210406-230 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ013.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพฤหัสบดีที่ 6 เมษายนพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพระโพธิรักษ์แนะนำหมู่พิจารณาธรรมพระปฏิเวธก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกการพิจารณาทุกๆทีทุกๆครั้งที่มีสติสัมปชัญญะอยู่เราจะต้องรู้ตัวให้ถูกทุกๆอย่างไม่ว่าอย่างหยาบอย่างกลางอย่างละเอียดไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยหรือว่าเรื่องที่สูงละเอียดเป็นขั้นจิตในจิตเป็นอนาคามีภูมิซึ่งเป็นภูมิปัญญาหรือว่าสัจธรรมมีภูมิ โซดาภูมิสำหรับผู้ที่ยังไม่มั่นใจยังมีเศษเพียงรูปราคะอรูปราคะหรือแม้แต่ยังไม่งามพร้อมยังมีเศษประดับประเดิดที่เรียกว่าอุทยานพระพุทธเจ้านี่คือการสะเทินสะท้านประดับประดามันยังไม่ลงตัวทีเดียวมันยังไม่ซ้อนอย่างสนิทยังไม่เป็นสภาพรูปนามที่เป็นสุญญตาหรือเป็นเอกลักษณ์ยังไม่เป็นสภาพที่แนบเนียนบริบูรณ์วัฏจักรหมายความว่าอย่างนั้นหรือยังมีเศษหยาบของมานะต่างๆที่จิตใจของเรายังมีนั่นมีนี่มียึดดีถือดีอะไรต่างๆก็ตามเราจะต้องตรวจไปหมดภูมิของโสดา ที่เราเองเรามีปัจจัยแต่เพียงว่าฉันต่ำๆปัจจัยยังหยาบหยาบปัจจัยอย่างง่ายๆเราก็เอาภูมิของสังโยชน์ 10 นี้มาวัดเหมือนกันโสดาที่จะบรรลุเป็นอรหัตผลก็ย่อมหมดสังโยชน์ 10 ไม่ใช่โสดาก็ใช้แต่เพียงว่าศักยะแล้วก็วิจิกิจฉาศิลปะปรามาสเท่านั้นนั่นเป็นแต่เพียงการยังไม่ถึงวิมุติเป็นแต่เพียงบทแห่งการเริ่มต้นเป็นแต่เพียงเพราะโยคาวจรจะเป็นพระโสดาปฏิบัติธรรมเข้ากลุ่มยังไม่ใช่ความบรรลุบรรลุหลุดพ้นเป็นพระโสดาบันบริบูรณ์ยังไม่ใช่สภาพอย่างนั้นไม่ใช่อรหันต์กับผลบริบูรณ์ ร้านอาหารเสวยเป็นสิ่งที่บริบูรณ์แล้วมีฐานพักอย่างบริบูรณ์ตัดขาดได้ละปรับปล่อยได้บริบูรณ์เรียบเรียงถ้าจะถึงขั้นอรหัตผลและจิตวิสุทธิบริบูรณ์และเราก็จะต้องเป็นลักษณะสังโยชน์ 10 ไปจับของสัตยาทุกอันสัตยาจะแก้ใบมุกติดอะไรและก็เราก็ละได้เป็นสังโยชน์ 10 เช่นเดียวกันไม่มีเศษเหลือในจิต
อ่านต่อ
เลยเป็นอาหารเฉพาะกิจบริบูรณ์มันก็เป็นอรหันต์สับสนของพระโสดาบันแต่ละปัจจัยแต่ละเรื่องแต่ละอย่างเราก็จะต้องรู้รู้ว่าถ้าเป็นสังโยชน์ 5 บทไปเบื้องต้นเหลือเบื้องปลายนาขามีภูมิของปัจจัยจับ ในความเป็นพระโสดาบันบุคคลแต่ละเรื่องนั้นเราก็จะต้องรู้ซ้อนลงไปว่านี่เราได้ครึ่งนึงแล้วสบายแล้วยังเหลือเศษรูปราคะอรูปปราชัยยังเหลือเรื่องนี้ไม่มีอารมณ์อาวรณ์อยู่ข้างในเล็กๆน้อยๆยังเป็นมานะยังเป็นอุทิศจากอะไรของเราเราเข้าใจแล้วก็จะทำเพิ่มค่อยๆทำเก็บให้มันหมดเก็บไปเรื่อยๆส่วนสภาพที่จะสืบต่อที่จะหาศักยะใหม่ที่เป็นตัวลำบากตั้งแต่ต้นๆหยาบๆใหม่เรื่องอื่นซ้อนเข้ามาอีกเราก็หาเพิ่มขึ้นมาอีกโซดาก็มีเหตุของโสดาปัจจัยของโสดาและก็ใช้สังโยชน์ 10 เป็นตัวธรรมะแท้ที่รายละเอียดไปจนกระทั่งถึงอรหัตผลเหมือนกันถ้าได้ถึงครึ่งนึง สังโยชน์ 5 ได้ไปแล้วก็ถือว่าเป็นผู้ที่สูงแล้วไม่ออกมาเวียนข้างนอกข้างนอกนั้นทนได้ง่ายทนได้โดยสบายแต่ยังมีเป็นผีหลอกอยู่ในจิตเล็กๆน้อยๆมีภูมิเป็นโอปปาติกะหลอกอยู่ที่ต้นตนรู้ตนเห็นจิตของตนในเรื่องปัจจัยอย่างนั้นอย่างนี้เข้าใจของตัวเองให้ชัดแล้วก็เก็บกวาดไปเราก็จะมีระดับมีขั้นตอนหมดได้สิ้นได้หรือบางเบาได้อะไรที่จะเริ่มต้นใหม่ก็รู้ได้ซับซ้อนอยู่อย่างนี้ไล่เป็นผู้นำพุงกลางภูมิสูงเราจะต้องเห็นชัดๆพิจารณามีสติปัฏฐานทุกอิริยาบถรู้ฐานตนเองอย่าไปเชื่อได้คิดกว้างไกลไปคิดมากเกินไปเอาที่แม่นๆเป้าเอาที่ ฉันต้องการจะให้เป็นขั้นตอนอะไรไกลมากสูงมากไปเรายังไม่อาจเอื้อมเอาวางไว้ก่อนเอาไอ้ตัวสำคัญที่มันทำลายพวกเราเป็นเบื้องยาเบื้องต้นและกระเบื้องกลางเบื้องสูงเป็นระดับๆให้ถูกต้นปางปลายให้งามๆเท่าที่จะเป็นผู้เดินเร็วเดินรัฐเป็นไปได้อย่างบริบูรณ์อย่างสะอาดเกลี้ยงเกลาคำอธิบายก็กลางอย่างนี้สภาวะธรรมสุดคุ้มกันนี่นะเราจะต้องรู้อย่างแท้จริงต้องปฏิบัติแล้วก็จะต้องเห็นผลอันแท้จริงของเราโดยตนเองไม่ใช่คนอื่นบอกทฤษฎีมาแล้วเราเข้าใจทฤษฎีและจบไม่ใช่เพราะมีสภาวะธรรมที่แท้จริงเราจึงจะเป็นผู้ปฏิบัติธรรมจริงเป็นพระอริยบุคคลจริงและเป็นพูดถึงขั้นถึงที่บรรลุธรรมหรือว่าพ้นทุกข์ เพลงอย่างแท้จริงเราเป็นผู้รู้เป็นปัจจัตตังเวทิตัพโพวิญญูจ่ายเองจริงๆ