190222-D สู่บรรพชิตเพศของท่านชาตวโร ตอน4-พ่อท่าน-แดนอโศก.txt

าทำความรู้เห็นจริงว่าคนไม่ได้เกิดมาเพื่อติดคนไม่ได้เกิดมาเพื่อปลุกเสกและคนไม่ได้เกิดมาเพื่อแสวงหาคนที่มีความเป็นที่สุดแล้วก็จะรู้ความบริบูรณ์ว่าไอ้ที่เกิดมานี่ไม่ได้เกิดมาเพื่อแสวงหาผู้บทความแสวงหาก็หมดความอยากได้คือบทความอยากได้ก็รู้ความจริงว่าไม่มีอะไรเกิดไม่มีอะไรดับสำหรับตัวเราแต่รู้ความจริงว่าสิ่งที่เกิด อยู่นั่นคือความหาคือความหาคือความจะเป็นอยู่จะไม่ดับอยู่จะเจริญด้วยไปอยู่เขารู้ความจริงว่าจะเจริญด้วยไปอยู่หรือจะเกิดอยู่จะเป็นไปอยู่เมื่อตอนรู้ว่าความจบของตนก็มีได้แล้วแล้วก็รู้ว่าในโลกมีแต่ความเป็นไปอยู่ดิ้นรนแสวงหาอยู่ความเจริญไปอยู่เราก็ช่วยโลกในความเจริญที่ดีอนุเคราะห์โลกในส่วนที่เขาจะเจริญที่ถูกเขายังอยาก เขายังอยากอยู่และเราก็ยังไม่ได้ตายจริงยังไม่ได้มอดม้วยจริงยังไม่ได้สิ้นลมปราณสิ่งที่มันหลงสร้างต่อมาคือร่างกายรูปนี้นามนี้มันหลงเกิดมานานนับชาติมันหลงมาจริงๆจึงได้พัฒนามาเรื่อยนึกว่าเป็นที่ยอดที่ยอดที่ยอดที่ยอดที่ยอดและผู้ที่จะจบที่ยอดได้ก็คือรู้ความเกิดเป็นที่สุดเพราะสิ่งที่เกิดในโลกนั้นไม่มีอะไรยอดสุดเท่าความเป็นคนและเป็นมนุษย์แต่มนุษย์ก็มาหลงความเป็นคนมาหลงความวน ร้องสุขหลงทุกข์หลงลาภยศสรรเสริญหลวงตามอารมณ์วนลงไปตามจนกระทั่งหลงสิ่งที่ชั่วตามที่เรียกว่าความไม่เจริญเอาเลยความฝันความทำให้ทำลายพระธรรมให้สูญเปล่าที่เรียกว่าอบายมุขไม่รู้ไม่รู้คนไม่รู้หลงก็หลงสร้างอะไรที่เป็นการพัฒนาชีวิตและพัฒนาโลกอยู่ก็ไม่ว่าแต่ไปหลงก็หลงสร้างสิ่งที่จะมาทำลายซ้อนเป็นเชิงซ้อนลงไปอีกในการสูญเสียคนก็ไม่รู้เพราะฉะนั้นสิ่งใดที่เป็นความสูญเสียที่ ที่เรียกว่าความไม่เจริญอย่างใหญ่อย่างหลวงที่เรียกอบายมุขถ้ายิ่งขนาดนั้นยิ่งไม่รู้แล้วล่ะก็คนนั้นยิ่งไม่ใช่มนุษย์ชั้นสูงเลยเป็นมนุษย์ชั้นต่ำสุดเพราะเราจะต้องชี้ให้คนเห็นที่คนรู้ถึงความต่ำสุดความไม่เจริญที่สุดของคนละเว้นมาเป็นคนปานกลางหรือเป็นคนขยับฐานะขึ้นมาเป็นผู้เจริญในขั้นที่ว่ายังเจ็บคือความเกิดจะสร้างกามารมณ์เกษตรก็ยังเอาละก็ยังพอไปสร้างรากสร้างยศมายั่วยุให้คนทำงานเพราะว่าคนถ้าไม่ยั่วไม่อยู่มันไม่ทำไม่ต้องยุ่ง อยากได้มันถึงจะทำมันเป็นคนที่ยังมีกิเลสต้องใช้กิเลสลากมันจึงจะทำเพราะฉะนั้นล่าก็ดียศก็ดีสรรเสริญก็ดีเป็นเครื่องที่เรียกว่ากิเลสอยู่อายุคนลากจูงคนมันถึงจะทำหรือแม้ที่สุดมันหลอกว่านี่เป็นความสุขนี่คือความเอร็ดอร่อยเพลิดเพลินยินดีมายั่วยุให้คนทำให้คนทำความเจริญให้คนก่อคนสร้างคนที่ยังไม่รู้ความสุขคนที่ยังจะต้องให้จงนำด้วยสิ่งหลอกสิ่งล่อเป็นอามิตรจงนำด้วยความไม่รู้ต้องถูกปล่อยในเหยื่อจึง