220408-2-070 ทางเอกภาค2-ตอน070(หน้า174)-พ่อท่าน-สันติอโศก-R999.txt

็ต้องนิ่งทุกส่วนสัดมั่นคงทุกส่วนสัดมั่นคงอยู่ไม่หวั่นไหวไม่ไม่กระเทือนยังคงเฉยยังคงวางว่าไม่มีอารมณ์โลภะโทสะแม้ธุลีอะไรเลยไม่เกิดไม่มีอารมณ์เราเกิดแม้คนดีและยังแน่นิ่งนานเฉยๆว่างๆปล่อยแต่รู้รู้ละเอียดอย่าว่าแต่น้ำหนักของสิ่งที่มากระทบเหตุปัจจัยที่มากระทบ เป็นหนักใหญ่ขนาดไหนเลยแม้แต่มันกระทบผิวแผ่วเล็กน้อยก็รู้แต่ส่วนจิตที่เด๋อส่วนจิตที่อุเบกขาแบบเรียนเศรษฐีนั้นไม่ค่อยรู้ละเอียดถ้าสัมผัสผิวแถวหน่อยแล้วเดินไม่เข้าใจเลยไม่มีปฏิภาณเลยไม่มีปัญญาชาญฉลาดไม่มีเส้นไม่มีตัวรู้สึกที่รู้สึกเลยกลับเฉยๆไม่รู้เรื่องแต่อุเบกขาจิตยอดของพระพุทธเจ้าปัญญาก็ยอดไว้พลิกไปพลิกปฏิภาณก็ยอดเยี่ยมยอดยิ่งทั้งซ้ายศรัทธาและสายเดียวกับสีต่างๆไม่รู้เฉยแต่สายปัญญาหรือสายที่มีปฏิภาณมีปฏิสัมพันธ์ จะมีไวรู้สึกเร็วๆฟังดูแนวโน้มฟังดูลักษณะที่เด่นคือลักษณะที่ชัดของศาสนาพุทธให้ได้ถ้าไม่เช่นนั้นแล้วเราก็เข้าใจผิดมันมีภาษายอมแยงแต่ว่ามันมีลักษณะที่เป็นจริงหนักแน่นเฉยว่างเฉยๆก็เฉยหนักๆแน่นๆแต่ว่าก็เข้าคลองรู้สึกเร็วเพิ่มบอกว่ามาบอกว่าไม่หวั่นไหวแต่กระเพื่อมไหวหรือว่าเร็วตอบปฏิกิริยาไม่หวั่นไหวแต่เร็วต่อปฏิกิริยาหรือพยายามจะใช้ภาษาไทย หาภาษาไทยมาอธิบายให้คุณรู้สึกความความชัดเจนอันนึงแต่ว่ามันมันภาษาแล้วมันจะกลายเป็นภาษาที่พอใช้ใช้คำว่าจะเป็นกลายเป็นภาษาย้อนแย้งกันเหมือนกับพูดว่ามีแต่ไม่มีอะไรเงี้ยมันหวั่นไหวแต่ไม่ไหวไม่หวั่นไหวแต่ไหวจะไหวเก่งมีอย่างเงี้ยพอเอาเข้าแล้วภาษามันจะซ้อนมันจะย้อนแย้งมันดูเยอะแยะแต่เราเข้าใจในความรู้สึกเร็วแต่หนักแน่นหลังจากนี้ชัดอย่างนี้น่ะชัดคือเฉยได้อยู่แม้จะแรงจะร้ายจะอะไรมาก็เฉยไม่วันไว้ต่อกิเลสไม่กลายเป็นกิเลสไม่กลายเป็นปัญหาไม่มีโลภะโทสะโมหะเข้ามาเกิดง่ายหรือว่าเป็นงานใหม่หนักแน่น นี่แน่แต่ก็ไหวเร็วรู้ชัดรู้สึกเร็วปราดเปรียวคล่องแคล่วเข้าใจได้ง่ายการไม่กลายเป็นคนทึ่งๆเซ่อซ่าหรือไม่นี่เป็นจิตอุเบกขาจิตเอกและต้องฟังแง่เงินให้เข้าใจชัดเจนเฮ้ถ้าบอกว่าเราฝึกโดยที่ไม่เข้าใจเป็นมิจฉาทิฐิแน่นอนมันจะกลายเป็นคนซึมซึ่งช่วยเหนื่อยไม่กระพริบหรือเปล่ายิ่งฝึกนะถ้าเราก็ไม่เข้าใจแล้วไปฝึกอย่างที่เป็นลักษณะอย่างนั้นกลายเป็นคนคอยตบค่อยดีค่อยซึมค่อยไม่ค่อยคิดค่อยๆอ่านไม่ค่อยรับรู้ไม่ค่อยอะไรเงี้ยมันก็ยิ่งจะช่วย ซวยแน่นิ่งก็รู้สึกว่ามันสบายดีมันทิ้งโลกมันหนีโลกมันไม่เอาอะไรเด๋อด๋าไปมันก็รู้สึกว่าหยุดมันก็ไปนอนแนวโน้มเอนไปในทางเราจัดการจัดบัญชีจัดมโนเป็นอย่างนี้เถอะกายก็ไม่เอาถ้าเอาทางเอาเรื่องอะไรกับเขาหยุดหยุดแน่ๆแข็งๆจะตายไปเมื่อกี้ก็ไม่พูดไม่จากลายเป็นคนปากหนักกลายเป็นคนไม่เอาเรื่องเอาราวอะไรจิตก็อย่าคิดเลยอย่าไปรู้สึกอะไรเลยเฉยชาไปเนี่ยเดี๋ยวสักทีเข้าใจง่ายๆอย่างงี้แปลว่าหยุดแปลว่านิ่งแปลว่าสงบง่ายๆจึงตื่นอย่างนี้จริงๆด้วยแล้วเขาก็เป็นหนี้ฝึกไปแล้วมันก็เป็นอย่างนี้เพราะฉะนั้นศาสนาพุทธก็เลยกลายเป็นเขาเข้าใจว่าพวกศาสนานี้เขาฝึก