190916-058 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ004.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันนี้เป็นเช้าวันที่ 16 กันยายนพุทธศักราช 2519 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์และได้นำหมู่พวกเราปัจจะเวกปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกทบทวนทุกๆอย่างที่เราเองเราได้หัวข้อเราเรียนรู้หัวข้ออะไรรู้หมวดหมู่ของธรรมะต่างๆถ้าผู้ใดเกิดการเกิดปัญญาแล้วจะเห็นว่าธรรมะหมดต่างๆเอามาอธิบายเกี่ยวพันกันเอามาขยายซึ่งกันและกันแล้วมันจะต่อกันได้ทุกธรรมะทุกๆหมวดทุกๆชั่วโมงเพราะว่าสาระของธรรมะมันเรื่องย่อเขาแล้วเป็นเอกลักษณ์เป็นธรรมะที่เป็นขั้นตอนเป็นสภาพตามที่เป็นระดับระดับ จนบางครั้งเราจะเห็นได้ว่าธรรมะบางหมวดบางหมู่นั้นไม่ต้องมาเรียงลำดับเลยมันคือตัวแทนอันเดียวกันเลยถ้าผมว่าหมวด 4 ด้วยกันมันก็เป็นอันเดียวกันด้วยซ้ำไปหมวด 3 ด้วยกันก็เป็นอันเดียวด้วยกันไปทั้งหมด 5 หมวด 7 หมวด 10 ก็ตรงกันซึ่งจะสามารถที่จะเทียบเคียงหรือว่าอธิบายสภาวะธรรมอันเดียวอันเดียวอันเดียวไล่เรียงกันอยู่ได้ด้วยซ้ำไปถ้าเผื่อว่าเห็นได้ทะลุปรุโปร่งและจริงมันจะเทียบกันได้หมดแม้แต่สภาพบางสภาพเป็นวัตถุธรรมที่เห็นจะชัดบางสภาพเป็นนามธรรมที่เห็นชัดๆแม้วัตถุกับนามธรรมนั้นก็จะลงตัวกันเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันความหมายอันเดียวกันหมดเลยแต่ว่าเป็นอยู่ในรูปร่างคนละรูปร่างเท่านั้นเองตามสมมุติ มารับพยายามเรียนอะไรก็เรียนมามากฟังก็ฟังมามากรู้ก็รู้มามากก็พยายามที่จะให้เกิดสภาพจริงที่จิตของเราหรือลงตัวที่เราแล้วก็ขยับขยายเอามาเทียบเคียงดูในลักษณะนั้นลักษณะนี้รักต่างๆพวกนี้จะเป็นเครื่องยืนยันเพื่อที่จะให้เราเข้าใจสภาพธรรมได้อย่างแม่นได้อย่างเชื่อถือได้สนิทใจเพราะเป็นเครื่องยืนยันที่มันไม่ขัดไม่แย่งมันลงตัวไปด้วยกันได้มันดูดีถ้ามันเรียงระดับมันมีสภาวะลงร่องลงช่องไม่ขัดขืนดูไปแล้วก็เข้ากันลงกันเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันมันก็จะทำให้เราเองมีคลายใจมีพยานมากคล้ายๆ
อ่านต่อ
กับมีพยานมากมีหลักฐานมาก มีเสียงอ้างอิงมีธรรมมีวินัยมีหลักฐานต่างๆอ้างอิงและก็ลงตัวลงตนมันก็จะเข้าใจได้เดี๋ยวมันก็ตรงๆกับคนอื่นเขาเข้าใจมาก่อนแม้เดี๋ยวนี้เราเข้าใจก็ตรงกันเมื่อก่อนนี้กับใครที่เขาเข้าใจในความอธิบายและสื่อความหมายต่างๆที่เราจะเรียนรู้ไปเป็นหัวข้อธรรมก็ตามด้วยเป็นคำที่อธิบายขยายความก็ตามเราพยายามไตร่ตรองแล้วก็เทียบเคียงพฤษภาคมจิตของเราจริงๆเทียบเทียมลงเมื่อเยินยอเข้าไปแล้วจิตมันก็จะรู้ได้ไงมันก็มีแต่รักทั้งนั้นเกิดและก็ตั้งอยู่แล้วก็ดับโดยตั้งอยู่ระดับในช่วงที่มันตั้งอยู่หรือมันเกิดมาแล้วมันก็ตั้งอยู่มันยังไม่ดับนี่แหละรายละเอียดต่างๆพวกนี้มันจะมีความเหมือนความไม่เหมือนแทรกซ้อนอยู่ในสิ่งเหล่านั้นมากมายเหลือเกินแล้วจะเห็นชัดเจน แล้วความเชื่อถือก็จะเกิดขึ้นได้ว่าเราไม่ยึดมั่นถือมั่นต่ออะไรเพราะอะไรในโลกนี้มันย่อมเกิดย่อมมีย่อมเป็นเท่านั้นเองเหมือนกันเลยทีเดียวก็ได้ไม่เหมือนกันคล้ายกันบ้างก็ได้ดูเหมือนไม่คล้ายกันเลยแต่มันก็คล้ายกันหรือมันก็มีส่วนที่เป็นอันเดียวกันอยู่นั้นเองแหละเราแยกแยะออกให้ได้และเห็นให้ได้เราก็จะไม่เห็นอะไรแปลกไม่เห็นอะไรใหม่ไม่เห็นอะไรแปลกออกไปหรือว่าขยายออกไปด้วยนามธรรมเลยน้ำมาทำมีจุดจุดเดียวเท่านั้นเองคือศูนย์ว่างว่างเปล่าเป็นประโยชน์อยู่เรื่อยๆตามฐานะของคนเกิดมาในโลกก็เป็นประโยชน์แก่โลกเขาเพราะเราจึงจะอยู่กับโลกก็ได้อย่างสบายเมื่อเราเองเรามายึดตัวตนอะไรเลยเราจะอยู่กับใครยังไงเราก็อยู่ได้อย่างสบายเพราะเราเข้าใจชีวิตทั้งหมดสิ้นรอบทุกอย่าง [ไม่สามารถถอดข้อความได้]