บอกคนต้องหลอกด้วยโลกามิตรต้องให้วนต้องมีหรอกพี่จูงมีสิ่งที่ผูกเหมือนควายนำไปจึงไปข้างหน้าไปขั้นตอนหลอกแล้วไปทำดีเป็นสิ่งที่เป็นจรรโลงเป็นผลได้มาจากแรงกายแรงใจได้มาจากแรงทุนทรัพย์อาศัยเวลาเกิดนั่นแหละอาศัยเวลาที่มันหมุนเวียนไปด้วยพระอาทิตย์ด้วยโรคด้วยอะไรก็ตามแต่ที่เคลื่อนย้ายไปเรื่อยๆเคลื่อนย้ายไปในทางที่ก่อสร้างที่เป็นพลังงานมันก็ยังเข้าท่ามันก็ยังเป็นการสร้างอยู่เหมือนกันแต่ถ้ามีแต่ตัวทำลายทำลายทำลายแม่ของดีก็ทำลาย มันก็ยังมันก็ยังไม่ได้เรื่องเพราะฉะนั้นเราต้องรู้ขั้นตอนของคนว่าคนผู้ที่จะต้องจูงนำอยู่ในฐานะอย่างนี้เขายังมีกิเลสตัณหาเขายังมัวมัวเมาให้โมหะเขายังมีอวิชชาเขายังรู้ความจริงตามความเป็นจริงไม่ได้ยังสับปล่อยไม่ได้เอาตัณหาและรอการสร้างรอบการก่ออยู่บ้างมันก็ต้องเป็นไปตามขั้นตอนเพราะว่าถ้าคุณใจละขับรถได้แม้กระทั่งกามารมณ์ก็ไม่ติดปล่อยเฉยได้ไม่หลอกยังไงก็ไม่เดินล่อยังไงก็ไม่วิ่งจูงยังไงก็ไม่เอาหมดแม้แต่การ ตามมาตามมาไม่สะไม่มีแต่แม้แต่การเป็นอามิสไม่มีแม้แต่โลกกระทำโลกยศสรรเสริญหรือความสุขก็ได้วัตถุทั้งหน้าทั้งยศทางสรรเสริญก็ไม่ได้หลงเป็นสุขไม่มีโลกามิสสุขหรือโลกีย์ยาวที่สุดผู้นั้นก็สบายยิ่งขึ้นหรือเป็นผู้ที่เบาง่ายขึ้นไม่หลงเกิดในโลกแต่จะไปยากอะไรเพราะโลกเคยทำเกิดมาตั้งนานแล้วน่าจะตายไปทำเกิดและถ้าคุณจะทำดาบก็ง่ายอีกด้วยเมื่อคุณทำได้เด็ดขาดแล้ว ต่อด้วยง่ายกว่าทำเกิดด้วยคุณจะให้เขาแล้วคุณจะโยนทิ้งคุณจะตายเนี่ยก็กูจะส่งไว้เนี่ยนะกะจะส่งไว้เนี่ยยากกว่าการที่จะทำให้สูญสิ้นสลายไปเราจะทำตัวเองฆ่าตัวเองตายกันเราจะรักษาชีวิตไว้เนี่ยแล้วฆ่าตัวเองตายง่ายกว่ารักษาชีวิตไว้ต้องเลี้ยงมันขุนมันเนี่ยหาอะไรต่ออะไรมาประกอบแต่เวลาทำตายไม่เห็นจะต้องยากอะไรคือทำให้ทำลายการทำลายทำลายลงไปให้กับสร้างไอ้นี่ขึ้นมาหรือว่าเราจะหาเงินให้ได้แสนนึงกับการที่มีเงินแสนนึงแล้วก็เอาเงินแสนนึงจ่ายออกไปโยนออกไปไม่ให้มันเหลือก็จะหาเงินสะสมมาให้แสนนึงให้หาเรื่องให้เกิดไอ้สัตว์มันยากอันตรายไปนี่มันง่ายเพราะฉะนั้นคุณไม่ต้องกลัวว่าถ้า เราเองเรามาทำงานแล้วจะโทรเวลาเราจะตายแล้วตายแล้วจะไม่ได้ตายสิเราจะไม่ได้สูญเสียไม่ต้องห่วงหรอกถ้าคุณทำได้เด็ดขาดแล้วแน่ใจแล้วไม่ต้องกลัวง่ายไปปิดไอ้ที่มันตายได้ง่ายๆแล้วนี่ไปติดให้ทำหยุดได้ง่ายๆแล้วให้มาเกิดนี่ให้มาทำบ้างดิไม่ค่อยอยากทำเพราะรู้อยู่แล้วว่ามันทำยากกว่าแล้วมันไม่อยากจะตั้งใจฝืนบ้างไม่อยากตั้งใจฝืนบ้างพอไปถึงจุดนั้นแล้วนะไม่อยากต่อเป็นจริงด้วยเขาจะพยายามใครยังไม่ได้จุดที่เรียกว่าสงบสงัดกันดีแล้วก็พยายามทำให้ได้พอได้แล้วแล้วก็พยายามเปลี่ยนขึ้นมาอย่าปากมันยึดมั่นพยายามหมุนเวียนไปหมุนเวียน