โพสต์ที่ตื่นๆเขินๆครับเข้าใจอย่างนี้ก็พากันทำอย่างนี้ก็เลยกลายเป็นเข้ามาสู่ศาสนาพุทธเอาด้วยแล้วก็ไปเอานโยบายไปเอากรรมวิธีของศาสนาเดียรถีย์มาผสมผเสเข้าไปแล้วก็ยึดเป็นแกนซะด้วยมันก็เลยยิ่งแย่ใหญ่สวนศาสนาพุทธนั้นไม่เป็นอย่างนั้นเลยกลับเป็นศาสนาที่จะต้องมีประโยชน์ไม่ใช่กลายเป็นของไร้ค่าไร้ประโยชน์เป็นแท่งเป็นท่อนอะไรไปอย่างนั้นไม่ใช่ท่านถึงยืนยันว่าศาสนาเราไม่ใช่ศาสนาเกียจคร้านและศาสนาเราไม่ใช่ศาสนาช่วยเนยศรีษะโกสัมพีเกียรติขี้คร้านไม่ใช่เป็นศาสนาที่กับพี่ก็เปล่ามีมีพลัง แคล่วคล่องมีพลังเป็นศาสนาที่มีปัญญาขยันหมั่นเพียรมีวิริยะอุตสาหะอดทนมีน้ำอดทนด้วยไม่ใช่ปรับไม่ได้เป็นอย่างโน้นดูแง่ดูเชิงเราจะรู้ว่าแง่ฉลาดเมธาเป็นเมธาวีแง่ฉลาดเอาแง่ฉลาดทั้งนั้นก็เอาให้ได้เอาให้เป็นภาษาพูดบัญญัติพูดแล้วมันจะย้อนแย้งเข้าไปที่สุดเพราะเราจะเห็นบนโลกนี้มันเป็นถ่วงไปข้างใดข้างหนึ่งมันตรงไปข้างใดข้างหนึ่งเสมอส่วนภาษาของธรรมะแล้วมันมีทั้ง 2 ส่วนแต่ในลักษณะนั้นสมครองสมพรสอดคล้องกันไม่ขัดกันโดยจริงเป็นที่สุดในจะต้องเข้าใจให้ได้และเมื่อเราเข้าใจอย่างนี้เราก็จะรู้แนวโน้มในความเป็น ดูต่างๆว่าเราจะมีเวลายังไงถ้าอย่างเรากินแล้วก็กินถึงมื้อเดียวอย่างนี้แล้วก็มีเวลาว่างจับกินตั้งเยอะจึงเรียกว่าคนว่าว่างในการเสพแล้วหลงว่าสิ่งนี้เป็นสุขเราว่างจากสุขที่หลงเสกกินพิเศษเราไม่กินเศษลูกผมแต่งตัวทำเป็นสวยเป็นงานอาร์ตๆที่แสบไม่เอางี้เราก็อยู่กับความว่างจากการปรุงจากสังขารปรุงอย่างรกโลกระหว่างจากการปรุงอย่างเปลืองเปล่าแต่เรากลับมีการไม่ว่ามีการกระทำมีงานมากปรับปรุงได้มากกว่าว่ามันย้อนแย้งแต่นั่นแหละเราก็ยังว่าง จะทำงานอยู่ตั้งมากมีกรรมกิริยามีการงานสัมมากัมมันตะอยู่ตั้งมากแต่เราก็ว่างจากกิเลสอยู่มากแม้เราจะทำอะไรต่ออะไรอยู่ยิ่งเป็นพระอริยะคันธอรหันต์ในศีลบุคคลแล้วก็เป็นผู้ว่าเป็นผู้ว่างจากมีมีความว่างเป็นปกติอยู่นอกจากจะมีอะไรจอนมาให้ขาดตกบกพร่องเป็นการเหลือน้ำหนักเป็นการเกินมีน้ำหนักเกินไปทำวิมุติจรอะไรเล็กน้อยเท่านั้นเองซึ่งก็เป็นผู้ที่อยู่ในสติสัมปชัญญะที่จะปรับปรุงที่จะแก้ไขอยู่ได้เสมอๆเพราะว่าเพราะอรหันต์นั้นถือว่าเป็นผู้ที่มีความสามารถมีประสิทธิภาพใน จะปัดเป่าอะไรที่จะเข้ามากวนจิตใจอะไรที่จะเข้ามาทำให้จิตใจมันไม่เสมอจิตไปไม่จิตใจมันไม่เป็นสภาพสมานัตตาสมานัตตตาผลสมานะอรหัตตาสมาธิตามผลและอัตตาที่เป็นอรหันต์ตามผลอรหัตผลมันไม่เป็นสมการผลเน้นลงไปเฉยๆเน้นลงไปโดยโดยโดยโดยโดยโดยโดยโดยอธิบายให้ยืนยันท่านก็จะต้องรู้และก็แก้ไขปรับปรุงได้เพราะเมื่อมาอธิบายเมื่อเวลามาที่นี่สภาพหลักฐานและเราจะเห็นได้ว่าเราว่าแต่ไม่ว่าพระพุทธเจ้าทำงานพักผ่อนนอน 