210823-263 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ016.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2521 อภิณหปัจจเวกขณ์ (107 ตอน )MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์10 KB
วันที่แก้ไข3 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันพุธที่ 23 สิงหาคมพุทธศักราช 2521 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ไดนาโมปัจจะเวกปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกในช่วงช่วงเวลาทุกเวลาที่เราปฏิบัติธรรมอยู่ถ้าผู้ใดได้เป็นผู้ที่มีความเข้าใจและจำได้ในหัวข้อธรรมต่างๆก็จะเป็นผู้มีกำไรมากมีหัวข้อธรรมมีภาษามีอะไรแล้วและเราก็ปฏิบัติตามมันก็จะได้เทียบเคียงกับหัวข้อธรรมหลักธรรมมีหลักธรรมมาวินัยมีความหมายอย่างนั้นอย่างนี้เราเข้าใจอยู่ตลอดเมื่อเรากระทำปฏิบัติธรรม มันก็จะมีสภาพสภาวะเกิดเมื่อเกิดก็ได้เปรียบลงไปทันทีทันทีเพราะเราจำได้เพราะเราเข้าใจเพราะเรารู้อยู่มันก็จะทำให้เราเกิดสว่างเกิดแจ้งเกิดเห็นจริงทุกตัวที่ลงกันในการปฏิบัติทุกหัวข้อทุกหลักเกณฑ์เป็นธรรมวินัยที่เราได้ศึกษาและจำได้มามีอยู่มันก็จะทำให้เรารักและเร็วเพราะว่ามันมีหัวข้อช่วยมันมีหลักที่เราเข้าใจแล้วได้จำได้ทันทีทันใดเพราะฉะนั้นผลไม่ต้องไปสืบค้นไม่ต้องไปเสียเวลาไม่ต้องทิ้งเปล่าเอาไว้ไม่รู้ว่ามันถูกหรือไม่ถูกมันจริงหรือไม่จริงแต่มันจะเห็นได้ทันทีพิสูจน์ทันทีเห็นจริงทันทีเกิดความ ถ้าเกิดความมั่นใจรู้ว่าได้และหนอตรงและหนอถูกแล้วหนอมันจะเกิดผลประโยชน์ให้แก่ผู้ที่ได้เรียนเพราะฉะนั้นการเรียนหัวข้อธรรมะสงบปริยัติการเรียนปฏิบัติแล้วเอาไปปฏิบัติเมื่อปฏิบัติปริยัติต่างๆนั้นจำได้ดีเข้าใจดีอยู่มันจึงเกิดผลทำให้เราเกิดความเร็วแทงทะลุรอบได้เร็วยิ่งมีหัวข้อธรรมมากๆที่มันร้อยเรียงที่มันนึกถึงทันทีทันใดได้มันจะเอามันมันจะพอเวลาเราปฏิบัติแล้วมันจะเข้ามารับรองกันเมื่อมันมารับรองกันทันทีทันทีก็จะทำให้เราเกิดตัวรับรองเนี่ยเป็นความรู้เป็นความศรัทธาเป็นความเห็นจริง เชื่อมันไม่ใช่ว่าเราหลงปริยัติหรือว่าหลงความรู้ไม่ใช่แต่เราไปทดสอบแล้วมันก็ตรงกับที่ดีตรงกับหลักเหล่านั้นเหล่านั้นที่เราก่อนจะมาปฏิบัติแล้วก