อย่างนี้แหละเป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านในโลกเมื่อมันเข้าใจอันนี้แน่นอนแล้วไม่มีปัญหาไม่มีปัญหาเลยวนไปเวียนมาวนไปเวียนมาเราได้หยุดของเราขั้นนี้แล้วเราหยุดเมื่อไหร่ก็ได้สบายบางทีบางอย่างเราก็ต้องฝืนมาช่วยเขาบ้างฟื้นช่วยเข้าไปพอสมควรแล้วแล้วเราก็จะพักจะตายจะตายไปพักแล้วก็จิ้งจกก็พักเลยอย่างพวกผมพาพวกคุณไปทำงานทำงานเสร็จแล้วบอกว่าพักเถอะสบายดีอยู่ก็พักเลยสบายก็ง่ายสบายพี่ก็หยุดน่ะมันสบายแต่ก็ขยันหน่อยพอสมควรช่วยเหลือเกินไปตามกาลเวลาตามติดตามตัวเราเองยังไม่ตายถึงยังไงมันก็ต้องเลี้ยงตายมีฝนมันต้องตายแหงๆเพราะฉะนั้นก่อนจะตายก็ไม่มีประโยชน์บ้างเผื่อซื้อ เมื่อวินัยช่วยเหลือศาสนาช่วยเหลือพระพุทธเจ้าบ้างถ้าไม่เช่นนั้นแล้วเราก็ไม่ใช่ตัวพระพุทธเจ้าเอาซะเลยเป็นแต่คนเห็นแก่ตัวอยู่ทางเดียวมีแต่จุดเห็นแก่ตัวอยู่มุมเดียวเรื่องเดียวมันก็ดูไม่เข้าทีผมพูดในคล้ายๆกับผมเคยอยู่คนเดียวเท่านั้นแหละแต่ผมแน่ใจว่าหลายๆคนเข้าใจผมแน่ใจว่าหลายๆคนเข้าใจถ้ามีความเห็นเพิ่มเติมขึ้นมันยอกย้อนสลับไปสลับมาเป็นผู้ที่จะขยายได้มากก็คือผู้ที่เห็นได้มากคนเราก็เท่านั้นท่านบอกอยู่ที่เราแล้วก็สบายทำเวลาขยัน ก็ทำพอถึงเวลาจะทำก็ทำทำได้มีประโยชน์อยู่ก็ทำมันก็ไปพอเห็นแล้วว่าตอนนี้ประโยชน์ชักจะไม่ค่อยเข้าท่าแล้วควรจะพักสักหน่อยก็พักหรือว่าเราทนไม่ไหวเราจะพักก็พักแล้วจะทนได้อยู่ทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากก็ทำมันก็ไม่มีปัญหาอะไรนะถ้าในขณะนี้พวกเราหลายๆอันหลายๆคนหลายๆท่านขณะนี้อาชีพที่ยังไม่แน่ใจในจุดที่ควรแน่ใจจนกระทั่งมาถึงไม่รู้ว่าตัวหยุดเด็ดขาดตรงไหนพักตรงไหนก็พยายามเข้าใจเอา สิ่งที่มันมีองค์ประกอบหรือมีปัจจัยปัจจัยเท่าที่เราสมมุติขึ้นแล้วหรือรู้แล้วในโลกก็เป็นอบายมุขเราเด็ดขาดตัดสินว่าเราไม่แล้วแม้ไปเกลือกกลั้วเขาเนี่ยเราก็ไม่เป็นอโคจรด้วยแล้วมายุ่งเด็ดขาดเพราะถ้าเราแบ่งโลกไว้ 3 ขั้นแล้วอันนี้เด็ดขาดที่เราไม่แตะต้องอันนี้บ้างไม่มีบ้างอันนี้จำเป็นต้องทุกทีอยู่อันนี้คือผีบังบังโอกาสคุณก็ต้องเข้าใจให้ได้ว่าอยากระบายไม่ต้องคลุกคลีเลยได้แล้วส่วนการลาภยศสรรเสริญทุกปีบ้างแต่ก็แสดงออกให้เห็นว่าเราเองเราไม่ไม่ติดไม่ยึดบางอย่างเราต้องคลุกคลีอยู่ เช่นความนับถือยกย่องเราจะต้องเป็นผู้ที่ให้เขานับถือยกย่องนี้เราต้องคลุกคลีอยู่ตัดทิ้งไม่ได้หรือเราเป็นผู้เสพสุขในความสงบรองรับว่างวางปล่อยให้เขาเห็นอยู่เราต้องคลุกคลีอยู่นี่เป็นธรรมะซ้อนนะอ่านให้เห็นเราเป็นผู้ที่มีงานอยู่ฟังอีกครั้งหนึ่งนอกจากความสงบการหยุดและหยุดการทำงานนี่มันคนละอันเลยนะตรงข้ามกันย้อนขัดแย้งกันเราหยุดอยู่ในทีมเขาเห็นแล้วก็เป็นผู้ที่หยุดดูให้เห็นเด่นชัดเลยว่าเราหยุดเราสงบและพร้อมกันนั้นเราก็มีงานให้เขาเห็นด้วยแต่ที่สุดเป็นกรรมมันโตงานที่ว่านี้ก็เป็นงานที่แสดง วันหยุดซ้อนแขวนอยู่ด้วยในตัวปากช่องสอนค่อยรู้การหยุดหยุดจากขั้นต่ำมาขั้นสูงมาละมาหยุดมาฟาดมาเลิกมาจนกระทั่งมาถึงสูงด้วยไม่หยุดได้แล้วกลับไปทำงานไปทำงานที่ไหนไปทำงานที่แดนนี้ก็มีบางทีอยู่กับเค้าเค้าคุยอยู่ก็สบายเราก็ชี้เอาใบมุขนี้แต่เราจะเอาตัวเข้าไปทุกทีใกล้จะเอาไปวุ่นวายเลยด้วยเอาไปมุกแต่ก็เห็นก็รู้เป็นรูปเป็นรอยเป็นสิ่งเชื่อมโยงสมาชิกเห็นว่าอันนี้เป็นอันนี้สามารถรู้เนี่ยเอาใบรู้เขาแล้วก็เห็นได้ชัดว่าเราไม่แตะต้องเลยขาดสิ้นจากอันนี้ได้ชีวิตไม่ต้องเกี่ยวข้องกับนี้ได้เพื่อเป็นปาฏิหาริย์ชัดเจนและตลอดชีวิตมนุษย์นี่ไม่ต้องเกี่ยวข้องกันนี้ได้ สิ่งที่แสดงเด็ดขาดก็เอาลาภยศสรรเสริญโดยเฉพาะลาบยศกับกามคุณรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสรูปรถที่เสียสละมันมีอนุพยัญชนะเท่านั้นที่แฝงไว้รูปแล้วก็ลดลงมาให้เห็นว่าเราไม่ติดรูปอันใหญ่โตสูงหรือแม้แต่สวยงามอะไรเกิดเสียงก็ไม่เอาเป็นคีตะวาทิตะวิสู จะให้น้อยที่สุดเท่าที่จะน้อยได้อยากให้ไปเต็มไปด้วยความใหญ่ซะตลอดกาลเต็มไปด้วยรถส้นตีนด้วยรูปจนไม่ได้กลิ่นด้วยเสียงอย่างโล่งๆไม่ได้รถไม่เห็นอยู่ในชีวิตแม้ที่สุดการงานก็มีการงานที่เป็นการงานให้เห็นอยู่ดีๆก็งานนี้เบางานนี้สบายงานนี้ไม่หนักงานนี้ไม่ใช่ของชาวโลกโลกมันซ้อนจะเห็นได้ว่าทุกอย่างมันซ้อนตลอดเวลาเลยมันเหมือนกับขัดแย้งอยู่ในตัวตลอดเวลาราคาแจ้งอยู่ตลอดเวลาเขาจึงเอาคำแย้งในภาษาที่เขาแปล ใช้คำว่าวิภาสทวิภาควิพากษ์วิจารณ์ก็ยังมีแต่ว่ามีไม่ผ่าตัดภาษาบอกได้แต่น้องน้องไปในทางให้มีก็พูดเน้นให้เห็นได้เป็นรองเท้าก็ทำไม่มีก็พูดเน้นให้เห็นได้วิพากษ์วิจารณ์วิธีใดและสิ่งนั้นก็แปลว่าวัตถุวิภาสพิธีซึ่งก็เน้นวัตถุเขาจึงเอาวัตถุมาใส่แต่ของเราเป็นวิพากษ์วิธีเหมือนกันแต่วิพากษ์วิธีโดยไม่เน้นวัตถุและไม่เน้นสิทธิ์ยาวิเศษของชาวภาคใต้เขาเข้าวัตถุวิพากษ์วิจารณ์ Direct