4 ชั่วโมงนอกนั้นทำงานและย้อนลงไปอีกแม้นอนหลับก็ยังทำงานยังสอนเทวดาอยู่ด้วยซ้ำมียิ่งอธิบายเป็นภาษาปลุกเวลาที่ฐานยิ่งชัดแน่นอนหลับก็ยังสอนเทวดาอีกด้วยซ้ำหาเวลาพักว่างไม่มีเลยแต่ที่จริงก็มีท่านพักอยู่ในตัวแต่พักอยู่ในตัวนั่นแหละแต่เราไม่รู้ได้ง่ายๆจะเห็นได้ว่าท่านทำการงานชีวิตของท่านคือตัวกรรมตัวกรรมที่ท่านไม่ติดกรรมเป็นกรรมสุดยอดเป็นกรรมสุดยอดเป็นการกระทำที่เป็นกรรมมันต่างหรือกรรมมันโตที่แท้จริงเลยเพราะปลาที่ท่านยังมีชีวะที่ยังดิ้นอยู่ในโลก ยังมีอาการชีวะอาชีวะดิ้นอยู่ในโลกก็มีกรรมเป็นคู่เคียงจะเป็นแนวโน้มเป็นที่สุดเอียงไปหาทางกรรมเป็นผู้ที่ฟังแล้วพระพุทธเจ้ากลับเป็นพุทธะกรรมมากที่สุดฟังดูบัญญัติภาษาเหนืออธิบายแล้วจะเห็นได้ชัดว่าภาษานี่มันมันฟังแล้วมันชอบกลพระพุทธเจ้ากลายเป็นคนที่มีกรรมที่สุดในการจนกระทั่งแม่ชีวิตจะตายจะต้องทำงานเลยศุภชัยหนุ่มมาเข้ามากวนในตอนที่จะปรินิพพานแล้วพระอานนท์ก็บอกไม่ไหวแล้วไปๆอย่ามายุ่งกับพระพุทธเจ้าท่านแย่แล้วฉันจะปรินิพพานแล้วเถียงกันลงๆ เห็นรถก็บอกว่าไม่ได้หรอกเรามาไกลยิ่งจะปรินิพพานแล้วยิ่งจะต้องพบรักหน่อยก็ไม่ให้พบพระพุทธเจ้าวัดพระพุทธเจ้าได้ยินข่าวพระอนุรักษ์ห้ามเด็ดเลยจะไม่ให้เข้าแน่พระพุทธเจ้าท่านก็มาปล่อยเขาเข้ามาอานนท์ต้องทำงานสุดท้ายโปรดเป็นพระอรหันต์องค์สุดท้ายทำงานแม้กระทั่งก่อนตายคิดดูสิน่าจะให้ตายปลอดโปร่งตายว่างๆไม่ว่าแม้แต่จะตายก็ไม่ว่างเนี่ยมีบุคลากรที่ฐานมีลูกมีนามมีอะไรใดๆมันลงตัวก็จะสุดท้ายอย่างนั้นหรือเปล่าเป็นผู้ที่มีกรรมแต่ท่านก็จะต้องแน่จิตของท่านตรงแน่จริงๆท่านวางได้กันเป็นไปได้จริงๆถึงขั้นพิสูจน์ถึงขั้นเห็นจริงเป็นจริงถึงขั้นมีลักษณะยืนยันท้าทายมัน ท้าทายคีย์บอร์ดถึงขั้นนั้นที่เราฟังดูดีฟังไว้แล้วต่อไปพวกคุณจะซาบซึ้งตอบปลุกเวลาที่ถามธรรมาธิการหรือว่าเรื่องราวอะไรพระพุทธเจ้าซาบซึ้งเรานี่โง่ตั้งนานโง่มาแต่ก่อนนี้เราไม่รู้เรื่องอะไรแต่ถ้าเรามีปัญญาเราจะเห็นว่าทุกอย่างมีเงื่อนมีแง่มีลักษณะยืนยันมีลักษณะชัดเด่นที่มันเถียงไม่ได้เรานี่แหละรู้ของเราเองว่าเถียงไม่ได้หรอกเถียงเราเองไม่ได้ถึงวาระเวลาเราก็จะมีหมู่กลุ่มมีผู้ที่จะพอเข้าใจได้อย่างนี้อย่างพวกคุณเนี่ยผมพูดกับพวกคุณเยอะแยะหลายอย่างมากมายบางอันบางอย่างกูก็สามารถก็ไม่รู้เรื่องแต่พวกคุณพอมีหลักมีฐานมีสภาวะรองรับมีอะไรต่ออะไรพอทำความเข้าใจกันได้มากมายเข้าเอามาใช้อ้างขึ้นยกไปเรียงมาร้อยเรียง คุณก็จะเข้าใจได้ดีจะเห็นชัดเจนเออจริงนะแล้วมันก็ใจเรามันเห็นซาบซึ้งมันมันลงตัวลงจนมันไม่ใช่พูดเล่นปวดหัวแล้วเข้าใจไหมภาษาปลุกเวลาที่ถามแล้วก็เข้าใจไม่สงสัยจะเป็นหรือจะมีเราก็ไม่เป็นปัญหาถ้าเราได้รู้แล้วมั่นใจแล้วนะจะมีบุคลิกฐานหรือเปล่าไม่มีพวกอธิษฐานหรือเปล่าเราไม่สงสัยเราจะไม่สงสัยเช่นหรอกพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าบุคลิกลักษณะ 