180000 ลักษณะอรูปฌาน4-พ่อท่าน-แดนอโศก.txt

แม้แต่เข้ามาในขณะที่เป็นคฤหัสถ์คดีเป็นผู้ที่เข้ามารู้ถามต้นไหลระดับเข้ามาแต่ต้นกลางขึ้นมา LINE ไปเป็นขั้นเป็นตอนบอกให้ตรวจจุดตรวจใจกับปัจจัยหรือกลับสิ่งที่เกี่ยวข้องกับการจะหลุดจะคนจะพรากมาโดยรูปบัญญัติชัดๆ LINE มาหมดแม้แต่ตัวเราเองจะมาเล่าเรียนก็พยายามจะให้ปลดปล่อยมานะจะถือตนว่ารู้มาแล้วดีมาแล้วเป็นสกายอันใหญ่ทำตัวตนเป็นผู้รู้มันก็ไม่รอดมันก็จะมาแย่งอย่างเดียวแต่เพราะว่าเราเองเราพยายามที่จะทำใจให้มีศรัทธาพยายามเปิดจิตให้มันกลับเพื่อเข้าใจก็เป็นปัญญาได้รับสิ่งใหม่กว่าสิ่งที่เราเคยดูแล้ว มันก็เป็นอานิสงส์ในการฟังธรรมได้ฟังสิ่งที่ไม่เคยฟังหรือเข้าใจสิ่งที่ไม่เคยเข้าใจความเข้าใจนั้นเข้าใจยิ่งขึ้นความเข้าใจเข้าใจยิ่งขึ้นความเห็นเปลี่ยนไปวิจิกิจฉาหลุดพ้นสงสัยก็หมดไปด้วยจิตใจผ่องใสถ้าบรรลุในอานิสงส์การฟังธรรม 5 ประการนี้เป็นลำดับลำดับนั้นจึงเรียกว่าเราฟังธรรมแล้วได้ผลแม้มีเหตุเล็กเหตุน้อยมีส่วนที่ได้ฟังเอออันนี้แปลกใหม่นิดๆหน่อยๆก็ยังเป็นผลเสริมแต่เป็นความรู้เพิ่มเติมเป็นอุทานนะเป็นสิ่งใหม่ ที่แปลกเป็นสิ่งที่เอ๊ะในใจอุฏฐานะเป็นสิ่งที่แปลกเป็นสิ่งที่หมายเป็นสิ่งที่เอ๊ะในใจเธอมันเป็นอย่างนี้หรือมีอย่างนี้อยู่ด้วยหรืออะไรพวกนี้และไอ้สิ่งที่เป็นอย่างนี้มันทำให้เข้าใจยิ่งขึ้นเข้าใจยิ่งขึ้นเข้าใจว่ามีสภาพธรรมกุสลาธัมมาอะกุสะลาธัมมาก็เป็นส่วน 2 ที่เทียบเคียงชัดเด่นขัดกันให้ขนาดความสูงสายก็สงสัยความเข้าใจนี่คือความเห็นผิดที่เห็นอย่างโน้นอย่างเดียวประยุทธ์ก็ไม่เห็นอย่างนี้อีกมันก็มีแตกต่างกันยังไงอันไหนผิดอันไหนถูกมากมายถึงจะรู้เหตุผลเพิ่มเติมขึ้นเพิ่มเติมขึ้นจาก คิดว่าอย่างนู้นถูกอย่างเดียวก็มาคิดอย่างนี้อีกมีเหตุผลอีกจนกระทั่งมากพอมันก็จะเห็นว่าอย่างนี้ถูกด้วยได้เป็นจริงด้วยได้เห็นความเห็นที่เห็นอย่างหนึ่งอย่างเดียวประยุทธ์นั้นน่ะเป็นอัตตาตายตัวเป็นของเที่ยงเป็นของจริงอยู่อย่างเดียวกลับไม่เห็นเป็น 2 อย่างและเราก็รู้มากขึ้นเปรียบเทียบกับความเป็นจริงเกิดจากการละเปรียบเทียบกับบุคคลเปรียบเทียบกับอะไรต่ออะไรข้าก็จะเข้าใจได้ดีความสงสัยก็ไม่มีอีกเมื่อมันตัดสินรอบแล้วว่าความเห็นนี้อันนี้ดีแท้อันนี้ถูกแท้แม้ 2 ส่วนเทียบเคียงกันแล้วความเข้าใจลึกซึ้งขึ้นไปอีก มากๆความเห็นที่เห็นผิดอย่างนึงไม่เห็นอีกอย่างหนึ่งเขาเทียบเคียงกันมากๆจนถึงรอดพ้นความสงสัยมีเหตุผลเพียงพอก็เข้าใจได้ก็ผ่องใสจิตใจก็หมดความกังวลกับความสงสัยเป็นวิธีชาร์จตัวสุดท้ายก็ล้างไปเฮียนี้สองในการฟังธรรมมันก็จะฟังได้อย่างนี้จะเป็นอย่างนี้เสมอถ้าเราจะเรียนรู้กันอย่างนี้และพร้อมกันนั้นเราก็จะมีการเป็นอยู่ให้รู้ตัวสงบให้รู้ตัวที่พักที่เพียรชัดเจนยิ่งขึ้นปัจจัยในการที่ให้พิจารณาทุกอย่างซ้ำแซะมากมายแล้วไปไล่เรียงให้รู้จิต