210819-262 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ016.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันเสาร์ที่ 19 สิงหาคมพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพลับแนะนำพิจารณาปฏิเวชปัจจัยณพุทธสถานสันติอโศกมนุษย์มนุษย์มีความรู้ผู้รู้ตามลูกโลกที่เขาพากันมาเป็นธรรมดาธรรมดาจนสรรเสริญจนสุดซึ่งเป็นโลกที่อยู่ต่างๆก็จะเป็นผู้ทิ้งระเบิดสิ่งเหล่านั้นจะทำให้ตัวเองเพิ่มมากจะแสวงหาประกอบโดยจะพยายามสะ เป็นธรรมดาทุกคนไม่ได้มีจิตใจที่จะคิดรังเกียจและพัฒนายิ่งไม่ได้ศึกษาธรรมะเลยก็จะเป็นพฤติกรรมหมกมุ่นสยบเมามัวจะสะสมแล้วก็คือสิ่งเหล่านั้นแหละไม่ว่าจะเป็นเสียงสัมผัสไม่ว่าจะเป็นลาภยศสรรเสริญสุขครับผมจนอยู่ตลอดเวลาแต่คุณจะอยู่จะหลับจะนอนจะเป็นอยู่อะไรก็จะเป็นตามที่เราหลงไปตามโลกศรัทธาเป็นเข้ามาโฆษณาประชาสัมพันธ์เข้ามาพยายามยืนยันหาของทุกแสวงหาของผสมทำอย่างนี้มาแปลกใหม่ยังไงก็ ตามกันไปหมดยังมีคนหลงไปมากด้วยเราก็อยู่กับน้องเดินไปตามเขาด้วยง่ายดายเสมอแล้วก็ไม่ได้เชิญรถของเก่าๆที่เราเคยติดเชื้อเราเคยหลงไม่ได้เคยลดยาลงไม่เคยเบาบางลงมีแต่พ่อเพิ่มใหม่เข้ามากๆๆๆตลอดเวลาจึงเป็นคนที่หนักหนาเป็นคนที่เลือดจะเป็นคนที่เดือดร้อนเป็นคนที่ไม่รู้ตัวเองว่าตัวเองมีภาระแต่ไว้เท่าไหร่เท่าไหร่เป็นเรื่องที่ผิดปกติ ถ้าไม่เติมเงินศาสนาหรือไม่หมุนเวียนธรรมะที่แท้แล้วก็หักปลดปล่อยออกบ้างเบื่อหน่ายละลายจางเห็นแต่จะทำจริงๆว่าสิ่งเหล่านี้ควรเลิกกับมันได้เป็นลำดับๆๆเราจะไม่เบาเราจะไม่ลดลงและจะไม่น้อยเลยภาระเราจะไม่ได้เบาเบาของพระพุทธเจ้าจึงแล้วก็พยายามเรียนรู้อะไรที่คนละคนเลิกควรเลิกแล้วก็เลยทำการโหลดทั้งปัญญาที่จะฝึกฝนอดทนกับปล่อยลงไปไม่ได้จนกระทั่งได้จริงเราจะเห็นผลเราจะรู้ว่าตัวเราเบาลงเราได้รู้สาระที่แท้จริงเรานั้นเป็นของเธอ อยู่ตลอดเวลาเราทิ้งอะไรได้เรารู้ผลของเราว่าเราไม่มีความจำเป็นและเราก็สบายเบาโลกเขาก็ยังหมุนมัวเมาหมกมุ่นสยบเป็นภ
อ่านต่อ