32 ที่ได้ยกอ้างเสมอมันเด่นชัดมันเห็นรู้ได้ไงฉันก็โพธิสัตว์จะต้องมีคนหาเล่นในปากลักษณะของคุณหาได้ในฝั่งนั้นอธิบายได้จะต้องเป็นผู้ที่มีลูกมากมีลูกต้องทำเป็นเอนกและลูกนั้นก็จะต้องเป็นทหารเอกที่เชี่ยวชาญกล้าหาญพระพุทธเจ้า ลูกอยู่คนเดียวดังนั้นก็ผิดไปสิว่าเจ้ามีลูกเป็นโพธิสัตว์จ่ายเงินที่จะเป็นพระพุทธเจ้าด้วยมีลูกเป็นลักษณะมหาปุริสลักษณะอย่างนั้นก็อธิบายก็ผิดผมก็อธิษฐานมีพระองุ่นองค์เดียวมีพันเป็นอะไรแต่พระพุทธเจ้ามีพันเป็นเอนกจริงๆมีลูกมีพุทธบุตรมากมายศากยบุตรเยอะแยะเป็นพันเป็นอันหนึ่งแล้วเจ้ากล้าด้วยเป็นทหารเอกที่เจ้าปลาจึงได้เป็นทหารในกองทัพธรรมที่เด็ดเดี่ยวเชี่ยวชาญเป็นทหารจริงๆก็กล้าอาจหาญอย่าว่าแต่กล้าอย่างชาวโลกเลยไม่กล้าถวายชีวิตไปกับทางนี้อย่างเด็ดเดี่ยวเลยมันยิ่งกว่าทั้งโลกน่ะมันไป อะไรมันก็ได้สิ่งตอบแทนเป็นอามิดนะไม่ได้กล้าจริงหรอกนะมันแลกตายไปเฉยๆนั่นแหละแลกได้เสี่ยงตายถ้าไม่ได้ไม่เอานะแต่ทางทำเนี่ยไม่ใช่ว่าไปแลกเอาอะไรให้เลยไปแลกไปทำด้วยให้เลยและไม่ได้แลกอะไรเอาอะไรมันกลับกลับกลับกลายเป็นให้บริสุทธิ์กว่าถ้าทำเป็นทหารที่ไม่ต้องมีอามิสสินจ้างรางวัลอะไรเป็นความบริสุทธิ์ใจในคุณงามความดีความประเสริฐยอดมันมันเห็นได้แล้วรู้ได้อย่างนี้เป็นต้นมันมันยกอ้างอธิษฐานต่างๆนานาได้หลายอย่างเราจะไม่ข้องใจอย่างพระพุทธเจ้าบอกว่าเดิน 7 ก้าวคลอดขึ้นมาเกิดมาเดิน 7 ก้าว ถ้าลูกเป็นอุปมาอธิษฐานแล้วแล้วก็จะไม่หนักใจข้องใจอะไรพระพุทธเจ้าจะต้องเดิน 7 ก้าวจริงๆหรือเปล่าวะออกมาครอบปุ๊บจะต้องเดินจะก้าวไปพบครั้งสุดท้ายเลยจริงๆหรือเปล่าถ้าเราได้รู้ธรรมอธิษฐานอย่างแน่ชัดมีประโยชน์เยี่ยมยิ่งเห็นได้แม้แต่เราก็สามารถเอามาใช้ได้โดยอาจจะไม่ถึง 7 ก้าวก็ตามแต่เราก็รู้ว่าเกิดปุ๊บเดินปั๊บหรือว่าเรามีในตัวของเราเหมือนเรามีเป็นของเราเนี่ยมันมันมีบทบาทมีแรงกรนขนาดนี้มีแรงกรนขนาดนี้เลยมันมีเชื้อมันไม่เดินมามันมีความเกิดรู้มันมีสติสัมปชัญญะมีธรรมเอาวิจัยมีวิริยะเป็นตัวองค์แรกหรือว่ามีปิติมีตัวดีรู้ดีเห็นดีเข้าใจดีมีอุปสรรคที่มีความ จบระงับได้พอสมควรขนาดนั้นเป็นฐานเพิ่งเกิดมาคุณมีในตัวเลยหรือคุณแม้จะเกิดจิตจิตคุณก็มีองค์ของโพชฌงค์เนี่ยซ้อนอยู่ในนั้นอย่างชัดเจนคุณจะรู้ว่าเราจริงเรามันรู้นะมันรู้ว่าเราเองมีสติขนาดนี้มันไม่ใช่เศรษฐกิจโดดๆจนเกินไปมันมีทำเอาไว้ใจมันมีวิริยะมันมีรู้ดีมันรู้ว่าตัวดีตัวชั่วหรือว่ารู้ดียินดีในสิ่งดีเป็นมิติภาษาที่รู้จักสงบในสงบที่เข้าใจดีสงบจากกิเลสอย่างนั้นอย่างนี้หรือปลดปล่อยจากกิเลสถึงเก่งที่เอาชนะความเลวร้ายได้มีกำลังอยู่ในตัวมาสามารถที่จะต่อต้านต่ออำนาจความความต่ำต่ำความเหลวไหลได้เก่งภาษาจีน