เศรษฐศาสตร์แบบชาวอโศกไม่กลัวชาวโลกที่ขายของแพง.docx

รติ ของตัวเอง รักตำแหน่งหน้าที่ของตัวเอง คนนั้นเขาไม่รู้ เจ้าหน้าที่หรือนักการเมืองเขาไม่รู้ แม้แต่ข้าราชการก็ตาม เขาไม่รู้ มีแต่ ประชาชน 100% ไม่ได้มีตำแหน่งหน้าที่อะไร จะรักตัวเองก็ไม่ได้ประหลาดอะไร เพราะไม่ได้มีสัญญาว่าจะรับใช้ประชาชน จะเป็นผู้แทนประชาชนจะมาทำงานเพื่อประชาชน เขาก็เลี้ยงชีพของเขาไป ก็ไม่ได้ไปสัญญา คนก็ไม่ได้บอกว่า คนนี้จะรับใช้ประชาชน เขาก็หากินอย่างยากลำบาก เพราะคนก็เอาไปกองไว้กับตัวเอง มากมายเป็นหมื่นล้านแสนล้านเสร็จแล้วก็เอามีธนบัตรเยอะไปใช้ จะซื้อจะกินอะไรก็เอาไปใช้ แล้วคนจะตายอีกมากมายก็ไม่นึกถึง การแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจด้วยการทำให้คนมารวย หรือคิดว่าจะต้องหาเงินให้รวยไม่สำเร็จ แก้ปัญาหา เศรษฐกิจด้วยการตื้นตื้นแบบโลกียะ ที่จะทำให้คนรวยขึ้นมา นักเศรษฐศาสตร์ นักปรัชญา นักอะไรก็แล้วแต่ ยังเข้าใจไม่ได้ทั้งนั้น ว่า นัยยะสำคัญ ประเด็นที่ว่าจะแก้ปัญหาเศรษฐกิจก็คือ จะต้องทำให้คนรวยขึ้นมาในสังคม ไม่มีทางทำสำเร็จเด็ดขาด อีกเมื่อไหร่คุณจะหลงตัวเองว่าคุณแก้ปัญหาเศรษฐกิจที่สำเร็จอย่างไร เหมือนกับประเทศจีนขณะนี้ เหมือนกับว่าเขาแก้ปัญหาเศรษฐกิจสำเร็จ อาตมายังไม่เก่งยังไม่สามารถมองรายละเอียดของประเทศจีนขณะนี้ที่เขาสงบบ้างแล้ว คนเขาเยอะเป็นพันกว่าล้านเขาทำให้สงบได้ จะเป็นเพราะเหตุปัจจัยอะไรบ้าง ละเอียดลออ จะเพราะคนของเขาสร้างพืชพันธุ์ธัญญาหารกินเพียงพอ หรือว่า เพราะสร้างเทคโนโลยีของใช้อะไรต่างๆ มันขายดีพอ แล้วได้เงินทองไปเฉลี่ยกัน แต่ที่จริงก็คือ สีจิ้นผิงนี่เก่ง เขาไม่โลภ เขาไม่กอบโกย เขาไม่โกงมาเพื่อตัวเองมาก และที่สำคัญก็คือสีจิ้นผิงเป็นคอมมิวนิสต์ที่ทำให้คณะบริหารของเขานี้ ทำเหมือนหัวหน้า คือสีจิ้นผิงทำ เพราะฉะนั้นคณะบริหารของจีนจึงได้รับการยอมรับจากประชาชนในประเทศ ศรัทธาและก็มองว่า คณะบริหารเขาไม่กอบโกย เขาไม่โกงกิน ก็ไม่โลภมากมาย แล้วเขาก็สอนให้ทำมาหากินให้ขยันๆ มีเศรษฐศาสตร์คือ ขายของให้ถูก จีนนี่ เขาชนะตรงนี้ เหมือนเราทำ (พ่อครูไอตัดออกด้วย) สมณะฟ้าไท... จะเห็นว่าของประเทศจีนมาขายในประเทศไทยราคาถูกและทำได้ไม่ดี แต่ทุกวันนี้ทำได้ดีขึ้น ทุกวันนี้ของรอบตัวเราแทบไม่มีสิ่งไหนที่ไม่ใช่มาจากจีน ของใช้ต่างๆนานามาจากจีนหมด แม้แต่อาหารบางอย่าง ของจีน เข้ามาในประเทศไทย ขายไปทั่วโลก พ่อครูว่า...สรุปแล้วที่บอกว่าประเทศไทยมีผู้นำที่จะรักประชาชนตอนหมดอำนาจ ง่ายๆ ผู้ที่บริหารประเทศหลงอำนาจและเบ่งอำนาจอย่างที่คุณว่า ผู้บริหารพอได้ตำแหน่งจะรักประเทศตอนหมดอำนาจ เขาไม่ได้รักประชาชนตอนมีอำนาจ เขาก็รู้ว่า การช่วยประชาชน การรักประชาชน มันดีมันจริง แต่เมื่อเป็นคนได้อำนาจมีอำนาจหน้าที่ตำแหน่งบริหาร ก็กลายเป็นคนที่ไม่รักประชาชนจริง ก็เป็นเพราะเขายังโง่ ยังไม่รู้ สรุปง่ายๆ เขายังไม่มีปัญญาพอว่า ถ้าจริงมันมี one way มันมีความจริงอันเดียว มันไม่กลับไปกลับมาหรอก แต่นี่ บอกว่ารักประชาชน อยากได้อำนาจ แต่เมื่อได้อำนาจแล้วไม่ได้รักประชาชนจริง เป็นนักมายากลหลอกคน กลับไปกลับมา โดยไม่รู้ตัวเองว่าหลอกล่อกับหลอกตัวเอง กิเลสมันล่ออำนาจลาภยศสรรเสริญสักการะต่างๆ มันทำให้คนเลว มันทำให้คนหลง มันทำให้คนกลับกลอก ตลบตะแลงเป็นนักมายากล 650622 ประสบการณ์พ่อครูในอิทธิปาฏิหาริย์และการออกป่า พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