าพสิ่งเหล่านั้นอยู่ก็ไม่เห็นถ้าไม่สนใจเพราะฉะนั้นการกินก็ตามการอยู่ก็ตามการใช้สอยก็ตามการแสวงหาสิ่งต่างๆก็ตามเขาก็ยังจะเป็นผู้พิจารณา แนวทางในสิ่งที่เป็นตัวอย่างแต่อยากหย่าหรือแต่อันใดที่มันได้จาก 245 จริงๆอะไรก็ตามเรามีมักมีผลเรามีการและหลุดบ่อยได้เป็นตัวอย่างเราก็จะมีปัญญารู้ว่าอะไรที่ติดยึดอยู่เป็นลำดับสูงขึ้นสูงขึ้นและเราก็จะปลดปล่อยออกไปอีกจึงจะเป็นคนที่เมาภาระเป็นคนที่อิสระเสรีเป็นคนที่ไม่ต้องยากต้องเย็นจะรู้สาระสำคัญ แม้แต่สิ่งที่มีประจำเป็นการกินการอยู่การหลับการนอนเราก็จะรู้ว่าเราง่ายขึ้นสบายขึ้นคล่องแคล่วขึ้นมีเวลามากขึ้นมีทุนร้อนมากขึ้นเรี่ยวแรงไม่สูญเปล่าไม่ว่าจะเป็นแรงกายแรงปัญญาที่เราเคยไปสูญเสียเปล่าแล้วก็เอากลับคืนมาได้แล้วก็จะเป็นประโยชน์ที่เรียกว่าเป็นคนที่ไม่เป็นไรไม่เสียในสิ่งที่ไม่น่าเสียไม่โง่ให้เขาไปหลอกลวงให้เผาผลาญไม่เปลืองเปล่าเห็นมันอยู่แต่คำว่าเราถูกต้องไปปรับตัวได้รู้ตัวว่าถูกต้องแล้วก็พยายามปรับปรุงไม่ไปลงรถส่งไม่ไปหลงสิ่งที่โลกนั้นเราจึงจะเป็นผู้ที่ได้กำไรแค่เป็นผู้ที่เป็นภูมิแพ้ร่างกาย โฆษณาอะไรก็ตามทุกเวลาที่เรากินเราอยู่เราหลับแล้วนอนพิจารณาสิ่งที่เราสัมผัสอยู่และการได้ลาภมาเป็นสุขในการได้ยศมาเป็นสุขได้สรรเสริญมาเป็นสุขเราจะต้องพยายามรู้เท่าทันแล้วก็ปฏิบัติในขณะที่รู้แล้วว่าอย่าไปหลงเป็นสุขไม่ใช่อาญาจะฝากพูดนักเรียนจิตที่มันมีอารมณ์ชอบอารมณ์จิตอารมณ์หลงให้กับกลายมาเป็นลบอารมณ์ที่ต้องการลดอารมณ์ที่เป็นสุขลดอารมณ์ที่มันยังไปจิตใจชื่นใจอย่างนั้นให้มันได้จริงๆเราจึงจะเป็นผู้ที่ได้ปฏิบัติธรรมเข้าถึงปรมัตถ์ก็ถึงที่เกิดขึ้นและมันก็จะเข้าไปศูนย์ผ่านเองมีกฎก็ตามมีระเบียบก็ตามที่เราเรียกว่าศีลธรรมในเราไปประพฤติปฏิบัติกรรมฐานก็ได้ เพื่อที่จะทำให้ตัวเองไม่ผิดในเรื่องกินเรื่องอยู่เรื่องหลับเรื่องนอนหรือเรื่องสิ่งมีชีวิตบทบาททำงานทำการสัมผัสสำคัญอยู่แต่ชาวโลกเขาทุกๆประการเราจะรู้ค่าของความเป็นจริงของมนุษย์ท่านจะมีค่าอยู่ที่การงานและการทำการงานที่ดีงานทุจริตและศาสนาไม่เป็นประโยชน์กับผู้อื่นในหัวไม่เห็นไม่ขี้เหนียวสร้างสรรค์เป็นผู้ที่เป็นประโยชน์เป็นผู้ที่ไม่เอาเปรียบผู้ที่เสียสละแต่จะทำเหล่านี้มันจะเกิดผลเกิดจริงเกิดเข้าใจและปัญญาญาณลึกซึ้งเข้าไปอีกว่าคนถ้าเกิดว่าเป็นอย่างนี้มันเป็นอย่างนี้ก็เป็นผู้ประเสริฐก็ไม่ได้ในการทวงก็ไม่ได้ตัวเองก็เบาสบายง่ายไม่ต้องเป็นห่วงหาอาวรณ์อะไรกิเลสอะไรก็ลดลงยิ่งลดได้มาก