200316-104 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ004.txt
เนื้อหาในไฟล์
ขณะนี้เวลาก่อนฉันของเช้าวันที่ 16 มีนาคมพุทธศักราช 2520 ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้รับพวกเราเพชรเวชปัจจัยที่พุทธสถานชั้นพญาโศกพูดที่จะทำอะไรให้มันเกิดประโยชน์สำหรับประโยชน์ตนด้วยของตนที่เราเองเราจะทำไปแล้วไม่ว่าเรื่องของตนที่เราจะทำให้แล้วในฐานะที่เราเป็นคนจะประมาทต้องพยายามใส่ซองแล้วก็อย่ามีอภิชานอกจากไม่ประมาทแล้วคือเราเป็นผู้ที่จะต้องพยายามพากเพียรให้มีบทปฏิบัติ ปฏิปทาทุกเวลาไม่ห่างใจไม่เผลอใจเราจะไม่ห่างใจไม่เผลอใจผู้ใดที่ยังปฏิบัติที่ฉันเป็นต้นมีศีลอะไรก็ให้รำลึกสังวรในศีลสำรวมอินทรีย์เป็นบทปฏิบัติไปเรื่อยๆมีตลอดและก็ให้รับรู้อ่านดูตนด้วยไปทั้งชีวิตเข้าใจความหมายของหัวข้อต่างๆเหล่านั้นให้ชัดไม่ว่าจะเป็นสังวรศีลสำรวมอินทรีย์คืออะไรแล้วเราได้ปฏิบัติมีปฏิปทาอันตรงกับหลักเกณฑ์อันนั้นแล้วเราปฏิบัติมีผลเกี่ยวเนื่องกันได้รับรู้ได้รับการเข้าใจมีความ เป็นหลักฐานมีสภาวะธรรมที่มันยืนยันกับอาการของจิตอาการของที่เราเรียกด้วยหัวข้อศีลข้อนี้เราไม่ไม่เป็นอย่างนี้ไม่ให้ละเมิดอย่างนี้แล้วเราก็ระวังได้ระวังแล้วก็อาจจะฝืนหรือไม่ฝืนหรือเกิดคิดว่ามันสบายมันก็ง่ายมันก็ไม่เห็นลำบากแล้วแต่เราก็จะได้อ่านสิ่งของเราถ้าศีลใดข้อใดหลักเกณฑ์ใดเราอยู่ได้โดยไม่ลำบากอะไรเรามีสติสัมปชัญญะรู้และสัมผัสกับเรื่องนั้นเรื่องนี้เราก็ไม่เกิดอาการอารมณ์อะไรที่มันขัดกับศีลอยู่ได้โดยง่ายโดยสบายเป็นปกติแสดงว่าเราเองเราได้ผลสูงขึ้นเรื่อยๆเพราะถ้าผู้ใดจับทั้งภายนอกภายใน แล้วก็รู้จักหลักเกณฑ์สูงขึ้นสุดท้ายสีมันก็ไม่มีอะไรมากเป็นแต่เพียงรู้กับจิตเป็นอานาปานสติตลอดเวลาที่เรายังไม่ตายเรามีสติแล้วเราก็ปฏิบัติปรับเปลี่ยนจิตเรียนจิตไปเรื่อยๆเลยปรับเปลี่ยนไปเสมอๆเป็นอุปการะอย่างยิ่งและเราก็จะเดินทางไหลเวียนไปทางที่ยังเหลืออยู่เสีย
อ่านต่อ
กับบุคคลก็จะมีบทอย่างนี้มีความจริงนี้ตรวจสอบไล่เรียงไปเรื่อยๆวันเวลาเราได้ผลอยู่แม้มากบ้างน้อยบ้างเราก็ได้ผลจริงเราไม่ขาดทุนแต่ละวันแต่ละวันเราไม่ขาดทุนเราก็หลายเอเอ็มเคถ้าเรามีความพากเพียรมากแล้วก็ยิ่งได้กำไรมากแล้วก็เอียงเทไปมากไกลเป้าหมายใกล้นิพพานเข้าไปได้มากยิ่ง ที่เป็นผลในการจัดทำและเตือนอีกว่าอย่ามีอภิชาทุกอย่างต้องเป็นไปตามเหตุปัจจัยเมื่อเราปฏิบัติได้รับรสที่มีจริงเป็นจริงของเราได้ไปเรื่อยๆมันก็ได้ไปตามที่เราได้ถ้าเราพากเพียรมากน่าจะมากมันก็มากเองไม่ใช่อยากให้มันได้อยากให้มันถึงอยากให้มันเร็วบางทีอินทรีย์พระเราไม่กล้าเราพยายามลดพยายามละเราก็ได้แต่เพียงเท่านั้นเท่านั้นสู้ฟื้นมันก็ไม่ได้แต่ใจเราก็ยังอยากให้มันได้มันก็ยิ่งขัดแย้งมันก็ยิ่งทุกข์หนักก็จะต้องขัดใจวางและรู้ความจริงว่าเราเองก็เท่านี้เรามีอินทรีย์มีพละเท่านี้อย่างนี้แต่เราก็ฝากเตือนให้มันได้อยู่ทุกวินาทีทุกนาทีทุกชั่วโมง ทุกวันเป็นไปได้ดีผู้นั้นก็อยู่ในฐานะที่เดินทางเป็นแบบสุขาปฏิปทาขิปปาภิญญาหมายความว่ามีปฏิปทามีบทปฏิบัติที่เป็นไปด้วยอย่างดีสุขและจะเร็วที่สุด