สื่อธรรมะพ่อครู(ธรรมะ 2) ตอน พยัญชนะกับสภาวะต้องศึกษาแบบไหนดี.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(ธรรมะ 2) ตอน พยัญชนะกับสภาวะต้องศึกษาแบบไหนดี _พรสิทธิ์ เจียรวรรณศิลป์ : กราบนมัสการพ่อครูครับ ถ้าเราจับอาการตัณหาที่จะกระทำสิ่งหนึ่งได้ แต่พิจารณาแล้วว่า ไม่จำเป็นต้องทำสิ่งนั้นก็ได้ แล้วเราก็ไม่ทำตามตัณหานั้น ถ้าจับหลักแบบนี้ (โดยที่ถือศีลไปด้วย) แล้วปฏิบัติไปเรื่อยๆ จะเป็นอรหันต์ได้เลยหรือไม่ครับ? จำเป็นที่จะต้องทำตามตัณหานั้นบ้างหรือไม่? พ่อครูว่า..ดีนะที่เอาสภาวะมาพูดกัน ไม่เหมือนบางสำนักที่เอาพยัญชนะมาพูดอย่างเดียว เช่น สำนักอ.สุจินต์ เขาก็วนกับภาษาปรมัตถ์แต่ก็ไม่ลงลึกถึงสภาวะ อาตมามีเจตนาพูดให้สำนักนั้นเข้าใจหากตั้งใจฟัง ก็เป็นบุญเป็นกุศลเป็นเกียรติที่คุณฟังอาตมาบ้าง ให้หัดอ่าน อาการ ลิงค นิมิต อุเทส ซึ่งระหว่างสภาวะกับพยัญชนะเป็นเรื่องใหญ่ ไปยึดถือพยัญชนะแต่ไม่มีสภาวะอย่างที่เป็นกันส่วนใหญ่ก็ไม่ได้เรื่อง แต่ หากไปยึดสภาวะแต่ไม่รู้จักพยัญชนะก็ไม่ได้เรื่องเหมือนกัน ต้องศึกษาสองด้านให้ดีๆ ปัญญาจะต้องประกอบด้วยสิ่งเกิดจริงเป็นจริงไม่ใช่เป็นสัญญา มีรูปนาม มีตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ รู้ประกอบควรหรือไม่ควร วางได้หรือวางไม่ได้ นี่เป็นความรู้ ปัญญาไม่ใช่สัญญา แค่ปัญญากับสัญญาคนก็เข้าใจกันได้ยาก ฟังอาตมาให้ดีๆ เพราะธรรมะนั้นคัมภีรา (ลึกซึ้ง) ทุททัสสา (เห็นตามได้ยาก) ทุรนุโพธา (บรรลุรู้ตามได้ยาก) สันตา (สงบระงับอย่างสงบพิเศษ แม้จะวุ่นอยู่) . ปณีตา (สุขุมประณีตไปตามลำดับ ไม่ข้ามขั้น) อตักกาวจรา (คาดคะเนด้นเดามิได้) นิปุณา (ละเอียดลึกถึงขั้นนิพพาน) ปัณฑิตเวทนียา (รู้แจ้งได้เฉพาะผู้เป็นบัณฑิต บรรลุแท้จริงเท่านั้น) (พตปฎ. เล่ม 9 ข้อ 34) คุณต้องอ่านสภาพ กามทีนวะคือเห็นกามเป็นโทษไม่ใช่เห็นกามเป็นคุณ เป็นกามคุณ 5 ก็ต้องพิจารณามันมีโทษ หากรังแต่จะเอร็ดอร่อยเสพติด