ไม่ต้องไปลำบากลำบนอะไรไม่ต้องไปช่วยได้หลงที่เขาหลอกอะไรที่เป็นมายาในโลกเป็นสังขารและโลกมากมายเราก็กลับไปได้ก็ยิ่งจะง่ายขึ้นง่ายจริงๆเป็นพระอริยะสูงขึ้นความหยาบขาดตอนหายไปเราไม่ใฝ่ฝันความอยากแต่เราไม่ยุ่งเรื่องที่มันรู้ได้ง่ายๆหรอกอยู่ข้างนอกข้างนอกเมื่อวานตาหูจมูกลิ้นกายเป็นรูปนกสีแดงก็ตัดเป็นรากถึงจะเป็นก้อนเป็นแท่งอะไรเราก็รู้ว่ากลับไปว่ามันจะใช้ก่อนสังเคราะห์หรือว่าเราไม่ใช้มันก็เลยก็ได้ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวก็เลยก็ได้เราก็จะเข้าใจแล้วเราจะไม่รู้จะหาคนอื่นแม้เขาจะมากมีเวลาเดิน เอร็ดอร่อยด้วยเสียงมีกลิ่นด้วยสัมผัสอะไรที่โลกเขาตีราคาแล้วก็จะรู้เท่าทันพื้นโลกหลงอยู่โลกตีราคากันอยู่นั้นนี่คือโลกุตระไม่เกินสิ่งที่จะต้องรู้ต้องสัมผัสแพ้แล้วก็ต้องถอดถอนตนออกมามันจึงจะกลายมาเป็นคนความรู้สึกหนึ่งเป็นอธิปัญญาหรือเป็นปัญญาใหม่เป็นปัญญาที่กลับกันแต่ก่อนที่เคยเราเคยเป็นมาแล้วก็พ่อแม่ปู่ย่าตายายหรือว่าใครเป็นใครส่วนใหญ่ก็เป็นมามากมายแต่เราจะกลับเราก็จะปลดปล่อยเราจะวางได้เฉยๆได้อย่างแท้จริงแล้วก็ขอให้ถูกกันแต่เราจะได้รู้ว่าเราเองเมาสบายง่ายคนภาระและขึ้นอยู่กับโลกเขาก็ไม่ต้องไปกลายเป็นคนพลังงานใหม่ โดยเฉพาะจิตใจมันจะไม่เสื่อมโทรมก่อนถ้าเกิดปฏิบัติถูกแล้วเราก็จะเป็นประโยชน์เอาจิตใจนี้เอาแรงพลังงานที่อยู่ในตัวนี้ไปผลิตให้แก่คนอื่นตามความสามารถตามความถนัดของเราเองโลกจึงจะได้จากเราตัวเราเองก็ไม่มีปัญหาอะไรจึงอยู่หลับนอนอะไรก็ง่ายส่วนน้อยเป็นผู้ประหยัดแท้แล้วเราจะเห็นผลความจริงที่เราได้รู้ความจริงแล้วในปัจจุบันของจริงจนเราเป็นผู้ที่เบาสบายจริงสมกับที่ทำมาอธิบายของพระพุทธเจ้าหัวข้ออยากจะเอาของละเอียดมาอธิบายก็เข้าใจที่ขอให้ทุกคนใช้กรรมฐานจึงอยู่หลับนอนนี้ให้เข้าใจแล้วก็ชุดปฏิบัติตลอดเวลาที่เรามีชีวิตอยู่ทั้งปีซึ่งอยู่ทั้งหลับทั้ง