200318-106 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ004.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันนี้เป็นวันที่ 18 มีนาคมพุทธศักราช 2520 ไปรษณีย์ไปพ่อท่านพระพุทธที่รักด้วยนะโมพวกเราปัจจะเวกปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกการศึกษาชีวิตของมนุษย์ในการศึกษาอย่างถูกต้องคุ้มความเกิดมาเป็นมนุษย์แล้วเราก็ปรับปรุงชีวิตหรือปรับปรุงความเป็นมนุษย์ให้สมชื่อมนุษย์แต่ละคนใจประเสริฐเป็นผู้มีใจสูงเป็นผู้ที่เป็นประโยชน์ต่อโลกแท้จริงไม่ใช่เป็นสิ่งเผาผลาญและเป็นสิ่งทำลายล้างมนุษย์ชาติหรือแม้แต่สิ่งที่อยู่ในโลกเพราะกลุ่มใดที่จะศึกษาไปศึกษานอกชีวิตเพื่อศึกษา ตัวนอกต้นแม้จะศึกษาในการสร้างทางก่อก็ยังจะชื่อว่าผู้นั้นเกิดมาทำตนให้สมความเป็นมนุษย์สุดยอดไม่ได้เพราะว่าการสร้างถ้าสร้างเกินเขาเรียกว่าเฟอร์ถ้าเผาผลาญลูกก็ต้องรู้แต่เสร็จแล้วมันก็ไม่รู้การสร้างเกินและเกินนี่แหละเป็นเรื่องทำลายโลกทุกอย่างเร็วทุกวันนี้ทำสิ่งที่มากเกินไปจนกระทั่งไม่รู้ตัวว่าเราเผาผลาญเพราะสิ่งที่มากเกินไปเมื่อมันมากเกินไปมันอยู่ทนไม่ได้มันก็ต้องมีคนขับกันเองให้ทำลายล้างกันอีกต่อหนึ่งตีซ้อนกลับมาทำลายมันปรับวนเป็นงูกินหางอยู่อย่างนี้เสมอ เราเข้าใจคร่าวๆอย่างนี้แล้วและเราก็ไม่ได้ไปหลงระเริงกับโลกในการสร้างโลกสร้างอะไรก็ได้ที่เฟิร์สต่อไปแล้วเราหันหน้ากลับเข้ามาศึกษาชีวิตแล้วก็ทำตนให้เป็นผู้มีมนุษย์โสหรือมีใจสูงสูงเพราะเรามีปัญญารู้ว่าชีวิตมันไม่ใหญ่มันไม่โตชีวิตมันไม่ต้องฟุ่มเฟือยชีวิตมันไม่ต้องเดือดร้อนอะไรหนักหนามากมายนักโดยเฉพาะมันตั้งอยู่ได้ง่ายมากและเราก็ไม่หลงในโลกที่มันหลอกมาสร้างต่างๆสังขารขึ้นมาปรุงแต่งขึ้นมาหลอกล่อเป็นรูปโลกต่ำๆโรคจากยาโลกที่ไม่น่าไปวนเวียนกับมันไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับการจะวุ่นวายกับมันจนกระทั่งแม้แต่โลกที่อยู่ติดกับตัวเรา เรามีทวารเรามีสิทธิ์ที่จะต้องเกี่ยวข้องมีลาภผลดียศก็ดีสรรเสริญก็ดีหรือความสุขที่เราห
อ่านต่อ
ลงว่าเป็นสิ่งหนึ่งที่ครองจิตใจและเราก็ไปหลงสิทธิ์มันเราก็ไม่รู้เท่าทันละนายพลหรือไม่ให้มันเป็นทาสมันอยู่เหนือมันได้แม้ขณะนั้นยังมีโลกละเอียดที่เรามาศึกษาแล้วเราก็มาพยายามทำให้มันเป็นมนุษย์สูงสุดจนกระทั่งกำลังไล่เรียงกันอยู่ทุกวันนี้แล้วเราก็เน้นอันนี้เป็นจุดใหญ่กับกายะต่างๆก็อ่อนบางลงมาหรืออัตราสิ้นเปลืองน้อยอัตราที่ยังเป็นตัวอัตราที่ยังละเอียดซับซ้อนอยู่เนี่ยเราศึกษาได้ถ้าผู้ใดเบาคลายได้แล้ว จะได้กินแล้วก็จะเห็นผลเห็นจริงๆไม่ใช่ภาษาบอกไม่ใช่ชี้ไม่ใช่กล่าวโฆษณาเกิดแต่ปากแต่คุณต้องสัมผัสจริงคุณต้องรู้จริงว่าคุณปลดปล่อยคุณเบาคุณว่างคุณง่ายคุณเห็นได้ว่าชีวิตไม่จำเป็นและเราก็จะมีประโยชน์ได้โดยไม่ต้องมีสิ่งที่เขามีนั้นคุณมีประโยชน์แก่มนุษย์โลกได้มีทางที่จะทำประโยชน์มีทางที่จะเจริญมีทางที่จะให้เขาเคารพนับถือบูชาได้จริงๆโดยไม่ต้องอลังการประเทศลาวอลังการประดับอลังการประดิษฐ์สรรเสริญหรืออลังการไปด้วยโลกียสุขหรือกามสุขอะไรคุณไม่ต้องมีสิ่งเหล่านั้นเป็นเครื่องอลังการของคุณเลยเขาก็เคารพคุณได้แล้วคุณเป็นคนสูงได้คุณเป็นคนมีประโยชน์ได้คุณต้องเห็นจริงว่าคุณบอกว่าง่ายสุด แม้คุณจะทำงานคุณก็รู้ว่าในสักแต่ว่างานมันเหน็ดเหนื่อยหนักหนามันยากลำบากก็รู้ด้วยความจริงเพราะมันเป็นงานยากเป็นงานที่จะทำลายความยึดถือของคนยากมากทวนกระแสของโลกแต่เราก็ยินดีเราก็รู้ว่าเป็นงานที่ประเสริฐคนจะทำได้ต้องเป็นจริงมีจริงซึ่งคนเป็นจริงมีจริงก็ไม่ใช่มีได้ง่ายมีได้ยากสิ่งเหล่านี้เป็นคำพูดให้คุณตรวจสอบตัวเองว่าเป็นสัจธรรมหรือเปล่าเป็นความจริงหรือเปล่าหรือคุณฟังจากภาษาภาษาหรูๆภาษาสวยๆหรือว่ามีสัจธรรมที่คุณได้บ้างแล้วและก็นับวันที่จะโตใหญ่ชัดขึ้นเป็นรูปร่างที่คุณจะยืนยันได้ถ้าเป็นจริงนี่คือสัจธรรมและคุณก็ต้องขอให้ดำรงสัจธรรมนี้และก็พัฒนาสัจธรรมนี้ให้แนบ นิรันดรแก่นโลกเขาต่อไปเธอ