210726-260 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ015.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพุธที่ 26 กรกฎาคมพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพุทธที่รักได้นำพิจารณาปฏิกิริยาปัจจัยณสถานสันติอโศกประการปัจจะเวกการที่เราจะมีรูปแบบก่อนที่จะชั้นอาหารแต่แรกเริ่มเดิมทีที่เรามีรูปแบบอันนี้ก็เพื่อที่จะปฏิเวธอาหารเรียกว่าประวัติศาสตร์ก่อนฉันตรงแท้จริงและเราควรจะมีทั้งความเป็นจริงที่เราได้กระทำเมื่อเราได้มีความสำนึกถึง ประเพณีหรือว่าแบบอย่างอันนี้เราจึงได้มากระทำการปัจจะเวกและก็จัดสรรรูปแบบขึ้นมาที่เราจะทำเป็นอยู่เดี๋ยวนี้ทีนี้การปฏิเวธในเรื่องอาหารเมื่อเราเป็นผู้ที่เข้าใจดีแล้วเราก็ไม่ซ้ำซากก็มีการอธิบายมีการทำอะไรให้เป็นประโยชน์เพิ่มขึ้นเพราะในขณะที่เราเองก่อนจะฉันเราจึงจะต้องเข้าใจถึงจุดแท้ว่าในขณะนี้เราจะเพี้ยนออกไปเราจะทำอาหารเราก็จะต้องมีความระลึกรู้มีความตรวจสอบในการพิจารณาก่อนฉันหรือลงมือฉันหรือเป็นไปชั้นอาหารเพื่อเล่นก็มัวเมาเผื่ออร่อยเพื่อ แต่งไรไม่เข้าใจสาระของคำว่าอาหารในการที่จะส่งไว้ยังไว้อย่างไรซึ่งเมื่อปฏิบัติไปและอยู่ไปเราก็จะเข้าใจดีบางคนเท่านั้นที่มาใหม่อาจจะยังมีความโลภในอาหารความเข้าใจอาหารไม่เพียงพอก็เป็นไปตามเรื่องตามราวตามที่ผมกินเลยแต่พอนานเข้าก็ใจดีแล้วการทานอาหารทานอาหารรับประทานเข้าไปสังเคราะห์ร่างกายเราจะรู้ความเป็นจริงเนื้อหาสาระของมันได้ดีสุดท้ายแล้วยิ่งตัดรถตัดรูปตัดสินตัดเสียงตัดสมบัติตัดกามารมณ์กล้าหาญลงไปได้อีกมันก็ยิ่งจะเข้าใจดีอีกเพราะฉะนั้นจิตในการที่จะวุ่นวายด้วยเรื่องอาหารก็น้อยลงทุกข์ร้อนก็ไม่ค่อยมีวุ่นวายน้อยเราก็ยังมี รูปแบบของการพิจารณาอาหารอยู่นั่นอีกหลังการพิจารณาอื่นอธิบายอื่นอะไรแทรกแซงเข้าไปจึงมีเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นมีมากเรื่องแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าการทำรูปแบบที่ว่าพิจารณาอาหารนี้เราจะทอดทิ้งซะทีเดียวเพราะฉะนั้นรุ่นใหม่และผู้ที่เข้ามาทีหลั
อ่านต่อ