รายการเป็นอยู่นั่นน่ะหมายความว่าเราอยู่อย่างชีวิตที่มีอยู่ตลอดเวลาจะทำการทำงานจะเดินขึ้นไปไหนมาไหนจะมีชีวิตอยู่อย่างไรก็ตามเราจะต้องพิจารณาอะไรจะต้องพยายามลดละปล่อยไลน์ออกรู้เท่าทันมาอย่ารู้เท่าทันโลกที่มันหนักหน่วงมันหลอกคนหล่อเราและกดเครื่องได้เราจึงจะไปถึงที่สุดจะไปถึงการไม่ติดยึดอะไรแม้ในโลกแต่ก็ไม่ใช่ไม่รู้โลกจะไม่ติดแนะนำมาทำแต่ไม่ติดนามธรรมสามารถปลดปล่อยออกได้ทุกส่วนจัดและเป็นผู้ที่จะมีค่าเพราะเราหมดสิ้นเดือนเราหมดการหวงแหนจะหมดความถึง 7 ตนกระทํา ที่ศาสนาสอนให้คนเป็นอย่างนี้สิขอให้ทุกคนอย่าปล่อยปละละเลยคำพูดให้ดูเหมือนง่ายๆแต่เวลาไปกระทำจริงๆพิจารณาจริงๆในยามที่จะประติบัติให้ลดให้ตรงให้คลายให้เลิกชอบเลิกคิดลงมาบางอย่างมันก็ไม่ใช่ของง่ายต้องใช้เวลาก็จะต้องรู้ว่าอันนี้ก็ต้องใช้เวลาและต้องทำไปว่ามันดีขึ้นดีขึ้นมันลดละได้มากขึ้นมากขึ้นสุดท้ายก็จะบริบูรณ์บริบูรณ์ได้เราจะรู้จักสมมุติเราจะรู้จักนิโรธความดับความขาดสิ้นความไม่เกิดอีกของอารมณ์จิตที่มันยังเป็นหลงแต่หลงผิดเราจะจับตัวเกิดเราจะรู้ตัวตายเราจะมีศัตรูอุปการะอย่างชัดแจ้งเราจะรู้แม้แต่อารมณ์ ดูใสอย่างละเอียดมันเกิดมันตายเป็นที่สุดมันจะอ่านผิดอ่านรูปโครงสร้างของการปฏิบัติผิดแล้วเราก็จะดำเนินจากที่เราได้นั้นสูงขึ้นสูงขึ้นระยะวิ่งปฏิบัติได้เรายิ่งรู้ความเป็นความพ้นทุกข์หรือว่าความสุขอย่างถูกกันโรคอุจจาระไม่เป็นสุขแบบโลกิยะเรายิ่งจะรู้เราก็ยิ่งจะแน่ใจมั่นใจและเราก็จะทำประโยชน์ให้แก่ตนเพราะฉะนั้นเราก็จะทำเพื่อคนอื่นอีกด้วยจะเป็นกุศลทรัพย์ตอนสร้างกลุ่มมนุษย์ให้เป็นผู้ที่ได้รับประโยชน์สูงสุดดังนี้มีความพิเศษดังนี้การปฏิบัติธรรมแบบปฏิสัมพันธ์จึงเดินนั่งนอนทำการทำงานอยู่ตลอดไม่ว่าเวลาหลับไม่ว่าเวลา โดยเฉพาะเวลาตื่นนี่แหละจะเป็นเวลาที่เราได้ปฏิบัติธรรมมากที่สุดในทุกคนเข้าใจทำความเข้าใจดีและปฏิบัติให้ถูกตรงผลนั้นก็เป็นอันหวังได้แม้แต่นิพพานเป็นที่สุดด้วยความเป็นพระอรหันต์