ให้รู้ความเป็นจริงของจิตแม้ที่สุดจะหัดนั่งหลับตาผมก็บอกไปแล้วให้หัดได้แต่จะต้องทำสัมมาทิฏฐิให้บริบูรณ์อ่านหนังสือสุดยอดปาฏิหาริย์อ่านให้ดีๆทีเดียวอ่านหนังสือสุดยอดปาฏิหาริย์ให้เข้าใจให้ชัดเจนถ้าอ่านหนังสือสุดยอดปาฏิหาริย์ยังไม่เข้าใจเรียบร้อยยังไม่จบอย่าพึ่งหัดนั่งหลับตาแต่เดี๋ยวเละเทะประเดี๋ยวไปกันใหญ่เข้าใจอภิญญาต่างๆให้มันรอบทวดมันเป็นสิ่งที่ละเอียดบางเบาเป็นสิ่งที่เป็นรูปเป็นสิ่งที่ไม่มีตัวไม่มีตนชัดเจนหรือแม้ปั้นเป็นตัวเป็นตนก็ได้ ตัวเป็นตนสิ่งนั้นก็ไม่ใช่เป็นตัวเป็นตนที่เราจะให้ผู้อื่นเห็นและแสนยากมันจะยึดเอามาได้แล้วเป็นตัวเป็นตนนั้นจะเอาจับมาให้คนอื่นมันก็ไม่ได้ด้วยง่ายๆเพราะฉะนั้นจะต้องอ่านทำความเข้าใจให้ชัดเพราะเมื่อจิตในฌานจิตในหลับตานี่แล้วก็ไปเล่นอะไรต่ออะไรเรียกว่าชาญแบบที่อธิบายกันมามากมันไปยังไงมายังไงมันจะเอาไปทำยังไงอันไหนที่เรียกว่าสิ่งที่มันไม่เข้าร่องเข้ารอยของคุณสิ่งที่มันเข้าร่องเขาลอยเราจะหมายเอาไปเรียนรู้ถึงกิเลสตัณหาอุปาทานเป็นอย่างไรการดูให้ทราบถึงไม่เข้าใจให้ดีว่าจบแล้วเข้าใจดีแล้วจะหัดหลับตาบ้างเชิญอันนี้ ไม่ได้ว่าอะไรแต่ก่อนนี้ก็พยายามที่จะให้หลับตาบ้างเป็นครั้งคราวเมื่อผมจะพยายามหลับตาฟังเพราะว่าการหลับตาเมื่อมันมีจิตลามกมันไม่เข้าใจผิดเป็นมิจฉาทิฐิแล้วนั่งหลับตาเราก็จะเห็นความสงบทำความสงบให้เป็นที่สุดให้ได้จะรู้ว่าจิตพักจิตหยุดจิตสงบจิตไม่มีอะไรเลยนะเป็นอย่างไรอันนั้นจะต้องพยายามให้จิตมันเกิดจริงที่เราเรานั่งเองเราเป็นเองเรารู้จิตของเราเองอารมณ์ของจิตเป็นอย่างไรให้รู้จิตเฉยคิดว่าไม่มีอะไรเลยเฉยๆอยู่แม้แต่ความคิดนึกก็ไม่มีก็ให้มันรู้จริง หยุดอยู่เป็นอุเบกขาทำอยู่ไม่รู้แม้ได้นิดหน่อยนึงแล้วก็ปรุงใหม่เป็นวิตกวิจารณ์ก็ไม่รู้มิสเตอร์วิจารณ์เป็นอย่างนี้อารมณ์ที่มันพบตอนแรกที่ว่าโอ้นี่มันรู้ว่าไอ้นี่เป็นจิตชั้นสูงแล้วมันมีผิดซ้อนเข้ามาก็ให้รู้อารมณ์ของจิตที่ซ้อนเข้ามานั้นด้วยจับไม่ทันจับให้ได้จนกระทั่งจิตเบาสบายเป็นสุขเป็นอุเบกขาใครรู้และที่สุดจะไปถึงสันตะวิหารเป็นอารมณ์ของอากาสานัญจายตนะแล้วก็ไปยึดเอาอาสานั้นไว้คืออากาศว่างๆสว่างโล่งแจ้งไปแทนที่ได้เคยอธิบายแล้วก็ให้รู้มันไม่รู้แม้กระทั่งว่าตัวอยู่ที่ไหนสภาพแวดล้อม ไม่มีตัวไม่มีตนเลยมันเป็นอากาศเราก็เป็นอากาศอากาศก็เป็นเราสภาพโล่งแจ้งว่าไปไม่มีที่สิ้นสุดนั่นแหละเราไม่รู้ว่าเราอยู่ไหนเราไม่รู้ด้วยว่าเรารู้แต่เราอยู่ในอากาศนั้นเราเป็นอากาศนั้นพอเราเป็นวิญญาณชนะแล้วมันเริ่มรู้ตัวว่าโอ้เราคือใครก็เรานี่ไม่ต้องบอกชื่อก็ได้เพราะเป็นตัวเราขึ้นมาแล้วเราก็รับสภาพรู้ว่าเราเป็นตัวอากาศนี่นั่นแหละคือวิญญาณชนะเพราะเรารู้ตัวเราว่างๆอยู่นี่เราอยู่ที่ไหนเราอยู่ที่อากาศโล่งๆพอมัน