เขาเรียกว่าวัตถุตายและติดก็แปลว่าวิภาวดีก็ถูกต้องก็ได้ความไม่ประมาทอะไรของเรานี่ไม่เกี่ยวกับแมททีเรียลก็รู้ทั้งคู่ใครที่เป็นรูปเป็นรูปรู้ทั้งสองอย่างดีเรื่องคือพระรูปสิ่งที่เป็นจิตสิ่งที่เป็นวิญญาณก็รู้แล้วก็เข้าใจแม้จิตวิญญาณก็มีวิพากษ์วิธีอยู่ในตัวนี่คือที่ย้อนแย้งเข้ามาอยู่ในตัวอยู่ที่ว่าเราจะโน้มเน้นไปในทางไหนขาดขณะใดเมื่อใดเท่านั้นเองละเอียดละออละเอียดหากคุณพยายามทำความเข้าใจและเข้าใจมาเรื่อยๆเรื่อยๆผมเข้าใจอะไรคุณจะเข้าใจได้เหมือนกันนั่นแหละเพราะว่ามาทางเดียวกันไม่เป็นอะไร ผมก็ไม่ไกลกว่าคุณจนกระทั่งถึงขั้นเป็นพระพุทธเจ้าฉันคงจะเข้าใจพุทธพิสัยไม่ได้ก็ไม่ใช่ผมก็ไม่ได้มีพุทธพิสัยจนถึงขนาดขั้นพุทธวิชัยไปเลยทีเดียวห่างจากคุณก็ควรจะตามไม่ติดก็ไม่ใช่ผมมีอย่างนี้ผมแน่ใจว่าคุณจะได้ไม่เหมือนนี้ก็เมื่อนั้นคุณจะเข้าใจอย่างที่ผมเข้าใจคุณจะไปได้ทั้งของไปได้อย่ามีอภิชาติฟ้ามากก็แล้วกันอย่าได้เหมือนผมเร็วเกินไปนักก็แล้วกันอย่ามีตัณหาล้ำหน้าก็แล้วกันฝึกเปลี่ยนไปเรียนรู้ไปกระทำไปมีประสบการณ์ไปมีอะไรไปมันก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ 5 ปี 10 ปีคุณจะได้เห็นได้ว่าโอ้ใกล้เข้ามาสูงขึ้นมาเป็นไปได้จริงละเอียดแล้วออกขึ้นแม้แต่คุณได้เดี๋ยวนี้หลายๆคนที่มาบวชแล้วมาปฏิบัติธรรมแล้วจนกระทั่งได้ ได้อะไรมาจนขนาดนี้คุณก็จะรู้ว่าอ๋อคุณมีความเข้าใจคุณมีคุณมีปัญญาคุณมีสิ่งที่ว่างที่เบาที่ง่ายคุณมีสิ่งที่มันรู้เทียบกับพระไตรปิฎกและอ่านพระไตรปิฎกนี้แต่ก่อนนี้ไม่ค่อยเข้าใจเดี๋ยวนี้เข้าใจลึกซึ้งขึ้นคุณก็จะเทียบได้จะเห็นได้ว่าเออเราเจริญมาจริงๆเราสูงขึ้นจริงๆมีภูมิมีปัญญาจริงๆมีสิ่งที่เข้าใจได้ว่าสัญญาตามสัญญาให้ได้ว่าจากผู้คนให้ได้ว่าจากอรุณไปเลยแต่ถึงจะสูงนะถ้าใครจะเอาสัญญาจากศูนย์มาทบทวนหรือเอกชนมันมีปัจจัยที่ว่าจะคุณก็ว่างเรามาจากสิ่งเหล่านั้นเป็นขั้นตอนมาจริงๆจริงๆคุณจะเข้าใจเข้าใจอ่านเข้าใจผิดหรอกเขาจะเข้าใจขึ้นเข้าใจขึ้นเข้าใจแม้แต่สูญญตาเข้าใจ สภาพที่ว่างเปล่าเข้าใจแม้แต่ปัญญาเข้าใจอะไรต่ออะไรขึ้นมามีปัญญาเพิ่มขึ้นมาแต่ก่อนที่ท่านเรียนมานักธรรมเอกนะเดี๋ยวนี้ไม่ได้เรียนแล้วทำเองผมไม่ได้สอนนักธรรมตรีนะทำโทษเลยมีปัญญามากขึ้นแต่นักธรรมเอกสมัยก่อนไหมมีมากขึ้นเห็นชัดไหมแต่ความทุกข์ก็เรียนน่ะบวชแล้วก็เคยบวชเรียนนักธรรมตรีถ้าทำตัวก็ทำเองก็เคยตอบมาได้แล้วเคยเป็นแล้วมีแล้วพอมาเดี๋ยวนี้มันก็เป็นปัญญาที่เป็นปัญญาไม่ใช่เหมือนอย่างโน้นใช่ไหมบรรยายอย่างนู้นมีแต่ปัญญาปริญญาเดือนนี้มีปัญญาที่เทียบเคียงได้เลยมีปฏิบัติไปแล้วมีปฏิเวธธรรมมีการรู้จริงเห็นจริงเข้าใจจริงเทียบเคียงกันได้สภาพธรรมมีเทียบในวัดไม่ได้มีแต่เฉพาะภาษาแล้วเราก็ทำให้เราเข้าใจภาษา