210717-256 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ015.txt

สิ่งที่มันละเอียดละออแล้วอโศกมันไม่มีโศกแล้วล่ะแต่มันมีอะไรมันก็ต้องมีอะไรอันหนึ่งวีระชาติมันหมายถึงสิ่งที่ไม่มีแล้วและช้าไม่มีเศษแห่งความยึดกับความใคร่ความอยากความผิดอย่างละเอียดละครขนาดไหนก็ได้รับทรัพย์ไม่มีแต่ก็มันก็อาจจะเป็นว่ามันจะมีหลงเหลืออะไรได้อีกเหมือนกันเพราะฉะนั้นสิ่งที่ไม่มีนี่แหละเกิดความไม่มีให้แม่นยำ ความไม่มีให้แน่แท้ไม่มีโศกไม่มีไม่มีโสกะก็คือสายในด้านที่เรียกว่ามาทางสายโทรศัพท์ราชชะเข้าไปในสายของราคะแต่ไม่ใช่ราคะหรอกคันนี้มันเอียดละออสูงสุดไม่มีอะไรจะเรียกกันอีกแล้วเป็นระดับปลายเมื่อเราก็ตรวจตรวจแล้วตรวจอีกตรวจแน่ใจแล้วไม่แน่ใจจะให้ตรวจจักรยานถ้าผู้ใดไม่รู้จักจักรยานไม่มีญาณปัญญารู้จักตัวสิ้นแล้วจบแล้วแล้วรู้แล้วไม่รู้จักแล้วมันก็ไม่จบอีกเหมือนกันเพราะเราก็ต้องรู้แล้วให้รู้แล้วจบไม่รู้จบแน่ใจมั่นใจอย่างเด็ดเดี่ยวที่สุดจึงเป็นที่สุดที่เป็นเรื่องของความไม่ประมาทเป็นที่สุด ความละเอียดสุขุมประณีตความแน่ใจไม่เผลอไผไม้สักแต่เอารีบด่วนจะต้องทดสอบและทดสอบอีกตรวจแล้วตรวจอีกแล้วก็มั่นใจได้อย่างบริบูรณ์สูงสุดอย่างแท้จริงได้จริงอันนี้ก็ขอเตือนไว้ขอพยายามให้ทุกคนอย่าประมาทอย่าปล่อยปละละเลยฝ่ายเหลือเชื้อเอาไว้เชื้อโรคเชื้อน้อยอะไรก็สั่งสมชื่อเล็กชื่อน้อยอะไรก็ขอตัวก่อนจนได้ร้อยก็ขอให้ตรวจตรากันดีๆวิ่งความอยากตั้งแต่ฐานหยาบตั้งแต่เรื่องหยาบใหญ่เราก็จะต้องรู้ทั้งความหยาบและเรื่องที่อยากใหญ่ให้ชัดเจนเป็นขั้นตอนเริ่มต้นทำการบ้านปลายผู้ใดที่มา ผู้ใดที่เป็นน้องก็พยายามช่วยกันชี้ช่วยกันบอกระดับบอกฐานะบอกสิ่งที่เป็นที่มีที่เรารู้เห็นที่เราเข้าใจและมั่นใจแน่ว่าคนนี้มีสิ่งนี้อันนี้ควรจะจัดการก่อนจัดการหลังและจะต้องเรียนรู้ระดับต้นกลางปลายก่อนหลังให้ดีและของเราเองบางทีมันอาจจะไม่ตรงกับผู้อื่นผู้อื่นถนัดอย่างนึงเพราะขนาดนั้นว่าเป็นหยาบวันนี้เราเป็นง่ายเขาอาจจะทำอันนั้นก่อนเป็นหยาบเป็นง่ายก็เป็นได้แล้วแต่จริตเพราะฉะนั้นเราอย่าเพิ่งไปเพ่งเล็งไปยึดว่ามันจะเหมือนกันไปคิดทั้งหมดทีมเดียวตรงๆเป๊ะๆมันก็เป็นอนิจจังไม่กระเทียมนะเพราะว่าบางคนถนัดอย่างนั้นมีเหตุปัจจัยอย่างนั้นมีองค์ประกอบอย่างนั้นก็อาจจะเพี้ยนๆต่อไปบ้าง ไปยึดมั่นถือมั่นแต่เมื่อเขาแน่ใจเจ้าตัวแน่ใจว่าอย่างนี้สะดวกสบายอย่างนี้จะต้องเอาก่อนแล้วรู้สึกว่าหนักอย่างนี้ยากอย่างนี้อันนี้เป็นอย่างของเขาถ้าไม่ใช่เรารู้สึกว่าไม่ใช่เรื่องหยาบแต่เขาเห็นเป็นหยาบของเขาก็ปล่อยเขาให้เขาทำไปเมื่อเขาแน่ใจเหมือนคนแน่จริงเพราะฉะนั้นความเห็นเรียกว่าความเป็นจริงโดยเนื้อสาระและจริตต่างๆบางทีมันก็อาจจะเพี้ยนกันได้บ้างแต่ในหลักการของสัตว์กายะอันเดียวกันหลักการของส่วนพิจารณาจะรู้ตัวการใหญ่ตัวการของเฉพาะตนให้เป็นเรื่องเดียวกันก็จะต้องพยายามเข้าใจให้ได้อย่ายึดมั่นของตนเป็นของตนของผู้อื่นจะต้องเป็นของตนเหมือนอย่างของตนอย่างนั้นไม่ค่อยถูกแล้วก็ขอให้ช่วยเหลือตัวควายกันและก็รู้จักอนุโลมปฏิ อย่าไปเคร่งเครียดจนจนเกินไปจิ้มใช้กันจนเข็ดขยาดแล้วก็เกิดการเกลียดชังศรัทธาตกอย่างนั้นก็ไม่ประสานกันเป็นชั้นตอนไม่ไม่อยู่กันเป็นระดับแล้วก็เกิดการแตกแยกมีจุดที่มันเป็นรอยร้าวมีจุดเป็นรอยที่ไม่ประสานมันก็ไม่เป็นการเป็นการบริบูรณ์เราก็จะต้องพยายามระวังให้เป็นไปด้วยดีอะไรแรงไปอะไรเบาไปถ้าเบาไม่เกิดผลเท่าที่ควรแรงไปผลมันแตกแยกสัตว์เราก็จะต้องระมัดระวังทั้ง 2 ส่วนทุกอย่างมันจึงจะเป็นไปดีแล้วเราก็จะได้เกื้อกูลแก่กันและกันมีประโยชน์แก่กันและกันก็ได้ชื่อว่าเราได้รังสรรค์สัจธรรมที่เป็น กูทำโมนิให้เป็นไปด้วยดีพรั่งพร้อมทั้งอณูทุกอณูก็เป็นเนื้อเดียวกันเดินทางไปอยู่ทิศเดียวกันและไม่มีความแตกแยกเลยแต่เป็นกำลังอันมหาศาลที่จะสามารถกระทำประโยชน์ให้แก่โลกโดยเฉพาะเราทำที่ตนถูกต้องมาตั้งแต่เบื้องต้นนั่นแหละเป็นที่สุด