ตัวตนว่าเป็นเรายิ่งเข้าใจเลยว่าเราคือนายคนนั้นนายคนนี้เราคือผู้ที่มีชีวิตอยู่ขณะนี้ขณะนี้เราเป็นผู้ที่ดีอยู่ที่สบายเหลือเกินช่วงนั้นชื่อนี้เรารู้ทีเดียวรู้ชื่อรู้โกรธของเราทีเดียวรู้ตัวรู้ตนเป็นวิญญาณรู้ตัวชาร์จแต่เราก็อยู่ในสภาพของบรรยากาศที่ไม่มีเนื้อไม่มีตัวไม่มีลูกไม่มีรถไม่มีกลิ่นไม่มีเสียงไม่มีหูตาจมูกลิ้นกายไม่มีไม่มีมีแต่ความรู้มีแต่ตัวรู้มีแต่อัตราส่วนเท่านั้นมันรู้ว่าตัวอยู่เนี่ยอยู่ไหนอยู่ที่ว่างๆลงๆที่เรียกว่าอากาศซ้อนกันนะมี รู้อยู่กับรูปประกาศเราไม่มีแขนมีขาเราไม่มีเนื้อไม่มีตัวไม่มีอายตนะอะไรไม่มีเรามีแต่น้ำรูปฟังดูให้ดีนะนี่มันเหนือศัลยกรรมหน้าขึ้นมามีนามรูปมีอากาศเป็นรูปมีความระลึกรู้เป็นวิญญาณัญจายตนะเป็นดาวซ้อนอยู่ในอากาศขณะนี้นี่นารูปตอนนี้เรากำลังเกิดวิญญาณจะปฏิเสธเมื่อวานให้ดีขณะนี้ระยองกลับมาจะมาหาอวิชชาย้อนมาจนกระทั่งหลานแล้วไม่มีอายตนะไม่มี หูจมูกลิ้นกายไม่มีรับสัจจะทวารเดียวคือทวารจิตหรือทวารวิญญาณนี่แหละจิตมันคือธาตุรู้คือธาตุวิญญาณธาตุมันกระชับรู้ว่าเรายังเหลือตัวตนอยู่นะแต่ตัวตนของเราไม่มีรูปร่างตัวตนไม่มีอะไรแต่มันรู้เท่าที่รู้ว่าอู้มันว่างเปล่าเหลือเกินมันเป็นอากาศเราเป็นอากาศอากาศเป็นเราซ้อนอยู่เหมือนตัวเราเป็นนามรูปคู่กันคู่นึงนี่เป็นตัววิญญาณนามรูปแล้วก็วิญญาณเราแยกต่อไปสังขาร 2 สิ่งนี้คือนามรูปแยกกันสังขารหมายคำว่าความปรุงแต่งกันอยู่นะมีนามกับมีลูก มีสภาพอากาศจึงมีตัวจิตที่ไปรู้อากาศและเราก็แฝงอยู่นี้เป็นอัตราตัวตนของเราเป็นพม่าแต่มันเป็นอาตมาตัวนี้มันปรุงแต่งกันอยู่แล้วมันก็เป็นสภาพของชีวิตหรือของสัตว์โลกชนิดหนึ่งรับรู้อยู่ในนั้นแหละขนาดนี้เนื้อตัวอะไรจะได้ไม่มีทั้งนั้นน่ะไม่มีดินน้ำไฟลมอะไรที่มันหนักหนาเป็นแต่เพียงของเราอยู่ตรงนั้นมีแต่ความระลึกรู้เป็นสังขารชนิดหนึ่งถ้าเราติดสังขารนี้เราก็จะมีแค่วิญญาณแล้วไปเอาวิชาหรือว่าไอ้นี่แหละเป็นสภาพที่เป็นแดนที่สุขที่สุดเป็นแบรนด์ที่สูงที่สุดที่เราจะต้องตายแล้วเราก็จะมาอยู่ที่นี่หรือแม้ไม่ตายก็หวังว่าจะได้ไปเอา สถานีเกษตรทำได้มากๆเข้ามามากครับว่างปั๊บเข้ามาอยู่ที่อาการโรคเยอะอารมณ์กับสัญญาชุดนี้แล้วเราก็ระลึกตัวเรารู้ว่าตัวเรามีอยู่ตรงนี้เป็นอาการตอนนั้นไม่เอาภาระเลยเนื้อตัวหูตาจมูกลิ้นกายไม่เอาภาระว่าเบาลอยไม่มีเนื้อแม้ตัวเคยได้บ้างไหมอารมณ์อย่างนี้ก็เลยเหรอเอออันนี้เอารูปประชานไม่เบาเหมือนกันนะเคยเหรอระลึกออกเลยอ่ะอร่อยมั้ยอร่อยมั้ย สมเด็จวัดพญานาสัญญาอันไหนอร่อยกว่ากันนึกออกไหมผมบอกว่าสัญญานาสัญญาเป็นอย่างไรเนื้อสัญญาณต่างกันกับวิญญาณัญจายตนะอย่างไรกำหนดหมายรู้บ้างไหมว่ามันต่างกันยังไงความต่างมันเป็นยังไงความต้องการการไม่ค่อยชัดเจนแต่อันนี้โปร่งใสว่างชัดแล้วมันมีรู้ว่าตัวเรามีอยู่ศาลากลางสถานการณ์ ภาคแรกเท่านั้นแหละผมเกิดอาการสาหัสตอนแรกนี่เราไม่รู้เลยว่าตัวเราอยู่ไหนขอไปสักนิดนึงแล้วมันจะเป็นวิญญาณในชัยชนะมันจะรู้ตัวเราและแม้แต่ระลึกถึงตัวเองก็ระลึกบอกว่าเราเป็นคนนั้นคนนี้เราเป็นตัวเราคือมนุษย์คนนั้นคนนี้แต่มนุษย์คนนั้นคนนี้มันไม่มีตัวจิตตัวนั้นไม่ได้รู้ว่าหูตาจมูกลิ้นกายไม่ผัสสะไม่รับไม่เกี่ยวกับเราอยู่ไปติดตัวนี้อารมณ์แต่มีตัวเราแล้วเราเลือกรู้ได้ด้วยระลึกย้อนว่าตัวเราคือใครชื่ออะไรก็รู้ด้วยแต่มันก็ยังไม่เอาภาระไม่ยอมสังขารอื่นเท่าไหร่แม้แต่ลูกก็รู้แต่ว่าแค่ตัวและมันก็จะอยู่กับสภาพนี้มันอะไรมันดึงไม่ไป มันสบายมันบอกพอเวลาแล้วนัดยิ่งใครได้ใหม่ๆแล้วนะไม่อยากออกแต่มันก็ต้องออกเพราะว่าอำนาจในการที่จะกดผมหรืออำนาจที่จะให้ได้สภาพนี้มันไม่ได้นานไม่เที่ยงได้ไปเที่ยวเพราะฉะนั้นพอเวลาเราได้แล้วมันดีจริงเพราะมันออกสักหน่อยแล้วทีนี้โอ้โหอยากได้ทีนี้ทำเอาแทบตายทีนี้ไม่ได้ง่ายๆทำเถอะตอนนี้ไม่ได้ง่ายๆหรอกโจรก็ช่างไม่มีกิเลสนะเผลอๆได้อีกแต่ไอ้นี่อีกถ้าไม่มีกินเลทนะไม่ค่อยได้ทำเอาก็ไม่ค่อยได้พอเผลอๆไม่มีกิเลสเผลอๆทำสภาพอย่างนี้ประชาอุทิศ เข้าใจเหลี่ยมมุมทำจนถึงนี้คือทำใจวางนี้ทำอย่างนี้มันจะได้บ่อยๆช่ำชองเขาก็จะได้ถ้าทำมากๆมากๆมากๆมากๆเข้าก็เป็นฤาษีที่ได้วิญญาณัญจายตนะเท่านั้นอยู่ในป่าห้ามหลับตานี่ไงไม่ยากอะไรหรอกเล่นไม่เกินวันนี้ก็มีแต่ภาพนี้แล้วก็จะได้อารมณ์ทีนี้เราเอาอธิบายอย่างที่เรียกว่ามันมีสาระนะวิญญาณอาจารย์ยอดของไอ้แบบลืมตาเนี่ยอากาสานัญจายตนะนี่คือมันวางปล่อยลงไปบนโลกไปแล้วหลุดไปแล้วคลายไปแล้วขายไปแล้วมันไม่ติดไปเกาะแล้ว มันเป็นความว่างลงใสสะอาดไปเฉยๆไม่เอามาเป็นแบบลืมตาผมอธิบายต้องซับซ้อนทั้งแบบจะหลับตาแล้วก็รู้สภาวะนี้ชัดก็ลืมตาแล้วก็เอามาเทียบเสียงนี้แล้วให้มันตรงกันวันระลึกรู้ตัวเราอยู่เขารู้อยู่สภาพโล่งๆของกิจการรู้อยู่แม้จะไปรู้กำหนดงานสัญญากำหนดว่านี่งานนี้ก็รู้อยู่เราจะทำอะไรก็รู้ดีสังขารที่เราปรุงลงไปอีกรู้สังขารนั้นอีกเป็นสังขารของมันเองไม่ใช่ตัวของเราทั้งขานั้นก็ไม่ใช่เราความระลึกรู้ไอ้พวกนั้นเป็นวิญญาณที่รู้เฉยๆก็ไม่ใช่เราไม่ใช่เราหนักเข้าจนกระทั่งไปรู้ถึงเวทนาบอกว่า เกือบทุกก็ไม่ใช่เราอีกแหละเขาก็เป็นตัวทุกข์ของมันเองแล้วเราก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องทุกข์ล่ะทุกข์เพราะยังมีขันธ์ 5 เป็นสภาวะเป็นปัจจัยและเรากำลังทำมันทำไมล่ะทำไมไม่หยุดถ้าหยุดก็ได้หยุดเดี๋ยวนี้ดูไหมล่ะไม่ทำเลยก็ได้หยุดมือก็หยุดไปเลยหยุดพูดก็หยุดไปเลยหยุดคิดด้วยไม่ต้องปรุงร่วมด้วยก็หยุดไปไม่ได้เราก็จะตายแล้วก็หยุดแล้วมันก็ไม่มีงานก็จริงแต่งานนี้ดีไหมล่ะจะทำเป็นประโยชน์ประโยชน์เราหรือเปล่าก็ไม่ได้เห็นประโยชน์อะไรเป็นของเราอะไรนักหนาประโยชน์นี้ก็เป็นประโยชน์ของมันเอง