาไม่ชอบใจขึ้นมาเขาไม่ให้กินก็ได้เราอาศัยข้าวจากชาวโลกนี้ชีวิตไม่ใช่เลิกเสียหายหรอกคุณไม่ต้องไปกลัวไปหว่านระแวงอะไรเราไปโปรดเขาเขาไม่ได้ผูกพันเรากิน เขาไม่ใส่บาตรให้เรากินเราก็ไม่จำเป็นจะต้องไปโกรธไปเคืองเราก็เป็นแต่เพียงว่าเออเราทำให้งามเนาะก็ตรวจดูว่าสิ่งใดเป็นคนงามขนาดไหนถึงจะพอรับได้ชาวประชาก็ศรัทธาเลื่อมใสเราก็ทำงานได้โดยตลอดแล้วก็พยายามปรับปรุงปรับปรุงมีสาพิจารณาไตร่ตรองเพิ่มฐานเพิ่มพูนเพิ่มสิ่งที่เป็นไปโดยงามให้ดีขึ้นมีเป็นต้นเรายังไม่ต้องไปเสียใจเลยไม่ต้องไปคิดนอกใจไอ้เรื่องทุกข์เรื่องเสียใจน้อยใจเนี่ยควรทิ้งโยนทิ้งได้แล้วคนนั้นพวกเราควรจะเลิกกันได้แล้วเสียใจน้อยใจเคืองใจขัดใจอะไรนี่ควรจะทิ้งให้เด็ดขาดเป็นอนาคามีกันให้สักทีนึงคนปฏิฆะกันได้สักทีถ้าปฏิฆะสังโยชน์ไม่พ้นซึ่งเป็นแค่โอรัมภาคิยสังโยชน์ แค่สังโยชน์ชั้นต้นไม่พ้นแล้วมันจะเป็นจิตสูงได้ยังไงยังมีคุณหมอโศกเศร้าอาดูน้อยใจเสียใจเพลงนี้ทีไรรำพันทำทุกธรรมกายทุกขเวทนาให้ได้ฝ่ายได้อย่างนี้อย่างนี้อยู่โดยไม่รู้ฝ่ายทุกข์ที่ชัดเจนแล้วมันไม่ไปทำธนาคารมีที่เด่นชัดนี่ปฏิเสธอย่างมากมายก่ายกองไม่พึงอดทนได้แม้กระทั่งเสียง 700 หยาบคายอย่างที่ว่าแล้วแต่ซ้อนก็ได้อธิบายให้ฟังแล้วก็เชิงซ้อนเผ็ดร้อนเผ็ดร้อนโดยที่ว่าเรายึดฐานะคนที่ฐานะสูงเราก็ยังอุตส่าห์รู้อุตส่าห์ไปรับรับโทรศัพท์แล้วก็ลดให้ได้อีฟผู้ใดจะปฏิบัติ โซนก็ปฏิบัติตนขั้นต่อไปเป็นที่ทำให้รอบปริวรรตนายเว้นให้รอบทำให้ขาดตกรอบลงตัวถึงที่เมื่อทำวาสนาให้เป็นอันที่วาสนาได้แล้วก็ทำให้เข้าใจชัดแจ้งเลยว่าออกเราลงตัวแล้วขนาดนี้เราทนได้แล้วเด็ดขาดเป็นรอบเป็นสมุดเขตแล้วปฏิวัติหมายความว่าเอาเด็กเอาเด็กเลยถึงจุดเลยสบายมากเว้นได้รอบแล้วอย่างนี้ขนาดนี้มาอีกเท่าใดๆเพราะฉะนั้นเราจะเอาความคำนึงถึงเฉยๆความคาดคะแนนไม่เคยคิดเอาเออถ้าเกิ