ระบบต่อสิ่งนั้นได้เก่งแม่จะเผลอไปยังไงก็ยังมีเวลาตั้งตัวมีสมาธิในตัวมีอุเบกขามีจิตใหญ่มีเป็นฐานของแต่ละคนแต่ละคนมาจริงๆมันแล้วมาทำสิ่งที่เป็นธรรมะนี่มันง่ายคนที่มีแล้วก็มีติดตัวจะเข้าใจสภาพธรรมมันไม่ใช่ภาษาที่จะเรียกได้ถูกเต็มแต่มันมีพอบอกได้เพราะเราพอเราเกิดมาแล้วเราก็เกิดมาเป็นพุทธะชื่อว่าพุทธะและมีการก้าวไปสู่องค์ตรัสรู้หรือมีคุณธรรมต้นทุนมีคุณธรรมต้นทุนเกิดมามีพร้อมคอร์ดมามีดวงดวงโพชฌงค์มาอย่างขนาดพระพุทธเจ้านี้มี 7 ต่อนิสิตเกิดมาก็มีอย่างนั้นเลยน้ำหนักทุน 7 ต่อถ้าจะทำให้เต็ม 9 เต็ม 10 เท่านั้นเองจะได้เท่ากันเหมือนเดิมอีกหน่อยเดียวท่านก็เต็มส่วนเราเองก็เดินมาหน่อยบางคนอาจจะมีแค่หนึ่งก้าวเดินไปได้ 1 ก้าวแหมเดินเจ๋งๆกว่าจะถึงกล่าวถึงสิบกว่าจะลงเลขลงหลักลงรอบเดินอย่างจังเลยมีต้นทุนว่างั้นอัตราส่วนพวกนี้เป็นสังขยาเลขพวกนี้มันก็เข้าใจยากนะเข้าใจยากจริงๆเราพระพุทธเจ้าท่านเดิน 7 ก้าวผมเคยบอกว่าผมเองผมเกิดมาผมมีพวกผมมี 9 เดินผมเกิดมาผมเดิน 3 ก้าวเกิดมาเดิน 39 มีต้นทุน 39 39 ก็แรงขนาดนี้ ต่อไปจะเดินก็เกิดมาเดิน 5 ก้าวก็จะแรงกว่านี้พยายามพระพุทธเจ้าเกิดเป็นบริษัทใหญ่จะเป็นพระพุทธเจ้าเลยเดิน 7 ก้าวมีต้นทุน 79 แล้วท่านก็เดินอีกน้อยบริบูรณ์มาเดินเนี่ยเอาปัจจัยใหม่เดินมันต้องผสมอย่างนั้นตลอดเวลาและนี่พูดให้คุณฟังได้ซึ่งมันไม่รู้จะใช้ภาษาอย่างไรผมเข้าใจอะไรตั้งเยอะตั้งแยะที่ผมไม่สามารถจะพูดบรรยายเพราะคุณฟังว่าถึงเวลาแล้วค่อยยังชั่วมันพอมีอะไรจะใดมีสภาวะมีโอกาสมีอะไรก็ได้พอบรรยายมาถึงกันได้แล้วก็พลอยคลี่คลายออกบ้างถ้างั้นก็ยากยากเข้าใจยากยิ่งไม่มีพื้นฐานนี้ไม่ได้อธิบายถึง 7 แบบอะไรต่ออะไรมาปูพื้นมาจนกระทั่งเดี๋ยวนี้คุณยิ่งงงใหญ่เลย 179 ยังไม่มีพื้นฐานมาเลยยังไม่เข้าใจเลยนะพุทธเกิดมาเดิน 7 ก้าวแล้วเราจะอธิบายไปเป็นธรรมอธิษฐานหรือว่าเป็นสารัตถะที่แน่ชัดยิ่งยากมากเลยแต่ทีนี้เรามีพื้นฐานเรามีอะไรต่ออะไรเพิ่มขึ้นแล้วเรามีความรู้มีสาระมีตัวตัวจริงมีอะไรต่ออะไรขึ้นมามากเราจึงสามารถที่จะพูดกันรู้เรื่องนี้ได้ความกันง่ายขึ้นอย่างนี้เป็นต้นเพราะเรื่องของการที่จะอธิบายอะไรลึกซึ้งอะไรที่มากมายขึ้นจึงจะต้องมีการเรียนจริงรู้จริงไม่ใช่ผิวเผินอย่างที่เขาพูดกันมัวๆกันเราจะไม่สงสัยแม้แต่การอธิบายพูดด้วยภาษาคนภาษาธรรมหรือภาษาอะไรก็ได้ที่เขาพูดกัน ไม่สงสัยแล้วเราจะไม่ดูถูกแม้ปลุกเวลาที่ทานจะเป็นอย่างนั้นหรือไม่เป็นอย่างนั้นเราไม่มีปัญหานอกจากไม่ไม่รู้ได้เองผู้ที่รู้เองรู้มีจริงมันจะมีจริงจนพูดไม่ได้ก็ยังมีอยู่แต่ผมก็รักพวกเราอธิษฐานที่มันมันเป็นไปได้จริงอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นเกินกว่าเราจะเห็นเป็นของแปลกประหลาดพิกลพิการด้วยซ้ำแต่ว่าเอามาพูดแล้วมันชวนให้คนอื่นข้องใจงงๆเปล่าๆก็ไม่จำเป็นจะต้องพูดไม่จำเป็นจะต้องหยิบยกขึ้นมาเพราะว่าทำให้จิตใจหรือว่าทำให้อยากรู้อยากเห็นหนูของแปลกอะไรอย่างนี้มันก็ชี้ชวนไปในทางที่อยากได้สิ่งที่มันยากก่อนที่จะเดินไปตามขั้นเพราะว่าเป็นยกของแปลกก่อนยังไงยังไงมันก็เปิดดูไอ้นี่ก่อน