ถ้าคนอื่นได้รับก็ดีเหมือนกันล่ะไอ้อย่างนี้มันไม่ค่อยมีคนทำหรือว่าทำแล้วมันก็ยังเกื้อกูลโลกได้อยู่ดีแล้วก็ทำไปทนได้แม่ก็ทนได้นี่ก็ไม่หนักหนาเกินไปก็ทำเราก็ทำพาสก็พักได้อยากจะหยุดก็หยุดได้เพียรก็เขียนได้เมื่อเห็นเป็นกุศลเพราะฉะนั้นสิ่งที่เราจะทำทำไมถึงทำเพราะเห็นมันเป็นกุศลให้มันเป็นของดีเห็นเป็นประโยชน์โลกเกื้อกูลโลกอ่ะแล้วเราก็ทำสิ่งนี้ขึ้นมาบาปไหมไม่บาปเหรอมิน่าถึงจะขยันเอาอีกหน่อยพวกเราจะได้หาบาทคนละอันคนละอันนะตอนนี้กำลังตั้งกองทัพ หลวงพ่ออัคควัณโณเป็นผู้ควบคุมดูแลอย่างใกล้ชิดทำขาบาตรไอ้ที่เราจะขอนี่มาร่ำร้องกันเช้าบ่ายแบบไม้ไผ่ถักตอนนี้กำลังแพร่เชื้ออยู่ที่อโศกกำลังฝึกปรือกันยังครับทำทองกำลังหาว่าสีทำเงินด้วยก็เป็นประโยชน์กับพวกเรากันเองด้วยบางพอสมควรปฏิบัติธรรมไปบ้างแต่รู้ผัสสะของเราบ้างอันไหนมันเน็ตมันเหนื่อยมันหนักใจให้รู้จิตของเราเล่นอยู่กับจิตของเราด้วยทำงานด้วยพลังและก็รู้จิตของเราไปพลางเอออันนี้ชอบใจไม่ชอบใจอันนี้ใครมากวนเรามีผัสสะเกินกว่านี้เราชอบใจไม่ชอบใจเพื่อคนอื่นชักเปรียบเมื่อยๆก็มีใครมากวน ราชพฤกษ์ www ใครมากวนๆชอบทำงานมากๆก็ชักจะอะไรอีกจับจิตของเราไม่ได้นี่เป็นการปฏิบัติธรรมที่เราจะหยั่งรู้มีสติปัฏฐานและลึกรู้ถึงจิตในจิตทำงานไปมีการอ่านธุรกิจในจิตไปด้วยเป็นสติปัฏฐานเต็มเราก็จะได้ประโยชน์วิญญาณัญจายตนะแบบลืมตาก็แบบนี้รู้ตัวอยู่แล้วก็ทำการวางก็วางได้ถ้าจะลองวางทำไมวางถ้าไม่หยุดจะทำงานก็ทำได้โดยกุศลและเจตนาเป็นที่สุดอย่างกุศลให้ถึงพร้อมอยู่ก็ไม่ใช่คนเสียหายอะไรเป็นที่เป็นที่พึ่งของตนเป็นที่พึ่งของโลกได้เป็นที่พึ่งของตนก็คือหยุดหยุดมันยอดเยี่ยมและเรามันก็สบายแล้วไม่ว่ากำไรไม่เปิดประดับทำงานก็เป็นประโยชน์ผู้อื่น ยังประโยชน์ตนประโยชน์ท่านให้ถึงพร้อมอยู่มาทำได้อยู่ทุกวิธีทางสลับไปสลับมาอยู่รอดูให้แน่ใจอย่าให้สงสัยและก็รู้ตัวสภาพที่เราเรียกว่ากิเลสที่เราเรียกว่ารูปพระโพธิสัตว์เป็นตัวอย่างที่เรียกว่ากล้ามราคาเรียกว่าปฏิกะหรือเรียกว่าจะเร็วๆนี้เรียกว่ารักพระวิรัชอะไรก็ตามแต่ดูสภาพอารมณ์ที่มันน้อยมันบางมันเบากว่ากันเป็นการขยะอย่างละเอียดหรือเป็นการขุ่นเคืองไม่ค่อยชอบใจไม่ค่อยสบายใจอย่างละเอียดมีอะไรผิดไหมถ้าไม่มีประสบการณ์อยู่อย่างไม่เป็นอาจกินกันยายนวิญญาณทำวิญญาณให้แจ้งทำวิญญาณหรือวัฒนธรรมรู้ให้รู้ ให้เป็นวิญญาณรู้จิตในจิตไปจนกระทั่งแม้รู้ทุกขเวทนาสุขเวทนาวางแล้วก็ตามให้รู้ซ้อนลงไปอีกถึงว่าไอ้สภาวะของจิตที่มันยังมีชอบใจไม่ชอบใจอยู่หน่อยๆยังหม่นหมองอยู่ในจิตยังอึดอัดอยู่ในจิตหรือว่ามันชักๆๆมันมีรูปลารูปราคาหน่อยๆให้รู้ละเอียดอ่อนถ้าเห็นว่ามันยังมียังไม่เป็นอาจเป็นสัตว์ยังไม่มียังไม่หมดแท้ยังมีอยู่นิดน้อย 100 นึงก็ยังมีอยู่ถ้ามันไม่มีเลยแม้แต่นิดนึงน้อยนึงก็ไม่มีอารมณ์ชอบใจก็ไม่มีไม่ชอบใจก็ไม่มีอยู่ในอีกแล้วเป็นอารมณ์ที่ว่าโปร่งสบายงานกรุณาทุกข์สุขก็รู้ แท้จริงอยู่อาจเป็นปริญญาสมุทัยโดยมีกุศลและเจตนาเป็นสมุทัยก็รู้อยู่ชัดเจนนิโรธพระอยู่เหนือจิตไม่อับเฉาไม่หม่นหมองไม่มีทุกข์เข้ามาครองไม่มีอับเฉาใจยังมีจิตใจเบิกบานแจ่มใสอยู่กระทำอยู่ตัวจริงเหตุรูปภาพเศษโทสะอะไรแม่น้อยนิดไม่มีนิดหน่อยก็ไม่มีจึงเป็นการกินจรรยาชัยชนะแท้เป็นผู้ที่มีประโยชน์อย่างแท้จริงแม้จะเป็นประโยชน์น้อยเท่าใดก็ตามอย่าให้จิตใจของเรามีอย่างนี้เราก็เป็นประโยชน์อยู่เรื่อยไปเรียกว่าอายะประโยชน์คืออายะนะเมียน้อยนี้ก็ตามแต่อย่าหลงผิดที่ไม่มีอีกอันนึงอย่าหลงผิดถ้ารถติดเป็นอายตนะเป็นอายตนะภพ อายตนะพบ Shop ถล่มติดอายตนะชาติแล้วก็เป็นอายตนะครบเลยมีชาติมีพบเลยถ้าไม่ได้อย่างนี้ไม่เป็นอย่างนี้ใครมากวนไม่ได้แล้วตอนนี้มันจะโลภะโทสะเข้าให้ทีแต่ว่าพอหยุดข่าววัฒนธรรมจะต้องพักอย่างนี้จะต้องเลิกอย่างนี้จะต้องไม่ได้ทำอย่างนี้เลยก็ไม่เป็นไรทำได้ก็ทำให้ใครมาหัวมาห้ามใครมาต่อร้านมาต่อรองหรือว่ามาพยายามที่จะกลบเกลื่อนเลิกสิ่งนี้มาทำลายเราไม่ให้เราทำถ้าเราสู้ไม่ได้ก็ช่างไปแล้วเราจะทำดีคนก็มาห้ามทำดีมันลำบากของเขาเองของเขาอ่ะขนาดเราจะทำดี ให้ทำบาปเข้าเวรของเขาแล้วก็ปล่อยไปนั่นแหละตีกลับทีนี้แม้ที่สุดเนวสัญญานาสัญญาอะไรต้องรู้ให้แน่กำหนดอะไรต้องกำหนดให้ชัดหมายอะไรต้องรู้สมมุติหมายนั้นเด็ดขาดส่งอย่าไปปรากฏหน้านี่หมายความว่าไม่มีผิดเลยก็หมายถึงถ้ากินเป็นยาจะชนะที่เขาอธิบายอยู่ครับ แม้จะนั่งหลับตาอยู่เนี่ยคิดว่าเราไม่มีนิวรณ์ไม่มีการให้ฉันทำไม่มีพระยาปาทะไม่มีทีนะมีพระมีสติเต็มด้วยสว่างโพลงอยู่ไม่มีสีดำไม่มีอุจจาระไม่มีอะไรที่ฟุ้งซ่านไปแล้วมีรำคาญใจไม่มีรำคาญไม่มีอะไรเลยรู้อยู่แม้กระทั่งบางทีเป็นการปรุงอยู่เป็นวิตกวิจารณ์อย่าว่าแต่อาการจริยธรรมอย่าว่าแต่วิญญาณัญจายตนะแม้จะเป็นพี่จงวิจารณ์ปรุงอยู่อย่างนั้นจิตนั้นก็ไม่ประหลาดอะไรสิ่งนั้นก็ว่างแล้วซึ่งกิเลสนิวรณ์รูปประชารัฐหมดแล้วไม่มีกิเลสนิว ไม่มีแม้แต่วุฒากาศกูกูจะตามมาฉันเจ้าพระยาปาร์คทีนะมิถ้าไม่มีแล้วแม้แต่เพราะฉะนั้นแม้แต่จะปรุงอยู่สังขารเป็นวิตกวิจารณ์วิจัยทำนะอยู่ก็ไม่ต้องกลัวนั่นเป็นภาคินกันยายนแล้วเสร็จแล้วไม่มีแล้วนิดน้อยนึงไม่มีแล้วซึ่งกิเลสมีปัจจัยอันคือกิเลสมีปัจจัยอันคือนิวรณ์ทั้ง 5 ไม่มีแล้วถ้าจะสงสัยอยู่ถ้ายังไม่แน่ใจอยู่ก็จะมีนิวรณ์นำวิธีศึกษาแผนกใจแล้วอ๋อคิดอย่างนี้เองเนาะเป็นสิ่งที่ถูกวิจารณ์อย่างนี้เองเนาะเป็นจิตที่ไม่มีนิวรณ์แม้จะมาฉันทะแม้พระอาจารย์รู้ชัดเจนไม่สงสัยเลยเด่น