เรียนปริยัติมาแต่ก่อนขึ้นไปอีกใช่ไหมถ้ามันสูงมันสนับสนุนขึ้นไปจริงๆเพราะคุณก็ย้อนดูย้อนทวนดูระลึกถึงตัวเราเองเราไม่แน่ใจก็นึกถึงเรียกว่าอนุสติจะเป็นเทวดาอนุสสติจะเป็นอุปสมานุสสติจะตามนึกถึงมรณานุสสติสิ่งที่ได้ตายไปแล้วจึงได้แน่นิ่งไปแล้วมรณานุสติพยายามระลึกถึงแม้แต่อานาปานสติจารึกถึงขอบเขตของสิ่งที่มีชีวิตพอมีอยู่เรามีชีวิตอยู่ขณะใดขณะนี้อานาปานัสชีวิตของเรามีอยู่ขนาดนี้แต่ก่อนนี้เราเลอะเทอะไปเป็นโลกิยะบุคคลเดี๋ยว เราเป็นอามีอาณาเขตแห่งความเป็นอริยบุคคลมีสิ่งที่เป็นไปยังพึ่งพาอาศัยสิ่งแค่นี้เป็นอานาปานสติอานาแปลว่าขอบเขตปานะแปลว่าชีวิตสติมีสติในการที่จะรู้ว่าอานาปานรู้ขอบเขตของชีวิตชีวิตของเราไม่รุ่มร่ามชีวิตของเราไม่ได้เพ้อพกตามวัตถุโลกชีวิตของเราไม่ได้หลงอยู่อย่างชาวโลกเรามีชีวิตอยู่ได้โดยไม่ต้องอาศัยสิ่งที่ชาวโลกเขาหลงนั้นเราก็มีชีวิตอยู่ได้แล้วหนอสั้นลงหนอเล็กลงน้อยลงน้อยลงเนาะคุณรู้ขอบเขตในความเป็นชีวิตของคุณมีชีวิตอยู่ ยืนยันให้คุณกล้ายืนยันไหมว่าคุณไม่ต้องแตะต้องกับอบายมุขเลยนี่คุณจะไม่ตายตลอดชีวิตนี้สดชื่นได้ไม่หมองเศร้าแน่ใจไหมกามคุณต่างๆล่ะภรรยาก่อนคุณจะกินอย่างนี้ไปตลอดตายนี่คุณกินอย่างนี้มีรากมีลูกมีรถมีกลิ่นมีเสียงเป็นอย่างนี้มีเสื้อผ้าหน้าแพรมีความสวยงามแค่นี้แค่เนี้ยประดับชูชอบแค่นี้ไม่ต้องเอิกเกริกเหมือนชาวโลกเขาโรคมันก็ไม่ทำงานหรือค่าโน้นนี่มันก็ชื่นชมใจเราได้ไม่เหี่ยวเฉาไม่มาเศร้าหมองอะไรจนกระทั่งคุณตายน่ะมีชีวิตอีกกี่ชีวิตคุณได้ขนาดนี้ไม่สูงกว่านี้อีกแล้วนี่คุณจะอยู่ได้ไหมอยู่ได้สบายครับสบายดีไหม เนี่ยเราทดสอบดูตัวเราคุณตัดขาเขตชีวิตของคุณมาแล้วคุณไม่ต้องไปพึ่งอย่างชาวโลกเขาคุณไม่ได้ลาภมากมายกว่านี้เลยเท่าที่เป็นไปอยู่นี่ไม่น้อยกว่านี้ขนาดทุกวันนี้บิณฑบาตก็พอได้กินขนาดนี้เสื้อผ้าหน้าแพรก็พอได้ใช้ขนาดนี้อะไรที่จะพอทำงานพอเป็นไปให้แก่โลกเขาก็ได้ขนาดนี้ลาภนะในขณะนี้ยอดเขาก็ยกให้คุณเป็นพระขนาดนี้แหละคนก็พอปราบพอไหว้เท่าที่เขานับถือขนาดสรรเสริญแล้วก็ให้คนขนาดนี้นับถือคุณขนาดนี้แล้วคุณก็มีความสุขอยู่ขนาดนี้เท่านี้ตลอดไปจนตายคุณอยู่ได้ไหมสมองเศร้าอับเฉาไหมไม่เซ็งนะขนาดนี้บางคนไม่แน่นะอยู่แค่นี้เองเหรอ พอไปพอไปสัก 10 