อ่านต่อ

็เข้าใจแล้วมันเข้าใจแล้วทำลงไปมันก็ตรงๆๆจึงเป็นข้อพิสูจน์เหมือนกับวิทยาศาสตร์ว่าเราได้ทดสอบเราได้พิสูจน์เราได้ทดลองมันก็เกิดผลตรงตามหลักหรือสูตรต่างๆที่เราเคยมีทฤษฎีต่างๆที่เราเคยมีเคยทำความเข้าใจมาก่อนแล้วไม่ใช่ว่าเราหลงตำราตำราบางอันเราพิจารณาแล้วเราใช้ปัญญาเราใช้กินตามระยะปัญญาทบทวนแล้วว่ามันไม่ค่อยโอเคเราก็ไม่ได้ศรัทธามาก่อนไม่เชื่อมาก่อนแต่เมื่อเราได้เรียน ไม่รู้แล้วก็ได้พยายามคิดค้นพยายามกินตามระยะปัญญาให้เกิดจนกระทั่งแน่ใจและก็ทำประพฤติความประพฤติเข้าแล้วจะเกิดผลตรงไม่เห็นแจ้งเห็นจริงและรับรถรับรู้ทั้งรับรถทั้งรับรู้ได้ลงไปจริงๆเทียบเคียงต่อหัวข้อต่างๆเป็นรถเป็นวิมุตเป็นธรรมรสซึ่งแตกต่างกับโลกียะรถได้แล้วมันเป็นผู้เห็นเองแล้วก็รู้ว่ามันลึกซึ้งมันยากแก่การค้าคุณยายบอกแต่คนยากแต่เราเองไม่ต้องบอกเราได้สัมผัสแล้วรู้รสแล้วเรารู้เองเป็นปัจจัยสิ่งที่ยืนยันยืนยันอย่างนั้นเพราะการที่จะต้องสาธยายการจะต้องเรียนปริยัติและการที่จะต้องปฏิบัติเรียนเป็นปริยัติไปไม่มีปฏิบัติก็ไม่ได้ตอบช้าไม่ อาจจะเกิดปัญญาและกลายเป็นปัญญาเปล่าเมื่อได้ปัญญามากๆครับหรือว่าท่องจำได้มากๆก็เป็นปริยัติไปเฉยๆเป็นปริยัติจึงเอามาข่มจิตมากๆก็จะเป็นบัญญัติข้อมูลโลนอกจากศพคิดแล้วหรือยังจะแตกแขนงมีแง่มีเหงื่อมีคำขยายเพิ่มออกไปอีกเป็นบัญญัติข้อมูลลงได้เรื่อยๆมากๆเราก็เป็นยุทธการยึดของขวัญสำหรับซับซ้อนมากมายกลายเป็นอย่างนั้นหรือเราเป็นนักศึกษาอธิบายแต่สิ่งที่เรารู้เราจำได้อยู่นั่นเองไม่ได้เป็นเนื้อเป็นแก่นอะไรพวกเราอย่าไปให้เป็นพวกมีแต่ปริญญาหรือมีปฏิบัติไม่มีปริยัติมาช่วย เราก็พยายามที่จะให้มีทุกอย่างปริยัติก็พยายามทุกประตูที่จะช่วยกันทั้งคู่ทั้งให้อ่านทำให้พยายามตัดปัญหากันทั้งฟังโดยตรงทั้งทุกปริญญาโดยรอบที่เราจะพยายามให้เกิดปริยัติและปฏิบัติก็บังคับบัญชาการบริหารปฏิบัติและการงานจะทำงานอยู่แม้ชีวิตตั้งแต่เดินยืนนั่งนอนแม้ตั้งแต่กินอยู่หลับนอนแม้จะมีทุกๆอิริยาบทไปจนกระทั่งถึงนอนหลับพักไว้ในการประพฤติปฏิบัติอยู่ในหลักทรงธรรมต่างๆนานามีจรณะต่างๆเข้ารอบเข้ารูปเราจะพยายามบอกวิธีการปฏิบัติเพื่อแดกพิสูจน์กันตอนนั้นก็ขอให้ทุกคนทั้งเมืองอย่าละทิ้งอันใดอันหนึ่งขอให้มีทั้งสองปฏิวัติ อยู่ได้เพราะปริยัติเพราะปฏิบัติสมคล้อยกันพิสูจน์แล้วเกิดจริงลงตัวกันจริงมีตัวเกิดให้เรารองรับมีตัวเกิดให้เราสัมผัสมีตัวเกิดให้เรารับรู้รับรถมันมีจริงๆเราก็จะได้เป็นผู้พิสูจน์เป็นผู้ยืนหยัดและมันจะรับเร็วอย่างแท้จริงขอให้จริงๆ

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน