การลึกชาติแบบสภาวธรรม.docx

การลึกชาติแบบสภาวธรรม _พ่อครูว่า... เรื่องระลึกชาติ...อาตมาบอกว่า อาตมานี่ระลึกชาติ ระลึกชาติอย่างอนุสาสนีปาฏิหาริย์ ระลึกชาติตามคำสอนพระพุทธเจ้า ไม่ได้ระลึกชาติเป็นตัวตนบุคคลเราเขา ไอ้นั่นพระพุทธเจ้าบอกว่า ไม่น่าสนใจ น่าเบื่อหน่ายน่าเกลียดน่าชังน่าระอา มันไม่ได้เรื่องหรอกมันเสียเวลาเพราะมันก็เป็นจริงของมันอยู่อย่างนั้น จริงตามสมมุติ มันก็หมุนเวียนตามสมมุติเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปของมันไป มาสนใจอันนี้น่าจะจบบริบูรณ์ อันโน้นมุ่งไปอย่างไรก็ไม่จบ เสียเวลา เพราะฉะนั้นอย่าไปสนใจกับเรื่องที่ทำให้เสียเวลามากนัก ทีนี้ พระพุทธเจ้าท่านพยายามเลย ชี้ความละเอียดลออลงไป แต่ก็น่าเห็นใจ คนไม่มีปัญญาปฏิภาณละเอียดลออสุขุมปราณีตพอก็จะสับสน มันก็วนไปวนมา วนมาวนไปเป็นพวกวิตักกจริต เป็นพวกที่ศรัทธาแท้ก็ไม่ทำให้ศรัทธาแม่นตรงไป ก็ไปจับจด ไม่ได้แน่นอน เพราะว่าทำศรัทธาไม่บริบูรณ์ มันก็ไม่แน่ ก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาก็เลยเสียเวลา ถ้าศรัทธาจริงแล้วแม่นเลยเอาตามที่ตัวเองต้องการนี่แหละ ตามที่ตัวเองเข้าใจนี่แหละ ทำให้จริงเลย มันก็จะรู้จบเหมือนกันว่ามันไม่ใช่ หรือ มัน บรรลุจริงๆแล้ว มันก็จะถึงที่จบของความจริง ที่ไม่จริงก็จริงที่ไม่จริง ที่จริงก็จะเจอความจริงที่จริงมันจะเจออย่างงั้น อาตมาไม่ได้ไประลึกอย่างที่ เป็นตัวตนบุคคลเราเขา ระลึกแต่ธรรมะพระพุทธเจ้าแล้วก็เอาธรรมะที่พระพุทธเจ้าสอนนี่แหละ มาเป็นสารัตถะ ที่อาตมาใช้คำว่าอาตมาเป็นสารีบุตรเป็นลูกของสารัตถะ ไม่ใช่เป็นรูปของบุคคลตัวตนใครๆเขานั้นไม่ใช่ เป็นลูกของธรรมะโลกุตระแท้ๆ สารัตถะแท้คือโลกุตระ เพราะฉะนั้นจึงสาธยายโลกุตระตลอดมา 52 พรรษาแล้ว อีกประเด็นหนึ่งบอกว่าความสุขจะเอาอะไรไปพิจารณา เข้าใจทุกข์มันก็จะรู้ในความสุข ว่ามันเป็น สุข อัลลิกะ มันสุขเก๊ สุขไม่