กิเลสคนน่ะมันจึงรับแล้วมันก็ไม่เข้าท่าจึงไม่ควรที่จะเอาสิ่งที่เป็นของไม่ควรเปิดมาเปิดถ้าไปเอาของสิ่งที่เป็นคนเปิดไม่ควรเปิดมาเปิดแล้วมันยั่วยุแล้วคนมันไม่เอาคนมันไม่เอาคนเราเนี่ยมันกิเลสมันมีกิเลสอยู่มันก็อยากจะดูของแปลกดูของยอดดูของไอ้มันจดใจไม่ได้มันจะเอาก่อนแล้วมันก็ไม่ได้เรื่องมันไปเอาไอ้นั่นแล้วมันก็อยู่อายุจะไปเอาไอ้นั่นแล้วก็ได้ไอ้นั่นแล้วไอ้พวกนี้มันก็เผินมันก็ไปติดใจตรึงใจในไอ้ที่มันไม่ควรเราไปสัมผัสผูกพันกังวลสัก 10:00 น แล้วบางอย่างจึงไม่เหมาะในการพูดแล้วก็พูดไม่ได้ต่อไปต่อไปมันรู้รู้เองบางอย่างก็รู้ถึงขั้นรู้ก็รู้เองโดยไม่จำเป็นจะต้องบอกกันนะแล้วเราจะเข้าใจเมื่อรู้โดยปัญญารู้โดยถึงฐานะ ผู้นั้นก็จะรู้ความหมายความควรรู้แล้วก็แล้วรู้แล้วจะบอกคนอื่นหรือไม่บอกคนอื่นจะรู้ความสมควรนะเราได้อธิบายมาจนกระทั่งถึงว่าเราจะกลายเป็นว่าผู้ที่เป็นพระอริยหรือพระอรหันต์ผู้ที่รู้จักจิตจริงแล้วจะเป็นผู้ที่รู้จักการงานและพึงทำงานจะเป็นผู้ที่พึงทำงานมีงานอย่างที่ยกตัวอย่างพระพุทธเจ้าแล้วว่าท่านเต็มไปด้วยกรรมเพราะพระพุทธเจ้าเป็นเต็มไปด้วยการกระทำเต็มไปด้วยการงานแต่การงานของท่านว่างจากเพชรเพชรพิษภัยการงานของท่านวางจากความไร้ประโยชน์การงานของท่านเป็นประโยชน์สูงประหยัดสุดการงานของท่านเกิดเป็นข้าไม่ใช่ของทำลายอะไรแต่คนเราถึงโง่ๆทุกวันนี้ขยันหมั่นเพียรทำ แล้วมีแต่พิษภัยพวกในกรุงเทพฯเนี่ยขยันขยันมากกว่าในต่างจังหวัดขยันขยันจ่ายพลังงานบ้าๆบอๆขยายใช้เวลาขยันใช้เวลาบ้าๆบอๆขยันทำลายสิ่งที่เขาสร้างมาขยันฟังดีๆเด้ออ่านดูในรายละเอียดจะรู้เห็นชัดเจนคนในกรุงเทพฯมีบทบาทการงานแล้วก็ไปเห็นคนต่างจังหวัดแล้วก็ไปดูถูกพวกนี้ขี้เกียจช่วยเหนื่อยดูซิเป็นพรายไปทำอะไรกรุงเทพฯเขาไม่มีเวลาจะกินจะนอนเลยตื่นรีบตื่นผับไปแล้วเคลื่อนที่นั่นแล้วเคลื่อนไหว สะพานเริ่มเคลื่อนไหวก็เริ่มผลาญแล้วนั่งรถไปก็ติดเครื่องไปผลาญพาพลังงานเงินทองต้องไปจ่ายซื้อมาจากต่างประเทศมาแล้วพวกนี้ก็หมุนเวียนใช้เงินพรุ่งนี้พยายามที่จะกอบโกยตัวหลักเงินนี่มาไว้แล้วก็ใช้จ่ายเป็นคนใช้มากผลาญมากทุกอย่างเลยเขาเลยต้องพยายามยุ่งที่สุดแล้วก็แก้ไขกันที่สุดเปลืองที่สุดกรุงเทพฯนี่เป็นเมืองผลาญที่สุดในประเทศไทย 71 จังหวัด 72 จังหวัดอะไรก็แล้วแต่ยังไม่รวมแล้วเกือบจะทุกจังหวัดต้องผ่านไม่เข้ากรุงเทพฯคนไม่กี่ล้านเนี่ยล้านเหลือเกินนี่ไม่ใช่ใส่ขวาไม่ใช่ใส่ใครจนก็มีฉายาว่าเมืองไทยคือกรุงเทพฯเมืองไทยนี่คือกรุงเทพฯ ทุกอย่างจะไปอะไรก็แล้วแต่เอามาเลี้ยงกันอยู่ในกรุงเทพฯเป็นบริการเป็นอะไรต่ออะไรต่างๆนานาก็อยู่ในแต่ที่นี้ในกรุงเทพฯนี่แหละแล้วก็กรุงเทพฯจะไปมองค่าของคนที่เขาว่างเขาสบายเขามีเวลาก็ลงมือทำงานเขาก็ทำงานและประชาชนกรุงเทพเลยนะเอาไอ้เรื่องไม่เข้าเรื่องไปจะดีมอมเมาชาวในต่างประเทศเอ้ยในต่างจังหวัดเขาในบ้านนอกเขาแล้วให้เขาเบาๆเบาๆดิ้นเสียเวลาตามแทนที่เขาไม่ต้องไปเสียเวลาไม่ต้องไปเปลืองไม่ต้องไปที่ได้ถูกมอมเมาอะไรเขาจะทำอะไรขึ้นมาเขาอยากเป็นข้าเขาไม่ทำเขาก็พักถ้าคนขยันของชาวบ้านนอกตื่นเช้าขึ้นมาเขาก็ทำงานลงสวนขุดดินรดน้ำทำอะไร โรคจิตอ่านไม่งั้นก็ทำผักทำทอทำนองไอ้นี่เป็นการงานที่มันมีกิจกรรมเสร็จแล้วก็มีเวลาว่างที่พักเพียงพอการพักการเพียรก็เขาก็อยู่ได้อย่างดีสุขภาพร่างกายแข็งแรงคนอายุยืนยาวไม่เหมือนกรุงเทพฯมันรากมันเร่งมันรับมันร้อนมันเผามันผ่านมันก็ผุพังไวตายไวจะตายไวแม้แต่อากาศบรรยากาศพวกนี้เพราะรวนแล้วแต่เป็นตัวอานูที่มีพลังงานจัดจ้านอาการอยู่ในกรุงเทพฯเนี่ยอากาศที่ไม่เป็นระบบอากาศที่ปนเปย์ไม่อยู่ในสัตว์ในส่วนหมวดหมู่ปฏิกิริยาพยากรณ์ แก๊สต่างๆก็ไม่ได้เข้าพักเข้าพวกกันฝนกันไปหมดเนี่ยพี่น้องของไฮโดรเจนก็เป็นพลัดพรากพี่พรากน้องไปประสมไปอยู่ที่ไหนไม่รู้แต่ตัวนี้ออกมาถูกอันอื่นผลักดันไปส่วนอื่นอีกแล้วไปอยู่กับหมู่ไนโตรเจนไปอยู่กับหมู่อะไรก็ไม่รู้ปนเปกันเละเทะไม่เข้าสัตว์เข้าสวนมันจึงไม่ได้เรื่องได้ราวไม่สะอาดไม่มีระเบียบชั้นเดียวกับคนเนี่ยในกรุงเทพฯเนี่ยพักพ่อพักแม่พักพี่พัดน้องพัดญาติที่สุดพ่อแม่อยู่นี่ดันผ่านรุ่นลูกอยู่ตะวันตกรุ่นไม่ค่อยอยู่รวมกลุ่มไม่เป็นหมวดเป็นหมู่สามัคคีธรรมวิ่งวุ่น บ่ได้วิ่งไปประเดี๋ยววิ่งมานนท์อยู่อะไรก็ไม่รู้พลัดพรากห่างกันวันหนึ่งคืนหนึ่งไม่ได้อยู่แม้แต่บ้านจะเจอหน้ากันบางทีพ่อแม่มาลูกนอนแล้วไม่เจอกันไม่เหมือนคนต่างจังหวัดความสัมพันธ์ความสามัคคีความประสานความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันมีอะไรก็รู้กันรับรู้กันขาดเขินไม่ๆๆอยู่กรุงเทพฯนี่ขาดเขินไม่เหมือนก็อยู่ต่างจังหวัดไม่เหมือนกับคนที่อยู่ต่างจังหวัดเขาไม่ขาดเขินเขารับรู้กันมีอะไรก็มีเวลานั่งคุยมีเวลาก็พาไปมีอะไรก็ไม่ตกไม่หล่นอยู่ที่กรุงเทพฯตกหล่นแม้แต่นี่ยกตัวอย่างแต่แค่บ้านบ้านหนึ่งครอบครัวครอบครัวหนึ่งในบ้านไหนก็มีกิจมากๆหรือมีเรื่องอะไรบ้างเป็นอย่างนี้ แล้วมันเข้าอะไรมันมีแต่กูมันมีครอบครัวมันมีหมู่กลุ่มมันมีระเบียบมันมีหรือไม่มีแต่ปนและไปหมดเลยนี่มองให้กว้างก็พยายามทำความเข้าใจให้ดีๆจะเข้าใจว่าสภาพที่มันไม่เรียบเรียงสภาพที่ปนและสภาพที่ไม่เป็นสามัคคีธรรมสภาพที่ไม่เป็นกลุ่มเป็นหมู่สภาพที่ไม่มีเนื้อมีหาอะไรมันกลายเป็นของเล็กของเลอะจึงเรียกว่าเป็นสภาพเน่าครอบครัวก็เน่าสังคมก็เน่าพ่อแม่พี่น้องญาติที่โกยโยธิการก็เน่าๆไม่ได้ประสานถึงความเป็นจริงสัจธรรมอีกในตัวของมันเองตั้งเยอะมันไม่เป็นเนาะมันรุ่นวุ่นมากมันวิ่งมากแล้วมันถลาไถลไกลเกิน