แพ้กำหนดหมั้นหมายพรุ่งนี้พ้นทั้งในและสัญญานะสัญญาด้วยไม่มีกิเลสนิวรณ์ด้วยเป็นอาจกินจรรยาจะชนะแพ้ไม่มีทั้งในวัดสัญญาณน่ะสัญญาคือสัญญาเป็นสัญญาเวทยิตนิโรธรู้อย่างแน่นอนแล้วก็ทำได้อย่างแน่แท้เรียกว่าอยู่เหนือจิตเป็นนิโรธนิโรธพระคือเป็นผู้ที่ดับกิเลสตัณหาที่และทำให้จิตอยู่ในสภาพอย่างนี้ได้อย่างเด็ดเดี่ยวอย่างมั่นคงเราต้องการให้อยู่อย่างนี้ไม่หวั่นไหวไม่ให้แปรสภาพนี้ไปได้นานเท่าที่เราต้องการแล้วก็ทำได้เราก็มีภาษีครอบครองนานเท่านั้นเท่านั้นมีความเชี่ยวชาญมีศิลปะเท่านั้นเท่านั้นนี่เป็นการกระทำจะหลับ ก็ทำหลับตาจะลืมตาก็ทำลืมตาลืมตาก็หมายความว่าอากินจรรยาจะชนะไม่มีกิเลสนิวรณ์หมดไม่มีโลภะโทสะทำงานอะไรรู้อยู่รู้ทุกข์ก็เวทนาสุขเวทนารู้สำคัญเราไม่ได้เสพสุขเราทำงานเมื่อยเป็นธรรมดาแล้วเราทนได้โดยไม่ยากทนได้มันลำบากอยู่ไม่เป็นไรนี่เรารู้แล้วถึงทุกเวลานั้นเป็นปริญญารู้ซึ่งสมุทัยนั้นเพราะเรามีกุศลและเจตนาแล้วก็ทำงานไม่ดีเราอยู่เหนือจิตของเราด้วยว่าเราทำได้โดยไม่อิจฉาละอายใจอะไรไม่มีทุกข์โศกเศร้าหมองอะไรไม่มีการริษยาไม่มีการเคลื่อนที่แรงไม่มีการตระหนี่กำลังกายไม่มีการตระหนี่กำลังใจทำเพื่อเป็นประโยชน์อยู่ในโลกหมดอิจฉาสังโยชน์หมดวัชรสังโยชน์สังโยชน์ข้อ อภิธรรมเขาเรียนอิจฉาสังโยชน์มัจฉริยะสังโยชน์อภิธรรมเข้าเรียนกันอภิธรรมก็ไม่ไม่ไม่ไม่มีเขามีเพราะว่าราคะเขาไม่มีรูปพระราหูปราคเขาเรียกว่าเพราะว่าราคะเพราะว่าราคาและก็มีมานะเขาไม่มีอุทยานเขามีเพราะว่าราคะมานะแล้วก็มีอิจฉาวัชริยาอวิชชาคือประธานาธิบดีรวมเป็นอันเดียวแล้วก็กลับมาขยายกิจการมีมา อิจฉาที่เรียกว่าความริษยาอัจฉริยะคือความตระหนี่ตระหนี่แม้วัตถุอย่างหยาบตอนนี้มันไม่เกี่ยวกับวัตถุแล้วมันไม่ใช่แม่แรงกายแรงใจมันไม่ปราณีอย่าว่าแต่วัตถุดิบตัวตนไม่เป็นแม้กระทั่งปัญญาแม้กระทั่งความรู้แม้กระทั่งแรงกายแรงใจไม่เคยมีแม้ที่สุดเราได้ความสงบแล้วเราก็ไม่ต้องมีความสงบใครจะมากวนใจเราบ้างก็ยังได้นะใครจะมากวนใจเราบ้างไหมกำลังพักผ่อนอยู่กำลังสบายๆกำลังอยู่สภาวะว่างเปล่าสงบนิ่งเป็นนักกีฬาทุกครั้งใครมากวน เข้ามาหน่อยก็ไหว้หลวงพ่ออยากจะมาขอคุยธรรมะแหมกำลังเมื่อยๆพึ่งพักได้ไหมแค่นั้นเองอย่าเพิ่งโทรในใจนะถ้าพ่อในใจก็ขึ้นมาก็จะมีขึ้นมาหน่อยๆแล้วหันหน้าให้เขากลัวหน่อยนะไม่ต้องโทษจิตไม่ต้องโทรไม่ต้องหวั่นไหวพักอยู่อย่างนี้ก็ตามเขามาบอกหลวงพ่อขอเรียนธรรมะหน่อยมาขอชวนฟังธรรมหน่อยก็ลืมตาขึ้นมาธรรมดายืมธรรมดาไม่ใช่พ่อเขียวใส่เลยเขาก็โจรลงกุฏิไม่ทันนะ ระวังจะโดนปกติไม่ทันไม่ได้ปฏิสันถารสักหน่อยแต่ถ้าเราเมื่อยเกินไปยังพักผ่อนยังไม่พออยู่ในขณะนั้นมันเมื่อยก็เพิ่งเริ่มพักนี้นะแล้วก็มากวนอีกแล้วก็โผล่มาไปหลวงพ่อลืมตาขึ้นมาดูก็ได้ว่าเออเขาจะมาฟังธรรมเลยไม่มีใครเริ่มมาอาตมาเมื่อยเมื่อยนะเมื่อกี้นี้เพิ่งพักไม่ได้กี่นาทีเลยนี่จะแสดงธรรมก็ได้แต่มันเมื่อยมากนะเขาก็เกรงใจแล้วถ้าเราจะพูดอย่างนั้นก็หมายความว่าตัดรอนหน่อยๆแล้วถ้าเราไม่ตัดร้อนเป็นไงมีอะไรต่ออะไรนิดหน่อยคนนู้นคนนี้หาวิธีเลี้ยงเอาคนนู้นคนนี้มาแสดงธรรมต่อซะแล้วเรา