210404-228 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ013.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันอังคารที่ 4 เมษายนพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพระปฏิวัติให้นำหมู่พิจารณาธรรมปัญญาเวทก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศก 5 พระโยคาวจรผู้จะเจริญก็ได้ความพากเพียรเป็นจริงที่จะฉลาดรู้ฐานของจิตของเราเองและรู้สึกกายะคือรู้ตัวเองอย่างชัดแจ้งในโกหกตัวเองไม่เข้าใจผิดต้องใช้ปัญญาต้องเป็นปัญญาที่เป็นปัญญาธาตุรู้ที่รู้อย่างชัดเจนไม่มีโมหะไม่มีความหลงผิดไม่ผิดเบือนผู้รู้ได้จริงแล้วก็ยอมรับความจริงตามความ จริงๆแล้วก็พยายามหามาตรการมาแก้ไขปรับปรุงแต่ตนเองพยานพยานทำลายล้างสิ่งที่มันเป็นพิษเป็นภัยเป็นตัวร้ายเป็นตัวการใหญ่ตัวสำคัญให้แก่ตนเองปรับปรุงไปปรับปรุงไปแล้วเราก็จะต้องเป็นผู้รู้ความเป็นจริงว่าทุกอย่างก็จะต้องมีกาละทุกอย่างจะต้องมีกำหนดจะต้องมีเหตุปัจจัยที่จะประกอบการให้พบเหตุพบปัจจัยเมื่อเรารู้แล้วแต่เหตุปัจจัยยังไม่ครบสภาพมันยังไม่บริบูรณ์ความประชุมยังไม่พร้อมพรั่งมันก็ยังไม่เป็นสภาพอย่างนั้นอย่างนั้นลงได้เราก็จะต้องรู้ความเป็นจริงและอึดอัดขัดเคืองไม่อาจคิดจะปลายังไม่เร่งเราเร่งร้อน กลายเป็นราคะเป็นกิเลสตัณหามากเกินไปจนเราเดือดร้อนอึดอัดขัดเคืองท้อแท้และพรานโยนทิ้งพานไม่เอาถ้าเราก็จะต้องรู้ให้ชัดเจนเพราะเมื่อเรารู้ฐานของเราเป็นไปด้วยดีมีทิศทางสุดของวิหารเราได้ขนาดนี้สิ่งที่ดีแล้วก็รู้ว่าดีแล้วที่กำลังกระทำอยู่ก็กำลังจะทำอยู่สิ่งยังเหลืออีกอยู่เราก็ต้องรู้ความเป็นจริงว่าเหลืออยู่บางอันเหลืออยู่อย่างมากและยังไม่ถึงจุดที่เราจะต้องกระทำกับมันด้วยต้องทิ้งไว้ก่อนเพราะมันเป็นเรื่องใหญ่เรื่องหนักเรื่องปลายเราก็จะต้องรู้เป็นระดับอย่างแท้จริงแล้วเราจะเดินทางเมื่อเรามีการประพฤติมีศีลมีรถมีการกระทำไปเรื่อยๆมีฐานทัพไล่ขึ้นไปเรียกว่าเป็นผู้ที่มี อริยมรรคองค์ 8 ปฏิบัติประพฤติและมีศีลสมาธิปัญญามีสติปัฏฐานดำเนิน
อ่านต่อ
การประกอบพรั่งพร้อมอยู่จริงมีปริยัติมีปฏิบัติมีการตรวจสอบเช็คขยายความและขยายเองบ้างพิจารณาไตร่ตรองวิเคราะห์วิจารณ์เองบ้างผู้อื่นช่วยวิเคราะห์วิจารณ์บ้างครูบาอาจารย์ผู้ที่จะช่วยแนะช่วยทำความกระจ่างและก็บอกวิธีการว่าเราได้วิธีการเองบ้างแล้วเราก็พยายามคิดค้นหาด้วยปัญญารู้เหลี่ยมเองบ้างมันก็สนับสนุนให้เราเองเดินทางไปได้ดีสิ่งแวดล้อมหมู่ฝูงผู้อื่นที่จะช่วยเราบีบคั้นเราให้เราไปหรือให้เรา รับรู้ปัญญาเป็นผลสะท้อนอะไรต่างๆนานาที่เรียกว่าโลกาธิปไตยคือเป็นอำนาจของหมู่เป็นอำนาจของส่วนนอกเขาบีบบังคับให้เราเองได้เกิดการสูงขึ้นดีขึ้นก็จะมีอยู่ด้วยอย่างแท้จริงอัตราคือตัวเราเองเป็นผู้ที่บีบคั้นตัวเองเอาจริงเอาจังกับตัวเองใช้ตัวเองทำตัวเองให้มีอำนาจให้มีฤทธิ์เดชให้มีกำลังอินทรีย์พลังกิเลสลงมาได้เองเองอันนั้นก็มีอยู่จริงเรียกว่าอัตตาธิปไตยอำนาจหมู่อำนาจสิ่งแวดล้อมข้างนอกพยายามจะล้อมทำให้เราเองจำต้องหยุดทำต้องเลิกกันต้องลากกิเลสตัณหาต่างๆลงไปได้ก็เรียกว่าโลกาธิปไตยถ้าพูดที่มีสัม