เสร็จแล้วก็ไม่มีเวลาที่จะประสานนั่นมันไปกล่าวความกว้างมันเป็นความกว้างมันไร้พิษร้ายแรงมีแต่ถ้าเป็นสภาพของจิตก็เป็นจิตที่ฟุ้งซ่านปุ๊บปั๊บเร็วแต่เร็วฟาร์มไม่มีไม่มีไม่มีประสิทธิภาพในการใช้ไม่ใช่ไหวเร็วแต่นิ่งแน่อยู่ไม่ใช่แล้วจะกระจายโดยใช้ภาษาพยายามจะให้คุณเข้าใจคือคุณเข้าใจมันเป็นสภาพเหมือนกันเลยทั้งตัวรูปและตัวนำทั้งสังคมแห่งรูปรายงานเราฟังดูดีๆแล้วถ้าเราเข้าใจทุกอย่างในโลกนี้แหละมันเหมือนกันหมดในโลกนี้มันมีลักษณะเดียวเป็นเอกโกนธัมโมเหมือนกันหมดถ้า แล้วเราจะเทียบเคียงนามาทำก็ตามวัตถุธรรมก็ตามลักษณะซ้อนแม้แต่ยกตัวอย่างถึงครอบครัวถึงความเป็นอยู่ของผู้ที่นึกว่าตัวเองเป็นแบบโลกเป็นศิวิไลเป็นอะไรในชาวกรุงเทพฯชาวต่างจังหวัดแยกแยะให้คุณฟังคุณจะเข้าใจดีจะเห็นชัดว่าสิ่งอย่างที่ว่านี้มันมันก็เป็นอย่างนี้ไปถ้าเราเข้าใจแล้วเราพยายามมาปรับปรุงมาจัดแจงให้มันเข้าร่องเคารพของมันดีเป็นไปเราก็จะดำเนินถูกบทบาทแล้วก็จะประสานสามัคคีจะกลายเป็นความปรับปรุงและโลกต้องการสัจธรรมพวกนี้นี่ก็พูดออกไปไกลบางคนอาจจะฟังแล้วก็ตอบปฏิกิก็ยังมันไม่เข้า ถึงก็ได้ก็ฟังไว้ใครจะพอเข้าใจได้เข้าใจถึงได้ก็เก็บเอาประโยชน์ที่เป็นความหมายตรงนี้แล้วเราก็จะรู้ถ้ายิ่งเรามีฐานะมีปัญญามีสภาวะพวกนั้นเป็นความรู้เป็นความจริงที่เราเข้าใจได้เราก็ยิ่งจะเห็นจริงถ้าเราได้อธิบายถึงการงานและอธิบายถึงสิ่งที่ยืนยันว่าพระพุทธเจ้าไม่ได้สอนให้เราขี้เกียจขี้คร้านสอนให้เราเป็นประโยชน์มีการงานเป็นที่สุดนี่ก็พยายามยืนยันแต่เราก็จะต้องรู้ว่าเรามีพรรคมีเพียรตามฐานะแห่งความเป็นจริงนะเพราะเราจะมีการทำมีการพักผ่อนให้สมดุลให้มีความพอดีอย่างรู้แจ้งรู้จริงในชีวิตเรียกว่าทำมัชฌิมาให้แก่ตนแต่ละคนแต่ คนไม่เท่ากันเพราะฉะนั้นเราก็ต้องพยายามเรารู้ให้จริงก็แล้วกันว่าเราเองเราจะต้องไม่ใช่เอาแต่ใจตัวหรือว่าเห็นแก่ตัวแล้วก็ให้มันเซฟแล้วก็พยายามที่จะช่วยกิเลสกับมันเรื่อยเอาแต่กิเลสให้มันเรื่อยไม่ใช่แต่เราจะเป็นผู้ที่มีตัวอย่างพระพุทธเจ้าบอกแล้วว่าท่านมีแต่กรรมมีแต่การงานแม้แต่นอนหลับก็ยังสอนเทวดาไม่เห็นเสด็จพรรคเลยอะไรอย่างนี้เป็นแนวโน้มเป็นลักษณะจริงและอธิบายไปไกลจนกระทั่งแม้แต่จะตายก็ยังจะต้องทำงานยืนยันให้คุณฟังคุณต้องฟังให้ดีฟังให้ทราบถึงให้เข้าใจแท้ๆว่าแนวโน้มเป็นอย่างนั้นแต่เราจะทำถึงอย่างท่านไม่ได้หรอกไม่ไหวล่ะไม่ได้ละแต่ถึงไม่ได้เราก็จะต้องฝึกเพียรเราก็จะต้องทำให้ได้อย่าง สังเกตที่เราเรามีสุขภาพร่างกายแข็งแรงอยู่ไม่ใช่เหี่ยวแห้งปอกแปรแย่แล้วไม่ใช่มันยังมีอยู่เรายังออกกำลังเรายิ่งได้กำลังนี่ก็ต้องคิดให้ดีถ้าเรายิ่งเป้าแปลมันก็จะทรุดมันก็ยิ่งอ่อนแอมันก็ยิ่งเอาใจตัวเองมันก็ยิ่งไปทั้งกายทั้งใจ