ปีกว่าลาก็ได้แค่นี้หยุดก็ได้แค่นี้บิณฑบาตกินก็แค่นี้เอารูปรถเก่งๆก็แค่นี้เซ็งตายเลยกูจะเซ็งไหมล่ะมีภาพอีกเหรอขนาดนี้ถ้าผมได้ขนาดนี้นะอย่างทุกวันนี้แหละโอ๊ยผมก็ยังประเสริฐนักหนาแต่ผมเชื่อแน่นะว่าเราจะไม่ได้ขนาดนี้เราจะได้มากกว่านี้ด้วยข้อจำกัดคุณจะเป็นลมมากกว่านี้ขึ้นต่อไปในอนาคตนี่เราทำงานแข็งแรงขึ้นมีอะไรขึ้นคุณจะได้ลาภมากกว่านี้คนเดียวก็โอ๊ยแค่นี้ยังไม่พอเอาแค่นี้มันจะอย่างนั้นน่ะสิจะแน่ใจไหมว่าคุณจะไม่ลามกขึ้นอีกละ จานมันจะไม่หลุดก็ยังไม่มั่นใจขนาดนั้นจ่ายเท่าไหร่เอาให้แน่ใจผมก็บอกคุณก็ได้ว่ะเท่าที่ผมเองผมรู้สึกลาบต่างๆที่เราควรจะมีกำลังขนาด 30-40 คนขนาดนี้ทำงานเราจะไม่ได้แค่นี้รอเราจะมีรากมากกว่านี้ยศความนับถือเขาจะมายกให้เราจะมากกว่านี้ข้อจำกัดคุณต้องเตรียมตัวไว้ว่าคุณอย่าหลงตัวหลงตนนะคุณจะไปหลงกับลาภยศสรรเสริญนะอีกก็แล้วกันอย่าเผลอน้ำมันมอมเมาคนได้นะถ้ามันจะได้มากกว่านี้น่ะสิถ้ามากกว่านี้แล้วคุณเผลอ ย้อนนะตอนนี้ย้อนแย้งผมเองผมได้น้อยกว่านี้ผมก็อยู่ได้ผมไม่ว่าหรอกทุกวันนี้ว่าคนที่ได้น้อยได้เท่าใดคนนั้นน่ะทนได้ต่อความมากฟังดูดีๆคนที่อดทนน้อยได้เท่าใดคนนั้นยิ่งทนได้ต่อความมากเพราะเราเองเราอดได้ทนได้ยิ่งน้อยยิ่งเด็กเกษียณท่านใดได้มากๆก็มีสภาพเท่ากันคนนั้นได้สุญญตาเท่าใดคนนั้นยิ่งได้มีอนันตังเท่านั้นได้มีอนันตภาพคนใดมีสุภาพเท่าไหร่คนนั้นยิ่งมีอนันตภาพเท่านั้นทนได้ตัวเล็กส่วนน้อยแต่ถ้ายิ่งทนได้ต่อใหญ่เติบโตมันมีสภาพวัดเองเราขนาดนี้ ทนได้ผมพาคุณชลอยู่เสมอบางทีก็ไปอ้าวหัดกินๆอดทนฝืนได้มากๆๆคุณก็ทนได้ต่อสิ่งที่จะมาเยียวยาคุณมากๆถ้าคุณอดทนอดฝืนให้หน่อยให้เล็กให้อะไรต่ออะไรไปไม่ได้มากๆคุณก็จะทนต่อความยั่วเย้าในอนาคตไม่ได้ถ้ามันมากมันใหญ่เพราะฉะนั้นผู้ที่จะไปทนกับความปรุงได้มากก็คือผู้นั้นที่จะต้องมีจิตแห้งมีจิตที่แห้งเลือดมีจิตที่หมดต่อสิ่งนั้นได้มากก็จะไปสนกับสิ่งนั้นได้มาขอโทษน่าจะเอามาเมาเรายังไงเราก็เฉยเพราะเราแห้งเกินไปได้แน่นอนจึงจะต้องทำโรงด้วยกลับไปกลับมาทำลงไปลงมาจึงต้องมีบัตรทำไป อย่าประมาทมองเห็นจุดนี้ไหมเออตอนนั้นก็ว่าไปมันจะเทียบเคียงแล้วถึงกามคุณลาภยศเราก็เห็นได้ว่าถ้าอย่างนี้ขนาดนี้นะต่อไปเพราะฉะนั้นเราจะต้องพยายามถ้าเผื่อว่าขณะนี้แรงขนาดนี้เราจะแย่เห็นใจเราเห็นจิตรกรลาบมาขนาดนี้ชักหวั่นไหวเหมือนกันนะเขาให้มาล้านนึงจากจากใจตัวอย่างได้สักนิดขึ้นมาแล้วให้สองรักสักนิดขึ้นมาแล้วให้รีบกลับปล่อยแล้วรีบมาบำเพ็ญตนให้สำคัญมีเรายังหลงรักเรายังหลงแม่ยศเรายังหลง Messenger หรือเข้ามายกยอปอปั้นโด่ง