มันตายแล้วต้องอาศัยอำนาจ 2 ส่วนอำนาจตนเองทำแก่ตนเองด้วยอาศัยส่วนที่โลกสิ่งแวดล้อมมีฤทธิ์มีเดชช่วยเราเป็นบุญคุณเป็นประโยชน์จริงๆเราไม่ปฏิเสธในทางข้างนอกที่เขาจะทำให้แก่เราหรือเป็นส่วนเสริมเป็นส่วนบางทีจะแรงบางทีจะเบาเราก็ต้องรู้ว่าเราก็เจตนาดีหรือว่าเขาทำอย่างนั้นเพื่อให้เรามีบังคับเราหรือว่าดุลดันเราให้ขึ้นไปสู่จุดสูงหรือจุดตัดละกิเลสมันมีอยู่จริงในโลกอำนาจ 2 อย่างนี้มีอยู่จริงผู้มีธรรมาธิปไตยก็รวมอำนาจโลกาธิปไตยกับอัตตาธิปไตยแท้จริงและเราก็ใช้อำนาจเหล่านั้นทำให้ตนเองสูงขึ้นดีขึ้น เราจะต้องเข้าใจอย่างชัดแจ้งผู้มีธรรมาธิปไตยจึงเดินเร็วที่สุดเพราะมีอำนาจ 2 ส่วนรับทั้ง 2 ส่วนผู้เอาแต่อำนาจโลกาธิปไตยตนเองไม่ช่วยตนเองก็ช้าหน่อยผู้ที่มีแต่อัตตาธิปไตยไม่มีไม่เอาโลกาธิปไตยก็ช้าเหมือนกันถ้าเราเข้าใจเราได้ทั้ง 2 ส่วนก็จะเร็วการตรวจตนการรู้จิตใจของตนการกระทำให้ตรงกับสัตว์อายะหรือตรงกับตัวจริงและมีบทสติปัฏฐานจริงมีหลักมีกรรมฐานมีบทฝึกหัดและลงมือกระทำตามสิ่งใดขัดเกลากิเลสออกเป็นสมาธิเกิดปัญญารู้เห็นมีวิมุตติญาณทัสสนะเข้าใจในวิมุตเข้าใจในสิ่งที่ละลายกลางได้ไล่ขึ้นไปเป็นระดับระดับเป็นขั้นเป็นขั้นเป็นตอนนั่นแหละคือ พาไปจอดที่เจริญและเจริญอยู่ในองค์มรรคทั้ง 8 อย่างแท้จริงถึงที่สุดแล้วก็จะรู้ว่าที่สุดของมรรคนี้ว่าเป็นผลมีสัมมามีความพอเหมาะพอควรพอดีแล้วบริบูรณ์แล้ววิมุติแล้วไม่ต้องทำอีกแล้วสิ้นสุดสิ้นภาระแล้วเป็นเรื่องเป็นราวๆไปทีเดียวไม่สับสนและก็มีอำนาจเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นยิ่งเห็นดีในสิ่งที่เราได้ยังมีวิริยะอุตสาหะและยิ่งเบาสบายง่ายมันจะเช็คมันจะมีผลรู้อยู่ที่ตัวเองอย่างชัดเจนจริงๆขอให้ทุกคนได้เป็นมีแล้วก็ดำเนินไปและเชื่อว่าทุกคนทุกวันนี้มีความสบายมีความเข้าใจดีขึ้นแล้วก็กระทำงานเป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านไปอย่างพอเพียงไปแล้วเจ้าคือพอเพียงทีเดียวถ้าเผื่อว่าผู้ใด ขาดตกบกพร่องไม่ต้องการจะเพี้ยนต้องการจะเพิ่มอะไรที่เราจะต้องรู้อะไรเพิ่มเติมอีกก็เอาถ้าไม่เช่นนั้นก็ดำเนินไปไม่ได้ขาดเหลืออะไรทางปริยัติก็เพิ่มให้ทางปฏิบัติก็จึงเตือนกันแล้วก็ช่วยกันให้ตัวเองช่วยตัวเองบ้างข้างนอกนอกช่วยตัวเองอยู่แล้วรับรองกันอยู่แล้วด้วยบ้างแล้วก็ดำเนินต่อไปสักวันหนึ่งเราก็จะรู้ที่สุดของที่สุดที่จะรู้ที่สุดในที่สุดได้เพราะว่าเราได้รู้ความที่สุดเป็นขั้นเป็นตอนเป็นเปราะเป็นชั้นไปเลยสูงขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นจนที่สุดก็รู้จุดจบที่แท้จริงแต่มันก็ยังมีความเจริญที่เราจะเป็นผู้ที่จะทำประโยชน์ให้แก่โลกได้อย่างสูงหรือไม่จะเวียนมานับประโยชน์ตนอีกก็คือตนจะเก่งขึ้นมีอภิญญามีอภินิหาร ปาฏิหาริย์เพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นเพื่อทำประโยชน์ให้แก่โลกได้มากที่สุดไปได้ด้วยตนเอง