งอาจจะต้องเข้าใจต้นเขาว่าการกระทำก่อนฉันอาหารกระทำรูปแบบอย่างนี้นั้นคือเบื้องต้นว่าเราจะพิจารณาอาหารและจะบอกกับญาติโยมหรือจะกระทำกับตนเองก็อย่าปล่อยปละละเลยเราก็จะต้องพยายามพิจารณาให้ตรงเป้าแม้ท่านจะบรรยายไปด้วยเรื่องอะไรให้ความรู้ในการพิจารณาอื่นๆใดๆไปอีกมากมายท่านก็ว่าไปอย่างอื่นนั้นๆเท่านั้น บางครั้งที่ตรงแล้วไม่ได้บรรยายอะไรเลยสงบสงบอยู่ก็ไม่ใช่ว่าให้นั่งสงบเฉยๆให้ตั้งจิตให้มีสำนึกให้ระลึกรู้ว่าเรากำลังจะเป็นอะไรณบัดนี้เรากำลังมีกรรมกิริยาอะไรเรากำลังจะมีผัสสะอะไรเรากำลังจะทำอะไรเป็นสาระอะไรเป็นของเพ้ออะไรเป็นของเธอเราจะเรียนรู้อะไรเราจะได้ปฏิบัติไปพร้อมกับปัจจุบันน่ะทำที่มีผัสสะต่างๆแม้แต่กระทั่งถึงข้างนอกเป็นตายเป็นวัตถุจนกระทั่งถึงข้างในจิตสัมผัสเข้าไปเราจะได้ปรับปรุงจิตใจปรับเปลี่ยนบทบาทการประพฤติปฏิบัติไปทานอาหารกับปฏิบัติกินอยู่หลับนอนทำการทำงานเป็นอะไรอยู่ทุกกิริยาบทเรามีการปฏิบัติเรามีสติปัฏฐานและมีการฝึกปรือวิปัสสนากรรมฐานตลอดเวลาอะไรก็จะต้อง ภูเขาเงื่อนและดูรายละเอียดดังกล่าวนี้เรียกว่าขอทบทวนแล้วย้อนเรื่องพูดเพื่อให้รู้ทั้งผู้ใหม่โดยเฉพาะผู้ใหม่และผู้กล่าวก็ได้นึกทบทวนแล้วก็ได้เข้าใจที่หมายรู้แก่นแท้หลักเดิมแล้วก็ที่มันเป็นไปมีอะไรเพิ่มเติมที่ขายขยายออกไปแล้วก็จะได้รู้เพราะไม่เช่นนั้นแล้วมันนานเข้าการปฏิเวชก็ไม่ได้พูดถึงอาหารนักพูดแต่เรื่องอะไรหลายๆอย่างมากมายก็เลยจะเข้าใจผิดว่ารูปแบบนี้อย่างหนึ่งการพิจารณาอะไรต่ออะไรไปอีกอย่างหนึ่งซึ่งก็เป็นประโยชน์และใช้คำว่าปัจจยก็กลางๆพิจารณาทุกอย่างเพราะการพิจารณาไม่ได้หมายความว่าปัจจยเฉพาะบิณฑบาตรเครื่องหนึ่งของประเทศที่อยู่ปัจจุบันยารักษาโรคปัจจะเวกที่เป็น ปัจจัยและยังปัจจะเวกอื่นๆเราจะพิจารณาอะไรที่มันเกี่ยวข้องกับชีวิตของเราได้ทุกอย่างแม้ที่สุดให้พิจารณากายเวทนาจิตธรรมอารมณ์เป็นที่รวมของภาษาต้องพิจารณาทุกอย่างให้ไปถึงจิตไปถึงอารมณ์ไปถึงธรรมะดีชั่วจนกระทั่งแยกออกดีชั่วแล้วก็ทรงไว้ซึ่งดีไม่ติดดีเป็นที่สุดก็พิจารณาตอนที่ให้รู้ทั้งจิตให้รู้ทั้งสิ่งที่สัมผัสสัมผัสสิ่งที่ยึดติดยึดถือเราก็พิจารณาจริงๆแล้วก็อ่านสิ่งที่เกิดจริงเป็นจริงเป็นสภาวะธรรมที่เราเป็นเรามีอยู่ตลอดเวลาเราจะเป็นนักปฏิบัติที่มีทุกอย่างครบพร้อมและได้ประโยชน์ในการปฏิบัติธรรมอย่างแท้จริงนี่ก็พบทวนแล้วก็บอกเพิ่มสำหรับผู้พิมพ์ใหม่และกระทบตัวผู้เป็นฝ่ายให้รู้สัจจะอันนี้ในวาระนี้ ขอให้รำลึกและขอให้รู้ความมุ่งหมายที่แท้จริงทุกๆอัน