ไปทางโน้นหรืออะไรต่ออะไรแล้วเราก็ค่อยพักถ้ามันเมื่อยจริงๆก็ใช้อุบายอย่างนี้บ้างก็พอได้แล้วมันทนไหวก็แสดงหน่อยเอาแล้วนะเอาเท่านี้แหละแหมเมื่อยเมื่อกี้นี้เท่านั้นเท่านี้ชั่วโมงแล้วยังเพิ่งได้พักเนี่ยพักสัก 2 นาทีกันนะโยมก็มาถึงก็มาหลวงพ่อเนี่ยขอพักหน่อยเถอะนะเขาก็คงไม่ใจดำมั้งเขาก็คงให้ฟังมั่งนะเพราะฉะนั้นไอ้พวกนี้เนี่ยดูจิตของเรารู้จิตของเราเสมอเราไม่ตระหนี่แม้กระทั่งว่าเราจะไม่รักความสงบจนเกินไปแม้ใครก็จะมากวนได้มีผัดผักได้มีอะไรเกิดขึ้นมาได้ไม่เครียดไม่เครียดถ้าเราไม่รู้เท่าทันวิบากพวกนี้บางทีไอ้วิบากพวกนี้เป็นมารหลอกล่อ เล่นงานเราบางทีก็เอามาขายหน้าได้เหมือนอย่างพระเยซูน่ะเดี๋ยวนี้ก็ยังเป็นจุดอ่อนของพระเยซูในตำราอยู่ในพระไตรปิฎกไม่ใช่พระอยู่ในคัมภีร์ไบเบิลของเขาเนี่ยพระเยซูบิ๊กบอกก่อนนะว่าไม่ให้ดูถูกพระเยซูใครจะคิดดูถูกพระเยซูนะบาปนะพระเยซูนี่เป็นศาสดาที่มีคุณประโยชน์ต่อโลกมากนะเดี๋ยวนี้ก็ยังมีประโยชน์ต่อโลกอยู่ในฐานะของท่านที่ท่านสอนคนให้ฝ่ายที่เป็นจุดจุดหนึ่งเท่านั้นเองที่เราจะมาเล่าสู่กันฟังว่าเป็นไปได้เป็นสิ่งที่ละเอียดลึกซึ้งไม่ใช่ว่าพูดให้ดูถูกพระเยซูอยากบอกไว้ก่อนพระเยซูมีอยู่วาร หลวงพ่อท่านเองท่านอยู่กับสาวกแล้วแต่ก็ขอเวลาสาวกออกไปบำเพ็ญผู้เดียว 40 วันอยู่ในถ้ำทำอะไรไม่รู้จำไม่ได้ไปอยู่ในถ้ำน่ะ 40 วันผู้เดียวก็ออกมาแล้วหิวตอนนี้หิว 40 วันความในนั้นก็ไม่บอกรายละเอียดบ่ได้กินข้าวแล้วบ่ได้กินข้าวก็ไม่รู้เอาตังค์ซื้อแบบประหยัดงบอยู่ในถ้ำนั้นไม่ได้กินข้าวก็อาจจะเป็นได้หิวจัดออกมาถึงก็ลงมาจนก็รู้นี่ก็ฝนเดือนกินหน่อยมันก็สบายเลยนะมันกำลังหิวจัดอีหน้ามืดตาลายมาเจอต้นมะเดื่อซึ่งไม่ใช่ฤดูของมันวัน ในคำบรรยายในพระไตรปิฎกไม่ใช่ฤดูของมันก็น่าจะมีภูมิขั้นศาสดาแล้วว่ามันไม่ใช่ฤดูมันก็ไม่มีก็ไม่มีลูกก็เทก็น่าจะรู้แต่ไม่อ่ะเพราะว่าความมันหิวมันอยากจัดมันอะไรจัดให้แรงไปเจอต้นมะเดื่อไม่มีลูกก็แทงตนเหมือนเดิมเหมือนเดิมไม่มีลูกฉันจะสาปแช่งแกไว้ในใจเหี่ยวเฉาตาย 3 ต้นมะเดื่อเลยโทรไม่ใช่กูไปเอาค่าต้นมะเดื่อก็ได้เพราะมันไม่มีลูกให้กินแล้วก็รู้ด้วยนะว่าเขาบรรยายไว้ในนั้นด้วยว่ามันไม่ใช่ฤดูของมันน่ะมันก็ต้องไม่มีลูกอ่ะสิแต่เสร็จแล้วสาปแช่งจนมาเดือนนี้ไปแล้วก็ผ่านไปแล้วเขาก็บรรยายคือ เก็บตัวอย่างคนที่เอามาเล่าไว้นี่ก็หล่อจริงๆว่ามีเรื่องจริงที่จะเอามาเล่าไว้แต่ทีนี้ความอยากเล่าไว้ในคนไปแพ่งที่อภิญญาแต่เพลงว่าพระเยซูนี่มีฤทธิ์ที่สาปแช่งต้นมะเดื่อนี่ตายแต่ไม่คิดว่าตัวเองอ่ะไปเสียค่าตรงที่ว่าไปสาปกระโดดต้นมะเดื่อโธ่ไอ้นี่ตัวนี้อันนี้เสียตัวจริงไม่มีฤทธิ์ได้แต่คนนี้เป็นเพียงมีพิษพออยู่ต่อมาสาวกก็ได้รับเรื่องราวนี้คงมาเล่าให้เขาฟังและสาวกเข้ามาชี้ให้พระเยซูดูสิต้องประเดี๋ยวตอนนั้นตายเขาไปจริ