โด่งขึ้นกับเราก็ต้องรู้ให้ชัดพรุ่งนี้มันจะตีกลับมาพยายามเรียนแล้วก็พยายามซ้ำซ้ำซ้ำซ้ำแล้วเราก็จะประมาณรู้ใจของเราเองด้วยไปว่าอ๋อขนาดนี้นี่ชักจะมีไหวๆหน่อยๆนึงแล้วนี่ถ้าพูดไม่ประมาทผู้จับผิดของตนมั่นอยู่ดังนี้แล้วก็เป็นที่หวังได้ในโลกอรหันต์เป็นที่หวังได้ไม่มีปัญหาเลยไม่ประมาทเวียนไปเวียนมาอรัญญาราศีกามาศรีแสวงหามีที่อยู่อยู่ในเขตทางบ้านมีที่อยู่อยู่ในป่าบ้างถ้ามันยังไม่สงบก็มาสงบสงัดดูแล้วก็พิจารณาเห็นจริงว่าเรานี่แย่ ลงแค่นี้ปรากฏแล้วก็นั่นคงจิตใจแน่วแน่ไปอีกเพราะมันเงียบสงบนี่แหละมันดีกว่าพักนี่แหละมันดีกว่าแล้วก็เข้าไปดูสัมผัสดูมีผัสสะมีเวทนารู้ในทุกข์ในสุขนั้นอีกจนแน่นอนไม่มีภพเกิดไม่มีชาติเกิดไม่มีปัญหาไม่มีอุปทานอะไรเลยว่างๆเฉยภพชาติไม่มีโอกาสเป็นสบายเป็นได้อย่างนี้ครับใจเย็นๆใจเย็นมาอ่านผิดก็กระทำผิดจงเป็นพรรคกัญญาราศีและเป็นธรรมดาในตัวบุคคลเดียวตัวเหล่านั้นก็วางเวลาเราก็เข้าอรัญญาราศีทำงานบางเวลาเราก็เข้าป่าถ้าเวียนไปเวียนมาแล้วก็มีจิตมั่นคงรู้จักมักกะวิธี มีผลที่รู้ผลแน่นอนอยู่แล้วเวียนไปเวียนมาแล้วก็ทำการอย่างนี้อยู่แล้วเป็นทางลัดที่สุดในโลกแค่ได้ยินอยู่แต่ในทางป่าเขาไม่รู้จักเวียนไปเวียนมาไม่เข้าไปทดสอบฟังไม่มีอะไรบ้างไม่สำเร็จหรอกเราจะไม่สำเร็จเราจะเป็นประมาณนี้ไปเวียนมาเวียนไปเวียนมาเท่าที่ควรถ้าใครก็ทำได้ก็เอาแล้วรู้ตัวเองนะอันนี้ชักไม่ไหวแล้วมานั่งพิจารณาแล้วก็เอาความสงบสงัดแน่ใจแล้วก็ไปไป หัวใจจะทำงานได้มากจึงคือผู้ที่วางได้มากกระทบสัมผัสด้วยรสที่จัดจ้านรถของลูกรถเป็นเสียงสัมผัสต่างๆจัดจ้านรถของรากก็ลากมาประเคนอะไรก็ไม่หวั่นไหวยศเข้ามายกตำแหน่งใครเป็นผู้ที่เก่งกาจสามารถขึ้นมาไปหวั่นไหวเข้ามาถ่ายสรรเสริญเยินยอนับถืออะไรปอปั้นขึ้นมาแพร่สะพัดไปโด่งดังโว้ยระบือชื่อเสียงไอ้สรรเสริญก็ไม่หวั่นไหวไม่มีมานะทิฏฐิไม่หลงตนไม่ลามกไม่มีสิทธิ์ลามกรู้อยู่อย่างชัดเจนแต่น้อยเสร็จก็รู้อยู่ว่าเราหลงตนเป็นนิดๆนะเราหลงยกยอสรรเสริญเรามีมานะเป็นนิสิตก็รู้ตัวไม่เหลือง ลอยไปจริงๆผู้นั้นก็แน่นอนสเกิร์ตอ้ายตายแล้วก็อยู่ได้ด้วยสูงเป็นผู้ที่มีค่าทำงานให้แก่โลกก็ได้เต็มที่เพราะว่าทนได้ทนได้มากทนได้หนักทนได้เก่งก็ทำงานให้แก่โลกได้มากเพราะความสงัดมีในใจมากความไม่หวั่นไหวมีในใจมากเห็นไหมว่ามันมันมันเป็นสภาพคู่กันมีสันติมากมีสังกัดเอาให้มั่นคงแล้วก็ทำไปตามควรของเราเพราะงั้นผู้ใดที่ไม่ประมาทเป็นไปโดยหมุนเวียนหมุนเวียนอยู่หมุนเวียนอยู่คู่นั้นก็ยิ่งมั่นคงยิ่งเร็วยิ่งลักษณ์ยิ่งไกลโดยเป็นผู้ที่ทำแบบฝึกหัดดูอย่างรู้ทันจิตในจิตแล้วก็รู้ภาษาอังกฤษ การเฟื่องฟุ้งจิตในจิตจับจิตในจิตใครมีอันนี้เป็นฐานที่อาศัยแล้วจงพึงดำเนินตนสั่งสมดุลและดำเนินต่อไปเพื่อประโยชน์ตนประโยชน์ท่านอันถึงพร้อมเถิดสาระวันนี้